Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

“MINI-SHENGENI” I RAMES PERBALLE “MAKRO-SHENGENIT SHQIPTAR” TE ALBINIT

by

-Presidenti META:Qeveria Juaj i ka të gjitha mundësitë të jetë një shembull pozitiv i mirëqeverisjes në rajonin tonë/

  • KOMPLIMENTE QEVERITARE DHE OPOZITARE PER ALBIN KURTIN NE TIRANE/

Vizitën e parë zyrtare jashtë Kosovës, ashtu siç e kishte paralajmëruar Kryeministri Albin Kurti e bëri në vendin Amë. Pak a shumë, ashtu siç kishin bërë paraardhësit e tjerë të tij.Pavarësisht lojrave të fjalëve për “Minishengenin Ballkanik” të Ramës, apo “Makro Shengeni Shqiptar” i Albin Kurtit, vizita është cilësuar e suksesshme. Por le të ndjekim kronikën e takimeve. Takimi mes dy kryeministrave tejkaloj afatin kohor të parashikuar në protokoll dhe në konferencën e përbashkët për median shprehën darkordësi për nevojën e një shpejtësie të re në marrëdhëniet Shqipëri – Kosovë, trasmetoi Top Channel ne lajmet e mbremjes. 

Bashkepunimi do te vazhdoje ne te ardhmen përmes vijimit të takimeve mes dy qeverive, më i afërti në Shkodër, pasuar nga ngritja e një komision ndërshtetëror me ministra dhe përfaqësues të komisioneve parlamentare. Kryeministri Albin Kurti preferoi që iniciativës së shumë promovuar nga Edi Rama të Shengenit Ballkanik, ti jepte një emërtesë të re kur u pyet nga gazetari I Top Channel, Muhamed Veliu.

“Ky ishte takimi ynë i parë. Ka edhe shumë tema të cilat do t’i trajtojmë në të ardhëm e mund të them që kjo ishte një temë që e trajtuam, por shkurtimisht, meqenëse takimi ynë sot ishte, le të themi më parë për makro Shengenin shqiptar sesa për Mini Shengenin ballkanik”, shprehet Kurti.

“Është e vërtetë që në këtë pikë, ne kemi një diskutim për të çuar përpara. Unë besoj që nuk ka makro Shengen shqiptar pa Mini Shengen ballkanik. Por besoj që makro Shengeni shqiptar është i lidhur ngushtësisht me Shengenin rajonal, sepse, nëse ne jemi konsistentë në vazhdën e Procesit të Berlinit dhe nëse ne jemi të harmonizuar në ndërveprimin tonë, çka e kemi diskutuar dhe do të bëjmë çmos që të jemi, atëherë na hapet rruga që është e mbyllur prej të gjitha viteve, – numërojini si të doni – për të pasur një hapësirë të përbashkët mes dy shteteve, për të pasur lëvizje të lirë mes nesh”, ka thënë Rama.

   ***

  • Presidenti Meta priti në takim Kryeministrin e Republikës së Kosovës, Sh.T.Z. Albin Kurti: Qeveria juaj i ka të gjitha mundësitë të jetë një shembull pozitiv i mirëqeverisjes në rajonin tone

Presidenti i Republikës, Sh.T.Z. Ilir Meta priti sot në një takim të përzemërt Kryeministrin e Republikës së Kosovës, Sh.T.Z. Albin Kurti.Pasi e uroi për marrjen e detyrës së lartë të Kryeministrit dhe për sa më shumë suksese në të mirë të Kosovës, të popullit të saj dhe të ardhmes sonë europiane, Presidenti Meta i tha Kryeministrit Kurti se: “Qeveria e tij i ka të gjitha mundësitë të jetë një shembull pozitiv i mirëqeverisjes në rajonin tonë”.Kreu i Shtetit vlerësoi se marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Kosovës janë të shkëlqyera e vëllazërore.

“Bashkëpunimi midis dy vendeve konsiderohet strategjik, stabilizues për rajonin dhe orientues për perspektivën euroatlantike. Duhet të konkretizojmë Partneritetin Strategjik me Kosovën, duke e bërë atë një model dhe inkurajim për bashkëpunimin rajonal”, – tha Presidenti Meta.Kreu i Shtetit dhe Kryeministri Kurti diskutuan rreth intensifikimit të bashkëpunimit ndërmjet dy vendeve, proceseve integruese të të dy vendeve në BE, si dhe zhvillimeve në rajon.Presidenti Meta tha se Shqipëria mbështet dialogun Kosovë-Serbi, për normalizimin e marrëdhënieve mes dy vendeve.“Në këtë kuadër, – tha Kreu i Shtetit, – janë të mirëpritura dhe përpjekjet e SHBA-ve dhe BE-së, për rifillimin e dialogut mes Republikës së Kosovës dhe Republikës së Serbisë”.

