Assoc. Prof. Dr. Genti Kruja 

Professor of Sociology at Bedër University College

Secretary General of Inter-religious Council of Albania &

President of ENIB, Religions for Peace, Europe

Expert of Religious Freedom at OSCE/ODIHR/

“Kryeqyteti ka nevojë për nji Xhami të madhe e moderne”. Me këtë titull hapet artikulli i revistës “Zani i Naltë” në qershor 1938. Kjo ëndërr shekullore e myslimanëve shqiptarë e sidomos e banorëve të kryeqytetit, u pre në mes nga Lufta e Dytë Botëtore dhe instalimi i regjimit komunist në Shqipëri për t’u rikthye si nevojë dhe më e madhe pas rënies së komunizmit juridikisht në fillim të viteve 90’. Në vitin 1993 u hodh gurthemeli i parë dhe për 20 vite nuk u vendos asnjë gur tjetër. I shoqëruar me debate dhe kërkesa ndaj çdo qeverie me 20 prill 2013 u zhvillua ceremonia e dytë për fillimin e punimeve dhe dhënies së lejes nga qeveria Berisha. Ndërrimi i qeverisë bëri që ajo leje të anullohej dhe të jepej dhe një herë nga qeveria Rama, e cila u pasua me një ceremoni të tretë.

Fillimi praktik i punimeve me pjesëmarrjen e qeverisë turke dhe krerëve të dy shteteve bëri që të zhvillohej ceremonia e katërt mes debateve për truallin, ekologjinë, arkitekturën dhe garën e niveleve të ndryshme për finalizimin e saj.

Sot më në fund pas 4 ceremonive të themeleve, u zhvillua dhe ceremonia e pestë, e politizuar nga pala turke dhe shqiptare mes flamujve turq dhe shqiptarë (se ç’hyn “atdhetarizmi” këtu vetëm PR i Turqisë e di më së miri), duke i dhënë fund kalvarit të pritjeve shekullore.

Megjithatë tashmë ajo hapi dyert për besimtarët myslimanë, por jo vetëm së bashku me një qendër kulturore.

Me dëshirën që të shërbejë për hajr e mirësi e që politika t’i mbajë duart larg nga punët e fesë.

Dr. Faton Bislimi/

Gjerësa Kosova përgatitet për zgjedhjet parlamentare më 9 shkurt 2025, skena politike po gjallërohet përsëri me premtime për ndryshim, reforma dhe përparim. Partitë politike e koalicionet do të paraqesin platformat e tyre, duke ofruar programe të dizajnuara për të adresuar zhvillimin ekonomik të vendit, shëndetësinë, arsimin dhe marrëdhëniet me Bashkimin Evropian e Shtetet e Bashkuara. Ndërsa këto platforma janë thelbësore për procesin demokratik, pyetja kryesore që duhet të bëjnë qytetarët e Kosovës është kjo: A janë këto premtime të besueshme, apo janë thjesht retorikë? Diferenca kryesore midis një programi politik dhe besueshmërisë së atyre që e ofrojnë atë mund të vendosë të ardhmen e Kosovës.

Fuqia e Besueshmërisë në Lidershipin Politik

Max Weber, një nga teoricienët më me ndikim të politikës, theksoi në esenë e tij të famshme “Politika si Profesion” se lidershipi politik është po aq i lidhur me karizmën dhe besueshmërinë sa është edhe me politikat vetë. Weber argumentoi se autoriteti karizmatik, i bazuar në cilësitë personale dhe besueshmërinë e liderit, luan një rol vendimtar në mobilizimin e mbështetjes publike. Në kontekstin e zgjedhjeve të ardhshme të Kosovës, ky mendim duhet t’ia kujtojë votuesit se besueshmëria e kandidatëve dhe partive shpesh është një parashikues më i saktë i suksesit politik sesa specifikat e programeve të tyre zgjedhore.

Skena politike e Kosovës ka parë liderë karizmatikë dhe premtime ambicioze, por hendeku midis retorikës gjatë zgjedhjeve dhe realitetit pas zgjedhjeve mbetet i gjerë. Ndërsa vendi përpiqet të forcojë themelet e tij demokratike, qytetarët duhet të vlerësojnë në mënyrë kritike jo vetëm atë që propozon çdo parti, por edhe karakterin dhe përvojën e atyre që qëndrojnë pas këtyre propozimeve.

Programet Politike: Përmbajtja ka rëndësi, por ka edhe përcuesi/prezantuese i përmbajtjes

Programet politike shërbejnë si plane për të ardhmen e Kosovës, duke përfshirë strategji për rritjen ekonomike, integrimin në institucionet evropiane dhe përmirësimin e shërbimeve publike. Por, siç kishte vërejtur Niccolò Machiavelli në librin e tij të famshëm, “Princi,” perceptimi për besueshmërinë e një lideri shpesh e tejkalon përmbajtjen e vërtetë të propozimeve të tij. Machiavelli argumentoi se reputacioni i një udhëheqësi sa i përket besueshmërisë dhe integritetit mund të jetë më vendimtar për sigurimin e pushtetit sesa politikat specifike që ai mbështet.

Kjo është një pikë e theksuar edhe nga teoricieni bashkëkohor politik Francis Fukuyama në librin e tij “Rendi Politik dhe Dekadenca Politike.” Fukuyama argumenton se institucionet dhe liderët e tyre duhet të ndërtojnë besimin e publikut për të arritur stabilitetin dhe reformat afatgjata. Në Kosovë, ku besimi te institucionet politike shpesh është sfiduar nga akuzat për korrupsion dhe keqmenaxhim, zgjedhjet e ardhshme do të testojnë nëse votuesit i japin prioritet integritetit dhe llogaridhënies po aq sa premtimeve ambicioze.

