Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

“SOUNDS OF ALBANIA”, NGA PREZANTIMI DINJITOZ I KULTURËS SHQIPTARE TE NDËRTIMI I URAVE ME PUBLIKUN AMERIKAN

by

Ilir Rizaj, ideatori dhe producenti i “Sounds of Albania”: “Muzika shqiptare meriton të prezantohet me seriozitet, elegancë dhe në nivelin më të lartë artistik, në skenat e New York-ut”

Intervistoi: Sokol Paja

1. I nderuar Ilir, si lindi ideja për koncertin “Sounds of Albania” në New York dhe çfarë pritshmërie keni këtë vit?

Ideja për “Sounds of Albania” lindi para së gjithash nga dashuria ime për muzikën dhe nga dëshira për ta prezantuar pasurinë e jashtëzakonshme të muzikës shqiptare para publikut amerikan. Vitin e kaluar isha në një koncert ku kompozimet e Ennio Morricone-s interpretoheshin nga një kuartet harqesh. Teksa i dëgjoja, më lindi pyetja: Pse të mos bëjmë edhe ne diçka të tillë me muzikën tonë tradicionale? Angazhova Edmond Xhanin për të bërë aranzhimet dhe, përmes lidhjeve të mia në botën e muzikës, arrita të gjej dhe të bashkoj muzikantët që do t’i jepnin jetë këtij projekti.

Një frymëzim i rëndësishëm për mua ka qenë edhe veprimtaria e Shqipe Malushit, e cila, në atë kohë kryetare e “Motrat Qiriazi”, organizoi në New York, në vitin 1998, një koncert të një niveli të lartë artistik — nga çiftelia deri te Mozart-i — me artistë shqiptarë nga diaspora këtu në Amerikë, nga atdheu dhe nga Evropa, përfshirë edhe kitaristin Ehat Musa, i cili erdhi nga Parisi posaçërisht për koncertin.

Fadil Berisha, ky kolos i kulturës sonë në diasporë, është gjithashtu një frymëzim i përhershëm për mua. Që në vitin 2007, Fadili organizoi një koncert të veçantë bamirës me Aurela Gaçen dhe Edmond Xhanin, ku të gjitha të ardhurat iu dhuruan dy prej ikonave më të mëdha të muzikës shqiptare, Vaçe Zelës dhe Nexhmije Pagarushës.
Kur e konceptova Sounds of Albania, nuk doja thjesht të organizoja një koncert me muzikë shqiptare. Ideja ishte të sillnim së bashku muzikantë të jashtëzakonshëm shqiptarë dhe amerikanë dhe ta paraqisnim këtë muzikë në një formë të re kamertale, duke ruajtur shpirtin dhe autenticitetin e saj.

Pas debutimit tonë të suksesshëm vitin e kaluar në Kaufman Music Center, këtë vit vijmë në Tribeca Performing Arts Center me një program më të përmbledhur dhe më dinamik, me aranzhime edhe më të rafinuara dhe me një identitet artistik gjithnjë e më të konsoliduar. Shpresa ime është që Sounds of Albania të vazhdojë të rritet dhe, mbi të gjitha, që këtë muzikë ta dëgjojnë gjithnjë e më shumë njerëz që ndoshta nuk kanë pasur kurrë më parë mundësi të njihen me kulturën tonë.

2. Çfarë e bën të veçantë koncertin e sivjetshëm dhe çfarë dëshironi t’i përcillni publikut shqiptar dhe amerikan?

Koncerti i këtij viti është në shumë mënyra një vazhdim dhe një evoluim i programit që në bashkpunim me Petrit Pulën, e prezantuam në Kaufman Music Center vjet në Dhjetor. Kemi dashur ta bëjmë më të përmbledhur, më dinamik dhe artistikisht edhe më të rafinuar. Edmond Xhani ka punuar përsëri mbi të gjitha aranzhimet, duke i pasuruar dhe përsosur më tej, por gjithmonë duke ruajtur karakterin dhe shpirtin e muzikës origjinale.
Programit i kemi shtuar Valsin e Lumturisë të Avni Mulës, ndërsa Kaçurrelat e Tua këtë herë merr një dimension të ri: violinistja jonë e parë, Margret Radovani, përveçse luan në kuartet, do t’i japë edhe zërin e saj kësaj kënge kaq të bukur. Ne klarinet e kemi tani virtuozin Ismail Lumanovskin, qe ka master nga Juilliard School. Por për mua ndryshimi më i rëndësishëm nuk është domosdoshmërisht te repertoari. Është fakti se ky projekt po piqet. Pas koncertit të parë, kemi pasur mundësinë ta dëgjojmë muzikën, ta analizojmë dhe të kuptojmë se ku mund ta çojmë edhe më tej. Koncerti në Tribeca është, në njëfarë mënyre, versioni më i rafinuar i asaj që nisëm në Kaufman.

