Flet Prof.Dr. Jera KRUJA, shefe e Shërbimit Universitar të Neurologjisë, Universiteti I Mjekësisë, QSU Nënë Tereza, Tiranë/
Histori Suksesi nga Liliana Pere/
Për njëzet e pesë shekuj Betimi i Hipokratit ka qenë ‘kredoja’ e mjekësisë dhe, në
shumë universitete, te botës dhe është ende formula që thuhet kur merr diplomën për
mjekësi.Me vijne ndër mënt keto thënje duke ecur rrugës për në spitalin Universitar për tu
takuar me Mjeken e nderuar Prof.Dr. Jera KRUJA. Dëshiroj te bisedoj shume me këtë
grua te madhe nga afer , aty pranë te semureve ku ajo drejton c’do dite me
devocion, panvarësisht bisedave ne elektronike dhe në telefon.une vendosa të kaloj pak
ore ne spital Jera më prêt me nje buzeqeshje te embel prej nje gruaje fisnike , me
nje dashamirësi të pamatë nëne, nje qetësi dhe respect qe më ka mbetur ne mëndje..
Pavioni ku ajo ështe shefe shkëlqen nga pastërtia rregulli , dhe shumë mire i restauruar
Ne pavion mbizotëronte nje qetësi absolute qe të bente te mos besoje se ishe ne spital.Mu
be zemra mal, per te semuret ne rradhë te parë qe kanë te drejtë t’i gezojne keto kushte
dhe vlerësova fort Prof.Dr.Jeren, per përpjekjet e saj. Jera eshte nje missionare e
vërtetë humanizmi. ……………….
Afrohem tek spitali”Nene Tereza” Jeta është e kushtueshme, jeta është jetë, lufto për të….thenje e madhe e Nobelistes humane.
Ne jemi disa herë krenarë për Nënë Terezën. Institucioni mjekesise mban emrin e saj dhe, më kryesorja është se Nënë Tereza, sot në të gjithë njerëzimin është simboli i humanizmit, simbol që na përket, te gjitheve por veçanerisht mjekëve Plejada e mjekëve dhe e personelit mjekësor shqiptar kane rolin kryesor në jetën e shoqërisë sonë, gjithmonë duke u bazuar në parimet e humanizmit në moralin e paqes të Nënë Terezës, gjë që edhe mjekësia jonë i qëndron besnike, sepse kanë bërë Betimin e Hipokratit. . Shembull pozitiv kemi shumë por sot po bisedojmë me gruan tepër të suksesshme humane me integritet te larte profesional, nje personalitet ne fushen e mjekesise, që ka bere emer ne institucione Eropeane dhe Internacionale me studime shkencore dhe punen e saj .
Profili /
Prof.Dr. Jera KRUJA perfundon studimet në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Tiranës si nje studente e shkëlqyer, një mjeke e talentuar, në katedrën e Neurologjisë.
1979, u emërua në klinikën e Neurologjisë, në QSU-Tiranë dhe prej vitit 1981 është pedagoge e neurologjisë në Fakultetin e Mjekësisë të UT. Në vitin 1989 merr titullin Doktor i Shkencave Mjekësore, në vitin 1994 Profesor i Asociuar dhe më 2001 Profesor. Është autore dhe bashkautore e mbi 100 e me shume artikujve shkencore dhe referateve në konferenca ndërkombëtare e kombëtare; organizuese dhe bashkorganizuese e dhjetëra konferencave kombëtare e ndërkombëtare në fushën e neurologjisë dhe autore e dy teksteve dhe dy monografive në fushën e neurologjisë
• Shefe e Shërbimit Universitar të Neurologjisë, Fakulteti i Mjekësisë, Universiteti i Mjekësisë Tiranë; Qendra Spitalore Nënë Tereza
• Presidente e Degës Shqiptare kundër Epilepsisë,
• Anëtare e Komisionit Shkencor të Akademisë Europiane të Neurologjisë,
• Anëtare e Komisionit të Edukimit të Federatës Botërore të Neurologjisë.
****************************************************************************
Jeni te lutur të ndiqni bashkëbisedimin.
– Kush është fëmijëria dhe familja e Jera Krujës ? Prejardhja e Jerës ?Sa ndikim ka pasur familja e saj shume e arsimuar? C’fare vlerash ka trashëguar Jera nga babi i saj një figurë e spikatur intelektuali modest që kontriboi me dijet e tij enciklopediste, me qetësinë që rezatonte dhe mbi të gjitha me vlerat e larta e të veçanta njerëzore ????
Le të mësojme gjithshka rreth saj nëpërmjet intervistës..
Familja e Prof.Dr.Jera/
Nëna ime, Shpresa, vjen nga një familje e pasur e qytetit të Durresit. Ka punuar si arsimtare shumë e aftë dhe e vlerësuar në profesionin e saj dhe na ka edukuar ne, të trija vajzat e saj, me një edukatë të rreptë pune. Nuk mbaj mend shumë përkëdheli nga ana e saj, por përkushtimi I saj për familjen ka qenë gjithnjë I admirueshëm. Babai, Pertef Kruja, I përket një brezi që ai vetë do ta emërtonte Brezi Krahëthyer, në një roman të tij. I lindur në Shkodër, pasi studioi në Gjimnazin e këtij qyteti, filloi studimet Universitare në Universitetin e Romës. Ishtë përgatitur të shkonte në Vienë, si gjermanisht folës I mirë që ishte, por ishin vitet e luftës së dytë botërore dhe kjo dëshirë nuk iu realizua. Pas lufte, mgjse kishte qenë gjithnjë antifashist (por edhe antikomunist), si shumë moshatarë të tij të shkolluar, nuk shihej me sy të mirë nga regjimi I kohës. Në vijimësi të disa eventeve fatkeqë me shokë të tij, u detyrua të largohet nga qyteti I lindjes dhe punoi në Durrës si mësues I Letërsisë së Huaj, Psikologjisë, në fillim në Gjimnazin e qytetit e më pas në Filialin e Universitetit në këtë qytet. Shumë vite ka qenë drejtor I Bibliotekës së qytetit, që për mua ishte një fat I vecantë se më hapi dyert e ndaluara për shumë bashkemoshatarë të mi, ato të librave “të ndaluar”. Njihet si përkthyes I disa veprave klasike nga gjermanishtja, italishtja e frengjishtja. Qetësia e tij, shpirtmadhësia, butësia, dijet e tij të pafund në shumë fusha, buzëqeshja e pashterrëshme, edhe ne moment të këqija, më kanë shoqëruar që në momentin që kam lindur. Dy motrat e mia, Zana dhe Mira, kanë një karrierë edhe më të pasur e të sukseshme se e imja përkatësisht në fushën e Ekonomisë dhe në atë të Muzikës. Të dyja janë shkolluar në Tiranë, kanë punuar pak kohë si pedagoge në degët e tyre e më pas kanë përfunduar studimet e doktoraturës e më tej në universitete të njohur SHBA e Kanada ku edhe jetojnë bashkë me familjet e tyre.
-E dashur Jera;Në këtë intervistë cili do të ishte impresioni juaj për qytetin tuaj te lindjes me nje shikim bije, dhe inteletualeje model, sikundër jeni ju ?
Do të kujtoja qytetin tim të lindjes, Durrësin, hapësirën e pamatë të detit e qiellit, që shtrihej para dritares së shtëpisë sime. Ky sens hapësire më ka shoqëruar këndshëm gjatë gjithë jetës sime, megithejse u linda e u rrita në një periudhë ku tentohej me dhunë privimi nga shumë të drejta e liri.
Si e përmenda edhe më parë kam lindur në Durrës, por në Tiranë kam kaluar tashmë 2/3 e jetës sime. Ndërmjet këtyre dy qyteteve mund të bëj dallimin se Durrësi është qyteti I formimit, I ëndërrave, ndërsa Tirana patjetër është qyteti im I dashur ku munda të studjoj e të aplikoj profesionin tim dhe mbi të gjitha krijova, bashkë me bashkëshortin tim, një familje të bukur e të dashur që po rritet në numër këto vite. Tirana, si kryeqytet, është patjetër një qytet I mundësirave më të mëdha, I kontakteve më të spikatura, I universiteteve, I spitaleve universitare, etj.
-E dashur Jera Ju karakterizoheni nga cilësitë dhe virtytet më të mira për një grua dhe një mjeke, ky eshte jo vetem opinion im qe biseduam gjatë ne spital, por një opinion i gjerë… Numëro disa nga keto veti , që ju çmoni më shumë tek vetja juaj ?
Nuk është e lehtë të përshkruash veten, më mirë pyesni të tjerë mbi këtë cështje. Shkurt mund të them se mundohem të punoj me përkushtim, të jem e drejtë, të jem e saktë, të drejtoj pa ngritur zërin, mundohem të mos jem subjektive në vendimet e mia, përpiqem të jem e gjerë dhe të krijoj një ambient paqësor në pune. Jeta është shumë komplekse dhe ka shumë momente të bukur. Po të jesh I zgjuar e zemërgjerë mund të kënaqesh edhe me një buzëqeshje, me një lule, me një ditë me diell. Mendoj se të qenurit inatci, jomirënjohës, intrigant, ziliqar, dashakeqës e shpirtvogël shkakton shumë problem, dhe shpesh herë përvec shoqërisë,po u shikua në një afat kohor më të gjatë e pëson më shumë vetë personi që I ka këto veti negative.
-E dashur Jera; Investimi juaj per formimin professional dhe intelektual ka qënë Fakulteti I Mjekesise.Mund të na flisni dicka rreth diplomimit dhe profesionit tuaj te mjekes ?
Jam diplomuar në Fakultetin e Mjekësisë, në vitin 1980. Nga ky vit kam filluar të punoj si mjeke neurologe, në fillim në Klinikën/Shërbimin Universitar të Neurologjisë , spitali Nr 5, Tiranë (nga viti 1992 QSU Nënë Tereza). Nga viti 1981 jam pedagoge e Fakultetit të Mjekësisë, në lëndën Neurologji. Gjatë karierës sime përvec specializimit në Fakultetin ku jam diplomuar, kam kryer disa specializime e fellowship në Medical School, Texas University, USA, Lariboisiere Paris, Bologna, Italia.
