• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Çështja Doshi, prokuroria nis hetimet

March 3, 2015 by dgreca

Ndalohet personi që sipas deputetit Tom Doshi ishtë porositur të kryente atentatet ndaj tij dhe deputetit demokrat Fufi. Opozita kërkon mocion mosbesimi ndaj kryetarit të parlamentit Ilir Meta.
Në Shqipëri prokuroria njoftoi sot se ka nisur hetimet lidhur me deklarimet e deputetit Tom Doshi se ndaj tij dhe deputetit demokrat Mhill Fufi, ishte planifikuar një atentat, ndërsa është ndaluar dhe personi i cili dyshohet se sipas zotit Doshi, ishte porositur për ta kryer atë. Ngjarja është vënë në qendër të debatit politik. Opozita vendosi sot të kërkojë një mocion mosbesim ndaj kryetarit të parlamentit Ilir Meta, i akuzuar nga zoti Doshi si porositësi i vrasjes së tij. Por zoti Meta, tha sot se 6 muaj më parë zoti Doshi kishte ofruar një tjetër variant sipas të cilit, ai dyshonte se vrasje ishte porositur nga të afërm të ish kryeministrit Sali Berisha.
jatë orëve të para të ditës së sotme në zyrën e kryeministrit Edi Rama u mblodhën kryeprokurori Adriatik Llalla, ministri i Brendshëm Saimir Tahiri, dhe kryetari i Komisionit të Sigurisë Spartak Braho. Pak më vonë nga përfundimi i takimit prokuroria njoftoi nisjen e hetimeve mbi deklarimet e zotit Doshi. Ndërsa kryeministri përmes një postimi në facebook shkruante se qytetarët “duan të dinë të vërtetën dhe atë mund ta thotë vetëm një hetim i plotë i organeve të Drejtësisë”. Sipas tij, gjithshka është “një telenovelë e shëmtuar që do të ketë një fund të palumtur për të gjithë ata që janë bërë bashkë për të përbatur qeverinë dhe shumicën parlamentare”.
Më herët gjatë natës, në përpjekje për të kaluar kufirin me Malin e zi është ndaluar një 36 vjecar, Durim Bani i cili rezulton të jetë personi i cili sipas deputetit Doshi ishte ngarkuar për vrasjen e tij dhe të deputetit tjetër demokrat Mhill Fufi, por që kishte zgjedhur t’ja tregonte këtë zotit Doshi. Bani sipas policisë është një person me precedent penal. Gati 10 ditë më parë ai kishte qenë objekt i një atentati, ndërsa në makinën e tij u gjet një sasi eksplozivi. Sipas deputetit Doshi, Bani është personi i paguar nga kryetari i parlamentit Ilir Meta dhe se atentati ndaj tij iste një përpjekje për të zhdukur gjurmët.
Por zoti Meta, i vënë nën akuzë të drejtpërdejtë, tha sot se deputeti Doshi muaj më parë kishte shprehur shqetësim se përpjekjet për ta vrarë po organizoheshin nga të afërt të ish kryeministrit Sali Berisha: “Në dijeninë time, deri dje i vetmi person që ka penguar zbardhjen e kësaj çështjeje rezulton të jetë deputeti Tom Doshi. Eshtë e drejta e deputetit në fjalë t’i ndërrojë versionet e atentatit ndaj tij çdo 6 muaj sipas interesit të tij politik”.
Zoti Meta deklaroi se ai kishte kërkuar që përpara disa muajsh që kjo cështje të hetohej. Edhe zoti Doshi shprehet se në dijeni ishte vënë si Prokurori I Përgjithshëm ashtu dhe ministri i Brendshëm Saimir Tahiri, i cili madje sipas zotit Doshi ka dëgjuar edhe vetë rrëfimin e Banit. Megjithatë mbetet e paqartë se përse hetimet u nisën vetëm sot.
Opozita nga ana e saj foli për një situatë tronditëse për vendin. Ajo ka vendosur të kërkojë një mocion mosbesimi ndaj kryetarit të parlamentit Ilir Meta, i cili sipas saj sot duhet të kishte dhënë dorëheqjen dhe të ishte vënë në dispozicion të Drejtësisë.
“Asnjë qytetar i vendit nuk e njeh më për kryetar Kuvendi, asnjë qytetar i vendit nuk mund të pranojë të ketë në krye të institucionit më të rëndësishëm kushtetues, një të akuzuar për dy vrasje. Koka tjetër e këtij binomi kriminal, Edi Rama, në vend se të shkojë në prokurori të paktën në cilësinë e dëshmitarit në krim, sepse edhe vetë e ka pranuar se është në dijeni prej 5 muajsh të kësaj skeme vrasëse, thërret Prokurorin në zyrë. Eshtë ai që duhej të shkonte në zyrën e Prokurorit, e të dëshmonte çfarë di për planifikimin e eleminimit fizik të dy deputetëve të Kuvendit të Shqipërisë”, u shpreh kreu i opozitës Lulzim Basha, duke theksuar se “në lojë janë fatet e vendit dhe se në kullën e pushtetit ka plasur lufta e klaneve.
Në Bruksel, e pyetur nga gazetarët shqiptarë, Maja Kocijancic, zëdhënësja e komisionit europian deklaroi se “ne presim një hetim të plotë të këtij rasti nga autoritetet kompetente shqiptare. Ne gjithashtu presim fjalime e sjellje të përgjegjshme, në veçanti mbi çështjet e sundimit të ligjit, nga të gjithë ata që marrin pjesë në jetën publike”
Dje edhe ambasada amerikane në Tiranë përshëndeti përjashtimin e deputetit Tom Doshi nga grupi socialist duke u shprehur se ndaj tij kishte “dyshime se ishte përfshirë në veprimtari kriminale”, një akuzë e hedhur më pas poshte nga zoti Doshi i cili deklaroi se ka dhe një video prej 37 minutash me detaje mbi planin për vrasjen e tij.(VOA)

