Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

KJO ESHTE DEMOKRACIA?

by

Unë dua të citoj vetëm disa rreshta të Ramizit përpara byrosë: “Sistemi ynë është drejt kapitullimit përballë sistemit kapitalist. Kështu na lind si detyrë që të ndryshojmë strategjinë tonë… Le të krijojnë kundërshtarët tanë, parti të djathta, të majta apo të qendrës, madje do t’i nxisim ne vetë, por kryesorja është që të gjitha këto parti të kontrollohen nga ne vetë. Për këtë dhe programet e themelimit do t’i formulojmë ne. për drejtimin e këtyre partive duhet të gjenden njerëz që të përkrahin strategjinë tonë./

Nga Bedri Blloshmi*/

Sapo u shpartallua perandoria Turke, në Europën e vjetër dhe kryesisht në Ballkan, mendohej nga më të fortët që të nxirrnin përfitimet e tyre duke grabitur trojet e një vendi për t’ia dhënë një vendi tjetër duke krijuar edhe shtete që s’kishin ekzistuar kurrë. Kjo ndodhi dhe në Shqipëri pas ngritjes së flamurit shqipëtar nga plaku i mençur dhe guximtar, Ismail Bej Vlora, më 28 Nëntor 1912.
Një vit më vonë, pra më 1913, mbasi planet ishin bërë nga Londra dhe Berlini që shqipëria të shqyhej duke e krasitur dhe plotësuar grykësinë e armiqëve tanë shekullor, Athina dhe Beogradi. E bënë Shqipërinë copa-copa duke shfarrosur popullsinë autoktone kur vendosën kufijtë e rinjë. Shumë qeveri u krijuan deri më 1920 ku Kongresi i Lushnjës përforcoi edhe një herë që ajo copë Shqipëri do ekzostoi dhe se ka patriotë që nuk shiten. Mbërriti më pas revolucioni famëkeq i qershorit më 1924 dhe përmbysi me dhumë qeverinë e ligjëshme të Ahmet Zogut. Një prift, Fan Noli, i cili më 1927 shkoi në Rusinë e kuqe dhe përshëndeti me rastin e 10 vjetorit të Revolucionit të Tetorit dhe atje e quajtën “prifti me veladon të kuq”. Ahmet Zogu kthehet përsëri duke e përmbysur priftin. Krijoi shtetin, u lidh me perëndimin duke qënë i vëmendshëm dhe korrekt për gjithë atë copë vend që na lan që nga 1913 deri më 7 prill 1939 kur bota do hynte në një luftë tjetër e cila u quajt lufta e Dytë Botërore.
Ndërsa në Shqipëri mori rrugë lufta civile (vëllavrasëse) e filluar nga terroristët komunistë. Për ta vërtetuar se është mëse e vërtetë që është zhvilluar luftë civile po citoj se çfarë ka shkruar gjenerali Ëilson (komandant supreme i aleatëve) Enver Hoxhës. “Më duhet të vë në dukje se armët e furnizimit që ju dërgojmë janë të destinuara vetëm për një qëllim, e pikërisht për të ndihmuar forcat tuaja që të luftojnë armikun. Unë nuk mund të tolerojë që ju t’i përdorni këto armë për të vrarë dhe për të eleminuar bashkëatdhetarët tuaj për qëllime politke.”
Mbasi u vranë dhe u masakruan mijëra familje atdhetare (nacionaliste) që luftuan me të vërtetë për Shqipërinë ku nga goja e tyre dilte e vetmja fjali “TË RROJË SHQIPËRIA” para skuadrës së ekzekutimit, ndryshe nga sa thoshin komunistët që “atdheu ynë është gjithë bota”, mbas 1944 do fillonte terrori mbi pjestarët e tjerë të këtyre familjeve. Ky terror do të fillonte më 1945 deri më 1990 i cili zhdukte, varte, pushkatonte, burgoste, interrnonte e sekuestronte vetëm familjet kundërshtare.
Kjo tragjedi do të vihej në skenë nga komunistët të cilët zbatuan vendimet me kryeregjizorin enver Hoxha. Këta sajonin “grupe armiqsh” për krime imagjinare, i pushkatonin mbas atyre që kishin varur, burgosur dhe të tjerët internoheshin. Numërohen mbi 6550 të pushkatuar që sot ende janë kushedi se ku të groposur e pa varr. Numërohen mijëra të burgosur të vdekur nëpër burgje, mijëra të interrnuar, mijëra të vdekur në interrnim, shumë e shumë fëmijë të porsalindur nga pa ushqyerja nga keq jetesa, të rrethuar me tela me gjemba. Çmendinat u mbushën plot nga të burgosurit e torturuar e nga elektroshoku, të paralizuar nga gjilpërat e absesit që rënkonin shtrirë në çimentot e dhomave të vdekjes të spitaleve Brenda në çmendinë. Listat emërore të intelektualëve nga vrasjet masive. Le të përmendim terrorin e Kryengritjes së Postribës, gropën e Valmirit me të vrarë e të gjallë që si kishte kapur breshëria e kallashnikovit, shashkën e hedhur nga vetë sigurimi në Ambasadën Ruse për të vënë në skenë skenarin e përgatitur për të masakruar 22 intelektualë në Tiranë. (Pa përmendur këtu ata që u burgosën dhe familjet që u internuan.) Kemi shumë e shumë “grupe” e vrasje masive dhe këto duan volume të tëra për t’i rreshtuar e jo më t’i përmendësh në një mikro shkrim, (madje qëllimi i këtij shkrimi është tjetërkund.)
