Featured – Page 242 – Dielli

PIKTORI FERDINAND PACI-80 VJETORI I LINDJES

May 30, 2020 by dgreca

FERDINAND PACI (1940 – 1975)/

Shkruan:Fritz Radovani/Dielli/

Në 80 vjetorin e lindjes…

Oborri i shkollës Pedagogjike e ma vonë salla e vizatimit e prof. Simon Rrotës, na lidhi si shokë me Ferdinand Pacin e, ma vonë si piktor të rijë, por edhe përjetsisht miq. Kujdesi dhe dashnia e prof. Rrotës për ne, na bani me dashtë artin për të cilin, atëherë ishte sakrificë e madhe me dashtë me tregue të vërtetën që na mësonte profesori po, që, edhe na këshillonte si djelmët e Tij për me e ndjekë ate. E, ndoshta, sot mund të duket edhe e pabesueshme ajo që profesor Simoni, na fliste e na kshillonte…Na po përgatitëshim për mësues, por penelat e prof. Rrotës, na zbukuruen shpirtin me aq kujdes, sa përjetsisht mbetëm nxanësit e Tij, edhe atëherë, kur, vazhduem me kenë nën kujdes të prof. tjetër të pikturës Vladimir Janit, në rrethin e shtëpisë së kulturës. Ferdinandi ishte një talent i vërtetë dhe gjithmonë i njajti njeri i thjeshtë, i dashtun, i sinqertë dhe kurr egoist. Nuk dij asnjë rasë që të konstatonte në punimin tem ose të një shokut tjetër dishka të gabueme dhe të rrinte indiferent por, me dashamirsi, merrte penelin apo lapsen dhe vazhdonte korrigjimin e gabimit…

Ferdinand Nush Paci, u le nga prindët Nush e Luçia Paci, me datën 30 Maji 1940, pra plot 80 vjet ma parë në qytetin e lashtë të Shkodres. Baba i Tij Nushi, ishte mjeshter argjentar, po edhe një prind model si në dashamirsi ashtu edhe në sjelljen e Tij prej qytetari të njohun shkodranë, gjithmonë i ndihmuem nga zonja e Tij e nderueme Luçia.

Në shkollën pedagogjike Ferdinandi ishte ndër nxanësit e shkelqyeshëm në të gjitha landët, kjo kishte formue një përshtypje aq të mirë tek drejtori i shkollës prof. Gani Daiu, sa kur kemi mbarue shkollën, Ai na propozoi që të na jepej nga Ministria e Arësimit “madalje ari”, që për arësye biografije nuk e morem asnjeni as unë, as Ai.

Ferdinandi, shkoi në punë në repartin e pikturës së qytetit, ndersa, unë disenjator në kabinetin pedagogjik të arësimit.

Ferdinandi mbas shumë përpjekjesh e nderhymjesh e nga ana e prof. Vladimir Janit, ma në fund, mujti me shkue me disa provime plotsuese në Liceun Artistik në Tiranë, prej ku, me rezultatet e Tija të shkelqyeshme hyni në Institutin e Lartë të Arteve.

Atje u laurue si piktor në qershor të vitit 1965, vit në të cilin edhe unë përfundova Liceun Artistik me korespondencë. Vazhdonim Ai dhe unë rregullisht me marrë pjesë në ekspozitat lokale të pikturës në Shkoder ndërsa, mbasi u laurue Ai u ba pjestar edhe i ekspozitave kombëtare në Tiranë si dhe, anëtar i Lidhjes së Shkrimtarve dhe Artistave të Shqipnisë, tue theksue se këta arritje ishin vetëm për merita artistike dhe asnjëherë me rrugë tjera të terthorta ose të pandershme…

Në vitin 1966, Ferdinandi mbajti fjalën e rastit kur unë hapa ekspozitën personale, dhe për këte iu terhoq vërejtja nga Lidhja e Artistave, mbasi nuk duhet ta bante për një njeri me biografi si të temën…Menjëherë, mbas vitit 1967, Ferdinandi ishte Ai që më sinjalizoi për rrezikun që më kercnohej nga i famëshmi “Revolucion Kultural”…

Miqësia e jonë dyfishohej edhe nga piktori Ndoc Gurashi, i cili, ishte jo vetem një mik besnik po, dhe, një këshillues i pjekun ndër shumë rrethana të kohës për ne të dy, ndonse, me Ferdinandin lidhej edhe familjarisht. Ferdinandi ishte një pedagog i nderuem dhe për këte dëshmojnë shumë ma tepër se vetë të gjithë ish nxanësit e Tij, të cilët, edhe sot e kujtojnë me respekt emnin e mësuesit të vet.

