• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Il Laghetto bartender saves boy from Lake Mahopac

June 30, 2016 by dgreca

BY BOB DUMAS- EDITOR/*

It was a rainy, chilly Friday night in late April and things were quiet at il Laghetto Restaurant on South Lake Boulevard in Mahopac. Bartender Michelle Margilaj took a moment to glance out the window and its panoramic view of Lake Mahopac and what she saw startled her. “It wasn’t too busy and I was looking out the window and I saw some sort of white item ­ oating in the water,” she said. “I realized it was a kayak and thought that was a little weird. It was freezing outside and raining.” Margilaj, 23, quickly realized the kayak had capsized and saw a man clinging to its side. “I went out there (on the restaurant’s dock) and called out, ‘Are you OK?’” she recalled. “He was pretty far out. I am wondering why they are out on the water on a day like that. It was pretty nasty out. He told me he was going to try to ­ ip the kayak over.” ‑ e man’s attempts to right the kayak were failing and he continued to plead for help. “He asked if we had a boat we could use to come get them,” Margilaj said. “‑ at was when I heard, ‘help, help, help, please help!’ and I realized there was a child—a boy—with him.” Margilaj, a Hopewell Junction resident and Arlington High School graduate, has always been a strong swimmer. Her father was a passionate  sherman and growing up she spent a lot of time around boats. Her father was adamant about his children being good swimmers. Without thinking and acting on pure instinct, Margilaj leaped into the lake and begin swimming toward the capsized kayak. “I didn’t feel how cold the water was. At that point you don’t feel anything, really,” she said. “You just think you have to help them. I knew if I stopped I would feel the cold, so I just kept going. ‑ e adrenaline just goes through you—you are not even thinking about anything else.

The traffic outside was absurd so I knew that even though we called 911 it was going to take a while for them to get here,” she added. “With that kind of thing you don’t want to wait.” Margilaj reached the two and realized the boy was wearing a lifejacket, but at this point it wasn’t really helping. “So I ­ ipped him on his back so he would ­ oat. He didn’t know how to swim; he was just in shock,” she said. “I told the father I would bring [the boy] in and come back for him, but he told me, ‘No, go in, I’ll be  ne. I told him to hold on to the kayak and just kick your legs and you’ll get in.” ‑ e father was able to paddle in using the upside-down vessel to stay a­ oat, even though his legs had literally frozen up. “‑ ere were about 20 people here and [Margilaj] was the only person who had the courage to jump in,” said Victor Kapiti, il Laghetto’s owner. “‑ e father froze, literally froze, and the boy was screaming for help. Who’s going to help them? ‑ ey were screaming, ‘Help, help, help!’ She just jumped in with all her clothes.” Margilaj said the father, who was about 35 years old, told her that when he fell in the water his legs immediately froze, which rendered him unable to help his son. “‑ e father was frustrated because when you see your child in need and can’t do anything to help…well, it hurt me to see that.

­ They were in heavy clothes too – sweaters, sweatpants, sneakers.” Once the two were brought inside, the restaurant sta‑ went quickly to work to help them as they waited for the paramedics. “We put [the boy] on the couch in the backroom and covered him with about 10 tablecloths to keep him warm,” Kapiti said. “We stripped down the child; took o‑ all his clothes, his sneakers,” Margilaj added. “And then the cops came and then the EMTs and they were all awesome. ­ e EMTs checked his pulse and his heartrate and offered for them to go to hospital. But he got warm and as far as I know they declined to go to the hospital.” It was about this time that Margilaj realized what she had done. “After I got in and I started thinking about it the shock got to me,” she said. “I started crying and started shivering very hard. My chest was hurting. ­ ey gave me a blanket. Obviously, I went home at that point.” Margilaj, who lives with her parents, called her mom from the road and told her what had happened. “My mom was like, ‘pull over, pull over, daddy will come get you,’” she said with a chuckle. “But I just wanted to get home and take a hot shower. I was about halfway there anyway. I got home and my mom cooked me a hot meal and I was  ne.” Margilaj said she hasn’t heard from the dad or his son, who was about 8 years old and named Matthew, since the incident. “I think [the dad] was pretty embarrassed about it,” she said. “It happened in front of all these people. But thankfully, everyone was OK.” Laurie Sweeney, who has been a waitress at the restaurant for about  ve years, was the one who called 911. She said Margilaj has since become il Laghetto’s “resident hero.” “We were in the back folding napkins and [Margilaj] comes in and says she thinks one of the kayakers is having a problem,” Sweeney said. “We all went out to the dock. I had already called 911, but we knew it was going to take a few minutes for them to get down here. ­ en all of a sudden, [Margilaj] was like Wonder Woman. She just took o‑ her boots and dove right in. Everybody was like, ‘Oh, my God, did she just do that?’ She is like a mermaid. She is our resident hero and we are very proud of her. She is a very, very good person. If I had jumped in they would have had to come save me.” “I am so proud of her,” added Kapiti. “I was very impressed; I didn’t know she had those skills. If I had tried it, I would have drowned with the kid.”(Courtecy: Mahopac News-THURSDAY, JUNE 30, 2016)

 

Filed Under: Komunitet Tagged With: Bartender. Michelle Margilaj, from Lake Mahopac, saves boy

SHQIPTARO-AMERIKANET PER CESHTJEN CAME

June 29, 2016 by dgreca

Perkujtohet ne Detroit 72 vjetori i masakres me çnjerezore kunder popullesise çame/

                                                   NGA ZEF PERGEGA*/

     Shqiptaro-amerikanet u mbodhen se bashku per te perkujtuar spastrimin e pare etnik ne Europe te ndodhur mbi popullsine çame ne trojet e veta nga bandat e armatosura te qeverise greke. Organizata çameria me qender ne Detroit ne bashkepunim me publicistin Zef Pergega, organizuan me  26 qershor 2016 nje Akademi perkujtimore kushtuar genocidit te tmerrshem  mbi çamet e pafajshem 72 vjet me pare, inicur nga politika shoviniste greke. Aktiviteti, si deshmi historike dhe si kujtese kombetare qe te mos shuhet e te mos harrohet nga brezat deri ne zgjidhjen e plote, u zhvillua ne Teqen Bektashiane ne Detroit, ne kete vater fetare e atdhetare qe prej vitit 1954, kur ajo hodhi themelet e bashkimit te emigranteve nga Baba Rexhepi.

