Nga Keze Kozeta Zylo/

Tradita që po krijojnë në këtë universitet elitar janë si mbjellja e ullinjve nga të moçmit, janë rrënjë që s’do të shkulen kurrë. E mërkura e Nju Xhersit ishte një ditë e vërtetë pranvere me temperatura si në muajin e trëndafilave të Majit.  Ajo që e bënte dhe më të bukur këtë ditë fundshkurti për ekipin tonë si TV “Alba Life” nga Nju Jorku për të shkuar atje, ishte koncerti pranveror i Ansamblit Shqiptar organizuar nga dy Ambasadorë të kulturës Shqiptare në botë Merita Halili dhe Raif Hyseni.  

Që në fillim më duhet të theksoj se ky Ansambël është krijuar nëntë vjet më parë nga ky çift artistësh dhe është një histori suksesi në këtë Universitet.  

Ecja me kamera në ndorë e qetë dhe krenare në mjediset universitare një universitet elitar ne Amerikë, fotografoja në “Cali School of Music” historinë e shumë personaliteteve të shquara që kanë bërë emër.  Dhe ja pikërisht në një prej këtyre skenave madhështore do të ngjiteshin dy artistët me studentet amerikanë që i kanë bërë të këndojnë shqip dhe të ndihen krenar me kulturën shqiptare.  

Merita Halili kjo kanarinë e Kombit që intepreton mjeshtërisht, me një nivel të lartë artistik këngët e Shqipërisë së mesme dhe më gjerë dëgjohet me endje për nëntë vjet në këtë universitet, çka i shtohet fondit të kulturës muzikore të këtij universiteti.  Ajo vjen me një përvojë të gjatë nga skena kombëtare e Shqipërisë në të cilën kanë lenë gjurmë të arta si Fitnete Rexha, Zan Zyberi, Hysni Zela, Irini Qirjako e shumë të tjerë.  Ajo së bashku me Maestron Hyseni sjellin kudo hare e gëzim, sjellin aromë shqipërie, aromë si “Lule të bukura ka Tirana”…  

Koncerti pranveror

Me duartrokitje u mirëpritën nga të pranishmit dalja në skenë e studentëve të Universitetit, solistë të Ansamblit Shqiptar drejtuar nga virtuozët Merita Halili dhe Raif Hyseni.  Skena ndriti e tëra me veshjet kuq e zi me ngjyrat e Flamurit Kombëtar të siguruara nga dy artistët.  Pas përshëndetjes së Maestros Hyseni ata intepretuan folk instrumental nga Shqipëria e Mesme si “Vallja e kufirit”.  

Me shumë emocion e mirëprita këngën “Kur më del në derë”, një këngë aq të dashur për ne në dasma, aktivitete të ndryshme dhe fillova të kërcej ndonëse ishja e vetmja grua shqiptare në këtë sallë madhështore. Eshtë një lirikë e ngrohtë dashurie, një monolog i brendshëm i djalit për vashën që e dashuron me shpirt.  Dhe ja si i këndon: Kur më del në derë/ Belin me qemer/ Oh medet jaman/ Ndaq o më duj, o ndaq mos më duj/ Dashuninë për ty sja kallxoj kërkuj/ Oooo nji sahat me bahet nji muj…

Repertori i tyre i pasur është kënga e Atdheut tim, janë legjendat e së kaluarës si në këngën e Shqipërisë së Jugut “Do të dal dhe unë në mal” qe u interpretua mjeshterisht nga studentët, të cilët kishin një ekspresivitet të dukshëm dhe fytyre ëngjëllore.  Teksti është i mahnitshëm është kroi i burimeve ku në të mërguarit vemë buzët për të shuar etjen dhe mallin që djeg si prush në gji.  Po sjellë disa vargje prej tyre si:  Ç’ben moj bij atje përposht/ laj fustanin e tim zot/ laj fustan o laj fustan/ aman laj fustanin e tim zot

her me ujë e herë me lot/ aman erdhi dje dhe iku sot/ e mjera se po qan dot…

Koncerti u mbyll me këngën qytetare gjakovare: Dola n/bahce.  Solistët e Ansamblit dukeshin si trëndafila plot aromë shqipërie në skenë dhe fantazoja sikur na hidhnin nganjë petale në sallë.  Vargjet formonin një spektakël të magjishëm si: Dola me shetit në bahqe pash ni pëllum të shkrum/ sa m’ka marr malli për zotnin tonë hajde të rrish me mu/ bahqja mush me drranofille vend për tu dashunu.   