Me datën 3 shtator 1975, në Shkoder, u hap lajmi i zi i një aksidenti automobilistik që kishte ngja në Thethin e Dukagjinit, ku humbën jetën katër përsona në moshë të re, ndër të cilët ishte edhe Ferdinandi…Nuk ishte e meritueshme për një njeri si Ferdinand Paci një fund jete aq tragjik dhe i dhimbëshem…Asnjëherë, nuk mund të shlyej nga kujtesa eme, Atë portret aq fisnik të Ferdinandit, që kishin shkallmue shkrepat e Alpeve tona, me atë pamje të mnershme që unë përjetova në morgun e spitalit civil të Shkodres, atë natë…kur e pashë shokun tem të fëminisë dhe, nuk e njihshe cili asht mes atyne viktimave të asaj nate të zezë…pamje e cila aq mu tipos në trunin tem sa, mbas disa ditësh e ripërtrina në një vizatim…ku, tue e shikue sa herë e mendoj: “Pse, o Zot, a mundet kush me veprue pa vullnetit Tand, me vra një njeri si Ferdinandin..?”

…Ora e dorës që më dha një infermjere aty, tregonte ende shkapetjet…ndër gurë!

Atë, orë, njëditë…ia ktheva djalit të Tij, Adrianit…piktorit t’ardhëshem…sot, Burrë!

Ferdinand Paci u nda nga jeta në moshen 35 vjeçare…plot 45 vjet ma parë…

Veprat e artit që Ferdinandi i la familjes dhe Atdheut në galeritë e arteve Ate, e rëndisin ndër Artistët e Kombit tonë.

FERDINAND PACI, asht i paharrueshem nga Qytetaria e Shkodres, Ai asht artist i Pavdekshëm po, edhe Pedagog i Nderuem i brezit të ri, për moralin dhe dashninë e madhe që kishte për artin dhe Atdheun, ndjesi që Ai, edukoi dhe frymzoi tek Rinia e nderueme Shkodrane!

Ai ishte një zambak i bardhë i qytetit të Shkodres…Se, ashtu kishte edhe Shpirtin e Tij..

Në shenjë kujtimi ia kushtoj këta pak rreshta në këte 80 vjetor…

Melbourne, 30 Maji, 2020.

STIGMA SI FAKTOR PENGUES NË KËRKIMIN E NDIHMËS DHE PËRMIRËSIMIN E SHËNDETIT MENDORË

May 30, 2020 by dgreca

Elvis Popaj, psikolog klinik/psikoterapist pranë Qendrës Shqiptare të Psikoterapisë Konjitiv – Bihejviorale, analizon për gazetën Dielli, Organ i Federatës Panshqiptare të Amerikës VATRA, New York, çështjet e shëndetit mendor në shoqëri si dhe menaxhimin, reduktimin e simptomave dhe përmirësimin e shëndetit mendor te personat e prekur. Me Elvis Popajn bashkëbisedoi gazetari Sokol PAJA.