“Është e rëndësishme, – vijoi Presidenti Meta, – që të gjitha forcat politike të Kosovës të jenë të bashkuara rreth një platforme gjithëpërfshirëse në këtë proces”.

Presidenti Meta shprehu besimin e plotë se institucionet e Kosovës do të vijojnë të përfaqësojnë interesin më të mirë të Kosovës në dialogun me Serbinë.

Presidenti Meta inkurajoi gjithashtu bashkëpunimin e ngushtë me partnerët strategjikë, SHBA, Gjermaninë, Britaninë e Madhe dhe partnerët e tjerë, që kanë patur një rol vendimtar në pavarësinë e Kosovës.

EDI RAMA ZGJEDH CAKEN PER MIRESEARDHJEN E ALBINIT

Edi Rama e befasoi Albin Kurtin të martën në Tiranë, duke ia nxjerrë Gent Cakajn, ish-aktivistin e Lëvizjes Vetëvendosje, bashkë me ministra tjerë për ta pritur. Kurti përshëndeti kryediplomatin Cakaj, por menjëherë pasi u kthye në Prishtinë i çoi mesazh homologut të tij, se vizita “nuk ishte politikë e jashtme”. 

Por, sa ishte atje, as Kurti nuk e la pa ia bërë një sherr kryeministrit të Shqipërisë, Rama. Ai refuzoi të shkojë te kryetari i kryeqytetit të Shqipërisë, Erion Veliaj, për ta marrë Çelësin e Tiranës, një qëndrim ky i nxitur me gjasë edhe nga Vetëvendosje e Tiranës. Ministrja shqiptare e Arsimit, Besa Shahini, që është bashkëshortja e Dardan Molliqajt, që dikur ishte si një sozi e kreut të VV’së, kryeministrin e Kosovës e përshëndeti si të ishte në të pame, apo ceremoni morti. Hiç më ngrohtë nuk ishte as raporti mes vetë Ramës e Kurtit. Ata u përplasën direkt për “minishengenin”, por përplasjet më të ashpra ndodhën prapa kamerave. Për ta zhdukur komplet kiminë e vizitës, Rama ishte kujdesur që i pari që do t’ia jepte dorën Kurtit të ishte Cakaj, emërimin e të cilit në krye të diplomacisë shqiptare e ka kundërshtuar Vetëvendosje. E, si kundërshtim ndaj këtij veprimi, Kurti zgjodhi ta bojkotojë takimin me Veliajn, dhe refuzimin për ta marrë Çelësin e Tiranës. Por, për Cakajn, duket se Kurti është hatëruar më së shumti. Këtë e ka përmendur Kurti në një postim të tij, kur ka rekapituluar vizitën në Tiranë. Ishte vizita e parë si kryeministër jashtë Republikës së Kosovës, por nuk ishte politikë e jashtme. Ishte ceremoniale, por nuk ishte thjesht simbolike. Dy republikat tona nuk e kanë luksin ta shohin njëra-tjetrën me syzet e diplomacisë.

E falënderoj kryeministrin e Shqipërisë, Edi Ramën, për pritjen shtetërore e për diskutimin konstruktiv që patëm. Prej takimeve institucionale e marrëveshjeve mes Kosovës e Shqipërisë, jam i sigurt se shumë shpejt do të burojë një intensitet i ri bashkëpunimi ekonomik e arsimor, prandaj sot më shoqëruan në takim ministri i Financave, Besnik Bislimi, dhe ministrja e Arsimit, Hykmete Bajrami. Këto janë fusha ku afrimi i Shqipërisë me Kosovën nuk toleron asnjë vonesë e pengesë.

U dakorduam të krijojmë komisionin ndërshtetëror i cili i analizon ecurinë e 77 marrëveshjeve mes të dy vendeve tona dhe në fund të marsit, në Shkodër, kur të takohen dy Qeveritë tona të trajtojmë ecurinë e punës së deritashme e të përcaktojmë punën e re që duhet të bëjmë.

Takime të përzemërta e vëllazërore patëm edhe me presidentin, Ilir Metën, kryetarin e Kuvendit, Gramoz Ruçin dhe kryetarin e Partisë Demokratike, Lulzim Bashën, të cilët më përcollën urime për detyrën e re, e unë u shpreha nevojën për ndihmë e mbështetje. Shqipëria është e gatshme të kontribuojë për Kosovën, e Kosova është plot entuziazëm për një bashkëpunim të tillë. Për çështjet e rëndësisë kombëtare na duhet të flasim njëzëri.

