Hisen Berisha/

Televizioni mbetet një nga mediumet më të rëndësishme për informimin, edukimin gjithëpërfshirës, dhe promovimin e vlerave kombëtare e botërore. Në Kosovë, televizioni ka pasur një histori të veçantë, të lidhur ngushtë me sfidat dhe zhvillimet e vendit, nëpër të cilat ka rrugëtuar bashkë deri në liri.

Gjatë viteve të okupimit serb, televizioni kosovar kaloi kohë të vështira, me mbylljen e Radio Televizionit të Prishtinës në vitet ’90, ndërsa zëri i popullit u hesht nga regjimi. Megjithatë, televizioni nuk u dorëzua, por u bë një zë i fuqishëm i rezistencës, në Kroaci e Shqipëri duke përfshirë edhe hapësirat në mediume ndërkombëtare në SHBA dhe Evropë, të cilat ndihmuan në mbajtjen gjallë të kauzës së lirisë dhe identitetit kombëtar.

Në periudhën e luftës, kur Ushtria Çlirimtare e Kosovës e përkrahur nga bota demokratike dhe forcat e NATO-s luftuan dhe sollën lirinë, televizioni luajti një rol jetësor në informimin e popullit dhe në ruajtjen e moralit të lartë, deri në përfundim të luftës, kur u rilind Radio Televizioni i Kosovës (RTK) me një frymë të re.

Sot, të gjitha televizionet që operojnë në Kosovë kanë një përgjegjësi të madhe. Ato duhet të jenë jo vetëm burim i informimit të saktë dhe të paanshëm, por edhe promotorë të edukimit gjithëpërfshirës me vlerat që ndërtojnë një shoqëri të drejtë dhe të hapur. Nga përhapja e kulturës kombëtare te njohja e vlerave ndërkombëtare, televizioni duhet të vazhdojë të jetë një forcë që bashkon dhe forcon shoqërinë tonë. Një dedikim të veçantë për të gjithë punëtorët televizivë me theks gazetarët që luajnë një rol të veçantë si fuqi e shtatë në shoqëritë demokratike.

Le të festojmë fuqinë dhe rolin e televizioneve që na kanë ndihmuar në ruajtjen e identitetit kombëtar, vlerave të kombit, familjes dhe shtetit.

Nga Rafael Floqi

Kërcënimet e Putin në Ukrainë, Programi i Armëve të Kinës dhe Dëshira e SHBA për Supremaci

Në vitin 1985, gjatë një samiti në Gjenevë, presidenti amerikan Ronald Reagan dhe lideri sovjetik Mikhail Gorbachev ndriçuan një të vërtetë të rëndësishme përballë frikës së luftës bërthamore: “Një luftë bërthamore nuk mund të fitohet,” thanë ata dhe “nuk duhet të luftohet kurrë.” Kjo deklaratë ndihmoi në arritjen e marrëveshjeve të kontrollit të armëve që pasuan, duke çuar në një ulje dramatike të armëve bërthamore, duke e ulur numrin e tyre nga 60,000 në rreth 11,000. Por pas largimit të SHBA-së nga traktati i mbrojtjes antiraketë në 2002 dhe pas largimit nga marrëveshje të tjera, ky progres ka rrezikuar të shuhet.

Në vitin 2026, Traktati i Dëmtimit të Armëve Strategjike (New Start) do të skadojë, duke e lënë SHBA dhe Rusisë pa kufizime për armët bërthamore për herë të parë në 50 vjet. Në këtë klimë tensioni të lartë pas Luftës së Ftohtë, një garë e re bërthamore ka filluar, duke përfshirë tani edhe Kinën, dhe kjo ka bërë që situata të jetë shumë më e pasigurt dhe destabilizuese.

Pjesëmarrës të rinj dhe teknologji të reja

Për të kuptuar rrezikun e kësaj gare, duhet të shohim dinamikën e mëparshme të garës bërthamore. Nga vitet 1950 deri në 1965, arsenali bërthamor i SHBA-së u rrit nga disa armë në 30,000, duke i kaluar pesë herë numrin e arsenaleve të Bashkimit Sovjetik. Plani i integruar operativ (Siop) i SHBA-së përcaktonte sulmet që do të ndërmerrnin dhe parashikonte shkatërrimin e plotë të objektivave të caktuara. Kjo logjikë e “shkatërrimit të mundshëm” çoi në një nivel të pashoq të vrasjes dhe të vrasjeve civile.

