Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Me lot, dhimbje e respekt, familja, farefisi e shqiptarët e Amerikës i dhanë lamtumirën e fundit Lisa Milicaj Bajraktarit

by

Sokol Paja

Foto: Dritan Haxhia/

Me lot, dhimbje, trishtim e respekt, familja, farefisi, miqtë, të njohurit, bashkëpunëtorët e mbarë e shqiptarët e Amerikës i dhanë lamtumirën e fundit Lisa Milicaj Bajraktari, një patrioteje që kontribuoi dhe u angazhua për çështjen kombëtare dhe komunitetin shqiptaro-amerikan. Me nderime të veçanta, respekt e mirënjohje, bashkëpunëtorë, veprimtarë të çështjes kombëtare, drejtues të organizatave shqiptaro-amerikane, liderë fetarë, përfaqësues të komunitetit shqiptar nga New Yorku e më gjerë, si edhe personalitete të jetës politike amerikane, i dhanë lamtumirën e fundit Lisa Milicaj Bajraktarit, një fisnikeje që me jetën, veprën, vizionin dhe përkushtimin e saj la gjurmë të pashlyeshme në zemrat e shqiptarëve që i deshi, ndihmoi dhe respektoi.

Aktiviste e angazhuar, atdhetare e përkushtuar e nderuar e vlerësuar prej të gjitha organizatave shqiptaro-amerikane dhe prej Republikës së Shqipërisë dhe Kosovës me titujt e nderit e vlerësimet më të larta kombëtare e shtetërore, dëshmojnë për kontributin e lartë dhe trashëgiminë e çmuar patriotike që la mes nesh. Një ikje e dhimbshme dhe e parakohshme që lëndoi shumë zemra. Lisa rrezatoi në çdo kohë mirësi, vlera, qytetari e shpirt shqiptari.

Ndarja e saj nga jeta ka tronditur jo vetëm familjen Milicaj e Bajraktari, por mbarë komunitetin shqiptaro-amerikan, i cili humbi një nga figurat më të respektuara, më të dashura, më të nderuara e më fisnike dhe më të përkushtuara ndaj çështjes kombëtare. Lisa Milicaj Bajraktari ishte shumë më tepër se një biznesmene e suksesshme e vizionare. Ajo ishte një lidere e fuqishme, një grua me zemër të madhe, një mbështetëse e palodhur e kauzave kulturore, sociale e komunitare shqiptare, një urë lidhëse mes komunitetit shqiptar dhe institucioneve amerikane, një lidere frymëzuese.

Për dekada me radhë, ajo qëndroi pranë çdo nisme në shërbim të kombit, kulturës, traditës dhe identitetit shqiptar në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Me urtësi, fisnikëri, bujari dhe dashuri, Lisa kontribuoi në forcimin e komunitetit, promovimin, bashkimin e komunitetit duke mbështetur aktivitete patriotike, kulturore, humanitare dhe bamirëse. Me ikjen e Lisës në përjetësi, komuniteti humbi një shtyllë të rëndësishme e të fuqishme, familja humbi zemrën e saj, ndërsa miqtë humbën një njeri të rrallë, që dinte të falte dashuri, përkushtim, besim, shpresë dhe mirësi pafund. Ajo ishte promotore e pandalur e vlerave kombëtare dhe shqiptaro-amerikane.

Në këtë ditë zie, të lamtumirës së përjetshme, mendimet dhe lutjet e mbarë komunitetit shqiptar janë veçanërisht me bashkëshortin e saj, veprimtarin e njohur Harry Bajraktari, me fëmijët, nipërit, mbesat dhe gjithë familjen Milicaj e Bajraktari. Dhimbja e tyre është edhe dhimbja e gjithë komunitetit shqiptar, sepse Lisa ishte bërë pjesë e pandarë e jetës së secilit që pati fatin ta njihte, të punonte dhe të bashkëpunonte ngushtë.

Lisa Milicaj Bajraktari kontribuoi edhe për Federatën Pan-shqiptare Vatra dhe gazetën Dielli duke dhuruar dhe marrë pjesë në të gjitha organizimet patriotike, atdhetare dhe kulturore. Lisa Milicaj Bajraktari la pas një trashëgimi dinjiteti, qytetarie, humanizmi, patriotizmi dhe dashurie për njeriun, familjen, kombin e komunitetin.