Hendeku i Besueshmërisë në Kosovë

Në arenën politike të Kosovës, hendeku i besueshmërisë mbetet një çështje e rëndësishme. Shumë parti politike kanë premtuar në të kaluarën reforma dhe përparim ekonomik, por kanë hasur në vështirësi për të ofruar rezultate të prekshme. Ndërsa vendi përballet me papunësi, një sistem shëndetësor të dobët dhe me nevojën për integrim në BE, pyetja është nëse liderët që propozojnë zgjidhje kanë përvojën e faktuar për të realizuar këto ndryshime.

Analiza e Thomas Piketty në librin e tij “Kapitali në Shekullin e Njëzetenjëtë” mbi pabarazinë ekonomike ndërlidhet këtu, pasi ai sugjeron që përparimi i qëndrueshëm kërkon jo vetëm politikat e duhura por edhe liderët që me të vërtetë besojnë dhe janë të përkushtuar për zbatimin e tyre. Në Kosovë, votuesit duhet të jenë të kujdesshëm ndaj politikanëve që premtojnë transformime të shpejta ekonomike, por që më parë kanë dështuar të adresojnë çështjet sistematike si krijimi i vendeve të punës dhe qeverisja transparente.

Sfidat me të cilat përballet Kosova nuk janë unike; ato pasqyrojnë përpjekjet e shumë demokracive të reja. Në librin e saj “Kjo Ndryshon Gjithçka: Kapitalizmi kundër Klimës,” për shembull, Naomi Klein argumenton se edhe politikat më të mira dhe më të sinqerta mund të dështojnë pa lidershipin e besueshëm për t’i udhëhequr ato. Kjo ide është veçanërisht e rëndësishme ndërsa Kosova synon të luftojë korrupsionin dhe të ndërtojë një mjedis të përshtatshëm për zhvillim të qëndrueshëm. Besueshmëria dhe vullneti politik janë themelet e arritjes së këtyre qëllimeve ambicioze.

Besueshmëria si Gurthemeli i së Ardhmes së Kosovës

Filozofi politik i Harvardit, Michael Sandel, në “Drejtësia: Çfarë është Gjëja e Duhur për të Bërë?”, thekson se lidershipi etik dhe karakteri moral i politikanëve janë thelbësore për të ndërtuar rezultate të drejta në shoqëri. Për Kosovën, gjerësa ecën përpara në rrugën drejt një shteti të qëndrueshëm, demokratik dhe të begatë, karakteri i liderëve të saj do të jetë një faktor vendimtar. Në këto zgjedhje të ardhshme, votuesit duhet të fokusohen në integritetin dhe llogaridhënien e atyre që synojnë të udhëheqin, përtej thjesht atraktivitetit të programeve të tyre politike, si dhe oratorisë nganjëherë edhe mbresëlënëse.

Gjerësa Kosova vazhdon përpjekjet për integrim më të madh në Bashkimin Evropian dhe angazhim më të thellë me partnerët ndërkombëtarë, besueshmëria e lidershipit të saj politik do të luajë një rol vendimtar në përcaktimin e drejtimit të ardhshëm të Republikës sonë të re. Liderët që kanë demonstruar transparencë, konsistencë dhe përkushtim ndaj parimeve demokratike kanë më shumë gjasa të fitojnë besimin e elektoratit dhe të komunitetit global.

Përgjegjësia e Elektoratit të Kosovës

Në fund të fundit, suksesi i procesit demokratik të Kosovës varet nga qytetarët e saj. Siç argumentoi John Locke në veprën e tij themeltare “Dy Trajtesa mbi Qeverisjen,” legjitimiteti i çdo qeverie qëndron te pëlqimi i të qeverisurve, i cili duhet të bazohet në vendimmarrjen e informuar dhe racionale. Në këto zgjedhje, votuesit e Kosovës kanë përgjegjësinë të shohin përtej slloganeve të fushatës dhe të shqyrtojnë besueshmërinë e atyre që bëjnë premtimet.

Populli i Kosovës ka fuqinë për të kërkuar jo vetëm programe të detajuara politike, por edhe liderë të besueshëm dhe të përgjegjshëm, të cilët do të qëndrojnë pas fjalës së tyre dhe do të punojnë pa u lodhur për të realizuar premtimet e tyre. Vetëm duke zgjedhur liderë me integritet, Kosova mund të shpresojë të mbyllë hendekun e besueshmërisë dhe të hapë rrugën për një të ardhme më të ndritur dhe më të begatë.

Përfundim

Ndërsa afrohen zgjedhjet parlamentare më 9 shkurt 2025, kosovarët duhet të kenë parasysh se diferenca midis një programi politik dhe besueshmërisë së atyre që e ofrojnë nuk është një çështje e parëndësishme—ajo është vetë thelbi i qeverisjes efektive. Siç thotë Max Weber, politika është një “shpim i fortë dhe i ngadaltë i dërrasave të forta,” që kërkon durim, integritet dhe liderë premtimet e të cilëve mbështeten nga besueshmëria dhe bindja. Që Kosova të ketë sukses në këtë moment vendimtar, qytetarët e saj duhet të votojnë jo vetëm për programe, por për lidership parimor që mund t’i shndërrojë premtimet në realitet.

Nga Rafael Floqi/

Edhe pse shkalla e plotë e shkatërrimit në rajonet malore të Karolinës së Veriut dhe Tenesit mbetet e panjohur, është e qartë se Uragani Helene është një nga stuhitë më vdekjeprurëse dhe më shkatërruese në historinë e fundit të SHBA. Që nga e premtja, stuhia kishte shkaktuar të paktën 230 vdekje dhe kishte shkatërruar ose dëmtuar mijëra shtëpi dhe ndërtesa të tjera.

Në një vlerësim paraprak të dëmit të publikuar të enjten, parashikuesi privat AccuWeather përcaktoi koston financiare të dëmeve të uraganit Helene në 225 deri në 250 miliardë dollarë, më shumë se dyfishi i asaj që vlerësoi në ditët e para pasi stuhia arriti në Florida javën e kaluar – dhe shumë më tepër. sesa uraganet e mëdha të fundit si Sandy i 2012-ës dhe Harvey i 2017-ës. Kjo numër masiv përfshin koston e rindërtimit të shtëpive, bizneseve, rrugëve dhe infrastrukturës në rrugën e stuhisë nga Florida në Tenesi, si dhe pagat dhe produktin ekonomik që do të humbasin gjatë rindërtimit shumëvjeçar.

