Dr. Dritan Demiraj/

Pritjen në selinë e qeverisë së Kosovës nga kryeministri Albin Kurti së bashku me një pjesë të ministrave të qeverisë së tij e konsideroj si një vlerësim dhe respekt i madh për mua.

Gjatë këtij takimi biseduam gjerësisht për rritjen e bashkëpunimit të qeverisë me komunitetin e diasporës Shqiptaro-Amerikane në të gjitha fushat me interes kombëtar.

Ajo që më bëri përshtypje përveç të tjerave si diçka shumë pozitive, ishin njohuritë e thella dhe gjithëpërfshirëse të KM Kurti në fushën e mbrojtjes dhe të sigurisë, së bashku me vendosmerine per te rritur sipas kerkeses te SHBA-ve nivelin investimeve ne infrastrukturen e mbrojtjes.

KM Kurti shprehu mbeshtetjen per disa propozime ne kete fushe dhe bashkepunim per te krijuar nje doktrine dhe strategji ushtarake e cila garanton me tej sovranitetin territorial, rritjen e aftesive dhe te kapaciteteve operacionale dhe te integrimit me strukturat e NATO-s ne bashkepunim te ngushte me Ministrine e Mbrojtjes dhe partnerin tone strategjik SHBA-te me objektiv te qarte anetaresimin sa me te shpejte ne NATO.

Edhe diskutimi me ministrin Maqedonsi ne kete kendveshtrim ishte shume konstruktiv.

I deklarova z. Kurti me shume pergjegjesi qe ngelem i perkushtuar qe ne çdo rast qe te jete e nevojshme te kontriboj me te gjitha njohurite e mia ne fushen e sigurise publike dhe kombetare.

Duke shfrytezuar kete mundesi, i dhurova z. Kurti kater librat e fundit te botuar ne fushen e gjeopolitikes dhe te gjeostrategjise.

Nderkohe shpresoj qe te gjitha forcat politike sa me shpejte te gjejne nje zgjidhje me qellim krijimin e qeverise te re per vazhdimin e reformave aq te domosdoshme per mirefunksionimin e vendit dhe zbatimin e vullnetit politik te shumices.

Alfons Grishaj/

*Analiza politike vijon nga numri i kaluar…

Në kapërcyell shekujsh, shpesh herë vota ka qenë e verbër, politika e ka përdhosur mos më keq, ndërsa vegjëlia i ka dhënë sy me pa. Po ku është vegjëlia? Në largësi, të krijohet përshtypja se shqiptarët brenda kufinjëve duket sikur vuajnë nga “apraksia konceptuale”, gjë që i pengon në zgjidhjen e duhur. Fasada dhe farsa, sharjet e fyerjet, intimidime dhe bribery janë njëra anë. Por ana tjetër, kulmon mpirja dhe falimenti në përballjen e të keqës. Kjo sëmundje e përafërt po ndodh dhe në Dardani, por me një ndryshim: atje nuk vidhen votat si në Shqipëri, ngaqë akoma mungon stili i remenishencave bolshevike, gjë që e bën elektoratin dardanas më të zhdërvjellët dhe kërkues. Megjithatë, e keqja specifike mbetet. Atje bëhen zgjedhjet, por është tëpër e vështirë që të formohet qeveria.

Çfarë tregon një papërgjegjshmëri infantile dhe amorfe, duke farkëtuar thënien anti-shqiptare: “Shqiptarët nuk janë shtet-formues.” Fatkeqësisht, dardanët duke shikuar vëllezërit e tyre në anën tjetër të kufirit po huazojnë terma dhe akuza të turpshme siç ishte dhe ajo e fundit për heroin e Kosovës: “hajdut traktorash”!
Dikur turpi ishte faqe e zezë, ndërsa tani shëtit me kollare! Po, ky është bash fjalori banal i komunistëve shqiptarë dhe ruso-serbofilëve. Gjuhë e përdorur për çdo patriot që ka derdhur djersë e gjak. Gjithë heronjtë që kanë bërë luftën, shahen?!

Një tregues kokëfortë: me largimin në amshim të Presidentit Ibrahim Rugova, Dardania po lëngon në zgjidhje dhe vendimarrje të shumta. A e meriton këtë inkompetencë populli Dardan? Kurrë!! Unë mendoj se kreu i qeverisë, Albin Kurti, Vjosa Osmani, Përparim Rama, Ramush Haradinaj, Behgjet Pacolli, e shumë personalitete në atdhe e diasporë, duhet t’a rrisin ndjeshmërinë e përgjegjësisë ndaj gjakut të derdhur për të çuar imazhin e atdheut në një stad më të lartë. Do të ishte e udhës që të dalin nga guacka e Unit për një ndryshim thelbësor. Si në Shqipëri dhe Dardani, duhet të gjendet një rrugëdalje për të mundur praktikat e vjetra, të ngurta- pa bereqet. Ata duhet të dalin mbi partitë, duke krijuar një bosht bashkqevërisës për të ardhmen e përbashkët.

