Agim Aliçkaj,
Anëtar i Bordit Ekzekutiv të LQSHA
Bronxville, NY, Më 16 shtator 2024/

– Fjala ime në takimin e Ligës Qytetare Shqiptaro-Amerikane me kongresmenin Jerry Nadler në shtëpinë time

I nderuar kongresmen Nadler,

Mirë se vini në shtëpinë tonë! Sipas traditës shqiptare shtëpia jonë i përket Zotit, familjes dhe mysafirit. Ishte kjo traditë që mirëpriti dhe shpëtoi shumë hebrenj të pafajshëm gjatë Holokaustit, të cilët jetuan ose arritën në Kosovë dhe trojet e tjera shqiptare. Jam shumë krenar që babai im Arif Aliçkaj ishte një nga shpëtimtarët që mori pjesë në këtë përpjekje mbarëkombëtare.

Populli i lashtë paqësor shqiptar nuk ka sulmuar kurrë askënd, gjithmonë në mbrojtje të lirisë së tij, duke mbrojtur fëmijët, familjet, shtëpitë dhe tokën e tij nga agresorët si Serbia që u mboll në Evropën Juglindore nga Rusia. Regjimet Serbe në bashkëpunim me Kishën dhe Akademinë e shkencave, janë përpjekur gjithmonë të asgjësojnë shqiptarët, të rrëmbejnë tokën e tyre dhe të kënaqin dëshirat e tyre hegjemoniste për të krijuar Serbinë e Madhe dhe për të siguruar daljen e Rusisë në detin Adriatik.

Në vitin 1990, me familjen time më është dashur t’i shpëtoj okupimit dhe shtypjes së popullit shqiptar të Kosovës nga diktatura komuniste serbe. Unë pata fatin të emigroja në vendin më të mirë në botë, SHBA, në vendin e mundësive dhe ëndrrave të bëra realitet për këdo që dëshiron të punojë shumë. Sot, si shumë bashkatdhetarë të tjerë këtu, po jetoj ëndrrën amerikane.

Menjëherë hyra në Ligën Qytetare Shqiptaro-Amerikane për të ndihmuar popullin tonë nën pushtimin serb. Jam i nderuar dhe shumë i lumtur që kam punuar me Presidentin e Ligës, ish Kongresmenin Joe DioGuardi, Këshilltaren për Çështjet e Ballkanit Shirley Cloyes DioGuardi dhe anëtarët e Bordit të Ligës për më shumë se 34 vjet. Dëshiroj të falënderoj Shirley’n dhe Joe’n për lidershipin dhe rolin e tyre të jashtëzakonshëm në çlirimin dhe pavarësinë e Republikës së Kosovës.

Çlirimi i Kosovës u mundësua nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe NATO-ja, të cilët ndihmuan rezistencën paqësore të Dr. Ibrahim Rugovës dhe në vitin 1999 Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës-UÇK, duke luftuar ushtrinë serbe dhe forcat paramilitare terroriste të komanduara nga krimineli i luftës Slobodan Millosheviq, i cili kreu një gjenocid duke vrarë më shumë se 15,000 civilë, duke zhvendosur 1 milion njerëz, duke përdhunuar 20,000 gra dhe duke masakruar 1,432 fëmijë, përfshirë foshnjat.

Pas ndërhyrjes së suksesshme dhe kapitullimit serb, bashkësia ndërkombëtare nuk arriti të bëjë një gjë shumë të rëndësishme që presidenti Biden sugjeroi si senator, denazifikimin e Serbisë. Regjimi serb i ministrit të dezinformimit të Millosheviqit, Aleksandar Vuçiq, sot është saktësisht i njëjtë me atë të Millosheviqit, e njëjta ideologji fashiste, me të njëjtat synime për të dominuar Ballkanin.

I kontrolluar dhe i drejtuar nga Putini, regjimi shkatërrues i Vuçiqit po promovon hapur axhendën ruse. Ata refuzojnë të sanksionojnë Rusinë, lavdërojnë kriminelët e luftës dhe refuzojnë t’i nxjerrin ata para drejtësisë, përfshirë ata që vranë tre amerikanë – vëllezërit Bytyçi, si dhe refuzojnë të kthejnë trupat e personave të zhdukur me forcë. Ata trajnojnë banditët që kërcënojnë minoritetin serb që të mos marrin pjesë në jetën demokratike të Kosovës, duke djegur makinat dhe shtëpitë e tyre.