Këngët shoqëroheshin nga Maestro Raif Halili, në flautë Briana Jackson dhe Amor Hirsch, në klarinet Jason Nicolaou, në saxophone Luci Zeoli dhe Stephaen Schwarz, në kitar Matt Schwarz, në tube Vito Cakarogly dhe në daulle prof.Robert Levin. Në korin e Ansamblit Shqiptar ishin: Vanessa Silva, Stephanie Stolarz, Kimberly Jarret, Anjanika Villa, Shelby Wood dhe Sabina Kunze.  

Pas koncertit të Ansamblit Shqiptar në skenë u shfaqën artistët e Ansamblit Afrikan nën drejtimin e Profesor Robert Levin.

Pas përfundimit të koncertit, TV “Alba Life” mori disa intervista si me artistët e shquar, dy ambasadorët e kulturës kombëtare, Nderi i Kombit: Merita Halili dhe Raif Hyseni, këngëtarët e Ansamblit dhe pjesëmarrës në këtë koncert.  

Ajo që do të më emociononte pamasë në këto intervista ishte Profesori Arbëresh Dr.Vincenzo Bollettino që tha se jam nip i Isa Boletinit.  Ai ishte së bashku me zonjën e tij. Dr. Bollettino.  Prof.Bolletino ka qenë Drejtor Katedre për gjuhët latine në këtë universitet për 50 vite, ku në këtë katedër kishte fatin të punonte për disa vite dhe një shqiptare tjetër Dr.Valbona Zylo Watkins.  Profesori arbëresh tha gjatë intervistës me plot krenari se jam nipi i Isa Boletinit dhe kam gjak shqiptari. Ne nuk e harruam kurrë gjuhën shqipe dhe pse i lindur në Itali, ardhur në Amerikë në moshën 20 vjec vazhdoi profesori.  Profesori tha se Gjuhën e Perëndisë ua kishte mësuar dhe fëmijëve të tij që ishin integruar po me kaq kulturë si prindërit e tyre.  

Amaneti i tij ishte që të mos e harronim Gjuhën Shqipe, t’jua mësonim brezave që po largohen si lumë nga Shqipëria.  Ai foli fjalë miradie për çiftin artist Merita Halili dhe Raif Hyseni dhe tha se ata kanë arritur të sjellin në këtë universitet elitar muzikën dhe kulturën shqipare që mua më bën të ndihem shumë krenare për rënjët e gjakut tim.

E dëgjoja, frymëzohesha, projektoja vetëtimthi dhe betohesha se s’do të lodhem kurrë për t’ju mësuar fëmijëve në Diasporë Gjuhën e Perëndive.  

Si staf i TV “Alba Life” së bashku me gazetarin Valon Gërbeshi, u larguam nga ky universitet me krenarinë e ligjshme se në këtë universitet elitar kemi pemë ulliri që do të rrojë përjetësisht. 

Koncerti do të transmetohet së shpejti në kanalet televizive. 

23 Shkurt, 2022

Montclair State University, New Jersey    

Hazir MEHMETI, Vjenë/

Duke qenë Austria boshti i lëvizjeve në rajon e njohur si perandoria Austro-Hungareze, shumë popuj gjetën ambientin e volitshëm për shkollim e krijimtari letrare. Aty pa dyshim do vjen veprimtaria me rëndësi kombëtare. Shumë nga studentet, intelektualët shqiptar erdhën në Austri dhe krijuan shoqëri të fuqishme  veprimtaria botuese letrare e cila luajti rol me rëndësi në informim rreth rrjedhave në kontinent dhe trevave shqiptare. Ato janë pjesë të ndritura në kulturën, historinë kombëtare. Qe në vitet e para të fillim shekullit të njëzet në Austri u themelua shoqëria  “Liria” e cila më vonë u quajt “Dija” dhe  “Djalëria Shqiptar” e cila më vonë u quajt “Albania”. 