Salla ekultures ishte e stolisur me flamujt e Amerikes dhe te Shqiperise si dhe nje foto ekspozite ku vihej ne pah me foto masakrat greke mbi camet si dhe fotot e ndryshme pasqyronin disa nga aktivitetet e komunitetit dhe te organizates çameria nder vite ne Amerike kushtuar çeshtjes se saj.

Njeri nga moderatoret Arjan Rexha, me cilesine e kryetarit te deges se organizates çameria ne Detroit i ftoj te pranishmit qe kishin ardhur edhe nga Cikago dhe qytete te ndryshme te Detroitit te degjonin hymnet kombetare te tedy shteteve dhe te mbanin nje minut heshtje ne kujtim te viktimave dhe heronjeve te kombit tone te rene nder vite per lirine e trojeve tona. Me pas Z. Rexhaj u dha fjalen tre udheheqeve fetar te pershendesnin kete takim.

Dervishi Elindon Pashaj ne fjalen e tij nder te tjera tha: “…Falenderoj organozatoret qe zgjodhen Teqen Bektashiane per organizimin e ketij aktiviteti shume te rendesishem qe i kushtohet njeres nga ngjarjeve me te dhimbshme te kombit tone. Per 60 vjet qendra jone i ka sherbyer kombit dhe komunitetit dhe te gjitha trojeve shqiptare e sidomos ceshtjes se lirise se Kosoves. Baba Rexhepi e themeloi kete qender per te gjithe shqiptaret. Duke e ngritur zerin bashke i tregojme botes se zeri yne per ceshtjen tone eshte i drejte dhe duhet degjuar. Ti Shqiperi me jep emrin shqiptar. Kete duhet ta manifestojme dhe ta trashegojme me dinjitetin me te madh. I lutem te madhit zot ti meshiroje te gjithe ato shpirtera qe nuk e kursyen jeten per lirine e tokes shqiptare!”

Imam Shuaip Gerguri ne pershendetjen e tij tha: “…Eshte koha qe te jemi te lidhur fort me njeri-tjetrin. Te mendojme dhe te veprojme si nje trup i vetem qe ta sherojme nje nga gjymtyret e ketij trupi. Ne trup eshte nje organ, e ajo eshte zemra, ne rast se ajo nuk eshte ne rregull igjithe trupi demb. E kjo zemer eshte Tirana eshte Prishtina qe te dyja duhet te punojne me fort se ne e meritojme bashkimin kombetar. Kjo pjese e ndare eshte edhe Cameria qe po lengon prej dekadash. Ne na vene kushte per kete ceshtje e ne falim det u falim toke fqinjeve vetem per karrike. Qeveritaret duhet e te mendohen kur e japing fjalen ne emer te popullit pa e pyetur ate. Ne te gjithe vendet demokratike te botes vendimet e medha merren duke pyetur popullin!”

Dom Ndue Gjergji tha: “…Ne poe e vuajme edhe sot pushtimin 500 vjecar turk. Luftuam dhe vone e fituam lirine. Me kete perkushtim e ne bashkim forcash te luftojme qe te bashkojme pjese e trungut tone te ndare padretesisht. Koha eshte duke punuar per kombin tone e ne te punojme per te. Me shume per Camerine dhe shqiptaret ne trojet e veta ne Mal te Zi. Te japim kontributin tone sidomos per kulturen. Ne dime me fol por pak dime te punojme. Asnje nuk duhet te qendroje pasiv derisa te zgjidhim kauzen tone te drejte. Rrofte bashkimi yne kombetar!”

Ilir Ademi, kryetar i organizates Cameria ne Cikago mbajti kumtesen: ” Perkejket tona per nderkombetarizimin e ceshtjes came” Referuesi u fokusua ne prezantimin e kesaj ceshtje ne tribunat universitare e shkencore si dhe tek kongresistet e senatoret amerikane. Ne duhet ta bindim qe Greqia ta pranoje kete genocit, i cili eshte i deshmuar tashme ne shume punime shkencore e historike e ne libra te shume si nga autoret vendas dhe te huaj dhe njeri prej tyre ne anglisht eshte Robert Ellsie. Ne nuk jemi kundra popullit grek, por u eshte mohuar e drejta dhe gjuha 4 milion shqiptareve ne Greqi. Ademi shpalosi projekte per te ardhmen me qellim sensibilizimin e ceshtjes came.

Luigj Gjokaj, sekretar i shoqates “Malesia Madhe” dhe activist i hershem per ceshtjen came ne fjalen e tij solli fakte mbi angazhimin e diaspores ne Detroit per Camerine, duke cituar dy akademite e organizuara, njera ne Detroit me 20 korrik 2016 dhe tjetra ne New-York me 18 shtator 2016 nga Gjok Martini dhe Zef Pergega dhe demostrata me 7 nendor 2016 e organizuar nga Gjok Martini ku vete Luigji ka marre pjese. Ai solli shembuj nga demostratat e sidomos nga ato te malesoreve kur me 1978 ne New-York u be nje proteste nga greket per te kerkuar Verio Epirin dhe po ate dite nga shqiptaret kundra regjimit komunist ne Shqiperi. Por kur shqiptaret e moren vesh se greket kane dale ne demostate per grabitjen e tokave tona shqiptaret u perleshen me ta duke harrur qelliminpse kishin dale ne deemostrate!.

Zef Pergega, me cilesine e organizatorit dhe moderatorit te ketij aktiviteti mbajti nje kumtese mbi rolin e diaspores per ceshtjen came dhe verimtarine e Bilal Xhaferrit me revisten e tij “Krahu i Shqiponjes”.