ÇËSHTJET E SHËNDETIT MENDOR NËNVLERËSOHEN DHE PËRÇMOHEN NGA SHOQËRIA

Fjala ‘stigmë’ rrjedh nga latinishtja ‘stigmat’ që e përkthyer në shqip do të thotë ‘shenjë’. Termi stigmë përdoret për të përshkruar një fenomen i cili gjykohet negativisht nga shoqëria dhe ndaj të cilit ka shumë paragjykime. Historikisht, çështjet e shëndetit mendorë janë trajtuar nga shoqëria në një mënyrë nënvlerësuese dhe përçmuese – si një ‘shenjë e turpshme’ që personat me çrregullime mendore mbartin. Edhe pse ankthi, gjendjet depresive, varësitë, psikozat, çrregullimet e të ngrënit etj, janë fenomene shumë të zakonshme, sërish është mjaft e vështirë të flitet hapur për to për shkak të stigmës që i rrethon ato. Për të kuptuar sesi lind dhe mbartet stigma në lidhje me çështjet e shëndetit mendorë duhet të shkojmë më herët, qëkur fëmijëve iu transmetohet që të ndjerit e frikës, ankthit, trishtimit apo cdo lloj emocioni tjetër të pakëndshëm, nuk është asgjë tjetër veçsë dobësi, turp apo pazotësi. Nëse fëmija shfaq frikë apo ankth, etiketohet si ‘frikacak’; nëse trishtohet është ‘qarraman’; nëse zemërohet është ‘i prapë’. Në këtë mënyrë, ne rritemi me mesazhin e gabuar që emocione të caktuara janë të papranueshme nga ambjenti përreth dhe si rrjedhim duhet ti fshehim, të mos i ekspozojmë apo ti mohojmë në mënyrë që të ndihemi më të sigurt dhe më të pranuar. Në fakt gjithsecili prej këtyre emocioneve ka një funksion të caktuar: fëmija është i frikësuar sepse ka dicka që e frikëson në ambjentin përreth, është i trishtuar sepse i mungon dikush apo dicka, është i zemëruar sepse nuk po i plotësohet një nevojë e caktuar legjitime. Dhe kur ndodh që këto emocione të intensifikohen më vonë si çrregullime të mirëfillta të ankthit apo depresionit bëjmë cmos që ti maskojmë në mënyrë që të mbrohemi nga gjykimi stigmatizues i të tjerëve apo/dhe i vetes. Në këtë mënyrë personat që përballen me çrregullime të shëndetit mendorë duhet të vuajnë vështirësi të dyfishta: nga njëra ata duhet të menaxhojnë vuajtjen e lidhur me çrregullimin mendorë që po përjetojnë dhe nga ana tjetër duhet të maskojnë këtë vuajtje për të mos u përballur me gjykimin stigmatizues të ambjentit përreth. Në momente të caktuara stigma brendësohet duke u kthyer në një rreth vicioz vetgjykues – në këtë mënyrë gjykimi stigmatizues ‘pse je kështu’, ‘pse ndihesh kështu’, ‘pse nuk bëhesh i fortë dhe ta kalosh këtë gjë’ kthehet në gjykime vetstigmatizuese të tipit ‘pse jam kështu’, ‘pse jam kaq i dobët sa të mos kem kontroll mbi ankthin tim’ duke e përkeqësuar ndjeshëm vuajtjen psikologjike.

ALARMI I OBSH, 1 NË 4 PERSONA KALOJNË PROBLEME TË SHËNDETIT MENDOR

E pra, çështjet e shëndetit mendorë janë aq të zakonshme sa sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë, 1 në 4 persona në botë përjetojnë në një moment të jetës së tyre probleme të shëndetit mendorë. Kjo shifër pritet të jetë akoma më e lartë duke qënë se stigma, nuk i lejon shpesh individët të raportojnë çështjet e shëndetit mendorë hapur nëpër studime të ndryshme epidemiologjike. Një në katër veta do të thotë që në familjet tona, të paktën një prej nesh vuan çështje të shëndetit mendorë për të cilat në shumicën e rasteve nuk merr ndihmën e nevojshme. Studime të tjera pohojnë se rreth gjysma e Amerikanëve (46%) në një moment të jetës së tyre përballen me një vështirësi të shëndetit mendorë, qofshin këto çregullime të ankthit, çregullime të humorit, varësi nga substancat apo çregullime të tjera (Kessler et al, 2005). Pra një në dy persona në Amerikë përjetojnë në një moment të jetës së tyre probleme të lidhura me shëndetin mendorë.

PSE ËSHTË E VËSHTIRË TË FLITET PËR SHËNDETIN MENDOR

Natyrshëm lind pyetja: përderisa çregullimet e shëndetit mendor janë kaq të zakonshme, përse është kaq e vështirë të flitet hapur për to dhe të kërkohet ndihmë kur po përballemi me to? Për t’ju përgjigjur kësaj pyetje duhet ti rikthehemi sërish asaj çfarë po diskutonim në fillim: se si shfaqja e emocioneve të caktuara si frika, ankthi, trishtimi interpretohet si dobësi në shumë kultura përfshirë edhe kulturën tonë. Nëse ju referohemi statistikave të mësipërme problemet e shëndetit mendorë janë po aq në mos më të zakonshme se shumë nga sëmundjet fizike që na prekin gjatë ciklit të jetës sonë. Por nga ana tjetër për shumë prej nesh është e lehtë të themi që vuajmë nga gastriti por jo edhe aq e lehtë kur duhet të flasim për ankthin që përjetojmë, është e lehtë të ankohemi për dhimbjet e mëdha të migrenës por jo të flasim për ndjenjat e thella të pavlefshmërisë që vijnë bashkë me depresionin, është e lehtë të qahemi për dhimbje të ndryshme fizike që përjetojmë por jo të flasim për stresin kronik të pranishëm në jetën tonë.