Pa dyshim në vend të parë rendis profesionin e mjekes, më pas të pedagoges së mjekësisë.
-E dashur Jera; Profesioni I Mjekut është nje profesion sa i nderuar aq dhe i vështirë, këerkon humanizëm, përkushtim te madh dhe sensibilitet sepse ke te bësh me jetë njerëzore cilësi qe keto juve nuk ju mungojnë, disa detaje ju lutem..
Eshtë profesion I vështirë por edhe shumë I bukur. Ka cdo ditë të papritura, tronditje, emocione herë pozitive e herë negative. Ka kontakte të pafundme njerëzore me shtresa të ndryshme të popullsisë. Pas rreth 36 vite punë mund të them se kam pasur rastin të takoj personalisht me mijëra pacientë e familiarë të tyre, studentë e kolegë. Kërkon një përkushtim të vecantë, shpesh herë edhe mohim të elementeve të rëndësishëm të jetës private.
– E dashur Jera; Jeni nje grua e rrallë mjaft e qetë e kulturuar, dhe me një dashamirësi te madhe. Biseda me ju më ka lëne shumë mbresa, Zgjedhja juaj per të ushtruar profesionin dhe per t’u rritur profesionalisht në vendin tuaj Shqiperi ështe per ta vlerësuar.Cilat jane arësyet e kesaj zgjedhje?
Ne ndryshim nga shumë kolegë e bashkeqytetarë të mi, megjithëse mundësitë personale, me fillimin e periudhës së Demokracisë ishin të mëdha, nuk kam menduar asnjë herë që të largohem përfundimisht nga vendi. Prof. Ramadan Sokoli, një mik I ngushtë I tim eti, e quante këtë prirje: “duhet të qendrojë dikush për të fikur dritat..” Pak ide pesimiste kjo, por e vërtetë për vitet që kemi kaluar.
– E dashur Jera e ka ngacmuar ndërgjegjen ambicia juaj positive, dhe më ka rritur respektin per ju dhe profesionin si mjeke, pedagoge dhe studiuese shkencore, duke përballuar shume sfida dhe vështiresi qe ka patur koha, gjinia si grua, dhe profesioni,dhe ju i keni miremenaxhuar te gjitha këto ne nje nivel per t’u adhuruar ku e ka gjetur këtë forcë dhe vullnet Jera?
Motoja që na kanë mësuar në familje është: Puno e lexo pa pushim se suksesi do të vijë patjetër. Kjo moto më bëri të mobilizohem që kur fillova Fakultetin e Mjekësisë, që nuk e kisha aspak të dëshiruar. Periudhën e studimeve e kujtoj me shumë nostalgji, megjithë lodhjen dhe impenjimin që mbartnin ato vite. Kam pasur fat të kem shoqe e shokë shumë dashamirës, që kënaqeshin me rezultatet e mia, gjithashtu edhe unë me ato të tyret. Jam martuar në vitete e fakultetit dhe kur fillova punën kisha lindur një djalë e pas më pak se dy vitesh linda edhe djalin e dyte. Të ishe pedagoge e Fakultetit të Mjekësisë, gjithashtu edhe mjeke ne një spital qendror, me ngarkesën e mësimdhënies, pacientëve, rojeve dhe me dy fëmijë të vegjel, sigurisht nuk ka qenë e lehtë. Falë mbështetjes së bashkëshortit, edhe ai mjek, kam kapërcyer shumë vështirësi. Megjithëse në vendin tonë bëhej një propagandë e vazhdueshme për barazinë grua burrë në shoqëri, ashtu si edhe në shumë shoqëri të tjera, edhe të përparuara, dihet se për një grua duhet më shumë mund e djersë se një burrë për të arritur disa pozicione. Mund të them se mundimi më është shpaguar shpesh me shumë mirësi nga fati. Kam arritur shumë shpejt në moshë marrjen e gradave e titujve shkencorë. Kam rreth 18 vite që drejtoj Klinikën/Shërbimin Universitar të Neurologjisë. Para kësaj periudhe kam qenë për mbi 5 vite zv dekane e Fakultetit të Mjekësisë, ndërsa për nëj mandat pata mundësinë të jem Rektore e Universitetit të Mjekësisë, Tiranë. Tani vazhdoj të punoj si shefe e Shërbimit të Neurologjisë, QSU Nënë Tereza dhe pedagoge e lëndës së Neurolgjisë, në Fakultetin e Mjekësisë, Universiteti I Mjekësisë, Tiranë.
Suksesesi juaj si mjeke i ka kaluar kufijte e vendit, Integriteti i lartë professional, puna juaj shkencore qe numëron, me sa mësova nga biseda mbi 100 e me shume botime dhe referenca artikujsh shkencore, sa jeni ndjerë e vleresuar ne shqiperi dhe jashte saj ?
Mendoj se nuk më kanë munguar vlerësimet nga ana e profesorëve të mi, kolegëve, pacientëve e studentëve ndër vite. Një sodisfaksion I vecantë është “matja e forcave” edhe në marrëdhëniet profesionale ndërkombëtare.
Mendoj se dy emërimet e viteve të fundit, njëri si anëtare e Komisionit Shkencor të Akademisë Europiane të Neurologjisë, që bashkon mbi 20.000 neurologë të Europës dhe tjetri si anëtare e Komisionit të Kurseve Edukativë të Federatës Botërore të Neurologjisë, ku aderojnë pothuaj të gjithë shtete e botës, kanë qenë dy nga sodisfaksionet më të mëdha të karrierës sime.
**
‘’Rektorja e të parit Universitet të Mjekësisë në Shqipëri është Prof.Dr. Jera Kruja, një mjekje e studiuese e shquar e Fakultetit të Mjekësisë Prof.Dr. Rektorja Jera Kruja është një nga studentet e shkëlqyera, një nga mjeket e talentuara, një studiuese shumë e mirë e Fakultetit të Mjekësisë, në katedrën e Neurologjisë dhe spitalit. Jera, është absolutisht e mrekullueshme, me integritetit, aftësi profesionale, morale e të gjithanshme.Ishte nje nderim i madh për të gjitha vajzat e grate, të cilat që në ditët e para të këtij sistemi kanë dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm në zhvillimin e tij me përkushtimin e tyre e kanë bërë këtë sistem edhe më human, edhe më të ndjeshëm, edhe më të përgjegjshëm. ‘’
-Cili është raporti që ju keni me vehten ,profesionin që ju i keni kushtuar jo pak kohë në jetën tuaj, dhe komunitetin e gruas qe te rrethon si e shihni stadin e saj te zhvillimit në shoqërinë shqiptare sot ?
Mendoj se kam një raport të mirë me veten, familjen, profesionin, por gjithnjë ka vend për përmirësim. Komuniteti I grave është një pjesë e pandarë e shoqërisë. Mgjs e kam punuar gjithnjë sa disa burra bashkë, mundohem të mos e harroj që jam grua dhe se kam detyrë që ta mështës më shumë këtë komunitet se gjithnjë ka persona që nuk kanë arritjet dhe fatin tënd në jetë.
Edhe në vitet e kufizimeve të pëfund, jemi munduar që në mjekësi të kemi një frymë përparimtare e bashkekohore. Vitet e hapjes kanë ndikuar pozitivisht për mundësinë e studimeve, shfrytezimit të literatureës, specializimeve jashtë vendit. Per fat të keq një numër I konsiderueshëm kolegësh kanë kryer specializime jashtë, duke mos u kthyer më në vend, gjë që herë pas here ka krijuar boshllëqe që janë mbyllur me vështirësi. Mendoj se aktualisht kemi një stad zhvillimi që nuk është ende aty ku do të dëshironim, edhe në fushën profesionale, atë akademike dhe sidomos kemi mangësi në fushën e kërkimit shkencor. Me gjithë atë në degë të ndryshme të mjekësisë brenda vendit ka arritje më të vogla ose më të mëdha që tregojnë që edhe përpjekjet individuale mund të bëjnë që të ecet përpara në profesion.
Puna juaj arritjet tuaja , humanizmi juaj dhe niveli larte qe trasmeton me punen tuaj flet per nje grua me personalitet të spikatur, a mund te me spjegoni kuptimin filozofik të viteve te shkuara ne lidhje me profesionin grua dhe evolucionin e tyre?
Do tu kujtoja cdo gruaje se në botë dhe në vendin tonë ka shembuj të panumërt grash që me aftësitë e përkushtimin e tyre kanë arritur rezultate të larta në profesionet përkatëse. Kjo është një moto që duhet të na bëjë të ndjehemi të barabarta me burratdhe te kemi besim te patundur per ta forcuar rolin tone duke ndikuar ne masen e gjere te grave
Falenderim per Lilianen dhe org Gruaja shqiptare ne Bote dhe misionin e saj
Falenderoj znj.Liliana Pere, që me dashuri dhe këmbëngulje të pafund mundohet që ngrejë lart rolin e secilës prej nesh, në fusha të ndryshme edukimi e profesioni, në mosha te ndryshme, brenda ose jashtë Shqipërisë. Ky organizim: Gruaja Shqiptare në Botë me misonin e saj fisnik të evidentimit të punës së cdo gruaje shqiptare dhe berjes present te vlerave është për tu përgëzuar dhe përqafuar nga e gjithe shoqeria . Faleminderit Liliana
Faleminderit– Ju e nderuar Prof Dr Jera Kruja gruaja teper e suksesshme humane me integritet te larte profesional, nje personalitet ne fushen e mjekesise, qe keni keni bere emer ne institucione Eropeane dhe Internacionale me studimet dhe punen tuaj shkencore. Karakterizoheni ne temperamentin tuaj nga nje bukuri dhe qetesi qe e pasqyron fytyra dhe shpirti juaj fisnik,njerezore I mencur human dhe korrekt, e qete dhe mjaft e thjeshte,me nje miresjellje te jashtzakonshme.Do te kerkoja shume fjale te bukura me vlere qe te etiketoja pozitivitetin dhe personalitetin tuaj , cilesite e vyera qe keni, aftesite e tua gjithmone Ju jeni nje motivim dhe nje inspirim per te gjitha grate shqiptare kudo ku ndodhen.Jeni nje grua me shume vlera individuale dhe profesionale, keni c’do gje te bukur qe duhet te kete nje personalitet grua.
