Federata Pan-Shqiptare e Amerikës “Vatra” i dërgon të gjithë shqiptarëve anëmbanë botës e sidomos shqiptarëve të Kosovës urimet më të përzemërta me rastin e 25 vjetorit të çlirimit. Në këtë ditë historike i shprehim mirënjohjen tonë të përjetshme Shteteve të Bashkuara të Amerikës, NATO-s, Mbretërisë së Bashkuar e cdo diplomati perëndimor që ndihmoi shqiptarët e Kosovës të çlirohen nga regjimi gjenocidal i Millosheviçit. 12 Qershori 1999 mbetet përjetësisht i skalitur në memorien e historisë sonë kombëtare, ditë krenarie e lavdie historike për qëndresën dhe gjakun e derdhur për liri e pavarësi.

Kjo ditë e lavdishme nuk do të kishte mbërritur pa qendresën e studentëve në vitet 80-të, diplomacinë dhe urtësinë e presidentit historik Doktor Ibrahim Rugova dhe qëndresën e luftën e lavdishme të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Sot përulemi me nderim e respekt për dëshmorët e kombit tonë, heronjtë, luftëtarët e çlirimitarët që dhanë gjithçka për lirinë e shtrenjtë të shtetit e kombit tonë. Mirënjohje të veçantë në këtë ditë mërgatës shqiptaro-amerikane, të gjithë vatranëve e sidomos Batalionit “Atlantiku” që dhanë shembull të madh lirie e atdhedashurie. E ardhmja e Kosovës në rrugën euroatlantike, me përkrahjen e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Perëndimit dhe kontributin e shqiptarëve në mërgatë, do të jetë e pakthyeshme.

Kjo ditë e shenjtë e lirisë e gjen Kosovën në zhvillim, progres, siguri, paqe e stabilitet.

Zoti e bekoftë Republikën e Kosovës

Zoti e bekoftë Republikën e Shqipërisë

Zoti i bekoftë të gjithë shqiptarët anëmbanë botës

Zoti i bekoftë Shtetet e Bashkuara të Amerikës

Me respekt e gëzim

Kryetari i Vatrës

Dr.Elmi Berisha

Flamur Vezaj/

Në bibliotekën publike të qytetit Quincy, në jug të Bostonit, VATRA mblodhi komunitetin shqiptar për të kujtuar 80 vjetorin e gjenocidit grek ndaj Çamërisë.

Në një sallë të mbushur me shqiptaro-amerikanë dhe familje me origjinë nga Çamëria, gjithçka nisi pas intonimit të himnit kombëtar amerikan dhe atij shqiptar, si dhe një minutë heshtje për viktimat e gjenocidit grek ndaj shqiptarëve të Çamërisë, që nisi në qershor të vitit 1944.

Për të kujtuar 80 vjetorin e një prej ngjarjeve më të rënda ndaj popullit shqiptar, aktivitetin përkujtimor e hapi kryetari i VATRES në Boston, z. Mentor Maksutaj, me fjalën “Mos Harroni Çamërinë”.

Më pas, për këtë ngjarje të rëndë folën edhe personalitete të ndryshme, si vatrani z. Klajdi Haruni për ngjarjen e gjenocidit grek ndaj Çamërisë, viktimat dhe detaje të ndryshme të ndodhura në qershor të 1944 e në vazhdim. Studiuesi z. Agron Alibali foli për “Çështjen Çame sipas të drejtës ndërkombëtare”, profesoresha znj. Oltiana Muharremi për “Ndikimi Ekonomik nga Gjenocidi ndaj Shqiptarëve Çamë”, dhe vatrani z. Artur Vrekaj renditi detaje historike të përfshirjes së klerit grek në gjenocidin ndaj shqiptarëve të Çamërisë dhe bashkëpunimin e tyre me nazistët gjermanë. Aktivistja e komunitetit shqiptar në Boston, znj. Eva Hysi, emocionoi të pranishmit me baladën për Çamërinë. Ndërsa shkrimtari z. Namik Selmani lexoi poezinë “Aromë Çamerie” nga libri i tij antologjik “Çamëria, bisk i ëndrrës”.