PËRMIRËSIMI DHE TRAJTIMI I PROBLEMEVE TË SHËNDETIT MENDOR

Po, a përmirësohen problemet e shëndetit mendor dhe a ka mënyra për ti trajtuar ato? Fatkeqësisht stigma pengon shumë njerëz që të marrin ndihmën e duhur dhe aq të nevojshme kur përballen me çështjet e shëndetit mendor. Sot ekzistojnë shumë disiplina të ndryshme shkencore që ndihmojnë në menaxhimin, reduktimin e simptomave dhe përmirësimin e ndjeshëm të problemeve të lidhura me shëndetin mendorë. Pa u ndalur shumë gjatë tek përshkrimi i gjithsecilës – psikoterapia, medikamentet, ushtrimet fizike, meditimi, yoga etj – janë studjuar gjërësisht dhe vlerësuar si efektive në përmirësimin e shumë prej problemeve të shëndetit mendorë. Psikoterapia, për shembull është një mjet mjaft efektiv jo vetëm në reduktimin e vuajtjes që rrjedh nga prania e çrregullimit mendorë por gjithashtu një mekanizëm efikas që ndikon në rritjen e cilësisë së jetës, rritjen personale, përmirësimin e marrëdhënieve dhe orientimin drejt një jetë më të kuptimshme dhe më të plotë.

AMERICA DOES NOT SUPPORT PARTITION

May 29, 2020 by dgreca

On Friday, Martin Vulaj, the author of the article, has graciously responded to sharing with the English Editor of Dielli the original “America Does Not Support Partition”. Among items of particular significance include the letter drafted by the Michigan community leaders which the author states is “not to be confused with a more recent letter released by a large number of organizations last week” and the matter of Bytyci brothers. Mr. Vulaj communicated to me that he “released the article unedited in an effort to get it published prior to the Constitutional Court decision.” He also expressed regret that the part on the Bytyci brothers is missing in the translation. “That is something I specifically added to the Michigan letter to Vice President Pence and is a cause that is dear to me. I had such a difficult time getting a proper translation done and in the frenzy, it was overlooked,” said Mr. Vulaj.

We are confident that all the readers and the English speaking members of the community will appreciate having access to the original text written by Mr. Martin Vulaj.

AMERICA DOES NOT SUPPORT PARTITION

(A conversation that should serve to calm us all down)

America stands as a unique phenomenon in the development of mankind’s political evolution. In choosing to create a Constitutional Republic rather than a kingdom, the founding fathers ensured that power would rest in the citizen. Unlike Parliamentary democracies where power is concentrated in political parties and their leaders, in America there likely are no more than a handful of people who even know the names of the party leaders. Moreover, they created a system by which the active citizen can gain access to the very levers of power. It is this system that is the key to the success of the Albanian American community’s ability to influence U.S. policy toward Kosova. Gjevalin Gegaj is our latest example.

As a longtime activist for Kosova and a longtime Republican, he decided to reach out to the Trump campaign to try and have a conversation about Kosova. He managed to organize a meeting with the head of the Trump campaign for the state of Michigan with community representatives from various organizations, houses of worship and media. In a state that was won by Donald Trump in 2016 by only 10,000 votes, the campaign learned that there are 43,500 U.S. Citizens of Albanian descent in Michigan, 35,000 of them registered to vote! This of course got their attention. The meeting went so well that, incredibly, Gjevalin was invited to a special meeting with Vice President Pence who was visiting Michigan two weeks later. He would be one of only twelve in the meeting!

At the meeting, Gjevalin, with his unique graciousness, patiently waited for his opportunity to speak. When it came, he told his story of what the Serbian government had done to Kosova: how they killed 13,000 people, used rape as a weapon of war, killed children and burned villages including his own. The Vice President was so moved that he asked Gjevalin to put this in a letter to him along with the community’s concerns and gave Gjevalin his word that he would read it, telling his staff to make sure he got it.

Armed with this opportunity, the community leaders of Michigan had a letter drafted (not to be confused with a more recent letter released by a large number of organizations last week) to Vice President Pence that reflected their concerns about the dialogue process asking for, amongst other things, assurances that there would be no partition, no Bosniazation of Kosova and more financial support. Then Covid hit.

With the Vice President having been put in charge of our Covid strategy, it seemed extremely unlikely that anything would be done regarding this letter. But America is unique and the citizen is empowered. Gjevalin gets a call from the Trump Campaign and is informed that, in light of the Covid situation, a call has been set up for him to speak with Gary Tripmacher from the Office of the Vice President as well as Amanda Ahlers, who is currently the Balkan Director at the National Security Council but who also worked with Special Envoy Richard Grenell at the Department of State! Such is the power of the active citizen in America.