Dekada e tretë e shekullit XXI duhet të sjellë një fillim të fuqishëm, si asnjëherë më parë, të bashkëpunimit e bashkërendimit Kosovë-Shqipëri. Nuk mohoj arritjet e së shkuarës, por jemi larg asaj çka dëshiron populli ynë, larg asaj që është brenda mundësive tona reale. Dy vendet tona janë prioritet i njëra-tjetrës dhe nuk ka çështje që presin, në asnjë fushë.

****

Basha-Kurtit: Qeveria e re, jetësim i vullnetit dhe impulsit të ri në Kosovë

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, gjatë vizitës zyrtare në Republikën e Shqipërisë, është pritur edhe nga kryetari i Partisë Demokratike të Shqipërisë, Lulzim Basha.

Gjatë takimit, kryetari Basha e uroi Kryeministrin e Kosovës për marrje të detyrës, dhe u shpreh se kjo Qeveri e re është jetësim i vullnetit dhe impulsit të ri në Kosovë.Në takim u diskutua rëndësia e përfaqësimit dinjitoz dhe të linjëzuar për qytetarët e dy Republikave, si dhe Kryeministri Kurti e njoftoi Bashën se së shpejti do të krijohet një komision ndërshtetëror mes Kosovës dhe Shqipërisë.Ky komision, i përbërë edhe nga ministra dhe deputetë të dy vendeve, duhet të punojë drejt zbatimit të 77 marrëveshjeve që janë nënshkruar deri sot, si dhe të shtojë marrëveshje të reja për bashkëpunim më të afërt.Basha shprehu mbështetjen e PD-së, por edhe të gjithë opozitës në Shqipëri për Qeverinë e re të Kosovës.

On Musine Kokolari’s birthday a reproach to the collective memory

by

BY VISAR ZHITI/

On February 10, Musine Kokolari, the first Albanian female writer, the first female dissident in the entire communist empire, founder of an opposition party, political prisoner, who, after 20 years in prison, would have closed her eyes in exile, while 10 years later, in 1993, when the communist dictatorship had fallen, it was decorated by the President with the medal “Martyr of democracy” and finally “Honor of the Nations”, it was his birthday. Everyone should have remembered it. But every day can be considered a birthday of human values, therefore also of the great name of Musine Kokolari. His life and his works, actions, sufferings, attitude, beauty and tenacity are a precious experience, an inestimable moral wealth for all, a source of virtue, an important culture, a permanent appeal of dignity, beneficial for the country…

Musine Kokolari the wonderful girl from Argirocastro, finished high school “Nëna Mbretëreshë (” Reggina Madre “) in Tirana, in 1937, she goes to study at the University of Rome, in Italy, concluding with excellent results. Already as a student he published his first book “Seç më thotë nëna plakë” (What the Old Mother Says), with fascinating stories that he received recognition and appreciation from one of the greatest Italian writers, Alberto Moravia.

Together with his other friends, in the 1943, he founded the Social Democratic Party and the daily newspaper “Zëri i Lirisë” (“The Voice of Freedom”). In 1944, he published his second book of stories “Si u tund bota” (“While the world trembles”), 348 pages, while the 12 November of that year his brothers Muntaz and Vesim Kokolari are shot without trial. The new winners were entering the capital with terror. Four days later they also arrested the first Albanian writer, they kept her in prison for 17 days. He publishes his third book “Rreth vatrës” thus establishing himself as a true writer, but on 23 January of 1946, they arrested her for the second time and sentenced her to 20 years in prison.

From his statements in court

“After the meeting in Mukje, I participated as a Social Democrat in the National Front and I was in charge of the newspaper” The Voice of Freedom “, where I published articles that talk about the issue of Kosovo in the framework of the Atlantic Charter … The struggle was not for the benefit of some groups, but for the democratization of the country “.

“I’m not guilty. I am not a communist and this cannot be a fault. You won the election, but I don’t have to be in jail … I’m a student of Sami Frashëri. By condemning me you want to condemn the Renaissance “.

When someone shouted that she had to be sentenced to be hanged, and President Frederik Nosi asked her if she heard what the people were asking, Musine quietly replied: “Tomorrow he will say the same thing for you the crowd”.

In the 1961 she is exonerated and sent into exile in Rrëshen: she does heavy physical work, she is a bricklayer. Loneliness as punishment and books, books, were his friends. However she would have been the spiritual patron of the writer Bilal Xhaferri, who will flee to the United States to escape persecution, since her father had been shot. In the 1981 Musine he became seriously ill, and died two years later. They threw it into a pit and covered it with her work, which they did not allow her to write, with the gravel machine.