Një fakt tjetër që e bën shkatërrimin e Helenes kaq të paprecedentë është se pothuajse asnjë nga ato qindra miliarda dollarë humbje nuk do të paguhet nga sigurimet. Ndërsa stuhia shkaktoi pjesën më të madhe të dëmeve të saj përmes përmbytjeve, të cilat mbulohen nga një program sigurimi nga përmbytjet e drejtuar nga qeveria, shumë pak banorë të maleve jugore të Apalasheve sigurime për politika për përmbytjet – madje edhe ata që jetojnë në zona të përcaktuara nga përmbytjet federale. Deri më tani, këto viktima të stuhisë në Karolinën e Veriut dhe Tenesi nuk kanë asnjë garanci për ndihmë gjithëpërfshirëse publike ose private ndërsa përpiqen të rindërtojnë jetën e tyre përsëri. Situata qëndron në kontrast të plotë me stuhitë e tjera vdekjeprurëse të kohëve të fundit si Uragani Ian në vitin 2022, ku dëmi i erës u pagua nga sigurimi standard i pronarëve të shtëpisë dhe përmbytjet u kufizuan në zonat e ulëta bregdetare ku banorët zakonisht kanë sigurim qeveritar për përmbytjet.

“Një grup i tërë i këtyre komuniteteve [malore] nuk kanë akses në asnjë nga këto gjëra që mund t’ju ndihmojnë të rindërtoni,” tha Carolyn Kousky, një eksperte për sigurimin e fatkeqësive, e cila është nënkryetare për ekonominë dhe politikat në organizatën jofitimprurëse Environmental Defense. Fondi. “Do të jetë vërtet zemërthyes. Do të kalojë një kohë shumë e gjatë para se të rindërtohen.”

Helene ka të ngjarë të shkaktojë rreth 6.4 miliardë dollarë dëme të siguruara, sipas firmës së modelimit të katastrofave Karen Clark & ​​Company – një shifër e vogël për një goditje të drejtpërdrejtë nga një uragan i kategorisë 4, ku erërat arritën 140 milje në orë. Është mezi sa gjysma e totalit të dëmeve të siguruara nga zjarret e vitit 2018 në Kaliforni, dhe vetëm 10 për qind sa dëmet nga uragani Ian.

Primet e sigurimit të pronarëve të shtëpisë po rriten pothuajse kudo në Shtetet e Bashkuara pasi siguruesit merren me fatkeqësi të kushtueshme, rritje të kostove të ndërtimit dhe zhvillime të reja në zonat e cenueshme. Ata ka të ngjarë të vazhdojnë të rriten në shtete të tilla si Karolina e Veriut, ku komisioneri i sigurimeve sapo miratoi një rritje dyshifrore të normës së primit.

Por fatkeqësitë e fundit si Ian dhe zjarret e Kalifornisë kanë bërë që shumë sigurues të falimentojnë ose të ndalojnë shitjen e mbulimit në shtetet e prekura. Këto kolapse tregu kanë detyruar shumë pronarë të shtëpive të shkojnë pa sigurime ose ta blejnë atë nga “siguruesit e mundësisë së fundit” të mbështetur nga shteti. Pavarësisht dëmit historik të Helene, shtetet si Karolina e Veriut dhe Tenesi ka të ngjarë të mos shohin një kolaps të ngjashëm në disponueshmërinë e sigurimeve.

Nuk jam e sigurt se do të ketë një ndikim të madh në tregun e sigurimeve, sepse nga perspektiva e industrisë së sigurimeve, kjo nuk është një humbje shumë e madhe

Kjo për arsyen e thjeshtë se shumica e kompanive private ndaluan ofrimin e mbulimit të përmbytjeve rreth një shekull më parë, pas një serie përmbytjesh shkatërruese në lumin Misisipi. Qeveria federale më pas ndërhyri në përpjekje për të mbrojtur shtëpitë e shumta ujore të Amerikës nga humbjet nga përmbytjet. Si rezultat, kompanitë e sigurimeve sot paguajnë kërkesat për dëme për zjarret në Kaliforni dhe stuhitë e erës në Midwest, por jo për ngjarjet e mëdha të reshjeve si Uragani Helene.

Programi Federal Kombëtar i Sigurimit nga Përmbytjet supozohet të shërbejë si një zëvendësim publik për mbulimin e humbur privat, por nuk po funksionon. 5 milionë shtëpitë në program priren të jenë shumë të cenueshme ndaj përmbytjeve, gjë që ka çuar në përsëritjen e ngjarjeve të humbjeve dhe ka shtyrë programin me miliarda dollarë në borxhe. Agjencia Federale e Menaxhimit të Emergjencave, ose FEMA, është përpjekur për dekada të tëra që të regjistrojë më shumë njerëz në program, përfshirë ata që jetojnë larg brigjeve, por edhe tarifat e saj të subvencionuara janë të paarritshme për shumë pronarë shtëpish. Si rezultat, pjesëmarrja mbetet e kufizuar: në Asheville, qyteti i madh më i goditur në Karolinën e Veriut, më pak se 1 përqind e banorëve kanë sigurim nga përmbytjet.

Edhe duke pasur parasysh boshllëqet e mëdha të mbulimit, Helene do të vazhdojë të shkaktojë një nga pagesat më të mëdha të sigurimit të përmbytjeve FEMA në vitet e fundit, ndoshta në shumën prej miliarda dollarësh. Por Swiss Re, kompania masive globale e risigurimeve që vepron si një mjet mbështetës për programin kombëtar, konfirmoi se shumica e njerëzve që pësuan dëme gjatë Helene nuk do të marrin asgjë fare.