On the call, Ms. Ahlers conveys the following:

“WE WANT TO MAKE CLEAR THAT THERE IS NO SECRET DEAL FOR LAND SWAPS BETWEEN KOSOVO AND SERBIA AS SOME HAVE SPECULATED.”
There are no plans for troop withdrawls
There will be no bosniazation of Kosovo
U.S. will send increased aid following an agreement between Kosova and Serbia that they expect will result in mutual recognition.
They have asked the U.S. embassy in Belgrade to increase pressure on the Serbian government regarding the execution of the Bytyci brothers.
The U.S. will work with any government that is created through Kosovo’s Constitutional process.

I would hope that this is a conversation that should calm us all down. It is incredible to think given the last two decades of U.S.-Kosovo history, that there exists a single Albanian that would doubt U.S. intentions and start looking to Europe for answers! It was the U.S. who led the NATO campaign; after leaving the dialogue process to Europe for 8 years, it was a frustrated U.S. that said enough is enough and made Kosova independent; it was the U.S., against Europe’s wishes, that created the Kosovar Army and it is the U.S. that has taken the lead on closing the chapter on Kosova’s statehood, getting her into the U.N. and into NATO. One can argue that the U.S. has done more to get Kosova into Europe than Europe has. Indeed, one can argue that not one significant development has occurred for Kosovo that did not involve U.S. leadership. A divided Europe cannot even provide a visa to Kosovo.

Let us not fool ourselves, however, that the U.S. is doing all of this for us because we are that deserving and that good. Clearly, if not before, we are showing ourselves now to be, in fact, not that good. But fate has smiled on us and made us a small part of the security interest of the United States. The U.S. is ripping Kosova, Albania, Montenegro and Macedonia out of the civilizations respectively allotted to them by Samuel Huntington in his seminal work, The Clash of Civilizations, and, one by one, bringing them into the security web of NATO. Kosova can expect, amongst other things, accelerated NATO accession following a final peace deal with Serbia. This has to be led by the U.S., Europe has clearly demonstrated that it is incapable of a unified voice when it comes to Kosova. A strong and consolidated Kosova is in the national security interests of the United States.

Recently, in an address to students of Harvard University, Acting Prime Minister Kurti gave Europe a roadmap for peace in the western Balkans. He said that Europe should integrate all six nations at once and they should provide a mini Martial Plan for their economic development which would facilitate their full integration. Until Europe makes such bold steps they will necessarily be relinquished to a very junior role compared to the U.S. that has the political will to get things done and has demonstrated it over and over. “with America and with Europe” is the right policy for Kosova to pursue. But America has demonstrated that it is with Kosova. Europe, so far, hasn’t. America has given us no reason to doubt, and Europe has given us no reason to believe.

To any who would continue to look for a hidden American agenda after all of this history, I would remind them of Cassius’ famous line in Shakespeare’s Julius Ceaser: “The fault dear Brutus lies not in our stars but in ourselves.”

VATRA- NJË FOTOGRAFI-NJË HISTORI- DEGA E PARË

May 29, 2020 by dgreca

DEGA E PARË E VATRËS U KRIJUA NË BOSTON ME 12 MAJ 1912, KRYETAR KRISTO KIRKA/

Fotografia e parë shoqëruse e kësja kronike historike prezanton degën e Parë të Vatrës në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Po si u krijua dega e parë e Vatrës dhe të tjerat që e pasuan?

Imzot Noli ishte Chairman i mbledhjes themeluese.

Projekti i krijimit të degëve të Vatrës u bë menjëherë pas mbledhjes themeluse të 28 Prillit 1912.

Dega e parë u krijua me 12 Maj 1912, u themelua në qytetin e Bostonit, dhe mbante NR.1, pasi që aty nisi numerimi i degëve, nga 1-86. Ishte dega e parë e Vatrës. Mbledhja u organizua nga Imzot Fan S. Nolit, që ishte edhe Chairman i asaj mbledhje themeluse.

Takimi u organizua në Phoenix Hall, 724 Washington Street. Takimin e hapi me Lutje Imzot Fan S Noli. Folën edhe Faik Konica dhe Kristo Floqi.Kryetari j ri Kristo Kirka, falenderoi për besimin që iu dha për të drejtuar të parën degë të Federatës.

Kristo Kirka u zgjodh kryetar i pare i deres nr.1

Mbledhja themeluse e degës NR.1 zgjodhi këtë Pleqësi: Kryetar Z. Kristo Kirka, (ishte edhe menaxheri I parë i Gazetës Dielli pas themelimit të Federatës.). Arkëtar i parë i degës u zgjodh Kristo Aristidi, Sekretar z. Elia Zografi, Pleq- Kosta Ratska, Efthim Natsi, Nikolla Caknaqi dhe Petro Lazar.