Publikut shqiptar dhe shqiptaro-amerikan dëshiroj t’i përcjell para së gjithash një ndjenjë krenarie — jo thjesht sepse kjo është muzika jonë, por sepse kjo muzikë meriton të prezantohet me seriozitet, elegancë dhe në nivelin më të lartë artistik, në skenat e New York-ut.

3. Sounds of Albania sjell në skenë nga serenatat e Korçës, meloditë nga veriu, këngët e Shqipërisë së Mesme dhe të Jugut. Sa e rëndësishme është për ju që kjo mbrëmje të paraqesë larminë dhe pasurinë e të gjithë hapësirës shqiptare?

Për mua kjo është thelbësore. Një nga mrekullitë e kulturës sonë muzikore është pikërisht larmia e saj. Brenda një hapësire relativisht të vogël gjeografike kemi tradita, ritme, mënyra këndimi dhe ngjyra muzikore jashtëzakonisht të ndryshme.
Programi udhëton nga serenatat e Korçës te muzika e Shqipërisë së Mesme dhe të Jugut, nga Kosova te tradita e Arbëreshëve të Italisë, të cilët e kanë ruajtur gjuhën, zakonet dhe muzikën shqiptare për më shumë se pesë shekuj. Për këtë arsye, për mua “Sounds of Albania” nuk duhet të përfaqësojë vetëm një krahinë apo një traditë. Dua që publiku të ndiejë se po bën një udhëtim nëpër hapësirën tonë kulturore dhe të kuptojë se sa e pasur dhe shumëdimensionale është ajo.

4. Queen Teuta Quartet – çfarë përfaqëson për ju figura e Mbretëreshës Teuta dhe si lidhet simbolika e saj me identitetin, qëndresën dhe kulturën shqiptare?

Kur kërkoja një emër për kuartetin, dëshiroja diçka që të mos ishte thjesht një emër, por një simbol. Figura e Mbretëreshës Teuta më tërhoqi pikërisht për këtë arsye. Ajo përfaqëson forcë, qëndresë, dinjitet dhe një lidhje me një histori shumë të lashtë të këtyre trojeve. Emri Queen Teuta Quartet krijon gjithashtu një urë mes së kaluarës dhe asaj që po përpiqemi të bëjmë sot: të marrim një trashëgimi të vjetër dhe ta sjellim atë në një kontekst bashkëkohor, pa humbur identitetin e saj. Dhe më pëlqen shumë fakti që një ansambël ku gratë kanë një prani kaq të rëndësishme artistike mban emrin e një figure historike femërore kaq të fuqishme.

5. Çfarë roli mund të ketë muzika për ta mbajtur rininë shqiptare në mërgim të lidhur me gjuhën, historinë dhe identitetin kombëtar?

Mendoj se muzika mund të arrijë aty ku ndonjëherë fjala nuk arrin. Brezi i dytë apo i tretë në diasporë mund të mos e flasë shqipen në mënyrë perfekte, mund të mos njohë çdo episodë të historisë sonë, por një melodi mund të krijojë menjëherë një lidhje emocionale. Mund të zgjojë kureshtjen: “Çfarë është kjo këngë? Nga vjen? Çfarë historie ka pas saj?” Pikërisht aty mund të filloj lidhja. Por mendoj gjithashtu se, nëse duam që të rinjtë të interesohën për trashëgiminë tonë, nuk mjafton t’u themi se duhet ta duan sepse është shqiptare. Duhet t’ua prezantojmë me cilësi, me kreativitet dhe në një gjuhë artistike që komunikon edhe me botën në të cilën ata janë rritur.

6. A është projekti Sounds of Albania një formë e diplomacisë kulturore shqiptare?

Po, unë e shoh edhe në këtë mënyrë, megjithëse projekti nuk lindi si një iniciativë institucionale apo politike. Diplomacia kulturore, në kuptimin më të bukur të fjalës, ndodh kur njerëzit njihen me njëri-tjetrin përmes kulturës. Një person që ndoshta di shumë pak për Shqipërinë, Kosovën apo historinë tonë, mund të vijë në një koncert, të dëgjojë një serenatë korçare, një melodi nga Kosova apo një këngë arbëreshe dhe të largohet me një perceptim krejt tjetër për kulturën shqiptare. Për mua, kjo është diplomaci kulturore. Dhe fakti që këtë muzikë e interpretojnë së bashku artistë shqiptarë dhe amerikanë e bën mesazhin edhe më të fuqishëm. Nuk po ndërtojmë një mur rreth kulturës sonë për ta ruajtur atë. Po ndërtojmë një urë që të tjerët të mund ta njohin dhe ta përjetojnë atë.