Drejtori iTv Shqiptareve te Amerikes Gani Vila mbajti kumtesen mbi masakrat cnjerezore te grekeve ne jugun e Shqiperise dhe vecanerisht ne Progonat, ku u vrane per nje dite 375 shqiptare, 25 prej te cileve i perkisnin fisit te tij. Sipas tij ne keto masakra jane vrare te krishtere e muslimane dhe asnje qeveri nuk ka vepruar me pasterti per cestjen Came. Vila ishte nje kritik i rrepte edhe ndaj qeverise se sotme te Edi Rames, i cili para pales greke ka mbyllur genocidin e ndodhur nga viti 193-1944. Partia e Punes ketyre krimeve u vuri kapak dhe askush nuk guxonte te fliste. Pse duhet te krijhet parti came?! Dekleratat e kryeministrit se partia socialiste edhte e vetmja qe e ka vene kete cestje ne udhen e zgjidhjes nuk eshte as serioze as normale, por eshte nihiliste. Une do te punoj vete si person me familjen me televizionin qe sa te mundem te paraqes material e dokumente per ceshtjen came!”

Takimin e pershendeti edhe biznesmeni Ndue Ftoni njeheresh pronar i ACTV, Alen Hoxha, Prof Anton lajcaj, Shkelqim Ademi si dhe Besim Dervishi.

Albdreams. net qe mori pjese dhe e pasqyroj aktivitetin mirepret materialet e tjera te referuara ne kete takim, i cili ishte i nje niveli te larte dhe mbreslenes.

Me poshte po japing fjalen e gazetarit  Zef Pergega, i cili na e dergoi me e-mail, bashke me materialin e mesiperm:

***

BILAL XHAFERRI ZEMREKU I ORES SE CAMERISE               

ZEF PERGEGA/

Kontributi i diaspores shqiptare te Amerikes, per ceshtjen e pazgjidhur came eshte i mocem. Ai e ka moshen mbi 100 vjecare. Kjo ceshtje ekziston se ekzistojne dhe nuk shuhen camet. Ekziston se dhimbja eshte e pranishme ne zemrat e nenave came. Ekziston se eshte ne jete gjuha e tyre, qe flet per nje toke, per nje prone per nje lis e per nje shkemb nga u hodhen nuset per te mos rene ne dore te gjaksorit, per nje varr te te pareve rrethuar me gur prej Camerije qe edhe sot me heshtjen flet ate gjuhe perendie.

Ajo ekziston e mbytur ne gjak e ne lot, e mbetur e shkrete pa zot!

Tragjedia came nuk eshte gje tjeter, vetem nje perseritje e drames kosovare mbi tri aktet e gjakut Shpasurim-Shperngulje-Shfarosje, shkruante Noli

Cameria ekziston se ajo eshte djepi i burrave te medhenj sepse eshte atdheu i Pirros, eshte toke e krishterimit e cila i tha Selise se Shenjte Papen Eleuteri qe ne gjuhen greke do te thote Liria,eshte dheu i atit te Shen Donatit dhe i humanistit me fame boterore Mihal Trivoli, se aty eshte themeli ikulles se Marko Bocarit dhe e qindra kapidaneve qe i dhane lirine tokes helene e per vete moren Kalin e Trojes.  Tani ceshtja came nga nje muze i harruar neper skutat e historise, po del ne suprinen e tribunave nderkombetare e deri ne Gjykten e Hages…

Teza se camet ishin bashkepunetore te fashizmit eshte anakronike dhe pa asnje baze historike. E verteta e spastrimit etnik mbi camet ka nisur qe ne vitin 1913, pra 27 para se te fillonte Lufta e Dyte Boterore. Camet gjate okupimit nazi-fashist nuk paten as qeveri dhe as parti, madje as grupe qe te renditeshin ne anen e pushtuesit. Ata luftuan dhe dhane jeten per token e tyre dhe ne mbrojte te grekeve. Sot ne Greqi qeveria e te ciles nuk e pranon ceshtjen came ka ne parlamentin e vet parti naziste. Por dita do te vije, kur kufijte mes shqiptareve do te shuhen e do te treten, bashke me Kosoven e Camerine, me Malesine e trojet tjera shekullore do te mbeten. Se Fishta i ka rene me heret Lahutes

    Po neser me ndihme te Zotit

Do ta bejme perseri Shqiperine e lire

Prej Preveze ne Leqe te Hotit                      

Prej Tivari ne Manastir.

Nje came trokiti ne porten e madhe te Lirise. Lejla Dino, kryetare e Shoqates Shqiptaro Amerikane me 20 nendor 1919 i shkruante nje leter zonjes se pare te Amerikes qe te influenconte tek Presidenti Willson qe tokat shqiptare te mos grabiten dhe Cameria te mbetej ne shtetin shqiptar. Perkushtimi i diaspores shqiptare ka nisur qe ne vitin 1918 kurcamet e Amerikes e ndezen zjarrin e bashkimit dhe ai nuk do te shuhet kurre deri sa ta shohim te valevitet flamuri kuq e zi ne frengjite e kalase se Janines, sic e deshiron edhe patrioti malesor Gjok Martini. Periudha 1918-1940 ne Amerike eshte e mbushur plot aktivitete per Camerine sidomos me memorandume, me konferenca, demostrata dhe letra derguar te gjitha qeverive dhe personaliteteve me te larta boterore e amerikane.

Ne tetor te vitit 1974 krijhet ne Cikago “Lidhja Came”Detyra kryesore e kesaj organizate ishte te deshmonte para botes se camet kudo qe jane, jane gjalle e plot energji per ceshtjen dhe kauzen e lirise se tyre. Kryetari i pare i saj njihet patrioti Selfo Hoxha, me anetare Dragon Idrizi, Hamza Cami, Selfo Hysaj dhe Bilal Xahferri.

Po ne kete vit pa driten e botimin revista “Krahu i Shiponjes” me botues poetin dhe shkrimtarin Bilal Xhaferri. Bilali e gdhendi ne art ceshtjen came. Ai eshte arkitekti i fjales se lire ne diaspore, njeri i akteve heroike ne permballjen me diktaturen dhe grupimet antikombetare ne Amerike e kudo.

