Nga Ilir LEVONJA/ Xheni na je bërë si Iliri i Enverit. Nuk mund të them si Shitja i Qazimit. Pasi Reshitit të shkretë ia ngjeshëm ne. Na duhej një tabelë qitje. Dhe e gjetëm. Ai ishte Shiti. E mban mend? Sigurisht që jo. Ti ishe një çun Tirane që luaje në pallatet e reja të planeve pesëvjeçare. Kurse Reshiti baltrave të Myzeqesë. Edhe unë i vogël isha. Në ato aksionet e misrit e njoha. Më saktë ma treguan. O tate du 5 franga. Kështu i thoshin. Pika neve, pasi një Reshit tjetër. Ose dhjetra të tjerë po ngjiznim atje në bllokun e syshqipeve të partisë. Ndërkohë bënim gjumë të thellë me bukën e përsheshur në çajin e malit.

Nuk do isha ulur t’i shkruaja këto radhë. Nëse ti vazhdon atë luftën deklaratave nga hollet e resorceve në Perëndim. Me sojin dhe sorollopin e politikës. Që në atë vend është kthyer në një makth social. Kjo për shkak, pikërisht të sojit tënd. Që keni marrë peng fatet e një vendi të tërë. Po kur u kundërvihesh artistëve, intelektualëve që nuk kanë asgjë veç nga një dhomë e guzhinë, që i budallepsët, i shpërndatë, i bëtë leva fushatash, dhe korifej të teserave me intrigat dhe strategjitë politike. Që i përdorët si vitrina se fjalën nuk ia dëgjuat asnjëherë. Nuk mu ndejt… dhe do t’i them dy fjalë. Me një mendësi të vetme. Idealet e nëntëdhjetës. Demokracia nuk është pronë e çunave të qeveritarëve. Madje ato e bëjnë pis atë. Mjaft t’i vësh pak gishtin kokës. Të shikosh mbrapa. Demokracia është pronë e një populli që ka aspirata dhe që u jep mundësi disa burrave të quhen liderë. Tjetër gjë, se këta liderët duan t’ia kalojnë rekordit të Enverit në politikë. Luftën e klasave, luftën e pengamarrësve, shtimin e radhëve me ushtarë të verbër se sa qytetarë. Demokracia nuk është pronë e jotja, por e jona. Demokracia nuk është lufta e qelbësirave dhe kriminelëve parlamentarë. Por xhentëlmellku i vlerave dhe i hapjes së krahut.
Ka me mijra demokratë që e dinë këtë. Por heshtin. Me mijra vlera që mund ta bëjnë vërtetë demokraci atë vend. Dhe jo principatë të sojit tënd, Gregut e Metës me kompani. Ka plotë avokatër, inxhinjera, arkitektë, oficerë, mësues, doktorë që akoma rrinë në dhomë e kuzhinë dhe me çati teserën. Pasi resorcet i gëzon ti. Është e dhimshme kur ti replikon nga Perëndimi i Amerikës. Për ca rreze të parakohëshme. Kur poston foto me shumicë lëkure prej melase. Edhe unë jetoj në tropik. Por nuk ekspozoj foto me shumicë pasi më vjen turp. Miq e të afërm të mi jetojnë pa asnjë të ardhur. I ka zënë shëndeti i matufepsjes, janë dorëzuar. Nuk e dinë se çfarë është jeta. Njoh me dhjetra të rinj që nuk kanë asnjë prespektivë. I vetmi front i ”begatë” është të qënit në listën e kamarierve për dasmën e radhës. Ashtu sikur njoh të tjerë që pa gajle më thonë se, e shënova emrin këtu, tek kjo partia e Ramës se, shkurt, nuk i dilet vëlla. Dua dhe unë një rrogë vëlla. Ta dish, ky është shteti i skllavërimit të njeriut. Jo i demokracive perëndimore.
Vetëm tek ne njeriu i ngjan mallit të gjës’ së gjallë…, e blen për pesë lekë, e shet për pesë lekë. Pa asnjë lloj firme, vule etj. Thejsht gjë e gjallë.
Nuk e di se kujt i drejtohem. Ndofta Zotit…, se ti je në rregull vet. Pasi shoh me mijra demokratë, të cilët edhe pse kanë vlera morale e intelektuale, profesionale po e po…, më tepër se ti dhe soji pengmarrës. Janë kthyer sot në tifozë të tu. Kjo është pengmarrje. Demokratët e thjesht mbajnë teserat, kurse ti shijon resorcet e Kalifornisë.
Por ndofta po u drejtohem demokratëve të heshtur.
I hapni rrugë vetvetes djem dhe vajza. I hapni rrugë demokracisë së vërtetë.
Demokrat do të thotë të revoltohesh për çdo padrejtësi.
Demokrat do të thotë të mos heshtësh.
Demokrat do të thotë popull, shesh, jo radhë tek dera apo poshtë ballkonit të selisë së Partisë.
Demokrat do të thotë tu japësh shqiptarëve shtet. Jo pushime resorce vetvetes.
Jo privilegje çunave të bllokmenëve të vjetër e të rinj.
Demokratë, i hapni rrugë vetvetes…, ndryshe mbetët në përjetësisht në resht.
Kjo vlen për të gjithë të rinjtë.