Filed Under: Analiza Tagged With: Çështja Doshi, nis hetimet, prokuroria

The Role of John Paul II to Solidarnost movement

March 3, 2015 by dgreca

Historiographical Analysis:” The Fall o of Communism: The Role of John Paul II to Solidarnost movement.”
By Gjergj Lacuku/
Ever since the fall of communism, there has been different views, many books and articles written about main actors that brought it down. Growing up in Albania, a communist country, I experienced the impact of the fall of communism with a great joy as I was able to attend a Mass for the first time in my life. Having no access to foreign media at that time, I was always curios to know more about the events that changed our lives. The very fact that the fall of communism started in in Poland, the homeland of the Pope John Paul II, is an indicator that his role had a major positive impact on the Solidarity movement itself. There are rightly different views on the causes of the fall of communism: some give credit to President Reagan’s policies toward Soviet Union, others also praise Gorbachev for his “softer” approach towards the dissident movements and his efforts to restructure the Soviet economy, however, on my historical debate, I would argue that the main catalyst in the fall of the communism was Pope John Paull II and his support for Solidarity movement in Poland. I have looked at few books about the life and role of John Paul II and his impact on the fall of communism to try to better understand his impact. Authors like George Weigel, David Willey and Paul Heinze, on their writings support the role of Pope John Paul II in the collapse of communism.

In his book,”Witness to Hope, ”the author, George Weigel, brings to light the life and work of one of the most important figures of the twentieth century, that of Pope John Paul ll. The main idea of his book is how Karol Wojtyla, through his religious conviction, changed the course of human history. “Karol Wojtyla believed that Christ-centered hope to be the truth of the world.”[1] Wiegel is able to walks us through most important events of Pope’ life. In the first chapter” A Son of Freedom”, tells us that he was a member of the first generation of Poles to be born in freedom in 150 years.”[2] The Poles had defeated the Red Army in 1920, the year that Karol was born. But in his youth, the would-be Pope, was forced to work”from the underground” as Poland is occupied by Nazis during WWII, he begins his clandestine studies and cultural resistance activities.”[3] In Chapter 4,“Seeing Things as They Are’’,Karol Wojtyla comes to grow intellectually as he earns his second doctorate, studying the work of German philosopher, Max Scheler. Karol Wojtyla’s rises quickly in the Church hierarchy, becomes the youngest Bishop in Poland at the age of 38 , participates in the Vatican II Council, and is created Cardinal in 1967 by Pope Paul VI. In the 1970s, Cardinal Wojtyla, is one of the best-known churchmen in the world to his peer.” [4] Wojtyla is an exception, especially to the Kissinger Rule. Henry Kissinger believes it to be “an illusion… that leaders gain in profundity while they gain experience.” “High office, because of its endless demands on the officeholder, is an occasion to spend down rather than to build up intellectual capital.”[5]
Cardinal Wojtyla, would become “A Pope from a Far Country, “who invoked the call of Christ to his disciples: ”Be not afraid.”[6] Religious freedom and the rights of the workers, would become the central theme of his pontificate. Pope emphasized that only through Christ and God people would be able to live their lives truthfully. His faith proved to have a major effect during his visit to his homeland in 1979. During the Mass at Victory Square in Warsaw in 1979, his countrymen were calling, “We want God, we want God.” Poland’s ”second baptism,” which would change the history of the twentieth century, had begun.”[7]