Sidomos, Dardania nuk e ka luksin për të qeverisur një parti. Me pjekjen e kushteve, le të ndërtojnë një besim reciprok për të krijuar një sistem të ri më efiçent: Sistem Presidencial. Mbase shqiptarët do të jenë me fat të kenë një president si, Theodore Roosvelt, i cili “korigjoi” rreptë elitën e miliarderëve: John Davison Rockefell, Andrew Carnegie, Cornelius Vanderbilt, John Pierpont Morgan. Persona që kishin shkatërruar konkurencën e lirë, dhe për interesa të ngushta, kishin kompromentuar rëndë disa herë zgjedhjet e presidentëve në Amerikë. Tycoon’s of US industry mësuan se, simbioza e votës lirë dhe burrit shtetit mbesin korrektorë të pagabueshëm në zhvillimin ekonomisë (monopoleve) dhe shtetit ligjor.

Mendimi im, çdo zhvillim ka një pikë limiti dhe çdo limit ka një rregullator. Dhe Rama, ka një shans për të dalur nga impakti që ka futur veten dhe partinë. Ai mendon se i ka fituar votat dhe i ka votuesit në dashuri sublime?! Atëherë, le t’a provojë këtë forcë të “konsuliduar votash” për të sfiduar amullinë rreth tij, duke thirrur një referandum popullor për ndryshimin e sistemit: nga republikë parlamentare në atë presidenciale. Le të jetë dhe Rama kandidati për President. Pas kësaj mundësie popullore, ndahet përgjithmonë loti dhe Zoti. Nëse ai e fiton…ta gëzojë! Kështu marrin fund qeveritë e anagramave.

Në hapësirën shqipfolëse, sistemi presidencial do fuqizonte shtetin, ekonominë dhe zhvillimin e strategjisë për të ardhmen, do rilindte shpresën e truallit të të parëve tanë, duke paralizuar përfundimisht klanet kleptokrate të partive dhe biznesmenët banditë që kanë vrarë konkurencën e lirë. Historikisht, zhvillimi i kombeve ka ardhur prej grupimeve dhe udhëheqësve mendjendritur dhe kurrë nga skeletonët e uritur të pushtetarëve mendjezi! Shikoni ndërtesat fantazma të bëra me paratë e pista paasnjë plan urban. Kaq larg ka shkuar babëzitja e tyre sa matematikisht harrojnë se shqiptarët nuk janë një popull prej 30 milionësh, por sa gjysma e një lagje në Amerikë, me një gjysmë bosh.

Mendoj se, shteti nuk ndërtohet dhe mbrohet me fjalore të huazuara, me presione, me falle shtrigash, me vjedhje votash, me premtime boshe, me betone e gradaçela, kur pjesës dërmuese të popullsisë u mungon jetesa minimale. Nuk është e udhës që shqiptarët të futen në armiqësi me njëri-tjetrin për ca kleptokratë dhe vagabondë, që nuk janë as komunistë e as demokratë! Se po të ishin komunistë…odiseja e luftës për karrige do kishte marrë fund! Sikur të ishin demokratë, do respektoheshin ligjet e demokracisë, vota dhe funksionimi i të drejtave themelore të njeriut. Simboli i politikës së sotme është thjeshtë: kleptokraci dhe prostitucion politik! Prandaj inteligjenca ka barrën finale për ndryshimin rrënjësor të këtij imazhi dëmsjellës dhe banal. Inteligjenca është ozon, ujë dhe jetë. Nëse inteligjenca mbyll valvulat e oksigjenit, çdo diktaturë vdes si metastazat kancerogjene. Dhe kur diktaturat vdesin, popujt gëzojnë e prosperojnë.

