Ramiz LUSHAJ/
1./
Në Plavë-Guci:/
Ka ra shi e m’u lagën kambët nga vërshimet e gufimet e tokës/
Ka ra borë e m’u ngrinë thinjat e mallit e të kokës/
Ka ra dielli e për këtë trevë iu fala me dorë lart qiellit/
Ka fry flladi e m’i bjen amanetet e Luftës së Nokshiqit…/
2./
Në Plavë-Guci:/
Ka rigon loti i mërgimtarit e më del dhimbja n’lule t’ballit./
Ka këndojnë zogjtë në kulla të mbetura pa njeri…/
Ka vijnë shkijet me kapica e veladona si korba të zi…/

3.
Plavë e Guci:
Si dy krahë të Shqiponjës
Si një lumë i Kohës.
Si një mal i vetëm në Vargmalin e Kombit
Tokë arbnore e hyjnore, e bekuar prej Zotit!

4.
Plavë-Guci:
Me lavdinë tande u rritën brezat shqiptar
Emri yt, në palët e Flamurit Kombëtar.
Ke hyrë në atlaset e bukurisë së botës.
Genet e tua rritja përditë me rranjë e lisa tokës.
Shqip le të flasin zogjtë, gurët, bari, gjethet.
Shqip të flasin malet, lumenjt’, andrrat, djepet…
Bëhu në këtë shekull të ri palcë e asht i trollit tand:
Qëndro si në jetë e motmote: kala, istikam…!

Tiranë, 18 shkurt 2016