KASH/

Këshilli i Ambasadorëve Shqiptarë (KASH) ka terhequr vëmendjen në vazhdimësi për shkeljen e të drejtave të njeriut, në veçanti për të drejtat e tyre legjitime si pakicë dhe situatën tejet të vështirë në të cilën ndodhen shqiptarët në Luginën e Preshevës në Serbi.

Së fundi, Qeveria e Republikës së Serbisë, Ministria e të Drejtave të Njeriut dhe të Pakicave e Serbisë ka reduktuar me mbi 1 milion dinarë buxhetin për Këshillin Kombëtar Shqiptar (KKSH) në Luginën e Preshevës për vitin 2024.

Ky vendim që e vështirëson shumë mbijetesën e jo më funksionimin normal të këtij institucioni shumë të rëndësishëm për shqiptarët e respektimin e të drejtave të tyre, është plotësisht nonsens, për rrjedhojë diskriminues e keqdashës.

Këshilli Kombëtar Shqiptar për shumë vite ka operuar me buxhet të zvogëluar, për shkak (sipas autoriteteve Serbe), të mospjesëmarrjes së Shqiptarëve të Luginës në censusin e vitit 2011.

Me këtë llogjikë/shkak/pretekst, duhej që buxheti për Këshillin Kombëtar Shqiptar të rritej tani, së paku me 40%krahasuar me vitin paraprak, për shkak të regjistrimit të popullsisë që është bërë në vitin 2022 dhe pjesëmarrjes së Shqiptarëve të Luginës në këtë regjistrim.

Ky akt skandaloz, sikundër e ka konsideruar me të drejtë edhe Kryetari i Këshillit Kombëtar Shqiptar, nuk është i pari dhe i vetmi akt që synon kufizimin/kërcënimin e veprimtarisë së Këshillit. Më parë janë përdorur metoda e forma të tjera.

Këshilli i Ambasadorëve Shqiptarë vlerëson se në kushtet e një situate të vështirë ekonomike, të mungesës së investimeve, mundësive pothuaj zero të punësimit të Shqiptarëve në administratën shtetërore të Serbisë, pasivizimit absurd të adresave që ka rezultuar në braktisjen masive të shqiptarëve nga Lugina Preshevës, të cilat përbënin sinjale alarmi për të gjithë, përfshi komunitetin ndërkombëtar, rritja e merituar e buxhetit do të ishte një sinjal minimalist pozitiv në drejtim të Shqiptarëve të Luginës nga ana e Qeverisë së Serbisë.

Këshilli i Ambasadorëve Shqiptarë qëndron pranë Shqiptarëve në Luginën e Preshevës dhe i bën thirrje qeverive të Shqipërisë dhe Kosovës, por dhe gjithë faktorit ndërkombëtar të ushtrojnë presion të vazhdueshëm mbi qeverinë e Serbisë për të respektuar të drejtat e pakicës Shqiptare në Serbi, në të njëjtin standart të kërkuar për Serbët në Kosovë.

See Insights and Ads

Create Ad

All reactions:

22

Artan Nati/

“L’état, c’est moi,” tha Louis XIV: “Unë jam shteti”. Louis ishte një monark absolut, fjala e të cilit ishte ligji, dhe t’i shërbeje Francës do të thoshte të ishe personalisht besnik ndaj vetë Louis. Kishte avantazhe të dukshme për një sistem të tillë: nuk kishte paqartësi se ku qëndronte autoriteti, nuk kishte kohë të humbur në debate legjislative, nuk kishte nevojë për të bashkuar koalicionet për t’i përfunduar gjërat. Megjithatë, Franca e Louis, shteti më i fuqishëm i Evropës, u sfidua dhe tejkalua nga Anglia që ishte një monarki kushtetuese (pas Revolucionit të Lavdishëm të 1688). Dhe në luftërat anglo-franceze që pasuan, Franca në përgjithësi doli e humbur, ndërkohë që rrëshqiti gjithnjë e më thellë në krizën fiskale, një krizë që përfundimisht ndihmoi në përshpejtimin e Revolucionit Francez. Pse një monarki absolute ishte më e dobët, në praktikë, se Anglia demokratike(monarki kushtetuese)? Një arsye ishte se vetë mungesa e kufijve për sundimtarin minonte besueshmërinë franceze: Çfarëdo që mbreti mund të premtonte, ai gjithmonë mund të ndryshonte mendje. Jo rastësisht, Franca dështoi vazhdimisht në borxhin e saj, ndërsa Anglia e pas vitit 1688, mbreti i saj i kufizuar efektivisht nga Parlamenti, nuk e bëri kurrë. Si rezultat, Anglia ishte shumë më e suksesshme në huamarrjen e kohës së luftës dhe pagoi norma interesi shumë më të ulëta.