At the end of his life

In the manuscript “On my life”, Musine wrote: “The communists buried me alive … at the trial I did not apologize for my work. And why did I have to apologize? … I am not guilty … “.

A sad end: “I have known the democratic culture, I have known the tragedy of the great repressions of revolutionary movements. I went through a special process. I have known 16 years in prison and 22 years of exile. I have known manual labor in agriculture and construction. I have known solitude, occasional friendships in prison and all the consequences that derive from this earthquake to consolidate the dictatorship of the proletariat. Sometimes I tell myself that I didn’t win anything to stay alive. It is from 38 years that I don’t know what it means to have a family. Perhaps it would have been better if I had closed my eyes forever. Thus ended my suffering, and this tragic situation.

His message: If I die, in my little suitcase I have some objects of ethnographic value for the Gjirokastra Museum. The few savings and everything I have will go to the press fund, which must be created in favor of the laborers, it is indispensable, so as to democratize it and cultivate the simple worker “.

His message is even greater, painful, important and permanent. It is a call to collective memory, to action, to life, to the country. Naturally she is honored today, she took the halo of the martyr, her work was published in full, thanks to the will of the scholar Novruz Shehu. His readers are many, the admirers also, as well as the American Ambassador in Tirana. She is even given a prize with her name to women, while an Italian researcher, Mauro Geraci, is preparing the publication in Italy of the memories of Musine in Rome.

When she studied there, she organized cultural and patriotic meetings, the rooms rented her paying herself another Albanian, Dane Zdrava, who first brought the cinema to her city, Berat. He had attended the Naval Academy in Naples, patriot, but he too would have died in communist prisons. We remember this as a wonderful experience, which the dictatorship has devastated, but which must be revived.

Musine Kokolari got some titles during democracy, etc., etc., however his birthday was forgotten, even though it was the 95 anniversary of his birth. The message to convey is: that we must maintain a link with those who were the protagonists of the Renaissance, include them in the calendar of our activities, always. This centenary of Independence must help us inculcate this.

Without such a calendar our society will always lack something, the light of the future will be missing. These celebrations must be done and must not simply be an official routine but an active part of a collective memory, of our everyday life.

They must be natural and resemble, as it were, the metaphorical lighting of a candle, for which another great Albanian woman, Mother Teresa, said: Better to light a candle than to grope in the darkness.

Because forgetfulness does not become darkness.

Një ditë me prof. Zekeria Cana pranë varrit të Mid’hat Frashërit në New York

by

Prof. Zekeria Cana: Mit’hat Frashëri thithi gjirin e dy nënave – në Janinë dhe në Prishtinë. Lum Toskëria dhe Gegëria që e lindi dhe e rriti.”/

Nga Dalip Greca*/

Nju Jork, 3 Dhjetor 2005- Në amanetin e lënë përsëgjalli, Mid’hat Frashëri pat shkruar:”Mbi varr dua një bllok graniti, të shëndoshë e të fortë dhe, në mes të bregut të vogël, vermëni një qiparis.E dua këtë dru që përçmon vitet dhe i bën ballë Jugës dhe murlanit të marrë, që ngjit drejt qiellit kryet e tij madhështor.

Shpirti im do të jetë i pështjellë në trup të atij dhe do të shoh njerëzit,, këtë botë dhe stërnipët e të sotmëvet….” Po ku është sot trupi i mëmëdhetarit?A mund ta ndjejnë veten të qetë sot ata që udhëheqin Partinë e Ballit Kombëtar, ku amanetin e tij s’po e tret dhe’u? A mund të quhet i kryer misioni i qeverive demokratike, ku ende eshtrat e atdhetarëve”rënkojnë” në dhera të huaj?…

    ****

Tek varri i Mid’hat Frashërit,në varrezat Ferncliff  në Hartsdale, New York,  kam qenë disa herë. Herën e fundit isha atje para gjashtë muajësh, kur u varros aty Luan Gashin, një ndër “ushtarët” e Atdheut, nxënës i shqiptarizëms, që u përgatit në shkollën e  Mid’hat Frashërit-Apostull.Por ftesa që m’u bë të shtunën me 3 dhjetor 2005 për të shoqëruar atje Prof. Zekeria Cana dhe një grup bashkëatdhetarësh që jetojnë në Nju Jork,  e prita me kënaqësi.Nuk e fsheh, m’u bë qejfi që Prof. Cana, që vinte nga Kosova,e kishte vënë në axhendën e vet një vizitë tek varri i shqiptarit të madh, siç kishte vendosur që të dielën, edhe pse qe parashikuar mot i ftohtë me dëborë, do të merrte rrugën drejt Bostonit për të vendosur një tufë me lule tek varri i Fan Nolit. Kanë ardhur shumë shqiptarë të politikës së “madhe” të Tiranës në Nju Jork, por nuk kam dëgjuar ndonjë që së paku të pyes:Ku e ka varrin Mid’hat Frashëri?  