Mbarimi i Luftës së Ftohtë do të kurorëzohej me rrëzimin e kështjellës së dekompozuar të komunizmit rus. Kuptohet se satelitët e kësaj kështjelle do të rrokulliseshin në humnerën pa kthim. Edhe në Shqipëri, s’kishte sit ë ndodhte ndryshe. Filluan lëvizjet e porositura nga sekretai i parë i komitetit të partisë Ramiz Alia, me udhëzimet e Katovicës e të Gorbaçovit.
Unë dua të citoj vetëm disa rreshta të Ramizit përpara byrosë: “Sistemi ynë është drejt kapitullimit përballë sistemit kapitalist. Kështu na lind si detyrë që të ndryshojmë strategjinë tonë…
Le të krijojnë kundërshtarët tanë, parti të djathta, të majta apo të qendrës, madje do t’i nxisim ne vetë, por kryesorja është që të gjitha këto parti të kontrollohen nga ne vetë. Për këtë dhe programet e themelimit do t’i formulojmë ne. për drejtimin e këtyre partive duhet të gjenden njerëz që të përkrahin strategjinë tonë. Partia që do të marri pushtetin, është e lirë të shajë pushtetin tonë, por këtë ta bëjë fort, sepse kështu do të fitojë simpatinë e përëndimit dhe të desidencës antikomuniste…
Të persekutuarit politik: Ata janë nëpër burgje të dënuarit dhe të persekutuarit politik antikomunistë sigurisht që do na shajnë…Këta do t’i afrojmë dhe do t’i japim punë të ndryshme, por jo të rëndësishme, por kurrë, kurrë nuk do t’i lëmë të na përvetësojnë pushtetin. Dhe e dini pse?! Sepses sapo të marrin fuqinë do të fillojnë të hakmerren…Në zbatim të të drejtave të njeriut, duhet t’u japim edhe kompesim në para të burgosurve politik…
Të sekuestruarve dhe të shpronësuarve do t’u japim nga një letër në dorë që t’u njihet prona, por prona vetëm në pak duar do të bjerë, pasi ligji do t’i ngatërrojë njëri me tjetrin. Por një gjë duhet të kini parasysh, të keni kujdes nga fëmijët e të persekutaurve politik…”
Tani unë u drejtohem të burgosurve politik, të shpronësuarve dhe sekuestruarve, se këto që thotë Ramiz Alia a janë zbatuar me kujdes nga ata që na “përkrahën” dhe ne u besuam në vitin 91-92 e më tej?
Lexova në një media të shkruar (se pothuaj e kishin shumë media) se partia demokratike, njeh dhe mbron të gjitha dekoratat e komunizmit, nga ana tjetër po nga PD janë dhënë dekorata për shumë personalitete të pushkatuar, të humbur e të burgosur politik. Tani njëra palë ka vlerë o persekutori, o i persekutuari. Të njohësh të gjitha dekoratat e diktatorit e ta vlerësosh do të thotë të shkelësh mbi gjakun e mijëra e mijëra të pushkatuarve, të zhdukurve, të shkelësh mbi mijëra e mijëra nënave shamizeza, të mohosh ata lumenj gjaku, lumenj lotësh që kanë filluar të derdhen që nga viti 1943 e deri më 1991. Kjo është demokracia? Atëherë pse çirret PD kur thotë se në Shqipëri ka qënë diktatura më e egër në Europën Lindore? A është tallje kjo me klasën tonë të përmbysur, a është përçmim për të vrarët e të burgosurit politik? A tregon kjo gjysmën e partisë së punës e cila e tregoi veten se nuk do të shkëputet kurrë nga Neronët, Cingiskhanët e kainët e komunizmit? A duhen besuar pëshpërimat se do të vendoset busti i diktatorit? A duhet të përmendet një thënie e agjentit të kohës së Luftës së Dytë Botërore, Kim Fillbi “Kush ka qënë komunist vetëm një orë, komunist mbetet gjer në varr.”Ku po na çojnë komunistët fanatik? A duhet të heshtim ne përpara kësaj tragjikomedije që faturohet?Ngrihuni ju të zhdukur,të pushkatuar anë e mbanë Globit e mbrojeni Shqipërinë se ne të gjallët kemi vdekur dhe skemi mundësi ta ndryshojmë fatin e vendit.