Mjerisht shumë nga dëmet nga këto përmbytje shkatërruese nuk do të mbulohen nga sigurimet, mungesa e mbulimit “do ta vështirësojë edhe më shumë detyrën e rindërtimit të komuniteteve të prekura.

Pa sigurim, i cili është shpesh linja e parë e mbrojtjes kundër dëmeve nga katastrofa, shumica e pronarëve të shtëpive që panë dëme nga përmbytjet do të jenë më vete ndërsa rindërtojnë. Disa viktima do të marrin disa mijëra dollarë nga FEMA për kostot e riparimit, dhe disa të tjera do të jenë në gjendje të sigurojnë kredi rindërtimi me interes të ulët nga Administrata e Biznesit të Vogël. Departamenti i Strehimit dhe Zhvillimit Urban ka gjithashtu një historik të shpenzimit të miliarda dollarëve për nevojat e rimëkëmbjes afatgjatë pas fatkeqësive të mëdha, duke paguar për riparimet e shtëpive dhe zhvillimin e banesave të reja.

Por këto para ndihme mund të duhen muaj ose vite për të arritur në zonat e goditura rëndë, tha Kousky, dhe nuk do t’i afrohet mbulimit të kostos së rindërtimit për shumicën e njerëzve, veçanërisht ata në familje me të ardhura të ulëta. Këto programe janë krijuar qëllimisht për të mos zëvendësuar sigurimin.

Pavarësisht sasisë masive të vëmendjes së medias që ka gjeneruar Uragani Helene dhe shkallës historike të humbjeve të pasiguruara, Kousky tha se është pesimiste se stuhia do të ndryshojë shumë në lidhje me politikën e SHBA-së për fatkeqësitë, qoftë duke inkurajuar më shumë njerëz të blejnë sigurime për përmbytjet apo duke rritur ndihmën për fatkeqësitë. viktimat.

“Ka pasur kaq shumë ngjarje, ato marrin vëmendje dhe duket se janë thirrje zgjimi dhe përgjigja jonë ka qenë e pamjaftueshme çdo herë,” tha ajo.

Mimoza Dajçi/

Të gjithë ne si shqiptarë krenohemi me Nobelisten dhe Shenjtoren Nënë Tereza, e kush më shumë e kush më pak përpiqemi të dukemi paksa si Ajo, përsa i përket humanizmit dhe bamirësive të saj. Mirë deri këtu.

Këtë fenomen do ta lidh si padashur me rritjen e çmimeve të apartamenteve në Shqipëri. Kur pallatet nuk ndërtohen për shqiptarët në Shqipëri, për kë vallë ndërtohen, pasi sipas statistikave shqiptarët janë më të pakët në numër si konsumatorë të tyre. Këtë nuk e shpika unë, por e deklarojnë vetë disa përfaqësues të Real Estate në vend, apo agjentët imobiliarë, që kështu quhen kohëve të fundit edhe në Shqipëri.

Ata deklarojnë gjithashtu, se ata që blejnë më së shumti apartamente në Shqipëri, janë të huaj. Nuk po them t’i japin falë, por me llogjikën e ftohtë, mendoj se në ndërgjegjen e tyre e njohin shumë mirë varfërinë e popullit tonë, ku për afro gjysëm shekulli e la diktatura më e egër në Europë, mos strehimin, dhunën e persekucionin komunist si dhe papunësinë. Atëherë përse këto çmime kaq të lartë për shitjen e apartamenteve në vend.

Vërtetë ndërtuesit së pari shikojnë pasurimin e xhepave të tyre, e nuk i intereson varfëria e njerëzimit, por mos të na japin leksione nëpër studiot televizive duke “justifikuar” veten se çmimet e shitjeve të banesave përqark rajonit janë më të larta se në Shqipëri, kështu që detyrimisht duhet edhe ne (dmth ata) t’i bashkohemi atyre, e në vitet në vijim çmimet për shitjet e apartamenteve do të jenë akoma më të lartë.

Po patriotizmi ku shkoi, ndërkohë që Shqipëria është mbushur me të huaj, apo kush pyet për atë. Sigurisht nuk ka asgjë të keqe që shumë të huaj po jetojnë tashmë në vendin tonë, e janë kurdoherë të mirëpritur. Po shqiptarët; Aha s’keni për ti parë më. Ata po largohen nga varfëria, papunësia, korrupsioni e krimi i organizuar që ka mbuluar vendin. Ndërsa ne të tjerët që kemi vite që jetojmë jashtë sa herë që kthehemi në atdhe e ndjejmë veten të huaj në vendin tonë…

Nëse ju rastis të shikoni websitin e shitjeve të apartamenteve në Tiranë, Durrës, Vlorë e Sarandë, menjëherë të verbohen sytë nga eurot e larta të çmimeve që janë të paarritshme në blerje nga shqiptarët krahasuar me të ardhurat. Siç kemi dëgjuar pas bisedës që të interesuar të ndryshëm zhvillojnë direkt me një apo dy pronarë të këtij biznesi, këta të fundit thonë: “Unë vërtetë e shes 135 mijë euro, por kur të shkojmë tek noteri do të deklaroj që e shes 30 apo 40 mijë euro, aq sa e ka caktuar shteti shitjen e këtij apo atij apartamenti dhe pjesën tjetër duhet të ma jepni para në dorë”.

Këtij i thonë biznes, jo shaka. Çfarë tregon se pronari do që të bëhet apo është bërë milioner brenda dy sekondash me këtë lloj krimi të hapur. Të më falin noterët, por besoj ata nuk kanë informacion se çfarë ka në kokë e mendje pronari. Pse po ndodh kjo, apo që i-mobiliarët të justifikojnë deklarimet e tyre se çmimet e rajonit janë më të larta se sa në Shqipëri.