Për gjenocidin grek ndaj Çamërisë dhe shpërnguljen e shqiptarëve, të pranishmit dëgjuan edhe rrëfimin emocional të një nga të mbijetuarit e asaj kohe, tashmë 88 vjeçare, znj. Rruke Klefti. Më pas folën pjesëtarë të familjeve Haruni, Hysi, Zenelaj, Duraj-Avdulla me origjinë çame, të cilët jetojnë në SHBA.

Nuk munguan poezitë, shfaqja e dokumentarit për 80 vjetorin e gjenocidit grek ndaj shqiptarëve, si dhe mesazhet përshëndetëse për këtë organizim të VATRES në Boston. Ndër këto mesazhe ishte edhe ai i kryetarit të shoqatës patriotike “Çameria” z. Liljan Idrizaj, të cilin e lexoi z. Jorid Çelaj, dhe mesazhi i vatranit çam nga Kalifornia, z. Ahmet Xhafo, të cilin e lexoi para të pranishmëve z. Fuat Memelli, ndërsa përshëndetjen e regjisorit z. Bujar Alimani e lexoi znj. Lindita Meçe.

Veç këtyre, aktivitetin e organizuar nga VATRA e përshëndetën edhe sekretari i përgjithshëm i VATRES, dr. Pashko Camaj, i ardhur nga Nju Jorku, sekretari i VATRES në Uster, profesor Thanas Gjika, si dhe përfaqësues të shoqatave shqiptare në Boston, z. Artian Rreza nga “Çunat e Bostonit”, znj. Roberta Nashi/Panariti nga “Albanian’s Fighting Cancer” (AFC), kryetarja e shoqatës “Labëria” në Boston, znj. Rudina Bardhi, një nga përfaqësueset e grupit social “Gocat e Bostonit”, znj. Edlira Duraj/Avdulla, si dhe në emër të shoqatës së shkrimtarëve shqiptaro-amerikanë, z. Mhill Velaj.

Në fund, para se dy moderatorët e këtij eventi, anëtarët e kryesisë së VATRES, znj. Lindita Meçe dhe Ervis Dhima, të mbyllnin aktivitetin, ftuar kryetarin e VATRES në Boston, z. Maksutaj, i cili falënderoi një nga një të gjithë folësit që bënë të mundur këtë aktivitet dhe premtoi se mesazhet dhe sugjerimet e bëra gjatë aktivitetit përkujtimor, VATRA në Boston do të mundohet t’i realizojë në vazhdim.

Foto nga aktiviteti Subi Çako

(Një vizitë në biblotekën Inernacionale A. Bellusci: Mes Librave në arbërisht dhe kulturës arbëreshe). 

Thuhet që zoti la nga  parajsa  mbi tokë fëmijët dhe lulet.

Jemi në Frascineto\ Frasnitë një ngulim arbëresh në Kalabri. Është ditë e shtunë 1 Qershor  “Dita e fëmijëve”. Me rastin e kësaj dite mesueset e shkollës fillore të Franitës së bashku me atë të Civita,(dy ngulime arbërsh distante jo më tepër se 5-6 km larg nga njëri tjetri) Carolina Sancineto, Anna Tarantino, Rosita Barile, Teresa Carollo e Loredana De Franco, shoqëruan  për më tepër se një orë leksion nxënësit e tyre  në Bibliotekën Bellusci. Tematika ishte. Si të pasurojmë leksikun. Gjatë kësaj ore kërkuam që tiu pasuronim leksikun nëpërljet fjalës shkruar si edhe kulturës trasmetur, kështu që  përfituam dhe i njohëm nxënësit edhe me disa koncepte në arbërisht. 