Kërcënimet e menjëhershme: Koreja e Veriut përbën një kërcënim më të drejtpërdrejtë dhe të menjëhershëm për SHBA. dhe aleatët e saj për shkak të armëve të zhvilluara bërthamore dhe sistemeve të shpërndarjes së raketave. Irani, ndërkohë që përparon në aftësitë e tij bërthamore, nuk e ka kaluar ende kufirin për posedim të armëve bërthamore, megjithëse po afrohet më shumë.

Si Koreja e Veriut ashtu edhe Irani përfaqësojnë rreziqe të rëndësishme bërthamore, ndonëse në mënyra të ndryshme. Armët bërthamore të Koresë së Veriut janë një kërcënim tashmë të konsoliduar me sisteme të avancuara shpërndarjeje, ndërsa ambiciet bërthamore të Iranit mund të destabilizojnë Lindjen e Mesme dhe të nxjerrin një garë armësh rajonale. Diplomacia, sanksionet dhe frikësimi mbeten mjetet kryesore për të adresuar këto kërcënime, por rreziku i gabimeve të llogaritjes, eskalimit ose konfliktit të hapur mbetet i lartë në të dyja rastet.

Megjithatë, kur shkalla e fushatës bërthamore u ul, tensionet u rritën sërish për shkak të risive teknologjike, duke përfshirë armët kibernetike, Inteligjencën Artificiale, mundësinë e përdorimit të hapësirës për qëllime ushtarake dhe mundësinë për të lokalizuar nëndetëset thellë në oqean. Me përfshirjen e Kinës në këtë konkurrencë, situata është bërë edhe më e pasigurt.

Rreziku nga Kina dhe Rusia

Një nga shqetësimet kryesore është zgjerimi i shpejtë i arsenalit bërthamor të Kinës. Sipas parashikimeve, Kina mund të arrijë në 1,000 armë bërthamore deri në fund të këtij dekadë dhe të ketë një forcë strategjike bërthamore që rivalizon atë të SHBA-së dhe Rusisë. Udhëheqësit amerikanë mund të kenë vështirësi të kuptojnë motivet e Kinës për këtë zgjerim, pasi Kina ka refuzuar të marrë pjesë në bisedime për kontrollin e armëve.

Nga ana tjetër, Rusia ka modernizuar forcat e saj bërthamore dhe ka shpallur armë të reja bërthamore, përfshirë raketa hipersonike dhe torpedo bërthamore që mund të kalojnë Paqësorin. Këto zhvillime kanë rritur më tej tensionet, veçanërisht për shkak të mbështetjes që Perëndimi ka ofruar për Ukrainën, një veprim që ka çuar në kërcënime bërthamore nga presidenti Vladimir Putin.

Përgjigja e SHBA-së

Ndërkohë, SHBA ka nisur një program të gjerë modernizimi të arsenalit të saj bërthamor. Ky modernizim do të përfshijë raketa të reja, sisteme të reja të shpërndarjes dhe sisteme komandimi dhe mbështetjeje. Megjithatë, ky program është i shtrenjtë dhe ka shkaktuar diskutime të shumta për mënyrën se si duhet të reagojnë Shtetet e Bashkuara ndaj kërcënimeve të reja nga Kina dhe Rusia. Në 2024, mund të duket se SHBA po konsideron mundësinë për të shtuar numrin e armëve bërthamore për të përmbushur kërcënimet e rritura nga këto dy fuqitë.

Çfarë mund të bëjnë liderët?

Një nga pyetjet kryesore është se si mund të menaxhohet kjo situatë pa rënë në një garë të pafund armësh. Ndërsa disa mbështesin zgjerimin e arsenalit bërthamore të SHBA-së, ekspertët e tjerë argumentojnë se një strategji e tillë mund të shtojë rrezikun e një gare të re armësh bërthamore, e cila nuk do të përfundonte kurrë në një fitore të qartë. Sekretari i Mbrojtjes i SHBA-së, Lloyd Austin, ka theksuar se “deterrenca bërthamore nuk është vetëm një lojë numrash.”