Dhe neve thonë ata, pasi i paska “zënë turpi” duhet të jemi në të njëjtin nivel me rajonin në këtë lloj biznesi. Kur shteti mor zotëri e përcakton qartë se x – apartament kushton 30 mijë euro, nuk i shikon agjenti i-mobiliar dokumentet për këtë çmim që e vendos në websitin e tij për shitje 135 mijë euro? Vërtetë rajoni përqark i ka çmimet e apartamenteve më të lartë se sa Shqipëria, por ndryshe standarti i jetesës në Shqipëri e ndryshe nëpër botë.

Do të kalojnë vite e Shqipëria nuk do të njihet më si Shqipëri, pra ju “takon” edhe juve ndërtues dhe i-mobiliarë të dashur të lodhni pak trurin për një emërtim të ri të vendit tonë, sepse dashur pa dashur jeni edhe ju shkaktarë të largimit të rinisë e popullit tonë nga toka mëmë.

Dr. Zekri Palushi, Australi/

(Të gjitha rrugët të çojnë tek Soros)

Bashkatdhetar të nderuar! Tashmë, edhe bota perëndimore ka filluar të zgjohet ndaj rregjimit narko-kriminal të Edi Ramës. Këtë e shohim qartë nga reagimi i mediave të tyre mjaft serioze, ku ata analizojnë me fakte konkrete, ngjarje të ndryshme, në themel të të cilave qëndron kriminaliteti, krimet korruptive, dhe korruptuese, të niveleve kombëtare, dhe ndërkombëtare, që drejtohen nga ligjvënësit, dhe ligj-zbatuesit e vendit tonë, nën  mbrojtjen e plotë të ligj-mbrojtësve socialist, apo shkurt mund të themi: nga qeveria e Edi Ramës, e kështu, i kemi përmbledhur të gjitha. Reagimi i fuqishëm i këtyre mediave tregon se këto vende janë mjaft të shqetësuar, jo për faktin se ku ka arritur Shqipëria jonë, nën këtë sundim tiraniko-korruptues, por se valët kriminale me epiqendër Tiranën, po përhapen me shpejtësi, drejt vendeve të tyre, me konsekuenca trishtuese në jetën e përditshmë të këtyre popujve.

Vargjet e pastorit gjerman, Emil Niemoller (1892-1984), që gjenden të vendosura në Përmendoren e Holokaustit në Amerikë, me subjekt,  Nazistët Hitlerjan: “Kur ata (nazistët) filluan të përndiqnin komunistët, unë nuk fola, sepse s’isha komunist; kur ata përndoqën socialistët; unë nuk fola, sepse s’isha socialist; kur ata përndiqnin sindikalistët unë nuk fola, sepse s’isha sindikalist; kur ata përndoqën çifutët, unë nuk fola, sepse s’isha çifut; kur ata erdhën të pëndiqnin katolikët; unë nuk fola, sepse isha protestan; atëherë kur erdhën për mua, s’kishte ngelë më njeri që t’më dilte zot”!

Në këtë shkrim, unë nuk kam ndërmend të përsëris vehten duke rrjeshtuar  ngjarjet e atjeshme, të cilat ju keni vite që i përjetoni, -por në anën figurave, mund t’i përmbledh kështu: Ju, bashkatdhetarët e mi, kam mbi 10 vjet që u shoh duke lundruar në një “anije”, që drejtohet nga një  kapiten pirat, i cili, sapo mori kapitenllikun, filloj ç’montimin pjesë-pjesë të saj, për t’i shitur si pjesë këmbimi, në shkëmbim të blerjes së influencës, dhe pazarllëqeve të ndryshme që ai bën brenda, dhe jashtë vendit, si për t’u vet-pasuruar, ashtu dhe për të mbajtur, forcuar dhe zgjëruar kontrollin e tij, nëpërmjet korruptimit të influencuesve të ndryshëm, duke i pasuruar ata. Dukshëm, Edi Rama ka hyrë në karrierën e tij politike me moton “paraja e çon ujin përpjetë”. Fatkeqësisht, këtë ai e ka arritur plotësisht, dhe me lehtësi, sigurisht me paratë tuaja. Pra, ju që jeni në “anije” paguani për të gjitha allishverishet e tij, edhe pse tashmë e keni kuptuar mirë, se edhe pse anija, në të cilën po lundroni, ka filluar fundosjen, -ju, çuditërisht preferoni heshtjen! Me këtë rast po ju sjell në kujtesë disa vargje të pastorit gjerman, Emil Niemoller (1892-1984), që gjenden të vendosura në Përmendoren e Holokaustit në Amerikë, me subjekt,  Nazistët Hitlerjan: “Kur ata (nazistët) filluan të përndiqnin komunistët, unë nuk fola, sepse s’isha komunist; kur ata përndoqën socialistët; unë nuk fola, sepse s’isha socialist; kur ata përndiqnin sindikalistët unë nuk fola, sepse s’isha sindikalist; kur ata përndoqën çifutët, unë nuk fola, sepse s’isha çifut; kur ata erdhën të pëndiqnin katolikët; unë nuk fola, sepse isha protestan; atëherë kur erdhën për mua, s’kishte ngelë më njeri që t’më dilte zot”! Nqs bëjmë interpretimin e vargjeve të Niemoller, që ai i shkruajti në vitin 1944, (gjatë kohës që  ndodhej i internuar në kampin e koncentrimit në Dachau të Gjermanisë), do të shohim se ata shprehin zhgënjimin e plotë që ai kishte ndaj bashkatdhetarëve të tij gjerman, të cilët nëpërmjet heshtjes së tyre, dashje-pa-dashje ishin bërë bashkëpunëtorë të nazistëve, sepse kur ata burgosnin, persekutonin, dhe pushkatonin me miliona njerëz, populli nuk reagonte. Po kush ishte në të vërtetë lideri i nazizmit? -Hitleri, që filloj karrierën e tij politike, duke ju bashkuar fillimisht Partisë Punëtore Gjermane? Kësaj pyetje po i përgjigjem shumë shkurt, duke u bazuar në një shkrim të kapitenit Karl Mayer (superiori direkt i Hitlerit në Divizionin e Inteligjencës, në Reichswehr. Njihet veçanërisht si njeriu që solli Hitlerin në politikë), -botuar në gazetën Current History të New York-ut, të Nëntorit 1941. Aty, Mayer e portretizon Hitlerin si një qen të lodhur, dhe të humbur në kërkim të një masteri. Ai, (Hitleri) kishte kërkuar të punësohej si korrier në shërbimin postar, por ishte rrefuzuar, sepse kishte mbetur në testin e inteligjencës. Më poshtë Mayer i qëndron bindjes së tij se Hitleri kurrë s’ka qenë lideri real i Nazizmit. Ai thotë se: “Si një lider, Hitleri është ndoshta mashtrimi më i madh që i është bërë botës… Shkrimet/komunikimet/fjalimet e tij, gjithmonë duhej që të ri-shkruheshin. Intelekti i tij nuk ishte më i lartë se i një fëmije 8-vjeçar… Hitleri kurrë s’ka qenë i aftë që të merrte vendime. Ai kurrë s’ka shkruar një rrjesht të Mein Kampf (manifesti autobiografik, i partisë naziste), por sigurisht që ishte krenar që të firmoste emrin e tij, si autor i këtij libri”. (të interesuarit mund ta lexojnë të plotë këtë histori në: https://www.henrymakow.com/002132.html). Nuk po zgjatem më tepër në këtë histori,por shkurtimisht doja të tregoja se aty konkludohet se pas Hitlerit qëndronte dikush tjetër, dhe se: një linjë direkte ekzistonte në mes të agjendës së Rothschild (Rothsçaild), dhe Hitlerit.