.
To emphasize the importance of his role in support of Solidarity movement and therefore the fall of communism, we can analyze another book titled,”God’s Politician,” by David Willey. The main theme of his book is the reign of first Slav Pope, Joh Paul II, that occurred at one of the most crucial points in the human history: the fall of communism. On Chapter I, “The Solidarity Pope,’’ Willey uses the primary sources to show the impact of John Paul and the fear of the Soviets:“the inspirer of anti-socilast activities of the reactionary clergy in Poland. Tass, quoting the Soviet political periodical Politiceskoye Samoobrazovanie, December 1982.”[8] David Willey strongly supports the idea that John Paul II was the main figure to have the most impact on the collapse of the communism. He states that,“The rise of Solidarity movement, and indeed Poland’s subsequent transition from Communist dictatorship under Soviet tutelage to the first non-communist government in Eastern Europe, can be traced directly back to the sense of patriotism, purpose and optimism generated by the Pope’s bold visit to Poland a decade ago.”[9] David Willey makes a good point, showing through the words of Ivan Hel, the Ukrainian Church leader, the true nature of Gorbachev. “Thanks to the reforms of Gorbachev, repression is taking place surreptitiously and secretly. Acting to the principles of Machiavelli, the authorities say one thing and do another.”[10]
The importance of John Paul II and his direct role in support of Solidarnost movement is brought to light by another author, Paul Henze, in his book, “The Plot To Kill the Pope.” Henze through his research, suggests that the Kremlin is behind the plot and he metntions that there are three reasons why the Soviets fear him, first he is a Pole, second he is the head of the Roman Catholic Church, third , he is a tireless advocate of freedom of the human spirit and the right of the individual human being to chose his course of life.”[11] Through his book ,we understand that the assassin, Memhet Ali Agca did not act alone but he acted on behalf of higher authority that through the Bulgarian connection leads to KGP. He walks us through the “The Russian Tradion of Terror”[12] in Section II of his book, to make the point of the KGP plot on the life of Pope as they see him as a “danger” to their communist ideology . To paraphrase the words of Henze, his visit in June 1979 in Poland , was considered a triumph for the Polish people, which a year later resulted in the formation of the nationwide labor movement, known as Solidarnost [13]
In conlusion, the three authors give credit to John Paul II for his spititual support of Solidarity movement that in 1989 became a political force by coming to power in Poland and therefore starting a domino effect on all communist countries including the dissolution of the Soviet Union in 1991. Weigel’s ”Whitness To Hope”, pays very close attention to the role of John Paul II in the fall of communism that started in Poland. Karol Wojtyla, to motivate his fellow citizens in search of their religious freedom under the communist yoke, uses the culture of his people, reminding them of their glorious past, how they never surrendered due to their unshakable faith in Christ. John Paul believed that it is the Church’s duty to protect human freedom. He is a champion of freedom, travelling to every corner of the world and speaking on behalf of the poor and the oppressed. One of the strengths of the book is that the author portrays the Pope as a figure whose vision includes the whole humanity, Christians and non-Christians alike. Weigel clearly states that although at heart ,he is a Christian disciple, John Paul’s call about the nature of the human person, the moral requirements for human community, the meaning of human history, and the trajectory of human destiny ,extends to the all the peoples of the world, regardless of their faiths. The author’s access to the Vatican for a period of 20 years, made use of multiple sources, original letters and in depth interviews of Catholic leaders, to give us” the inner thoughts’ of an extraordinary man of the human history.David Willey, although accepts that Pope’s visits to Poland were influential in the Solidarity movement, he states that Pope has failed to make Vatican more open, a process that had begun under Paul VI.Paul Henze’s book “The Plot To Kill The Pople,” displays one more time the determination of Pope in his challenge against the communist ideology . The threats on his life, not only did not stop him but on the other hand, made him stronger in his support for the human rights. In his visit in 1983, two years after his attempts on his life, he seemed more vigorous than ever, while General Jaruzelski seemed more powerless.

[1] George Weigel, 18
[2] George Weigel,18
[3] George Weigel,45-46
[4] George Weigel,145-180
[5] George Weigel,210
[6] George Weigel,235-262
[7] George Weigel, 295
[8] David Willey, 21
[9] David Willey,21
[10]David Willey, 21
[11] Paul Henze, first page of his book introduction.
[12] Paul Henze, 76-90
[13] Paul Henze,119-120
Bibliography
1.Henze,Paul. “The Plot To Kill The Pope.” Charles Scriber’s Sons. New York.1983
2.Weigel,George. “Witnes To Hope” :The Biography of Pope John Paul II,Harper-Collins, New-York,1999.
3. Willey,David.”God’s Politician,” St Martin Press, New York ,1992,

Filed Under: Analiza Tagged With: Gjergj Lacuku, Historiographical Analysis:" The Fall o of Communism: The Role of John Paul II to Solidarnost, movement."