I përjetshëm qoftë nderimi e përkujtimi. Dritë iu bëftë shpirti në parajsë.

Vatra promovoi veprën “Noli dhe Konica në dritën e ‘Diellit’” të studiuesit Rafael Floqi

by

Sokol Paja/

Yonkers, New York, 26 qershor 2026 – Federata Pan-Shqiptare e Amerikës VATRA promovoi veprën studimore “Noli dhe Konica në dritën e ‘Diellit’” të studiuesit Rafael Floqi, botuar nga “Onufri” dhe parathënie nga editori i Diellit, një vepër e arrirë historiko-publicistike, e cila nxjerr në dritë, përmes shqyrtimeve dokumentare dhe bibliografike, dy nga figurat më të shquara dhe protagonistët absolutë të mërgatës shqiptare në Shtetet e Bashkuara të Amerikës: Fan Nolin dhe Faik Konicën. Temat themelore të librit, ngjarjet në Vatër me Nolin dhe Konicën si protagonistë, polemikat përmes “Diellit”, marrëdhëniet e tyre me Mbretin Zog, zhvillimet politike në Shqipërinë e viteve ’20–’30, çështje të historisë, letërsisë, gjuhësisë dhe identitetit kombëtar, prirjet politike dhe mjeshtëritë individuale, periudha e regjimit diktatorial, si dhe veprimtaria dhe ndikimi i tyre kulturor e kombëtar, janë trajtuar nga gazetari Floqi me delikatesë, ndershmëri dhe elegancë, pa ngarkesë emocionale dhe me një distancë profesionale nga zjarri i përplasjeve të përjetshme, tha ndër të tjera editori i Diellit.

Veprimtari i shquar i çështjes kombëtare, z. Mehmet Kadria, në fjalën e tij kujtoi emërimin e Faik Konicës nga Ahmet Zogu si ambasador në Uashington, duke e vlerësuar atë si një figurë që i bënte nder Shqipërisë. Ai foli për ndarjet mes Nolit dhe Konicës lidhur me figurën e Mbretit Zog, për spikatjen e Konicës si ambasador i shkëlqyer në Uashington në marrëdhëniet me trupin diplomatik ndërkombëtar, si dhe për përplasjet e veçanta në gazetën “Dielli” dhe në komunitetin shqiptar mes Nolit dhe Konicës.

Shkrimtari Mëhill Velaj theksoi se binomi “Noli–Konica” është binomi më i veçantë i kombit shqiptar, ndërsa studiuesi Prof. Thanas Gjika vlerësoi korifejtë e kulturës kombëtare, Nolin si polemist dhe Konicën si enciklopedist të shquar evropian.

Kolonel Dr. Dritan Demiraj përgëzoi autorin Floqi për punën e shkëlqyer studimore, e cila vjen në një moment jetik, në udhëkryqin ku ndodhet Shqipëria. Dr. Demiraj theksoi se korifejtë e kombit, Noli dhe Konica, për interesin kombëtar u bashkuan dhe bashkëpunuan ngushtë. Shqipëria e sotme, theksoi ai, ndodhet përballë rreziqeve serioze kombëtare. Gjithashtu, ai përgëzoi autorin Floqi për rëndësinë e botimit, cilësinë e analizës dhe faktet autentike të paraqitura përmes shkrimeve dhe dokumenteve.

Kryetari i Këshillit të VATRËS, z. Kolec Ndoja, theksoi se vlerat më të mëdha të Nolit dhe Konicës përmbledhin frymën e rilindjes shtetformuese me bazë te Kastriotët. Mrekullitë gegë e toskë, frymëzimi i jashtëzakonshëm i Konicës dhe simfonia Noli–Konica si dy gjeni përbëjnë një dashuri kombëtare të gjakut shqiptar. Noli dhe Konica mbeten një leksion i madh se si mund ta duam njëri-tjetrin më shumë për një Shqipëri më të fortë dhe më të bashkuar.

Në përmbyllje, autori Rafael Floqi theksoi se libri argumenton se konflikti mes tyre nuk mund të shpjegohet vetëm me politikën. Në analizë përfshihen edhe elemente psikologjike dhe njerëzore. Noli dhe Konica ishin dy intelektualë me talent të jashtëzakonshëm, me vetëdije të lartë për vlerën e tyre dhe me personalitete të forta. Pikërisht këto karakteristika i afruan, por edhe i larguan nga njëri-tjetri. Rivaliteti mes tyre ishte shpesh rivalitet mes dy mendjeve të mëdha që e admironin njëra-tjetrën, por nuk pranonin lehtësisht epërsinë e tjetrit.