Në vend të kësaj, strategjia e SHBA-së mund të jetë të fokusohet në aftësinë për të shkatërruar potencialin ushtarak të kundërshtarit, jo domosdoshmërisht duke u mbështetur në numra të mëdhenj armësh. Shtimi i armëve mund të krijonte një situatë më të pasigurt, sepse të gjithë do të përpiqen të arrijnë supremacinë në një garë që mund të çojë në një katastrofë të vërtetë.

Mundësitë për Diplomaci dhe Kontroll të Armëve

Pavarësisht tensioneve, ekzistojnë mundësi për t’u angazhuar në diplomaci dhe negociata. Këto mundësi, përfshirë ripërtëritjen e bisedimeve të kontrollit të armëve, mund të ndihmojnë në uljen e rrezikut të një përshkallëzimi të mëtejshëm. Generali Christopher Cavoli, komandanti suprem i NATO-s në Europë, ka propozuar që SHBA të ringrejë linjat e komunikimit me Rusinë dhe Kinën, duke pasur parasysh se gjatë Luftës së Ftohtë, komunikimi mes fuqive të mëdha ishte çelësi për të shmangur një luftë të hapur.

Një shembull i mundshëm për një marrëveshje të ardhshme mund të jetë një moratorium mbi raketat bërthamore me distancë të mesme (INF) për Rusinë dhe Kinën, ndoshta duke ndjekur një të ngjashëm me marrëveshjen e vitit 2020 të propozuar nga Putin. Edhe pse një marrëveshje e tillë është e paqartë, mund të ndihmonte në parandalimin e një konkurrencë të re armësh bërthamore.

Shpresa për një të ardhme pa armë bërthamore

Nuk ka dyshim se rreziku i një gare të re bërthamore është i pranishëm, por ekzistojnë mundësi për të shpëtuar nga një katastrofë e mundshme. Siç ka ndodhur në të kaluarën, një presion i madh nga opinioni publik mund të ndihmojë në ndalimin e këtij spiraleje të rrezikshme, duke orientuar liderët dhe ligjvënësit të miratojnë hapa për të reduktuar kërcënimet bërthamore.

Në fund të fundit, qëllimi duhet të jetë arritja e një ekuilibri që garanton sigurinë ndërkombëtare pa detyrimin për të mbajtur apo zgjeruar arsenalet bërthamore. Kjo mund të arrihet përmes një angazhimi të qëndrueshëm në diplomaci dhe negociata ndërkombëtare, dhe jo nëpërmjet një garë të pafundme armatimesh që mund të çojë në një luftë të shkatërrimtare bërthamore.

Nga Dr. Jani Gjoni/

“Ta Bejme Shqipëri Me të Mirë! – “Make Albania Greater”? – Ky duhet të jetë një nga mesazhet më të forta në zgjedhjet e ardhshme të Shqipërisë. Zgjedhjet e fundit në SHBA dëshmuan edhe një herë se vota e lirë e njerëzve të lirë ka fuqinë të përcaktojë fatin e vendit, pavarësisht presioneve dhe përpjekjeve për të ndikuar votuesit, ashtu siç ndodhi në vitin 2020.

Në analizat pas zgjedhore në SHBA, analistët shpesh përpiqen të shpjegojnë shkaqet e humbjes së të majtës dhe triumfin e presidentit Trump. Megjithatë, përpjekjet për të fshehur të vërtetën janë të dukshme. Në vend të marrjes së përgjegjësive për situatën ekonomike dhe politike, elita politike e mediatike po perpiqet tia hedh fajin popullit që nuk “kupton” interesat e larta te elites se majte e nje pjese te djathte, nuk “kupton” rreziqet e politikave te presidentit Trump. Kjo arrogance e klasës politike që kërkoi të paraqiste Trump si një kërcënim të demokracise dhe nuk u fokusua në problemet konkrete si: çmimet e larta të jetesës, sigurinë publike, emigracionin masiv, ndasitë racore dhe pasigurinë globale të krijuar nga konflikte si ai në Ukrainë dhe përballja izraelito-palestineze, solli tronditjen e papritur, largimin e tyre nga pushteti.

Trump dhe Republikanët u fokusuan në këto çështje qe prekin ndjeshem jeten e njerezve, duke propozuar politika për zgjidhjen e tyre, dhe kështu arritën një mbështetje të madhe popullore. Mesazhi më i qartë i këtyre zgjedhjeve për politikanët është: mos luani me popullin. Ata kanë votën dhe mund t’ju largojnë nga pushteti që ju është dhënë po prej tyre.