Democidi* i Titos

March 2, 2015 by dgreca

-Vetëm në burgun e Goli Otok dhe kampe tjera kanë humbur jetën 206 000 mijë vetë. Kjo statistikë deri në vitin 1965./
Nga Alfons GRISHAJ/
Rastësisht,në një tavolinë miqësore po bisedonim rreth viteve të terrorit komunist në botë. Fjala ra tek Josip Bros Tito…
Shpjegova se Tito gjatë kohës së luftës dhe regjimit tij, kishte ekzekutuar qindra-mijëra njerëz. Habija pushtoi tavolinën dhe kundërshtimi erdhi pa menduar: “Nuk është e mundur!”
Fakti në vetvete është vula e të vërtetës.Por, kur ilustrimi dëshmi dhe deshmitarë është evident nuk lë më hapësirë për gënjeshtra të bukura.
Pas kësaj ,vendosa të jap një informacion lidhur më këtë figurë kontraversale, ku Jugosllavia e qeverisur nga ai zë vendin e 14 në botë për democid …
Rudolf Rummel, një nga historianët më në zë në botë, paraqet shifra të tmerrshme për democidin e Titos , gjatë luftës dhe regjimit të tij. Sipas Rummel, ushtria e Josip Broz-it masakroi rreth 1.072 .000 njerëz. Në librin e tij: “Death by Goverment”, sqaron se Tito, zë vendin e katërmbëdhjetë në botë për krime kundër njerëzimit. Përsëri sipas tij , të vrarët janë: Ustashi, kritikë ,të pasur, pronarë, borgjezë, klerikë ,biles dhe komunista pro-rus…
Vetëm në burgun e Goli Otok dhe kampe tjera kanë humbur jetën 206 000 mijë vetë. Kjo statistikë deri në vitin 1965.
Milovan Djilas (ish-bashkëpunëtori i Titos, i burgosur disa herë nga Tito ), sjell shifra më të larta për këto masakra…Ai shkon në shifrat: 1.700.000 deri në 1.800 000 njerëz. Në bazë të përqindjes për frymë të popullsisë , i bie 6.7 përqind deri në 11 përqind të masakruar…Në fakt, statistikat e paraqitura lidhur me krimet e komunizmit lëvizin në mënyrë dramatike…
Duke lexuar , “Black Book Of Communism” , vendin e parë e zë Kina me 65 milion i shoqëruar nga Bashkimi Sovjetik me 20 milion etj…
Rummel , në librin e tij : “Death by Government” , vjen me shifra të kundërta matematike më të besueshme , pikërisht se është dhe më i vonshëm në kohë …
Ai servir numra , për Kinen : “38.7 milion .Për Bashkimin Sovjetik : “62.9 milion etj…etj . Megjithatë , kam dëshirë të besoj në statitistikat “shtetërore” që kam paraqitur tek shkrimi : “Dilema e madhe e Koalicionit ndaj ISIS.” Nuk dua të besoj totalisht në këto shifra që Rummel paraqet ! Dua ta qetësoj veten sikur janë të “hiperbolizuara” , përndryshe do të mendoja se ligësia e komunizmit ua kalon nazizmit dhe fashizmit bashkë . Kjo është dhe arsyeja që Rummel përdor fjalen DEMOCID , fjalë që tregon shkallën më të lartë të krimit kundër njerëzimit…
Historiani Marco Resipitini, i cili i referohet Kontit
Nikolai Tolstoi, autori i “Victims of Jalta”, botuar në vitin 1997, bjen fakte rrënqethëse lidhur me masakrat në Jugosllavi. Sipas tij , Konti Tolstoi akuzon komandën britanike të Mesdheut,drejtuar nga Maurice Harold Macmillan (me qendër në Napoli),komandën supreme aleate jashtë Napolit, drejtuar nga Gjeneral Toger Charles Keightely, komandant i kësaj Korparmate dhe Gjeneral Brigade Toby Low ,shef shtabi , dy prej të cilëve bënë një karrierë të ndritur politike: Macmillan u bë kryeministër i Anglisë , ndërsa Tob Low, kryetar i Partisë Konservatore Angleze.
Tolsoi akuzoi të larpërmendurit se dorëzuan shtatëdhjetë e pesë mijë robër lufte ushtrive komuniste…
Ushtrisë Titos i dorëzuan 35 mijë , mes datave 17 e 31 maj 1945. Ata ishin : sllovenë , kroatë, serbë e malazezë (nuk perjashtohet mundësia e një numri të konsiderueshëm të kenë qenë shqipëtarë), ku fati i këtyre robërve qe fatal.Të gjithë u masakruan…Para se ti vritnin i shpërndanë nëper qytete të ndryshme , ku dhe i ekzekutuan.Viktimat i futën në varre të përbashkëta.
Një nga vendet e masakrës është në pyjet e Koçojevës , ku të riatdhesuarit , pasi janë zhveshur dhe u janë marrë sendet e çmueshme , janë vrarë me armë automatike dhe janë hedhur nëpër humnera natyrore , te shpërthyera më pas me eksploziv.
Me 1990 , Tolstoi , i cili shkoi vetë i pari në vendin e masakrës , ka vlerësuar në dhjetë mijë viktimat në Koçojevë, kroatë dhe domobrancë, burra të Ushtrisë vullnetare antikomuniste sllovene, Slovensko Domobranstvo, të mbledhur nga Gjenerali Leon Rupnik…
Po në Tivar, në mesditën e datës 31 Mars 1945 , u masakruan pa asnjë shkak disa qindra shqiptarë nga brigada e X malazeze.
Siç përshkruan miku im, Uran Butka: “Kasaphana nisi në hyrje të Tivarit të Ri,mandej arriti pikun e saj në oborrin dhe mjediset e ndërtesës së Monopolit të Duhanit. Sipas përllogaritjeve , rezulton se vetëm në Tivar u vranë 1560 shqiptarë të kolonës së dytë prej Brigadës X malazeze, të kriminelit Markoviç.
Sipas burimeve jugosllave dhe shqiptare , rezulton se janë vrarë dhe zhdukur në këtë masakër 2.947 -3.447 shqiptarë të pafajshëm.”
Tito i ngadalësoi masakrat pas vitit 1965 …Nganjëherë , si çdo diktator takonte… Në një mbledhje të Komitetit Qendror të Partisë Komuniste Jugosllave , ndër të tjera tha : “ Shokë , nëse doni një Jugosllavi të madhe , duhet të jetë një Serbi e vogël . Nëse doni një Serbi të madhe nuk do të ketë më Jugosllavi!” Nuk dua ti bëj analizë thënies së tij se do shkonin disa faqe dhe do ta mërzisja lexuesin, por Serbët nuk ia falën kurrë këtë thënie!
Forca e zakonit kriminal në traditë vazhdoi me Sllobodan Millosheviçin , që mori rreth 200.000 mijë jetë njerëzish në Bosnje dhe me mijra jetë shqipëtarësh në Dardani.
Tek shqipëtarët , spastrimi etnik ngjante si një kataklizmë dhe ikje biblike …
Për vrasjet dhe genocidin serb mbi shqiptarët , ka shkruar dhe ilustruar me foto e shifra tronditëse miku im, Dr.Prof. Nusret Pllana, në librin e tij maratonomak që vrapoi në çdo cep të globit: “Terrori i Serbisë Pushtuese mbi Shqipëtarët 1844-1999.”
Do të theksoja se libra të tillë historik i qëndrojnë historisë mijëra vjet , duke u berë dhe një Nuremberg i dytë ndaj makinës pushtuese sllave. Fakti Pllana , të huajt i ka lënë pa gojë, kurse serbët lakuriq…Fotot e mbledhura me kujdes nga Pllana , të kujtojnë fjalët e Bonopartit: “A picture is worth a thousand words.”…