7. Të ardhurat e koncertit do t’i dhurohen organizatës “Motrat Qiriazi” dhe organizatave të tjera bamirëse. Sa domethënëse është për ju që një aktivitet artistik që promovon kulturën shqiptare të shërbejë njëkohësisht edhe për fuqizimin e grave shqiptaro-amerikane dhe komunitetit shqiptar në SHBA?

Kjo ka një domethënie të veçantë për mua, sepse besoj se kultura dhe komuniteti nuk duhet të ekzistojnë të ndara nga njëra-tjetra. “Motrat Qiriazi” kanë bërë një punë të çmuar në komunitetin shqiptaro-amerikan, veçanërisht në mbështetjen dhe fuqizimin e grave, në edukim dhe në ruajtjen e trashëgimisë sonë kulturore. Në rastin e Sounds of Albania, ato na kanë dhënë një përkrahje të jashtëzakonshme. Prandaj më duket shumë e natyrshme që një projekt që feston kulturën shqiptare të kontribuojë konkretisht edhe në komunitetin që e mban gjallë këtë kulturë. Për mua, suksesi i “Sounds of Albania” nuk matet vetëm me numrin e biletave të shitura apo me duartrokitjet në fund të koncertit. Nëse përmes muzikës mund të krijojmë diçka artistikisht të bukur, ta prezantojmë kulturën tonë me dinjitet, të ndërtojmë ura me publikun amerikan dhe, njëkohësisht, të ndihmojmë komunitetin tonë, atëherë projekti ka arritur diçka shumë më të madhe se një koncert.
@followers @top fans

“Beyond the Runway”, stilistja Lejda Troci: “Pas çdo veshjeje është një histori, një dhimbje, një lot, një buzëqeshje”

by

Intervistoi: Sokol Paja/

1. E nderuar Lejda si lindi ideja për spektaklin “Beyond the Runway”? Cilat janë të veçantat e spektaklit të 12 shtatorit në New York?

“Beyond the Runway” është vazhdim i eksperiencës sime personale përgjatë trajtimit të kancerit. Është një mesazh për motrat, nënat dhe vajzat që jeta vazhdon edhe pas trajtimeve të kancerit. Është një thirrje për të mos humbur kurajon dhe guximin për të mposhtur sfidën, por edhe për të arritur suksese dhe maja më të larta.

2. Çfarë synoni të përcillni përmes këtij eventi dhe çfarë e bën “Beyond the Runway” të ndryshëm nga një sfilatë tradicionale mode të organizuara më herët prej jush?

Forca, guximi, sakrifica dhe dashuria arrijnë t’i shndërrojnë ëndrrat në realitet. Dhe sot, që pothuajse jam në përfundim të trajtimeve të mia, dëshiroj t’i them publikut se pas çdo veshjeje është një histori, një dhimbje, një lot, një buzëqeshje, një dritë suksesi.

Çfarë e bën të ndryshme këtë sfilatë është silent auction. Një nga fustanet është dhuruar për Memorial Sloan Kettering Cancer Center dhe do të shitet në silent auction. Të ardhurat do të shkojnë për kërkimet shkencore mbi kancerin e gjirit (breast cancer research). Bashkëpunimi me Memorial Sloan Kettering Cancer Center e bën edhe më kuptimplotë këtë event.

3. Cili është roli i këtij spektakli në promovimin e veshjeve shqiptare, modeleve dhe promovimin e dizajnerëve shqiptarë?

Pjesa më e madhe e veshjeve kanë punime dore, me grep apo qëndisje, një traditë mjaft e lashtë shqiptare.

Gjithashtu, është përdorur ngjyrosje natyrale e copave me fruta – një aftësi e trashëguar nga nënat dhe gjyshet tona.

Në këtë sfilatë kam integruar pjesë të bëra me dorë, dhuratë nga një mësuese e shkollës së mesme, nga nëna ime dhe nga kushërirat e mia. Dhe them me plot bindje se çdo pjesë e integruar më ka dhënë forcë dhe energji gjatë kësaj lufte jo të lehtë. Pozitiviteti dhe dashuria e tyre ishin pjesë e forcës time në këtë luftë.