* Ish i burgosur politik

Emir Kusturica To Make Film On Kosovo Organ Trafficking

by

Almost a week after Kusturica announced that he was planning on recording a film about organ trafficking in Kosovo, the head of the Kosovo association of film artists, Lijirak Celjaj, announced that he wanted to make Kusturica persona non grata regarding his announcement about his upcoming project. He described Kusturica as a director whose film scripts are favorable to the Serbian government./

By Deana Kjuka/

It is certainly not the first time that well-known and at times controversial Bosnian Serb film director Emir Kusturica has found himself in the middle of a controversy about his work regarding the complicated past of the Balkans.
Almost a week after Kusturica announced that he was planning on recording a film about organ trafficking in Kosovo, the head of the Kosovo association of film artists, Lijirak Celjaj, announced that he wanted to make Kusturica persona non grata regarding his announcement about his upcoming project. He described Kusturica as a director whose film scripts are favorable to the Serbian government.
However, Kusturica already said that the project, which he envisions will take him three years to complete, will be filmed in Russia, because he is aware that he wouldn’t be allowed to film on location in Kosovo.
The majority of the scenes will be shot in Russia, the location of the plot. The film will also allude to themes in Russian novelist Fyodor Dostoevsky’s books.
Already in June, Kusturica is due to begin filming “Love and War,” featuring actress Monica Bellucci.
Kusturica’s 1995 film “Underground,” which tells the life story of three friends from World War II to the Balkan wars in the 1990s, was awarded the Palme d’Or, the highest prize awarded at the Cannes Film Festival.
Besides receiving accolades, the film was also criticized by French critics for offering a “postmodern version of the most drivelling and lying Serb propaganda.”
In an interview with Tanjug news, Kusturica said that organ trafficking was one of the major topics of this century and “the most brutal act and strongest sign of a return to pagan times.”
In October 2012, the EU special task force that has been tasked to look into the alleged organ trafficking that took place in Kosovo and Albania in the 1990’s announced its plans to begin interviewing witnesses in Serbia.
In 2010, Dick Marty who at the time was the human rights rapporteur at the Council of Europe, released a report linking former members of the Kosovo Liberation Army (UCK), including current Kosovo Prime Minister Hashim Thaci, to trafficking in organs taken from Serbian prisoners following the 1998-99 conflict in Kosovo.
However, it was the former chief prosecutor at the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia, Carla Del Ponte, who initially made these allegations in “The Hunt: Me and the War Criminals,” a book she published in 2008, shortly after she stepped down as chief prosecutor.

Photo: Emir Kusturica has already said that the film will be shot in Russia, because he is aware that he wouldn’t be allowed to film on location in Kosovo.

MAQEDONIA PRET REZULTATIN E ZGJEDHJEVE

by

Në Kërçovë nuk do të ketë raund të dytë, për shkak se atje garuan vetëm dy kandidatë, njëri shqiptar dhe tjetri maqedonas. Ne Diber ka konkuruar  anetari i Keshillit te Vatres, biznesmeni Ibrahim Kolari./