Pati nje lidhje te forte me malesore dhe aty mes tyre gjente forca per te punuat, per ta nderkombtarizuar roberine e popullit te tij. Une mund te thenm se ai ishte zemreku iores se lirise se Camerise. Kur ishte ne pytje ceshtja e Kosovare ai e vuri ne sherbim te saj. U lidh for me kishen katolike ZonjaPajtore me Dom Prek Ndrevashen, i cili si ne predikime e fjalime e prezantoj ceshtjen came, madje aq fort ne revisten e tij “Rreze Shelbuese” Ai pati mik te ngushte Prof Prek Gruden, po ashtu Gjok Martinin dhe gazeten e tij “Lajmetari Shqiptar”  Nuk duhet harruar aktivisti , poeti dhe fotografi Vasel Ujkaj,i cili pasqyronte jeten e komunitetit dhe demostrata ne shtypin e kohes dhe ne revisten “Krahu i Shqiponjes”Poezia e vetme e Bilal Xhaferrit qe u botua ne gazeten “Zani i Rinise” ka qene “Balade Came “ me 1969, por litari i lagur ideologjik ua ngushtoi frymen vargjeve te lira…

Dhe camet ikin. Po ku vene? Ku shkojne valle me trasten pa buke? Toka nuk qesh me. Ylberi eshte vetem nje pershendetje lamtumire. Fara dhe parmenda jane te ngrira ne plisin e kthyer e te zhuritur. Qete e kularit i ka there greku e tym e zjarr i ka lallur kullat. Qente i kane helmuar e bagetite i kane grabitur. Zemra dhe shpirti ipopullit kukurec i pjekur ne bajoneta. Llajkat e dyerve jane bere si vela te shqyera nga furtunat. Po si e thote poeti cam Xhaferri qe pas shpine ka bajoneten e qyten e ushtarit grek

Na e tregojne drejtimin plumbat

Qe vershellojne ne erresise

Na i ndricojne rruget flaket      

Qe te gjithe vendin e kane perpire

Qe te mos ndodhi me kjo menxyre gjaku jemi mbledhur sot nga te gjitha krahinat se ceshtja came nuk eshte sinore fshati po ceshtje kombetare. Se pikerisht per kete me ne krye Gjok Martinin si frymezues organizuam dy Akademi nje ne Detroit me 20 korrik 2003 dhe nje ne New-York ne shtator 2003 dhe po nje demonstrate ne Detroit. Ne keto aktivitete kontriboj edhe aktivsti Luigj Gjokaj. Per keto veprimtari ka shkruar edhe New-York Time se Bilal Xhaferri me pare e kishte bere ceshtjen came present ne kete redaksi prestigjioze.

Sot eshte kohe tjeter. Duhet shpejtuar sa me shume te jete e mundur. Ndaj nga kjo akademi le te bashkohemi dhe te ia nisim punes per prezantimin e kesaj ceshtje ne cdo tryeze, duke perdorur te gjitha format demokratike dhe argumetueze.

* E dergoi per Diellin Zef Pergega

Filed Under: Komunitet Tagged With: Michigan, per ceshtjen Came, SHQIPTARO-AMERIKANET, Zef Pergega

Suzana Shkreli, merr nominim për në Kongresin Amerikan

June 28, 2016 by dgreca

Suzana Shkreli, Kandidate e Partise Demokrate për një vend në Kongres për shtetin e Michiganit/
13415424_1175483412484989_731113349218319403_o.jpg