Nuk do të humbja kohë për të shkruar rreth kësaj figure, por besoj shumë se gjendja në të cilën sot ndodheni ju, dhe Shqipëria, nën sundimin e Edi Ramës, ngjan si shumë me atë të Gjermanisë së Hitlerit, dhe se, personaliteti, temperamenti, dhe niveli intelektual i këtyre “liderve” janë tepër të ngjashme me një përjashtim: Prapa Hitlerit qëndronte Rothsçaildi, ndërsa prapa Ramës, qëndron Sorosi, (mos mendoni se Rothsçaild dhe Soros janë shumë larg njëri-tjetrit). Bashkatdhetar të nderuar! Kjo histori e jetuar, duhet t’ju zgjojë nga gjumi një minut e më parë. Heshtja juaj ndaj ngjarjeve të njëpasnjëshme kriminale, dhe anti-kombëtare që Edi Rama prodhon vazhdimisht, dhe me bollëk,  do të jetë me pasoja të tmerrshme, dhe të pakorrigjueshme, aq më tepër kur mendojmë se prapa Ramës qëndron Sorosi me qëllimet e tij tepër të errta ndaj popullit dhe kombit tonë. Në fakt, populli ynë ka kohë që përballohet me pasojat sorosjane, të cilat, me “zgjedhjen” e Edi Ramës, si kryebashkiak i Tiranës, kanë filluar të intensifikohen, duke arritur kulmin me “fitoren” e zgjedhjeve nga PS, në vitin 2013, -kur Rama u kurorëzua si kryeministër i Shqipërisë. Kjo, padyshim, mund të rrjeshtohet edhe si një nga fitoret më të suksesshme, në nivel internacional të Sorosit, i cili pasurohet çdo ditë  nëpërmjet “ndihmave” financiare që fondacionet e tij investojnë për “konsolidimin” e demokracive të brishta në shumë vende të botës, ku krahas poshtërsive të tjera,  investojnë shumë edhe për “reformimin” e sistemit të drejtësisë së këtyre vendeve, në favor të mafies së tij, përfshi edhe qeveritarët, e politikanët, e të korruptuar të këtyre vendeve. Në këtë kontekst, Shqipëria e Edi Ramës, është kthyer jo vetëm në një vend tepër të preferuar për të, por edhe minierë ari, e qendra më e rëndësishme ballkaniko-europiane e allishverishve, nga ku Sorosi, dhe djali tij Aleksi, drejtojnë trafikun internacional të krimit, drogës, korrupsionit, e pse jo! Po nga Tirana, ata po përgadisin në heshtje “ri-organizimin” e hartës së Ballkanit, me synim, cënimin e trojeve tona, sigurisht në favor të Serbisë. Në këtë aspekt, “ndërkombëtarët” i kanë dhënë qeverisë së Edi Ramës, statusin e një qeverie notere, e cila harton, dhe aprovon, ligje të porositura, në ndihmë të mafies së brendshme, dhe asaj ndërkombëtare. Në këtë drejtim, shumë nga liderët e BE, dhe Ballkanit (me përjashtim të Albin Kurtit), ndjehen të privilegjuar, të kenë miqësi me Edi Ramën; këtë e shohim vazhdimisht në kronikat e ndryshme televizive, ku Edi Rama shihet me “rrespekt” si një nga  “liderët” global. Një gjë duhet ta dimë të gjithë: Atë që Serbët s’e arritën me gjakderdhjet shekullore kundra kombit tonë, -po e arrin për ta, brenda një kohe mjaft të shkurtër, Rama Soros.