Siç është folur shpesh, gjuha arbëreshe nuk është gjuhë e kurrukulave shkollore, gjë që do të thotë se nuk mësohet në shkollë, por që nëpërmjet Ligji 482\99 jep këtë mundësi që të mësohet gjuha arbéreshe në formë fakoltative, dhe para disa ditësh shteti Italian në gazetën e tij Ufficiale nr 121 iu njeh arbëreshëve, arbërishten si gjuhë zyrtare në përdorim të gazetarisë, të radiofonisë si dhe të pragrame të ndryshme. Ky ishte një Hap historik, duke shënuar për arbërishten një kthesë epokale. 

Por, le të kthehemi tek dita e 1 Qershorit kur rreth orës 10 u paraqiten para bibliotekës  rreth 38 nxënës. 

I priste At Bellusci tek zyra e tij, i cili i mblodhi në gjirin e tij e  iu foli këndshëm e se sa e rëndësishme është libri, dhe më tepër të lexojmë aq më të ditur bëhemi, kështu i shërbejmë shoqërisë. 

Kushtet shëndetësore të At Belluscit penalizojnë shëndetin e tij, por punën e tij po e vazhdon me vullnet e impegnim vëllai i At Belluscit  Avv Tommaso Bellusci i cili është edhe Drejtori i Bibliotekës. 

Fëmijët spostohen për te qëndra Albanologjike themeluar nga At Bellusci që ndodhet pranë bibliotekës. 

Saph hyjnë gumëzhijnë si zogj. Biblioteka është e vendosur në një banesë  400-vjeçare, ndërtuar me gurë është një nga bibliotekat më të rëndësishme në Krahinën e Kalabirisë. 

E veçanta e kësaj biblioteke është se në brendësi të saj përmban  mbi 10.000 mijë egzemplarë në gjuhën shqipe dhe arbërisht.

Fëmijët pozicionohen dhe fjalën e merr sekretari i kësaj Biblioteke Emanuele Rossanova. Një djalosh që është shembull për arbëreshët. Ai e mësoi gjuhën në këtë Qendër prej At Belluscit dhe duke qenë një djalë i zoti At Bbellusci e mbajti si sekretar të Bibliotekës. Midis Emanuele dhe fëmijët u krijua menjëherë ajo sienergji e fort dhe pozitive. Që në fillim treguan inters dhe u zhvillua një dialog pyetje përgjigje.

Ishte një raport  miqësor midis fëmijëve dhe tij. 

Biseda kaloi midis fëmijëve dhe  mua (Ornela Radovicka) ku u përqëndrova në botën arbëreshe, duke parë që një fetë e mirë e fëmijëve kishin edhe me origjinën arbëresh apo me prindër të përzjerë. Tematika ishte të pasurojmë fjalorin dhe ajo u përqëndrua tek fjalët arbëreshe Gjitonija, si edhe tek koncepti i saj si edhe tek  fjala “ Poliglot” 

Koncepti i Gjitonisë u spjegua dhe u shtjellua në formën e saj të mirfilltë në  përfshirjes së 5 shqisave: Shikimi, shija, nuhatja, prekja, dëgjimi. Fjalë këto që jo vetëm për ti mësuar në arbërisht, por edhe për të kuptuar arkitekturën e fshatrave arbëresh, sepse askush nuk u flet mbi këto argomenta. 

Koncepti i dyte ishte “Poliglot. Tematika prekte idenë për të mësuar arbërishten( vlente edhe për fëmijët e tjerë  të karkaterit multi kultural që të mësonin gjuhën e prindërve të tyre “Bashk edhe pse jemi të ndryshëm” është një pasuri e humanitetit). Fjalën “Poliglot” e lidha me kulturën  arbëreshe duke nxjerrë në pah që të parët e tyre arbëresh,  të cilët erdhën në këto troje në shekullin XIV,XV  në Itali komunikonin në 4 gjuhë: Kalabreze, (gjjuha me të cilin bënin tregëti) Greqishtja( sepse kishte qenë liturgjia), Latinishtja që ishte gjuha zyrtare( gjuha me të cilën shkruheshin aktet notarile) dhe Gjuha arbërishte, ( gjuha e shpirtit, gjuha e mëmës)të cilën e flisnin çdo ditë, këndonin, rrëfenin, luteshin etje.