Pas këtij revolucioni, truri i kombit duhet të punojë për gjëra më të mëdha, jo si të vidhen votat e të armiqësohen shqiptarët, si të bëhen balancat e aferave, por si shqiptarët të bashkohen dhe ti tregojnë botës se janë ata që dinë të qeverisin dhe ndërtojnë, siç thoshte, Dushko Hr.Konstantinov: “Shqiptarët janë banorët më të vjetër të Gadishullit Ballkanit dhe pasardhës të drejtëpërdrejtë të ilirëve të vjetër, të cilët kishin ndërtuar shtetin më të fuqishëm në Ballkan.” Pra, që shqiptarët të riciklohen si të tillë, duhet të zgjohen nga gjumi për t’i kapur të gjitha elemetet humano-shpirtërore si pararojë e ndryshimit psikologjik që ndihmon ngritjen esenciale të emancipimit shoqëror. Një gjë e tillë do ndihmojë për të shkapërcyer inatet e ndasirat e një vize shkopi në shkretëtirë që vetë e kanë vizatur. Sfida e shekullit duhet të jetë vota për bashkimin e shqiptarëve, e cila nuk e pengon dhe trondit botën e qytetëruar, por armiqtë tanë.

Pra, le ti mundim armiqtë me dashurinë ndaj njëri-tjetrit për t’u krijuar bindjen se i duam dhe ata! Alphonse de Lamartine, për popullin tonë do shkruante: “Ky komb dhe ky popull nuk mund të merret nëpër këmbë sepse është toka e heronjëve të të gjitha kohërave.”

Valon Nikçi/

Today marked an important moment for the Albanian American community as we came together for a meaningful and productive conversation with Congressman George Latimer. As an organizer of this event, I am proud to see so many members of our community show up, engage, and make their voices heard.

We thank Congressman Latimer for taking the time to meet with us and listen, not just as a representative, but as a true friend of the Albanian people. His presence and willingness to engage with our community speak volumes about his character and commitment. As a member of the House Foreign Affairs Committee, his voice matters not only in Washington, but also for the Albanian cause here in the U.S. and in the Balkans.

Great news as of today: Congressman Latimer has officially joined the Albanian Issues Caucus in Congress, a significant step in strengthening our voice in Washington and advancing the causes that matter most to Albanians worldwide.

During today’s discussion, we addressed both local concerns affecting Albanian Americans and broader issues related to the Balkans. These conversations are essential, and this meeting marks the beginning of what will be many more opportunities for direct dialogue with leaders across various branches of government.

Across the country, Albanian Americans are working to grow our influence and increase the number of friends and allies at every level of the United States government; local, state, and federal. And together, we will make it happen.

Constituent-government relationships are the foundation of a healthy democracy, and Congressman Latimer has shown time and again that he is ready to listen, to help, and to act.

Thank you to everyone who attended, your presence made this event impactful and necessary. Let this be just the beginning. Thank you to all involved in making today’s event happen.

______

Sot ishte një ditë e rëndësishme për komunitetin Shqiptaro-Amerikan, teksa u mblodhëm për një bisedë produktive me Kongresmenin George Latimer. Si organizator i këtij takimi, jam krenar që pashë kaq shumë pjesëtarë të komunitetit tonë të angazhohen, të marrin pjesë dhe të bëjnë që zëri ynë të dëgjohet.

Si anëtar i Komisionit për Punët e Jashtme në kongres, zëri Z. Latimer ka rëndësi jo vetëm në Uashington dhe në botë, por edhe për çështjet shqiptare në Ballkan.

Lajm i mrekullueshëm: që nga sot, Kongresmeni Latimer është pjesë e Albanian Issues Caucus ne kongresin Amerikan, një hap i rëndësishëm drejt forcimit të zërit tonë në Uashington dhe avancimit të çështjeve që kanë rëndësi për shqiptarët kudo në botë.

Në mbarë Shtetet e Bashkuara, Shqiptaro-Amerikanët po punojnë për të rritur ndikimin tonë dhe për të shtuar numrin e miqve dhe përkrahësve në të gjitha nivelet e qeverisë së Shteteve të Bashkuara – lokale, shtetërore dhe federale. Dhe së bashku, do ta bëjmë realitet.

Nga Rafael Floqi, bazuar në agjencitë e lajmeve/

Ushtria amerikane goditi tre baza në Iran të dielën herët, duke u bashkuar drejtpërdrejt në luftën e Izraelit që synonte shkatërrimin e programit bërthamor të vendit në një hap të rrezikshëm për të dobësuar një armik të hershëm mes kërcënimit të Teheranit për hakmarrje që mund të nxisë një konflikt më të gjerë rajonal.

Presidenti Donald Trump ishte i pari që zbuloi sulmet. Nuk pati asnjë konfirmim të menjëhershëm nga qeveria iraniane. Agjencia shtetërore e lajmeve IRNA e Iranit raportoi se sulmet kishin në shënjestër bazat bërthamore të Fordo, Isfahan dhe Natanz të vendit. Presidenti i SHBA-së paralajmëroi gjatë fjalimit të tij se nuk do të hezitojë të godasë objektiva të tjera në Iran nëse paqja nuk vjen shpejt në Lindjen e Mesme.”