Nga Isak Ramadani/

Në Maqedoni janë mbyllur qendrat e votimit, ndërkohë që sonte para mesnate do të dihen rezultatet e zgjedhjeve vendore që u mbajtën sot atje. Megjithatë, mendohet se do të ketë një raund të dytë të zgjedhjeve në më shumë komuna. Procesi sot ka kaluar i qetë, ndërsa janë shënuar parregullsi, të cilat, sipas autoriteteve të vendit dhe Komisionit Shtetëror të Zgjedhjeve, nuk pritet të ndikojnë në rezultatin e zgjedhjeve.
 Janë mbyllur qendrat e votimit në Maqedoni, ku sot u mbajën zgjedhjet e pesta vendore që nga pavarësia e këtij vendi. Dalja e votuesve në zgjedhje vlerësohet të ketë qenë e kënaqshme. Komisioni Shtetëror i Zgjedhjeve dhe shoqatat e vëshguesve pritet të japin shifrat, ndërsa mendohet se rreth 70% e elektoratit të ketë shfrytëzuar të drejtën e votës, që paraqet një shkallë të lartë të daljes në zgjedhje.
Nga Komisioni Shtetëror i Zgjedhjeve janë shprehur se procesi ka kaluar në një atmosferë mjaft të qetë dhe se nuk janë shënuar incidente serioze, përveç disa parregullsive të vogla. Por nga ana tjetër, duket se është një numër jo i vogël i atyre të cilët kanë mbetur pa votuar për shkak të mungesës së dokumentave biometrike. Një nga ta është vetë kryetari i Partisë Demokratike Shqiptare, Menduh Thaçi. Zoti Thaçi thotë se ka pasaportë diplomatike, biometrike.
Por nga Komisioni Shtetëror i Zgjedhjeve thonë se pasaporta diplomatike nuk ka adresë të individit dhe se ajo nuk është një mjet i vlefshëm për të votuar.
Edhe nga Rilindja Demokratrike Kombëtare janë ankuar lidhur me parregullsi në procesin e votimit, përkatësisht persona të tjerë të kenë votuar në emër të të tjerëve.
Mbrëmë ka pasur një incident në lagjen Nerez të Shkupit, ku sulmues maqedonas kanë thyer xhama të dyqaneve dhe kanë dëmtuar makina pronë të shqiptarëve. Kjo mendohet të jetë bërë si trysni për t’i penguar ata të dalin në votime.
Vëshguesit ndërkombëtarë pritet t’i bëjnë komentet e para gjatë ditës së hënë. Janë 420 pjesëtarë të misioneve të huaja diplomatike dhe të OSBE-së e ODIHR-it të përfshirë në mbikqyrjen e këtyre zgjedhjeve. Numri i vëzhguesve vendas është shumë herë më i lartë.
Zyrtarë e përkrahës të partive kanë nisur të mblidhen para shtabeve partiake prej nga presin të mësojnë rezultatet e para. Drejtuesit politikë e shtetërorë kanë shprehur dëshirën për një proces të qetë, të drejtë dhe të ndershëm.
Zgjedhjet vendore në Maqedoni janë  jashtë mase të politizuara. Maqedonia ka tetëdhjetë komuna dhe qytetin e Shkupit si njësi e veçantë administrative me nëntë komuna.
Në Kërçovë nuk do të ketë raund të dytë, për shkak se atje garuan vetëm dy kandidatë, njëri shqiptar dhe tjetri maqedonas.
Shqiptarët, ndërkohë, pritet të fitojnë postet e prefektëve në Tetovë, Gostivar, Dibër të Madhe, në Çair të Shkupit, me gjasa të mëdha edhe në Strugë e në Kërçovë, ku këto ditë janë kthyer qindra emigrantë nga vende perëndimore për të votuar.
Po ashtu, një duzinë komunash rurale në veriperëndim dhe perëndim të Maqedonisë do të drejtohen nga shqiptarët. Komisioni Shtetëror i Zgjedhjeve mund të shpallë rezultatet e para, jozyrtare, nesër ose pasnesër.
Që një kandidat të fitojë postin e prefektit qysh në raundin e parë, duhet të ketë marrë mbi pesëdhjetë përqind të votave të atyre që kanë dalë për të votuar. Për kandidatët për anëtarë të Këshillave Komunalë nuk do të ketë një raund të dytë zgjedhjesh. Ne Diber ka konkuruar  anetari i Keshillit te Vatres, biznesmeni Ibrahim Kolari.(kortezi:VOA)