Kjo është pamja e zgjedhjeve në Amerikë. Po si pasqyrohet kjo ngjarje në Shqipëri?

Duket qartë se të dy krahët e politikës shqiptare përpiqen të fitojnë simpatinë e presidencës Trump. PS dhe Rama besojnë se do të jenë në favor të bashkëpunimit të ri, ndërsa PD dhe aleatët e saj shpresojnë që me një presidencë Trump, Berisha të largohet nga statusi “non-grata”. Nga njëra anë, pushteti përpiqet të ofrojë imazhin e një Shqipërie në rritje ekonomike, ndonëse për pensionistët rritja e pensioneve nga 120 dollarë njëzet vite më parë në 180 dollarë sot duket qesharake. Nga ana tjetër, opozita, duke mos gëzuar mbështetje popullore të mjaftueshme, përpiqet të nxisë protesta të papjekura që nuk japin rezultate. Në këtë kohë, të dy forcat kryesore, me listat e mbyllura ose gjysmë të hapura dhe kontrollin e medias, janë duke kufizuar çdo mundësi për alternativa të reja. Përballja e liderëve të tyre në SPAK e tregon qartë në sytë e publikut: elita politike është e korruptuar dhe ka bllokuar progresin e vendit. Europianizimi i Shqipërisë nuk mund të kërkohet në dyert e kancelarive europiane, por duhet të realizohet përmes përmirësimit të mirëqenies së popullit, emancipimit shoqëror dhe konsolidimit të një shteti të dinjitetshëm.

Duket qartë se e vetmja gjë perëndimore që ka mbetur janë ekrani dhe spektaklet televizive, të cilat shpesh ofrojnë mesazhe dezinformuese për t’u shërbyer interesave të elitës.

Telenovelat që pushtojnë ekranet, “Big Brother”, “Dancing with the Stars” dhe spektaklet e tjera janë vetëm një mjet për të shpërqendruar popullin nga problemet reale.

Shembulli amerikan është një mësim i vlefshëm për Shqipërinë. Trump sfidoi të dyja partitë politike duke i quajtur “kënetë” që pengonte progresin. Situata në Shqipëri është e ngjashme, me PS dhe PD që mbajnë peng shoqërinë.

Mund ta mashtrosh popullin një herë, mbase edhe disa herë, por jo përgjithmonë. Vjen një ditë kur populli zgjohet dhe ngrihet përballë iluzioneve të rreme që i janë imponuar gjatë një tranzicioni të tejzgjatur e të lodhshëm.

Por, a do të kemi një “Trump” shqiptar që të thërrasë me forcë : “Ta Bejme Shqipëri Me të Mire” – “Make Albania Greater”?

Besoj se PO.

Ajet Delaj/

Në fillim duhet thënë se fitorja e Donald Trump nuk është thjeshtë zgjedhja e presidentit të Shteteve të Bashkuara për katër vitet e ardhshme por është shumë më tepër. Nisur nga ky konstatim mund të shtoj se për realitetin shqiptar fatkeqësisht ata që quhen analistë apo politikëbërës në Shqipëri ose nuk arrijnë ta kuptojnë këtë ose nuk dëshirojnë ta pohojnë pasi nuk duan të tregojnë pizicionin apo rrugëtimin e tyre.

Pra nuk ishte thjeshtë një përplasje ndërmjet kraheve politike këtu në Shtetet e Bashkuara por e dy filozofive që ka mbërthyer kryesisht perëndimin pra qendrën e botës që konsiston në vazhdimësinë apo më mirë të themi në mbijetesën e vlerave demokratike e konservatore të shoqërisë Amerikane ku leftistet ekstremistë me axhendën e tyre synuan përmbysjen e vlerave të shoqërisë Amerikane që bota është njohur më së pakti përgjatë gjithë historisë së shtetit e shoqërisë Amerikane që nga shpallja e pavarësisë.

Kushtetuta Amerikane garanton mundësi të barabarta për qytetarët Amerikan duke përfshirë liritë ekonomike, lirinë fjalës e besimit ku si motorr i shoqërisë Amerikane në të tëra fushat mbetet konkurrenca ku të tëra së bashku e kanë ngritur Amerikën në krye të botës.