Gjë që na sjell, si të gjitha gjërat këto ditë, te Edi Rama,  një njeri që ka përbuzje të dukshme për sundimin e ligjit dhe që, ashtu si Louis, nuk sheh asnjë dallim mes besnikërisë ndaj kombit dhe besnikërisë ndaj vetes. Dallimi kryesor është se Louis duket se të paktën është përpjekur të kuptojë çështjet dhe të veprojë në interes të kombit. Kur themi Rama, nënkuptojmë edhe paraardhësit e tij dhe ky është një fenomen tipik jo vetëm shqiptar, por ballkanik dhe më tej mund të themi ka të bëjë me kulturën ortodokse të kombinuar me otomanizmin. Nqs sistemin komunist mund ta quajmë një fatkeqësi ose aksident historik, sistemin në të cilin jetojmë dhe zgjodhëm me vullnet të lirë, sot emërtohet dhe gjykohet në mënyra të ndryshme. Disa thonë se mbi këtë vend egziston një mallkim, të tjerë thonë se vendi është i bekuar, por janë njerëzit të mallkuar, të tjerë mendojnë se vendi dhe njerëzit janë të bekuar, por janë drejtuesit të mallkuar dhe të shitur. Kush është e vërteta, nqs ka një të tillë? Shumica e shqiptarëve nuk duan të mendojnë gjatë për këtë dhe marrin rrugën e emigracionit, ose i futen rrugës së korrupsionit duke e zhytur vendin edhe më shumë në mjerim.

A duhet menduar ndonjëherë shumë për sistemin ekonomik në të cilin ndodhemi dhe përse nuk funksionon si në perëndim? A do të thoshit se ka një ‘shpirt’ që e lëviz atë? Sociologu Max Weber ishte i magjepsur nga ndikimi i mendimeve dhe besimeve në histori, dhe veçanërisht pse feja dukej të ishte një faktor i rëndësishëm në përcaktimin e niveleve të pasurisë. Pyetja e Weber ishte, pse klasat më të pasura në Gjermani, Holandë, Gjenevë dhe Skoci, si dhe grupet që u bënë puritanët amerikanë, donin të lëviznin në këtë drejtim? Me siguri liria dhe prosperiteti vijnë me më pak, jo me më shumë, kontroll fetar dhe kontroll e diktat qeveritar. Shpjegimi konvencional ishte se, në shekujt 16 dhe 17, qytete dhe rajone të veçanta në Gjermani e kishin hedhur poshtë sundimin e kishës katolike dhe në lirinë e papritur nga një regjim represiv që kontrollonte çdo aspekt të jetës së tyre, ata ishin në gjendje të ndiqnin interesat ekonomike dhe të bëhen të begatë. Pra kishte një lidhje midis ngritjes së kapitalizmit dhe një etike të vetëkontrollit të lidhur me reformimin protestant. Pse puritanët në SHBA ndërtuan demokracinë dhe përse u ndërtua diktatura në Amerikën Latine? Përse Italia dhe Greqia janë më të prapambetura se vendet e tjera europiane?