RRETHI ME SHKUMËS

by

Nga BEDRI  BLLOSHMI/

 Para shumë vitesh në Francë, me sa më kujtohet në një familje grabitet një fëmijë. E gjithë familja është shumë e tronditur dhe u vunë të gjithë në kërkim të fëmijës. Kaluan vite e vite në kërkim, por pa asnjë rezultat apo shpresë për gjetjen e fëmijës së grabitur. Më në fund pjestarët e familjes vendosën ta ndërpresin kerkimin, përveç nënës së fëmijës së humbur. Ajo vendos ose ta gjej fëmijën, ose do sakrifikonte veten, Ç’ më duhet jeta mua, pse duhet të jetojë pa fëmijën tim! Kushedi se ku është? Kush i jep të hajë, kush i jep ujë të pijë? Ajo që ma ka grabitur a ma trajton si fëmijët e vetë, nëse ka? Nëse nuk ka ç’fajë kam unë? Unë dua fëmijën, është i imi e kam të zemrës, e rrita me shumë mundime një copë mishi dhe tani ja vjen një ditë e ta marrin. Oh, shpirt I nënës ku je , mos qaj o shpirt I nënës do të gjej ku do që të jesh. O Zot të lutem ma kthe fëmijën, të përgjërohem, mos ma merr shpirtin pa e gjetur shpirtin tim! Kurrë s’kam për të pushuar së kërkuari, natë e ditë deri sa ta gjejë është fëmija im ku e kam,kush ma mori o zot të lutem.

Nëna merr rrugët si e marrë e me shkop në dorë, flokët të lëshuara mbi fytyrë e me sy të çapluar,qante ulërinte pyeste këdo që takonte. Ikte si e marrë fshat më fshat, natë e ditë pa pushim. Thërriste sa kishte në kokë  kush e ka parë një fëmijë të vogël. Më ka humbur mua, ma kanë grabitur, më ndihmoni të gjej fëmijën. Përrua më përrua e rrugicë më rrugicë, diku në një fshat në bisedë e sipër,me një plakë i thonë se një grua e atij fshati që s’kishte patur fëmijë kurrë, e kishin parë të dilte shpesh me një vajzë të vogël përdore dhe shpeshherë i bërtiste apo e qëllonte.Kur dilnin në fshat të gjithë e dinte që s’e kishte fëmijën e vet. E gjora nënë e ndërpret bisedën dhe shkon atje ku banonte fëmija.

Mbasi e pa fëmijën e përqafoi, puthte dhe qante. “Nëna” e zonja e shtëpisë, e shikonte e habitur dhe gjithë inat e me të thirrur ja rrëmbeu fëmijën nga kraharori. Të dyja gratë thërrisnin dhe bërtisnin me fjalët që nxirrnin nga goja njëra thoshte është imja, tjetra thërriste se është imja. Përfundimisht gratë iu drejtuan gjyqit ta zgjidhë këtë problem. Ditën e gjyqit filloi séance dhe gratë bërtisnin dhe thërrisnin, sa s’e merrte vesh i pari të dytin. Fëmijën e mbante përdore “nëna” e dytë. Dha e mori gjyqtari e pamundur ta vendoste se e kujt ishte fëmija. Seancën tjetër gjyqtari vendosi që fëmijën ta merrte ajo që e kishte paraqitur në gjyq. Çështja vajti në shkallën tjetër, por dhe kjo gjykatë nuk e ndryshoi vendimin sepse fëmija rrinte me atë që e kishte rritur dhe nënën biologjike nuk e njihte ndaj nuk i afrohej. Çështja shkoi në gjykatën e lartë gjyqtari i cila caktoi dhe ditën e seancës. Në këtë seancë të dyja gratë thërrisnin është imja thoshte njëra është imja ja priste tjetra. Dha e mori gjyqtari por qe e pamundur të merret vesh me të dyja gratë. U mbyll seance dhe u caktua seance tjetër e gjyqit. Erdhi dita dhe u paraqitën të dyja gratë, njëra me fëmijë përdore. I pyeti dhe njëherë gjyqtari, do merreni vesh me njëra-tjetrën zgjidheni këtë problem se kush e ka fëmijën apo jo. Si njëra dhe tjetra thërrisnin është e imja fëmija, jo është e imja ja priste tjetra. E gjithë salla e gjyqit me të ftuar ngeli e shtangur se s’po merrte rrugë zgjidhje problem.

Atëherë, ndërhyri gjyqtari gjithë inat, mirë se e zgjidhim unë këtë punë. Ngelet që të kënaqeni të dyja, fëmijën do e ndajmë përgjysëm.Nëna biolpgjike filloj të qajë e thërasë për vendimin që do merte gjyqtari tjetra mbante fëmijën për dore.