Një nga përfundimet më interesante të këtij studimi është se, pavarësisht polemikave të ashpra, respekti i ndërsjellë nuk u zhduk kurrë plotësisht. Në shkrimet dhe dëshmitë e viteve të fundit të jetës së tyre gjejmë vlerësime të sinqerta që tregojnë se, përtej debateve politike, secili e njihte madhështinë intelektuale të tjetrit. Kjo është ndoshta arsyeja pse historia e tyre mbetet kaq njerëzore dhe kaq aktuale edhe sot.

Për hartimin e këtij libri janë përdorur burime të shumta: literaturë studimore shqiptare dhe e huaj, materiale arkivore, dokumente të VATRËS, si dhe koleksione të gazetës “Dielli”, përfshirë mikrofilmat e siguruar nga Biblioteka e Kongresit në Uashington. Një pjesë e materialeve të përdorura tha studiuesi Floqi janë pak të njohura për publikun shqiptar dhe ndihmojnë në krijimin e një tabloje më të plotë të marrëdhënieve mes dy figurave.

Hajdin Teneqja: Rruga “Dardania” dhe “Kaçaniku” në provincën e Manitobës në Kanada, krenari për të gjithë shqiptarët

by

Intervistoi: Sokol Paja/

1. I nderuar z.Teneqja si u realizua emërtimi i rrugës “Dardania” dhe “Kaçaniku” në provincën e Manitobës në Kanada?

Bashkëpunimi i gjatë mes komunitetit shqiptar këtu në provincën e Manitobës dhe këshilltarit të rajonit St. Vital të qytetit të Winnipegut, z. Brian Mayes, si dhe bashkëshortes së tij Alison, ka qenë shumë i frytshëm.

Në një darkë për Krishtlindje, ku ishim unë dhe bashkëshortja ime Teuta, Bryan më tha se dëshironte të bënte diçka për komunitetin tonë dhe të emërtonte një rrugë me një emër në gjuhën shqipe. Për emrin “Kaçaniku” ai ishte përcaktuar tashmë, për shkak të miqësisë që kemi dhe faktit që unë dhe Teuta vijmë nga Kaçaniku. Mbetëm pa fjalë nga ky gjest. Të nesërmen fillova kontaktet me komunitetin tonë, si dhe me zonjën Ruki Kondaj, për emrat që dëshironim të propozonim. Emri “Dardania” ishte ai që kaloi të gjitha testet dhe kriteret e qytetit, përfshirë ato të zjarrfikësve dhe ndihmës së parë, sipas rregullave që zbatohen këtu në Winnipeg.

Në fund u arrit përfundimi që në muajin nëntor 2024 të vendosej emri honorifik Kaçaniku Way, ndërsa më 12 qershor 2026 u bë përurimi i rrugës Dardania Drive në zonën e re në zhvillim të quajtur Sage Creek. Me mbështetjen e komunitetit tonë – Hajdin Teneqja, Gramoz Mataj, Shpejtim Alimehaj, Muhamet Bejte, Artur Refatllari, Luan Tahiri dhe Irena Romanova – si dhe të ambasadores së kombit, Ruki Kondaj, me të cilën jam në kontakt që nga viti 2015, të Ambasadores së Shqipërisë, Ambasadorit të Kosovës dhe përfaqësuesve të Komunës së Kaçanikut, patëm kënaqësinë që t’i kishim në mesin tonë për inaugurimin e rrugëve Kaçaniku Way dhe Dardania Drive.

2. Cila është historia e komunitetit shqiptar në provincën e Manitobës?

Historia e komunitetit shqiptar në provincën tonë ka nisur rreth vitit 1999 me shoqatën “Flamuri”, të themeluar nga bashkatdhetarët që ndodheshin këtu në Winnipeg: Hamit Aliu, Sejdi Isaku, Mitat Popaj, Hasan Alimehaj, Nuri Abazi, si dhe familjet Pashuku dhe Anxhelina. Kur refugjatët e luftës së Kosovës mbërritën dhe u vendosën këtu së bashku me familjet e tyre, ata nisën një jetë të re. Gjithashtu, familje nga zona të ndryshme të Shqipërisë, para dhe pas vitit 2000, emigruan dhe u vendosën këtu për një jetë më të mirë për familjet e tyre.