Ose do të ketë paqe ose do të ketë tragjedi për Iranin, shumë më të madhe se sa kemi parë gjatë tetë ditëve të fundit,” tha ai. Trump tha se ndërsa objektet bërthamore të goditura nga SHBA-të të shtunën ishin më “vdekjeprurëset”, “kanë mbetur shumë objektiva”. “Nëse paqja nuk vjen shpejt, ne do t’i ndjekim ato objektiva të tjera me precizion, shpejtësi dhe aftësi,” shtoi ai.

Konferencë për shtyp në Pentagon e planifikuar për të dielën Presidenti Donald Trump thotë se Sekretari i Mbrojtjes Pete Hegseth do të mbajë një konferencë për shtyp në orën 8 të mëngjesit sipas Orës Lindore të dielën në lidhje me bombardimin e objekteve bërthamore të Iranit. Hegseth u shoqërua nga Gjenerali i Forcave Ajrore Dan Caine, kryetari i Shtabit të Përbashkët.

Trump në fjalimin e tij në Shtëpinë e Bardhë e përgëzoi posaçërisht Caine për sulmin ajror. Trump tha se punoi “si një ekip” me kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu, duke thënë se bashkëpunimi ishte “ndoshta” si “asnjë ekip nuk ka punuar më parë”.

Por Trump gjithashtu vuri në dukje se asnjë ushtri në botë, përveç faktit se SHBA-të nuk mund ta kishin realizuar sulmin. Trump thotë se Irani do të përballet me më shumë sulme ushtarake nëse nuk bën paqe

Trump e quajti Iranin “ngacmuesin e Lindjes së Mesme” dhe paralajmëroi për sulme shtesë nëse nuk bën paqe. Nëse nuk e bëjnë këtë, sulmet e ardhshme do të jenë shumë më të mëdha dhe shumë më të lehta”, tha Trump në Shtëpinë e Bardhë pasi bombardimet e objekteve bërthamore të Iranit u njoftuan më parë.

Trump e portretizoi sulmin si një përgjigje ndaj një problemi të gjatë, edhe nëse objektivi ishte të ndalonte Iranin nga zhvillimi i armëve bërthamore. “Për 40 vjet, Irani ka thënë vdekje Amerikës, vdekje Izraelit”, tha Trump. “Ata kanë vrarë njerëzit tanë, duke ua hedhur në erë krahët, duke ua hedhur në erë këmbët me bomba në rrugë.”

Agjencia bërthamore e Iranit konfirmon sulmet ndaj objekteve bërthamore të Fordos, Isfahanit dhe Natanzit, thotë se puna e saj nuk do të ndalet.

“Vendimi juaj i guximshëm për të synuar objektet bërthamore të Iranit, me fuqinë e mrekullueshme dhe të drejtë të Shteteve të Bashkuara, do të ndryshojë historinë”, tha ai. Netanyahu tha se SHBA-të “kanë bërë atë që asnjë vend tjetër në tokë nuk mund ta bënte”.

Sulmet janë një vendim i rrezikshëm, pasi Irani është zotuar të hakmerret nëse SHBA-të bashkohen me sulmin izraelit, dhe për Trumpin personalisht. Ai fitoi Shtëpinë e Bardhë me premtimin për ta mbajtur Amerikën larg konflikteve të kushtueshme të huaja dhe përqeshi vlerën e ndërhyrjes amerikane. Trump u tha gazetarëve të premten se nuk ishte i interesuar të dërgonte forca tokësore në Iran, duke thënë se është “gjëja e fundit që doni të bëni”. Ai më parë kishte lënë të kuptohet se do të bënte një zgjedhje përfundimtare gjatë dy javëve.

Udhëheqësi Suprem i Iranit, Ajatollah Ali Khamenei, paralajmëroi Shtetet e Bashkuara të mërkurën se sulmet që synojnë Republikën Islamike do të “rezultojnë në dëme të pariparueshme për ta”. Dhe zëdhënësi i Ministrit të Jashtëm iranian, Esmail Baghaei, deklaroi se “çdo ndërhyrje amerikane do të ishte një recetë për një luftë të përgjithshme në rajon”.

Trump është zotuar se nuk do ta lejonte Iranin të merrte një armë bërthamore dhe fillimisht kishte shpresuar se kërcënimi i forcës do t’i bënte udhëheqësit e vendit të hiqnin dorë nga programi i tij bërthamor në mënyrë paqësore.

Duket se Trump ka bërë llogaritjen – me nxitjen e zyrtarëve izraelitë dhe shumë ligjvënësve republikanë – se operacioni i Izraelit kishte zbutur situatën dhe kishte paraqitur një mundësi ndoshta të pashembullt për të penguar programin bërthamor të Iranit, ndoshta përgjithmonë.

Nga Drita Gjongecaj
Anëtare e Këshillit Koordinues të Diasporës (KKD)/

Në një nga konferencat e saj për shtypin, Kancelarja e Arsimit në Nju Jork, Melissa Aviles – Ramos, njoftoi se gjuha shqipe është shpallur zyrtarisht si një nga gjuhët e përdorura për komunikimet shkollore nga Departamenti i Arsimit të Qytetit. Ky vendim përfaqëson një fitore të madhe dhe një epokë të re për familjet shqiptare në Shtetet e Bashkuara. Nga rreth 180 gjuhë që fliten në qytetin e Nju Jorkut, deri më sot vetëm 10 gjuhë kanë qenë të përfshira në komunikimet zyrtare të shkollave publike. Me vendimin e fundit, shtohen tri gjuhë të tjera, një prej të cilave është shqipja, duke e ngritur numrin total në 13 (përfshi këtu edhe anglishten).
Kjo do të thotë se çdo dokument, njoftim apo informacion i rëndësishëm që shkolla u dërgon prindërve, do të jetë i disponueshëm edhe në gjuhën shqipe duke lehtësuar ndjeshëm përfshirjen e prindërve shqiptarë në jetën arsimore të fëmijëve të tyre.

Prej vitesh, shumë prindër shqiptarë kanë hasur vështirësi për të ndjekur nga afër jetën shkollore të fëmijëve për shkak të barrierës gjuhësore. Tani, me dokumentet në gjuhën amtare, ata ndihen të përfaqësuar dhe të respektuar. Ata mund të kuptojnë më lehtë çdo informacion, të reagojnë me më shumë vetësiguri dhe të marrin pjesë aktivisht në vendimmarrjet që ndikojnë në edukimin e fëmijëve të tyre.

Kjo ndihmon që edhe vetë nxënësit të ndihen të përfshirë dhe të përparojnë më mirë si në aspektin akademik, ashtu edhe në atë emocional. Fakti që shqipja është tashmë pjesë e dokumentacionit zyrtar të një sistemi arsimor si ai i Nju Jorkut, është një mesazh i fuqishëm që ua shton vetëbesimin e krenarinë për prejardhjen duke konfirmuar se identiteti nuk është pengesë, por pasuri.
Kujtojmë se këto zhvillime vijnë paralelisht me një tjetër ngjarje të rëndësishme që e kemi publikuar rreth dy muaj më parë: hapjen e klasës së parë dygjuhëshe shqip-anglisht në një shkollë publike të Nju Jorkut. Modeli i dyanshëm gjuhësor u jep fëmijëve shqiptarë mundësinë që të mësojnë paralelisht në të dyja gjuhët, duke ruajtur trashëgiminë kulturore dhe duke ndërtuar njohuri akademike të thella në të dyja sistemet gjuhësore.

Me këto hapa të rëndësishme komuniteti shqiptar ka arritur më afër arsimimit gjithëpërfshirës ku fëmijët e të rinjtë mësojnë të jenë qytetarë të botës pa harruar rrënjët e tyre. Për më tepër, ato janë një vlerësim për gjithë komunitetin shqiptar, zëri dhe forca e të cilit po bëhen gjithnjë e me të dukshme në një prej qyteteve më të mëdha në botë. Janë pikërisht këto arritje të që dëshmojnë se gjuha shqipe dhe ruajtja e identitetit nuk janë nostalgji por strategji për të ardhmen.

Ky sukses i rëndësishëm nuk do të ishte i mundur pa angazhimin e vazhdueshëm dhe punën e palodhur të anëtarëve të Këshillit Koordinues të Diasporës (KKD), Mark Gjonaj, (Kryetar), Drita Gjongecaj, dhe Emina Cunmulaj. Përmes lobimit strategjik, bashkëpunimit me Departamentin e Arsimit të Nju Jorkut dhe organizimeve komunitare, ata kanë bërë të mundur që zëri i komunitetit shqiptar të dëgjohet dhe të pranohet në mënyrë institucionale. Përpjekjet e tyre të përbashkëta kanë kontribuar drejtpërdrejt në pranimin e shqipes si gjuhë zyrtare për komunikimet shkollore dhe në hapjen e klasës së parë dygjuhëshe shqip-anglisht, hapa historikë që do të kenë ndikim pozitiv për brezat e ardhshëm të shqiptarëve në diasporë.