Në mesin e sallës, gjyqtari bëri një rreth me shkumës. E mori fëmijën, e vendosi brenda rrethit dhe i urdhëroi të dyja gratë ta kapnin njëra nga një dorë dhe tjetra nga dora tjetër. Ndërkohe mori një shpatë dhe e ngriti mbi kokën e fëmijës, gati për ta ndarë përgjysëm. Në këtë kohë nëna biologjike e lëshoi dorën e fëmijës duke thirrur mos e ndaj,fëmija është i imi po le ta mbajë ajo, mos e ndajë më dysh.Ndësa gruaja tjetër e tërhiqte fort nga krahu.

Atëherë gjyqtari vendosi: Lëshoje fëmijën se nuk është i joti,I drejtohet gruas që e tërhoqi fëmijën sepse fëmija është i kësaj tjetrës që nuk do të ndahet për gjysëm.Po në Shqipëri,a do të gjendet vallë ndonjëherë se ku e ka folenë drejtësia? Nëna biologjike me fëmijën e saj për dore duke u larguan për në shtëpi duke falenderuar gjyqtarin për drejtësinë e dhënë.

 

Lufta ne Kosove, nje lufte e drejte dhe e domosdoshme

by

Ish Presidenti Clinton : “Nese do ta bejme kete, ne do te ndihmojme per ta rikthyer ate ne vendin e saj legjitim si nje shtet evropian ne Ballkan, dhe jo per ta lene si nje shtet te copetuar ne periferi te Evropes”./

Përgatiti: BEQIR SINA, New York/

UASHINGTON DC- Kemi shkuar ne Kosove me aleatet tane ne emer te nje Evrope paqesore, te pandare e te lire, e cila, per here te pare, eshte brenda sferes se mundesive tona, shkruante para pese vjeteve Presidenti i Shteteve t Bashkuara te Amerikes Uiliam Xheferson Klinton(William Jefferson Clinton) sot: ish – Presidenti i 42-te i Shteteve te Bashkuara . Kemi shkuar atje per t’iu kundervene rrezikut me te madh qe i kercenohet ketij vizioni: destabilitetit ne Ballkan, i cili eshte nxitur nga nje fushate e mbrashte spastrimi etnik.

Problemi nuk qendron thjesht tek urrejtja etnike e madje as te konflikti etnik. Njerezit ne ish-Jugosllavi kane jetuar ne shekuj me konflikte te nje shkalle me te madhe a me te vogel, por “spastrim” konsekuent nga trojet e tyre nuk ka patur. Po te kishte ndodhur nje gje e tille, sot kombesite e ketij vendi do te ishin homogjene dhe jo kaq te larmishme sa jane.

Kushtet e patolerueshme ne te cilat ky rajon e gjen sot veten jane rezultat i nje fushate dhjetevjeçare te ndermarre nga Sllobodan Millosheviçi per te ndertuar nje Serbi me te madhe duke perzgjedhur popuj te tere per t’i shkaterruar vetem per shkak te perkatesise se tyre etnike e fetare. Keto metoda barbare te tij tashme ne i njohim fare mire. Perhapje e urrejtjes nga mediat. Vrasje e udheheqesve te moderuar. Armatosje e paraushtarakeve dhe dhenie urdhrash ushtareve per te kryer nje fushate te planifikuar vrasjesh e debimesh. Ç’rrenjosje e kultures, e trashegimise, e deshmive me te mirefillta per pranine e viktimave te shkaktuara nga ai. Refugjatet nuk jane nusprodukt i luftimeve te filluara prej tij; luftimet u destinuan pikerisht per te krijuar refugjate.

Ne nuk na hiqen nga mendja pamjet e njerezve te debuar nga shtepite e tyre, duke shtyre te moshuarit ne karroca e duke treguar rrefime per te afermit e vrare. Kete e pame per here te pare ne Bosnje e Kroaci.

 

Fillimisht bashkesia nderkombetare u pergjigj me nje asnjanesi te studiuar qe barazonte viktimat me agresoret duke vazhduar me diplomacine e pastaj me vendosjen e paqeruajtesve te paarmatosur qe kishin mandatin, por jo edhe mjetet, per te mbrojtur civilet. Kur hyri NATO-ja ne aksion, 250.000 njerez ishin vrare, kurse me shume se dy milione ishin shperngulur, shume nga te cilet ende nuk jane kthyer. Tani njerezit do t’i hedhin syte nga Kosova e do te thone se kete here, per arsye se vepruam shpejt e me forcen e duhur, u shpetuan me shume jete njerezish dhe refugjatet u kthyen te gjithe ne shtepite e tyre. Konflikti i Ballkanit, qe filloi ne Kosove 10 vjet me pare, do te perfundoje po ne Kosove. Ne nuk mund t’u pergjigjemi tragjedive kudo, por kur konflikti etnik kthehet ne nje spastrim etnik per te cilin duhet bere dallim, ne perpiqemi ta bejme kete e pa dyshim i tille eshte edhe rasti i Kosoves.