U bëmë një grup jo i vogël, që me tri makina, morëm rrugën për në Hartdsdale.Mikrobuzi ynë ka 8 veta kështu që biseda është më e zjarrtë.Kryetema, natyrisht që është për Mid’hat Frashërin… Ndërsa dëgjoj debatet, në kujtesë kërkoj të gjejë gjurmët e informacionit që kam për Apostullin e Shqiptarizmës dhe them me vete:Përse nuk i kthejnë në Shqipëri eshtrat e shqiptarit të madh, Mid’hat Frashëri? Në makinë me ne është dhe Zija Lepenica, i cili dikur e ka shtruar këtë pyetje publikisht në gazetën Illyria dhe në shtypin e Tiranës, po ishte një zë në shkretëtirë, askush nuk foli, askush nuk shkroi, askush nuk veproi.

Mos vallë ende shihet me dyshim figura e kryeatdhetarit që kishte për Parti Shqipërinë?Kush si ai iu gjend Shqipërisë kur ajo rënkonte nga dhembja e plagëve, kur Europa i priste pjesë nga shtati? Kush me shumë se ai e alarmoi Europën për Çamërinë apo Kosovën? Si s’po kujtohet njëri nga politikanët tanë të shumtë, që kanë 15 vjet që po na e vrasin Shqipërinë nga”dashuria”, që t’i sigurojnë një pëllëmbë tokë atij që gjatë të gjithë jetës e pa veten veçse shërbëtor të Kombit?!. Si nuk u gjet një pëllëmbë tokë në Shqipërinë tonë për një varr, ku të prehen eshtrat e lodhura nga rënkimi në dh’e të huaj të atij që mbeti kryeshërbestar i Kombit?!…

…- Mbërrritëm, dëgjoj kolegun Sina, që kam në krah…Varri i Mid’Frashërit gjendet lehtë; ai është fare pranë zyrave që adminsitrojnë varrezat…Hedh sytë rreth e rrotull dhe provoj të njëjtën ndjenjë boshllëku si herët e tjera:Është një varr i thjeshtë, ku shquhet një pllakë metalike mbi të cilën është shkruar emri, shkronja e parë e Atësisë së tij, A(Abdyli) dhe mbiemri Frashëri. Edhe pse e di se varri nuk përmban asgjë nga amaneti që la i ndjeri që në gjallje, prap një fajësi e pafaj ma vret shpirtin:Amaneti i Mid’hat Frashërit është i pa plotësuar…

Që në gjallje të vet, 35 vjet para se të mbyllte sytë nga ajo vdekje enigmatike, ai e kishte lënë amanetin për një varr të thjeshtë….Unë hedh sytë  përreth si për të gjetur  atë qeparizin për të cilin shkruante Mid’hati në gjallje të vet, por ah, s’është…Dhe shfletoj përmes kujtesës  skicën me titull”Kur të vdes” të shkruar në Sofje, të cilën e pata lexuar  tek”Gjeniu i Kombit” i Uran Butkës: ”Kur të vdes miq, mos mbillni mbi vrrin tim lule që i thanë diell’ i gushtit…mos më vini një shtyllëz më këmbë që e rëzon er’ e veriut.

Mbi varr dua një bllok graniti, të shëndoshë e të fortë dhe, në mes të bregut të vogël, vermëni një qiparis.E dua këtë dru që përçmon vitet dhe i bën ballë Jugës dhe murlanit të marrë, që ngjit drejt qiellit kryet e tij madhështor.

Shpirti im do të jetë i pështjellë në trup të atij dhe do të shoh njerëzit,këtë botë dhe stërnipët e të sotmëvet.

Edhe kur të fryjë veriu i egër dhe të dëgjoni drurin plak të oshëtijë, mos pandehni se era këndon në degët e tij: është zemra ime që këndon e rënkon.