Fatkeqësisht leftistet ekstremistë kanë synuar për ti atakuar të tëra këto vlera duke përfshirë goditjen e themelit të shoqërisë Amerikane dhe jo vetëm të Amerikës, familjen. E them këtë pasi network neoliberal është shtrirë në të gjitha vendet ku Amerika ka pasur influencë duke synuar e akoma më keq duke imponuar filozofinë e tyre shkatërrimtare të familjes, shoqërisë e ekonomisë që dukshem nuk përfaqësojnë vlerat e shoqërisë Amerikane të materializuar në kushtetutën e këtij vendi të madh.

Jo vetëm kaq por në kundërshtim me të tëra ligjet e këtij shteti shqyen kufijtë e Shteteve të Bashkuara duke synuar hapur për të ndryshuar me dhunë strukturën demografike të shoqërisë Amerikane duke krijuar edhe premisa për trazira sociale. Lavdi Zotit e shpirtit të lirë të popullit Amerikan që i tha ndal theqafjes së sigurtë të Shteteve të Bashkuara e padyshim do të ndalojnë edhe trazira të mëdha globale.

Populli Amerikan mandatoi përfaqësuesin e filozofisë së tij të lirisë e vlerave konservatore që padyshim i materializon më së miri Presidenti tashmë i zgjedhur, Donald Trump duke i thënë stop shkatërrimit të vlerave të familjes e regresit ekonomik e social jo vetëm të Amerikës por të krejt Perëndimit .

Duke qenë se Amerika ka qenë lidershipi jo vetëm i perendimit por i krejt botës padyshim që epoka “Trump” do e kthejë Amerikën në piedestalin aty ku realisht e meriton Kombi Amerikan me filozofinë e tij të lirisë e vlerave njerëzore. Për këtë jo vetëm jam optimist por edhe i bindur ashtu si populli Amerikan që u shpreh me votë por dëshiroj t’u bie në fokusin tuaj faktin që më zgjedhjen e Presidentit Trump stack market u rrit me 20% vetëm një ditë më pas.

Europa dhe bota me siguri do i gjejnë ekuilibrat e rinj me një Amerikë të kthyer në lidership të fuqishëm por për mua gjëja më e keqe në tërë këtë histori të shkëlqyer për Amerikën mbete fakti që shqiptarët pothuaj nuk kanë kuptuar asgjë se përse u rikthye Donald Trump .

Për të qenë më i saktë kur them shqiptarët e kam fjalën për mediat e politikën në krejt hapësirën shqiptare në Ballkanin Perëndimor. Dëshiroj të bie në fokusin tuaj ankronimin MAGA që është slogani jo vetëm i fushatës së Presidentit Trump por i jetës së tij.

Presidenti Trump synon të realizojë qëllimin e jetës së tij nëpërmjet instrumentit të lirisë mbështetur në votën e vlerat konservatore të popullit Amerikan gjë që realisht ja arriti me një vullnet të palëkundur që di ta shfaqë vetëm ai.

Cilat nga këto vizione lirie e vlera konservatore që i përfaqëson klasa politike shqiptare duke përfshirë shenjtërinë e votës, respektimin e pronës e lirive ekonomike e deri respektimin e zbatimin e Kushtetutës së Shqipërisë.

Fatkeqësisht asnjë grupim pas vitit 1994.

Pra reshtimi i grupimeve apo politikanëve shqiptarë gjoja në krah të Presidentit Trump është thjeshtë demogogji për mbijetesë në kushtet e reja të triumfit të vlerave të lirisë e konservatorizmit që shpreh bindjen se do jetë një periudhë e gjatë.

Kush realisht dëshiron të rreshtohet përkrah Presidentit Trump duhet më së pari të pranojë e zbatojë vlerat dhe parimet me të cilat Presidenti Trump u rikthye ku padyshim është dashuria e tij për Atdheun e angazhimi për ti shërbyer Amerikës deri edhe me gjakun e tij .

Cili politikan shqiptar i mbart këto vlera sublime në shërbim të Shqipërisë e shqiptareve? Përgjigjën e kësaj pyetje dëshiroj t’ia lë ta japë vetes gjithsecili që do i lexojë këta rreshta.

Dihet nga gjithë bota se Presidenti Trump është i vërtetë dhe i drejtpërdrejtë e për këtë e duan Amerikanët por duhet thënë se leftistet ekstremistë që realisht janë e njëjta gjë me trashëgiminë komuniste sunduese post komuniste do ta kenë të pamundur të mbijetojnë epoken “Trump” në Shqipëri e padyshin në krejt Europë e më gjërë . Kthimi në rrugën e Zotit nuk është vonë kurrë e padyshim nuk do i mohohet askujt.

