đ«đ. đ©đđđ đđ đČđđđđ
(đšđđđđđ đ đ«đđđđđđđđđđđđ đšđđđđđđđ đđÌ đșđđđđđđ)
Më 4 shkurt 1789, George Washington u zgjodh unanimisht presidenti i parë i Shteteve të Bashkuara.
Në ato zgjedhje, delegatët e shteteve e hodhën të gjithë votën e tyre për Washington-in i cili nuk u bë vetëm presidenti i parë i SHBA, por edhe i pari me këtë titull në mbarë botën sepse me hartimin e Kushtetutës amerikane, u krijua një emër dhe ofiq i ri që nuk kish ekzistuar më parë: Presidenti.
Për herë të parë në histori u krijua figura dhe detyra e Presidentit. Një shembull një u mor më pas nga shtete të tjera.
Presidenti i parë, George Washington nuk jetoi kurrë në Shtëpinë e Bardhë por ishte John Adams, presidenti i dytë (1797-1801), ai që u zhvendos në rezidencën presidenciale ende të papërfunduar. Në një letër drejtuar bashkëshortes së tij Adams shkroi:
âLutem qĂ« Zoti tâi japĂ« bekimet mĂ« tĂ« mira kĂ«saj shtĂ«pie dhe kujtdo qĂ« do tĂ« banojĂ« nĂ« tĂ«. Askush, pĂ«rveç NjerĂ«zve tĂ« NdershĂ«m dhe tĂ« UrtĂ«, mos drejtoftĂ« kurrĂ« nĂ«n kĂ«tĂ« çati.â
Dekada mĂ« vonĂ«, me insistimin e Presidentit Franklin D. Roosevelt (1933â45), ky citat u gdhend nĂ« oxhakun e dhomĂ«s zyrtare tĂ« ngrĂ«nies poshtĂ« portretit tĂ« Abraham Lincoln.
Pavarërisht se George Washington ishte Presidenti i vetëm që nuk jetoi në Washington D.C. dhe në Shtëpinë e Bardhë, ishte ai që zgjodhi tokën dhe mbikëqyri personalisht me fanatizëm planifikimin urban të kryeqytetit amerikan që mori emrin e tij.
Washington mbetet si një simbol historik shtetarie por edhe personifikim i shpirtit, lavdisë dhe unitetit amerikan.
E pluribus unum (Nga shumë, një). Kjo është motoja e Vulës së Madhe të Shteteve të Bashkuara. 50 shtete në një. Një vend me mbi 56 mijë qeveri. Po, vërtetë, mbi 56 mijë! Me mijëra njësi qeverisje të ndara në 36 mijë qytete e qyteza, dhe 35 mijë distrikte të veçanta! Një realitet magjepsës për çdo vend tjetër, por jo për SHBA-në, ku diversiteti dhe madhësia është bashkuar në një qeveri, një komb dhe një flamur!
âNga shumĂ«, njĂ«â dallohet edhe nĂ« shoqĂ«rinĂ« amerikane, njĂ« shoqĂ«ri qĂ« ka arritur njĂ« harmoni tĂ« jashtĂ«zakonshme tĂ« marrĂ«dhĂ«nies midis individualizmit dhe bashkĂ«sisĂ«. Dy binome tĂ« kundĂ«rta qĂ« shkrihen nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« pĂ«rsosur dhe tĂ« natyrshme nĂ« njĂ«. Individi rezervon plotĂ«sisht tĂ« drejtat e tij/saj personale e megjithatĂ« Ă«shtĂ« i lirĂ« dhe i pĂ«rgjegjshĂ«m nĂ« komunitet, dhe pjesĂ« e njĂ« pĂ«rkatĂ«sie mĂ« tĂ« gjerĂ« kombĂ«tare.
âAmerikanĂ«t janĂ« aq tĂ« dashuruar pas barazisĂ«, sa qĂ« ata do tĂ« preferonin tĂ« ishin tĂ« barabartĂ« nĂ« skllavĂ«ri sesa tĂ« pabarabartĂ« nĂ« liri,â shkroi Alexis de Tocqueville nĂ« vitin 1835 nĂ« librin e tij klasik Demokracia nĂ« AmerikĂ«.
Edhe sot, pa dallim prejardhjeje dhe pĂ«rkatĂ«sie, tĂ« gjithĂ« janĂ« tĂ« barabartĂ« pĂ«rpara ligjit! Dhe çdo individi i ofrohet mundĂ«sia tĂ« jetĂ« kushdo qĂ« ai ose ajo dĂ«shiron tĂ« jetĂ«. Ădo individ trajtohet si i denjĂ« dhe i vlefshĂ«m pĂ«r shoqĂ«rinĂ«.
E gjitha kjo falë vizionit dhe shembullit të lartë të shtetarisë nga etërit amerikanë, ndër të cilët, padyshim, dallon edhe George Washington.