3. Cilat kanë qenë aktivitetet patriotike e komunitare që keni zhvilluar si shoqatë?

Shqiptarët së bashku këtu kanë organizuar festimet e 28 Nëntorit – Ditës së Flamurit – dhe të 17 Shkurtit – Ditës së Pavarësisë së Republikës së Kosovës – nën organizimin e Hajdin Teneqjes, Fazli Morinës, Reshat Tronit, Artur Refatllarit, Shpejtim Alimehajt dhe disa miqve të tjerë nga komuniteti ynë. Një punë vërtet të shkëlqyer bëri vullnetarja Dr. Kozeta Milku, e cila arriti të organizojë shoqatën, të hartojë statutin dhe ta regjistrojë zyrtarisht në gjykatë me emrin Shoqata Shqiptaro-Kanadeze e Manitobës. Gjithashtu u hap Shkolla Shqipe për fëmijët e komunitetit, e cila funksionoi për një kohë, por pas pandemisë COVID-19 nuk vazhdoi më aktivitetin. Më 28 nëntor 2018 ngritëm Flamurin Kombëtar Shqiptar, ndërsa më 17 shkurt 2019 ngritëm flamurin shtetëror të Republikës së Kosovës në City Hall të Winnipegut, duke vazhduar këtë traditë çdo vit.

4. Cilat janë projektet e së ardhmes për Shoqatën Shqiptaro-Kanadeze e Manitobës?

Një gjë që vlen të përmendet është se gjatë qëndrimit të Ambasadorit të Kosovës, Adriatik Kryeziu, këtu në Winnipeg, ai bëri të mundur njohjen e patentë-shoferit të Kosovës nga Provinca e Manitobës. Kjo na lehtësoi procesin e pajisjes me patentë shoferi pa pasur nevojë të kalonim testet që kërkon MPI në Manitoba. Planet për të ardhmen janë:

• Të vazhdojmë forcimin e lidhjeve me z. Mayes për mundësinë e vendosjes së emrit Iliria për një park në zonën e rrugës Dardania.

• Organizimin e piknikut veror.

• Rihapjen e Shkollës Shqipe.

• Projekte të tjera në dobi të komunitetit.

5. Cilat aktivitete do i veçonit si më të suksesshmet?

Ndër aktivitetet që janë zhvilluar përfshihen:

• Piknikët në park.

• Ceremonitë e ngritjes së flamujve të Shqipërisë dhe Kosovës.

• Lojëra volejbolli dhe futbolli me të rinjtë dhe të rejat.

• Përfshirja në komunitet e studentëve që kanë ardhur nga Shqipëria dhe studiojnë në universitetet e Manitobës etj. Me profesionalizëm e përkushtim, synojmë në vazhdim bashkimin, promovimin dhe integrimin e shqiptarëve në shoqërinë dhe institucionet kanadeze.

“Open Hand Association” festoi 15 vjetorin e themelimit në Bronx, New York

by

Sokol Paja/

Shoqata “Open Hand Association” festoi 15 vjetorin e themelimit në Bronx, New York duke bashkuar shoqata shqiptare, veprimtarë e aktivistë të komunitetit shqiptar, personalitete politike amerikane lokale, biznesmenë, media e artistë në një darkë krenarie e lavdie për shqiptarët e New York e jo vetëm. Nën prezantimin brilant nga Mary Camaj e Ardhmir Dula, pjesëmarrësit përjetuan çaste gëzimi, falenderimi e mirënjohjeje ndaj punës dhe angazhimit komunitar e shembullit të shkëlqyer qytetar të shqiptarëve në New York e më gjerë. Gjatë 15 viteve të fundit, shoqata “Open Hand Association” ka pasur një shtrirje dhe prezencë gjithnjë në rritje dhe ka mbështetur me përkushtim e respekt individët dhe familjet në nevojë duke ofruar ushqim, veshmbathje dhe ndihmë thelbësore për të gjithë personat në nevojë. Çdo javë, kjo shoqatë bamirësie u shërben më shumë se 1,000 njerëzve në të gjithë komunitetin shqiptare pjesëtarëve të komuniteteve të tjera. Kjo darkë festive përveç se mirënjohje për mbështetësit e pjesëmarrësit, është një mbështetje për të ardhmen e misionit humanitar në shërbim të komunitetit shqiptar.