Po te ishim treguar te mefshet, rezultati do te ishte nje katastrofe morale e strategjike. Kosovaret do te ishin bere nje popull pa atdhe duke jetuar ne kushte te veshtira ne disa nga vendet me te varfra te Evropes e duke i mbushur plot demokracite e reja. Konflikti i Ballkanit do te kishte vazhduar pafundesisht duke krijuar nje rrezik per nje lufte me te gjere si dhe per tensione te vazhdueshme me Rusine. Vete NATO-ja do te ishte diskredituar qe nuk arriti te mbronte pikerisht vlerat qe i japin kuptim asaj. Ata qe thone se Kosova eshte shume e vogel per t’i dhene nje rendesi kaq te madhe, i harrojne keto fakte te thjeshta.

Kur ne fillim te vitit 1998 ne Kosove filloi dhuna, ne i rrahem plotesisht te gjitha rruget diplomatike per arritjen e nje zgjidhjeje. Tetorin e kaluar e bindem Z. Milosheviç qe t’i terhiqte disa nga trupat nga Kosova dhe te lejonte atje nje prani nderkombetare te paarmatosur. Kjo eshte zgjidhja qe avoketerit e kompromisit propozojne edhe sot. Mirepo ajo deshtoi qe vjeshten e kaluar. Z. Milosheviç i shkeli premtimet e bear, dergoi akoma me shume trupa ne Kosove dhe i destinoi ato per ofensiven qe kishte pergatitur gjate muajve te tera. Kur kjo ofensive filloi, ne u detyruam te vepronim.

Strategjia e Milosheviçit ishte konceptuar per te jetuar me gjate se ne dhe per ta perçare aleancen. Mirepo deshtoi. Ne vend te ndonje mosuniteti ne Bruksel, po vijne sinjale perhere e me te shumta per pakenaqesite ne Beograd : ushtaret serbe braktisin pozicionet e luftimit, civilet serbe protestojne kunder politikave te udheheqesve te tyre, djem te rinj i shmangen rekrutimit, serbe te shquar i bejne thirrje Millosheviçit te pranoje kushtet e NATO-s. Nderkohe, fushata jone ajrore ka shkaterruar ose demtuar nje te treten e automjeteve te blinduara ne Kosove, gjysmen e artilerise se Serbise, pajisjet e saj per te prodhuar municione, te gjithe kapacitetin e saj per te rafinuar produkte nafte e duke i shkaktuar edhe nje dem kolosal sektoreve te tjere te ekonomise. Megjithese Millosheviçi ka debuar me qindra mijera shqiptare kosovare nga shtepite e tyre, ai nuk e ka eliminuar Ushtrine Çlirimtare te Kosoves. Madje radhet e saj po shtohen dita-dites, ajo ka filluar te ndermarre ofensiva kunder forcave serbe, te cilat fshihen skutave per t’u shpetuar goditjeve ajrore.

Tani Millosheviçi po perballet me sigurine e vazhdimit te fushates ajrore, me kembenguljen e UÇK-se dhe me mundesine per t’u pergjigjur perpara popullit te tij per fillimin e nje konflikti qe jo vetem nuk mund te fitohej, por po i shkakton vendit disfate ushtarake e rrenim ekonomik.Çeshtja tani nuk eshte nese do te permbyset apo jo spastrimi etnik i kryer prej tij, çeshtja eshte se kur do te ndodhe kjo, e kjo do te thote se edhe sa pjese te tjera te ushtrise se tij ai deshiron t’i shikoje duke u shkaterruar gjate kursit qe ka marre.
Ndonese une nuk i perjashtoj opsionet e tjera ushtarake, ne jemi duke e vazhduar strategjine tone te tanishme per tri arsye.