Në këtë mënyrë  këta fëmijë nuk mësonin vetëm fjalën “ Poliglot” dhe pasuronin leksikun por edhe historikun mbi popullin arbëresh.  

Momenti më i bukur ishte kur shumë prej këtyre fëmijëve  panë libra,  u lindi dëshira që të shkruanin edhe ata libra.

 Secili kishte idetë e tij, dhe idetë ishin nga më të ndryshme, po përcjellë një ide që më bëri disi përshtypje  Ja se çmë tha njëri prej tyre: Unë dua të shkruaj në Arbërisht  një libër, por a mund të flas brenda këtij libri  edhe për  “Dinosaurit”? 

Përse dëshiron ti futësh edhe Dinosaurët brënda këtij libri?- e pyeta gjithë kurjozitet.    

Dua të them se nëse arbëreshët janë populli më i lashtë, me pa tjetër do të kenë parë ndonjë Dinosaurë para se ata të zhdukeshin kommplet. Unë mendoj se  me siguri që ndonjë prej tyre  ata i ka  njohur Dinosaurët, e fundit, para se të  zhdukej i fundit prej  Dinosaurët – mu përgjigj Ai.

 Vura buzën në gaz. 

Në çastin e largimit, i folëm edhe  për fjalën “Mikpritje”. Gjesti që At Antonio Bellusci edhe pse i sëmurë,  u ngrit për ti përcjellë fëmijët, të cilët i kishte pritur me dashuri, iu ofroi  karamele dhe biskota, e në fund i përcolli deri jasht porte. Këto shenja tregojnë “ Mikpritjen” që iu bëhet miqve, që është shenjë e respektit të një civilizimi e vlera humane të popullit arbëresh. 

Gjendeshim në rrugën “ Udhe e Malit”. Pyeta nëse dikush dinte të lexonte tabelën dygjuhëshe që ishte vendosur tek fasada e shtëpisë së At Belluscit. Nuk dinin ta lexonin, vetëm dikush tha: Është në arbërisht dhe lexohet Uda\ Udha e Malit. Nuk arrinte ta kuptonte shkronjën “ Dh” por nuk dinin as kuptimin.  

Kaluam disa momente të bukura ku me “Atlanten tonë” për të pasurar leksikun,  fluturuam në botën arbëreshe, në Bibliotekën A. Bellusci dhe mësuam fjalën, por edhe konceptin dhe kulturën nëpërmjet fjalës.  

U gëzova pa masë kur të nesërmen Emanuele Rossanova më thotë. Ornela  takova gjyshen e njërës prej nxënësve, e cila  ishte kthyer në shtëpi shumë e kënaqur dhe kishte kërkuar të thellonte dijen mbi “Gjitoninë”. 

Nëpër mend më erdhi menjeherë idea se – Nëse do të impenjohem më tepër që të rrisim “ il  Senso della appartenza” do të shohim se gjërat do të ndryshojnë. Gjakun nuk mund ta mohosh dot, dhe pa rrënjë nuk mund të qëndrojmë. Mendoj se Ligji 482\99 është një ligj i çalë, dhe nuk njeh si detyrim shkollën në arbërisht, por deri sa që përmirësojmë gjërat nuk mund të qëndrojmë duar lidhur, prandaj nuk mund të presim më. Arbëreshët janë në tehun e thikës së asimilitit. Unesco po “ Ulurin” duke thënë se Arbërishtja është një gjuhë në rrezik zhdukje. Akademikët me sa duket nuk janë më të zotë që të bëjnë Unifikimin e gjuhës arbëreshe, nuk kanë me sa duket edhe istrumenta për ta bërë. Kanë humbur dhe po humbasin shumë kohë duke mos i dhënë PRIORITET GJUHËS. 

