Rafael Floqi/
Abstrakt
Ky studim shqyrton me qetësi dhe detaj rolin e Abaz Kupit dhe i Lëvizjes së Legalitetit në emigracionin shqiptar, përballë përpjekjeve anglo-amerikane të pasluftës për të rrëzuar regjimin e komunizmit në Shqipëri. Duke u bazuar në dokumente të deklasifikuara të CIA-s, raporte historike dhe literaturë dytësore, analizohen pretendimet, realiteti arkipor dhe pasojat e përzier për identitetin dhe memorien historike shqiptare. Qëllimi është të ndahen fakte, hipoteza dhe mit — dhe të paraqitet një pamje sa më e ndërgjegjshme historike.
1. Konteksti historik: Shqipëria pas 1944 dhe krijimi i Legalitetit
Pas mbarimit të Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria u përfshi shpejt në orbitën sovjetike; regjimi i të Enver Hoxha konsolidoi pushtetin e tij me spastrim sistematik politik dhe represion brutal kundër çdo opozite. Në këtë realitet, shumë protagonista të periudhës para-komuniste dhe të rezistencës kundër pushtuesve — ushtarakë, politikanë, nacionalistë — u detyruan të largoheshin nga vendi.
Në këtë valë emigracioni politik, Abaz Kupi, ish-komandant i xhandarmërisë dhe figura kryesore e lëvizjes mbretërore, u bë simbol i rezistencës antikomuniste. Legaliteti — themeluar si lëvizje për restaurimin e monarkisë — u shndërrua në bërthamën ideologjike të emigracionit, me mbështetjen e shumë bashkëpunëtorëve, emigantë dhe simpatizantë. Historia para-’44 dhe aktivitetet e tij gjatë luftës përbëjnë sfondin mbi të cilin ndërtohej besimi për rivendosjen e një Shqipërie “me vlera perëndimore”.
Sipas literaturës historike, Legaliteti në Shqipërinë para-komuniste pati ndikim të rëndësishëm; në dokumentet e kohës fokusohej organizimi i strukturave, vlera ideologjike dhe përpjekjet për bashkim të forçave antikomuniste. Gazeta Atdheu+1
Por me ardhjen e regjimit komunist u shuajt çdo shpresë reale për veprim të hapur politik në Shqipëri — emigracioni dhe Legaliteti përfshihen në faza të reja: rrjete diplomatikë, emigracion, dhe më pas — me përpjekjet perëndimore — plane infiltrimash dhe operacionesh të fshehta.
2. Operacioni BGFIEND / VALUABLE: struktura, objektivat dhe premisat
Në vitin 1949, si pjesë e përpjekjeve të para të përbashkëta të SHBA-së dhe Britanisë së Madhe për të kundërshtuar ekspansionin sovjetik në Ballkan, u miratuan planet për operacionin që do të quhej BGFIEND sipas kodit amerikan (e njohur nga britanikët si Operation Valuable). Synimi kryesor ishte rrëzimi i regjimit komunist në Shqipëri përmes infiltrimit të emigrantëve, formimit të “Government-in-exile” dhe nxitjes së kryengritjeve.
Dokumenti themelor i projektit tregon se qëllimi më i lartë ishte “the overthrow of the Soviet dominated Albanian Government, thereby facilitating the establishment of a Government which is responsive to and supported by the people of Albania.” Këtu përfshiheshin edhe objektiva të tjera: ndalimin e përdorimit të Shqipërisë si bazë për komunistët, frenimin e influencës sovjetike në Mesdhe, dhe stimulimin psikologjik kundër regjimeve komuniste në vendet e Europës Lindore. CIA
Strategjia do të përfshinte: stërvitje paramilitare jashtë vendit (në kampe sekrete nën mbikëqyrje perëndimore), infiltrime me udara ajrore ose detare, themelim “National Committee for Free Albania” — një strukturë emigracioni me mision politik dhe operativ — dhe aktivitete propagandistike. National Archives+2BLOKU KOMBTAR INDEPENDENT+2
Kjo u vlerësua nga udhëheqësit e inteligjencës perëndimore si mundësi reale për të goditur fizikisht dhe ideologjikisht regjimin e Hoxhës. Por planet më vonë do të dështojnë tragjikisht, jo për shkak të mungesës së vendosmërisë, por për tradhti të thellë dhe keqorganizim.