A eshte Shqiperia e kapur nga oligarket apo selia e korrupsionit eshte zhvendosur ne vete seline e qeverise? Elitat në pushtet nuk kanë më legjitimitet. Ato e kanë shkatërruar demokracinë tonë kapitaliste dhe e kanë zëvendësuar me një shtet mafioz. Atë që filozofi romak Ciceroni e quajti “commonwealth”, një res publica, një “gjë publike” ose “pronë e një populli”, është shndërruar në një instrument të plaçkitjes dhe shtypjes së zhveshur në emër të një oligarkie.  Konsolidimi absolut i pushtetit është ajo që ëndërron çdo lider në Shqipëri.

Shqipëria është një kleptokraci e korruptuar, autokratike e përqendruar në udhëheqjen e Edi Ramës, në të cilët zyrtarët, oligarkët dhe krimi i tyre janë të lidhur së bashku për të krijuar një “shtet mafioz virtual”. E vërteta është se ne e ndryshuam sistemin dhe përqafuam vlerat perëndimore dhe hodhëm poshtë me neveritje komunizmin, por nuk ndryshuam mendësinë tonë. Drejtuesit tanë të shtetit flasin për demokracinë dhe ekonominë kapitaliste, por mendësia është e njëjtë dhe harrojnë se dallimet thelbësore që dallojnë shoqëritë njerëzore dhe qeniet njerëzore nuk janë biologjike. Ato janë kulturore. Njerëzit dhe shoqëria e urren ndryshimin, por është e vetmja gjë që ka sjellë përparim. Kultura nuk ndryshon sepse ne dëshirojmë ta ndryshojmë atë. Kultura ndryshon kur shoqëria transformohet dhe kultura pasqyron realitetet e njerëzve që punojnë së bashku çdo ditë.

Në kushtet e mungesës së presionit nga poshtë lart, si pasojë edhe emigracionit masiv të rinisë, e vetmja mundësi ndryshimi është nga lart, por jo nga e njëjta elitë me mendësi të vjetër dhe e painteresuar për ndryshim. Duket sikur yjet kësaj rradhe janë rreshtuar në favor të Shqipërisë dhe interesat e superfuqisë së vetme në botë janë në favorin tonë dhe në kundështim me pengmarrësin e rajonit tonë, Rusisë autoritariste dhe aleate e armiqëve tanë historikë. Margaret Mead thoshte se “Asnjëherë mos dyshoni se një grup i vogël qytetarësh të mënçur dhe të përkushtuar mund të ndryshojë botën; me të vërtetë, është e vetmja gjë që ka ndodhur ndonjëherë”. Pa dyshim fjala është për SPAK-un si përfaqësuese e denjë e drejtësisë së re shqiptare dhe e frymëzuar, financuar dhe drejtuar nga SHBA, Ashtu si Mead thotë, ky grup i vogël ka tronditur sistemin politik, ekonomik dhe institucional në Shqipëri dhe të gjithë ne kemi shpresë se me ndryshime të tilla të ndryshojnë marrëdhëniet midis nesh dhe të lëmë pas mentalitetin e vjetër bizantin e komunist. Kështu ndodhi në Gjermani me lëvizjen protestante, e cila filloi nga një njeri i vetëm por u mbështet nga një popull i tërë e më vonë u përhap në gjithë europën veriore. Kështu ndodhi në Kroaci, Rumani dhe në Itali më parë, vende të cilat me mbështetjen amerikane dhe europiane, arritën të luftojnë korrupsionin dhe të bëhen anëtare të denja të komunitetit europian.

Nga Mustafë Krasniqi/

Duke u marrë me mësimin plotësues të shkollës shqipe në mërgatë, konkretisht në Landin e Bavarisë, u ndala për një moment në një shikim të qasshëm, që dhe nuk e kisha arsyen pse pikërisht mbi atë shikim e shtriva një teori konspirative.

U ndala mbi tavolinën e punës, pa dashje e fika kompjuterin, ku kisha një mori të materialeve rreth shkollës shqipe në Bavari, foto që më tërhiqnin vëmendjen dhe për aq kohë sa i kisha ngulitur vështrimin, çdo gjë mori formën e përmbyllur, ekrani i kompjuterit mbeti me ngjyrën e zezë.