Sipas librit të Richard West : “Tito and the Rise and Fall of Yugoslavia”, ai shprehet se Tito do të mbahet mend si kundërshtari i parë i diktatorit Stalin…
Richard , për nga mënyra se si shkruan në këtë libër, duket sikur të ishte një dashnor i Jugosllavisë , por thotë një të vërtetë lidhur me diktatorin e “butë”( siç e quajti perëndimi Titon pas vitit 1965), se ai qe i pari që kundërshtoi publikisht Stalinin , duke ruajtur traditën ruse , metodat e tija autokrate dhe sadiste!
Tito vdiq me, 4 Maj 1980 . Ne varrimin e tij morën pjesë përfaqësues mbi 120 shtete…Hëm,politika ?!
Historikisht , në të shumtën e rasteve prostitucioni politik del ngadhnjimtar mbi të vërtetat rrënqethëse të krimit shtetëror . Interesi i çastit zvoglon vizionin human dhe inkurajon perkohësisht proçesin e harreses ! Hegel thote: “We learn from history that we don’t learn from history.
Bota pothuajse harroi masakrat e Titos , e përcolli atë në banesën e fundit me madhështi sikur të ishte perandor!
Në pesëmbëdhjet vjetorin e vdekjes me, 4 maj të vitit 1995 , shteti dhe populli e la në harres …e vizitoi familja dhe disa komunistë nostalgjikë. Deri në vitin 1990, mazoleumin e tij e kishin vizituar mbi 14 milion njerëz . Pesë vite më vonë , fama e tij qe fashitur ,duke lënë prapa në histori milionat e të vrarëve me urdhërin e tij direkt apo indirekt ! Histori e njëjtë më diktatorin Hoxha , shokun e Titos , që pat pranuar nga ai dekoratën e lartë : “Hero i Popujve të Jugosllavisë ”, për meritat e të vrarëve shqiptarë nacionalistë në Dardani , Mal të Zi (Malësi) e Shqipëri ?!
Historia është e ftoftë me politikanë të tillë. Ajo ecën para dhe në krah , por pas vdekjes tregon më së miri nëse varri është i një perandori, apo i një diktatori

