Vëllezër dhe motra, mirëmbrëma!
Mirë se jemi bashkuar edhe një herë, me qëllimin e përbashkët për të ndihmuar dhe për të kujtuar nevojtarët tanë, për të mbështetur studentët, për t’i shërbyer çështjes kombëtare dhe për t’u bërë të ditur vëllezërve dhe motrave tona në vendlindje se, ndonëse jemi larg, ne do të qëndrojmë gjithmonë pranë tyre.
Do të përpiqemi t’ua lehtësojmë sadopak jetën dhe sfidat me të cilat përballen. Do ta ngremë zërin sa herë të jetë e nevojshme për mbrojtjen e të drejtave të tyre njerëzore dhe kombëtare në trojet e tyre autoktone.
Vëllezër dhe motra të nderuara,
Dua t’ju falënderoj nga zemra për pjesëmarrjen tuaj sonte dhe për përkrahjen e vazhdueshme gjatë më shumë se 21 viteve të ekzistencës së Fondacionit “Dom Simon Filipaj”.
Zemërgjerësia dhe bujaria juaj kanë marrë jehonë anembanë kombit shqiptar. Madje, kur themeluam Fondacionin “Dom Simon Filipaj”, në Parlamentin e Malit të Zi na cilësuan si një organizatë reaksionare. Por, përkundër paragjykimeve dhe vështirësive, ne vazhduam misionin tonë me bindjen se humanizmi, solidariteti dhe dashuria për vendlindjen janë vlera që nuk mund të shuhen.
Ndihmat tuaja, vëllezër dhe motra, vit pas viti, kanë prekur jetën dhe zemrat e shumë njerëzve.
Dikujt i dhatë një kafshatë bukë, kur nuk e dinte se nga do t’i vinte buka e nesërme. Dikujt tjetër ia paguat faturën e energjisë elektrike apo të ujit. Dikë e ndihmuat të blinte ilaçet e nevojshme për jetën e përditshme.
Rinisë sonë i dhatë mundësinë dhe vullnetin për të vazhduar studimet e larta, me shpresën se një ditë do t’i shërbejë vendlindjes dhe çështjes sonë kombëtare.
Nxënësve të klasave të ulëta u dhatë kurajë që talentin e tyre ta shprehnin përmes shkrimit dhe ta përjetësonin në faqet e revistës së tyre historike, “Shkëndijat”.
Gjithashtu, i shtritë dorën rinisë së Anës së Malit për të mbrojtur një nga thesaret tona historike, Shasin e Vjetër.
Pra, ju, të nderuar bashkatdhetarë, në asnjë çast nuk pranuat ta linit vendlindjen të përballej e vetme me vështirësitë dhe trazirat e këtyre viteve.
Vëllezër dhe motra,
Ndoshta nevojtarët tanë në vendlindje nuk do të kenë kurrë rastin t’ju takojnë personalisht. Por, ju lutem, më besoni: ata ju falënderojnë nga zemra dhe luten për mirëqenien tuaj dhe të familjeve tuaja.
Kemi dëgjuar vërejtje se nevojat janë shumë më të mëdha dhe se kërkohen mjete financiare shumë më të shumta. Përgjigjja ime është kjo:
Kur e pyetën Nënë Terezën se si do t’i ushqente të gjithë të uriturit e Kalkutës, ajo, sipas një shprehjeje të njohur, u përgjigj se do t’ia niste një nga një.
Edhe ne ia nisëm një nga një. Dhe sot, pas më shumë se 21 vitesh, kemi arsye të ndihemi krenarë për atë që kemi arritur. Megjithatë, puna jonë nuk është as afër përfundimit. Nevojat vazhdojnë të jenë të mëdha dhe misioni ynë duhet të vazhdojë.
FALËNDERIME TË VEÇANTA
Vëllezër dhe motra të nderuara,
Dua të falënderoj veçanërisht disa personalitete që na nderojnë me praninë e tyre sonte. Prania e tyre është një nder për mua, për udhëheqësinë e Fondacionit dhe për të gjithë ju që, me përkushtimin dhe kontributin tuaj, e keni mbajtur gjallë dhe të suksesshëm Fondacionin “Dom Simon Filipaj”.
Don Pjetër Popaj, famullitari i kishës sonë, “Zoja e Shkodrës”. Pa mbështetjen dhe ndihmën e tij gjatë këtyre viteve, nuk do ta kishim arritur suksesin që kemi sot. Atij i shpreh mirënjohjen time të sinqertë për përkrahjen e vazhdueshme.
Vasil Rakaj, një nër skulptorët dhe artistët më të mire të kombit tonë.
Gjekë Gjolekaj, veteran i gazetarisë shqiptare, korrespondent i Zërit të Amerikës dhe zëdhënës zyrtar i UÇK-së për diasporën. Kontributi i tij në gazetarinë shqiptare dhe në çështjen kombëtare meriton respekt të veçantë.