Intervista me ju ishte nje nga intervistat me mbresëlenëse ,inspiruese, nje mesazh I madh per c’do grua qe kerkon te rritet ne prfesion dhe te permiresohet ne individualitetin e vet,
E dashur Jera, me mbushet me shume respect e dashuri, do te vij t’u takoj sa here te më marre malli per ju, duke bëre dhe humanizëm pëer te parëe te sëemuret.
Ju uroj suksese nga zemra, dhe qofshin gratë me kerkesa per studime dhe per tu ngritur profesionalisht dhe Humane po aq sa ju. Faleminderit dhe ju uroj sa me shumë suksese
Liliana Pere
Ing Informatik
Presidente
Organizimi Internacional.
”Gruaja Shqiptare Në Botë”
Advisor of Diplomatic Mission DMPP
Ilir Meta përballë pyetjeve për korrupsionin në Zërin e Amerikës
Nga Ardita DUNELLARI/
Zëri i Amerikës: Çfarë roli i kërkohet Shqipërisë të luajë në luftën kundër terrorizmit?
Ilir Meta: Shqipëria vlerësohet me notat më të larta përsa i takon bashkëpunimit të saj në luftën kundër terrorizmit dhe të gjitha kërcënimeve të reja, me të cilat ndeshet vendi ynë, rajoni ynë, por edhe Nato-ja dhe në këtë drejtim vlerësohet si një nga partneret më të mira dhe më të besueshme. Ky është forumi i dytë që zhvillohet në Uashington nga kongresmeni Pittinger, i cili është edhe kryetar i task-forcës në Kongresin amerikan. Ne shpresojmë që forumin tjetër ta zhvillojmë në Tiranë, ku Shqipëria ka shumë se ç’mund të thotë në këtë drejtim.
Zëri i Amerikës: Zoti Meta, gjatë këtyre ditëve keni patur rastin të takoheni me një numër kongresmenësh. Ndërkaq, në të kaluarën, kur keni ardhur në Uashington, por zakonisht edhe zyrtarë të tjerë të lartë nga Shqipëria i shfrytëzojnë këto vizita për të takuar edhe përfaqësues të ekzekutivit si dhe për të matur pulsin e administratës në zhvillimet që po ndodhin në Shqipëri. A keni plane të takoni ndonjë zyrtar të lartë të administratës?
Ilir Meta: Lidhur me këtë vizitë, dua të bëj të qartë që kjo është e përqendruar në Kongresin e SHBA, në cilësinë time si kryetar i Kuvendit dhe kemi patur takime të niveleve më të larta, duke përfshirë sot edhe me lideren e demokratëve në Kongres, zonjën Nancy Pelosi, madje kemi patur mundësinë edhe të përshëndetemi, përpara se të votohej për kryetarin e ri të Kongresit, me kryetarin e mëparshëm, zotin Boehner. Do të zhvillojmë edhe takime të tjera, por natyrisht që kjo ka qenë një axhendë e përqendruar te Kongresi, duke u takuar me disa prej komisioneve më të rëndësishme, si i jashtmi, i ligjeve dhe mjaft kongresmenë të shquar, të cilët merren me Shqipërinë dhe me Evropën.
Zëri i Amerikës: Zoti Meta, tema e terrorizmit patjetër është një përparësi e politikave të Shqipërisë, por ka një numër problemesh me të cilat ndeshet Shqipëria. Kohët e fundit keni paraqitur edhe propozimet në Komisionin e Venecias për reformat në drejtësi. Reformat që janë paraqitur në këto propozime sjellin gati një përmbysje të sistemit aktual. Ju si i shihni këto propozime?
Ilir Meta: Padyshim që është e domosdoshme të bëhet një ndryshim rrënjësor në sistemin e drejtësisë. Kjo është edhe arsyeja përse ka një angazhim kaq të madh të mazhorancës, por uroj edhe të opozitës në këtë drejtim. Sikurse ju e përmendët me të drejtë tashmë Komisioni i Venecias do të shprehet për ndryshimet kushtetuese që propozohen për t’i hapur rrugë kësaj reforme dhe unë jam i bindur që me këtë vullnet politik ne do të arrijmë të bëjmë një ndryshim rrënjësor që të ndihet në radhë të parë tek qytetarët e Shqipërisë.
Zëri i Amerikës: Por vullneti politik ka munguar deri tani sepse Shqipëria mori një notë, duhet të themi, negative për sa i përket avancimit të negociatave për hyrjen në Bashkimin Evropian dhe Thembra e Akilit ka qenë vazhdimisht jo vetëm klima politike, por në radhë të parë drejtësia, mosavancimi i kësaj reforme. Si e gjykoni punën e qeverisë deri tani, ju jeni dy vjet në këtë koalicion, pra si e gjykoni punën e qeverisë në këtë drejtim?
Ilir Meta: Të mos harrojmë që në këto dy vjet Shqipëria mori statusin e vendit kandidat. Së dyti, është e qartë që miratimi i ndryshimeve kushtetuese për sa i takon reformës në fushën e drejtësisë, do t’i japë një shtytje të fuqishme hapjes së negociatave të Shqipërisë. Shpresojmë që edhe progres-raporti do të reflektojë hapat pozitivë që ka bërë vendi. Ne këto probleme i dimë, këto probleme po i adresojmë. Jemi të bindur se vendi do të shënojë progres edhe në këto fusha kritike si korrupsioni, lufta kundër krimit të organizuar e kështu me radhë.
Zëri i Amerikës: Po sinjalet nuk janë aq të mira, duke qenë se ju keni qenë në Komisionin e Reformës. Duke qenë i brendshëm vetë përse nuk dolët me një variant të njëjtësuar? Fakti që keni dalë me variantin tuaj tregon që akoma ka divergjenca dhe ky proces mund të zgjasë shumë dhe të mbajë peng reformën në drejtësi, që është parakusht për avancimin e negociatave.
Ilir Meta: Së pari duhet të kemi parasysh që varianti ka qenë një variant i ekspertëve, nuk ka qenë një variant i partive apo mazhorancës dhe jam i bindur që propozimet e deputetëve të Lëvizjes Socialiste për Integrim janë mjaft konstruktive dhe ndihmojnë në avancimin e reformës, ashtu sikurse nuk paragjykojmë edhe propozimet e të gjithë faktorëve të tjerë.
Zëri i Amerikës: Si janë relatat brenda koalicionit qeverisës? Ju keni folur disa herë për ato që i quani impulse në qeveri. A shihni në të ardhmen një riorganizim të krerëve të kabineteve?
Ilir Meta: Impulset nuk kanë të bëjmë me emrat dhe kjo është e keqja që në Shqipëri gjithçka personalizohet edhe në politikë, por edhe në komunikimin publik, por kanë të bëjmë me domosdoshmërinë për të shtuar energjitë dhe për të arritur rezultate më të prekshme, pasi, kuptohet që sfidat janë shumë të mëdha. Nuk janë sfida thjesht të Shqipërisë, janë sfida të rajonit tonë, janë sfida të Bashkimit Evropian që është një partner shumë i rëndësishëm për ne. Dhe në këtë drejtim absolutisht që rritja e vështirësive kërkon edhe shtimin e energjive dhe të impulseve.
Zëri i Amerikës: Si e gjykoni qeverisjen Rama në lidhje me ekonominë? Ekonomia mbetet një problem shumë i madh për Shqipërinë dhe duket se popullata po ju jep një votë të zëshme negative me ikje masive, me largime, me problemin e ISIS-it, që në shkallë të gjerë komentohet si një nevojë ekonomike që i detyron disa njerëz të shkojnë andej. Ju flisni për përparim, por konkretisht çfarë note do t’i vinit qeverisjes Rama në drejtim të ekonomisë?
Ilir Meta: Së pari, nuk jam mësues që të vë nota. Së dyti, jam edhe pjesë e kësaj qeverisjeje dhe e këtij koalicioni dhe njëkohësisht i gatshëm për të njohur edhe përgjegjësitë e mia por edhe të forcës politike që unë përfaqësoj. Por nuk duhet të harrojmë se kjo qeveri e mori në një situatë mjaft të vështirë. Nuk duhet të mendojmë që kjo qeveri është përgjegjëse për krizën greke, është përgjegjëse për këtë situatë të vështirë ekonomike apo financiare të Eurozonës dhe partnerëve tanë kryesorë. Të mos harrojmë se Italia, që është partneri ynë kryesor dhe drejt së cilës shkojnë shumica e eksporteve tona, nuk ka një situatë të shkëlqyer ekonomike. Pra, ka shumë faktorë të jashtëm, ka shumë presion të jashtëm. Por, absolutisht që shumë më tepër duhet të bëhet në këtë drejtim. Ky ka qenë, është dhe do të jetë shqetësimi im kryesor, sepse edhe reformat e tjera duhet të synojnë pikërisht në rritjen ekonomike të vendit në radhë të parë dhe në një shpërndarje sa më të drejtë të saj, në mënyrë që të përmirësohet jeta dhe standardi i qytetarëve tanë. Kështuqë, pa vendosur asnjë notë, patjetër që mund të them se duhet të bëjmë shumë më tepër për rritjen ekonomike të vendit dhe të kemi kurajo edhe të mësojmë nga ndonjë vend fqinj siç është edhe rasti i Maqedonisë, ku vazhdimisht kam insistuar për të mësuar nga eksperiencat e tyre, të cilët pavarësisht nga problemet e mëdha politike që kanë patur apo që mund të kenë, kanë arritur të tërheqin investime të huaja mjaft serioze dhe të jenë mjaft atraktivë, edhe pse nuk i kanë mundësitë tona. Unë besoj se qeveria do ta ketë në vemendje këtë gjë, në mënyrë që vërtetë ne, në këtë kohë të përgjithshme, që karakterizohet nga vështirësi, nga mungesë fondesh, nga probleme mjaft të mëdha për të gjetur financime, të arrijmë ta rrisim ekonominë tonë në potencialet e saj të zhvillimit. Sepse nuk mund të pretendojmë ta rrisim mbi potencialet e saj të zhvillimit.
Zëri i Amerikës: Kriza në Evropë, filloi në 2008-ën menjëherë pas krizës në Amerikë, megjithatë në korrik ju keni pas mbi 7 mijë vet që kanë ikur – që kanë kërkuar azil në Gjermani, jo thjesht kanë ikur. 7 mijë e ca janë të regjistruar vetëm në Gjermani. Këto vende që ju i quani në krizë që janë partnerët tuaj për eksportet e Shqipërisë , këto vende po presin shqiptarët që kërkojnë një jetë më të mirë dhe ikin thjesht për nevojë ekonomike. Sot asnjëri nuk ikën më për mungesë dritash, e për fjalë të lirë e për dëshirën për të shkuar në Evropë. Këto janë të gjitha në Shqipëri. Ju keni një problem ekonomik që është ngritur dhe po ngrihet me shqetësim nga gjermanët që janë detyruar të thonë që do i kthejmë këto njerëz. Meqë përmendët vetë nevojën që vendi të ketë një zhvillim sa më të barabartë, të sjell një ndarje sa më të barabartë të përparimit që do të realizohet, desha t’u bëj një pyetje disi personale: klasa politike në Shqipëri, që shpalos një mënyrë jetese dhe një luks të jashtëzakonshëm. A ndjeheni ndonjëherë nën presionin e publikut, këtij publiku që ikën përditë, që ka një minimale të jetesës tek 5 dollarëshi në ditë, a ka ndonjëherë diçka që ju prek, ju kap në gjithë këtë shpalosje luksi dhe ekstravagance do të thosha.
Ilir Meta: Nuk e di për çfarë luksi ju e keni fjalën…
Zëri i Amerikës: Për mënyrën tuaj të jetesës, për shtëpinë e pushimit, për makinën, për pushimet ku i bëni, për …
Ilir Meta: Unë kam makinë të shtetit zonjë, por ju nuk jeni informuar mirë, kështu që nuk jam këtu për t’u marr…
Zëri i Amerikës: Zoti Meta, unë besoj se shikuesit tanë e gjykojnë atë që shohin me sytë e tyre përditë. Shqipëria është e vogël. Edhe besoj që kam detyrimin profesional t’ju ngre një shqetësim që e marrim përditë. Pyetja e vetme që marrim, ekskluzive për çdo politikan këtu është: Klasa politike e Shqipërisë duhet të largohet, ata po e mbajnë peng këtë vend pasi janë të gjithë të korruptuar. Them nga ana personale a e ndjeni ndonjëherë presionin, a ju vjen ndonjëherë siklet nga gjithë ajo që thuhet. A ndjeni dëshirën për të thënë: mjaft më! Dua të sqarohem, dua të lahem….
Ilir Meta: Po përderisa ju nga ana personale merrni përsipër të flisni në emër të gjithë popullit shqiptar…
Zëri i Amerikës: Jo, nga ana e shikuesve që na shkruajnë përditë…
Ilir Meta: Po pra dakord, nga ana profesionale, unë nuk mund të merrem me gjëra të tilla personale dhe ta ul nivelin e bisedës në këtë nivel. Unë jam politikan i cili jeton në Shqipëri, i cili vlerësohet dhe gjykohet nga shqiptarët, mund të vlerësohem edhe nga ata që ju kanë dërguar ju mesazhe të tilla por vlerësohem edhe nga ata që votojnë për këtë forcë politike. Ndërsa përsa i takon makinës nuk kam asnjë makinë personale…’
Zëri i Amerikës: Megjithatë, emri juaj është lakuar disa herë lidhur me afera korruptive; ju keni thënë vetë, nuk përmendet emri im në veçanti, megjithatë, kur mblidhen një e një që bëjnë dy, një kryeministër që më parë është akuzuar për korrupsion, kush tjetër mund të jetë në çështjen ÇEZ dhe DIA, në lidhje me marrëdhëndiet mes tyre. Kjo ishte një nga aferat e fundit që u përmend.
Ilir Meta: Si ishte kjo akuzë? Se i paskeni shumë keq informacionet.
Zëri i Amerikës: Qe një kompani që kishte lidhje me ju, përfitonte nga kontrata që mori DIA nga ÇEZ-i…
Iliri Meta: Po, dhe nga provohet kjo?
Zëri i Amerikës: Kjo ka dalë nga një dokument i BIRN-it që është marrë nga firma… Unë besoj se të gjithë shqiptarët e kanë lexuar atë informacion.
Iliri Meta: Kjo është e keqja juaj, që unë kam marrë 260 mijë vota dhe nuk do të flas do në emër të gjithë shqiptarëve, jam i kujdesshëm të flas në emër të atyre që kanë votuar për mua, kurse ju flisni në emër të të gjithë shqiptarëve për një mashtrim publik…
Zëri i Amerikës: Jo, për një njoftim në media, që një firmë që përfaqëson qeverinë shqiptare ka përmendur një ish-kryeministër…
Iliri Meta: Unë do t’ju jap juve dokumentin e firmës, e cila ka bërë publik.
Zëri i Amerikës: Do të kishim shumë kënaqësi ta kishim patur
Ilir Meta: Por ju duhet ta kishit të qartë kur bëtë këto pyetje, që ajo nuk ka pas shkrime të manipuluar, ka bërë të qartë që nuk përmendet emri i zotit Meta në asnjë rast për këtë çështje dhe ish-kryeministrit që ka përfituar në këtë çështje i ka dalë emri, ka dalë dokumenti; mund ta jap edhe unë, edhe pse s’e kam zakon të përmend emra, ju e paskeni këtë kurajo të përmendini emra. Është e drejta juaj, me sa duket duhet ta filloni gazetarinë nga e para.
Zëri i Amerikës: Zoti Meta, një fakt që mbetet thembra e Akilit, korrupsioni. Ngrihet problemi me drejtësinë, me mosgjykimin e akuzave që bëhen.
Ilir Meta: Shqipëria e paska zgjidhur problemin e korrupsionit, se mund t’ju marr ju t’ju vë prokurore të përgjithshme dhe ju e zgjidhni në emër të popullit.
Zëri i Amerikës: Pyetje të këqia nuk ka, ju mund t’i sqaroni, unë mund të jem e painformuar.
Ilir Meta: Nëse flasim nga ana profesionale për lajme, të cilat publikisht janë konfirmuar, që janë të pavërteta, nëse ju flisni në emër të kësaj kompanisë që ka mbrojtur gjoja qeverinë shqiptare, kur ajo ka bërë një sqarim publik dhe zyrtar dhe ju nuk paskeni, atëhere mua më vjen shumë keq.
Zëri i Amerikës: Ajo thjesht thotë që nuk e kemi përmendur me emër zotin Meta. Asnjëherë nuk thotë që nuk bëhet fjalë.
Ilir Meta: Nuk e ka përmendur asnjëherë zotin Meta për asnjë tranfertë, apo praktika korruptive lidhur me këtë çështje. Kjo është kështu të lutem dhe ish-kryeministri e ka emrin, ka patur një aktivitet të tijin privat, gjërat janë bërë publike, ju nuk i dini këto gjëra, atëhere më vjen keq për profesionalizmin tuaj.
Zëri i Amerikës: Atëhere pse lakohet emri juaj, pse tërhiqni një vëmendje të tillë negative, a ka një arsye personale, apo inat personal që kanë gazetarët me ju?
Ilir Meta: Më vjen për të qeshur se jetoni në Amerikë. Sa herë që del emri i Klintonëve këtu për këto probleme…
Zëri i Amerikës: Jo për korrupsion të tillë.
Ilir Meta: Kur zoti Meta nuk do të jetë në politikë, patjetër që nuk do të dëgjoni për zotin Meta. Por kjo është një gjë që e vendosin qytetarët shqiptarë, nuk vendoset nga askush tjetër.
Zëri i Amerikës: Qytetarët shqiptarë po ikin përditë. Me aktet e tyre po tregojnë që kanë humbur besimin, në Transperancy International në anketa del gjithmonë mungesa e besimit tek qeveritarët. Ju nuk e ndjeni këtë si politikan veteran që jeni?
Ilir Meta: Unë natyrisht që ndiej atë përgjegjësi që kam, por mendoj që është gjëja më e lehtë që të flasim në mënyrë populiste, por duhet të tregohemi më realistë, sepse kemi edhe nga vendet anëtare të BE-së që ikin në vende më të zhvilluara, si në rastin e Gjermanisë, por kjo nuk do të thotë që këto vende kanë probleme që meritojnë një karkterizim të tillë edhe të përfaqësimit të tyre politik. Ne nuk duhet t’i gënjejmë njerëzit dhe t’u krijojmë iluzione e gjërat do të ndryshojnë në mënyrë të shpejtë dhe në mënyrë të jashtëzakonshme, duke ndryshuar disa politkanë që janë përgjegjës.
Zëri i Amerikës: Po ju erdhët në pushtet dy vjet përpara me premtimin që gjërat do ndryshojnë. Ju jeni kryetar i Parlamentit, ju ndani fondet për përparësitë e qeverisjes në Shqipëri, pra një përgjegjësi institucionale e keni…
Ilir Meta: Çdo gjë ndahet në mënyrë transparente. Dhe një nga arsyet që jemi këtu është për të forcuar bashkëpunimet me Institutin Demokratik Amerikan lidhur me programet e transparencës në Parlament…
Zëri i Amerikës: Shpresoj të dëgjoj në të ardhmen prej jush. Ju uroj suksese gjatë qëndrimit në Washington.
Ilir Meta: Faleminderit shumë.
Ida Trebicka, nje pianiste shqiptare në SHBA
Ida Trebicka “Affiliate Professor” në degen e pianos në Universitetin e Syracuse SHBA/
Nga Liliana Pere. Histori Suksesi/
Profili
Ida,një grua pianiste ne profesion, qytetare nga Korça.Qyteti i abc Shqipe, serenatave, qyteti i dashurisë,Parisi i Vogël, e po të kërkosh, gjen plot epitete të tjera që cilësojnë vlerat e qytetit te Korces. E hapur herët me botën, drejt perëndimit ze vend te konsiderueshëm kultura. Shumë Atdhetarë që sot mbushin faqet e historisë së kombit, ishin pikërisht nga Korça,
Të kujton po aq kënaqësi e mikpritje, sepse kudo që të shkosh gjëja e parë me të cilën do të takohesh, është pikërisht mikpritja e korçarëve…Lulet ..Kangjellat, sofatet kalldrëmet eh……
Korca mbetet vendlindja e dashur e Idës ku,ku u lind dhe u rrit. Në Korce, nëpermjet familjes, shkolles dhe traditave qytetare Ida u formua si artiste/muzikante dhe qytetare. Korca për atë është e shtrenjtë, është vendi me i bukur jetës së saj ku ndihet e qetë, e rrethuar me dashuri. Puna e saj shoqëruar me passion e talent bëri te behet nje artiste, qe t’i kapërxeje kufijte e Korçës dhe Atdheut, Ida sot eshte nje Pianiste e madhe ne SHBA
Në vitin, 1995, Master’s Degree në Piano Performance, Ph.D (Doktorature).
Në vitin 1997 pedagoge, Affiliate Artist në shkollën e muzikës, Setnor, në Universitetin e Syracuse…1997, fiton poziten e “Affiliate Professor” në degen e pianos. Nje realizim i mundimeve, djerses, oreve te pafundme te punës, dhe kurorëzim i ëndrës per t’u stabilizuar perfundimisht në SHBA, dhe krijuar nje jete te re, dhe karriere brilante
Karriera artistike filloi në Shqiperi dhe vazhdoi në Azi, Kanada, dhe sigurisht në Shtetet te Bashkuara, nga lindja në perendim dhe Jug Nje nga momentet me signifikante është concerti i organizuar nga “Miqte of Firences” me 2006, luajtur solo, tek kembet e statujes se Davidid, në Galleria dell Accademia në Firenze.
*****************************************************************************
Ju lutem ndiqni Intervisten…
E dashur Ida;
-Endrrat e Ides per tu bërë pianiste nis herët që në femijerinë e saj, shoqeruar me punë dhe passion behen realitet.Si ka filluar ëndra dhe dëshira per muzikën dhe vecanërisht istrumentin tuaj te dashur Piano?
Qe femijë kam qenë e dashuruar pas muzikes. Në familje nëna ime Meri Tili, ka pasur nje ze te mrekullueshem, babai Koco Tili, i edukuar dhe shkolluar në Liceun francez te Korces, i binte mandolinës, kendonte ariet e Verdit dhe Puccinit rreth shtepise, dhe motra Klara, luante në violinë me ore te tera, duke krijuar keshtu nje ambjent artdashes. Në moshen 7 vjecare, jam pranuar në shkollen e muzikes Tefta Tashko Koco në vendlindje. Fatkeqesisht, nuk u lejova te studioja asnje instrument per shkak se motra ime ishte nxenëse në klasen e violinës. Shume shoqe dhe shoke te mij pesuan te njejtin fat. Mesimet e solfezhit nga ana tjeter ishin te rregullta dhe me mbanin te gjalle interesin per muziken. Me vonë në semestrin e dyte te klases se shtate, me interesimin dhe insistimin heroik te nënës time, Meri Tili, dhe perkrahjen e drejtoreshes se muzikes Vasilika Cavali-Nano, (te cilen e kujtoj me shume dashuri,) u pranova si pianiste e rregullt në shkolle. Ajo shkolle mbetet vatra ku jam rritur, kam luajtur si femije, jam formuar, frymezuar, dhe ku kam krijuar lidhjet shoqerore me te fuqishme.
-E dashur Ida; desha te di kur jeni larguar nga Shqiperia, cilat jane aresyet , dhe si është komunikimi juaj me Atdheun pas largimit, Sa Nostalgjike jeni ?
Jam larguar nga Tirana, me 1992, dhe per nje kohe te gjate u shkeputa dhe nuk u riktheva në Shqiperi. Nga 2005, kam vizituar atdheun pothuajse cdo vit.Kam nënën dhe farefis në Korce, por dhe miq, kolege dhe shoqeri në Tiranë, Durres, Elbasan, Shkoder dhe Pogradec etc.
Malli per vendlindjen dhe Atdheun nuk treten asnjeherë.
-Formimi juaj shkollor pas liceut finalizohet me rezultate te larta në shkollën e muzikës Tefta Tashko Koço në Korçë,dhe rritja juaj ne nje ambjent artdashës, mendoni se mësimet e para në këtë shkollë janë pjesë e suskesit tuaj sot?
Absolutisht, shkolla e muzikes në Korce, ishte vertet në krye te te gjitha shkollave te tjera te qytetit, jo vetem pse kishte destinacion mësimdhenjen e lëndeve artistike e muzikore, por në kete shkolle u jepej nje rëndesi teper e vecante edhe lëndeve te përgjithshme akademike, gjuhes, letersise, matematikes, shkencave natyrore, dhe gjuhes se huaj. Ajo shkolle ka nxjerre intelektuale dhe artiste te pafund te nje kualiteti te larte, sepse vërtet kur ke nje nje bazament dijesh teper te shendetshme qe në famijeri, edhe suksesi me vonë në jete është me i mundshem. Kujtoj me nostalgji pjesemarrjen në konkurset e matematikes, gjuhe-letersise etc, midis shkollave te qytetit, dhe si nëpermjet tyre kultivohej kureshtja dhe etja per dije te pafundme.
-Nga biseda vlerësovase ju jeni krenare per cilesinë e shkolles dhe mesimdhënjes ne Shqiperi, ka superioritet. Dhenja e Medaljes se arit nga Ministria e Kultures ju ka gezuar dhe entusiazmuar shumë, mund të percillni per lexuesit disa detaje ?
Ishte nje krenari jo vetëm e imja por e prindërve dhe familjes sime. Ishte vjështë e vitit 1981, dhe unë isha në semestrin e pare te studimeve te larta në Institutin e Arteve, kur u njoftova se do te me dorëzohej medalja në Pallatin e Kultures në Korce. Ishte vertet nje ngjarje e organizuar bukur, dhe e paharrueshme në kujtesen time. Ajo medalje ka qenë simboli i nje pune te parrjeshtur, e oreve te studimit te pafund në piano, në mes te beharit, dhe dimrit te ftohte. Ishte ajo medalje qe me lejoi mundesinë te shkoj per studime në Universitet, në nje kohe kur unë, femija e katert e nje familjeje me tre femije te studjuar, nuk do te kisha asnje mundesi dhe shprese per studime te larta,
-Cila ka qenë mbështëtja juaj nga pedagoget tuaj dhe shtysa per punuar me teper, kush pedagog ka ngelur në kujtesen tuaj si udhërëfyes në rrugen e muzikes si nje bazament dijesh tepër te shëndetshme ?
Në Insitutin e larte te Arteve u caktova në studion e Nora Cashkut, e cila kishte pak vjet qe ishte kthyer nga studimet në Rumani. Kam pasur marredhenje shume te mira me pedagogen time, te cilen me pas e pata kolege. Me ka dashur dhe respektuar shume.Ka qenë nje respect I ndersjellte.
-Me pas ju keni dhenë mesim si pedagoge , e pianos në Institutin e Larte te Arteve, sa e bukur dhe e rendesishme ka qenë per ju në planin akademik , bashkepunimi me koleget dhe studentet per te transmetuar tek studentët tuaj muzën e talentit tuaj te madh si pianiste ?
Ishte nje periudhe e shkëlqyer per mua, dhe kujtimet me te mira janë jo vetem nxenësit e mi por dhe figurat e muzikes shqiptare me te cilet pata rastin të njihem dhe bashkepounoj, si prof. Cesk Zadeja, Tonin Harapi, Kozma Lara, Albert Paparisto, si dhe mentored e mi te drejtperdrejte, Gezim Laro, Ibrahim Madhi, Muharrem Denisi dhe Kico Dako. Kam krijuar në ato kohe lidhje te thella artistike dhe miqesore me Bujar Llapin, Vangjush Papadhimitrin, Raimonda Kocon, Eno Kocon, Fatmir Hysin, Thoma Gaqin etc. Mbase harroj ndonje mik e koleg te asaj kohe, te me falni…Por pervoja e atyre viteve është e pazevendesueshme. Me kujtohet, kisha te njejten studio me prof. Toninin, ai hynte në dere me buzeqeshje, ulej në piano dhe luante Arabesque te Debussy. Kemi bere biseda per muziken, artin, kompozitore, kemi shkëmbyer ide, mendime, dhe gjithe kjo pervojë per mua është pasuri e ralle. Veprimtaria ime koncertore në ato vite u perhap nga sallat e ILA-se në TOB, Radio Televizion, Lidhjen e Shkimtareve, dhe në rrethe te tjrea te Shqiperise. Dua te permend se në ate kohe, se bashku me pedagoget e rinj, Astrit Seliten dhe Bujar Sykën themeluam Trion e Institutit te Larte te Arteve, dhe sebashku kemi luajtur mjaft koncerte.
-E dashur Ida, mund te sillni në vëmëndjen e lexuesve disa eksperienca të bukura te suksesshme tuajat me personalitete te artit shqiptar?
Keni interpretuar si soliste me Orkestren e Radio Televizionit nën dirigjimin e Eno Kocos, Koncertin 2 te Sergei Rachmaninov….
Nje nga kulminacionët e aktivitetit te asaj kohe ishe bashkepunimi me orkestren e RTSH, në vitin 1987-88 dhe dirigjentin Eno KLoco, në Koncertin Nr 2 te Sergei Rachmaninoff. Ishte gje e rralle në ate kohe qe soliste te tjere pervec, Margarita Kristidhit, Nora Cashkut dhe Anita Tartarit te kishin ate fat. Jam shume mirënjohese per mundasinë qe m’u paraqit. Në salle ate mbremje, ishin te gjithe pedagoget e Institutit. Në kujtese me ka mbetur perqafimi dhe fjalet mallengjyese qe prof. Ibrahim Madhi me ka thenë pas interpretimit tim. Edhe gazeta Zeri I Piopullit shkruajti nje artikull te gjate per ate Koncert, e ruaj nje kopje te gazetes edhe sot.
-E dashur Ida; C’fare mbështëtjesh keni pasur nga familja në jeten tuaj te dedikuar artit dhe sa vështiresi keni kaluar në kete rruge suksesi ?
Nuk me besohet qe kanë kaluar gjithe keto vite…dua te theksoj se te ishe artiste në ato vite nuk ishte e lehte, ishte nje lufte dhe sacrifice e vertete te ishe teresisht e dedikuar tek arti. Në ate periudhe, para demokracise, kushtet familjare dhe shoqerore paraqisnin vështiresite e tyre, sidomos per femrat. Martesa me Kosten ishte pjese e jetes prej te ciles lindi vajza ime e shtrenjte, Genta. Si cdo martese edhe ajo e jona pati vështiresi, perplasje personalitetesh, por edhe momente te bukura. Vitet kur Genta ishte e mitur, qenë te veshtira, ishin koherat e tollonave…jeta ishte vertet e veshtire, dhe ndikimi në marredheniet familjare, deri diku, negativ. Kosta im shoq, e adhuronte muziken klasike, dhe ishte teper I apasionuar pas saj, qendrimi i tij ndaj profesionit tim ishte pozitiv dhe inkurajues.
-Amerika, garanton liri dhe mentalitet tepër demokratik per gjininë femerore.A e patët te lehte kete adoptim dhe ambjentim per fushen tuaj muzikore pas largimit nga shqiperia, c’farë gjetët ne realitetin amerikan në lidhje me artin dhe muzikën si u perballët ?
Amerika ishte nje realitet i ëndres qe kam pasur qe në femijëri. Familja ime ka pasur mjaft anëtarë qe kanë emigruar në Amerike qe në fillim te shekullit the 20. Unë personalisht, jam ndjere shume mirë në Amerikë, gje qe është, me sa jam e informuar, tipike per gratë në pergjithesi.
Në pranverë te vitit 1993, nje mik i familjes me origjinë shqiptare nga Korca, Christopher Gillam, na sponsorizoi per studime te larta në Universitietin e Sirakuzes. U larguam në Gusht te të njejtit vit. Ishte realizimi i nje ëndre te madhe.
Te them te drejtën, fillimi ishte i veshtirë nga ana ekonomike per familjen, por jo i veshtirë per mua nga ana profesionale. Fakulteti i muzikës me beri nje oferte si Graduate Teaching Assistant, e cila me garantoi, nje Master’s degree pa pagese, nje kompesim monetar, dhe sigurim shendetesor familjar.Ishte nje offertë qe nuk mund ta refuzoja. Them me krenari, qe pregatitja jonë në Shqiperi ishte superiore, dhe me ndihmoi te ndihesha e respektuar, dhe ta perballoja jeten e re me optimizem. Nje aspect tjeter pozitiv, ishte fakti qe lexoja dhe kuptoja mirë gjuhën angleze.Vështirësia jonë ishte mungesa e njohurive technologjike, kompjuterit. Te gjitha detyrat ishim te detyruar t’i paraqitnim te printuara në kompjuter, vështirësi qe së bashku i kaluam në nje kohë te shkurtër me punë dhe dedikim.
-Rruga e suksesit tuaj fillon si pedagoge,mbron doktoraturën dhe kaloni Profesore në degen e Pianos,ne Amerikë, ka qene nje sadisfraksion i madh per Idën dhe familjen kjo arritje profesionale ? Mund ta pershkruani ju lutem rrugen e suksesit dhe aktiviteteve ne Amerikë dhe jashte saj ?
Në vitin, 1995, u gradova me Master’s Degree në Piano Performance, dhe fillova Ph.D (Doktoraturen). Në vitin 1997 ju u emëruat pedagoge, Affiliate Artist në shkollën e muzikës, Setnor, në Universitetin e Syracuse Nderkohe me 1997, applikova dhe fitova poziten e “Affiliate Professor” në degen e pianos. Si rrjedhim, fitova rezidencinë amerikanë per vete dhe vajzen, Ishte nje realizim i mundimeve, djerses, oreve te pafundme te punës, dhe kurorezim i endres per t’u stabilizuar perfundimisht në SHBA, dhe krijuar nje jete te re.
Kenaqesia dhe krenaria ime është maksimale pas koncerteve, shfaqjeve profesionale, konferencave dhe masterclasses. Karriera ime filloi në Shqiperi dhe vazhdoi në Evrope (Itali, France, Angli, Greqi); Azi (Kinë dhe Hong Kong), Kanada, dhe sigurisht në Shtetet te Bashkuara, nga lindja ( Nëw York, Massachusetts, Connëcticut, Pennsylvania, Nëw Jersey) në perendim (California,) në Veri ( Michigan, Chicago, Nëw York, Ohio) dhe Jug (Florida, Arkansas, Texas etc.) Nje nga momentet me signifikante është concerti i organizuar nga “Miqte of Firences” me 2006, ku kam luajtur solo, tek kembet e statujes se Davidid, në Galleria dell Accademia në Firenze.
-Cilët do te veçonit ne preferencat tuaja muzikore nga kompozitorët e medhenjte huaj dhe kompozitorë shqiptare ?
Gjigandet e muzikes, 3 B-te e medha: Bach, Beethoven dhe Brahms, ( me pelqejnë koloset gjermanë te muzikes). Megjithate, është veshtire te percaktosh dhe t’i pergjigjesh me bindje absolute kesaj pyetje…me pelqejnë mjaft kompozime dhe kompozitore. Dua ate pohoj se në c’do mundesi qe me jepet programoj muzike te kompozitoreve shqiptare, Harapi, Zadeja dhe Ibrahimi. Vitet e fundit, kam programuar vepra te kompozitoreve me te rinj, miqve te mi, Thoma Simaku, Vasil Tole dhe Eriona Rushiti.
-A do dëshironit ta linit Amerikën , apo ajo është Atdheu yt I dyte vendi I realizimit te plotë Akademik dhe profesional , çfarë është për ju Amerika ? Si bashkoheni me bashkatdhetaret dhe c’fare bëni ju per komunitetin shqiptar si një artiste e madhe ?
Amerika, është tashme shtepia ime, vendi ku jetoj, krijoj, dhe pregatit breza te rinj. Fakti qe diaspora shqiptare në USA është rritur dhe ka zenë vendin e vet në shoqerinë amerikanë e lehteson mallin per vendlindjen, dhe krijon mundesira te reja shoqerore. Shqiptaret e Amerikes, organizojnë festa, festivale, dasma, ndjekin festat fetare, duke u mbledhur sebashku me kenge, valle në gjuhen e memedheut, dhe duke krijuar momente ku ndihen komplet shqiptare.
Jeta amerikanë është e shpejte, ka edhe stress, është teper e programuar, dhe gjate javes, me pak kohe per clodhje, shpesh here në kotrast me jeten e kafenëve te Shqiperise. E rendesishme është te shfrytezosh fundjaven per pushim dhe argetim. Amerikanët udhetojnë dhe shfrytezojnë në maksimum fundjaven, per te kaluar kohe cilesore me familjen. Jam mesuar tashme me kete jete dhe Ameriken e adhuroj. Me pelqen fakti qe njerezit respektojnë njeri tjetrin dhe jeten personale te tjetrit.
-A është Amerika idhulli i Demokracise per ju, i faktit te barazise per nacionalitetit, gjinise, ngjyres, fese, dhe a ka te njejtat posibilitete per progress dhe edukim per c’do emigrant?
Po shumë e është e vërtetë Kam perparuar nga ana profesionale, menyra se si i zbërthej, analizoj dhe interpretoj veprat muzikore nga ana stilistike, kam ndryshuar këndveshtrimin e jetes, jam me praktike, sigurisht edhe jeta ben te vetën. Pervojat e ndryshme qoftë positive apo nëgative janë jetike, dhe na bejnë te fortë. Në rastin tim, pervojat e jetes, me detyruan te bej c’ka ishte e mundur te siguroja jeten per vajzen dhe veten time, thenia “punë punë nate e dite, qe te shohin pake drite” ka kuptim te plote per mua. Amerika, pavaresisht nacionalitetit, gjinise, ngjyres, fese, cdo njeri është i barabarte dhe ka te njejtat posibilitete per progress dhe edukim. Amerika me dha mundesi te krijoj lidhjet shoqerore dhe miqësite me te fuqishme, qe nga mikeshat me te cilat studjuam sebashku në graduate school, koleget e punës, dhe miqte e kishes Episcopale te Shen Pjetrit në Cazenovia NY ku jam Drejtuese e muzikes qe me 1996. Ata kanë qenë mbështëtje morale dhe shoqërore, per familjen time gjithë keto vite.
-Ju punoni shumë edhe ne planin per te ndihmuar bashkeatdhetarët Kosova, duke ndihmuar për stabilizimin e tyre, nëpërmjet Shoqatës së refugjatëve.Mundeni nje spjegim me te qarte rreth tij, dicka me tepër rreth veprimtarise bashkepunuese?
Midis viteve 1995-2000, nje rrjedhe refugjatesh nga Kosova, u vendos nga qeveria Amerikan në qytetin e Sirakuzes. Familja ime ishte e para familje shqiptare qe u vendos në qytet qe prej 1939. Në kete moment lindi nëvoja per njerez qe flisnim gjuhën shqipe, për te përkthyer dhe shoqeruar refugjatet në vizita njekesore, dhe ndihmuar per plotesim te aplikimeve dhe intervistave per punësim. Shoqata e rivendosjes se refugjatëve, ndihmon njerez qe janë detyruar te braktisin vendlindjen dhe atdheun, dhe nuk kanë mundesi te kthehen per shkak te rrezikut te shdukjes, persekutimit, per shkak te races, nacionalitetit, besimit fetar, dhe opinionit politik. Më kujtohen vitet e para kur familjem mberriten, dhe unë me Genten, zbukuruam shtepite e banimit, dhe shkruam pankartat “Mirësevini!” në shqip.
Por c’ka me kujtohet dhe me ka leme mbrese, është pjesemarrja dhe dhenia e ndihmes, në lindjen e 2 femijeve kosovare në spital. Nje vajze u quajt Amerika, dhe tjetra Arberesha, shume domethenëse!!!! Kanë qenë dy momente mbreselenëse, qe kanë zenë nje vend te memorjen time. Edhe sot, vazhdojme te jeni miq me keto familje.
-Babai juaj zë nje vënd te vecantë ne jeten tuaj jo vetem si prind , por dhe si një edukator I devotshëm ne formimin tuaj, kerkoj ndjese per ngacmimin e ndjenjave tuaja, pershkruaeni me fjalet tuaja te zemres qe I takojnë nje prindi ….
Humbja e babajt me 2006, me ka lenë nje zbrazesi te madhe në zemer. Im ate ishe shoku im i ngushte, njeriu qe me frymezoi per letersinë dhe gjuhet e huaja. C’do te djelë, na merrte per dore mua dhe motren, dhe na conte tek kinëmaja e femijeve, dhe me pas me blinte nje liber tek libraria në qender te Korces. Libraria e familjes time ishte shume e pasur me libra te vjeter dhe te vyer, në shqip, Italisht, frengjisht dhe greqisht. Babai i zoteronte te gjitha keto gjuhe në menyre perfekte. Zanafilla e shume librave shqiptare rridhte nga fakti se ai ishte punësuar tek “Shtypshkronja Koti” e cila ishte themeluar dhe ishte në pronësi te te afermve te familjes.
Kam qenë me fat qe babai dhe mamaja, kanë jetuar me në në Amerike per nje kohe te gjate. Ishin ato vite qe munda ta shoh babanë me syrin e nje te gruaje te pjekur dhe jo te nje famije, te shkembejme mendime, per gjithcka në jete, per artin, politiken, filozofinë. Gjate atyre viteve, ai u be nje shok i ngushte jo vetem per mua, por edhe per Genten, i mesonte shqipen dhe frengjishten, dhe ajo qe ka me vlere te permend, i tregonte historinë e familjes në breza, dhe historinë e Shqiperise dhe shqiptareve, i mesonte kenge dhe poezi. Per mua, babai do te mbetet njeriu me i dashur, si prindi per femijen, dhe nje model dhe personifikim i intelektualit korcar.
-Ida Vazhdon flet per familjen e saj………
Genta erdhi shume e vogel në Amerike, dhe u integrua shpejt në jeten Americanë permes shkolles. Ndikimet dhe influencat shqiptare per te ishin:
a) ardhja e gjysherve dhe familjeve te para shqiptare me te cilat filluam te mblidheshim per sebepe, dhe ku femijet luanin sebashku.
b)Dua ate theksoj se Sirakuza ka edhe nje komunitet dashamirës shqiptaro greek, qe flet shqip, dhe qe ka emigruar dekada me pare. Ky komunitet ka mbështëtur shume familjet e reja shqiptare.
Genta, mund te them është nje amerikano-shqiptare, krenare qe është shqiptare, dhe amerikanë në botekuptim dhe kendveshtrim. Genta viziton Shqiperinë rregullisht, gjate muajve te beharit, per arsye te lidhjeve familjare.
-Në SHBA, ka një komunitet të konsiderueshëm shqiptarësh sa të integruar e shihni këtë komunitet dhe në vecanti gruan në jetën amerikanë ?
Grate e shohin Ameriken gjithmone realizim ne c’do plan dhe e enderojne per familjen e tyre pasi ato jane me kerkueset me Nuk ka diferencim në ecjen perpara te gruar veç burrit. Mund te them se grate e duam shume Ameriken, dhe jeten amerikanë. Ato janë te aft ate arrijne sukses, duke qenë vazhdimisht në rolin e nënave te mira dhe bashkeshorteve. Komuniteti ynë i vogel, në Sirakuze, ka nxjere, mesuese, doktoresha, inxhiniere, bankiere, biznësmenë, artiste etc.
Shqiptaret qe jetojnë ketu janë te integruar mjaft mirë në jeten amerikanë. Shume anëtare familjesh qe erdhen me moshe pak a shume te re, vazhduan studime te larta dhe kanë zenë vende punë perkatese, duke siguruar nje jete ekonomike cilesore. Shqiptaret vertet kanë ecur mjaft, dhe sidomos femijet e tyre, te cilet janë integruar plotesisht në jeten amerikanë.
Historite e grave shqiptare janë histori suksesi.
Falenderim Ida-
Ishte nje kenaqesi Lili qe komunikuam bashke dhe e vleresoj shume kete organizim me sens pateriotik, per propogandimin e vlerave te gruas shqiptare ne bote , duke na dhene mundesi qe ne te shprehemi si askund tjeter , me ju. Jeni nje grua e suksesshme ne atdheun tone dhe na afron te gjithave prane Atdheut. Na jepni mundesi me ze dhe zemer,te bejme te njohura sukseset tona me nje pune te madhe te palodhur,. Jam krenare per punen dhe mission tuaj Lili. Faleminderit.
Falenderim Liliana
Faleminderit ju e dashur Ida , pateriotja ime e dashur , Pianiste e talentuar dhe shume e suksesshme, artiste me nje bukuri fizike dhe shpirtërore, finesse ne kulturen dhe sjelljen tuaj si nje artiste e madhe ,
Grate shqiptare krenohen me ju , jeni elita e muzikës dhe culturës tone ne vendin ku jetoni duke shkelqyer emrin e Gruas Shqiptare ne Bote dhe te Shqipërise tone te dashur.
Liliana Pere
Ing Informatik
Presidente
Organizimi Internacional.
”Gruaja Shqiptare Në Botë”
Peace Missionary & Honorary Advisor of DMPP
SHBA- Dr. Gentian Lluri, një studiues kardiolog nga Durrësi në Los Anxhelos
Nga Gëzim KABASHI/
“Mjekësia është shkencë dhe art”./
Kështu e nis komunikimin dr. Gentian Lluri, mjeku kardiolog shqiptar që punon në Los Anxhelos, në Universitetin e Kalifornisë. Pas një përvoje 15-vjeçare ai ka bindjen se për të fituar betejën me sëmundjen, një mjek i mirë, bashkë me shkencën duhet të shfrytëzojë edhe artin për të fituar besimin e pacientit.
40 vjeç, me gjysmën e jetës kaluar në auditoret e disa prej universiteteve dhe spitaleve më të njohura në SHBA, Gentiani nuk i ka ndërprerë asnjëherë studimet mjekësore, jo vetëm në fushën e kardiologjisë, por edhe në ato të kirurgjisë dhe neurologjisë.
Bashkë me doktoraturën në neurobiologji, që nga viti 2005 ai ka botuar një sërë artikujsh shkencorë në disa nga revistat e specializuara amerikane, duke u kthyer në një pikë referimi për të rinjtë që kanë zgjedhur profesionin fisnik të mjekut.
Një vit më parë kolegët e tij me prejardhje nga Shqipëria e zgjodhën në postin e presidentit të Shoqatës së Mjekëve shqiptarë në Amerikë. Një vlerësim i merituar për dr. Llurin ky i Shoqatës, ku bashkë me mjekë dhe studentë shqiptarë bën pjesë edhe Nobelisti Ferid Murat.
Po cilat janë stacionet e jetës së studiuesit kardiolog?
Shqipëri – Tunizi – SHBA/
Pasionin për shkencat ekzakte Genti, siç e thërrasin të afërmit, e fitoi nga babai i tij, Kujtimi, mësues fizike mjaft i njohur në qytetin e Durrësit, e po aq edhe nga e ëma, Jalldizi, inxhinjere ndërtimi.
Nxënës i shkëlqyer në të gjitha ciklet shkollore, ai nuk u mendua aspak, kur në vitin 1993 zgjodhi degën e Mjekësisë në Universitetin e Tiranës. Mund të zgjidhte degën që dëshëronte, dhe megjithë prirjet e dukshme në elektronikë, Genti preferoi Mjeksinë, duke respektuar edhe dëshirën e hershme të gjyshes së tij, infermiere në spitalin e qytetit bregdetar.
Rezultatet e shkëlqyera të vitit të parë mundësuan vijimin e studimeve në të njejtën degë në një nga Universitetet e Tunizisë, ku qëndroi disa muaj. Por Genti tashmë e kishte kuptuar se formimi i tij qoftë në Evropë, apo edhe në Afrikën veriore do të ishte i mangët.
Ishte 20 vjeç, kur mbërriti në Amerikë për një qëndrim të përkohshëm.
Etjen profesionale e “shuan” në Universitetin e Ilinoisit, në profilin Paramjekësor. Janë shkolla mjaft të shtrenjta, por Genti nuk ndalet. Punon në restorante, në ndërtim, apo në një fabrikë montimi pajisjesh elektroshtëpiake. Familja, që ka mbërritur pak kohë më parë nga Durrësi në “kontinentin e ri” e mbështet me gjithçka mundet.
Djaloshi e quan vetën me fat, kur punësohet në laboratoret kompiuterikë të Universitetit. Aty mund të studiojë dhe të paguhet njëkohësisht. Diplomohet me medalje të artë dhe përfshihet në Librin e studentëve më të mirë.
Stacioni i radhës bëhet Universiteti i Vermontit, ku falë rezultateve të larta, Gentiani pranohet të ndjekë njëkohësisht studimet për dy grada shkencore: MD Doktor në Mjekësi dhe PhD, Doktor në Filozofi.
Shteti amerikan përmes Ambasadës së tij në Tiranë kujdeset që ti akordojë qëndrim të përhershëm në SHBA, tregues i rezultateve të larta të Gentian Llurit në shkollat më të mira perëndimore.
Studime e botime nga mjeku i ri shqiptar/
Djaloshi nga Durrësi mbron doktoraturën në neurobiologji. Gjatë kësaj kohe boton artikuj shkencorë si “Regulation of TIMP-2, MT1-MMP,and MMP-2 ,expression during C2C12 Differentiation” në revistën”Muscle @ Nerve”(tetor 2005); në revistën “Neuro biology”(tetor 2006) boton artikullin “Tissue inhibitor of metalloproteinase-2(TIMP-2) via a B1 Integrin – Mediated Mechanism”. Pas diplomimit si mjek(MD) dhe mbrojtjes së doktoraturës (PHD) ai fillon praktikën 3-vjeçare si mjek i përgjithshëm (Internal Medicine) ne UIC “University of Illinois at Chicago”.
Shpallet mjeku më i mirë rezident i vitit, duke fituar të drejtën të thellojë njohuritë e tij për kardiologjinë në “UCLA” (University of California at Los-Angeles).
Gjatë kësaj kohe boton “Left and Right Ventricular Diastolic Function in Adults with Surgically Repaired Tetralogy on Fallot. A multi- institutional study” në revistën “Canadian Journal of Cardiology” (qershor 2013 ). Studim tjetër nga fusha e shkencës së Kardiologjisë është “Coronary Arterial Development. A Review of Normal and Congenitally Anomalous Patterns” në revistën “Clinical Cardiology” (shkurt 2014).
Adrioni, lidhja e re me atdheun/
Gentian Lluri nuk i ka humbur asnjëherë lidhjet me atdheun. Ai vjen shpesh në Durrës me familjen e tij të vogël – tregon Vera, halla e tij. Takon shokë e miq, ndërsa një pjesë të mirë të qëndrimit në Shqipëri ia kushton bregdetit.
Me bashkëshorten mjeke patologe, Ria Vergara-Lluri, dhe djalin e vogël kanë filluar të eksplorojnë plazhet e Adriatikut dhe po programojnë edhe bregdetin e Jonit.
“Djali ynë quhet Adrion dhe ka nisur të mësojë shqipen-tregon Genti. Kështu do ti mësojë më mirë edhe brigjet nga e ka marrë emrin”.
Mjeku i suksesshëm shqiptar thotë se interneti i ka shkurtuar distancat dhe kontaktet me homologët në atdhe janë plotësisht të mundshme. “Në punën tonë shkencore ne bashkëpunojmë me universitete e spitale thuajse nga e gjithë bota, edhe në Australi e Japoni – sqaron Genti, duke theksuar se për lidhjet me Shqipërinë mund të ndihmojë edhe Shoqata e mjekëve shqiptarë në Amerikë.
“Kjo është një shoqatë vullnetare, që synon të bashkojë e të ndihmojë anëtarët e saj të fushës së mjekësisë. Ka shumë shqiptarë të talentuar në SHBA që kontribuojnë në fushën e mjekësisë-shprehet dr. Gentian Lluri, president i kësaj Shoqate.
****
Mjekësia, profesioni i sakrificave njerëzore/
-Intervista me dr. Gentian Llurin, president i Shoqatës së Mjekëve shqiptarë në SHBA-
-Cfarë i ka dhënë SHBA dhe cfarë i ka dhënë Shqipëria Gentit?
Së pari po e filloj me më të rëndësishmen. Cfarë më ka dhene Shqiperia? Më dha gjithçka që kisha nevojë për të çarë në Amerikë. Shkollimi që pata në Shqiperi ishte çelës i suksesit. Ishte edukimi, sidomos në shkollë të mesme, edhe mësuesit e “Gjergj Kastriotit”, së bashku me “Sallën 50” ku bënim provimet e tmerrshme, që na dha kurajon edhe bindjen se asgjë nuk është e pamundur. ShBA më dha mundësinë që jo vetëm të vazhdoj studimet në mjeksi, por në të njejtën kohë mundësinë për avancuar kërkimet shkencore në fushën e sëmundjeve të zemrës. Mundësi që jo shumë vende në botë ta japin. SHBA më dha mundësinë, thjesht në bazë të rezultateve akademike, që të arrij majat e mjeksisë, pa më pyetur se nga vija apo kush isha.
-Cili ka qenë qëllimi kryesor i Gentit kur mbërriti në SHBA?
Qellimi kryesor gjithmonë ka qenë i njejtë. Të bëhesha mjek. Madje të shkoj edhe më tej: jo vetëm të mësoj fushën e mjekësisë, por edhe ta avancoj atë.
-Cila është sakrifica njerëzore që bën një mjek?
Jo vetëm në Amerikë, por kudo në botë një mjek i mirë, sakrifikon shumë vite të gjata studimi dhe trajnimi. Orë të tëra ditë edhe natë në spital, me qellimin e vetëm që çdo pacient, sado i sëmurë pavarësisht moshës, etnisë, statusit financiar, apo çdo gjëje tjetër të ketë mundesinë për tu shëruar dhe të ribashkohet me familjen e tij. Janë momente të tilla kur bëhet fjala për jetë a vdekje, që jo vetëm sakrifica fizike nga ana e mjekut, por edhe sakrifica emocionale dhe mendore janë shumë të rëndësishme për të mbrojtur shenjtërine e jetës.
-A ka diçka përtej profesionalizmit të një mjeku, Zoti psh.?
Mendimi im personal është që janë shumë faktorë perveç profesionalizmit. Dashuria për jetën, modestia, kurajo për të kërkuar ndihmë nga kolegët, respekti për kolegët, edhe pacientët. Gjithashtu mendimi im personal është besimi në Zot, por ka mjekë shumë të mirë që nuk janë besimtarë. Besimi në zot është diçka personale, që nuk është faktor kritik në cilësinë e mjekut.
-Si funksionon shoqata e mjekëve shqiptarë?
Shoqata e Mjekëve shqiptarë në Amerikë (Albanian American Medical Society) është një shoqatë, që unë e kam për nder që jam anëtar prej shumë vitesh, edhe presidenti aktual. Shoqata ka për anëtarë individë në fushën e mjeksisë, të cilët janë krenarë për origjinën shqiptare, dhe synimi i shoqatës është që nga lidhja, ndihmesa, dhe bashkëpunimi mes antarëve të shoqatës. Shoqata është joqeveritare, jopolitike, jo për qëllime biznesi. Anëtarët janë në të gjithë Amerikën; shpesh bëhen takime lokale, dhe çdo dy vjet bëhet takimi/darka e madhe, ku të gjithë anetarët e shoqatës marrin pjesë. Anëtarët janë nga të gjitha fushat e mjekësisë. Kemi anëtarë fitues të çmimit Nobel, por kemi edhe studentë të mjekësisë. Jemi të gjithë krenarë për origjinën tonë.
-A keni një këshillë për studentët e mjeksisë dhe mjekët e rinj?
Hmmm… Mjekësia është shkencë dhe art. Shkencë për të luftuar sëmundjen, dhe art për të fituar besimin e pacientit.
Ne Foto 3 Me bashkëshorten Ria Vergara dhe djalin Adrionin
Ramush Haradinaj:“Korruspioni është gjithandej, populli nuk ka vend pune”
Intervista e Kryetarit të AAK-së, z. Ramush Haradinaj, për gazetën zvicerane Tribune de Genève, botuar më 15 tetor 2015/
Nga Bernard Bridel/
Në fund të viteve të 80-ta, Ramush Haradinaj ishte i njohur si ariu i bardhë në Leysin, ku punonte në ndërtimtari druri dhe Meili e trajnonte atë në arte marciale.
Pas 25 vjetësh mjegulli – nëpër të cilat u bë një prej komandantëve më të famshëm të UÇK-së dhe Kryeministër për një kohë shkurtër nga Dhjetori 2004 deri në Mars 2005 para se të përjetonte një sagë të gjatë ligjore për krime lufte në Hagë, prej të cilës doli i pastër në vtin 2012 – 47 vjeçari është tashmë udhëheqës i partisë kryesore opozitare në Prishtinë, Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës (AAK). Si i tillë, ai qartazi nuk i kursen fjalët kundër qeverisë së Isa Mustafës dhe Ministrit të Jashtëm, Hashim Thaçi, njeriu vërtetë i fuqishëm i vendit.
-Si është situata në Kosovë?
-Keq. Korrupsioni është gjithandej, populli nuk ka vende pune, arsimi ka degraduar, sikurse edhe sistemi shëndetësor. Në vend se të merret me këto, Kryeministri ynë fotografohet në Bruksel me homologun e tij. Zyrtarët e zgjedhr duhet të jenë të përgjegjshëm dhe llogaridhënës. Por, Qeveria e sotshme as nuk është as e përgjegjshme as nuk është duke punuar.
Në aspektin ndërkombëtar?
Ballkani nuk është çështje e mbyllur. Vazhdimi i mbajtjes së çështjeve të hapura, sikurse është mosnjohja e Kosovës nga ana e Serbisë, nuk lë hapësirë për politika normale. Është në duar të njerëzve që luajnë me stabilitetin. SHBA-të dhe Evropa duhet të përmbyllin këto çështje të hapura në Ballkan. Kështu që, njerëzit do të mund të merren me probleme konkrete.
Si reagojnë qytetarët ?
Ekziston një padurueshmëri e madhe dhe presion i jashtëzakonshëm. Njerëzit janë të lodhur me këtë qeveri që krijon situata tragjike dhe detyron mijëra njerëz të lëshojnë vendin.
A jeni i shqetësuar për revolta sikurse në vitin 2004?
Ky rrezik ekziston, prandaj opozita duhet ta luajë rolin e vet dhe të marr përgjegjësitë si kërkesa për zgjedhje të parakohshme.
Duke ju dëgjuar juve, 15 vjet ishin të humbura për shkak të klasës politike. E saktë?
Po, mund të thuani ashtu.
Çka u thoni atyre që përshkruajnë Kosovës si një shtet në duart e mafias që është e përfshirë në të gjitha format e trafikimit, përfshirë edhe të organeve?
Vendi im është duke paguar çmimin për shkak të mungesës së institucioneve të fuqishme pas luftës. Nuk e besoj trafikimin e organeve, por nuk mund të mohoj trafikimin e drogave, prostitucionit.
Prandaj, ne duam që t’i forcojmë institucionet.
Ekziston edhe një shtet i propagandës, sikurse ështrë Serbia, që kanë axhendën e tyre për të denigruar Kosovën. Ajo që është e nevojshme është të krijohet atmosfera kundër krimit dhe mobilizimi shoqëror jep alternativë.
Nëse ktheheni në pushtet, cilat do të jenë prioritetet tuaja për të zhvilluar vendin?
I kemi tre sketorë me potencial të madh: energjetika, bujqësia dhe minierat. Këtu do të vëja përpjekjet e mia. Industria e ushqimit mund të krijojë shumë vende pune. Duhet, po ashtu, të kërkohet ekspertiza nga diaspora. Për shembull, midis Zvicres dhe Kosovës ekzistojnë lidhje shumë të forta në të cilat ne mund të vareshin në zhvillimin e tregëtisë dhe lehtësimin e vendosjes së bizneseve.
A është anëtarësimi në BE ende qëllimi juaj?
Po, sigurisht.
Dhe, ribashkim me Shqipërinë, Kushtetuta juaj e ndalon?
Kjo Kushtetutë është vendosur në një kohë, por kjo mund të ndryshojë…
Gazetari:
Bernard Bridel
- « Previous Page
- 1
- …
- 123
- 124
- 125
- 126
- 127
- …
- 217
- Next Page »