Në maj të vitit të kaluar, kriminelët serbë kryen trazira dhe rrahën ushtarët e NATO-s, ndërsa më 24 shtator, të komanduar nga kryekrimineli Radojçiq, i cili bredh lirshëm nëpër Beograd, bënë agresion ndaj Kosovës me aktin terrorist në Banjskë, duke vrarë policin në detyrë z. Afrim Bunjaku.

Mbi të gjitha, ata tallen me dialogun e lehtësuar nga ndërmjetësit evropianë duke refuzuar të nënshkruajnë dhe zbatojnë marrëveshjen e BE-së të propozuar nga presidentët Macron dhe Scholz. Në të njëjtën kohë, ata po vazhdojnë me destabilizimin e Bosnjës dhe Malit të Zi.

Politikanët dhe diplomatët evropianë nuk janë të gatshëm t’i bëjnë ballë shantazheve dhe agresionit serb për arsye gjeopolitike, me shpresën se Serbia do të largohet nga Rusia për në Evropë, gjë që nuk do të ndodhë kurrë. Në vend të kësaj, ata po i bëjnë presion viktimës, qeverisë demokratike të Albin Kurtit, duke i kërkuar të bëjë lëshime të dëmshme të pajustifikuara, duke e fajësuar atë për të gjitha keqbërjet dhe intrigat serbe.

Departamenti ynë i Shtetit ka ndjekur verbërisht politikën e dështuar evropiane, e cila ishte një surprizë e madhe për të gjithë neve, duke ditur se Presidenti Biden është shumë i njohur me situatën në Ballkan dhe agresionin serb.

Republika e Kosovës e udhëhequr nga liderët demokratik properëndimorë, presidentja Vjosa Osmani, kryeministri Albin Kurti dhe kryeparlamentari Glauk Konjufca, është duke bërë gjithçka në rregull, duke zbatuar rendin dhe ligjin, duke ndërtuar demokracinë dhe jetën e sigurt për të gjithë në Kosovë, përfshirë minoritetin serb.

I frustruar dhe i pakënaqur me të arriturat e Kosovës, regjimi despotik serb i A. Vuçiqit ka përqendruar të gjitha forcat për ta shkatërruar Kosovën duke kërkuar krijimin e Asociacionit të Komunave Serbe si parakusht, pa pranuar marrëveshjen e BE-së dhe pa njohur pavarësinë e Kosovës.

Kjo është një çështje që ju e kuptoni shumë mirë, i nderuar kongresmen Nadler, si anëtar i rangut të Komitetit Gjyqësor. Shtetet e Bashkuara dhe vendet më demokratike e kanë njohur Republikën e Kosovës, në bazë të planit të Ahtisaarit të përgatitur prej tyre, i cili garanton me Kushtetutë të drejtat më të larta që mund t’i gëzojë ndonjë pakicë në botë. Qeveria e Kosovës po e zbaton me besnikëri këtë plan.

Kërkesa e Serbisë për t’i dhënë autonomi shtesë pakicës së tyre ka vetëm një qëllim, ta bëjë Kosovën jofunksionale, të nënshtruar ndaj ndarjes dhe shkatërrimit të plotë. Është afërsisht i njëjti numër, rreth 80 mijë shqiptarë që jetojnë në Serbinë jugore, të cilët po diskriminohen dhe pastrohen etnikisht nga regjimi serb. Pse nuk mund të gëzojnë të njëjtat të drejta si serbët në Kosovë? Pse nuk mund të kenë edhe ata Asociacion të komunave me shumicë shqiptare?

Krahasimi i të drejtave tregon se serbët në Kosovë kanë spitalin e tyre, universitetin e tyre në gjuhën serbe, diploma të njohura, 10 vende të rezervuara automatikisht në parlament me të drejtë vetoje, një ministër e kështu me radhë. Shqiptarët në Serbi nuk kanë asgjë nga këto, ndërsa në të njëjtën kohë më shumë se 6000 adresa të tyre janë hequr nga regjistri pa të drejtë vote.