Kjo gjë e çuditshme, ka ra edhe në sy të të huajve. Këtë fakt e përmbledh më së miri gazetari gjerman Michael Martens, në shkrimin e tij ku thotë se: “Edi Rama është pa dyshim kryeministri më i mirë që ka pasur Serbia që nga Nikola Pashiq”, ndërkohë që vetë ne shqiptarët qëndrojmë indiferent!!! Sigurisht që merita për këtë “arritje” të kryeministrit tonë, në favor të Serbisë, i takon Soros-it, i cili, në bashkpunim me papetët e tij, ( Blinken, Kim, Escobar, McGonigal, etj, ) arriti të bëjë manipulimet më monstruoze, kriminalo-korruptive, për të izolouar Sali Berishën, saga e të cilit fillon me shpalljen “non-grata”, marrjen e flamurit, siglës dhe vulës së PD, dhe vazhdon me kalvarin e mbajtjes së Tij në arrest shtëpiak, pa asnjë akuzë. Dhe, për tu siguruar se Sali Berisha, do të mbetet politikisht  i paralizuar, -George Soros është kujdesur që të korruptoj edhe një grup miks-politikanësh, përfaqësues të ndryshëm diplomatik, gazetar-aktivist, analist, dhe opinionist të paguar, të medias shqiptare, që pa pikë-turpi, dhe përgjegjësie profesionale, morale e patriotike, nuk kursejnë aspak fjalorin e tyre të ndyrë, demonizues ndaj figurës së nderuar, të Profesor Doktor Berishës. Ata, me moton “shpif – shpif se diçka ngelet” duan që t’i përcjellin popullit një imazh krejtësisht të gabuar. Në këtë kontekst, ata kurrë s’harrojnë të përmendin “non-gratën”, si propagandë dhe presion psikologjik ndaj popullit. Me këtë shprehje ata duan t’i mbushin mendjen popullit dhe demokratëve se “me Sali Berishën, Partia Demokratike nuk mund të fitojë”, ndërkohë që në situatën ku sot ndodhet Shqipëria, realiteti është diametralisht ndryshe, – tashmë gjithkush e dinë se:  Pa Sali Berishën, -jo vetëm PD do të jetë e humbur, por edhe ekzistenca e Kombit Shqiptar do të vihet në pikëpyetje. Këtë e dinë mjaft mirë edhe Sorosi, dhe militantët e tij bashibuzuk, prandaj, jo vetëm e mbajnë Berishën të izoluar, por nga frika, ata vazhdojnë denigrimin e figurës së Tij politike me sllogane të ndryshme, banale dhe denigruese, si: “të gjithë janë njëlloj”, “Berisha po çfrytëzon demokratët për të mbrojtur interesat e tij”! “Berisha bashkëpunon me Ramën”, etj., thënie të turpshme, që kurrkush si beson, -por sidoqoftë, ato vazhdojnë recitimin e tyre vetëm për një qëllim: ‘ t’i lënë krahë të lirë, dhe rrugë të hapur narko-shtetit të Edi Ramës, për të qëndruar në pushtet’. Kështu, ai mund të realizojë pa asnjë vështirësi planet ogurzeza sorosjane.Është afërmendësh se në këto plane hyn edhe vepra e ditëve të fundit: “Vatikani” Bektashjan”, si një shtet brenda shtetit, që ne shqiptarët e morëm vesh nëpërmjet gazetës The New York Times, ku çuditërisht, George Soros, në vitin 2018 ka investuar mbi 3 milion dollarë, dhe vetë kjo gazetë ka raportuar se “Soros është pronar i pjesshëm.”!!! Se çfarë fshihet prapa kësaj nisme, vetëm Sorosi mund ta dijë! Në këtë rast ju kujtoj se edhe ç’popullimi, përfshi lëvizjet migratore “ilegale”, kryesisht nga vendet islamike, (siç është rasti i imigrantëve, që kanë ardhur, apo do të vijnë në Shqipëri), janë pjesë e agjendës sorosjane, dhe kanë qëllime të caktuara. Për një gjë jam i sigurt: Këto lloj emigrantësh, që vijnë kryesisht nga vende islamike, – s’janë asgjë tjetër, veçse misjonarë të trazuar, dhe të paguar nga fondacionet sorosjane, të cilët i udhëzojnë për të mësyrë shtetet perëndimore kristiane, -por jo vendet islamike!!! Sidoqoftë, duke parë se çfarë “emigrant” po shkaktojnë në vendet mik-pritëse, -si në Gjermani, Francë, Angli, Itali, Irlandë, Amerikë, etj., -jam i sigurt se edhe ju, shumë shpejt do të përballoheni me probleme kurrë të ndodhura më parë në vendin tonë. Destabilizimi i vendit, krimi dhe prostitucioni, përfshi këtu edhe ndryshimin e strukturës demografike, janë pjesë e agjendës së këtij emigracioni kaotik, por të mirë-planifikuar. Do të thoja se edhe përpjekjet për të marrë në dorë pozicionin e Sekretarit të Përgjithshëm të OSBE-së, kanë në prapa-skenë lobime korruptive të Sorosit, për të cilat paguan Rama me parat tuaja. Kjo do të ishte vërtetë një gjë shumë e mirë sikur t’i sherbente Shqipërisë, por jo, përfitimet do t’i shërbejnë “prestigjit” të Edi Ramës, dhe agjendës së Sorosit. Tepër skandaloz, ishte edhe deklarimi arrogant i Edi Ramës në mbledhjen e komitetit qëndror të tij; ku ai, me një frymëmarrje pathologjike të thellë, dhe shprehje sardonike të fytyrës, me një zë dridhërues të skanduar, përcaktoi me saktësi numrin e deputetëve që Partia Demokratike do të fitojë në zgjedhjet e ardhshme, duke e krahasuar këtë numër, me atë të vitit 1997. Në kriminalistikë, kthimi i kriminelit tek skena e krimit, është një fakt i njohur! Këtë tregon edhe kjo deklaratë. -Ai, pas 27 vjetësh, kthehet tek ngjarjet kriminale të atij viti, nga më të zitë në historinë tonë kombëtare, – kur shqiptaret,  të nxitur nga bandat e gangsterve komunist të Edi Ramës, ju sulën njëri-tjetrit. Si pretekst u përdorën skemat piramidale (të organizuar me mjaft dhelpëri nga njerëzit e tyre), por qëllimi ishte; përmbysja e demokracisë. Po arrestimi i ditëve të fundit të deputetit demokrat, Ervin Salianji çfarë është? S’është gjë tjetër veçse një gjest ekstremist arrogant, dhe bullues, që ka për qëllim friksimin, dhe mbylljen e gojës së atyre që guxojnë tani, dhe do të guxojnë në të ardhmen të nxjerrin të vërtetën dhe ta tregojnë atë. Pra, është një nga gozhdat e fundit në arkivolin e demokracisë. Çfarë t’ju them më? Siç e shihni edhe vetë, ngjarjet e Shqipërisë së Edi Ramës, dhe veçanërisht ata kundra Sali Berishës, ngjajnë shumë me ngjarjet e Amerikës së Joe Bidenit, kundra ish-presidentit Donald Trup! Kjo sepse, – si  Amerika, ashtu edhe në Shqipëri, kanë kohë që qeverisen nga papepët e Sorosit, nëpërmjet Sistemit të Drejtësisë Sorosjane! Pra, nga do që të shohim, të gjitha rrugët na çojnë tek Sorosi, dhe çdo e keqe që ka ndodhur, po ndodh, dhe do të ndodhë në Shqipëri ka dhe do të ketë dorën e tij të zezë.