         Nga këto shoqëro u botuan krijime letrare, revista, gazeta, tekste shkollore etj. Prej tyre  më të njohurat ishin revistat  “Djalëria” dhe gazetat “Ora e Shqipnisë”, “Vëllaznia”, “Minerva”, Albanische Corespondenze”, “Bashkimi Kombëtar”, “La Fedration Balcanique”.       

          Në këto gazeta u botuan shkrime nga studentët shqiptarë  në Universitetet e Austrisë të cilët tani njihen si figura me peshë në historinë tonë kombëtare si: Hil Mosi, Dervish Hima, Dr. Gjergj Pekmezi, Kolë Rrota, Jani Basho, Xhevat Korça, Fuad Asllani,  Vasil Laboviti, Lasgush Poradeci, Sokrat Dodbiba, Irakli Buda, Nush Bushati, Gjevalin Gjadri, Kolë Mirdia (Helenau), Rrok Gera, Rrok Maloki, Rrok Kolaj, Filip Papajani, Dr. Omer Hamiti, Sokol Sopoti, Rrok Stani, Terik Bekteshi, Hasan Ceka, K. Hobdari,  Gjon Temali, Krist Maliki, Kristo A. Dako, Ndoc Naraçi, Kolë Kodheli, Krist Maliki (Lepetini), Ndue Paluca, Gasper Mikeli, Kolë Margjini, Gasper Baltoja, Lec Çurçia, Ndoc Krajni e shumë tjerë.  

         Në këto revista e gazeta botuan edhe shumë studiues nga kombe tjera, veçan nga radhët e gjermanofolësve. Ndër më të njohurit, pa dyshim, ishte Leo Freundlich i cili kishte rol të rëndësishëm në informimin e autoriteteve Austro-Hungareze me qëllim orientimin e tyre lidhur me politikën e jashtme ndaj trevat shqiptare në Ballkan. Revista “Albanische Corespondenze” (“Korrespondenca Shqiptare”) shkruante mbi tensionet në rajon pak para Luftës së Parë Botërore. Kjo kishte rëndësi të madhe për shqiptarët dhe territoret e tyre të pa njohura nga oborret sunduese të kohës.  Leo Freundlich ishte kryeredakto i revistës “Vëllaznija” e cila dha ndihmë të madhe në informimin e shqiptarëve lidhur me rrjedhat shoqërore e politike të kohës.  Mund të themi se vepra e tij shumë e rëndësishme ishte ° Albanisches Golgota”, në fakt ishte akuzë kundër vrasjeve të shqiptarëve nga ushtria serbe në vitet 1910-1913. 

Albanisches Golgota, Wien 1913. Anklageakten gegen die Vernichter des Albanersvolks Akuzat kundër vrasësve të popullit shqiptar.

Shoqëria “Dija” më 12 Janar të vitit 1916 e fillon botimin e gazetës “Vëllazënija” e dyjavëshe me kryeredaktor  Leo Freundlich, Kjo shoqëri në programin e saj kishte ndihmën e popullit shqiptar, veçanërisht të rinisë shqiptare, të ndihmonte krijimin e alfabetit shqip unik kombëtar, të ndihmonte talentet e reja, kulturën dhe krijimtarinë letrare e botuese.  Për të arritur këto detyra “Dija” kishte përkrahjen e organeve austriake që ishin në pozita shoqërore dhe përkrahjen e intelektualëve shqiptarë Faik Konica, Aleks Drnova, Petro Nini Luarasi, Nikolle Ivanaj, Visar Dodani  dhe kolonive tjera shqiptare në qendrat botërore.  Nën kujdesin e kësaj shoqërie në Austri u botuan disa tekste shkollore të përpiluara nga vet shoqëria. Nën përkujdesjen e saj u botuan tekste të shoqërive nga Shkodra “Bashkimi” dhe “Agimi” siç janë: “Abetare” nga Ndue Paluca, “Këndime për shkollë të para të Shqypnisë”, kalendarin ,,Shqyptari”. 