Degët e tjera do të hapeshin më pas sipas një kalendari të detajuar dhe u caktuan personat përgjegjës. JA KALENDARI I THEMELIMIT TË TYRE:

1-FAN S. NOLI

Imzot Fan S. Noli do të ishte përgjegjës dhe organizator për krijimin e dëgëve Federale në :

Dega Nr 1 Boston, 12 Maj 192
Brockton, Mass, të Dielën me 19 Maj 1912,
Dega e Natick, Mass, e Dielë 9 qershor, 1912,
Dega në Cochituate, Mass, e Dielë 16 qershor 1912.

2-FAIK KONITZA: Do të ishte përgjgjës dhe organizator për degët:

Worcester, Mass, të Dielën me 19 Maj 1912
Lynn, Mass, të Dielë 26 Maj 1912
Manchester, N.H, të Dielë 2 Qershor
Central Falls. Rohd Island, të Dielë, 9 Qershor 1912
Southbridge Mass, të Dielë, 16 Qershor 1912.

3- EDITORI I DIELLIT, KRISTO FLOQI

U ngarkuar si organizator dhe përgjegjës për degët Federale të Vatrës :

I-Milford dhe South Framingham, Mass, qendra do të vendosej ku të regjistroheshin më shumë anëtarë, data 19 Maj 1912

II Marlboro dhe Hudson, Mass, të Dielën me 26 Maj 1912(edhe për këtu qendra do të vendosej pas regjistrimit të anëtarëve. Më shumë u regjistruan në Marlboro.

III- Dega në Taunton , të dielën me 2 Qershor.

!V- Dega në New Bedford Mass, të Dielën 9 qershor.

V-Bidford dhe Saco.Me,të dielën 16 Qershor, qendra u vendos në Bidford.

Lewiston, Sanford dhe Augusta Me, të Dielë me 23 Qershor (dega u vendos që ta kishte qendrën në Lewiston.
Concord, Franklin dhe Penacook, N.H, të Dielën me 30 Qershor.

Rubrika VATRA-NJE FOTOGRAFI-NJE HISTORI, Vijon

Përgatiti: Dalip Greca

SOLIDARITETI DHE HUMANIZMI I TEQESË SË BABA REXHEPIT QË MAHNITI AMERIKANËT NË MICHIGAN

May 28, 2020 by dgreca

Eliton Pashaj, Dervishi i Teqesë Bektashiane Shqiptare në Michigan, rrëfen për gazetën Dielli, Organ i Federatës Panshqiptare të Amerikës VATRA, New York, xhestin human dhe solidar që Teqeja e Baba Rexhebit bëri për policët dhe zjarrfikësit në qytetin Taylor, Michigan duke gatuar ushqime si shënjë falenderimi e mirënjohjeje për shërbimin dhe sakrificat në luftë ndaj Covid-19. Me Dervish Eliton Pashaj bashkëbisedoi për DIELLIN gazetari Sokol PAJA.

TEQEJA BEKTASHIANE E BABA REXHEBIT HUMANIZËM E SOLIDARITET NË KOHË PANDEMIE

Bujaria, zëmërgjerësia dhe mirënjohja janë ndër virtytet më të larta të shqiptarit. Në një kohë kur bota përballet me një virus vdekjeprurës global, të shprehësh mirënjohje e falënderim për luftëtarët e vijës së parë është në nderin tonë. Policë, zjarrfikës, mjekë dhe kushdo që sfidon vdekjen në vijën e parë të luftës ndaj të keqes do ta ketë kurdoherë ndihmën e Zotit, bekimin e Zotit dhe mirënjohjen tonë të përjetshme.

Heronjtë e sigurisë dhe shëndetësisë, po rrezikojnë jetën e tyre për të siguruar e shpëtuar jetën tonë. Duke qenë se ne jetojmë, punojmë dhe predikojmë këtu në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, si çdo qytetar tjetër me të drejta të plota, në bashkëpunim me bordin e Teqes Baba Rexhebi dhe në veçanti kryetarit të bordit z.Ekrem Bardha, vendosëm që ti dhurojmë Drejtorisë së Policisë dhe qëndrës së Zjarrfikësve të qytetit Taylor ku dhe Teqe-ja Bektashiane ushtron aktivitetin e saj klerikal prej 66 vjetesh, ushqime në shenjë mirënjohjeje për punën e kryer në veçanti ne këtë gjëndje të jashtëzakonshme të covid-19. Bota po përballët me një virus të tmerrshëm. Policët dhe zjarrfikësit janë në vijën e parë të frontit të luftës dhe meritojnë shumë respekt e mirënjohje. Ata kanë qenë në frontin e parë në shërbim të qytetarve dhe fatkeqësish puna e tyre nuk vlëresohet sa duhet por nga vendi ku ne vijmë e dimë mirë çdo të thotë mungesa e shtetit dhe mungesa e rendit publik.