Dikush dhe i ka frikë ngjyrës së zezë, mbase dhe nuk e di e pse është si një figurë jo e këndshme. Por, unë, qëndrova në heshtje për një kohë dhe fillova të reflektoj rreth asaj që shihja më parë, mbi materialet dhe fotot. Edhe pse e kisha të mbyllur kompjuterin, truri im punonte ende, sikur të isha duke klasifikuar materiale e foto. Për momentin ndërroi qasja e funksionimit të trurit dhe u mora me një qëndrim të logjikshëm, duke e pyetur veten, në monolog flisja me veten.

Thotë historia: gjuha ime, shqipja e bukur, është gjuha më e vjetër ndër gjuhët e vjetra, ashtu dhe gjaku i Arbrit është gjaku më i hershëm, rrjedh nga pellazgo-lirio-shqiptarë. Duke besuar në këtë histori reale ndjeva me shpirt, zemër e mendje në ato çaste se qenkemi me fat që jemi shqiptarë!

Kjo dhe më dha kurajo, padashje më ikën lot faqeve, të gjitha këto që vërviteshin në mendjen time kishin një arsye; Sikurse kishte arsye ajo që isha i mbërthyer në fotot dhe materialet, që i lexoja dhe i shikoja më parë në kompjuterin tim. Papritmas, instinktivisht thashë: Këto dokumenta e foto do të mbete të ruajtura në një arkiv, dëshmi se kush ishim, ç ‘bëmë dhe dhamë për gjuhën, identitetin dhe kulturën kombëtare…?

Ekzistenca e kësaj bote është e përkohshme edhe pse është dhuratë për ne; thonë të gjithë, por të gjithë nuk e konceptojnë njëjtë, thua se kanë frikë. Vërtet dhe kanë frikë, të cilët nuk e kuptojnë e pse kanë frikë, kur vetë ligjshmëria e natyrës-Zoti na ka përcaktuar ndërrimin e jetës, njëkohësisht ta duam jetën sikur të mos vdesim kurrë! Koncepti për çka isha përcaktuar filloj të dyzohet me krahasime, duke u nisur nga ajo se ekzistenca në këtë botë është një dhuratë e ndjeshme dhe e përkohshme.

Thjesht u ndala te ikja e dyfishtë, e cila ishte bërë e zakonshme mbase edhe shumë e dëshiruar të marrësh rrugën e ikjes dhe të lë dashurinë, aromën e atdheut në pritje, pa djepa, fëmijë të lindur e të rilindur dhe kullat pa tymosje të oxhakut. Të gjitha këto i analizova me një logjikë të qetë në tavolinën e punës, e thash: A po e kuptojmë se një ditë në këtë rrugëtim të jetës, sa e dëshpëruar dhe argëtuese, do të merr fund. Ajo që do të ngelet si vlerë, kundër zënkave, lakmive, arrogancës, urrejtjes dhe përçmimit e injorancës, është dashuria për jetën, atdheun, gjuhën dhe kulturën!

Në ndërrim të mendimit thash: sa jemi duke e ruajtur vlerën kombëtare jashtë atdheut? Sa po e ndërtojmë vlerën e të qenurit shqiptar? Sa po e respektojmë gjuhën amtare, identitetin dhe kulturën kombëtare-shqiptare?

Të gjitha këto pyetje të vargëzuara, sikur nuk kanë pikë rëndësie, për shumë kë! Madje sikur dhe krenohemi që po e harrojmë fjalën e bukur të shqipes, këngën e mrekullueshme, të cilën po e përbaltim me një ritëm të çoroditur. E cila nuk synohet më për vlerë, e vlera ikë në vlera injorues duke i dhënë hapësirë atij që në këngën e tij apo të saj ka sharjen e fyerjen, zhveshjen, çoroditjen!

Thjesht po ndalem atje ku fillova, te shkolla shqipe në mërgim, konkretisht në Gjermani, në landin e Bavarisë. Ku kisha dhënë shumë për hapjen e shkollave shqipe e ende jam në atë rrugëtim, me ca veprimtar, bashkëkombës, që misioni i mësuesit, vizioni për ruajtjen e gjuhës amtare të jetë si qëllim parësor për bashkëkombësit, ruajtja e gjuhës amtare tek fëmijët të cilët kanë filluar ta belbëzojnë.