 “Dija” botoi për tri vjete 110 numra të gazetës “Vëllaznija”-së me shumë materiale nga lufta, arsimi e kultura, analiza e shkrime mbi hapjen e shkollave shqipe. Kjo gazetë dallohet me shkrimin e saj të shoqëruar me fotografi që nuk i hasim në gazetat tjera të kohës. Pa dyshim veprimtaria e shoqërisë “Dija” të Vjenës është një gurë i çmuar në themelet e shtetit dhe kombit shqiptar. Veprimtarët patriot që përbënë këtë shoqëri, janë sot emra që shkëlqejnë në historinë e kulturën kombëtare. Adresa e saj ishte: Josefstätestrasse 54, Wien.  

Në numrin e dytë “Vëllaznija”, të datës 28 janar 1916, në rubrikën letrare  “Për Shqypëni e Shqiypëtarë” gjejmë artikullin me titull “Amaneti i shenjt-Gjuha”, artikull porositës për çdo shqiptar kudo që “… një gjë është që nuk mund të blihet, të shitet, të ndërrohet, është një gjë që do tër ruhet, është dhunti dhe shenjë e parë i cili na dallon prej kombeve tjera. Është gjuha jonë”… “Sa mund të mendohet dielli pa dritë, aq mund të mendohet kombi pa gjuhë”, citat nga “Agimi i Gjytetnisë” 

Gazeta “Vëllaznija” shkruan veç tjerash, se përpos Vjenës e Graz-it mësohet gjuha shqipe tani e disa vjet në Preparandi të Arbneshit afër Zadres në shkolla fillore të djemve e vajzave. Austria ishte përkrahëse e shqiptarëve në të gjitha fushat, veçanërisht në fushën arsimit, kulturës. Një fakt i tillë është Instituti Ballkanik në Universitetin e Gracit, ku do mësohet edhe gjuha shqipe. Për këtë zyrë emërohet profesori i njohur slloven Dr.Rajko Nachtigall. Në Vjenë mësohej gjuha shqipe në Institutin për gjuhët orientale.  Gazeta jep informata shtesë lidhur me mësimin e shqipes tek Arbreshët e Zadrës në shkollat fillore për djem dhe vajza.

Shoqëria “Dija” më 12 Janar të vitit 1916 e fillon botimin e gazetës “Vëllazënija”  e dyjavëshe fillimisht e pastaj javore. Kryeredaktor: Leo Freundlich,

        Në Vjenë që në vitin 1904  botohet libri “Këndime për shkollën e parë të Shqipënisë”, një formë e veçantë e tekstit për mësim fillestar të fëmijëve në Shqipëri. Nuk ishte i lehtë botimi i teksteve në rrethanat e rënduara në vendin e pushtuar, andaj qendrat e mëdha ku vepronin intelektual të dalluar u bënë burim i rrjedhave kulturore, letrare e shkencore. Vështirësi tjetër ishte jo unifikimi i alfabetit të shqipes, kështu tekstet, ne mesin e tyre edhe gramatikat do shkruhen sipas alfabeteve të Shoqërive të mëdha shqiptare ndër të cilat ishte Shoqëria “Bashkimi” dhe “Agimi” etj. Vlera e veprimtarisë në arsim, letërsi e politikë është e pazëvendësueshëm. Nën përkujdesjen e shoqërive shqiptare të Vjenë botohen libra: “Shkronjëtoren shqip për gjermanët”-“Albanische Gramatik” nga Dr.  Gjergj Pekmezi, “Kalendarët e viteve 1906/7/8/ “, “Kalendari i vitit  1910-ës” u shtyp në Manastir, “Këndime për shkollat e para të Shqypnisë”. Pas Kongresit të Manastirit botohen me alfabetin e miratuar nga Kongresi si bie fjala ”Këndime për të rritshmit”, “Gramatika ia folmaria shqyptare e permbledhme me pak fjalë per përdorim t’fmive”, “Libri i dytë i knoitorës shqype për shkollë në Shqypni”, “Libri i tretë i knoitorës shqype për shkollë në Shqypni”, “Abetare” e Ndue Paluces etj.  