Edhe kur të shihni mbi gjethin e hollë pikëza që shkëlqejnë në diell të një mëngjesi gazmor, mos pandehni se është ves’ e natës:Janë lotët e mi…

Se dua që edhe pas vdekjes, o miq të pritmit, të këndoj e të qesh bashkë me ju, të kem pjesë në gëzimet e në pikëllimet tuaja…”

Sërish pyes veten ën këtë ditë të ftohtë dhjetori: – Po ku është qeparizi që ëndërronte Mid’hat Frashëri? Hedh sytë rreth e rrotull, edhe pse e di që asgjë i tillë nuk është, e kërkoj me këmbëngulje të shoh me sytë e mendjes shpirtin e mosvdekjes…

Prof. Cana duket si i mpirë para varrit të atij burri që e deshi Shqipërinë mbi gjithçka. Ulet ngadalë, fshinë me pëllëmbë pllakën e metaltë, më pas shtrihet së gjati dhe vendos buzët  mbi metalin e ftohtë, ku gjenden shkronjat e arta.Përpiqem që ta fus në kuadratin e aparatit fotografik atë pamje mallëngjenjëse dhe ndjek lëvizjet e këtij plaku të ditur , që e di se si duhet të nderohen heronjtë e kombit.

Pasi e ka marrë veten nga tronditja e parë, Prof. Cana fillon të flasë para burrit të madh të kombit. Ne bëhemi rreth si për të ruajtur fjalët që të mos ia marrë era dhe dëgjojmë fjalët e mençura, të cilat i incizova për t’ia përcjellë lexuesit:

“Sikur që raca jonë është e shkepur në të gjitha skajet e rruzullit tokësor, shumë figura të ndritura të historisë dhe kulturës sonë kombëtare prehen në dheun e huaj. Është një mbyllje sysh në të shumtën tragjike. Kush i vrarë, kush i helmuar, kush i vetëvrarë, kush në skamje dhe i harruar, po edhe i përdhosur nga një regjim i egër –murtajë. Sa vite qëndroi trupi i Konicës i pavarrosur?! Historia e popujve të qytetëruar qorton dhe mallkon vonesën dhe shpërfilljen e baballarëve. Sa eshtrat e tyre presin të mblidhen e pushojnë në tokën arbnore, prej të cilës ata ia kushtuan jetën dhe gjakun.

Të vonuar jemi pranë këtij varri – faltore kombëtare, për të nderuar kujtimin e birit të Abdyl Frashërit, atij veprimtari të flaktë të kombit që shkëlqeu prore në qiellin shpesh të përflakur e të kapluar nga retë e shtrëngatës të truallit shqiptar, figurës së madhe poliedrike të udhëkryqeve historike – të etapës së fundit të Rilindjes, Pavarësisë, Luftës së Dytë Botërore dhe të pasluftës. Një strumbullar që me vullnet të çelniktë e ngulm të madh, urti e mençuri, ka përshkuar udhën me gjemba për të hapur shtigje të reja që çojnë në qafën e malit. Është Lumo Skëndua ai që ka lënë gjurmë të pashlyera në historinë dhe kulturën e kombit në të gjtha rrafshet ku ka shkelur – si erudit, enciklopedist dhe poliglot.

Sot, përulemi me dhembshuri, krenari dhe respekt të madh përpara varrit të një udhërrëfyesi shpirtndritur, shërbëtari të devotshëm dhe gjithnjë besnik të shqiptarisë, protagonisti të ditënetshëm të historisë, ngadhënjyesi dhe humbësi të madh. 

Jemi këtu jo vetëm për të nderuar këtë burrë të madh të botës shqiptare por edhe për të marrë mësimin e historisë. Ku qenë baballarët tanë të ndritur ku jemi ne, sa jemi dhe ç’jemi sot.

Mit’hat Frashëri thithi gjirin e dy nënave – në Janinë dhe në Prishtinë. Lum Toskëria dhe Gegëria që e lindi dhe e rriti.” Profesor Cana hesht… Një lot i rrokulliset faqeve…Fjalët i tha zemra e Zekeria Canës dhe mua m’u duk se shpirti i mosvdekur i Mid’hat Frashërit rënkoi kur profesori i Kosovës u mpi nga heshtja dhe dhimbja njëherazi…Kumti i tij ishte nisur aty nën dheun e huaj ku rënkonte nga dhimbja dhe malli shpirti i sfilitur i Mid’hat Frashërit….