4. Sipas gjykimit tuaj, si ndikon moda në mënyrën se si njerëzit e shohin, njohin dhe e shprehin veten?

Moda shihet në mënyra të ndryshme. Për mua, është ndjenja që më jep kur krijoj diçka të re – është një fllad pranvere, është një luftëtar i jetës, është një dritare ku shohim të ardhmen, është një prekje ku ndjehemi të lumtur.

5. “Beyond the Runway” bashkon modën, muzikën, modelet dhe artin në një eksperiencë të veçantë. A është ky spektakël një prezantim i vlerave shqiptare ndërkombëtarisht?

Puna e dorës, muzika shqiptare, të ftuarit – pjesa më e madhe janë shokë e miq shqiptarë. Pjesa dërrmuese e grupit (99%) që organizuam këtë sfilatë sot jemi shqiptarë.

Bashkuar këtu janë mjekë, inxhinierë, policë, shkencëtarë të ardhshëm, studentë shqiptarë… shokë e miq që qëndruan pranë meje gjatë trajtimeve mjekësore dhe tani gjatë realizimit të kësaj ëndrre.

Për mua, ky grup është spektakli i vërtetë i vlerave shqiptare. Bashkimi bën fuqinë – ka qenë një moto shqiptare. Bashkimi më dha forcë dhe jetë dhe tani ky bashkim i jep vlerën më të madhe këtij spektakli.

6. A keni menduar që “Beyond the Runway” të shndërrohet në një event të përvitshëm apo në një platformë më të gjerë për talentet e reja të modës e promovimit të veshjeve tradicionale shqiptare?

Është një ide. Kam parë që po organizohen spektakle nga dizajnerë shqiptarë. Koha po vjen që, me siguri, në të ardhmen do të bëjmë diçka së bashku.

Foto: “Fashion Week Studio”

“VATRA AS A PATRIOTIC MISSION AND A SACRED NATIONAL TRUST”

by

An Interview with Erjola Xheko, Member of the Executive Board of the Pan-Albanian Federation of America VATRA.

Interviewed by: Sokol Paja

1. Dear Erjola, my warmest congratulations on your appointment to the Executive Board of VATRA. What does it mean to you to become part of the leadership of the oldest patriotic organization of Albanians in the United States?

It is both a great honor and a profound privilege to serve and contribute to VATRA. VATRA is a living part of our national history—a patriotic and cultural institution that has kept the flame of love for the homeland burning brightly for 114 years. To be part of VATRA is an honor, but above all, it is a tremendous national responsibility. VATRA’s sacred national mission is to preserve and pass on to future generations the Albanian language, culture, history, traditions, and national identity within the Albanian-American diaspora.

Few institutions, if any, have contributed as profoundly to modern Albanian history as VATRA. As a member of the Executive Board, I feel this responsibility growing stronger every day through this patriotic and spiritual commitment. Our nation and our Albanian-American community need VATRA. We must all work together—as members of VATRA and alongside other patriotic organizations throughout America—to represent our community and our nation with dignity and strength.

Our patriotic commitment will ensure that VATRA remains a powerful and unifying voice for Albanians in the United States and a strong bridge connecting the Albanian diaspora with Albania, Kosovo, and the Albanian lands. The eyes of Albanians are, and will always be, on VATRA.

2. What do you consider VATRA’s most important contributions to preserving Albanian identity, language, culture, and history in America?

VATRA stands at the very heart of our national identity and history. Its glorious 114-year journey represents one of the most important chapters in the history of Albanians in America and in the broader struggle for the Albanian national cause throughout the Albanian lands. Generations of Albanian patriots, activists, intellectuals, and distinguished national figures—including Fan Noli, Faik Konica, Kristo Floqi, Bahri Omari, Kristo Dako, and many others—helped transform VATRA into a spiritual, cultural, and diplomatic center devoted to the Albanian cause. The Pan-Albanian Federation of America VATRA has made an extraordinary contribution to preserving the Albanian language, national identity, culture, and traditions within the Albanian-American diaspora.

Through patriotic and cultural programs, community gatherings, public events, and through its historic newspaper, Dielli, VATRA has helped ensure that the Albanian voice is heard throughout America, that the Albanian national cause receives international attention, and that the Albanian nation is represented with dignity, respect, and appreciation. VATRA played a historic role in representing the interests of the Albanian state, including supporting diplomatic efforts in the West on behalf of the Albanian cause. It brought Albanian national values into American society and institutions and, above all, preserved our national heritage across the Atlantic. VATRA’s history is, ultimately, a history of service to the nation.