        Veprimtaria botuese e letrare në Austri është e vazhdueshme falë veprimtarëve shqiptarë dhe miqve të shumtë austriakë gjatë gjithë shekullit të kaluar dhe shekullit të filluar. Ky thesar kulture duhet eksploruar dhe bërë publike për qytetarin shqiptar kudo, veçanërisht në trevat shqiptare.  

Visar dhe Eda Zhiti

Poet dhe mik, qytetar me guxim qytetar, fisnik i natyrshëm, vetvete gjithkund, vetvetja estetike, dinjitoze ashtu si poezia jote e angazhuar, kudo ku jemi parë e takuar, në vende e moshë të ndyshme, edhe në kohën, kur ishin të kërcënuara poezia dhe poetët, ti ishe po ai. Në Tiranë, pastaj dhe në Prishtinë, Tetovë e Shkup, por dhe më tej, në Itali, etj, ku na çonte poezia e patëm rast të ishim bashkë, por dhe ku na mbante puna, perkushtimi, në ministri e kuvend, në rrugë e bare, me kafe, cigare e libër e heshtje, ti prapë ishe po ai, po ajo mirësi, po edhe kur s’ishim, dhe kjo është kohë më e shumtë, se realiteti na jep largësitë e na mbush me mungesa, ti prapë ishe prani e dëshirueshme, mjaftonte një mesazh, një ese a përkthim apo një kujtim në një juri a festival poezie a në Lidhjen e shkrimtarëve që s’është më. Ti mbetesh kryetar. Bardhyl i dashur, na kishe thënë, madje e ke shkruar se dikur të kishin kërkuar të bëjë akt-ekspertizën policeske të poezive të mia, kur po më burgosnin për to dhe ti nuk pranove, kundërshtove. E çmoj këtë qëndrim dhe akt. Dhe pastaj jam gëzuar që ti u gëzove me parathënien që bëra unë për përmbledhjen e poezisë tënde të zgjedhur. Por sot na dëshpëron ikja jote, por nesër ti vjen prapë me poezinë tënde, dje ajo mori çmimin e parë, më shkruajte se do ma dërgoje “Prillin e hidhur”. Po se mos vetëm prilli është i hidhur… Rëndësi ka që po të hapim një libër tëndin, aty ti je. Dhe do vazhdosh të jesh në çdo antologji të poezisë shqipe, pse jo dhe europiane. Poezia jote iu shtua asaj të botës për ta bërë më të mirë ditën, çdo “ditë njerëzore”, pavarësisht ëndrrës…Miqtë e tu,Eda e Visar

nga Rafaela Prifti

“UNE JAM DARDANIA” –  është sllogani trifjalësh i një lëvizje të re online që synon të kthejë emrin e vjetër me të cilin paraqitet në burimet historike shteti sovran i Evropës Jug Lindore, i quajtur Kosovë. Nismëtarët janë Qendra Kulturore Shqiptare Amerikane “Shqipja e Arizonës”, Qendra Kulturore Shqiptare “Shkolla Shqipe Arizona”. Ata po ju drejtohen organizatave dhe shoqatave shqiptare në Amerikë, deri më tani, në Cikago, Florida, Virxhinia, Boston, Nju Jork që t’i bashkohen fushatës për të përdorur toponimin origjinal Dardania, sepse aty pasqyrohet identiteti etnik dhe historia e vendit bazuar në dokumente, arkiva dhe studime shkencore.