  • S’mund të rri pa i thënë dhe unë dy fjalë, e thyen heshtjen, Niko Kirka, i lindur në Amerikë, i burgosur në Shqipëri ngaqë e deshte Atdheun jo në mënyrën që e dëshën komunistët, por siç e kishte mësuar Ati i tij, Kristo Kirka, ish konsulli i Shqipërisë në Nju Jork, ish deputeti i Parlamentit Shqiptar me Fan Nolin, që vdiq në burgun e Burrelit….
  • – Dua ta falenderoj Prof. Canën, që u bë inisiator për të na sjellë në këtë takim me të madhin Mid’hat Frashëri. Të tjerët nuk janë kujtuar. Madje edhe kur është diskutuar libri për Mid’hat Frashërin, organizatorët nuk u kujtuan që të bënin ndonjë  vizitë koretzie tek ky varr, ku prehet burri i madh i Kombit dhe të sillnin një tufë lule. Prof. Cana na e dha një mësim; ai na solli këtu(edhe pse kemi qenë edhe herë të tjera), por tani do të jetë mirë që ta kthejmë këtë në një traditë. Të vijmë këtu dhe jo thjeshtë të  sjellim nga një tufë me lule, por çdo 28 nëntor, ashtu si komunistët e demokratët e Tiranës shkojnë tek Varrezat e Kombit, ku monumenti i Nënës Shqipëri, mban akoma yllin e kuq të komunizmit, ne nacionalistët, ta bëjmë traditë, që në Ditën e Shënuar të Flmaurit të vijmë këtu, tek varri i kryetarit të Komitetit Shqipëria e Lirë dhe të bëjmë homazhe. Të njëjtën gjë le ta bëjmë edhe tek Varri i Abaz Kupit, nënkryetar i Komitetit Shqipëria e Lirë…Pyetjes se ç’mendonte për kthimin e eshtrave të Mid’hat Frashërit në Shqipëri, z. Kirka iu përgjegj se kjo është detyrë e shtetit shqiptar.Po diaspora, a nuk duhet të ndërmarrë një nismë të tillë për të trokitur më pas tek shteti?Mirë do të ishte, por ata nuk  janë kujtuar që të sjellin një tufë me lule tek varri i Mid’hat Frashërit, jo më të ndërmarrin një nismë të tillë…U përgjigj z. Kirka…Në këtë varrezë janë edhe varret e nacionalistëve të tjerë të Ballit Kombëtar, të cilët patën mërguar në Amerikë. Madje eshtrat e Zef Palit, u sollën nga Italia këtu për të qenë pranë kryetarit Frashëri.

3 dhjetor 2005,  Ferncliff  në Hartsdale, New York

  • E ribotoj në kujtim të të ndjerit Prof. Zekria Cana dhe të atyre që atë ditë ishin me ne, por sot nuk jetojnë më: Niko Kirka, gazetari Xhaferr Krasniqi, inxhinier Skënder Shkreli.

MERGATA NIS FESTEN E PAVARESISE….

by

PAMJE MBRESËLËNËSE FESTIVE NGA QYTETI BADEN I AUSTRISË/

Nga: Besim Xhelili- Vjenë/Baden, 9 shkurt 2020/

SHKA “17 Shkurti” nga qyteti Baden i Austrisë tashmë me vite të tëra tradicionalisht për nder të festave kombëtare, atë të “17 Shkurtit”, Ditës së Pavarësisë së Kosovës dhe atë të “28 Nëntorit”, Ditës së Pavarësisë së Shqipërisë, por dhe në raste të ndryshme kohëpaskohe, sjell para bashkatdhetarëve dhe jo vetëm, një program të larmishëm dhe të pasur kulturor. Ajo është bërë një vatër e atdhetarizmit dhe qarkullimit ndërkulturor dhe ruajtjes së vlerave e traditës shqiptare në Austri.

Më 8 shkurt 2020 erdhi përsëri dita, kur SHKA “17 Shkurti” nga qyteti i Badenit në Austri ftoi bashkatdhetarët nga të gjitha viset e Austrisë, për një ndejë të përbashkët, për një çmallje mes njëri-tjetrit, për një kremtim plot krenari dhe kryelartësi të festës së Pavarësisë së Kosovës. Në skenë u paraqit një program madhështor me këngë e valle burimore shqiptare, këngë epike e kreshnike dhe recitime të ndryshme. U mbajtën fjalime mbi sakrificën e gjeneratave të tëra gjersa erdhi pavarësia, u rikujtuan dëshmorët dhe ata që ndihmuan në çlirimin dhe shtetngritjen e Kosovës dhe mbeti për t’u dëshiruar se bashkë me miqtë tanë, Kosova së shpejti do të futet në familjen e madhe dhe të lirë europiane.