Mbrëmë mbi 4 orë folëm për mësimdhënësit vijueshmërinë e fëmijëve në shkollën shqipe dhe pyetëm se sa jemi të vëmendshëm në ruajtjen e gjuhës kombëtare? Çuditërisht me dhimbje të madhe analizova shqetësimin e mësimdhënësve, të vullnetarëve për mësimin plotësues në gjuhën shqipe. Të gjithë flisnim për mungesën e nxënësve në shkollën shqipe, madje flisnim edhe për prindërit që fare pak kanë interes për t’i dërguar fëmijët në shkollën shqipe. Thjesht i dëshpëruar po e them për ju shqiptarë, kudo që jeni! Mos të ikim nga vlerat, të mashtrohemi kot pas pasurisë materiale, lekëve, kur fëmija i juaj nuk e di gjuhën amtare, nuk ta njeh identitetin, nuk e di kush është atdheu i tij, e për çfarë vlere flasim ne mërgimtarët! Për atë që kemi vetura të shtrenjta, apo për çka? Me apo pa dashje po e injorojmë gjuhën amtare, nuk po e përfillim si duhet. Dikur Rilindësit, përpos pasurisë jepnin edhe jetën në ruajtjen e gjuhës, sot në botën moderne të heshtur po e harrojmë gjuhën mëmë.

Në këtë konflikt mendimesh e qetësova veten me fjalë të buta, por ajo që më trazonte ishte: miliona euro japin për ndërtimin e Xhamive në mërgim-shqiptarët, për këngëtar të klubeve, me këngë tallava me qindra e mijëra euro! A nuk është injorim që fëmijët t’i dërgojmë në mejtepe, për të mësuar germat arabe, e me mësim plotësues në shkolla greke!? Vërtet, ta injorosh gjuhën tënde është më shumë se krim dhe kjo nuk përpihen vallë!

Këto veprime nuk do të na shërbejnë për ruajtjen e kulturës dhe gjuhës. Të gjithë ne, si brezat e mëparshëm do të ikim një ditë për në botën tjetër, por nipave dhe pasardhësve tanë çka do t’u lëmi pas? Pra, pas do t’ua lëmë harrimin e atdheut, të gjuhës, kulturës dhe identitetit e shqiptarit!

Po e përmbyll këtë shqetësim: njerëz, mërgimtarë të dashur, bëni një jetë me kuptim, duke vlerësuar atdheun, gjuhën amtare e duke lënë gjurmë të thella në ruajtjen e fëmijëve nga asimilimi. Koha na ka mësuar se dimë të asimilohemi lehtë, ku nëpër botë jemi shpërndarë si zogjtë e qyqes e mbi 30 milionë shqiptarë jemi jashtë tokave të atdheut, tash pritet në heshtje edhe një zbrazje e re.

Po ikin profesorë, mjekë, inxhinierë e kush jo dhe po zbrazet atdheu i shqipeve nga shqipet!

Në fund ta kuptojmë se humbja e gjuhës është tragjedia e kombit, se humb edhe kombi!

Rafael Floqi , shkëputur nga libri në proces “Psikologjia e vetvetes”

Ndërsa këshillohet gjithmonë t’u jepet narcisistëve një shtrat më të gjerë, kjo nuk është gjithmonë e mundur. Si të menaxhoni sjelljen narcisiste kur nuk mund t’i shmangni ato.

Në një botë ideale, ne do të rrethoheshim vetëm nga ata që respektojnë kufijtë tanë personalë. Nuk do të kishte shefa qortues, miq të tejkaluar apo të afërm manipulues dhe ne do të ishim në gjendje të ndjenim ndonjë toksicitet një milje larg dhe ta ndërpresim menjëherë.