Kurset që bëhen sot ndihmojnë deri diku  dhe janë vetëm instrumenta “ terapi intensive”, por nëse nuk kemi një ABETARE të përbashkët,  nëse nuk arrijmë në unifikimin e arbërishtes,  Nëse nuk zgjidhet një model UNIK  për 52 fshatrat arbëreshe në një Arbërishte Nacionale nuk kemi një Arbëri të fort e të shëndosh. Përfitoj  të zë në gojë punën e madhe të Dy federatat e mëdha në Kalabri  UNIARB DHE FAA , si  dhe të gjithë individët, studiues, autor,  hulmtues,mësues vullnetarë, sporteli linguistici, teatro, grupe folkloristike, korograf, istrumentist, të cilët  bëjnë të pa mundur për të mbajtur gjallë gjuhën. 

Pa këta nuk do të kishte Arbëria. Kjo arbëri është falë këtyre njerëzve! 

Falenderojmë në mënyrë të veçantë mësueset e këtyre dy shkollave Frasntitës dhe Civita, që falë tyre kaluam këto emocione, dhe falë tyre duhet të Reflektojmë se sfida të reja për gjuhën dhe kulturën arbëreshe na presin.  

I urojmë këtyre fëmijëve: Shëndet, Gëzime, të bëhen të aftë në dobi të shoqërisë, ndërsa për ata fëmijë që që janë të komunitetit arbëresh, i urojmë që të rriten edhe me  dashurinë, për këtë gjuhë sa të rrallë e të lashtë siç është arbërishtja. 

Shënim:  midis Qëndrës Albanologjike A. Bellusci dhe Lidhjes së Krijuesve në Diasporë, me Kryetar Musa Jopulli dhe sekretar Mentor Thaqi, hulmtuesin, studiuesi në Austri prof Hazir Mehmeti, Koordinatorin e gjuhës shqipe në Svicër prof Vaxhid Seidiu, si dhe me  Anëtarin e Nderit të  Qendrës Albanologjike Rexhep Rifati, lidhur një akord në mbështetje, për përhapjen dhe promovimin e gjuhës dhe kulturës arbëreshe. 

Përgatiti materialin    

Ornela Radovicka.Qëndra Albanologjike A. Bellusci 

Sokol Paja/

New York, 19 maj 2024 – Federata Pan-Shqiptare e Amerikës Vatra promovoi veprën historiko-religjioze “Historia e Jezuitëve në Shqipëri 1841-1946” të Dr. Ines Murzakut. Me pjesëmarrjen e gjërë të përfaqësuesve të organizatave patriotike shqiptare në New York, studiuesve, historianëve, studentëve, mediave, mësuesve e aktivistëve të komunitetit, promovimi u kthye në një homazh nderimi për qëndresën antikomuniste të klerit fetar e popullit shqiptar. Sekretari i Vatrës Dr. Pashko Camaj vlerësoi punimin e Prof. Murzakut “Historia e Jezuitëve në Shqipëri 1841-1946” në shërbim të lartësimit të vlerave fetare e historike kombëtare. Studiuesi Dr. Paulin Marku në kumtesën e tij u ndal te rrugëtimi i Jezuitëve në Shqipëri, ngjarjet e rrethanat historike, kombëtare, traditat, gjuhësia e kultura kombëtare shqiptare e lidhur me urdhërin fetar të Jezuitëve. Sipas Dr. Markut Arkivat Italiane dhe të Propagandës Fide janë shfrytëzuar mjeshtërisht për ti sjellë publikut një vepër të arrirë shkencore. Libri i Dr. Murzakut është një kontribut i vyer shkencor me burime e dokumenta arkivore të veçanta që paraqet veprimtarinë e Jezuitëve në një vend të sunduar nga Perandoria Osmane, tha ndër të tjera Dr. Marku. Historiani Dr. Naim Musliu në kumtesën e tij u ndal te roli i jashtëzakonshëm i Jezuitëve në historinë e religjionit dhe kontributin e lartë të Jezuitëve në arsimin e kulturën kombëtare shqiptare. Dr. Musliu u ndal gjithashtu në persekutimin e komunistëve dhe sulmet ndaj Jezuitëve e klerit fetar shqiptar. Dr. Musliu renditi në detaje persekutimin e klerikëve më të lartë shqiptarë në projektin komunist ateist të zhdukjes së fesë në Shqipëri. Nancy Kajo, kryetarja e shoqatës së studentëve shqiptarë në Seton Hall University diskutoi rreth rëndësisë së studentëve shqiptarë në ruajtjen e trashëgimisë kulturore shqiptare në mërgatën e Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Dr. Sulejman Çelaj foli për rëndësinë që japin Jezuitët për edukatën dhe kulturën shoqërore. Në fund të promovimit, Dr. Ines Murzaku ekspozoi për të gjithë të pranishmit detaje të përgatitjes së librit, bashkëpunimin e ngushtë me At Zef Bishën, audiencën me Papa Françeskun, vlerësimet rreth librit nga Ati i Shenjtë dhe nderimet e Papa Françeskut për popullin shqiptar. Dr. Ines Murzaku u ndal te martirizimi i At Giovani Faustit, qëndresa dhe martirizimi klerit dhe popullit shqiptar prej komunistëve. Dr. Murzaku diskutoi gjithashtu rreth historisë së Jezuitëve, ardhjes së tyre në Shqipëri pas shembjes së komunizmit, përurimit të qendrës kulturore At Zef Valentini në Tiranë, dhe kontributin e Jezuitëve në promovimin dhe ruajtjen e gjuhës, traditës, kulturës e qytetërimit shqiptar dhe figurat e shquara të 38 martirëve të Kishës Katolike Shqiptare. Vatra shpreh mirënjohjen e veçantë për z.Nazim Salihu i “Noli Tv” për pasqyrimin mediatik të aktivitetit patriotik, komunitar e kombëtar.