Beqir SINA New York /

DETROIT MI: Një lajm i gëzueshëm dhe historik, vjen nga shqiptarët e Amerikës: “Pak kohë më parë, znj Suzanna Shkreli, një amerikano – shqiptare, njoftohet se ka marrë nominimin e biletës të Partisë Demokratike Amerikane, për një vend në Kongresin Amerikan”, zgjedhjet e ardhshme më 6 Nëntorë, nga një zonë kongresiale, shtetit të Miçiganit.
Ky është një lajmë ogurmirë, që edhe një herë po tregon vlerat demokratike të Shteteve të Bashkuara dhe kombit tonë, shqiptarë, suksesin e tyre nëpër botë, dhe veçanërisht, në vendin kampion të botës, lirisë dhe demokracisë, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, miku e përjetshëm të shqiptarëve. Në medien sociale Facebook, shqiptarët shkruajnë se ne si komunitet shqiptarë do të jemi të lumtur, për të bërë çdo gjë që ne mund të bëjmë, atë, për të arritur edhe ketë sukses. Fitorja e Suzanës, natyrishtë, shkruajnë shqiptarët, që është fitorja jonë! Fitorja dhe suksesi i gjithë komunitetit shqiptarë në SHBA.
Gazeta Dielli fton me ketë rast të gjithë shqiptarët, kudo që janë, sidomos ata të komunitetit shqiptarë në Shtetet Bashkuara, Detroitin, ku Suzana Shkreli, është pjestare e atij komuniteti, dhe jeton atje,  për mbështetjen e saj, deri në Fitore! Suzanna Shkreli, nga qyteti i Macomb i Michiganit , e cila është e përzgjedhur si një nga gratë shqiptarë më të suksesshme të Projektit Albanian American Success Stories – Histori Suksesi Shqiptaro Amerikane, që drejtohet nga Vera Mjeku në New York, siç njoftoi 3 javë më parë Ambasada e SHBA në Tiranë, shkoi atje si pjësë e programit OPDAT – i cili thuhet se ndihmon zyrën e Prokurorit të Përgjithshëm në Tiranë me krijimin e programit të parë shqiptar për mbrojtjen e viktimave të krimit.
 Bëhet fjalë pra për prokuroren shqiptaro-amerikane, Suzanna Shkreli, e cila tashmë në rrugën e suksesit, ka shfaqur ambicjen e saj për në Kongresin Amerikan – zgjedhjet e 6 Nëntorit, me pëlqimin e Partisë Demokratike.Sipas njoftimit të ambasadës së SHBA,  në Tiranë, më 13 qershor, shqiptaro-amerikania Suzanna Shkreli, e cila është një prokurore me përvojë në sektorin e dhunës në familje dhe abuzimin me fëmijët në qarkun Macomb, në Michigan, shoqëroi dy Koordinatoret për Asistencën e Viktimave gjatë një turi ndërgjegjësimi nëpër Shqipëri.
Shqiptaro amerikania Suzana Shkreli, e cila është një shqiptare e Amerikës, mjaft e suksesshme është pjesë projektit ” Histori suksesi shqiptaro-amerikane” që i kushtohet veprimtarëve të dalluar të komunitetit shqiptar në SHBA. Një projekt ky prestigjoz, ku personalitete të njohura nga komuniteti shqiptar, të cilët kan krijuar emër në fusha të ndryshme në Amerikë, tashmë veç suksesit këtu mund të japin kontributin e tyre, edhe në Shqipëri, Kosovë, dhe vendorigjinën e tyre.
Suzanna, dhe dy vëllezërit e motrat e saj kan arritur suksesin përfundimtar si avokatë, duke e praktikuar atë në fushat e tyre përkatëse të ligjit, si dhe në krijimin e shoqatës së parë të avokatëve shqiptaro amerikan “Albanian American Bar Association” në Michigan, shkruhet në biografinë e saj.
Suzanna Shkreli, është e bija e Zef dhe Maria Shkreli, me prindër nga Ulqini dhe Gruda, e cila emigroi në Shtetet e Bashkuara së bashku me familjen e saj në kërkim të një jete më të mirë.
Suzanna, është një nga katër fëmijët e kësaj familje, me një motër më të madhe se vetja Diana, një vëlla binjak Pauli, dhe një vëlla më të vogël, i quajtur Mark.
Si gjeneratë e parë shqiptaro amerikanë, vëllezërit e motrat e saj u inkurajuan vazhdimisht nga prindërit e tyre, që për të arritur suksesin ata mund t’a marrin atë vetëm nēpërmjet një arsimimi të lart. Tani, ata janë dëshmitarë të dorës së parë se sa shumë prindërit e tyre kanë punuar për të siguruar shkollimin për ta, ndërkohë që ata ishin të bindur në jetën e tyre, se arsimi ishte jetike për të ardhmen dhe ngritjen personale dhe profesionale. Çka edhe me të vërtet ata e kan arritur këtu në SHBA.

Filed Under: Komunitet Tagged With: merr nominim për, ne Kongresin amerikan, Suzana Shkreli

KANADA : Aksident i rëndë në Toronto, shuhen 3 gjenerata të familjes shqiptare

June 28, 2016 by dgreca

Shtypi kanadez shkruan se aksidenti fatal ka ndodhur nga përplasja, e disa automjeteve  në jug të rrugës “Finch Ave”, duke marrë jetën e tre berzave të familjes shqiptare  përfshirë edhe vajzën e tyre 5-vjeçare, Isabella, nëna e saj, Valbona Vokshi, gjyshen Xhemile, që po ktheheshin nga vizita e tyre në Wonderlandin e Kanadasë,./
d7118s635772.jpg
Nga Beqir SINA, New York/
TORONTO KANDA : Tre breza të grave nga një familje të vetme mbetën të vdekur si shkak i një aksidenti tragjik në autostradën “ Highway 400” të premten në mbrëmje, tha  policia kanadeze, duke shtuar se “aksidenti fatal ka qenë i pa shmangshëm”.
Mediat kanë identifikuar viktimat e këtij aksidenti të cilat për fatkeq janë : Xhemile Vokshi 55 vjeç, Valbona Vokshi 35 vjeç dhe Isabela Kuçi 5 vjeç; gjyshja, vajza e saj dhe mbesa.
Makina me të cilën udhëtonte familja shqiptare, simbas lajmeve  u përfshi nga flakët pas një aksidenti ku u përplasën disa automjete.
Në një automjet tjetër të aksidentuar, udhëtonin vajza tjetër e 55-vjeçares dhe djali i saj 2-vjeçar, por që fatmirësisht nuk pësuan lëndime të mëdha.
Valbona e cila drejonte makinën kishte emigruar në Kanada prej 15 vitesh, atje kishte krijuar familjen dhe punonte me prindërit në një restorant.
Shtypi kanadez shkruan se aksidenti fatal ka ndodhur nga përplasja, e disa automjeteve  në jug të rrugës “Finch Ave”, duke marrë jetën e tre berzave të familjes shqiptare  përfshirë edhe vajzën e tyre 5-vjeçare, Isabella, nëna e saj, Valbona Vokshi, gjyshen Xhemile, që po ktheheshin nga vizita e tyre në Wonderlandin e Kanadasë,.
Policia, deri dje nuk kishte bërë të ditur  emrat e viktimave, shkruante shtypi kanadez.
“Valbona, “e donte jetën dhe shpresat dhe ëndrrat e kishte për më shumë për të ardhmen e saj… ajo ishte njeriu, që donte për tu kujdesur për të gjithë”, tha Seitaj, një shoqe e vjetër e saj, që  ka vizituar familjen e vitktimave çdo ditë që nga përplasja.
Miqtë dhe komuniteti shqiptarë në Kanada  kanë filluar një fushatë fond mbledhëse të financimit për të mbledhur para për GoFundMe.com për familjen, thuhet në një njoftim nga Kanadaja.
Simbas shtypit kanadez motra e Valbonës, Blerta, dhe nipi 2-vjeçar, ishin duke udhëtuar në një makinë të tjetër, po në të njëjtën rrugë gjithashtu të përfshirë në aksident, por ata fatmirësisht mbijetuan.
Valbona, thuhet se ështê nga Tirana  – Shqipëri, dhe erdhi në Kanada në moshën 20 vjeç , ajo ka punuar me orë të zgjatura në një restorant të sponsorizojë prindërit dhe motrën e saj.
“Isabella, ajo që tani flutorojë në Qiell, me engjujt, shkruajnë gazetat e Torontos, ishte gjithmonë e gëzuar, e qeshur, e dashur dhe me shumë humor, duke i bërë shokët e shoqet të qeshnin me embëlsinë fëminore, në kopshtin e tyre në Princess Margaret School Junior në Etobicoke,” ka thënë  edukatorja e saj, Sarah Harwood.
 Gjithashtu thotë ajo “Isabela e dashur, ishte edhe një aktore e talentuar , ajo luajti rolin e nënës për një shfaqje për fëmijët e tjerë, ajo shkroi dhe tregimet e saj, si ai”Miqtë dhe lepuri.”
 “Humbja e saj do të lënë një vend bosh në klasë tonë. Ajo ishte një engjull një dritë shumë e ndritshme, në Qiell”, thotë edukatoria e saj Sarah Harwood, kur mori lajmin e vdekjes së Isabelas të hënën, në një letër drejtuar prindërve dhe kujdestarëve të nxënësve të kësaj shkolle.
“Kjo ka qenë një ditë e “ kobshme” për gjithë komunitetin tonë,  shkollën tonë teksa  ne vajtojmë humbjen tragjike të një engjulli të shëndrritëshëm që tani fluturonë në Qiell”, ka shkruar kudestarja e saj.
Një ekip prej tre punonjësve socialë, thuhet se ka qenë në shkollën e e Isabellës, duke folur me ëmbëlsi, dashuri dhe inkurajim me rreth 340 nxënës të hënën. 
Ata po qëndrojnë në Shkollë, duke folur me nxënësit deri të mërkurën, ditën e fundit të klasave, thotë Shari Schwartz-Maltz ,i cili është një zëdhënës i Këshillit të shkollës në District Toronto.
Shkolla tani ka dërguar letra për prindërit për të biseduar me ta dhe inkurajuar fëmijët e tyre rreth tragjedisë.
Në shkollë dhe komunitetin e Torontos, është hapur libri i zisë për humbjen e gjithashtu të viktimave të aksidentit.
 