Por fatkeqësisht nuk është gjithmonë kështu, dhe ne mund ta gjejmë veten në situata nga të cilat mendojmë se duhet të largohemi në vend që të ikim. Edhe nëse dikush afër nesh shfaq sjellje që e dimë se është e keqe, nuk është gjithmonë e mundur ta lëmë një punë, të largohemi, po ta ndërpresim dikë ose t’i japim fund një lidhjeje.

Ky është veçanërisht rasti kur bëhet fjalë për të jetuar afër me një narcisist. Sipas Psychology Today, narcisistët kategorizohen si njerëz me një pikëpamje tepër të fryrë për veten, gjë që shpesh çon ata në një ndjenjë të konsiderueshme të së drejtës dhe sjellje që shpërfillin nevojat, dëshirat dhe ndjenjat e të tjerëve rreth syresh.

Sidoqoftë, tiparet narcisiste, megjithëse duken të lehta për t’u identifikuar, ekzistojnë në një spektër, dhe e vërteta është se ne të gjithë bëjmë gabime dhe veprojmë në mënyra që janë më pak se ‘të shëndetshme’ ndonjëherë. Por ballafaqimi me sjellje të përsëritura toksike është një histori krejt tjetër, dhe diçka që kërkon navigim të kujdesshëm për hir të shëndetit tonë, sigurisë dhe mirëqenies mendore.

Pra, si të silleni me një narcisist që nuk mund ta shmangni dot? Ai që është aq fort i çimentuar në jetën tuaj saqë mendoni se opsioni juaj i vetëm është t’i duroni ata?

Gjëja kryesore është që së pari të kuptoni se me çfarë lloj narcisi keni të bëni.

Ndërsa ka shumë spekulime mbi llojet e narcisistëve atje, pjesa më e madhe e hulumtimit sugjeron se ekzistojnë dy variacione kryesore. E para, narcisizmi madhështor ose narcisizmi i hapur, përkufizohet si kur një person ka një imazh superior për veten dhe ka dëshirë ta ruajë atë imazh, të fitojë admirim dhe vëmendje nga të tjerët dhe të demonstrojë një ndjenjë dominimi ose fuqie.

E dyta, e njohur si narcisizëm i pambrojtur ose i fshehtë, kategorizohet nga vetëbesimi i brishtë, nga i cili një vetë-imazh i fryrë është shpesh një mekanizëm përballues për vetëvlerësimin e ulët.

Të dy llojet e individëve mund të jenë jashtëzakonisht shfrytëzues, duke përdorur metoda shpesh delikate por shtrënguese për të poshtëruar të tjerët.

Kur përgatiteni të takoni një narcisist, duke i kujtuar vetes vlerën tuaj dhe të kuptuarit se personi me të cilin keni të bëni mund t’ju shkaktojë mund të jetë i dobishëm, shpjegon Dr Houda Ounnas, një mjeke e trajnuar për psikoterapi.

“Njerëzit narcisistë kujdesen për imazhin e tyre më shumë se çdo gjë, kështu që shmangni kontaktet një me një tw tillw kudo që të jetë e mundur,” vazhdon Dr Ounnas. “Ata mund të jenë të tmerrshëm për ju në jetwn private, sepse kjo është ajo që ata bëjnë me njerëzit më të afërt me ta, të cilët tashmë kanë parë që maska t’i bjerë. Megjithatë, me shumë mundësi, ata do të sillen të sjellshëm dhe të dashur në publik, sepse duan t’u bëjnë përshtypje të huajve dhe të rrisin “bazën e tifozëve”. Përdoreni këtë në avantazhin tuaj. Nëse mundeni, takohuni diku publikisht dhe me një person tjetër të pranishëm.”

Dr Ounnas gjithashtu thekson rëndësinë e reagimit – por jo tw reagimit – ndaj sjelljes narcisiste. “Narcisistët i duan reagimet emocionale. Ata i perceptojnë ato si furnizim dhe ushqehen me to për të nxitur konfliktin dhe për të krijuar konfuzion dhe kaos që është atmosfera në të cilën ata lulëzojnë. Ju mund ta largoni këtë duke përdorur metodën e “shkëmbit gri”: përgjigje të shkurtra, pa emocione, shumë objektive, edhe nëse ato ju bwjnw tw kërceni.”