Populli i Kosovës kërkon drejtësi, jo hakmarrje ndaj Serbisë, e cila ende duhet të pranojë dhe të kërkojë falje për gjenocidin. Ata vetëm kërkojnë të kenë të drejtën e ekzistencës në tokat e tyre stërgjyshore. Në këtë drejtim, ne ju lusim me mirësi që mundësisht të përdorni fuqinë dhe lidhjet tuaja në Kongres dhe administratën e Biden-Harris për të ndihmuar popullin më pro-amerikan të Kosovës të jetojë i lirë në paqe dhe demokraci duke:

– Kërkuar nga Shtëpia e Bardhë dhe Departamentit i Shtetit që të përfshihen drejtpërdrejt në dialog duke udhëhequr, jo duke e ndjekur Evropën. Presim vetëm zbatimin e drejtësisë së barabartë për të dyja palët e përfshira, duke i bërë presion serioz Serbisë që të nënshkruajë marrëveshjen e BE-së pa parakushte, veçanërisht pa Asociacion të dëmshëm e të panevojshëm të komunave serbe. Siç ka deklaruar më heret Presidenti Biden, njohja reciproke dhe anëtarësimi i Kosovës dhe i Serbisë në BE, duhet të jetë rezultati përfundimtar i dialogut.

– Organizuar një seancë dëgjimore, pas zgjedhjeve të nëntorit, për të trajtuar dhe vlerësuar situatën e përgjithshme, si dhe të drejtat e shqiptarëve në Serbi dhe serbëve në Kosovë.

Ne e kuptojmë se ka probleme më të mëdha dhe më të rrezikshme në botë me të cilat SHBA duhet të merren, si lufta në Ukrainë dhe Gaza, por problemi në Ballkan është i ndërlidhur. Të gjitha këto probleme shkaktohen nga vendet e “boshtit të së keqes”, Rusia, Serbia, Kina, Koreja e Veriut, Irani, Siria, Hezbollahu dhe Hamasi. Rusia është veçanërisht e interesuar të përdorë Serbinë për të hapur një konflikt të ri në Ballkan, në mënyrë që lufta në Ukrainë të bëhet më e lehtë për ta.

Rafaela Prifti/

September 17 is National Voter Registration Day. It is a nonpartisan civic holiday dedicated to celebrating democracy including the rights, responsibilties and opportunities we share as Americans. You can pick up a voter registration form or information about how to vote at several sites and official locations including your local library. If you are a newly naturalized American or first-time voter, there are online guides to voting that are accessable in the state of your residency. And if you have a few minutes to spare and are curious about voting rights history, here is a quick overview of healines going back to the 1700s.

1700s Voting was generally limited to white property holders: “Despite their belief in the virtues of democracy, the founders of the United States accepted and endorsed severe limits on voting. The U.S. Constitution originally left it to states to determine who is qualified to vote in elections. For decades, state legislatures generally restricted voting to white males who owned property. Some states also employed religious tests to ensure that only Christian men could vote.” Carnegie Corporation of New York

1800s During the early part of the 19th century, state legislatures began to limit the property requirement for voting. However, many states, particularly in the South, used a range of barriers, such as poll taxes and literacy tests, to deliberately reduce voting among African American men.

1920 – After decades of organizing and activism, women nationwide won the right to vote with the ratification of the 19th amendment to the U.S. Constitution in 1920.

1960 Southern States ramp up barriers to voting

1964 24th Amendment targets poll taxes. It was approved by Congress in 1962 and ratified by the states two years later. In a 1966 case, the Supreme Court ruled that poll taxes are unconstitutional in any U.S. election.

1965 Voting Rights Act passes Congress

1971 President Nixon sign the 26th amendment bringing down the voting age to 18 from 21.

1975 Voting Rights Act expanded to protect language minorities

1982 Congress requires new voting protections for people with disabilities

1993 Congress passed the National Voter Registration Act known as “motor voter”. The law required states to allow citizens to register to vote when they applied for their drivers’ licenses. It also required states to offer mail-in registration and to allow people to register to vote at offices offering public assistance. In the first year of its implementation, more than 30 million people completed their voter registration applications or updated their registration through means made available because of the law.

2000 Election problems spotlight need for reform. The extremely close Bush-Gore Presidential race led to a recount in the state of Florida that highlighted the problems plaguing U.S. elections.

2002 Congress passes the Help America Vote Act

2013 Supreme Court strikes a blow to the Voting Right Act

2014 Voting Right movement coalesces to fight supression

2016 Presidential Election and claims of fraud. “After President Trump was elected despite losing the popular vote, he and his supporters made claims that large numbers of people voted illegally. The narrative about fraud ultimately resulted in President Trump convening the Presidential Commission on Election Integrity, which disbanded in January 2018 without presenting any evidence or findings.” Carnegie Corporation of New York

November 2018 Election draws record number of voters, problems remain

Through 2020, there have been 59 presidential elections.