C’rëndesi ka një emër? Në hartat dhe burimet historike që i përkasin Betejës së Kadeshit të shekullit 13 Para Erës së Re paraqitet emri Dardania në territorin që shekuj më pas u quajt Kosovë. Kjo betejë e vitit 1275 Para Erës së Re mban peshë të vecantë dhe konsiderohet si lufta e parë botërore e kohës antike. Për nga sasia e madhe e dokumentacioneve dhe detajeve të arkivuara, të mbajtura kryesisht nga burimet egjiptianase, kjo betejë e hershme është ngjarje më vete.

Në shumë harta të kohës paraqitet toponimi Dardani dhe shekuj më vonë shfaqet emri Kosovë – një emër sllav, që madje përdoret si argument për të justifikuar pretendimet serbe. Për organizatorët, kjo nuk është cështje evolucioni lingustik. Tek shqiptarët vihet re një apati e përgjithshme që është shumë në kontrast me fushatën sistematike nga ana e fqinjëve për zëvendësimin dhe heqjen e toponimeve shqiptare.

Në prag të festimeve për përvjetorin e 14-të të pavarësisë së shtetit sovran në Evropën Jug Lindore, me mbi 90% popullsi shqiptare, organizatorët po nisin fushatën në Facebook dhe platforma të tjera mediale. UNE JAM DARDANIA (I AM DARDANIA) – është mesazhi i cili me mbështetjen e shqiptarëve mund të marrë vrull dhe përkrahje në bashkësi dhe diasporë, thonë nismëtarët.

Neglizhenca e dokumenteve historike dhe pasojat e motiveve që cuan në ndërrimin e emrit janë të qarta dhe lehtësisht të evidentueshme. Për t’ju kundërvënë atyre, historianët dhe studjuesit si Dr. Elena Kocaqi kanë argumentuar dhe paraqitur prova për t’ia rikthyer vendit emrin Dardani. (Dr. Kocaqi, Dardani dhe jo Kosove https://pashtriku.org/drelena-kocaqi-dardani-dhe-jo-kosove/) Dardania është emër shqipatr që i përgjigjet saktësisë historike dhe burimeve etimologjike.

Nismëtarët planifikojnë ta hapin fushatën në platformat elektronike dhe të vazhdojnë më tej me nënshkrimin e një peticioni online e me radhë. Por duke filluar nga festimet dhe aktivitetet për ditën e pavarësisë më 17 shkurt, ata ju drejtojnë thirrje të gjithë shqiptarëve të bashkohen në fushatë dhe të thonë me zëplotë: Unë Jam Dardania!

I AM DARDANIA – An Online Grass Roots Movement Aims to Make a STATEMENT

by Rafaela Prifti

A Grass Roots movement online named I AM DARDANIA aims to honor the historical truth about the name of the sovereign state in Southeast Europe known as Kosovo (Kosova). The organizers, Albanian American Cultural Center Eagle of Arizona, Albanian Civic Center of Arizona are reaching out to Albanian organizations and community leaders across the country including Chicago, Florida, Virginia, Boston, New York to bring back the original toponym, Dardania. In order to actively preserve the region’s ethnic identity and history.

What’s in a name? Geographical sources and associated publications going back to 13th century BC in relation to the Battle of Kadesh clearly show Dardania in the area which centuries later was named Kosovo. As a side note, the battle occurred in 1275 B.C.E. and is considered the first world war of the ancient times. It may be the earliest military action recorded in detail, mostly from Egyptian sources.

The name Kosovo was introduced centuries later. Importantly, it is a Slavic name bestowed upon the place to bolster the claims of the Serbs who use the toponym as an argument in their favor to this day. The organizers believe that this is not an issue of linguistic evolution of place-names. They are concerned that Albanians are engulfed in complacency and apathy whilst the neighbors are engaged in a relentless campaign of removing and replacing Albanian or Albanian-sounding toponyms on a large scale.