Kryetari i Federatës Pan-Shqiptare të Amerikës “Vatra” z.Elmi Berisha me komandantet e Koshares nderoi 114 dëshmorët e heronjtë e Kosovës në Kosharen legjendare të cilët janë bazamenti i shtetit të Kosovës. Sot, toka e qielli ishin bashkuar flisnin shqip ndërsa mjera të pranishëm qe kishin ardhur në përkujtim të tyre nderojnë dhe lartësojnë pavdekshmërinë e tyre. Kosharja e cila i dha hapësirë krahut të shqiponjës mbi Pashtrikun e lashtë, njejtë si një qenie mitike, duke bërë të mundur prekjen reale të fitores që po mbështetej fuqishëm nga aleatët e shqiptarëve dhe të Kosovës, në krye me SHBA.

Atje ku prehen, krye heroi e veterani i organizimit të luftës, Sali Ceku, i cili na inkurajonte se “serbët nuk janë të pavdekshëm, dhe së në një të ardhme të afërt këta të fundit do ta lëshojnë Kosovën me turp”, dhe “pavarësisht se si do të jetë, me luftë apo me paqe, Kosova është e jona”. Strategu Agim Ramadani, që na frymëzonte tek vrojtonte fushëbetejën mbi Dukagjin se “ia vlen me vdekë vetëm për emrin Kosovë” dhe detyrën se “nëse një ushtar do mbetet, ka detyrë ta riformojë ushtrinë e të vazhdojë luftën”. Erdhën dhe ata të cilët e drejtuan këtë beteje, Rrustem Berisha, Hisen Berisha, Musa Gjakova, Fadil Hadergjonaj të cilët me z.Elmi Berisha Kryetari i Federatës Pan-Shqiptare të Amerikës Vatra me buqeta me lule përkujtuan 25 vjetorin e betejës së lavdishme të Koshares.