Hapjen e manifestimit e bëri moderatorja Katrina Durmishi, e cila në shqip dhe gjermanisht udhëhoqi programin. Ajo përshëndeti të gjithë për mirëseardhje, të cilët kishin mbushur sallën dhe falënderoi pjesëmarësit për praninë e tyre, gjë që shumë e çmojnë anëtarët e shoqatës. “Prania e juaj sot këtu, tregon se shoqata jonë bën një punë të vyer dhe për lavdi, vajzat dhe djemtë që janë të kyçur në shoqatë, janë krenarë me prejardhjen e tyre dhe ballëlartë prezantohen sot para nesh”, shtoi ajo më tutje. Pastaj ajo prezantoi sponzorët e këtij koncerti, pa të cilët vështirë se do të realizohej ky aktivitet, si dhe falënderoi për praninë e tyre intelektualët, aktivistët dhe kryetarët e disa shoqatave shqiptare në Austri. Më pas ftoi ajo në skenë për një fjalë rasti përfaqësuesit diplomatikë dhe ata të Organeve Bashkiake të Badenit, të cilët kishin nderuar me praninë e tyre organizatorin edhe atë si, Zv. Ambasadorin e Shqipërisë në Austri, z. Tonin Beci, Konsullen e Kosovës në Austri znj. Xheraldina Pufja, Deputeten e Parlamentit të Austrisë znj. Carmen Jeitler Cincelli, Eurodeputetin z. Lukas Mandl etj. Të gjithë ishin të mendimit se komuniteti shqiptar në Austri meriton fjalët më të mira, se shqiptarët janë një pjesë shumë mirë e integruar në shoqërinë austriake, se japin për çdo ditë kontributin e tyre për një bashkëjetesë mes përkatësive etnike në Austri dhe se njëkohësisht janë trashëgues të denjë të vlerave të tyre kombëtare, që i bën të veçantë, të çmuar dhe të nderuar.

Pas fjalëve përshëndetëse, u hap dera për atmosferën festive, të cilën e sollën para të pranishmëve grupi i angazhuar në program: Agron Nuredini, përgjegjës artistik, Tahir Turkaj e Afrim Rukolli, solistë, Arben Bunjaku e DJ Xheni, instrumentistë dhe këngëtarët Hamdi Hyseni, Xhafer Ahmetaj, Naxhije Nuredini dhe Syne Loshi. Me disa recitale u paraqitën nxënësit e mësimit plotësues në gjuhën shqipe, grupi i mësuesit Ibrahim Hasanaj. Këngëtarja e re Patricia Quku u paraqit gjithashtu me një këngë. Për vallet u përkujdesën grupi i valltarëve të shoqatës, udhëhequr nga koreografja Diellëza Turkaj.

Për ushqimet e shumëllojshme tradicionale ishte përkujdesur Furra “Hasi” nga qyteti i Badenit.

Manifestimi për nder të 12-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Kosovës në Baden, u përmbyll me një atmosferë të këndshme gazmore, duke vënë në pah se shqiptarët dinë të festojnë dhe argëtohen në qetësi, se janë një fis me një pasuri e pjekuri qytetare, se e duan gjuhën, kulturën dhe atdheun, por dhe se janë mikpritës e dashamirë ndaj kombeve të tjera. SHKA “17 Shkurti” falënderon të gjithë përkrahësit, mbështetësit e ndryshëm dhe ju uron 12-vjetorin e Pavarësisë së Republikës së Kosovës!

GJERMANIA URON KRYEMINISTRIN KURTI

by

-Do të gëzohesha t’ju mirëpres së shpejti në Berlin”, thuhet në letrën e Kancelares Merkel, dërguar kryeministrit Kurti, duke i uruar fat dhe shumë suksese në sfidat që ka përpara…/

Kancelarja Merkel uron kryeministrin Kurti/

-Kancelarja e Republikës Federale të Gjermanisë, Angela Merkel, uron kryeministrin e Republikës së Kosovës, Albin Kurti: Do të gëzohesha t’ju mirëpres së shpejti në Berlin/

PRISHTINË, 8 Shkurt 2020-Gazeta DIELLI/ Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, ka pranuar sot telegramin e urimit të Kancelares së Republikës Federale të Gjermanisë, Angela Merkel, për marrjen e detyrës së re në krye të ekzekutivit, të cilën ia dorëzoi ambasadori gjerman në Kosovë, Christian Heldt.  

Në urimin e Kancelares Merkel thuhet: “Para jush dhe qeverisë Tuaj ndodhen sfida të vështira dhe të rëndësishme, siç janë ndërtimi dhe forcimi i shtetit ligjor, lufta kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar, përmirësimi i situatës ekonomike dhe, në veçanti, dialogu për normalizimin e marrëdhënieve me Serbinë. Këta janë hapat kryesorë për forcimin e perspektivës evropiane të shtetit Tuaj. Qeveria Federale vazhdon ta mbështes Kosovën në këtë rrugëtim. Do të gëzohesha t’ju mirëpres së shpejti në Berlin”, thuhet në letrën e Kancelares Merkel, dërguar kryeministrit Kurti, duke i uruar fat dhe shumë suksese në sfidat që ka përpara./b.j/