3. How do you assess VATRA’s patriotic work in recent years?

The Pan-Albanian Federation of America VATRA remains one of the strongest and most unifying Albanian cultural and spiritual institutions in the United States. Serving and contributing through VATRA is a national responsibility and, in many ways, a sacred duty. It is an investment in preserving and protecting our historical heritage, advancing the proud legacy of our predecessors, and ensuring that this history continues to inspire future generations.

I would like to express my heartfelt gratitude to Chairman Dr. Elmi Berisha for giving me the opportunity to serve and contribute as a member of the Executive Board of the Pan-Albanian Federation of America VATRA. I also want to recognize and appreciate his leadership of VATRA over the past six years. VATRA’s growing presence in Washington, as well as in Albania and Kosovo; its participation in Albanian-American community events; its leadership of cultural and patriotic activities; and its organization of cultural programs, book promotions, and receptions for distinguished delegations demonstrate the strength, vitality, and values of VATRA.

4. How do you view VATRA’s priorities for the years ahead?

VATRA’s priorities reflect the serious and far-reaching commitment of Chairman Dr. Elmi Berisha and the leadership team serving on the Executive Board and Council. These priorities demonstrate the need for an even stronger and more sustained patriotic commitment. Together, we must give our very best to serve VATRA and our community. The new Executive Board brings together professionals with diverse backgrounds, expertise, and experiences, but we are united by one common purpose: to serve VATRA, the Albanian-American community, and the national cause.

As a team, our work will focus on strengthening VATRA as an institution, bringing younger generations closer to the organization, strengthening its branches, and promoting greater unity and engagement throughout the Albanian-American community. Our foremost priority must always remain the support of Albanian-language schools and the preservation of the Albanian language, identity, culture, and traditions within the diaspora. The legacy of VATRA’s founders gives us both the inspiration and the determination to build an even stronger future.

5. What is your message to young Albanian-Americans who are being called upon to support VATRA as a “sacred national heritage”?

Young Albanian-Americans are one of the greatest assets and sources of hope for both VATRA and our nation. The involvement and support of young people and professionals are essential to ensuring the continuation of VATRA’s historic mission in service to the Albanian nation. My message to the younger generation is simple: Never forget where you come from and who you are.

Our language, our flag, our history, and our culture are among our greatest treasures. It is our responsibility to preserve them and pass them on to our children and to the generations that will follow. VATRA is a sacred national trust entrusted to us by the Albanian patriots who sacrificed everything for the nation. We have a duty to honor their sacrifice by carrying their mission forward.

The achievements of young Albanians who were born and educated in America, as well as those who have arrived from Albania and Kosovo in recent years, are a reflection of the strength, success, and pride of our nation. I call upon young Albanians throughout America to come closer to VATRA, to engage with our community, and to embrace the patriotic spirit that VATRA has carried for more than a century.

May God bless all those patriots who sacrifice, serve, and contribute to VATRA and to the Albanian nation.

Kandidate për Senatin e shtetit të Michiganit – Distrikti 24, Edlira Sako: “Shqiptarët kanë nevojë për më shumë përfaqësim në institucionet amerikane”

by

Intervistoi: Sokol Paja/

1. Zonja Sako si lindi ideja për të kandiduar në Senatin e shtetit të Michigan? Cila është platforma juaj elektorale?

Vendimi për të kandiduar nuk ishte i menjëhershëm. Pas rikonfigurimit të kufijve zgjedhorë (redistricting), mora vazhdimisht telefonata nga drejtues dhe përfaqësues të Partisë Demokratike që më nxisnin të kandidoja për këtë vend në Senat. Fillimisht nuk doja të hyja në garë. Megjithatë, në ditët e fundit përpara mbylljes së afatit të kandidimeve, vendosa ta pranoja këtë sfidë për shumë arsye, personale dhe profesionale.

Ky kandidim është rezultat i shumë viteve angazhimi në komunitet, në arsim dhe në jetën publike. Si mësuese, si emigrante dhe si nënë, kam parë nga afër sfidat me të cilat përballen familjet e zakonshme. Kam kuptuar se ndryshimi nuk vjen vetëm duke folur për problemet, por duke marrë përgjegjësi për t’i zgjidhur ato.

Motoja ime gjatë kësaj fushate është “From Banks to Gas Tanks”, sepse familjet amerikane po ndiejnë presion ekonomik në çdo aspekt të jetës së përditshme.