“Sot për mua dhe Federatën Pan-Shqiptare të Amerikës “Vatra” për shqiptaro-amerikane është një ditë shumë e veqnatë sepse jemi ardhur të përulem para sakrificës sublime qe e kane bere keta djem dhe vajzave qe kane sakrifikuar jetën e tyre për shtetin e Kosovës. Kjo është beteja me e lavdishme e historisë moderne shqiptare, kjo është beteja e cila e kthejë moralin tek diaspora shqiptare, të miqtë tanë e Uashington dhe gjithandej. Kjo është një beteje një luftë me te cilën krenohemi jemi krenuar dhe do të jete si motiv mbrojtjes se kombit tone i bashkimit tone i unifikimit politik, diplomatik, moral dhe kombëtar. Unë kam pas nderin që me disa nga keta heronj te cilët dhanë jetën per lirinë dhe shtetin e Kosovës . Ekam pas nje rrugëtim te vogël me heronjtë që e ruaj shume pranë zemrës dhe mburrmëm. Sot e falënderoj komandantin, Rrustem Berisha, Hisen Berisha ,Fadil Hadergjonaj , Musa Gjakova e të gjithë juve që me disa nga ju kam pas fatin të punojë në shërbim të kombit. Jam krenar që një pjesë të jetës sime, një pjese të shkurtë por të lavdishme të kontributit tim dhe kontributit të përgjithshëm si shqiptaro amerikan dhe puna jone e afërte me ministrin e mbrojtës kolonel Ahmet Krasniqin i pavdekshëm qoftë kujtimi dhe vlerësimi për Lavdi dëshmoreve të kombit. Lavdi të gjithë atyre që dhanë jetën per lirinë e Kosovës nga të gjitha viset shqiptare. Ju falënderoj shumë dhe jam shumë krenar që jam në mesin e luftëtarëve” theksoi në fjalimin e tij Kryetari i Federatës Pan-Shqiptare të Amerikës “Vatra” z.Elmi Berisha.

Ndërsa njëri nga drejtuesit e betejës së Kosharës Rrustem Berisha duke u falmederuar thotë së

“Në emër të gjithë bashkëluftëtareve të Koshares e falënderoj Z.Elmi Berishën për vizitën për kontributin që ka dhënë vatra dhe në të kaluarën por përmes këtij kontributi dhe kësaj vizite dëshiroj të falënderoj të gjithë shqiptaret e mërgatës, qe kanë ndihmuar shume luftën e fundit që pa ndihmën e tyre do te kishim të vështire dhe çlirimin e Kosovës dhe luftën qe kemi bere. Fal ndihmës dhe Angazhimit të tyre është ne na është lehtësuar ne një fare forme zhvillimet e veprimeve luftarake”.

Edhe Hisen Berisha njëri nga komandantet e kësaj beteje e cila kishte vijën frontale 14 kilometra thotë:

“Z.Elmi Berisha ka që pjese e angazhimeve të para të ushtarakëve e mbështetjes së luftës së UÇK-së në përgjithësi, sot na ka nderuar shumë që ishte pjesë e nderimit të luftëtareve të dëshmoreve dhe veteranëve që jemi gjallë dhe familjareve të dëshmoreve që ishin prezent me homazhet që u organizuan në këtë kompleks memorial”.

Krahas gjithë sakrificës dhe luftës sonë të lavdishme, falënderimi jeton përherë për aleatin tonë të përhershëm SHBA thonë të gjithë ata që ishin të pranishëm në kompleksin Memorial duke falmenderuar aleatin tonë strategjik, që me vijat e kuqe që ia vuri Serbisë, Presidenti Bush senior, për të vazhduar me vendimin e Presidentit Klinton që ta mbështesë luftën e UÇK-së, për ti dhënë fund shkeljes masive të të drejtës humanitare, për t’i dhënë fund tragjedisë njerëzore, për ta ndalur barbarinë dhe mizorinë e Millosheviçit, me goditjet ajrore shkatërruese. Na kujtohet kur thoshte Presideni Klinton, Kosova është, vendi ku u trazua ndërgjegja jonë, sepse Ju i treguat botës se keni shpirt të madh ndaj dhe fituat. Ne e bëmë luftën, ju bëjeni paqen, të cilën e konsiderojmë me shumë rëndësi për Amerikën. Në Kosovë, shqiptarët dhe aleatët tanë, vendosën të ardhmen e shekullit të ri, këtë që po e jetojmë sot.