Atëherë, natyrshëm lind pyetja: – Ç’farë do të bëjmë? Në këtë rast më vinë në mendje dy nga  thëniet më të cituara të ish-presidentit Amerikan, Thomas Jefferson: “Kur padrejtësia bëhet ligj, rrezistenca bëhet detyrë”! Dhe “Nqs ligji është i padrejtë, njeriu jo vetëm ka të drejtë, por është i detyruar që tëmos i bindet këtij ligji”. Në këtë kontekst, unë kam respekt të madh, dhe admirim të pakufishëm, për Sali Berishën, i cili, që nga viti 1991,jo vetëm që ka prishë qetësinë e Tij personale dhe familjare, por është vënë edhe në rrezik permanent. Në një farë mënyre, -shpallja e “non-gratës”, ishte një bekim i madh për kombin shqiptar. Falë këtij “titulli”, Sali Berisha u riaktivizua në PD, dhe me procedura të rregullta protokollare u zgjodh kryetar i saj. Edhe arrestin e Tij shtëpiak, në një farë-mënyre, e konsideroj mjaft pozitiv. Ka mbi 270 ditë që e shohim çdo natë, në dritaren e Tij (me një shëndet të shkëlqyer fizik, e mendor, që do t’ja kishin zili edhe mosha shumë më të reja), nga ku, Ai me një guxim burrnorë të tejskajshëm, në kuvendim me ju, -parlamentarët e vërtetë të Rrugës së Shpresës, vazhdon luftën e Tij, të përnatshme kundra veprave kriminalo- korruptive, duke i ekspozuar ato me shembuj, e fakte konkrete. Në këtë rast s’duhet të harrojmë pa shprehur mirënjohjen tonë të thellë për ata heronj, e patriot të ndershëm, që çdo javë rrezikojnë jetën e tyre, duke u mbledhur para Bashkisë së Tiranës, për të denoncuar korrupsionet e saj monstruoze. Miq të mirë! Në shenjë të madh rrespekti, do t’ju thoja se sjelljet tuaja, janë më qytetare se sa duhet të jenë, për një vend të qeverisur nga narkokrimi. Edhe rrespektimi i Kodit të Etikës nga ana juaj është i tepërt, -sidomos në rrethanat e Shqipërisë, ku kushtetuta dhe ligjet nuk rrespektohen nga drejtësia dhe ligj-mrojtësit e saj, ndërkohë që me një paturpësi të madhe, përdoren, për të goditur këdo, që guxon të zbulojë, dhe eksozojë veprat e njëpasnjëshme kriminale, narko-korruptive që s’mungojnë në aktivitetet e përditshme të Edi Ramën. Pra, në këto rrethana  krejt të pashpresa, s’ju ngelet gjë tjetër për të bërë, përveç mosbindjes civile, e cila, në rastin tuaj, duhet të fillojë me nxjerrjen e Sali Berishës nga arresti shtëpiak, thellësisht i pa-ligjshëm. Kur Ai, do të jetë fizikisht në mes jush, proceset marrin seriozitetin e duhur, dhe përshpejtohen. Kjo, pra do të ishte detyra e  juaj, që do të nxiste edhe të tjerët për t’u bashkuar me ju, sepse, sigurisht që ky, tashmë s’është vetëm një problem i Sali Berishës, Partisë Demokratike, dhe demokratëve, por është problem i të gjithë shqiptarëve, dhe hyn në kategorinë e një Emergjence Kombëtare, që do të thotë se: “Të gjithë shqiptarët kudo që jetojnë; në diasporë, dhe trojet shqiptare, (Shqipëri, Kosovë, Maqedoni e Veriut dhe Mal të Zi), duhet të mobilizohemi urgjent, për të shpëtuar Atdheun tonë në rrezik. Nxjerrja e atdheut tonë nga kthetrat sorosjane, akoma sa është gjallë, s’është vetë një akt patriotik i përbashkët, por edhe detyrë sublime për çdo shqiptar, që i thërret Shqipërisë “NANË”. Le t’na frymëzojnë mbi 6000 njerëz të guximshëm shqiptar, -njerëzit tanë më të mirë, që veçse kundërshtuan regjimin diktatorial komunist u pushkatuan. Le t’na frymëzojnë 38 Martirët Katolik të Demokracisë, që për moton “ Fe, dhe Atdhe”, u pushkatuan; Le t’na frymëzojnë heronjtë e kryengitjes së Postribës, pushkatimet barbare të Mirditës, dhe Buzëmadhes … Si dhe Masakrën e Tivarit, ku nga një bashkpunim i ngushtë dhe i fshehur i komunistëve serbo-shqiptar u vranë 4000 vëllezër kosovar; Le t’na frymëzojë Kryengritja e Qafë Barit, me heronjtë e saj kryesor, Sokol Sokolin, dhe Tom Ndojën, dhe mbi të gjitha, në këtë mision patriotik, me shtrirje të gjërë kombëtare, le të frymzohemi dhe të marrim guxim nga UÇK-ja heroike, dhe Adem Jasharët e Dardanisë.

Gazeta Telegraf