Just a few days before February 17, marking the 14th anniversary of the independence of the sovereign state in Southeast Europe, the organizers are launching I AM DARDANIA (UNE JAM DARDANIA) on Facebook and other social media platforms. They designed the elegant logo themselves and hope that Albanians will show their support online and gather momentum.

The neglecting of historical records and impact of motives behind the name changing from Dardania to Kosovo are evident and cannot be denied. To counter it, historians like Dr. Elena Kocaqi have long argued in favor of the name Dardani in lieu of Kosovo. (Dr. Kocaqi, Dardani dhe jo Kosove https://pashtriku.org/drelena-kocaqi-dardani-dhe-jo-kosove/)

It is time to stand up and call Dardania by its Albanian name! It is historically right and etymologically accurate!

The organizers are planing to follow up the launch of the online movement with a petition and other actions in the coming months. Starting with this year’s celebrations and events honoring independence day, they urge and call upon every Albanian to be Dardania.

Sokol Demaku/

Në Mbretërinë e Bashkuar të Suedisë jetojnë dhe veprojnë ndoshta diku mbi 60 000 shqiptar nga të gjitha trojet shqiptare. Shqiptarët në bazë të statistikave që egzistojnë në këtë vend Skandiv kanë mergua që heret, por vitet 90-ta janë ato të cilat kanë sjellë numër shiqptaresh në veriun e largët këtu duke u detyruar ta lenë vendlindjen nga dhuna dhe nepërkembja e pushtetit të kohës.

Kultura dhe tradita cdo herë është vendimtare në sjelljen dhe integrimine  njeriut në një mes të ri, në vend dhe ambient të ri. Kështu eshte shqiptarët me një kulturë dhe traditë ia kanë dalë që të integrohen në shoqërinë ku jetojnë. Këtu kemi të bëjmë me njerëz të cilët kulturen dhe traditën shqiptare e kanë në shpirt dhe zemër dhe në bazë të kësaj kanë fitua edhe mbeshtetjen dhe përkrahjen e shtetit dhe vendasëve në integrimin në sistemin e jetës dhe punës.

Qyteti Borås vitin e kaluar festoi 400 vjetorin e themelimit të tij ku në mënyrë madheshtore u festua kjo ditë e shenjtë për boråsarët pa marrë parasyshë cilit nacionalitet i takojnë.

Kështu edhe Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni” e cila ka selinë e saj në këtë qytet dhe zhvillon aktivitetin e saj kulturor dhe shpirtëror në ruajten dhe kultivimin e gjuhës, kulturës dhe traditës shqiptare mori pjesë aktive me anëtaret e saja në këtë të kremte madhështore.

QKSH ”Migjeni” vitin e kaluar kishte dy festa. Festën e 400 vjetorit të themelimit të qytetit Borås si dhe 10 vjetorin e oragnizimit nga ana e QKSH Migjeni të Festivalit Nderkombëtar të Pozisë ”Sofra poetike në Borås”.

Anëtarët e QKSH Migjeni ishin aktiv me shumë aktivitete kulturore në këtë të kremte e ajo madheshtorja ishte Festivali i X Ndekombëtar i Poezisë i cili në tërsi iu kushtu këtij manifestimi. 

Këshilli Bashkiak i qytetit Borås për këtë angazhim dhe këto aktivitete me të cilat QKSH Migjeni kishte kontribua në shenimin e këti Jubileu madhështor të qytetit të Borås para ca ditës të gjithë anëtarëve të Krysisë se QKSH Migjeni u kishte nda: DIPLOMË NDERI, për kontributin e dhenë (Sokol Demaku, Hamit Gurguri, Rizah Sheqiri, Anxhela Ziso, Bahtir Latifi dhe Qerime Gurguri).

Kjo është edhe një shtytje për këta entuziast që në mënyrë edhe me të denjë edhe në të ardhmen të jenë edhe më aktiv në paraqitjen e të arriturave të shqiptarëve në këtë vend Skandinav dhe në ruajtjen dhe kultivimin e bashkëpunimit kulturor me vendesit, krijimin e  rrugëve të bashkëpunimit mes kulturave dhe njerëzve.