Filed Under: Analiza Tagged With: Alfons Grisha, Democidi* i Titos

Rasti i vrasjes së vëllezërve Bytyçi

March 2, 2015 by dgreca

Nga Festim GASHI/
Pas gati 16 vjetësh nga vrasja e tre shtetasve amerikanë me prejardhje nga Kosova, procesi i gjetjes dhe gjykimit të autorëve vazhdon të jetë shumë i ngadalshëm, thotë Fatos Bytyçi, vëllau i Ylli, Agron dhe Mehmet Bytyçit, të cilët në korrik të vitit 1999 u vranë nga forcat serbe në Petrovo Selo të Serbisë. Megjithatë, në një intervistë për Zërin e Amerikës, zoti Bytyçi tha se me ndihmën e qeverisë dhe disa ligjvënësve amerikanë ai do të vazhdojë përpjekjet për përshpejtimin e këtij procesi. Dje zoti Bytyçi ishte në Uashington ku u takua me ambasadorin amerikan në Serbi, Michael D. Kirby për të diskutuar rastin e vëllezërve të tij. Kolegu Festim Gashi bisedoi me zotin Bytyçi dhe përgatiti materialin në vazhdim.
Hetimet për sjelljen para drejtësisë të autorëve të vrasjes së vëllëzërve Bytyçi vazhdojnë të jenë të ngadalshme për shkak të kërcënimeve që porkuroria serbe e krimeve të luftës dhe dëshmitarët vazhdojnë të marrin nga ata që dyshohet të kenë lidhje me këtë rast, thotë vëllau i viktimave, Fatos Bytyçi.
“Ata janë të frikësuar. Kanë kërcënime të mëdha. Është një dëshmitar që jeton në Evropë me të cilin kam kontakte edhe unë, i cili ka frikë për familjen e tij në Serbi. Ai vazhdimisht merr kërcënime nga gjenerali Goran Radosavleviç-Guri se do t’i zhduket familje nëse flet për këtë rast dhe do të eliminohet. Ka kërcënime të mëdha”.
Por zoti Bytyçi thotë se procesi nuk varet nga prokuroria serbe për krime lufte por nga politika serbe. Ai thotë se ka fakte dhe dëshmitarë për autorët e vrasjes së vëllezërve të tij por sipas tij qeveria serbe po e përdor këtë çështje për qëllimet e saj politike.
“Qeveria serbe më shumë është duke e përdorur këtë rast për politikën e vet. Nuk e di saktësisht se për çfarë arsye, por duket se rasti po përdoret për synime politike. Pra ky rast po mbahet si peng për blerje kohe në përpjekjet e tyre për të hyrë në Bashkimin Evropian. Rastin Bytyçi dhe rastin e djegies së ambasadës amerikane ata i përdorin për të mbajt kontakte të vazhdueshme me qeverinë amerikane për të biseduar edhe për gjëra të tjera”.
Në nëntor të vitit të kaluar zoti Bytyçi u takua me kryeministrin serb Aleksander Vuçiç dhe kishte marrë zotime se do të ketë përparim në rastin e vëllëzerve Bytyçi deri nga fundi i muajit mars të këtij viti.
“Besoj se këtë herë ai do ta mbajë premtimin. Ai është i vetmi kryeministër që në muajin prill do t’i mbush një vit pa e vizituar Uashingtonin. Prandaj besoj se ai do të bëjë një surprizë për këtë rast dhe për djegien e ambasadës amerikane. Këto dy çështje janë ende të pazgjidhura”.
Në lidhje me hapat e ardhshëm për trajtimin e këtij rasti, zoti Bytyçi thotë se qeveria amerikane do të vendos për mekanizmat që do të përdoren për gjetjen e një zgjidhjeje.
“Sot kam patur takime në Departamentin e Shtetit ku kam diskutuar këtë çështje. Në takim ishte edhe ambasadori amerikan në Serbi, Michael Kirby. Qeveria amerikane do të marrë masa për këtë çështje. Ata i kanë mjetet e tyre dhe mënyrat e tyre për t’u marrë me qeverinë serbe”.
Ylli, Agron dhe Mehmet Bytyçi ishin pjesëtarë të batalionit Atlantiku të ish Ushtrisë Çlirimatare të Kosëvës, që përbëhej nga shqiptarë që jetonin në Shtetet e Bashkuara, të cilët iu bashkuan luftës në Kosovë. Në korrik të vitit 1999 ata u arrestuan në rrethana të panjohura nga frocat Serbe në vendkalimin kufitar mes Kosovës dhe Serbisë në Merdare dhe më pas u vranë në Petrovo Selo të Serbisë.