Currently on view, the Polonsky exhibition of the New York Public Library’s Treasures, includes objects and documents related to the history of democracy and civic life, among them a handwritten copy of the Bill of Rights from 1789.

Source: Carnegie Corporation of New York is an influential foundation established by Andrew Carnegie (1835–1919) in 1911 “to promote the advancement and diffusion of knowledge and understanding.”

Sokol Paja*/

Lavdi jetës dhe veprës së Imzot Fan Nolit, intelektualit, diplomatit, prijësit shpirtëror, shtetarit, atdhetarit e shqiptarit të shquar të shekullit 20-të. Imzot Noli është pa dyshim një prej figurave më poliedrike të kombit shqiptar i cili la gjurmë të pashlyeshme në historinë e shtetit, kombit dhe mërgatës shqiptare të Amerikës. Në Lidhjen e Kombeve Imzot Noli i bëri një shërbim të shquar diplomatik shtetit e kombit tonë në rrafshin e politikës dhe diplomacisë ndërkombëtare.

Me veprimtarinë politike, fetare, diplomatike e komunitare, letërkëmbimet e shumta me personalitete botërore si politikanë, diplomatë e shkrimtarë, Imzot Noli themeloi diplomacinë shumëplanëshe të shtetit shqiptar. Imzot Noli krijoi një shkollë të mendimit politik e oratorisë shqiptare në skenën politike të Shqipërisë së viteve 20-30-të. Si orator elegant e sharmant, si mendje e një kalibri të lartë, si gjeni e brilant, me gjuhë të pasur e stil oratoriko-biblik, me fuqinë e argumentit dhe bindjes, retorikës patriotike, dijeve të shumta, miqësitë dhe kultura e lartë e Imzot Nolit u shëndërruan në një model të shkëlqyer përfaqësues, në një fuqi bindëse të jashtëzakonshme në ligjeratat e tij publike, politike e diplomatike në interes të shtetit e kombit shqiptar.

Imzot Noli si mjeshtër i përdorimit të shembujve, retorikës, logjikës, fakteve konkrete, të dhënave historike, ilustrimeve gjeopolitike, oratorisë sipërore, fuqinë logjike e analizuese, argumentuese, polemizuese dhe guximin e tij përballë udhëheqësve botërorë, në Lidhjen e Kombeve, shënoi një sukses diplomatik e historik për kombin tonë në njohjen e pavarësisë shtetërore, përforcimin e sovranitetit e integritetit territorial dhe afirmimin e kombit shqiptar krahas shteteve më të fuqishme të botës. Pranimi i Shqipërisë në Lidhjen e Kombeve falë punë së jashtëzakonshme të Imzot Nolit e delegacionit shqiptar, ishte një akt unik në historinë kombëtare pasi sanksionoi shtetin shqiptar si subjekt të së drejtës ndërkombëtare.

Fan Stilian Noli si një ndër figurat më të shquara e të kompletuara të skenës politike, diplomatike, fetare e atdhetare në historinë e Shqipërisë të shekullit të 20-të, la pas një trashëgimi të jashtëzakonshme kulturore, politike, shpirtërore e diplomatike me kontributin e tij të çmuar si shkrimtar, filozof, publicist, poliglot, përkthyes, aktivist i mërgatës së Amerikës, orator, diplomat, politikan, historian, muzikant, teolog e shtetformues, ku shoqëria, institucionet, shteti e kombi shqiptar i janë borxh përjetë. Figura politike, kulturore, fetare dhe historike e Fan Nolit mbetet një nga më të shndritshmet në panteonin e lavdishëm të shërbestarëve të kombit shqiptar.

*Fjala e editorit të gazetës Dielli në aktivitetin përkujtimor kushtuar veprimtarisë së Fan Nolit në Lidhjen e Kombeve, mbajtur në New York në Selinë e Kombeve të Bashkuara më 9 shtator 2024.