𝐃𝐫. 𝐁𝐥𝐞𝐝𝐚𝐫 𝐊𝐮𝐫𝐭𝐢/

Këtu, përpara Kongresit Amerikan, në Capitol Hill, Washington DC, më 20 janar 2025 me rastin e betimit të Presidentit të 47-të të SHBA, priten rreth 600-800 mijë persona.

Në betimin e marrjes së detyrës, Presidenti i SHBA, betohet se ai do e kryejë detyrën e Presidentit me të gjithë forcën dhe aftësinë e tij dhe se do mbrojë Kushtetutën e vendit.

E veçanta e këtij betimi është se për “mbroj” janë përcaktuar tre fjalë: “preserve, protect and defend” (ruaj, t’i qëndroj besnik, të mbroj) të cilat në thelb kanë kuptimin “mbroj” por në fakt etërit amerikanë kanë përcaktuar qëllimisht tre fjalë të cilat parashikojnë tre skenarë të ndryshëm në lidhje me Kushtetutën ndaj të cilave Presidenti duhet të qëndrojë vigjilent dhe i vendosur në mbrojtje të saj.

𝟏. “𝐓𝐞̈ 𝐫𝐮𝐚𝐣”

“Të ruaj” Kushtetutën siç na është votuar dhe mbështetur nga populli, zotohet Presidenti. Pushtetarët ikin e vijnë por ajo mbetet themeli i një shteti. Ajo është vetë shteti. “Të ruaj” Kushtetutën, zotohet ai, pa lejuar asnjë eksperiment por duke respektuar trashëgiminë e kombit dhe vullnetin e një populli.

Për më shumë se dy shekuj asnjë gërmë e tekstit bazë të Kushtetutës nuk është prekur, por janë shtuar vetëm 27 amandamente, 10 prej të cilave u shtuan në vitin 1791 – të njohura si Bill of Rights – e më pas u shtuan edhe 17 të tjera, e fundit në vitin 1992.

Kjo tregon rëndësinë dhe shenjtërinë e Kushtetutës: e ruajtur, e respektuar, e pandryshuar, e pa dhunuar. Ndaj edhe ShBA është lider i kombeve sepse sekretin e ka te Kushtetuta.

𝟐. “𝐓’𝐢 𝐪𝐞̈𝐧𝐝𝐫𝐨𝐣 𝐛𝐞𝐬𝐧𝐢𝐤”

Kështu ai betohet se jo vetëm do ruajë Kushtetutën që kanë lënë trashëgimi etërit e kombit dhe vullneti i një populli por zotohet t’i qëndrojë besnik duke dhënē shembullin t’i bindet çdo gërme dhe frymës së Kushtetutës. Kështu ai do jetë shembull dhe shtysë si për qeveritarët ashtu edhe për çdo qytetar të thjeshtë.

Etërit amerikanē, përmes kësaj fjale përçuan mesazhin që Presidenti ka si detyrë të jetë garantues i Kushtetutës. Madje i pari në mbrojtje të saj!

𝟑. “𝐓𝐚 𝐦𝐛𝐫𝐨𝐣”

“Ta mbroj” nga çdo përpjekje e brendshme apo e jashtme për ta cenuar atë. Fjala që kanë zgjedhur etërit amerikanë është “defend” që do të thotë t’i dalësh përballë me trupin, forcën, të gjithë qenien tënde çdo përpjekjeje për dhunim, shkelje, abuzim, sulm dhe kërcënim nga aktorë të brendshëm dhe të jashtëm.

Etërit amerikanë i kërkuan Presidentit të përdorë të gjithē fuqinë e tij dhe çdo mjet që disponon individualisht por edhe institucionalisht në mbrojtje të Kushtetutës.

Më 20 janar Donald Trump betohet si Presidenti i 47-të i SHBA, por edhe Republikanët kanë shumë për të festuar pasi ata kontrollojnë Presidencën, Senatin, Dhomën e Përfaqësuesve, e mbi të gjitha siguruan bindshëm shumicën e votës kombëtare. Kjo tregon se Amerika do nisë rrugëtimin e saj drejt një kapitulli të ri si brenda ashtu edhe jashtë vendit.