Fillimish kur u drejtuam në zyrën e Drejtorit të Policisë Mr. Blair, John ai u shmang dhe i habitur pyeti: “The Albanian Bektashi Monastery at North line?” Kjo është vërtetë një suprizë dhe vlerësim, sinqërisht Taylori ka shumë kisha por askush nuk na ka ardhur me një propozim të tillë. Bashkë me shefin e Guzhines së Teqes z.Dhimiter Skordileva ne ju përgatitëm një drekë dhe darkë pasi ata punojnë me dy turne të ndryshme. Përveç ushqimeve Amerikane ne vendosëm në menu edhe ushqime tradicionale shqiptare.

Një falënderim të veçantë për z.Genti Metko për kontributin e dhënë në mbulimin e shpenzimeve të kësaj darke bujare dhe patriotike. Kemi marrë falënderime nga shumë bashkatdhetar këtu në Amerikë dhe nga Shqipëria. Njëkohësish kryetari i degës së Vatrës Mondi Rakaj na ka falënderuar dhe ka shprehur dëshirën që ky projekt të vazhdojë edhe me institucionet e tjera që edhe ne të promovojmë vlerat tona kombëtare por dhe një mirënjohje për atë se çfarë Sh.B.A ka bërë për Shqipërinë dhe çështjen shqiptare.

VLERAT E BEKTASHIZMIT SHQIPTAR

Në çdo sfidë që ka kaluar shteti shqiptar dhe historia shtetformuese e kombit tonë, padyshim kleri fetar ka dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm. Bektashinjtë shqiptarë kanë qenë kurdoherë një vatër e ngrohtë atdhedashurie. Bujaria, mikëpritja dhe atdhedashuria kanë qenë përherë virtyt i lartë i bektashinjve shqiptarë. Teqetë Bektashiane historikisht i janë gjendur pranë komunitetit shqiptar si në kohë të begata ashtu edhe në kohë të vështira.

Dyert shpirtëroe dhe institucionale të këtyre institucioneve klerikale kanë qenë të hapura për çdo njeri pa dallim rrace apo feje. Mikpritja dhe zemërgjerësia është një vlerë që ne shqiptarët e kemi dhe e kultivojmë brez pas brezi, sidomos në kohë të vështira ku sensibilizimi dhe vëllazëria ndërmjet njëri-tjetrit është edhe më e madhe dhe kuptimplote. Shënjë e një dashurie vëllazërore u tregua në bashkimin, solidaritetin dhe mbështetjen që diaspora shqiptare kudo në botë por vëçanëisht në USA tregoi në ndihmë të bashkatdhetarëve tanë të cilët u goditën pabesisht nga tërmeti i 26 nëntorit në Shqipëri. Edhe pse larg mëmëdheut, mëndja dhe zemra punon përditë për Shqipërinë tonë të dashur nga ku lutemi përditë për vëllezërit e motrat tona atje për ditë më të begata dhe më të shëndetshme.