Federata Pan-Shqiptare e Amerikës “Vatra” dhe gazeta “Dielli” i shprehin ngushëllimet më të dhimbshme familjes Lulushi, miqve e të afërmve të tij për ndarjen nga jeta të gazetarit të shquar të “Zërit të Amerikës” Astrit Lulushi. Në këtë ditë të dhimbshme për familjen e miqtë, kolegët e bashkëpunëtorët, veçanërisht gazeta “Dielli” shpreh keqardhjen e thellë dhe ndan dhimbjen për ndarjen nga jeta të një prej bashkëpunëtorëve më të ngushtë e më cilësorë të viteve të fundit. Ai do të kujtohet jo vetëm për kontributin e lartë afro tri dekada në “Zërin e Amerikës” por mbi të gjitha për integritetin e lartë njerëzor, mirësinë dhe profesionalizmin e spikatur. Astrit Lulushi la pas një trashëgimi të shkëlqyer mediatike e publicistike.

Qoftë i paharruar. Pushoftë në paqen e përjetshme.

Rafaela Prifti/

Sigurimi shqiptar kishte hapur dosje për të dy vëllezërit Prifti, Peterin në Amerikë dhe Naumin në Shqipëri, Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e Ish- Sigurimit të Shtetit sapo i njoftoi familjarëve se dosjet do të jenë në disponim pasi të përmbushen kërkesat protokollare. Të dy vëllezërit ishin të survejuar dhe për të dy jeta mund të kishte shkuar në drejtim krejt tjetër për një veprim të vetëm, një shkrim, vepër apo edhe një fjalë goje. Në kujtimet që kanë lënë të dy evidentohet sesi pushteti i survejonte dhe njëherit tentonte të rekrutonte një vëlla për veprimtari agjenturore. Për ironi, të njëjtin pikësynim kishte edhe FBI.

Është një rast i rrallë në historinë memuaristike ku të dy vëllezërit kanë dhënë përshkrimet e tyre për përvojat që kanë pasur në këtë pikë: Peter Prifti, 1962-1966 FBI dhe Unë, Naum Prifti – Sigurimi Shqiptar Orvatet ta Rekrutojë Peter Priftin.

Shkrimin për përndjekjet e FBI Peteri ju lut Naumit të mos e botonte sa ishte gjallë dhe vëllai ia respektoi dëshirën duke e botuar pas vdekjes së vëllait në vitin 2010. Ja se c’shkruan aty: FBI (Byroja Federale e Hetimeve) e kontaktoi Peterin për herë të parë në Boston në fund të vitit 1962, pak kohë pas vizitës së tij të parë si turist në Shqipëri. Në atë kohë ai ishte Asistent Shkencor në Qendrën e Studimeve Ndërkombëtare MIT – Massachusetts Institute of Technology.

Naum Prifti e quante një nga paradokset e jetës faktin që ndërsa Peter përndiqej nga FBI nën dyshimin se ishte agjent komunist, regjimi komunist i Tiranës i refuzonte hyrjen -deri në prill 1985 – për arsye të dyshimeve se ishte “agjent i imperializmit amerikan” sikurse etiketoshehin shqiparët që punonin në institucione amerikane. Natyrisht, nuk e përmendnin faktin se Peteri kishte refuzuar të rekrutohej nga Sigurimi Shqiptar. Gazeta Dielli e datës 17 tetor 2019 ka botuar shkrimin e editorit Dalip Greca, Dosja e Vatrës: Editorët e Diellit në Objektivin e Sigurimit.*

Vëllai i madh, Peter, i vetëdijshëm për pasojat që mund të kishte për familjarët puna e tij, kujdesej të publikonte në mënyrë anonime ose me pseudonim, sic është rasti i artikullit Albania in the Post-Hoxha Era – (Shqipëria në Kohën pas Enverit), shkruar nga PFR Artisien, studiues anglez dhe nga Peter Prifti, por e botuar vetëm me një autorësi. Ne librin Remote Albania Politics of Isolation, Onufri, 1999, Peter shkruan se ai vendosi të ishte anonim në këtë artikull për arsye personale meqë kishte 14 vjet që priste të merrte vizën për të ardhur në Shqipëri dhe nuk donte të jepte asnjë shkas që ta humbte shansin e vizitës në atdhe. Kjo fare mirë mund të ndodhte nëse nëpunësit shqiptarë do ta quanin “problematik” artikullin me bashkautorësinë e tij. Shkrimi është botuar në revistën The World Today, The Royal Institute of International Affairs, London, June 1985, pp. 107-111. (Si koment anësor mund të them se artikulli edhe sot të mahnit me parashikimin e të ardhmes politike të Shqipërisë pas vdekjes së Enverit, që autorët e shohin se “do kushtëzohet nga zhvillimet e kohës në arenën ndërkombëtare por më së shumti nga e kaluara e vendit.” Edhe pas 40 vjetëve analizes se shkrimit nuk i ka kaluar koha sepse e ardhmja e Shqipërisë ka mbetur peng i të shkuarës!)

