Drejtor Ekzekutiv i Ligës Qytetare Shqiptaro-Amerikane./
Vota e mërgatës duhet marrë seriozisht dhe respektuar.
Populli i Kosovës dhe i gjithë kombi shqiptar kanë kaluar periudha shumë të vështira gjatë historisë. Pushtues të ndryshëm, sidomos fqinjët grabitqarë, i kanë detyruar të jenë në rezistencë të përhershme për të mbijetuar. Emigrimi jashtë vendit është një formë e kësaj rezistence.
Në shumicën e rasteve, emigrimi ka ndodhur për shkak të kërcënimit të jetës dhe presionit nga armiq të ndryshëm. Serbia raciste, fashiste dhe hegjemoniste ka qenë dhe mbetet armiku numër një i kombit shqiptar, me synim zhdukjen e shqiptarëve. Shpërngulja e dhunshme e shqiptarëve dhe grabitja e tokave të tyre janë pjesë e të gjitha programeve serbe.
Natyrisht, ka edhe arsye të tjera për emigrim — ekonomike, ose dëshira për një jetë tjetër, ndoshta më të mirë. Megjithatë, vendimi për të marrë një hap kaq të vështirë është çështje personale dhe familjare. As emigrimi, as qëndrimi në atdhe nuk duhet të gjykohen nga askush. Sigurisht, dëshira dhe synimi ynë i vazhdueshëm duhet të jetë zvogëlimi ose ndalimi i emigrimit dhe krijimi i kushteve për një kthim të mundshëm në atdhe.
Gjëja më e rëndësishme është se mërgata shqiptare kurrë nuk e ka harruar dhe as nuk i ka kthyer shpinën atdheut. Ajo ka qenë dhe vazhdon të jetë në shërbim të kombit në çdo situatë dhe në çdo moment të historisë. Shumë udhëheqës të rezistencës heroike kombëtare kanë dalë nga mërgata. Armiqtë i kanë ndjekur, por ata nuk janë zhdukur — kanë mbetur të angazhuar në luftën kundër tyre.
Në vendet demokratike, e drejta e votës lidhet me shtetësinë, pavarësisht se ku jeton dikush. Nëse humbet shtetësia, humbet edhe e drejta e votës. Kjo nuk ndryshon kurrë.
Të gjitha partitë politike këshillohen ta trajtojnë mërgatën si një segment të veçantë me interesa specifike — votues të pavarur që mund të fitohen më lehtë përmes programeve të mira dhe punës efektive. Ashtu siç një president amerikan analizon të gjitha shtetet dhe segmentet e popullsisë dhe përpiqet t’u përshtatet atyre dhe t’i fitojë.
Vota e mërgatës duhet marrë seriozisht, respektuar dhe shfrytëzuar — jo të injorohet apo të bllokohet. Zgjedhjet e 28 dhjetorit treguan se ajo është një faktor i rëndësishëm në fitimin e zgjedhjeve. Kryeministri Albin Kurti, partia e tij LVV dhe koalicioni e kuptuan këtë me kohë. Kjo votë i ndihmoi ata të arrijnë një fitore mbresëlënëse, plotësisht të merituar.
Unë dhe shumë nga miqtë e mi jemi të zemëruar nga përpjekjet e humbësve të zgjedhjeve dhe mbështetësve të tyre mediatikë për ta fajësuar mërgatën për humbjen e tyre, për ta fyer dhe shpifur pa asnjë arsye dhe pa përmbajtje. Ankimi, fajësimi dhe fyerja e Kryeministrit dhe mërgatës nuk i ndihmon aspak.
Fyerja më e ulët dhe më e rrezikshme ndër to është pretendimi se “KM Kurti gjoja është cërnagor”. Kjo është një sulm i turpshëm ndaj të gjitha trojeve shqiptare dhe ndaj gjithë kombit shqiptar.
Po aq e ulët dhe plotësisht e pavërtetë është deklarata se “mërgata është e paarsimuar dhe frikacake, që ka ikur nga lufta dhe problemet e Kosovës”. Diaspora është e mbushur me intelektualë nga të gjitha fushat dhe nivelet dhe është shumë mirë e informuar.
Bijtë dhe bijat e mërgatës morën pjesë në luftë, e financuan luftën dhe mbrojtën luftëtarët e lirisë në Washington dhe kudo tjetër. Edhe pse luftimet e drejtpërdrejta u bënë nga luftëtarët e lirisë — para të cilëve duhet të përkulemi të gjithë — fitorja nuk do të kishte ardhur pa logjistikë dhe mbështetje të gjerë popullore.
Për më tepër, akuzat se mërgata nuk i njeh apo nuk i përjeton problemet e brendshme si energjia elektrike, spitalet, shkollat, bizneset, mirëqenia sociale etj., janë po ashtu absurde. Mërgimtarët kanë shtëpi dhe prona për të cilat paguajnë taksa; edhe ata përjetojnë ndërprerje të rrymës apo ngrohjes gjatë qëndrimeve të tyre të shkurtra apo të gjata; ata financojnë familjet, të sëmurët, arsimin e fëmijëve sipas nevojës dhe ndihmojnë në hapjen e bizneseve.
Në vend që të merren me çështje të kota, humbësit e zgjedhjeve do të bënin më mirë të analizonin shkaqet reale të humbjes së tyre. Ka shumë të tilla, por kryesoret janë korrupsioni gjatë qeverisjes së tyre, nënshtrimi ndaj ndërkombëtarëve, dorëzimi ndaj kërkesave serbe dhe shitja e shtetit. Këto janë çështjet që mërgata i merr më seriozisht.
Ka ardhur koha që anëtarësia e gjerë e PDK-së dhe AAK-së, së bashku me luftëtarët e vërtetë të lirisë, si dhe anëtarësia rugoviane e LDK-së — ata që duan më të mirën për shtetin dhe kombin — të ushtrojnë presion mbi udhëheqësit e tyre: disa të largohen, të tjerë të ndryshojnë, dhe të fillojnë të punojnë së pari për shtetin dhe kombin, e vetëm pastaj për partinë dhe pushtetin.
Kjo është e vetmja rrugë nëse duan të bëhen një opozitë e fortë dhe konstruktive dhe të krijojnë mundësinë për marrjen e pushtetit në mënyrë demokratike. Disa kërkesa të çmendura për të refuzuar zgjedhjet dhe për të rrëzuar Kryeministrin Kurti përmes trazirave në rrugë do t’i përjashtonin ata plotësisht nga jeta demokratike. Populli i Kosovës do t’i refuzonte, dhe akoma më keq, ata do të prishnin lidhjet me faktorin ndërkombëtar — veçanërisht me Amerikën tonë të dashur.
Prova e parë e ndryshimit të tyre do të jetë miratimi i buxhetit dhe i kredive ndërkombëtare, por edhe më e rëndësishme është vazhdimi i mandatit të Presidentes së mrekullueshme, Vjosa Osmani. Ajo, së bashku me Kryeministrin Kurti dhe ekipet e tyre, e kanë rikthyer nderin tonë dhe na kanë bërë krenarë me përfaqësimin e tyre në qarqet ndërkombëtare dhe me përballjen e tyre me Serbinë hegjemoniste.