Nga Frank Shkreli/
(Konsullata e Përgjithshme e Republikës së Kosovës në Nju Jork dhe verpimtari shqiptaro-amerikan, Harry Bajraktari organizuan pritje ngushëllimi ditëgel, i cili ndërroi jetë një javë më parë. Me këtë rast përgatita disa fjalë në shqip dhe anglisht, në përkujtim të mikut të madh të shqiptarëve
———————
Të dashur familjarë, miq dhe bashkëpunëtorë të mikut tone Eliot Engel —
Mblidhemi me dhimbje dhe respekt për të kujtuar jetën dhe veprën e Kongresmenit Eliot Engel–një figurë e shquar e jetës publike amerikane, por për ne shqiptarët, mbi të gjitha, një mik i çmuar dhe i sinqert.
Për dekada me radhë, Eliot Engel i shërbeu popullit amerikan me përkushtim të rrallë. Por përtej angazhimeve të tij të shumta politike, ai gjeti gjithmonë kohë dhe vullnet për të dëgjuar dhe për të mbështetur komunitetin shqiptaro-amerikan — një komunitet që tek Eliot Engel, pa jo vetëm një përfaqësues, por një aleat të vërtetë.
Falënderojmë Zotin, gjithashtu, që nga dita e parë, në vitin 1989, kur Harry Bajraktari, për herë të parë, trokiti në derën e zyrës së Kongresmenit të ri Eliot Engel për t’i folur për vuajtjet e popullit të Kosovës, ai hapi jo vetëm zyrën, por edhe zemrën e tij për popullin shqiptar.
Në momentet më të errëta të historisë sonë të afërt, gjatë luftës në Kosovë, kur populli i Kosovës përballej me dhunë, spastrime etnike dhe padrejtësi, zëri i Eliot Engel u ngrit fuqishëm në mbrojtje të së drejtës dhe dinjitetit njerëzor. Ai nuk qëndroi indiferent përballë vuajtjes – por ai veproi, duke ndihmuar që çështja e Kosovës të dëgjohej dhe të mbështetej në arenën ndërkombëtare.
Në një nivel personal, humbja e Eliot Engel është humbja e një miku të dashur. Ai ishte një njeri që dëgjonte me kujdes, që kuptonte thellë dhe që vepronte me guxim. Ai kurrë nuk kërkoi njohje as lëvdata për veten e tij — por historia me siguri do t’i japë vendin që meriton. Ai besonte në një botë ku liria dhe dinjiteti njerëzor nuk janë kurrë të negociueshme. Dhe për këtë arsye, ai do të mbetet përgjithmonë në kujtesën e shqiptarëve si një nga miqtë e tyre më të mëdhenj – një mbrojtës i lirisë, të drejtave dhe identitetit të tyre kombëtar.
Ky angazhim nuk ishte i përkohshëm. Ai vazhdoi edhe pas luftës, duke mbështetur paqën, stabilitetin dhe ndërtimin e një të ardhmeje më të mirë për Kosovën dhe për rajonin. Për këtë, Eliot Engel fitoi, jo vetëm respektin, por edhe mirënjohjen e përjetshme të një populli të tërë.
Megjithatë, trashëgimia e tij nuk matet vetëm me vendime politike apo me poste të larta. Ajo matet me ndikimin njerëzor–me mënyrën se si ai i trajtoi të tjerët, me sinqeritetin e tij dhe me gatishmërinë për të qëndruar pranë atyre që kishin nevojë për një zë.
Për komunitetin tonë, ai do të mbetet gjithmonë një simbol i miqësisë së vërtetë dhe i solidaritetit në kohë sfidash.
Sot, ndërsa e kujtojmë me respekt dhe mirënjohje, ne themi: Faleminderit shumë Eliot Engel!
Faleminderit për guximin tuaj!
Faleminderit për përkushtimin tuaj!
Faleminderit për miqësinë tuaj!
I përjetshëm qoftë kujtimi i Eliot Engel — ndërsa urojmë që bashkpunimi i tij me aktivistin shqiptaro-amerikan Harry Bajraktarin dhe me komunitetin shqiptaro-amerikan — të mbetet si një shembull dhe një udhërrëfyes për brezat që vijnë.
Frank Shkreli
============================================
ELIOT ENGEL – A True Friend of Albanians and a Voice for Justice in Kosova – by Frank Shkreli
Dear family members, friends, and colleagues — We gather with sorrow and deep respect to honor the life and legacy of Eliot Engel–a distinguished figure in American public life, but for Albanians everywhere, above all, a trusted and cherished friend. For decades, Eliot Engel served the American people with unwavering dedication. Yet, beyond his many political responsibilities, he always made time to listen to and support the Albanian American community—a community that found in him not just a representative, but a genuine ally.
We also thank God that from the very first day, in 1989, when Harry Bajraktari knocked on the door of the new Congressman Eliot Engel’s office to talk to him about the sufferings of the people of Kosova, he opened not only his office, but also his heart to the Albanian people of Kosova.
In the darkest chapter of our recent history, during the Kosova War, when the people of Kosova faced violence, displacement, and injustice, Eliot Engel raised his voice with clarity and conviction. He did not remain indifferent in the face of suffering–he acted, helping bring the cause of Kosova to the attention of official Washington and of the world, and supporting efforts for freedom and human dignity.
On a personal level, the loss of Eliot Engel is the loss of a dear friend. He was a man who listened carefully, who understood deeply, and who acted with courage. He never sought recognition for himself — but history will surely grant him the place he deserves.
He believed in a world where freedom and human dignity are never negotiable. And for that reason, he will forever remain in the memory of our community here and of the Albanians in general, as one of their greatest friends: a defender of their freedom, their rights and national identity.
His commitment did not end with the war. He continued to advocate for peace, stability, and a better future for Kosovo and the broader region. For this, he earned not only respect, but the enduring gratitude of an entire people.
Yet his legacy extends beyond policy and public office. It lives today in the human connections he built– in his sincerity, his integrity, and his willingness to stand with others, even when their struggles were far from his own.
For our community, he will always remain a symbol of true friendship and solidarity in times of need.
Today, as we remember Congressman Eliot Engel with gratitude and respect, we simply say: Thank you!
Thank you for your courage.
Thank you for your commitment.
Thank you for your friendship.
May the memory of Eliot Engel be eternal, and may his example continue to guide future generations.