Ditëlindje për të rritur/

Poezi nga Rafael Floqi/

Gëzuar e dashur, ditëlindjen gëzuar,/

në një kohë që thonë se ditëlindjet janë për fëmijët/

që fryjnë tullumbacat harrakatë/

me numrat që çuditërisht vetëm rriten,/

çka na bën e dashur/

të mos i duam sado pak ditëlindjet,/

e moshës që fillon me meso-(burrë a grua)/

se na duken se fitojmë më shumë thinja, dhe se

po humbasim sado pak jetë,

nga ajo që do të duam të jemi

sërish e sërish prapë…

Në këtë ditëlindje

e habitshme me katër dhjeta apo dy zeta

dhe një pesë…

Kam harruar si shkruhen numrat tani,

në memorien e dashurisë sime

lenë gjurmë vetëm çastet

dhe ditët që s’dimë t’i numërojmë

të dashurisë që jetojmë për ditë

në gëzime dhe në halle…

 

Fjalët që i thamë dhe më shumë si thamë,

edhe pse i dimë,

dhe me gjërat e vogla

që ndodhin rrëmujshëm

ashtu si stuhia Oriana katërvjeçare shpërndan në dysheme

rrumpallën e pazllave të çasteve,

që ndjenja jonë i organizon…

dhe rrudhja e fytyrës së Lornës

në një pasqyrë kryeneçe

më druajtjen e një adoleshence që vjen,

me pikëpyetjet e veta…

Më dhemb në shpirt kolla jote në mëngjes,

e dashur,

por këndellem i tëri,

nga përkujdesja jote për fëmijët tanë,

për ditët dhe ditëlindjet e tyre.

E kuptoj e dashur çdo të thotë të jesh nënë

dhe nga harrimi i vetvetes,

ndaj dhe kur të marr në telefon,

nuk është aq shumë se dua të blej, a të them diçka

por thjesht, për të të dëgjuar

dhe për t’ma mbushur ditën…

Nuk e harroj këshillën tënde e dashur

“Mos mendoj kurrë për kohën që ikën

për sa kohë jemi bashkë…”

E ç’rëndësi kanë numrat sot

gëzuar e dashur,

gëzuar.

***

 

Të humbësh fytyrën

 

Ndër mallkimet

që shpirti shpesh ofshan

Është ai, kur shiton : “Humbsh fytyrën!”

Nuk di pse fytyra është shfaqja e mbrame e qënies

Apo maska e pamaskueshme e çastit

Ku e vërteta dhe mashtrimi nduken leshrash

E mbetet veç një  buzë-nën-për-(qeshje)

Një grimë, një tik i pazakontë

ne mes të zakonshmes,

i shpërthyer nga shpragujt

e së

papërmbajtshmes

që shkrep

e zë vend diku dhe asgjëkund

atëherë kur shpirti

s’rri do pa shfaqur

vetveten.

***

 

Pesë haiku

 

 

Pranverë

 

Një ketër përtac

Zbret avash nga pisha

Bora shkundet në ajër.

 

8 Mars

 

Një vazo në tryezë

Ngjyrat e tulipanëve

Pikturojnë Marsin.

 

 

Zhgjandër

 

S’mund të tradhtoj

As ty as edhe veten

Në këtë zgjim ëndrre.

 

News

 

Një gazetë në qese

Ndot borën e pragut,

Titull i zi kronike.

 

Zgjedhje

 

Shkurti këtë vit

kishte tridhjetë ditë

Kohë zgjedhjesh.