VATRA ËSHTË ZEMRA E SHQIPTARISË DHE ATDHEDASHURISË

Nëse ka identitet shqiptar në diasporë në Amerikë kjo i takon ekskluzivisht Vatrës. Sa herë që Amerika ka ndërhyrë fuqishëm në çështjet shqiptare, kjo ka ardhur falë punës së shkëlqyer dhe patriotike që Vatra ka bërë në më shumë se 1 shekull ekzistencë. Vatra është një institucion mbi institucionet e tjera. Ndaj vlerave dhe kontributit të Vatrës në dobi të kombit tonë, secili prej nesh sot duhët të përulet me respekt. Ne si Teqeja Bektashiane patëm rastin të kishim mysafirë të gjithë Delegatët e Vatrës në Ambjentet e saj për kongresin që u bë më 19 Janar 2020. Ishim shumë të lumtur që u bëmë pjesë e këtij Kuvendi të jashtëzakonshëm. Më vjen mirë që si dikur në kohën kur Noli dhe Baba Rexhebi qanin hallet e Shqipërisë në gjirin e Vatrës, dhe ne hodhëm themelet që ky institucion të vazhdojë tu rrezatoi shpresë brezave që po rriten në mërgim, ndonëse larg Shqipërisë fizikisht por të lidhur shpirtërish nën hijën e Vatrës dhe institucioneve të tjera. Vatra i ka të gjitha mundësitë që të vezullojë shpresë ashtu siç bënte dikur në kohën e Nolit dhe Konicës. Të gjithë ne duhet të mësohemi ta pranojmë njëri-tjetrin ashtu siç jemi me gabime dhe të mirat tona dhe duhet të kuptojmë diçka se: “Shqiptari nuk ka mik tjetër veç se Shqiptarin. Sa më të bashkuar aq më shumë do dëgjohet zëri jonë, aq më shumë do të jemi të vlerësuar nga të tjerët dhe do të mund të mbajmë gjallë traditën, kulturën tonë dhe fëmijët tanë do të ndihen krenar dhe nuk do të kërkojnë një kulturë tjetër, por do të ndihen të vlerësuar në gjirin e diasporës shqiptare. Vatra e ka treguar veten se kush ka qenë dhe kush është sidomos me degët e hapura pothuajse në të gjitha shtetet e Amerikës. Na takon ne të gjithë bashkatdhetarëve që ti mblidhemi rrotull Vatrës asaj që Vatra na ka ofruar atdhedashuri, identitet dhe vlera kombëtare.

LITURGJI FETARE NË KOHËN E PANDEMISË GLOBALE

Ne si institucion jemi të mbyllur që në 18 Mars 2020 për arsye të covid-19 dhe jemi munduar që ti porosisim besimtarët që të gjitha obligimet fetare ti bëjnë pranë familjeve të tyre. Duke ruajtur edhe veten edhe shëndetin e të tjerëve, ne si institucion jemi munduar që predikimet javore ti trasmetojmë nëpërmjet kanalit tonë në Youtube “ALBTEQEUSA” por njëkohësisht dhe televizioni shqiptarve të Amerikës na ka dhënë mundësi të trasmetojmë predikimet tona. I shpreh mirënjohje dhe falenderim të veçantë z.Gani Vila për mundësinë që na ka krijuar për të mbërritur vizualisht te besimtarët tanë nëpërmjet medias masive siç është televizioni. Për shkak të virusit vdekjeprurës, si institucion fetar do të vazhdojmë të jemi të mbyllur derisa Governatorja e shtetit Michiganit t’na japin mundësinë e rihapjes dhe kthimit në aktivitet normal fetar. Do tu lutesha të gjithë besimtarëve dhe bashkatdhetarve të vazhdojnë lidhjen shpirtërore me Teqen e Baba Rexhebit dhe të vazhdojnë që ta mbështesin këtë vend të shenjtë të të gjithë shqiptarve në mërgim. Si institucion fetar u garantoj besimtarëve dhe çdo shqiptari se edhe pas kësaj krize globale ne do vazhdojmë të jemi në shërbim të tyre siç ishim dhe më parë duke shtuar te njerëzit dashurinë për Zotin dhe mëmëdheun tonë Shqipërinë. Ju bëj thirrje të gjithë bashkatdhetarëve ti respektojnë ligjet dhe rregullat e vendosura nga shteti dhe Governatorja në mënyrë që ne të demostrojmë qytetari por dhe respekt për këtë vend që me bujari na ka hapur dyert dhe gezojmë të drejta si çdo qytetar amerikan.

KUSH ISHTE BABA REXHEBI

Baba Rexhebi është themeluesi i Teqesë së parë Bektashie Shqiptare në Taylor, Michigan, Shtetet e Bashkuara. Ai u lind në Gjirokastër më 18 gusht 1901, ishte me prejardhje nga një familje gjirokastrite.. Vendos t’ia kushtojë jetën fesë bektashie që kur ishte gjashtëmbëdhjetë vjeç. Pasi shërbeu si klerik bektashi në Shqipëri për mbi 20 vite, u detyrua të largohej nga atdheu pas ardhjes në pushtet të komunistëve më 1944. Largimi nga Shqipëria ishte i detyrueshëm pasi regjimi komunist kishte synim zhdukjen me çdo kusht të klerit fetar në Shqipëri dhe ndërtimin e një shteti ateist. Si fillim Baba Rexhebi u zhvendos në Itali dhe më pas në Kairo duke mos u shkëputur për asnjë moment nga përkushtimi i tij fetar. Më 1954 hapi Teqenë e parë bektashie Shqiptaro-Amerikane, në Detroit duke qenë përherë një vatër e ngrohtë besimi dhe atdhedashurie për çdo pjesëtar të komunitetit shqiptar. Baba Rexhepi ndërroi jetë në Detroit më 10 gusht 1995.