Senad Lulanaj, kryetar i Shoqatës Malësia e Madhe, mire se na erdhe Senad me shoqëri.
Paulin Lumaj, miku im i dashur nga Dedajt e Shkrelit, i cili gjatë viteve të fundit, përmes kontributeve të tij bujare, e ka mbështetur fuqishëm misionin tonë të shenjtë humanitar.
Nikolin Nika, nipi i Llesh Nikë Dakës. Gjergj Fishta i kushtoi gjyshit të tij dy vargje në veprën e tij madhore të epikës kombëtare shqiptare, “Lahuta e Malcís”. Edhe kjo lidhje me traditën dhe historinë tonë kombëtare meriton të kujtohet me respekt.
Dua gjithashtu të përshëndes dhe të falënderoj bashkëpunëtorët e mi të udhëheqësisë së Fondacionit “Dom Simon Filipaj”:
Shefki Sefaj
Palë Cotaj
Zef Gjokaj
Isa Adaj
Nikollë Gazivoda
Nga zemra i falënderoj për punën, përkushtimin dhe kontributin e tyre për vendlindjen tonë. I falënderoj gjithashtu për besimin që më kanë dhënë gjatë gjithë këtyre viteve të suksesshme të veprimtarisë së kësaj organizate humanitare.
NIKOLLË (NICKY) SHKRELI
Një përshëndetje dhe falënderim të veçantë kam për mikun tim të dashur, Nikollë “Nicky” Shkreli, nga Michigan-i, një aktor shqiptar që ka ndërtuar një karrierë në kinematografi dhe ka marrë pjesë në disa produksione të njohura ndërkombëtare.
Ndër filmat në të cilët ka luajtur përfshihen:
8 Mile
Abduction
Hostel
Cargo
Mafia
Cash Only
Killerman
Line of Duty
Sipas informacionit që kemi, Nicky është përzgjedhur për të marrë pjesë në serialin Tulsa King, ku luan edhe i njohuri Sylvester Stallone. Ky është një zhvillim për të cilin ne, si bashkatdhetarë, kemi arsye të ndihemi krenarë.
Nicky është djali i Prekë Kolë Pjetër Gjonit, nga Shtoji i Ulqinit, dhe ka gjithashtu lidhje familjare me mahallën e bajraktarëve të Shkrelit.
I uroj suksese të mëtejshme në karrierën e tij dhe e falënderoj për praninë sonte, e cila na nderon të gjithëve.
FOLËSI KRYESOR I MBRËMJES: NIKOLLË JUNÇAJ
Ashtu siç e kemi bërë tashmë traditë, çdo vit zgjedhim një folës kryesor të mbrëmjes nga diaspora, një personalitet me merita dhe kontribut për çështjen kombëtare.
Këtë vit kemi zgjedhur z. Nikollë Junçaj.
Mendoj se zgjedhja e tij është veçanërisht e qëlluar në këtë kohë të trazuar që po përjetojmë si komb.
Shqipëria dhe çështja shqiptare po përballen me sfida të shumta. Emri dhe vepra e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës po vihen sërish në diskutim, ndërsa çlirimtarët tanë përballen me procese gjyqësore dhe me dënime që, sipas bindjes së shumë bashkëkombësve tanë, nuk e pasqyrojnë drejt sakrificën e tyre për lirinë e Kosovës.
Ata dolën zot Kosovës, dolën zot nënave dhe motrave të tyre, mbrojtën vatanin dhe trojet e veta autoktone nga një armik shekullor.
Z. Junçaj është një nga ata burra që lanë pas jetën e mirë dhe mundësitë që u ofronte Amerika, i thanë lamtumirë familjes, miqve dhe shokëve dhe u nisën me një bindje të palëkundur: të mos ktheheshin pa ardhur liria e Kosovës.
Familja e tij, ashtu siç e kërkon tradita e Malësisë dhe e bajrakut të parë, Hotit, e përcolli me atë frymë trimërie, nderi dhe sakrifice me të cilën, sipas traditës sonë, janë përcjellë edhe burra të njohur si Dedë Gjo Luli, Vuksan Gela, Dedë Nika, Dashi Shkreli, Çun Mula e shumë të tjerë.
Mesazhi i familjes ishte i thjeshtë, por me një domethënie të madhe:
“Biro, dalësh faqebardhë!”
Nikolla ishte i gatshëm të sakrifikonte edhe jetën për trojet dhe kombin tonë të shtrenjtë.
Për z. Junçaj, çdo pëllëmbë e trojeve shqiptare ka vlerë të barabartë. Ai nuk bën dallime mbi bazën e fesë, përkatësisë politike apo gjinisë. Shqipërinë dhe trojet shqiptare i konsideron pjesë të pandashme të një trashëgimie të përbashkët kombëtare.