Filed Under: Analiza Tagged With: Rasti i vrasjes, së vëllezërve Bytyçi

Bujqësia, përtej thirrjeve e sloganeve

March 2, 2015 by dgreca

Rama duhet t’u drejtohet bankave në mënyrë që këto të ndihmojnë me dhënie kredishë të favorshme prodhuesit bujqësorë apo fermerët, sic kanë filluar të quhen gjatë viteve 90. Ndoshta për të nxitur rritjen e prodhimit bujqësor është e nevojshme të bëhet dhe një rishikim I taksave dhe gjithë detyrimeve të tjera që paguajnë fermerët, si dhe të gjenden mënyra për të inkurajuar bashkimin e tyre në ekonomi sa më të mëdha apo duke gjetur forma nga më të ndryshmet për ta bërë sa më të ulët koston e prodhimeve të tyre./
Shkruan:Gavrosh LEVONJA-New York/
Tek slogani i njohur i kohës së diktaturës “Bujqësia, cështje e gjithë popullit”, më ktheu një thirrje e kryeministrit, Edi Rama, drejtuar të rinjve ndërsa vizitonte zonat e përmbytura gjatë javëve të fundit në jugun e Shqipërisë. “Mos kaloni kohën nëpër bingo, por kthejuni punës në fshat…”- ishte pak a shumë kërkesa e formuluar nga Rama në adresë të të rinjve të fshatrave. Të njejtën gjë kreu i qeverisë shqiptare e bëri dhe nja dy muaj më parë ndaj biznesmenëve të ndërtimit duke u kërkuar që kapitalet e tyre “mos t’i bëjnë llac e tulla” por t’i orientojnë në drejtim të bujqësisë dhe fshatit. Që bujqësia është një sektor jetik për një vend si Shqipëria është fakt i njohur ashtu sic është po aq i vërtetë fakti se pas viteve 90-të bujqësisë nuk i është kushtuar as interesi më minimal nga ana e qeverive duke e lënë zhvillimin e saj në dorë të spontaneitetit. Gjendjen shqetësuese në të cilën ndodhet bujqësia shqiptare e ilustron fakti që tregu shqiptar i prodhimeve bujqësore e blegtorale gjatë gjithë këtyre viteve është dominuar e vazhdon të dominohet nga ato të importit, ndonëse flitet dhe per eksport, volumi i të cilit është i papërfillshëm krahasuar me importet . Në këtë kontekst edhe ideja e Ramës dhe qeverisë së tij për t’u orientuar nga bujqësia i a vlen të mbështetet. Mirëpo kjo nuk mund të arrihet vetëm duke u bërë thirrje qoftë dhe në formë lutëse biznesmenëve të ndërtimit për të hedhur kapitalet e tyre në bujqësi e apo rinisë e cila duhet t’u kthehet punëve të fshatit. Kryeministri Rama duhet të jetë i ndërgjegjshëm se bujqësia është një sektor i vështirë në varësi të faktorëve të shumtë pjesa më e madhë e të cilëve janë dhe jashtë vullnetit të njeriut, ndërkohë që dhe efektet e investimeve kërkojnë një kohë relativishte të gjatë që të ndjehen. Aq më pak synimi për “të kthyer sytë “ nga bujqësia nuk mund të arrihet me urdhëra, “orientime nga lart” parulla e aksione me të cilat ishim tejet të familjarizuar dikur. Para se t’u drejtohet biznesmenëve duke u kërkuar të investojnë në bujqësi, Rama, Panariti e Co. duhet të bëjnë llogaritë mire duke pasur në konsideratë para së gjithash cmimet e produkteve bujqësore e blegtorale në treg dhe koston e prodhimit të tyre. Nisur nga ato c’ka thotë kreu i qeverisë lidhur me bujqësinë, ndër të tjera dhe që “bujqësia vuan nga mungesa e dijes” si dhe kushtrimi lëshuar në drejtim të biznesmenëve për të derdhur kapitalet në bujqësi tregon se biznesi bujqësor në Shqipëri nuk është dhe aq atraktiv për të mos thënë se mund të rezultojë dhe me humbje. Të ishte ndryshe, biznesmenët, dhe jo vetëm ata të ndërtimit që “i kanë bërë paratë llac e tulla” nuk do të kishin nevojë për rekomandimet e Ramës, por do të rendnin nëpër zyra në kërkim të ndonjë license për të zhvilluar aktivitet në bujqësi. Fakt është se dhe ata pak ndërtues të cilët shprehën gatishmëri për të hedhur para në bujqësi e kishin kuptuar këtë brenda hapësirës që ka të bëjë me ndërtimin si fjala vjen me “ndërtime stallash”, godinat e punishteve të përpunimit, ndonjë kanal apo rrugë fshati. Pra edhe në këtë rast, paratë e biznesmenëve të ndërtimit do të shkojnë përsëri në drejtim të “llacit dhe tullave”. Ndoshta mund të jem dhe i gabuar, por thirrjen e kryeministrit drejtuar biznesmenëve të ndërtimit e kuptoj që këta të mos kufizohen vetëm në sferën e ndërtimeve të objekteve bujqësore por të investojnë në të gjitha sferat e saj për modernizimin e saj, në mënyrë që kjo të bëhet gjithnjë e më intensive, më moderne, në fund të fundit më rentabël, ashtu sic deshiron Rama. Ky ka plotësisht të drejtë kur thotë se“ bujqësia duhet të shndërrohet nga një aktivitet për të mbajtur familjen me bukë, në një biznes të fuqishëm” duke kontribuar ndjeshëm në rritjen e zhvillimin e ekonomisë kombëtare. Mirëpo, në stadin aktual në të cilin ndodhet bujqësia shqiptare Rama dhe njerzit e ekipit të tij nuk mund t’i kërkojnë askujt të hedhë paratë në një fushë problematike pa gjetur diagnozën e saktë, nga se vuan ajo. Vetëm pas kësaj kjo qeveri dhe kushdo tjetër që të vijë pas saj, bashkë me institucionet përkatëse mund të hedhin hapat e nevojshëm në drejtim të krijimit të një terreni të përshtatshëm i cili të bëhet tërheqës jo vetëm për biznesmenët shqiptarë por edhe për ata të huaj. Por, para se të shkohet tek “thirrjet” për të punuar e investuar në bujqësi janë për tu ndihmuar pronarët ekzistues të tokave bujqësore ata që furnizojnë tregun me prodhimet e tyre. Lidhur me këtë, p.sh. në vend të biznesmeneve duke u kërkuar të invvestojnë në bujqësi, Rama duhet t’u drejtohet bankave në mënyrë që këto të ndihmojnë me dhënie kredishë të favorshme prodhuesit bujqësorë apo fermerët, sic kanë filluar të quhen gjatë viteve 90. Ndoshta për të nxitur rritjen e prodhimit bujqësor është e nevojshme të bëhet dhe një rishikim I taksave dhe gjithë detyrimeve të tjera që paguajnë fermerët, si dhe të gjenden mënyra për të inkurajuar bashkimin e tyre në ekonomi sa më të mëdha apo duke gjetur forma nga më të ndryshmet për ta bërë sa më të ulët koston e prodhimeve të tyre. Gjitashtu, mendoj se pa masa protektive për mbrojtjen e prodhimit bujqësor vendas, të paktën në një periudhë fillestare, bujqësia do të mbetet një sektor i palakmuar për cdo lloj biznesmeni e për vetë fermerët për shumë kohë. Me thirrje si ato që na sjellin nëpër mend sloganet e famshme si “Bujqësia ceshtje e gjithe popullit”, “Tu qepemi maleve e kodrave ‘ti bëjmë pjellore si fushat” … nuk arrihet kërkund. Për më tepër kur Edi Rama është i privuar nga luksi që kishte Enver Hoxha për të dërguar qytetarët forcërisht në ndihmë të fshatit në formë aksionesh e pune vullnetare, për të hapur toka të reja, kanale kulluese, për të ujitur, për të mbjellë domaten me kubikë për të mbledhur kallëzat e grurit etj.