Kini parasysh se ata mund të përpiqen t’ju bëjnë të ndiheni fajtorë kur vendosen kufijtë, por është e rëndësishme të qëndroni të fortë

Michelle Begy, themeluesja e Ignite Dating, pajtohet se është e rëndësishme të kujdeseni për veten dhe t’i jepni përparësi mirëqenies suaj në këto situata. Pra, pavarësisht nga rrethanat, mbroni veten, jini të vendosur me kufijtë dhe kërkoni mbështetje shtesë kur dhe ku keni nevojë. “Të lundrosh në një marrëdhënie romantike me një partner narcisist nuk është gjithmonë e lehtë, por kjo nuk do të thotë që marrëdhënia nuk mund të funksionojë me disa ndryshime të vogla”, thotë ajo për Stylist.

“Nëse keni vendosur të qëndroni në marrëdhënie, duhet të kuptoni se për shkak të tipareve të sjelljes së narcisistit, nuk ka gjasa që partneri juaj të ndryshojë. Kjo do të thotë që pjesa më e madhe e punës do të jetë mbi ju që të njihni shkaktarët dhe më e rëndësishmja të vendosni kufij të qartë – por është ende e mundur të keni një marrëdhënie, thjesht mund të duket paksa ndryshe nga mënyra se si e keni imagjinuar atë.”

“Vendosja e kufijve në çdo marrëdhënie është e shëndetshme, por kur jeni në një marrëdhënie romantike me një partner narcisist, mund të jetë jetike. Shëndeti i mirë mendor është jetik dhe ndërsa një rrjet i fortë mbështetës ose terapist mund t’ju ndihmojë të menaxhoni shpërthimet, vendosja e kufijve mund të ndihmojë në mbrojtjen e mendjes suaj dhe t’ju ndihmojë të menaxhoni situatën në një mënyrë më të shëndetshme, “thotë Begy.

“Mendoni se çfarë është e rëndësishme për ju dhe shëndetin tuaj mendor. Mund qoftë të kaloni kohë me miqtë tuaj ose të largoheni kur një bisedë bëhet e keqe; duke vendosur këta kufij dhe duke i bërë të qarta që në fillim krijon një precedent për atë që prisni. Jini të vetëdijshëm se ata mund të përpiqen t’ju bëjnë të ndiheni fajtor kur vendosen kufijtë, por është e rëndësishme të qëndroni të fortë dhe t’u përmbaheni atyre, sepse nëse pendoheni, atëherë ata nuk mund të mësojnë kurrë të respektojnë kufijtë me ju.”

Qemal Zylo/

Në Shkollën Shqipe “Alba Life” në Bronx në një nga degët e saj të shumta në gjithë Nju Jorkun erdhën dhe u takuan me plot dashuri një ekip i Vatrës i kryesuar nga Dr. Pashko Camaj sekretar i Vatrës, Sokol Paja Editor i Diellit, anëtarët e kryesisë z. Bashkim Musabelliu dhe z. Ilir Cubi, anëtari i Këshillit të Vatrës gjeneral Asllan Bushati.

Kishte kohë që Editori I Diellit z. Paja na kishte lajmëruar për të dhuruar libra pranë nxënësve të shkollave Shqipe në New York. Mësuesit dhe nxënësit i mirëpritën me duartrokitje ardhjen e delegacionit të Vatrës, pasi Vatra e themeluar nga Noli dhe Konica është krenari kombëtare dhe ne ju mësojmë fëmijëve për t’i çmuar dhe vlerësuar ndër breza kontributet kombëtare. Nxënësit e Shkollave Shqipe “Alba Life” njihen mirë me Vatrën jo vetëm që e vizituan, më 19 Nëntor, 2022, por edhe reportazhet e gazetares Kozeta Zylo kanë qenë të mirëpritura gjithmonë pranë gazetës famëmadhe të Diellit. Mësueset ua lexuan dy vjet më parë shkrimin e gazetarit Paja i cili shkruajti artikullin me temë:

110 vjetori i Pavarësisë, 110 nxënës, mësues e prindër të Shkollës Shqipe Alba Life, festë në Vatër.