Z. Junçaj mishëron tiparet që tradita jonë malësore dhe shqiptare i vlerëson më së shumti te një burrë: trimërinë, nderin, burrërinë, urtësinë dhe respektin për njerëzit.
Janë këto vlera që e bëjnë atë një personalitet të denjë për të qenë folësi kryesor i kësaj mbrëmjeje.
NJË KAPITULL I RI PËR FONDACIONIN “DOM SIMON FILIPAJ”
Vëllezër dhe motra të nderuara,
Pas më shumë se 21 vitesh të ekzistencës së Fondacionit “Dom Simon Filipaj”, prej të cilave 16 vite kam pasur nderin dhe përgjegjësinë ta drejtoj këtë organizatë, mendoj se ka ardhur koha që detyrën e kryetarit t’ia besoj një personi tjetër.
Ky nuk është një vendim i marrë lehtë. Është një vendim që e kam menduar gjatë, me përgjegjësi dhe me bindjen se çdo organizatë e shëndoshë duhet të vazhdojë të ecë përpara, duke u mbështetur te njerëz të aftë, të ndershëm dhe të përkushtuar.
Dua t’ju falënderoj të gjithëve për përkrahjen, besimin dhe bashkëpunimin gjatë gjithë kësaj periudhe.
Shpresoj dhe besoj se punën time e kam kryer me sinqeritet, ndershmëri dhe përkushtim, ashtu siç i ka hije një drejtuesi të një organizate të shenjtë humanitare si Fondacioni “Dom Simon Filipaj”.
Për mua, kjo detyrë nuk ka qenë kurrë thjesht një titull. Ka qenë një përgjegjësi ndaj nevojtarëve tanë, ndaj vendlindjes, ndaj rinisë sonë dhe ndaj çështjes kombëtare.
Sonte, me kënaqësi dhe besim, ju njoftoj se kryetar i ri i Fondacionit “Dom Simon Filipaj” do të jetë z. Nikollë (Nicky) Gazivoda.
Ky është një vendim që e kam menduar gjatë. Kam arritur në përfundimin se Nikolla është njeriu i duhur për ta marrë këtë përgjegjësi, sepse zotëron nderin, respektin, intelektin, burrërinë dhe urtësinë që kërkon drejtimi i një organizate si e jona.
Kur ua propozova emrin e tij anëtarëve të udhëheqësisë, të gjithë e pranuan njëzëri.
Të gjithë ndajmë bindjen se Nikolla do ta trajtojë Fondacionin “Dom Simon Filipaj” me të njëjtin kujdes, dashuri dhe përgjegjësi sikur të ishte prona e tij.
Ai e njeh vendlindjen tonë, i kupton nevojat e saj dhe e di se çfarë kërkohet për të vazhduar punën tonë humanitare dhe për të mbështetur çështjen tonë kombëtare.
Jam i bindur se, me përkrahjen tuaj, Fondacioni do të vazhdojë të rritet, të forcohet dhe të përmbushë misionin e tij.
Ndryshimi i kryetarit nuk është fundi i rrugëtimit tonë. Përkundrazi, është fillimi i një kapitulli të ri.
Unë do të vazhdoj të jem pranë Fondacionit dhe pranë jush, me të njëjtën dashuri për vendlindjen dhe me të njëjtin besim te vlerat që na kanë bashkuar për më shumë se dy dekada.
FJALËT E FUNDIT
Vëllezër dhe motra të nderuara,
Ky është fjalimi im i fundit drejtuar jush në cilësinë e kryetarit të Fondacionit “Dom Simon Filipaj”.
Largohem nga kjo detyrë me zemër të mbushur me mirënjohje, me respekt për secilin prej jush dhe me krenarinë se, së bashku, kemi bërë diçka të vlefshme për njerëzit tanë.
Ju falënderoj për çdo kontribut, për çdo sakrificë, për çdo fjalë inkurajuese dhe për çdo vit që keni qëndruar pranë këtij misioni.
Faleminderit që nuk e harruat vendlindjen.
Faleminderit që nuk i harruat nevojtarët.
Faleminderit që i qëndruat pranë rinisë sonë.
Dhe, mbi të gjitha, faleminderit që dëshmuat se largësia nuk e zbeh dashurinë për vendin dhe kombin tonë.
Uroj që Fondacioni “Dom Simon Filipaj” të vazhdojë të jetë një burim shprese, solidariteti dhe krenarie për të gjithë shqiptarët.
Zoti ju bekoftë ju dhe familjet tuaja!
Zoti e bekoftë vendlindjen tonë dhe kombin shqiptar!
Ju faleminderit nga zemra!