Platforma ime bazohet në nevojat reale të qytetarëve: uljen e kostos së jetesës, forcimin e arsimit publik, zgjerimin e aksesit në kujdesin shëndetësor dhe shëndetin mendor, mbështetjen e bizneseve të vogla, mbrojtjen e tokave bujqësore, zhvillimin ekonomik të qëndrueshëm dhe politika tregtare që mbrojnë konsumatorët dhe ekonominë lokale. Besoj se politika duhet të vendosë njerëzit në qendër të çdo vendimmarrjeje.

2. Cili është angazhimi politik në Distriktin 24 dhe thirrja juaj për shqiptarët për të të mbështetur?

Kandidoj si përfaqësuese e Partisë Demokratike për Senatin e Shtetit të Michiganit në Distriktin 24, i cili përfshin Bruce Township, Macomb Township, Ray Township, Washington Township, Village of Romeo, si edhe pjesë të Clinton Township dhe Shelby Township.

Ky është një distrikt me karakteristika shumë të ndryshme – nga zonat bujqësore te komunitetet urbane dhe ato në zhvillim – dhe pikërisht ky diversitet kërkon një përfaqësim që dëgjon dhe punon për të gjithë.

Prioritetet e mia janë mbrojtja e arsimit publik, përmirësimi i infrastrukturës, mbështetja e fermerëve dhe bizneseve të vogla, ulja e kostos së jetesës, transparenca në qeverisje, mbrojtja e të drejtës së votës, politika humane për emigracionin dhe mbrojtja e mjedisit.

Mbështetja që kam marrë vjen nga populli; nga mësues, prindër, fermerë, punëtorë, të rinj, pensionistë dhe qytetarë që besojnë se politika duhet të jetë në shërbim të komunitetit.

Shqiptarëve në Amerikë dhe kudo në botë u bëj thirrje të vazhdojnë të angazhohen në jetën publike. Ne kemi nevojë për më shumë përfaqësim në institucionet amerikane. Kemi nevojë të angazhojmë brezin e ri dhe të krijojmë hapësira ku zëri shqiptar të dëgjohet dhe të respektohet. Mbështetja e tyre nuk është vetëm për mua, por edhe për përfaqësimin e vlerave tona: punës, ndershmërisë dhe përkushtimit ndaj komunitetit.

3. Ku e mbështesni suksesin e garës suaj elektorale?

Senati i Shtetit të Michiganit është një nga institucionet më të rëndësishme vendimmarrëse, ku miratohen ligje që ndikojnë drejtpërdrejt në jetën e qytetarëve: arsimin, ekonominë, shëndetësinë dhe sigurinë publike.

Besoj se suksesi i kësaj gare mbështetet vetëm te besimi i njerëzve. Përveç komunikimit në rrjetet sociale, kam trokitur derë më derë, duke dëgjuar shqetësimet e qytetarëve dhe duke ndërtuar marrëdhënie të drejtpërdrejta me ta. Për mua, politika fillon duke dëgjuar.

4. Një shqiptare që kandidon për një pozicion kaq të rëndësishëm në Michigan për të qenë zëri i fuqishëm qytetar, çfarë ndjesie keni?

Është një under shumë i madh, por edhe një përgjegjësi shumë e madhe. Nuk është e lehtë! Marrja e besimit të qytetarëve dhe nominimi si kandidate më kanë dhënë edhe më shumë përgjegjësi dhe motivim për të punuar pa u lodhur, në mënyrë që zëri i qytetarëve të dëgjohet aty ku merren vendimet.

Për mua, kjo nuk është thjesht një garë politike, por një mision për t’i përfaqësuar qytetarët me dinjitet.

Kam ardhur në Amerikë me ëndrra, si mijëra shqiptarë të tjerë. Ky vend më dha mundësinë të ndërtoj jetën time, të arsimohem, të punoj dhe të kontribuoj për komunitetin.

Një mbështetje e jashtëzakonshme gjatë gjithë këtij rrugëtimi ka qenë bashkëshorti im, Astriti. Pa besimin dhe mbështetjen e tij, ndoshta nuk do ta kisha pasur guximin të merrja vendime kaq të rëndësishme, të cilat nuk i kisha menduar kurrë si pjesë të planeve të mia.

Sot ndihem krenare që kam mundësinë t’i shërbej vendit që më hapi dyert dhe vendit ku djali im po ndërton të ardhmen e tij, pa harruar asnjëherë rrënjët e mia shqiptare. Shpresoj që kandidimi im të jetë frymëzim për vajzat dhe gratë shqiptare, por edhe për çdo emigrant që beson se puna, integriteti, sakrifica dhe përkushtimi mund të të çojnë drejt suksesit.