highrop.80650.jpg

1180484.jpg

pics-family.jpg.size.custom.crop.1086x547.jpg

 

Filed Under: Komunitet Tagged With: Isabela Kuci, KANADA : Aksident i rëndë, ne toronto, shuhen 3 gjenerata, Valbona Vokshi, Xhemile

“Kujtojm, por nuk harrojmë ( We remember and never forget)”

June 27, 2016 by dgreca

NGA BEQIR SINA*/

MONROE COLLEGE NYC : Në këtë aktivitet i pari dhe më i ri në komunitetin shqiptar, të Amerikës, i kësaj natyre, natyrishtë, që është nder dhe kënaqësi , për mua , madje nuk e teprojë po të them se “është privilegj që nga ky podium, nga ky tempull i djes, Kolegji Monroe, nga ky qytet Nju Jorku- simboli i lirisë dhe i demokracisë, nga ky vend – Shetet e Bashkaura të Amerikës, të cilat janë kampion në botë, i lirisë, demokracisë e të Drejtave të Njeriut, ti përcjell pëzemërsisht me këtë rast, një faleminderim , një mirënjohje dhe një respekt të madh Organizatës “Hope & Peace” Shpresë dhe Paqe, presidentes së saj zonjës së nderuar Mimoza Djaçi, me rastin e organizmit të këtij evenimenti në kujtimin e 26 Qershorit, “ Ditës Ndërkombëtare në Mbështetje të Viktimave të Torturës” të shpallur nga OKB-ja, dhe e njohur nga mbarë bota, përfshirë Shqipërinë. 

 Aktivitet ky që po zhvillohet, sot të shtunën, në kolegjin prestigjoz  Monroe College, këtu në qytetin e Bronxit, falë atyre që gjithmonë, kur ka pasur ngjarje të tilla të rëndësishme, për komunitetin shqiptarë, në zonën e Tri-Shteshit, sidomos ato me karakter kombëtar, historik, kulturor e artistik, kan bërë të mundur dhe hapën dyert e këtij kolegji, duke ua mundësuar dhe pritur shqiptarët, pra një falenderim të posaqëm, u shkon me këtë rast edhe drejtuesve të saj, zyrtarve të lart të Administratës së Kolegjit Monroe, dhe veçanërisht, profesorit të respektuar shqiptar Haxhi Berisha.

Të dashur bashkëatdhetarë , të nderuara zonja dhe zotërinj !

 “Në këtë Ditë Ndërkombëtare në Mbështetje të Viktimave të Torturës, ne shprehim solidaritetin dhe mbështetjen tonë për qindra e mijërat e viktimave të torturës dhe familjarëve të tyre në të gjithë botën. “ tha Sekretari i Përgjithshëm Ban Ki-moon, duke përkujtuar këtë ditë për mbarë botën.

Sakaq, më duhet të cekë qysh në fillim të fjalës time, në kujtim të kësaj dite se :”Ligji ( pra rregullat e kodet e shoqërisë në të gjithë botën) janë më se të qartë, se:”Tortura dhe Viktimat nuk mund të përdoret në çdo kohë dhe në asnjë rrethanë, edhe gjatë asnjë konflikti apo lufte, regjimi e sundimi , qoftë edhe kur siguria kombëtare është nën kërcënim apo diçka tjetër….. kur kujtojmë të gjithë së bashku ditën “Ditën Ndërkombëtare në Mbështetje të Viktimave të Torturës”. 

 Kjo ditë përkujtimore, vjen sot, tek ne shqiptarët, mbi të kaluarën komuniste në Shqipëri, dhe atë të sundimit sllavo komunistë në Kosovë, apo ato të kryera me ardhjen e komunizmit në Greqi,  pra krimet e toturat e grekërve ndaj popullsisë Çame, 72 vjet më parë, si dhe ato të ndodhura në trojet etnike shqiptare në Ballkan, Preshevë, Bujanovc, Medvegje, Mal të Zi, e Maqedoni.