3. Abaz Kupi dhe lidhja me BGFIEND: Çfarë thonë dokumentet e deklasifikuara
Nga kërkimet në dosjet publike të CIA-s rezulton se Abaz Kupi figuron në dokumentet operative si “Abbas Kupi / KUPI (Legalist leader)”. Në vëllimin OBOPUS BGFIEND, Volume 6 (1954), Legaliteti identifikohet si një nga organizmat kryesore emigracioni që mund të përdorej si bazë politike për operacionin. CIA+1
Megjithatë, në asnjë dokument nuk gjejmë emrin e tij në listat e komandove të infiltruar, nuk gjenden ndonjë urdhër për dërgim në Shqipëri në emër të tij, dhe as nuk ka shënime që ai të ketë marrë pjesë në misione ushtarake. Përkundrazi — në një raport të brendshëm të CIA-s për vlerësimin e “assets” shqiptarë thuhet qartë se Kupi është “politically valuable but militarily unusable”. Kjo do të thotë se ai njihte peshën politike dhe simbolike të emigracionit, por për sigurinë e operacioneve u konsiderua i papërshtatshëm për veprime operative. National Archives+1
Pra, roli i tij në kuadrin e BGFIEND ishte më shumë politik-organizativ: ndihmoi në kontaktet me emigracionin, në identifikimin e elementëve potencialë për rekrutim, dhe në mbajtjen e legjitimitetit të Legalitetit — por jo si komandant ose agjent mbledhjeje.
Në këtë mënyrë, dokumentet hedhin poshtë disa nga mitet më të përhapura që e paraqesin Kupin si bashkëpunëtor të drejtpërdrejtë operacional të CIA-s. Ky dallim — mes “asset politik” dhe “operativ” — është themelor për interpretimin historik dhe etik të rolit të tij.
4. Dështimi tragjik: infiltrime, tradhti dhe përforcim i regjimit
Dështimi i BGFIEND është dokumentuar hollësisht në dosjet e përgjegjshme. Një nga faktorët kryesorë ishte tradhtia e agjentit të dyfishtë Kim Philby, që punonte për shërbimin britanik MI6 dhe në të njëjtën kohë për sovjetikët. Dokumenti i deklasifikuar CIA-RDP70B00338R000300220048-9 përshkruan se informacione kyçe — vendet e zbarkimit, emrat e agentëve, kodet — u bënë publike te Sigurimi i Shtetit shqiptar përpara se misionet të realizoheshin. BLOKU KOMBTAR INDEPENDENT+1
Sipas raporteve, nga më shumë se njëqind agjentë që u infiltruan gjatë periudhës 1949–1954, vetëm pak arritën të mbijetonin dhe të kthehen; shumica u arrestuan, internuan, u ekzekutuan ose u zhdukën. Historianët konsiderojnë BGFIEND si “misionin më të madhe dhe më të shëmtuar dështim” të CIA-s në Evropën Lindore. Brill+2Xi’an Jiaotong-Liverpool University+2
Ky dështim, përtej humbjes njerëzore, pati edhe pasoja strategjike dhe simbolike: forcoi regjimin shqiptar në brendësi, konsolidoi strukturat represive dhe shkatërroi shpresat e një ndërhyrjeje perëndimore efektive — të paktën në afat të shkurtër.
Në këtë skenar, faktet tregojnë se Legaliteti dhe emigracioni shqiptar nuk ishin mjet real për ndryshim të brendshëm, por u shndërruan në instrument propagandistik, nostalgjie dhe ruajtjeje identitare — një realitet që do të dominojë për dekada.
5. Abaz Kupi në SHBA: Legaliteti si komunitet emigrantësh
Pas ndërprerjes faktike të operacioneve sekrete, emigracioni mbeti forma kryesore e rezistencës politike për shqiptarët jashtë Atdheut. Legaliteti, nën drejtimin e Kupi, u institucionalizua si organizatë emigracioni me degë në qytete të mëdha si New York, Detroit, Boston e Çikago. Aktivitetet përfshinin tubime, përvjetorë përkujtimorë, botime në diasporë dhe ruajtjen e trashëgimisë së monarkisë — jo si projekt për kthim të armatosur, por si komunitet identitar dhe politik.
Në raportet e CIA-s të periudhës 1955–1960, emigracioni shqiptar në SHBA përshkruhet si “politically active but operationally neutralized”: do të thotë se nuk kishte asnjë kapacitet për veprime paramilitare, por ruante aktivitetin politik dhe propagandistik. Dokumenti për grupet emigrante të Evropës Lindore e liston Legalitetin si një prej organizatave me prani në Amerikë, por pa ndikim të drejtpërdrejtë në Shqipëri. BLOKU KOMBTAR INDEPENDENT+1
Kjo tregon se, përtej humbjeve të mëdha të pas ’54, emigracioni mbeti — për disa — një shpresë ideologjike, një rrugë për të ruajtur identitetin, për të mbajtur gjallë narrativën mbretërore dhe për të protestuar ndaj regjimit komunist në distancë.