Ndërsa Peter ishte i kujdesshëm të ruante familjen në Shqipëri, nga ana e tij vëllai i vogël në Shqipëri, Naumi, kujdesej që të ndihmonte lejimin e ardhjes së tij në atdhe duke mbledhur shkrime ku Peter kritikohej për “qëndrime komuniste” në shtypin e diasporës shqiptare në Amerikë. “Peterit iu ndalua viza për të hyrë në Shqipëri, meqë ai refuzoi rekrutimin nga Sigurimi dhe meqë komunistët shqiptarë e kishin të tyren moton se “Kush nuk është me ne, është kundra nesh.” Ata e futën Peter Priftin në listën e zezë të atyre që u ndalohej hyrja në atdhe, njëlloj si emigrantëve politike, shkruan Naumi. Meqenëse viza iu refuzua disa herë, Naumi thotë në kujtimet e tij se “e ndihmoi fati të gjente disa kritika të hidhura kundra Peterit tek “shfletoja koleksionet e gazetës Dielli në sallën shkencore të Bibliotekës Kombëtare.” Qëllimi ishte t’i mblidhte të gjitha së bashku për t’ia dërguar Ministrisë së Jashtme që nëpunësit të lexonin se Peter, i etiketuar prej tyre si “reaksionar” kritikohej prej anës tjetër se “herë pas here na can kokën me politikën kundër Amerikës.”

Por. Naumi hoqi dorë nga ideja, ngaqë sic thote, “e dija që ata besonin vetëm informatat që merrnin nga agjentët e tyre.” Më tej, Naum Prifti rendit disa fakte për Peter Priftin:

Më 1957 Zëri i Amerikës i propozon Peterit ta marrë në punë si redaktor të emisionit shqip. Peteri e refuzoi atë kërkesë. Në vitet 1959-1960, Peter shkon te Dielli si bashkë-editor me Qerim Panaritin. Pas një viti, jep dorëheqjen si bashkë-editor, boton një artikull për shkaqet e largimit por qëndron si Sekretar i Vatrës. Bashkë me Peter Vangel organizon një Seminar për Studime Shqiptare në Boston në gusht 1960, ku merr pjesë edhe Fan Noli. Më 1962, Peter Prifti vjen për vizitë si turist në Shqiperi. Pasi kthehet në Amerikë, boton një artikull rreth vlerave antike të Apollonisë.

Më 1963-1964 i dërgon Fakultetit të Gjuhës Angleze, Bibliotekës së Universitetit rreth 50 vëllime letrare të autorëve amerikanë edhe anglezë, të cilat ia kërkoi Profesor Skënder Luarasi për nevojat e Fakultetit. Peter i ofron një dhuratë modeste prej 5,000 dollarësh, duke ia besuar këtë detyrë vëllait të tij, Naumit. Gjatë një aktiviteti shkencor ai e paraqiti propozimin te rektori i asaj kohe Kahrem Ylli, i cili i thotë se do ta lajmeroj pasi të konsultohet, por nuk i dha përgjigje asnjëherë. Naumi i shkruan Peterit se “Universiteti ynë ka fondin e vet.”

Duke pasur në disponim së shpejti dosjet e krijuara nga Sigurimi do jetë me interes të shikohet pranëvëna e përmbajtjes së krijuar nga operatorët dhe institucionet e sistemit me përshkrimet që na kanë lënë vëllezërit Peter dhe Naum Prifti.

* https://gazetadielli.com/dosja-e-vatres-editoret-e…/ 17 tetor 2019, Dalip Greca, Dosja e Vatrës: Editorët e Diellit në Lupën e Sigurimit (1958-1959) dhe të FBI-së (1962-2005). Sigurimi: “I zgjuar, por mund të jetë agjent i zbulimit amerikan. FBI: Dosje nga 1962-2005 – Agjent i Sigurimit

Sigurimi: Misioni: As me Peter Priftin, as me Qerim Panaritin, Nxitni konfliktin mes tyre