5. Si po ecën fushata? Cila është strategjia e fitores dhe bindja e elektoratit gri?

Fushata po ecën me shumë energji dhe optimizëm. Qëllimi im është të jem vazhdimisht pranë qytetarëve, në lagje, në aktivitete komunitare dhe në bizneset lokale.

Strategjia ime është e thjeshtë: dëgjoj, komunikoj dhe punoj. Nuk premtoj atë që nuk mund ta realizoj. Flas për zgjidhje konkrete dhe për bashkëpunim.

Premtimi im më i madh është se do të jem gjithmonë pranë qytetarëve. Do të jem e pranishme në komunitet, do t’i dëgjoj shqetësimet e tyre dhe vendimet e mia do të udhëhiqen nga interesi publik, jo nga interesa të veçanta apo grupe lobuese.

Elektorati i pavendosur nuk kërkon retorikë politike; ai kërkon sinqeritet, kompetencë, transparencë dhe vendime të marra duke dëgjuar qytetarët. Pikërisht këtë përpiqem të ofroj në çdo takim dhe këtë dua të vazhdoj të bëj edhe pasi të jem zgjedhur në Senat.

6. Kush është Edlira Sako?

Jam mësuese, studiuese, aktiviste komunitare, bashkëshorte dhe nënë. Kam lindur dhe jam rritur në qytetin e Lushnjës, një qytet me rëndësi të veçantë në historinë e Shqipërisë, ku u mbajt Kongresi i Lushnjës në vitin 1920.

Pikërisht në atë qytet u formuan shumë nga vlerat që më kanë udhëhequr gjatë gjithë jetës: dashuria për arsimin, respekti për demokracinë dhe bindja se çdo njeri ka përgjegjësi për komunitetin ku jeton.

Kam përfunduar studimet në Shkenca Politike në Universitetin e Tiranës dhe më pas vazhdova studimet në Wayne State University në Psikologji dhe Shkenca Politike. Aktualisht jam duke përfunduar studimet Master në Psikologji Këshillimore.

Prej shumë vitesh punoj në sistemin arsimor amerikan dhe besoj fort se arsimi është investimi më i rëndësishëm për të ardhmen.

Aktualisht shërbej në dy borde dhe komitete komunitare dhe kam qenë e angazhuar në organizata që promovojnë pjesëmarrjen qytetare, edukimin dhe zhvillimin e komunitetit.

Në kohën e lirë më pëlqen të lexoj, të kaloj kohë me familjen dhe të jem pranë natyrës.

Motoja ime është:

“Mos hiq dorë kurrë nga ëndrrat e tua. Puno me ndershmëri, shërbe me përulësi dhe lër pas një komunitet më të mirë se ai që gjete.”

7. Cila është historia juaj e familjes dhe emigrimit në Amerikë?

Kam lindur dhe u rrita në Shqipëri, ku përjetova vitet e fundit të regjimit komunist dhe periudhën e tranzicionit demokratik. Këto përvoja më mësuan të vlerësoj lirinë, demokracinë dhe përgjegjësinë qytetare.

Në vitin 2012 emigrova në Shtetet e Bashkuara së bashku me familjen time, në kërkim të një të ardhmeje më të mirë për djalin tonë. Fillimi nuk ishte i lehtë. Ashtu si shumë emigrantë, nisëm gjithçka nga e para. Me punë të palodhur, studime dhe përkushtim, ndërtuam një jetë të re.

Sot ndihem krenare që kontribuoj për komunitetin si mësuese, aktiviste dhe tani si kandidate për Senatin e Shtetit të Michiganit.

Historia ime është dëshmi se ëndrra amerikane vazhdon të jetë e mundur për ata që punojnë fort, besojnë te vetja dhe nuk dorëzohen kurrë.

Në të njëjtën kohë, ajo është edhe historia e një shqiptareje që nuk i harroi kurrë rrënjët e saj dhe që beson se suksesi merr kuptim vetëm kur u shërben të tjerëve.

Besoj se rrënjët tona shqiptare na japin identitet dhe krenari, ndërsa mundësitë që na ofron Amerika na japin përgjegjësinë për të kontribuar dhe për të ndërtuar një të ardhme më të mirë. Për mua, ky kandidim është një mënyrë për të nderuar të kaluarën time, për të përfaqësuar komunitetin ku jetoj dhe për t’i shërbyer vendit që sot e quaj shtëpi.

Me lot, dhimbje e respekt, familja, farefisi e shqiptarët e Amerikës i dhanë lamtumirën e fundit Lisa Milicaj Bajraktarit

by

Sokol Paja

Foto: Dritan Haxhia/

Me lot, dhimbje, trishtim e respekt, familja, farefisi, miqtë, të njohurit, bashkëpunëtorët e mbarë e shqiptarët e Amerikës i dhanë lamtumirën e fundit Lisa Milicaj Bajraktari, një patrioteje që kontribuoi dhe u angazhua për çështjen kombëtare dhe komunitetin shqiptaro-amerikan. Me nderime të veçanta, respekt e mirënjohje, bashkëpunëtorë, veprimtarë të çështjes kombëtare, drejtues të organizatave shqiptaro-amerikane, liderë fetarë, përfaqësues të komunitetit shqiptar nga New Yorku e më gjerë, si edhe personalitete të jetës politike amerikane, i dhanë lamtumirën e fundit Lisa Milicaj Bajraktarit, një fisnikeje që me jetën, veprën, vizionin dhe përkushtimin e saj la gjurmë të pashlyeshme në zemrat e shqiptarëve që i deshi, ndihmoi dhe respektoi.

Aktiviste e angazhuar, atdhetare e përkushtuar e nderuar e vlerësuar prej të gjitha organizatave shqiptaro-amerikane dhe prej Republikës së Shqipërisë dhe Kosovës me titujt e nderit e vlerësimet më të larta kombëtare e shtetërore, dëshmojnë për kontributin e lartë dhe trashëgiminë e çmuar patriotike që la mes nesh. Një ikje e dhimbshme dhe e parakohshme që lëndoi shumë zemra. Lisa rrezatoi në çdo kohë mirësi, vlera, qytetari e shpirt shqiptari.

Ndarja e saj nga jeta ka tronditur jo vetëm familjen Milicaj e Bajraktari, por mbarë komunitetin shqiptaro-amerikan, i cili humbi një nga figurat më të respektuara, më të dashura, më të nderuara e më fisnike dhe më të përkushtuara ndaj çështjes kombëtare. Lisa Milicaj Bajraktari ishte shumë më tepër se një biznesmene e suksesshme e vizionare. Ajo ishte një lidere e fuqishme, një grua me zemër të madhe, një mbështetëse e palodhur e kauzave kulturore, sociale e komunitare shqiptare, një urë lidhëse mes komunitetit shqiptar dhe institucioneve amerikane, një lidere frymëzuese.

Për dekada me radhë, ajo qëndroi pranë çdo nisme në shërbim të kombit, kulturës, traditës dhe identitetit shqiptar në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Me urtësi, fisnikëri, bujari dhe dashuri, Lisa kontribuoi në forcimin e komunitetit, promovimin, bashkimin e komunitetit duke mbështetur aktivitete patriotike, kulturore, humanitare dhe bamirëse. Me ikjen e Lisës në përjetësi, komuniteti humbi një shtyllë të rëndësishme e të fuqishme, familja humbi zemrën e saj, ndërsa miqtë humbën një njeri të rrallë, që dinte të falte dashuri, përkushtim, besim, shpresë dhe mirësi pafund. Ajo ishte promotore e pandalur e vlerave kombëtare dhe shqiptaro-amerikane.

Në këtë ditë zie, të lamtumirës së përjetshme, mendimet dhe lutjet e mbarë komunitetit shqiptar janë veçanërisht me bashkëshortin e saj, veprimtarin e njohur Harry Bajraktari, me fëmijët, nipërit, mbesat dhe gjithë familjen Milicaj e Bajraktari. Dhimbja e tyre është edhe dhimbja e gjithë komunitetit shqiptar, sepse Lisa ishte bërë pjesë e pandarë e jetës së secilit që pati fatin ta njihte, të punonte dhe të bashkëpunonte ngushtë.

Lisa Milicaj Bajraktari kontribuoi edhe për Federatën Pan-shqiptare Vatra dhe gazetën Dielli duke dhuruar dhe marrë pjesë në të gjitha organizimet patriotike, atdhetare dhe kulturore. Lisa Milicaj Bajraktari la pas një trashëgimi dinjiteti, qytetarie, humanizmi, patriotizmi dhe dashurie për njeriun, familjen, kombin e komunitetin.

I përjetshëm qoftë nderimi e përkujtimi. Dritë iu bëftë shpirti në parajsë.