Themeluesi Aleksandër Nilaj në fjalim e tij emocionues kujtoi momentet e themelimit, vështirësitë e fillimit, punën e jashtëzakonshme të vullnetarëve e bujarinë e kontributorëve, dhuruesve e donatorëve. Këshilltarja e qytetit të New York-ut znj.Shirley Aldebol, drejtuesja e Rajonit Policor 49 në New York znj.Juliann Stapleton vlerësuan punën humanitare dhe komunitare të Aleksandër Nilaj dhe stafit tij të bashkëpunëtorëve, vullnetarëve e kontributorëve. Përveç fjalimeve motivuese e mirënjohëse, para pjesëmarrësve grupi artistik “Nora e Kelmendit” emocionoi me valle tradicionale shqiptare duke e kthyer festën në një darkë mbresëlënëse edhe për amerikanët e pranishëm. Në përfundim të ceremonisë u nderuan me mirënjohje: Andrea Siegel, Prena Grishaj, Muhammet AH Bhuyan, Bishop Dr. Luis E. Paniagua, S.Anthem (Blue Cross Blue Shield), Eduart Dede, Vera Markaj (United Health Care) &.Lilyana Pekic, Joseph & Deborah McManus, Amanda Farias, John Zaccarol Jr., Natalia Fernandez, Hazel Miura, Edith Blizter, Mark Gjonaj, Ritchie Torres, Tony & Tina Musaj, Dritan Haxhia, Adama Bah, Damon Rollins, Patrick Cronon, Monica Morales, Michel Triangle.

Dr. Lumnije Kqiku, kryetare e Shoqatës së Mjekëve Shqiptarë në Austri: Mjekët shqiptarë, vlerë e shtuar për sistemin shëndetësor austriak

by

Intervistoi: Sokol Paja/

1. Dr. Kqiku cila është historia e themelimit të Shoqatës së Mjekëve Shqiptarë në Austri? Cili është misioni dhe veprimtaria e saj?

Shoqata e Mjekëve Shqiptarë në Austri (SHMSHA) u themelua në mars të vitit 2022 me seli në qytetin e Grazit. Misioni i shoqatës është avancimi i shëndetit përmes edukimit dhe bashkëpunimit profesional. Për ne është shumë e rëndësishme të ndërtojmë ura bashkëpunimi mes mjekëve shqiptarë në Austri, SHBA, Shqipëri, Kosovë dhe në të gjitha trojet shqiptare. Shoqata jonë organizon aktivitete edukative për komunitetin, simpoziume profesionale dhe aktivitete sociale që promovojnë shëndetin dhe solidaritetin në komunitet. Ne besojmë se mjekësia nuk kufizohet vetëm brenda klinikës, por ka edhe një rol të rëndësishëm human dhe edukues në shoqëri.

2. Cili ka qenë kontributi i Shoqatës së Mjekëve Shqiptarë për komunitetin shqiptar në Austri në krijimin e një rrjeti të fortë profesional mes mjekëve shqiptarë?

Një nga objektivat tona kryesore është krijimi i një rrjeti të fortë profesional mes mjekëve shqiptarë, kudo që ndodhen. Synojmë të promovojmë edukimin e vazhdueshëm profesional, shkëmbimin e përvojave klinike dhe përfshirjen e mjekëve të rinj në kërkimin shkencor.

Deri më tani, shoqata ka organizuar tre simpoziume shkencore, të cilat kanë shërbyer si platforma të rëndësishme për shkëmbimin e njohurive, prezantimin e arritjeve shkencore dhe forcimin e bashkëpunimit profesional ndërmjet mjekëve shqiptarë.

Përmes aktiviteteve tona, kontribuojmë në forcimin e lidhjeve profesionale dhe shoqërore brenda komunitetit shqiptar në Austri, duke krijuar mundësi të reja për bashkëpunim dhe zhvillim.

3. Cili është synimi juaj për bashkëpunim institucional dhe profesional me institucionet në vendlindje dhe trojet e tjera shqiptare?

Qëllimi ynë kryesor është krijimi i një rrjeti profesionistësh që jetojnë dhe punojnë në vende të ndryshme të botës, në sisteme të ndryshme shëndetësore dhe me angazhime intensive profesionale, duke nxitur bashkëpunimin institucional dhe kolegjial me vendlindjen.