Filed Under: Analiza Tagged With: Bujqësia, Gavrosh Levonja, Përtej, thirrjeve e sloganeve

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 824
  • 825
  • 826
  • 827
  • 828
  • …
  • 974
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • ROMANI “NISHANI”, NJË HISTORI TRONDITËSE
  • “Amerika nën akull: Vorteksi Polar shkakton kaos 100 makina palë në Michigan”
  • Diaspora shqiptare e Kosovës – Gjuha si vijë mbrojtjeje
  • “Exodus” – rrugëve të Çamërisë
  • Prof.Ibrahim Osman Kelmendi, me penë e pushkë për liri
  • Kur historia flet me dinjitet: pasardhësi i Ismail Qemal Bej Vlorës ndan çmimin “Ikona e Diasporës” për Ambasadorin Rexhep Demiri
  • Liria e fjalës dhe besimit
  • MARTIN LUTHER KING DAY: DITA KUR KUJTESA BËHET PËRGJEGJËSI
  • “Eleganca e lotëve”
  • Nga cikli “Humanistë të shquar shqiptar shek XV-XVIII” Mikel Maruli (1451-1500)
  • PERSE SHQIPERIA MBYTET NE DIMER E DIGJET NE VERE?
  • Ohri dhe Diplomacia e Kosovës
  • DR. ATHANAS GEGAJ: GJERGJ KASTRIOTI-SKENDERBE
  • VENDI IM
  • RUGOVA E SHNDËRROI DURIMIN STRATEGJIK NË MEKANIZËM SHTETFORMUES

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT