NË GARFIELD TË NJU XHERZIT KREMTOHET DITA E FLAMURIT

Në qytetin Garfield të Nju Xherzit – SHBA, policët shqiptarë bashkë me eprorët e tyre amerikanë festojnë 28 Nëntorin, Ditën e Flamurit. Qyteti i Garfieldit sot kishte festë. Festonin bashkë shqiptarë e amerikanë. Këngëtarja Merita Halili këndoi himnin amerikan dhe himnin shqiptar. Nën tingujt e himnit u ngrit flamuri kuqezi në Garfield të Nju Xherzit. Të pranishëm ishin këta policë shqiptarë: Elton Shametaj, Tahir Kukaj, Lirim Kaba, Almat Asani, Azmi Toska, Atli Sela, Vezir Sela e shumë të tjerë.Kremtuan bashkë me kostume kombëtare shqiptare fëmijë, gra, bura dhe policët shqiptarë me eprorët e tyre.Me këtë rast te “Parku Nënë Tereza” në Garfield, u vunë kurora me lule te shtatorja e Gonxhe Bojaxhiut nënës Tereze.Garfield,më 28 nëntor 2021

100 trëndafila për nënën dibrane Nadire Kërkutin që arriti shekullin të jetojë me këmbë dhe dorë

Nga Keze Kozeta Zylo/

Mjediset në “Grand Sahara” Restaurant në Staten Island me pronar z.Liman dhe Tony Koxha gumëzhinin nga hareja dhe gëzimi i familjes së madhe Kërkuti. Të gjithë fëmijët, nipërit, mbesat, stërmbesat, katra mbesat ishin mbledhur të festonin 100 Vjetorin e ditëlindjes së nënë Nadire Kërkutit. Nëna, gjyshja, stërgjyshja, katragjyshja ndrinte në krye të vendit, bënte plot një shekull. E pabesueshme, por shëndeti dhe fytyra e saj plot dritë dukej sikur ishte shumë herë më e re. Ajo ishte e rrethuar me plot dashuri nga fëmijët e saj dhe gjithë familja e madhe Kërkuti në Staten Island. Kur unë i putha dorën dhe e urova për 100 Vjetorin e saj, ajo m’i rrëmbeu të dyja duartë dhe më tha: “Jo unë duhet t’i puth duartë që ta mbash fort penën në duar për Flamurin, Gjuhën dhe Kombin”. Perëndi çfarë frymëzimi më jepte zëri i ngrohtë i saj, kishte fuqinë e një shekulli, kishte fuqinë e dy kontinenteve, kishtë fuqinë e një katragjysheje 100 vjeçare. Familja Kërkuti është vërtete me shumë fat që nëna e tyre arriti 100 vjeç! Ditëlindja e 100-të është momenti më i rëndësishëm! Është një moshë që shumica nuk e arrijnë kurrë, ndaj dhe familja e saj e festoi aq bukur. Ushqimet e shijshme të servirura plot kulturë dhe pastërti nga duartë e arta të Lizës, menaxhere e restorantit e aromatizonin mjedisin dhe sillnin aq pranë traditat e bukura dibrane. Të gjithë uleshin pranë saj kush e kush ta përqafonte, të bënte foto dhe t’i uronte ditën e lindjes. Rrudhat e saj në ballë përshkruanin udhëtimin e jetës dhe ishte e mrekullueshme të bisedoje ngadalë e ngadalë dhe të ndjeje brenda syve të saj se të jepte bekimin.-Une po jetoj gjatë më tha dhe mund të dëshmoj shumë moj bijë vazhdoi bisedën e shtruar nënë Nadirja, por nga ana tjetër kuptoj se jeta është shumë e shpejtë dhe fluturon pa e kuptuar. -Të jetosh një shekull është frymëzim për brezat që lë pas, është besim në genin e mirë të trashëgimisë vazhdova. Me një sens humori m’u pergjigj: “Jam kockë e fortë dibrane moj bijë!”Një ndër nuset e saj Pranvera më tha se këshillat e vjehrrës sime janë shumë të vyera për të gjithë ne. Ajo nuk e pëlqen kurbetin, mendjen e ka ve ç në vendëlindjen e vet në Dibër, shpesh thotë: “Mos e lakmoni vendin e huaj, por duajeni vendin ku keni lerë. Këshilla që më ngeli në kujtesë ishte: “Kur mos e nxir mysafirin nga shtëpia pa asnjë kafshatë bukë!Nadire Kërkuti ka lindur, më 28 Nëntor të vitit 1921 dhe sot i mbushi 100 vjet, një shekull. E lindur në Dibër të madhe në familjen Kolari dhe më vone e martuar me Lutfi Kërkutin ku Zoti i bekoi me mbi 60 anëtaë në familje, nga të cilët 4 djem, 3 vajza, 11 nipër, 10 mbesa, 14 stërnipër, 20 stërmbesa, 4 katranipër, 2 katrambesa dhe 2 binjakë në pritje nga nipi i saj. Nana Xhixhe si ç është edhe e njohur në familjen Kerkuti njihet për mikpritjen, bujare si dhe tepër pastërtore. I rriti dhe i drejtoi me të gjitha mundësitë e saj. Që nga viti 2012 Nënë Nadirja jeton në Amerikë nën mbikqyerjen e familjarëve të saj ku kohë pas kohe e vizitojnë dhe e respektojnë Nënën më të vjter të familjes Kërkuti. Sot me dashuri i dhuruan100 trëndafila nënës dibrane Nadire Kërkutit që arriti shekullin të jetojë me këmbë dhe dorë.Pleqëri të bardhë flokargjenda Nëna Xhixhe!
28 Nëntor, 2021Staten Island, New York

Nga Mehmet PRISHTINA/

Bustin që po e vendosim sot këtu, do të jetë edhe një orë mësimi më shumë për nxënësit e shkollave të Vlorës, sepse sa më shumë që ata të dijnë për Isa Boletinin, sigurisht që do të dijnë edhe për Kosovën dhe gjithë viset shqiptare në Ballkan, të cilat, kush më shumë e kush më pak, kontribuan në pavarësimin e Shqipërisë më 28 nëntor 1912.
Sot, në këtë ditë të shenjtë për kombin tonë, Vlora dhe vlonjatët po e mirëpresin në mesin e tyre kalorësin e Pavarësisë nga Kosova, heroin tonë kombëtar, Isa Boletinin, të derdhur në bronz.
Një komb është i përparuar jo vetëm për shkak të zhvillimit ekonomik e teknologjik në ditët e sotme, por edhe për shkak të qëndrimit që mban ndaj të kaluarës. Sa më dinjitoz të jetë ky qëndrim, aq më e sigurt është e ardhmja e kombit.
Ne sot në Vlorë, bashkë me vëllezërit vlonjat, në krye me krerët e bashkisë, po dëshmojmë se jo vetëm që nuk e kemi harruar të kaluarën tonë të mbushur me plot sakrifica e sfida, por po u lëmë porosi brezave pas nesh se liria dhe pavarësia jonë kombëtare u bënë pjesë e pandarë e gjeografisë sonë etnike, duke përfshi edhe viset shqiptare në Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi, Kosovë Lindore e deri në skajet më të largëta të Çamërisë.
Pra, ne sot po e dëshmojmë se jo vetëm që nuk e kemi harruar heroin tonë kombëtar Isa Boletinin, por po duam që emrin dhe veprën e tij ta përjetësojmë në këtë shtatore, e cila do të jetë simblolika më e qëlluar e evokimit të aspiratave tona të përbashkëta kombëtare.
Bustin që po e vendosim sot këtu, do të jetë edhe një orë mësimi më shumë për nxënësit e shkollave të Vlorës, sepse sa më shumë që ata të dijnë për Isa Boletinin, sigurisht që do të dijnë edhe për Kosovën dhe gjithë viset shqiptare në Ballkan, të cilat, kush më shumë e kush më pak, kontribuan në pavarësimin e Shqipërisë më 28 nëntor 1912.

Akti final i Pavarësisë së Shqipërisë pati edhe zhvillimin paraprak të ngjarjeve, të cilat rrodhën jo gjithmonë ashtu siç e deshën shqiptarët, sepse në aktin e Pavarësisë munguan edhe disa figura të shquara të lëvizjes sonë kombëtare, të cilët kishin qenë promotor të pavarësisë. Me këtë duam të themi se Isa Boletini nuk ishte i vetëm në karvanin e gjatë të përpjekjeve e sakrificave për shpalljen e Pavarësisë, pork krah për krah me të ishin edhe Hasan Prishtina, Idriz Seferi, Bajram Curri e shumë emra të shquar të lëvizjes sonë kombëtare. Por, në aktin e pavarësisë ata munguan dhe siç e dini kjo ndodhi si pasojë e zënien peng të tyre nga ana e serbëve vetëm pak javës para shpalljes së Pavarësisë, konkretisht më 14.10.1912 . Prandaj Hasan Prishtina me shokët tjerë atë ditë të shenjtë të shpalljes së pavarësisë jo vetëm që mungoi por la të hapur një detyrim tonin ndaj tij, të cilin shpresoj që së shpejti do ta përmbushim. Hasan Prishtina atë ditë mungoi, por nuk mungoi fryma e bashkimit që ai e kishte kultivuar në mesin e bashkëluftëtarëve e bashkëmendmitarëve, si në aspektin mobilizimit të përtgjithshëm në kryengritjet antiosamne, ashtu edhe në idenë sublime për liri dhe pavarësi kombëtare. Idetë madhore të Hasan Prishtinës ishin prezente edhe më 28 nëntor 1912, por mosprania e tij fizike na obligon gjithë neve që ta rikthejmë figurën e Hasan Prishtinës në vendin ku e meriton, në Sheshin e Pavarësië në Vlorë, krah për krah Isa Boletinit dhe heronjve tjerë të kombit tonë. Pra, ashtu siç jemi dakorduar me krerët e Bashkisë së Vlorës, Hasan Prishtina në një të ardhme të afërt do t’i bashkohet korifenjve të kombit në Vlorë dhe shtatorja e tij do ta bëjë edhe më kuptimplot kujtimin për të gjitha sakrificat që janë bërë në shërbim të lirisë dhe pavarësisë së kombit tonë.

Vlorë, 28 nëntor, 2021
(Fjalë përshëndetëse me rastin e sjelljes së bustit të Isa Boletinit nga Mitrovica në Vlorë)