 Aty ku shqiptarët kan qenë viktimat , u keq trajtuan dhe u diskriminuan, duke përfshirë edhe torturën, të cilat janë kryer në mënyrë të gjerë dhe sistematike në terren, shtëpitë e tyre apo edhe në qendrat e paraburgimit e të burgimit, (stacionet e policisë) kampet e internimit dhe përqëndrimit, e vende të tjera, si në të gjithë Shqipërinë, apo ish Jugosllavinë, që u shkërrmoq dhe nuk egziston më ( por nën kupto me këtë rast, në Serbi) dhe në Çamërinë, ku shqiptarët, fakeqësisht, janë të parët dhe të shumtë në numbër, ata që u viktimizuan dhe u torturuan për të vetmin fajë që kishin bërë, se:” ishin shqiptarë, kishin lindur shqiptarë dhe do të vdisnin si shqiptarë” .

 Tortura, dhe viktimizimi dihet se në të gjithë botën kërkon të asgjësojë personalitetin e viktimës dhe mohon dinjitetin e lindur të qenies njerëzore, njeriut. Andaj dhe Kombet e Bashkuara, Organizatat Ndërkombëtare për Lirinë e të Drejtat e Njeriut, shtetet Perendimore, të cilat janë simbol të lirisë, në botë me SHBA, në krye, me mikun e përjetshëm të shqiptarëve, gjatë gjithë historisë së tyre , e kan dënuar torturën, dhe kan dalë e janë  gjithmonë krah të viktimave, të çfardolloj qofshin ato me shkas ato; raciale, fetare apo ideologjike, që në fillim të krijimit të ligjeve dhe Kushtetutës së tyre demokratike. SHBA, dhe bota e civilizuar i kan  dënuar duke e quajtur ato si një prej akteve të kryera më çnjerëzore nga ku nënçmohet dhe eleminohet qenia njerëzore, nga një qenie tjetër që është quajtur jo njerëzore, mbasi ka kryer këtë akt.

 Tortura,dhe viktimat megjithëse, janë një krim sipas të gjitha ligjeve ndërkombëtare, dhe dënohet dhe është e pa pranueshme edhe nga feja, librat e shenjtë; Tora, Kurani, Ungjilli, dhe Bibla e tjer, ajo nuk ishte e till nga regjimet e pafe , të paide dhe pakombë, pra nga regjimet komuniste e sllavo komuniste, internacionaliste, sidomos, për ne shqiptarët, që e vuajtëm më shumë se kush tjetër, dhe më tmerrshëm se kushdo tjetër, nën sundimin barabarë të katilëve, duke filluar nga Rankoviqi, Tito e Millosheviqi, dhe ne shqiptarët në Shqipëri nën regjimin e ëgër komunist të Enver Hoxhës, e partisë komuniste, kurse e Çamët me masakrat e gjenocidin e shkatuar nga komanda e gjeneralit famëkeq Zevros.

  Viktimat dhe përdorimi i torturave sipas të gjitha instrumenteve ligjore përkatëse, në të gjithë botën janë absolutisht të ndaluara dhe nuk mund të justifikohen në asnjë rrethanë, që kan ndodhur dhe janë kryer. Ky lloj përdorimi i dhunës çnjerëzore, pra Torturës, me ligj dhe me letra ka qenë dhe është pjesë e së drejtës ndërkombëtare zakonore, edhe në kohën e Rankoviqit, Titos dhe kryekasapit Millosheviqit, që do të thotë se ajo është e detyrueshme për çdo anëtar të bashkësisë ndërkombëtare, pavarësisht nëse një shtet ka ratifikuar apo jo marrëveshjen ndërkombëtare në të cilat tortura është e ndaluar shprehimisht. 

 Por, fafkeqësisht koha ishte ajo që tregoje se prej kohës së ardhjes në fuqi të sllavo – komunisteve, mbas luftës së Dyte Boterore, pra regjimit të Rrakoviqit, Titos dhe Millosheviqit, megjithse në letrat e tyre egzistonte mos përdorimi i troturave dhe likudimi dhe viktimizimi, për ne shqiptarët, ai u ndoq nga sllavo komunistët me  praktika sistematike ose të përhapura të torturës, dhe egzekutimit, e likudimit ndaj popullit shqiptarë në Kosovë, Luginën e Preshevës, Maqedoni dhe Mal të Zi, duke përbër një krim të rëndë kundër njerëzimit, sa që sot për këtë qëllim është ngritur dhe funksionin edhe një Gjykata Ndërkombëtare për Dënimin e Krimeve në Ish Jugosllavi, e ngjashme me atë të ngritur me krimet e nazismit pas Luftës së Dytë Botërore, me Holokaustin.

 “Kujtojm, por nuk harrojmë (  We remember and never forget)”

Të dashur bashkëatdhetarë , të nderuara zonja dhe zotërinj !

Andaj shqiptarët asnjëhere s’do të lënë menjëanë ose asnjëherë s’do të harrojnë por gjithmonë do të kujtojnë, dhe reflektojnë, ato vuajtjet e torturat, popullit shqiptar, të kryera ato në periudha dhe kohë të ndryshme, duke filluar nga Çamëria, e më pas nga regjimi enveristë dhe apo ai shovinistë grekë  e sllavokomunistë.

Ne kurrë s’do të harrojmë, por do të kujtojmë: Çamërinë, e cila sot përkujton 72 vjetorin e “Gjenocidit grek mbi Çamërinë,” ne nuk do të harrojmë, por sa të jetë jeta dotë kujtojmë e nderojmë Kosovën martire, e cila sot është e lirë dhe e pa varur edhe falë atij gjaku, atyre viktimave, atyre deshmorëve bijë e bija shqiptare, që sakrifikuan gjënë më sublime, jetën e tyre për liri e pavarësi.

