NJË KAFE ME TAHIR GJONBALËN/

Nga Ramiz LUSHAJ/

Atë kafe me Tahir Gjonbalën në qytetin Plavë/

Ende e hurbi ashtu të nxehtë në rrugëtimin tim,/

Se burra të tillë i takon rrallë e për mallë./

Ende më dritërojnë fjalë nga ai kuvendim./

 

E pagëzuan prindrit: Tahir, përdryshe i pastër, krejt ar’.

Mbiemrin e ka të përbamë historikisht në Gjon dhe në Balë.

Gjon – emër klasik, biblik, që na kujton trima e princa shqiptarë.

Bala – rrjedh nga ilirishtja – me kuptimin: qëndrestarë në ballë.

 

Shpesh shkoj e vij me mall e krenari në Vuthaj, Plavë, Guci.

Tahir Gjonbalën gjithmonë e gjejmë lis në trollin e vet.

Ai ka krahë të ikin mërgimtar në Amerikë apo Norvegji,

Po çdo një gusht me festën “Alpet Shqiptare” na prêt…

 

Me fol për krahinën thërret zëra emblematik në shkencë,

Me i ndie deri në palcë guri e lumi, rrënjasi e mërgimtari.

Mos me ndrrue kapuçin e bardhë me kapicën e zezë.

Malet, toka, njerëzit me pasë forcë e zemër shqiptari.