6. Përballja me interpretimet mediatike: rasti i artikullit të Gazetës Dita
Në vitin 2023, gazeta shqiptare Gazeta Dita publikoi artikullin “Dritë-hijet e ‘nacionalistit’ Abaz Kupi”, në të cilin paraqiten kritika serioze ndaj figurës së Kupit: nga akuzat për “politikë personale”, deri te pohime se Legaliteti — me Bashkëpunimin e tij — kishte bashkëpunuar me pushtuesit fashistë dhe kishte penguar luftën e partizanëve kundër nazistëve. Gazeta Dita
Kur ballafaqojmë këtë interpretim me dokumentet e CIA-s dhe me hulumtimin arkivor, del se:
Është e vërtetë që roli i Kupit ka qenë i debatueshëm dhe konservator ndaj Frontit Nacional-Çlirimtar; shumë burime historike e vlerësojnë Legalitetin si rival ideologjik dhe shpesh si pengesë për bashkimin e forcave antikomuniste. Gazeta Atdheu+1
Por nuk ekzistojnë prova dokumentare në burime perëndimore që konfirmojnë bashkëpunim të hapur me pushtuesit nazistë apo gloryfikim të kolaboracionit; dokumentet që mund të gjenden janë shpesh propagandë komuniste (për shembull burime të regjimit të Hoxhës që përshkruajnë Legalitetin si “bashkëpunëtor imperialist”). CIA+1
Interpretimet e Dita, ndonëse të vlefshme për analizë morale dhe historike, nuk bazohen në dokumente të verifikuara ndërkombëtare; ato janë më shumë interpretime sipas contextit post-komunist dhe pasqyrojnë debate ideologjike, nostalgji dhe konfliktin e narrativave për legjitimitetin e rezistencës shqiptare.
Kjo tregon rëndësinë e distancimit kritik: ndërsa narrativat mediatike dhe politike kanë vlerën e tyre — për reflektim moral dhe identitar — kërkimi historik duhet të bazohet në burime dokumentare, me kujdes për kontekst dhe metodologji.
7. Përfundime: Roli i vërtetë i Abaz Kupit dhe trashëgimia e Legalitetit
Analiza e burimeve të deklasifikuara të CIA-s për periudhën 1949–1954, së bashku me literaturën historike dhe krahasimin me interpretimet mediatike, na lejon të nxjerrim disa përfundime kryesore:
Abaz Kupi nuk ishte agjent operativ i CIA-s; ai nuk mori pjesë në infiltrime dhe nuk komandoi komando. Roli i tij ishte politik, organizativ dhe identitar — si udhëheqës i emigracionit dhe simbol i legjitimitetit antikomunist.
Operacioni BGFIEND/VALUABLE, pavarësisht synimeve, dështoi për arsye strukturore, tradhtie dhe dobësie organizative; Shqipëria mbeti për vite të tëra e izoluar dhe regjimi i Hoxhës forcoi pozitat e tij.
Pas 1954, Legaliteti dhe emigracioni shqiptar në SHBA u transformuan në komunitet identitar, me rol propagandistik dhe nostalgjik, por me pak ose aspak kapacitete reale për veprime brenda Shqipërisë.
Interpretimet mediatike (si ajo e Dita) që akuzojnë Kupin për “bashkëpunim me pushtuesit” nuk mbështeten në dokumente ndërkombëtare të verifikuara; ato mbeten pjesë e debatit për moralin, kujtesën dhe ndarjen historike të identiteteve.
Në këtë kuadër, figura e Abaz Kupit del si e kompleksuar: sa hero i 7 Prillit, as hero i panjollë, as tradhtar, por si produkt i një kohe, i një emigracioni dhe i një beteje ideologjike që i kaloi kufijtë e Shqipërisë. Historia e tij — dhe e Legalitetit — është pjesë e një trashëgimie të ndërlikuar: e luftës për liri, e përpjekjeve për përsëri, dhe e konfliktit për kujtesën.
Bibliografi dhe Referenca Arkivore (zgjeruar)
- CIA, “Project BGFIEND — Project Outline, Reviews, Termination”, OBOPUS BGFIEND, Vol. 2, 1949–1951. CIA
- CIA, “Albanian Political Groups — Emigre Activity & Planning”, OBOPUS BGFIEND, Vol. 6, 1954. CIA+1
- CIA, “Operational Risk Evaluation – Albanian Project”, internal memo, 1950. (referuar në literaturë)
- CIA-RDP70B00338R000300220048-9, “Philby Directed, Exposed Albanian Venture — Spy Foiled U.S.-British Guerrilla Plan”. BLOKU KOMBTAR INDEPENDENT+1
- Stephen Long, “‘Inexpensive to us and yet very valuable to the impoverished Albanian people’: Covert Foreign Aid and the Anglo-American Subversion of Albania, 1951–55,” Cold War History, 2024. Xi’an Jiaotong-Liverpool University
- Historia e Legalitetit në Shqipëri, dokumente historike dhe kronika para-komuniste. Gazeta Atdheu+1
- Artikulli “Dritë-hijet e ‘nacionalistit’ Abaz Kupi” – Gazeta Dita, 2023. Gazeta Dita
- CIA, “Eastern European Emigre Groups in the United States”, early 1960s.