Motivimi ynë mbetet shumë i madh, sepse shohim një dëshirë të fortë nga komuniteti për edukim dhe bashkëpunim. Besoj se, kur ekziston një mision i përbashkët dhe dëshira për të kontribuar për vendlindjen, sfidat bëhen më të përballueshme.

4. Cilat janë planet dhe projektet për rritjen dhe zhvillimin e shoqatës në vitet që vijnë?

Ne synojmë të zgjerojmë bashkëpunimet tona akademike në të gjitha trojet shqiptare dhe në vendet evropiane ku veprojnë mjekë shqiptarë, përmes konferencave, aktiviteteve ndërgjegjësuese dhe projekteve kërkimore.

Gjithashtu, dëshirojmë të krijojmë partneritete me universitete, institucione shëndetësore dhe organizata lokale për të promovuar edukimin profesional dhe shkëmbimin e përvojave mes mjekëve shqiptarë brenda dhe jashtë vendit.

Besojmë se bashkëpunimi rajonal dhe ndërkombëtar është thelbësor për avancimin e kujdesit shëndetësor në komunitetin tonë.

5. Cilat janë botimet dhe arritjet kryesore shkencore të anëtarëve të Shoqatës së Mjekëve Shqiptarë në Austri?

Anëtarët e shoqatës kanë realizuar botime shkencore në fusha të ndryshme të mjekësisë, pasi në SHMSHA janë të angazhuara personalitete të shquara shkencore dhe akademike që veprojnë në universitetet shtetërore austriake.

Këto kontribute shkencore pasqyrojnë nivelin e lartë profesional dhe akademik të anëtarëve tanë dhe shërbejnë si një urë lidhëse mes kërkimit shkencor ndërkombëtar dhe komunitetit shqiptar.

6. Si e vlerësoni bashkëpunimin me partnerët austriakë dhe çfarë rëndësie pati Simpoziumi i Tretë i SHMSHA-së, i mbajtur më 13 qershor 2026 në bashkëpunim me Odën e Mjekëve të Steiermarkut?

Më 13 qershor 2026 u mbajt Simpoziumi i Tretë i Shoqatës së Mjekëve Shqiptarë në Austri (SHMSHA), në bashkëpunim me Odën e Mjekëve të Steiermarkut. Ngjarja u zhvillua në ambientet e Odës së Mjekëve të Steiermarkut dhe u karakterizua nga një atmosferë profesionale dhe shoqërore.

E veçanta e simpoziumit të këtij viti ishte formati i ri me një dimension më të gjerë institucional, pasi për herë të parë u organizua në bashkëpunim të ngushtë me Odën e Mjekëve të Steiermarkut. Ky bashkëpunim përbën një hap të rëndësishëm në fuqizimin e lidhjeve profesionale ndërmjet komunitetit mjekësor shqiptar dhe institucioneve austriake.

Simpoziumi mblodhi së bashku profesionistë të shëndetësisë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Franca, Gjermania, Kosova, Maqedonia e Veriut dhe mbarë Austria për të ndarë përvoja, zhvillime të reja shkencore dhe për të forcuar rrjetëzimin mes mjekëve shqiptarë. Ai shërbeu si një platformë profesionale dhe shkencore për forcimin e bashkëpunimit ndërmjet profesionistëve të shëndetësisë.

Simpoziumi u akreditua me 9 pikë DFP nga Oda e Mjekëve të Steiermarkut, duke ofruar vlerë të shtuar profesionale për pjesëmarrësit.

Me këtë organizim, SHMSHA dëshmon rolin e saj si një urë lidhëse mes profesionistëve shqiptarë dhe institucioneve ndërkombëtare, duke theksuar se kontributi i mjekëve shqiptarë në Austri është një vlerë e shtuar për sistemin shëndetësor austriak dhe një burim i çmuar dijeje për mbarë kombin shqiptar.

Dëshiroj gjithashtu të falënderoj Gazetën “Dielli” për mbështetjen e vazhdueshme që i ka dhënë aktiviteteve tona dhe komunitetit shqiptar në diasporë. Gazeta “Dielli” ka qenë gjithmonë një promovuese e rëndësishme e intelektualëve dhe profesionistëve shqiptarë në diasporë dhe një zë shumë i vlefshëm për komunitetin tonë.