E para, dhe me e rendesishmja, eshte se ajo po jep rezultate dhe keshtu do te arrije t’i permbushe me sukses te gjitha kushtet baze te NATO-s, te cilat jane rikthimi i kosovareve ne trojet e tyre, dalja e forcave serbe nga Kosova dhe vendosja e nje force nderkombetare per sigurine. Kjo force duhet te kete NATO-n ne qender, gje qe do te thote se ajo duhet te jete nen komanden dhe kontrollin e NATO-s si dhe rregullat e angazhimit te saj te jene te percaktuara nga NATO-ja, por do te kete formacione edhe nga vendet jo te NATO-s, pikerisht si forca qe derguam ne Bosnje. Fushata jone ushtarake do te vazhdoje derisa te permbushen keto kushte dhe kjo jo sepse ne jemi kokeforte apo arbitrare, por sepse keto jane kushtet e vetme mbi bazen e te cilave refugjatet do te ktheheshin ne shtepite e tyre ne siguri si dhe mbi bazen e te cilave UÇK-ja mund te ishte vertet e nxitur per t’u çarmatosur — kushtet baze te nje rezolute qe do te funksiononte.

Se dyti, kjo strategji ka gjetur nje mbeshtetje te gjere e te fuqishme ne aleance dhe si e tille ajo mundeson permbushjen e objektivave tane. Edhe pse vende te ndryshme mund te kene rrethana te brendshme te ndryshme, lidhje te ndryshme kulturore me Ballkanin si dhe ide te ndryshme per taktiken, nuk ekziston kurrfare pikepyetjeje per unitetin tone lidhur me qellimet e me deshiren per te fituar. Une kam punuar shume per te modeluar konsensusin tone te tanishem; pas 60 dite fushate ajrore, NATO-ja eshte me e bashkuar per Kosoven nga ç’ishte ne fillim.

Se treti, kjo strategji na jep mundesine me te mire per te realizuar qellimet tona ne nje menyre qe i forcon, jo i dobeson, interesat tona themelore ne marredheniet tona afatgjata e pozitive me Rusine. Rusia po ndihmon ne gjetjen e nje menyre sipas se ciles Beogradi te permbushe kushtet tona. Trupat ruse duhet te marrin pjese ne forcen qe do te ruaje paqen ne Kosove duke bere keshtu qe nje burim tensioni te kthehet ne nje mundesi bashkepunimi, tamam si ne perpjekjet tona ne Bosnje.

Se fundi, nuk duhet te harrojme se permbysja e spastrimit etnik ne Kosove nuk eshte e mjaftueshme ne vetvete per t’i dhene fund konfliktit etnik ne Ballkan dhe per te krijuar nje stabilitet te qendrueshem. Bashkimi Evropian dhe Shtetet e Bashkuara duhet te bejne per Evropen Juglindore ate qe beme per Evropen Perendimore pas Luftes II Boterore dhe ate qe beme per Evropen Lindore pas Luftes se Ftohte. Liria, respekti per te drejtat e pakicave dhe begatia jane forca te fuqishme per te ecur perpara. Ato u japin njerezve qellimet per realizimin e te cilave ata duhet te punojne; ato lartesojne shpresen kundrejt frikes dhe te nesermen kundrejt se djeshmes.

Keto do te mund t’i bejme duke rindertuar ekonomite qe perpeliten, duke nxitur tregtine dhe investimet si dhe duke i ndihmuar vendet e rajonit te hyjne ne NATO dhe ne Bashkinim Evropian.

Tashme demokracite e ketij rajoni po i pergjigjen vrullit te integrimit duke kembengulur ne realizimin e reformave te tyre, duke strehuar refugjate e duke mbeshtetur fushaten e NATO-s. Nje Serbi demokratike qe respekton te drejtat e popujve te vet si dhe te fqinjeve te vet mund te bashkohet, dhe duhet te bashkohet, me to.
Nese do ta beje kete, ne do te ndihmojme per ta rikthyer ate ne vendin e saj legjitim si nje shtet evropian ne Ballkan, dhe jo per ta lene si nje shtet te copetuar ne periferi te Evropes.

Ballkani nuk ka pse te jete i destinuar si kryeqendra e erresires ne Evrope, nje rajon i xhamive te bombarduara, i burrave e i djemve te pushkatuar nga prapa kokes, i grave te reja te perdhunuara, i rrjedhave te historise qofte te grupeve, qofte te individieve, te rishkruara apo te fshira. Siç i kane drejtuar udheheqesit njerezit e tyre gjate nje rruge, ata duhet t’i kthejne keta njerez drejt nje te nesermeje me te mire. Ne fund te fundit, ne dhe aleatet tane mund te ndihmojme qe kjo te realizohet, por kjo mund te arrihet nese do ta vazhdojme me konsekuence fushaten e NATO-s duke ndjekur nje strategji qe do te siguronte qe forcat qe e bashkojne Evropen Juglindore te jene me te fuqishme sesa forcat qe e copetojne ate.