Federata Pan-Shqiptare e Amerikës “Vatra” me rastin e 110 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë dhe ditëve të Alfabetit Shqip mikpriti 110 nxënës, mësues dhe prindër të Shkollës shqipe Alba Life. Një vizitë shumë emocionuese e fëmijëve shqiptarë, trashëgimtarëve të vazhdimësisë së rracës sonë të bukur shqiptare, të historisë sonë të lavdishme, të kulturës sonë të veçantë, gjuhës dhe identitetit tonë këmbëtar shqiptar.

Si themelues dhe drejtues i përshëndeta dhe i falënderova për mirëseardhjen e tyre pranë Shkollës Shqipe e cila zhvillon mësimin në mjediset e Shkollave publike amerikane në Christofer Columbus, Bronx. Në emër të stafit shpreha mirënjohjen time, të prindërve dhe të gjithë nxënësve për dhurimin e librave, pasi këto veprime dhe bashkërendime e nderojnë Vatrën me drejtues Dr. Elmi Berisha i cili vazhdimisht ka shprehur mirënjohjen e pakufishme për Misionin Kombëtar nga Alba Life. Dr. Pashko Camaj pedagog në Universitet e njeh mirë mësimdhënien, ai falënderoi nxënësit që vinë pranë shkollave Shqipe dhe mësojnë gjuhën shqipe me plot dashuri dhe përkushtim. Editori Paja shprehu me plot kulturë dhe respekt aktivitetet kulturore dhe programet mësimdhënëse që organizon Alba Life. Kolegu im i nderuar Gjeneral Asllan Bushati u shpreh me plot besim dhe krenari për këtë punë kolosale të mësuesëve, stafit, nxënësve për të mësuar Shqip, pasi ajo është identiteti ynë. Avokati Bashkim Musabeu falënderoi themeluesit dhe gjithë nxënësit që për çdo të shtunë lënë gjithçka dhe kanë vënë të parën mësimin shqip. Z. Cubi tha se këta nxënës kane modelet më të mira për t’u frymëzuar si Heroin Kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeun.

Realisht Vatra përpos të gjitha përpjekjeve patriotike si dhe luftrave të pamëshirshme të qarqeve të caktuara shoviniste për ta zhdukur farën e Gjuhës Shqipe vazhdon te qëndrojë në mbrojtje si shqiponjë, qe si kurorë shkëlqesie ka gazeten “Dielli” me dy editorët e parë më poliedrikë dhe të vendosur për mbrojtjen e saj si Fan S.Nolin dhe Faik Konicën.

Ne frymëzohemi nga titanë të kombit, sepse “Gjuha e Nolit është Asht e jo tul do të shkruante mjeshtri i fjalës së Gjuhës Shqipe Mitrush Kuteli.

Këto lexime të veprave të patriarkëve na bëjnë të pohojmë gjithmonë dhe përjetësisht se Gjuha Shqipe është Ashti i Kombit, pa Gjuhën Shqipe ne humbasim si kripa në ujë, humbasim identitetin tonë si shqiptar.

Takimi me vatranët e nderuar ishte një ditë e bukur, një e shtunë e dielltë shkurti, vëllazërore, mikpritëse dhe me dhuratën më të shenjte në botë Abetaren dhe libra shqip dhuruar nga Vatra.

Pas dhurimit të librave nxënësit vazhduan rregullisht mësimin.

TV “Alba Life” së shpejti do të transmetojë kronikën e përgatitur rreth vizitës së delegacionit të Vatrës pranë Shkollës Shqipe “Alba Life” në Bronx.

Autori i shkrimit është themelues dhe drejtues i TV dhe Shkollave Shqipe “Alba Life” Ambasador i Kombit në New York dhe Online dhe mban titullin e lartë “Kalorësi i Urdhrit të Flamurit” dhënë nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë.

3 shkurt, 2024

Bronx, New York