 Pikërisht, pas më shumë se 100 vjet luftë e gjakderdhje, viktima, dhunë e tortura, nga me te ndryshmet Kosova, populli shqiptar, fitoi lirinë e shumëpritur dhe realizoi atë ëndrrën e atyre që u flijuan dhe nuk e panë këtë ditë. Atë liri që e kërkuan dhe luftuan për ta fituar, për njëqind vjet me radhë , qysh nga Isa Boletini, e deri tek Ibrahim Rugova dhe Adem Jashari, bijët e bijat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, faqes më të ndritur të kombit shqiptarë .Kurse, sot, mbas 25 vjet të sundimit të regjimit diktatorial të Enver Hoxhës, ne kujtojmë e reflektojmë sot në 26 qershorin Ditën Ndërkombëtare të Kombeve të Bashkuara në Mbështetje të Viktimave të Torturës, vuajtjet dhe torturat e popullit shqiptarë për liri dhe demokraci në Shqipëri, dhe u japim atyre sot një mirënjohje, një respekt, duke u përulur thellë para tyre, dhe veprës së tyre.

Së fundi do të theksoja se shërimi i këtyre plagëve të shkatuara viktimave të tyre, nga krimet e torturat, kërkon një ndërgjegjësim total të shoqërisë, pranimin e fajit dhe të kërkuarit falje nga presekutorët dhe ata që i kryen këto krime, mendojë se duhet një lustracion, i pastër për të treguar se viktimat mund të bëjnë kalimin nga tmerri në plagët të shërimit.

Më duhet të përdor me këtë rast një kolumn më të fundit, të një kolegut tim, mikut tim, të nderuar dhe të respektuar, gazetarit dhe ish drejtori i Zërit të Amerikës për Europën dhe Azinë, Frank G. Shkreli, i cili është edhe autor i dhjetra, artikujve, kolumnave , opinoneve dhe analizave, të thella, por edhe asaj me titull :”Talljet me viktimat e komunizmit nuk kan të ndalur”

Zoti Shkreli, shkruan ndër të tjera në kolumnën mbi zhvillimin e një paneli tryezën e rrrumbullakët, mbajtur këto ditë në Tiranë organizuar nga Fondacioni Konrad Adenauer, zyra në Shqipëri  dhe Instituti i Integrimit të ish të Përndjekurve Politikë në “In Memoriam – Së bashku në nder dhe respekt të kujtesës kombëtare të viktimave të ish-diktaturës komuniste në Shqipëri” se  :  “Kur pyeta një pjesëmarrës në tryezën e rrumbullakët se me çfarë përshtypjesh u largua nga takimi i djeshëm, ai u përgjigj duke përdorur një thënje popullore, “për çfarë dëgjova i lumi unë, e për çfarë pashë, i mjeri unë”.  Një pjesëmarrës tjetër, gjithashtu i dëshpëruar nga tryeza e rrumbullakët, u shpreh se ish të përndjekurit u larguan së andejmi me mesazhin se, “Ne ju vramë, ne u japim dëmshpërblimin dhe ne, madje u ndërtojmë edhe memorialin, por lustracion nuk ka”.

 Dhe, konkludon Shkreli :’ Tashti jemi mësuar me talljet, me gënjeshtrat dhe me premtimet boshe të  radhës, shprehur nga përfaqsues të ndryshëm të Tiranës zyrtare,  se më në fund po angazhohen seriozisht për tu marrë me fatin e të përsekutuarve të regjimit komunist dhe në një mënyrë ose një tjerë për të kujtuar viktimat.  Andej nga vi unë, themi se “Nuk kam gajle se po më rren, por më vjen keq se kujton se ia besoj rrenat.”  Në mungesë të provave konkrete dhe veprave serioze se qeveria shqiptare nuk po tregon “nder dhe respekt ndaj kujtesës kombëtare të viktimave të ish-diktaturës komuniste në Shqipëri”, askush më nuk beson premtimet tuaja, e sidomos të përndjekurit e zhgënjyer herë pas here.

Të dashur bashkëatdhetarë , të nderuara zonja dhe zotërinj ! shumë e nderuar organizatore Presidente zonja Miomza Dajçi ju falleminderit për vemendjen dhe faleminderit qe me dhatë rastin të flasë në këtë ditë 26 Qershorin, “ Ditës Ndërkombëtare në Mbështetje të Viktimave të Torturës” të shpallur nga OKB-ja, dhe e njohur nga mbarë bota, përfshirë Shqipërinë. 

* Fjala e mbajtur me rastin e  26 Qershorit, “ Ditës Ndërkombëtare në Mbështetje të Viktimave të Torturës”

Filed Under: Komunitet Tagged With: "Kujtojm, Beqir Sina, por nuk harrojmë ( We remember and never forget)”

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 208
  • 209
  • 210
  • 211
  • 212
  • …
  • 395
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • KUJTIME PER ITALIANIN DOM ANTONIO SHARRA
  • MASAKRA E TIVARIT MARS-PRILL 1945
  • Kuptimi i Pashkëve Ortodokse – midis ritualit dhe ringjalljes së ndërgjegjes
  • RIKTHIMI I MUSTAFA MAKSUTIT NË FAQET E HISTORISË
  • Shqipëria në politikën ballkanike të Austro-Hungarisë
  • Eliot Engel, in memoriam…
  • VATRA TELEGRAM NGUSHËLLIMI PËR NDARJEN NGA JETA TË ELIOT ENGEL, MIKUT TË MADH TË KOMBIT SHQIPTAR
  • Përkujtojmë në përvjetorin e lindjes një nga figurat e Rilindjes Kombëtare, Aleksandër Stavre Drenova
  • GËRSHËRA E ARGJENDTË
  • Përgjithmonë vetëm mirnjohës për Kongresmenin Eliot Engel
  • PËRKUJTIM PËR ELIOT ENGEL, NJË MIK I PAZENDËVËSUSHËM, ZËRI I SHQIPTARVE NË SHBA
  • Meditim para varrit të Faik Konicës
  • Bashkimi i Diasporës Shqiptare të Greqisë
  • “Fortifikimi ilir i Komlikut në Fregen dhe Ungrej të Lezhës (Mirdita Etnografike)”
  • “The Real Thing”: A Conversation with Luljeta Lleshanaku

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT