Featured – Page 747 – Dielli

Remembering Kosovo from the Eyes of a Member of the Kosovo Diplomatic Observer Mission

February 7, 2014 by dgreca

By Steve Birch*/

In the summer of 1998, as a U.S. Army officer stationed in Germany, I was assigned to participate as a Diplomatic Observer as part of the Kosovo Diplomatic Observer Mission (KDOM). This mission would impart on me some of the greatest lessons of my life and life experiences that are simply unforgettable. When I was assigned to the KDOM mission, I did not know much about the Balkans and even less about Kosovo. Over the period from 1998 until 2000, Kosovo became a major part of my life, first as a Diplomatic Observer and later as a uniformed member of the U.S. Army stationed at Camp Bondsteel, located near the city of Ferizaj.

KDOM was formed in June of 1998 and lasted only until December of 1998 when it was transitioned to the Kosovo Verification Mission which was under the auspices of the Organization for the Security and Co-operation in Europe (OSCE). The primary mission of the KDOM mission was to report on the security situation in Kosovo: monitoring the actions of the Serbian Army and police forces, the Kosovo Liberation Army (Ushtria Clirimtare e Kosoves (USCK)) and the freedom of movement of the population of Kosovo.

The U.S. and Canadian part of the KDOM mission was initially based out of a hotel in Fushe Kosove and composed of roughly 30 personnel. The group performed observer duties by conducting patrols throughout the central and western parts of Kosovo. It was in this area, for the six months that I was assigned as a Diplomatic Observer that I came to know and enjoy the people of Kosovo.

The mission of a Diplomatic Observer was unlike anything I had ever done in my life and nothing since then has replicated this experience, not even over two years in Iraq. The ability to move with relative freedom throughout Kosovo allowed me and my fellow observers to interact with both sides of the war. The U.S. members of the KDOM mission are probably best remembered for driving around Kosovo in bright orange vehicles as a very obvious sign of our presence. Our measure of success to our own governments was in providing accurate reports of the situation so that senior governmental leaders could conduct negotiations or make decisions with the best information possible. While some of the reports from our mission are still available today on the internet (http://reliefweb.int/report/serbia/kosovo-diplomatic-observer-mission-report-7-8-dec), they lack any of the intimacy of our daily interactions with the people and combatants of the war in Kosovo.

The landscape of Kosovo provides a lasting memory of the beauty of the geography. The mountain located to the west and southwest of the country provided a scenic backdrop to the events while there. As an observer and later as member of the NATO mission, I used to like to stand outside and enjoy the beauty of the views, be that of the mountains or of the harvested crops across the country. There was also great beauty in cities such as Prizren as well as all across the countryside in small villages. While the landscape was enjoyable, it was the people that I met and encountered that provided the best experience I could have imagined.

I do not wish to make light of the horrors suffered by people during the conflict in Kosovo. War is an awful thing to observe and I have compassion for those that had to live through it as either a combatant or as an innocent civilian only trying to live life in safety. The thought that most often crossed my mind and that still remains with me is that women and children suffer when men are not able to work out differences peacefully. At the same time, I acknowledge that armed conflict sometimes culminates from failed efforts to peacefully work out differences or end oppression and that the results of conflict can bring about change. The United States is itself an example of this.

The most valuable members of the KDOM mission were the group of interpreters that supported our team. In writing this article, I went through pictures of the outstanding group of the young men and mostly women that supported our team. Our interpreters, capable of speaking Albanian, Serbian and English were our connection to that population. They often lived in difficult circumstances themselves due to the number of personnel that had fled into their home city of Pristine. I recall one interpreter speaking of the difficulty of housing seventeen people in their small family apartment. They were the heroes of our mission and enabled us to perform our mission.

During the conduct of our mission I was able to live in two other cities in Kosovo besides Fushe Kosove. I spent long periods of time in both Peje in the west of Kosovo and later in Therande located just to the northeast of Prizren. It was in those locations, as well as near the village of LLadrovc (east of Malisheve) that the three most lasting encounters with the people of Kosovo occurred. The common experience in each encounter was that it involved the beautiful and innocent children of Kosovo.

In the village of Decan (south of Peje) we encountered on many occasions a young boy that would come out on the street to greet us. Like most children in Kosovo, he had a pleasant smile and nice attitude towards us. What made him different was that he was recovering from a wound suffered from mortar shrapnel in his lower back. Every time I saw him I was reminded of the price that children pay during a war.

In the village of Bllace, near Therande I remember the great efforts by the local school principal at Blace Shkolla Fillore (Bllace Elementary School) to provide heat in classrooms for the students. We were fortunate after significant effort with the Catholic Relief Services to be able to provide stoves for his classrooms and proud of our ability to help in a very small way. It was through efforts and leadership by people such as that school principal that we could see someone who cared deeply for the future of Kosovo. We happened by luck to be able to be joined on the day the stoves arrived by a camera crew from CNN that later broadcast the story back in the United States so that the American people could better understand the situation in Kosovo. The children in the classroom back then are now adults in their mid-20s that are hopefully productive citizens of Kosovo who should remember the leadership and sacrifices of their principal and teachers in order to provide them with stability and education during a time of crisis.

Near the village of LLadrovc (east of Malisheve) I enjoyed an encounter with a group of children that speaks to the spirit of children world-wide and to their ability to remain children despite all that goes on around them. On that particular day, we passed a group of children playing football with a ball made out of rags. Fortunately, we had received footballs from an American school and carried them with us to pass out if the opportunity presented itself. We did no more than get out of our vehicle and kick the ball to the kids on our way another location. The joy came later in the day as we passed the boys happily playing football with their new ball as we returned to our hotel.

Finally, I remember being able to attend a Catholic Mass at a village east of Prizren (Grejkoc perhaps?) that reminded me that people still had the freedom and opportunity to worship, be it Islam, Catholicism or Orthodox Christian in Kosovo while I was there. The same Mass celebrated while I was there is the same Mass celebrated anywhere in the world on any given Sunday. For me, although it was Kosovo, it was just like being home.

I departed Kosovo in December 1998 when our mission transitioned to the Kosovo Verification Mission under the OSCE. I returned later in 1999 as part of the NATO force after the bombing campaign against the government of Slobodan Milovsevic. The experience was very different and I lived in a different part of the country. As a U.S. soldier, my duties kept me for the most part in the eastern part of Kosovo. While the job was important, I missed the daily interaction with the people.

Kosovo remains a significant memory for me today. In the beauty of the land, but mostly in the beauty and dignity of the people I celebrate an opportunity to have been a very small part of an effort to provide freedom to people living under oppression. My hope is that the people of Kosovo can continue to celebrate their independence and that they can relish the freedom that they have obtained and that they fought for.

*Steve Birch was a U.S. Army officer assigned to the Kosovo Diplomatic Observer Mission in the fall of 1998. He currently resides near Washington, D.C. and desires strongly to return to Kosovo as a tourist in the future.

Caption: Steve Birch with Kosova child

PPD DORËZOI KËRKESËN NË GJYKATËN THEMELORE TË TETOVËS

February 7, 2014 by dgreca

Partia për Prosperitet Demokratik (PPD) dorëzoi sot pranë Gjykatës Themelore në Tetovë kërkesën për riregjistrimin e këtij subjekti politik, që doli me nismën për riaktivizimin e PPD-së në kuvendin e mbajtur më 24 janar në Tetovë, ku kryetar u zgjodh Abdylhadi Vejseli dhe kryetar i kuvendit të përgjithshëm, Nevzat Halili.

Përfaqësuesi i autorizuar i PPD-së, prof.dr. Zemri Elezi i shoqeruar edhe nga Teuta Llalla, Mevlan Tahiri.

Pas dorëzimit prof.dr.Zemri Elezi deklaroje per mediat e shumta te cilat ishin te pranishem.

“Sot dorëzuam dokumentacionin me kërkesën për regjistrimin e partisë ppd në regjistrin e gjykatës në Tetovë qu themelua në kuvendin e 24 janarit 2014. Kërkesa jonë është bazuar në Ligj dhe e plotësuar në përputhje me ligjet për themelimin e partive. Ne dorëzuam dokumentacionin e plotë dhe ishin gjithë dokumentet që kërkoheshin. Ne sot i kishim të kompletuara mbi 1050 nënshkrime të plotësuara, me të gjitha dokumentet përcjellëse që është kushti thelbësor. Prej të hënës PPD do të regjistrohet dhe do të rikthehet fuqishëm në skenën politike.

Pas kësaj edhe fillon konsolidimin në terren nëpër degë, nëndegë në të gjitha komunat e vendit”.

Tetovë, 7 shkurt 2014

NGA TAKIMET E PRESIDENTIT NISHANI NE WASHINGTON DC

February 7, 2014 by dgreca

Me 7 shkurt Presidenti i Republikës, Bujar Nishani u takua me Senatorin Benjamin Cardin, Kryetar i Komisionit amerikan të Helsinkit.

Presidenti Nishani, pasi i vlerësoi marrёdhёniet me Shtetet e Bashkuara tё Amerikёs, si tё shkëlqyera dhe të një rёndёsie parёsore e strategjike pёr vendin tonё, vuri nё dukje me mirёnjohjembёshtetjen e gjithanshme amerikane, dhe veçanërisht ndihmën e pakursyer për forcimin e demokracisë dhe të shtetit të së drejtës, duke veçuar gjithashtu bashkëpunimin e dy vendeve tona në fushën e drejtësisë.

Presidenti nënvizoi, më tej, angazhimin tonё maksimal pёr intensifikimin e proceseve reformuese demokratike, forcimin e institucioneve në Shqipëri dhe përmbushjen e standardeve në funksion të mirëqenies sё qytetarëve dhe integrimit evropian.

Duke u ndalur nё rёndёsinё e mbrojtjes dhe respektimit të të drejtave të njeriut, çka, siç theksoi Ai, reflektohet në ekzistencën e një bashkëjetese paqësore ndërmjet popullsisë shqiptare e pakicave, dhe në qëndrimet pozitive që ka mbajtur shteti shqiptar në respektimin me rigorozitet të parimeve të mbrojtjes së të drejtave të minoritetit, Presidenti vuri nё dukje se shqiptarët, me shpirtin e tyre tolerant, jetojnё nё njё harmoni tё plotё fetare dhe kanё treguar se jo vetëm bashkёjetojnё me tjetrin ndryshe, por edhe sakrifikojnë pёr mbrojtjen e tij, siç ёshtё rasti i shpëtimit tё hebrenjve gjatë Holokaustit.

Kreu i Shtetit e siguroi Senatorin Cardin pёr përkushtimin e Shqipёrisё në luftën kundër veprimtarisë kriminale të trafikimit të qenieve njerëzore dhe kundёr korrupsionit, dhe pёr vendosmёrinё tonё pёr tё qenё pёrkrah Shteteve tё Bashkuara dhe aleatëve tanё në luftën globale kundër terrorizmit, si anёtarё tё koalicionit ndёrkombёtar kundёr terrorizmit, që herët, me deklarata politike dhe veprime konkrete.

Nё lidhje me politikën rajonale, Presidenti Nishani tha se Shqipëria mbetet e vendosur tё ndjekё politikёn e fqinjёsisё sё mirё, tё dialogut dhe bashkëpunimit, si qasje nё favor tё paqes, stabilitetit dhe integrimit euroatlantik tё vendeve tё Ballkanit dhe, nё kёtё frymё, ajo mbёshtet nё pёrgjithёsi dialogun mes vendeve nё rajon pёr zgjidhjen e problemeve dhe çështjeve tё diskutueshme, duke u ndalur posaçërisht nё bisedimet Kosovё-Serbi, si modeli mё frymëzues se si, edhe pas njё tё shkuare tё hidhur tё afёrt, mund tё bisedohet, me vёshtrimin tek e ardhmja.

Senatori Cardin, nё reagimin e tij, e uroi Presidentin pёr zgjedhjet e përgjithshme tё verёs sё shkuar dhe e garantoi se Shtetet e Bashkuara tё Amerikёs do tё jenё prapa Shqipёrisё nё procesin e integrimit evropian, ndёrsa rezervoi njё vlerёsim tё veçantё pёr Presidentin Nishani, pёr, siç u shpreh, pёrkushtimin e plotё dhe vizionin e qartё nё shёrbim tё vendit tё tij.

Presidenti Nishani merr pjesё nё Mëngjesin e Lutjeve

Me date 6 shkurt Presidenti i Republikёs, Bujar Nishani, i ftuar nga disa Kongresmenё dhe Senatorё, mori pjesё nё Mёngjesin e Lutjeve, një event i përvitshëm që organizohet nga anёtarёt e Kongresit Amerikan, në Washington D.C., të enjten e parë të muajit shkurt, aktualisht një seri takimesh ku zakonisht marrin pjesë rreth 3500 të ftuar, nga rreth 100 vende të botës.

Gjatё kёtij aktiviteti, Kreu i Shtetit shqiptar zhvilloi takime tё shkurtra me Kongresmenё e Senatorё.

Presidenti Nishani u takua me Sekretarin amerikan tё Shtetit, John Kerry, me tё cilin shkёmbyen pёrshёndetje mirёsjelljeje dhe shfrytёzuan rastin pёr tё shkёmbyer mendime pёr marrёdhёniet mes dy vendeve dhe situatёn nё Shqipёri.

Presidenti Nishani takohet me Kryetarin e Dhomës së Përfaqësuesve, Boehner

Presidenti i Republikës, Bujar Nishani u prit me 6 shkurt nё njё takim mirëseardhjeje nga Kryetari i Dhomës së Pёrfaqёsuesve, John A. Boehner, me tё cilin u shkëmbyen pёrshёndetjet e rastit dhe vlerësimet pёr marrёdhёniet ndërmjet Shqipёrisё dhe Shteteve tё Bashkuara tё Amerikёs.

Presidenti Nishani takohet me Zёvendёs Sekretarin amerikan tё Shtetit, Burns

Presidenti i Republikёs, Bujar Nishani, gjatё qёndrimit tё tij nё Washington D.C., i ftuar pёr tё marrё pjesё nё Mёngjesin e Lutjeve, u takua me Zёvendёs Sekretarin amerikan tё Shtetit, William Burns.

Presidenti Nishani, nё fillim tё takimit,shprehu mirёnjohjen e thellё pёr çfarё Shtetet e Bashkuara kanё bёrё pёr Shqipёrinё dhe shqiptarёt, ndjenjё e cila do tё pёrçohet brez pas brezi.

Presidenti e siguroi zotin Burns se, si anёtarё tё NATO-s dhe si partnerё tё pёrkushtuar, ne do tё vazhdojmё tё japim kontributin tonё maksimal pёrkrah SHBA-sё pёr paqen dhe sigurinё kudo nё botё, nё luftёn kundёr terrorizmit ndёrkombёtar, si dhe pёr paqen e stabilitetin e qёndrueshёm nё Ballkanin Perёndimor nёpёrmjet politikёs sё fqinjёsisё sё mirё e mirёkuptimit dhe mbёshtetjes sё dialogut e bashkёpunimit rajonal me synimin e pёrbashkёt integrimin euroatlantik.

Mё tej, Kreu i Shtetit vlerësoi shumё lartndihmёn e vazhdueshme dhe tё pakursyer tё Administratës amerikane në fusha të rëndësishme ku janë drejtuar edhe reformat e vendit, për forcimin e demokracisë dhe konsolidimit të shtetit të së drejtës, si dhe shprehu bindjen në vazhdimësinë e kësaj mbështetjeje.

Presidenti Nishani tha gjithashtu se, pas mbёshtetjes vendimtare amerikane pёr anëtarёsimin e Shqipёrisё nё NATO, SHBA-ja ka mbështetur vazhdimisht integrimin evropian të Shqipërisë, duke qёndruar pranë nesh me mbështetjen e reformave, me veprime diplomatike dhe me këshilla miqësore, ndёrsa, e vuri nё dijeni bashkёbiseduesin pёr angazhimin e institucioneve shqiptare dhe pёrgjegjёsinё e tyre nё vazhdimin e reformave pёr arritjen e standardeve evropiane. Nё kёtё kontekst Ai veçoi rolin dhe vendosmёrinё e Presidentit pёr tё mbёshtetur nё tёrёsi procesin e reformave, dhe, nё mёnyrё tё veçantё, reformimin e drejtёsisё bazuar nё parime dhe kritere tё drejta, duke garantuar mbrojtjen e saj nga ndёrhyrjet e politikёs dhe influencat e grupeve tё interesit.

Nё ndёrhyrjen e tij, Zёvendёs Sekretari i Shtetit, William Burns, tha se ndante tё njёjtat mendime me gjithçka u trajtua nga Presidenti dhe shprehu vlerёsimin pёr pёrparimin shumё tё madh tё vendit.

Mё tej, zoti Burns vuri nё dukje se Shtetet e Bashkuara e çmojnё kontributin e Shqipёrisё nё Afganistan, tё cilin e vlerёsoi si pozitivisht disproporcional me popullsinё dhe shfaqi shpresёn nё angazhimin tonё tё mёtejshёm.

Nё lidhje me integrimin evropian, Zyrtari i lartё amerikan theksoi se, edhe pse nuk kanё njё votё nё Bashkimin Evropian, Shtetet e Bashkuara do ta mbёshtesin sa tё mundin Shqipёrinё nё kёtё proces.

Zoti Burns nёnvizoi se nё Washington admirojnё punёn e Presidentit dhe e inkurajojnё nё pёrpjekjet pёr forcimin e drejtёsisё dhe ruajtjen e dialogut politik.

Bashkёbiseduesit ndanё mendime tё njёjta pёr rolin e Kosovёs si faktor paqeje dhe stabiliteti rajonal dhe mё gjerё dhe nevojёn qё Shtetet e Bashkuara tё vazhdojnё tё jenё tё pranishme nё Kosovё dhe rajon.

Presidenti Nishani në Komitetin Hebraik Amerikan

February 6, 2014 by dgreca

Komiteti Hebraik Amerikan, një organizatë e njohur e çështjeve hebraike, priti mbëmë në Uashington Presidentin e Shqipërisë, Bujar Nishani dhe shfaqi filmin dokumentar “Shpëtim në Shqipëri”, i cili sjell dëshmi të hebrejve që u shpëtuan nga shqiptarët gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Presidenti Bujar Nishani erdhi në aktivitetin e Komitetit Hebraik Amerikan për të falenderuar disa personalitete hebraike që e kanë bërë të njohur Shqipërinë dhe rolin e shqiptarëve në shpëtimin e hebrejve gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Organizatat hebraike në Shtetet e Bashkuara e përmendin shpesh këtë rol të veçantë të shqiptarëve dhe vazhdimisht theksojnë se ky është një fakt që ende nuk njihet sa duhet.

Jason Isaacson, është Drejtor i çështjeve qeveritare dhe ndërkombëtare pranë Komitetit Hebraik Amerikan.

“Mijëra hebrej janë sot gjallë, bota është një vend më i gjallë dhe më i bukur si rrjedhojë e guximit dhe solidaritetit të popullit shqiptar,” tha zoti Isaacson.

Presidenti Nishani shpregoi traditën shqiptare të mikpritjes dhe të besës që bëri të mundur shpëtimin e hebrejnjve në Shqipëri:

“Për ne, shqiptarët, miku është i zoti i shtëpisë. Çdo njeri në nevojë që troket në dyert shqiptare është i mirëpritur si mik, i jepet fjala e nderit dhe mbrohet nga besa. Fjala e dhënë mbahet me çdo kusht,” tha Presidenti i Shqipërisë.

Një film dokumentar me këtë temë që u shfaq për të pranishmit, e tregon historinë e shpëtimit në Shqipëri me gojën e vetë hebrejve të cilët mundën të mbeten gjallë si rrjedhojë e mbrojtjes dhe kujdesit që treguan shqiptarët për ta.

Johanna Newman është një prej atyre që mbetën gjallë dhe që bën gjithçka për të njohur botën me shpirtin bujar të shqiptarëve. Ajo tha se sot ka një familje të madhe, pikërisht në sajë të shqiptarëve.

“Po të mos ishte përkushtimi i popullit shqiptar unë nuk do të isha këtu sot, nuk do të isha nënë e katër fëmijëve të mrekullueshëm, nuk do të kisha 14 nipër e mbesa dhe 13 stërnpiër e stërmbesa”, tha zonja Newmann.

Doktoreshë Anna Cohen nga Nju Jorku, e cila u rrit në Vlorë në një familje hebraike, tregon një histori prekëse:

“Kur isha vajzë e vogël, shihja perëndimin e diellit dhe gjithmonë vizatoja një anije të vogël pa njerëz, me flamurin izraelit dhe atë shqiptar. Kurrë nuk e mendoja se një ditë, këta flamurë do të rrinin pranë njëri tjetrit. Sot që gjërat kanë ndryshuar, do të dëshiroja të shikoja anijen time të vogël pa njerëz dhe me dy flamurë, të mbushur plot me turistë hebrej, do të doja të shihja hebrejtë amerikanë të vizitonin Shqipërinë, të shihnin objektet e tyre të kultit dhe sidomos të restauronin sinagogën e Sarandës, një objekt i vërtetë tursitik,” tha zonja Cohen.

Në mes të duartokitjeve, Presidenti Nishani nderoi me medale zonjat Johanna Newmann dhe Anna Cohen.(Kortezi:ILIR IKONOMI-Zeri i Amerikes)

Një ekspozitë e bukur e dinjitoze në Maryland

February 6, 2014 by dgreca

E veçanta e saj është se veç dy piktorëve të njohur amerikanë, Richard Levine dhe Mark Joseph Williams, mori pjesë edhe piktori shqiptaro amerikan Agron Pire./

Nga Petro Luarasi,Washington, DC/

Një ngjarje e bukur artistike në rrethinat e Washington, DC mblodhi shumë shqiptarë e amerikanë. Është fjala për një ekspozitë në qytetin e bukur e madheshtor Bethesda, Maryland. E veçanta e saj është se veç dy piktorëve të njohur amerikanë, Richard Levine dhe Mark Joseph Williams, mori pjesë edhe piktori shqiptaro amerikan Agron Pire.

Vizitoret në sallë ishin të shumtë dhe kjo i dedikohet si famës që ata kanë fituar në këtë zonë ,ashtu dhe punës së mirë prezantuese dhe reklamuese të drejtuesve të expozitës, si me linkun special në internet, ashtu edhe me njoftime e shpërndarje të Fletë- palosjeve. Të bie menjëhere në sy fakti që në faqen e parë te fletë-palosjes është vendosur pikërisht peisazhi i piktorit shqiptaro-amerikan i cili përfaqësohet këtu me nëntë piktura.

Po kush është Agron Pire? I ardhur nga Tirana, ai jeton prej 14 vjetësh në Virginia, USA, së bashku me familjen. Talenti i tij për pikturën është çfaqur që në moshë të vogël kur ishte nxënës i shkollës “23 Nentori” në Tiranë. Mesuesja e tij në ciklin e ulët, Tefta Tirana kujton me shumë konsiderate punët e Agronit të vogel për zbukurimin e stendave të klasave e të shkollës. Por formimin e vërtetë te tij si piktor i ardhshëm ai e mori ne Liceun Artistik Tirane ku nuk harron kurrë ndihmën e përkujdesjen e mësueses së talentuar Marjana Eski, për të cilën edhe sot foli me shumë respekt e nostalgji.

Vitet ’90 si shumë të rinj shqiptarë e gjetën edhe Agronin rrugëve të Greaisë ku bashkë me të vëllanë punonin për të fituar e për të ndërtuar një të ardhme tjetër. Por edhe pse punuan shumeëdhe në kushte të vështira kurbeti, Agroni, fale talentit të tij, nuk e harroi edhe pikturën. Veç fitimeve, ai solli nga Greqia edhe disa piktura me tematikë aq interesante nga kultura e historia e lashtë greke.

Dhe ja viti ’98 e gjen Agronin me familjen e tij të vendosur në Virginia, USA. Duke parë nevojat e kërkesat e komunitetit të këtushëm, Agroni u mor shumë me projektime e rimodelime të mjediseve shtëpiake e publike, veçanërisht për kopshte e çerdhe fëmijësh, salla lodrash e ekspozitash, salla biznesi e kuzhinash etj. Falë prirjeve artistike, emri i tij është bërë i njohur e i kërkuar në tërë zonën e Washington, DC, Maryland e North Virginia.

Rexhina, e shoqja e Agronit duket sa e gëzuar, aq edhe me emocione kur shikon aq shumë vizitorë, shqiptarë e amerikanë. Kjo është e vetmja kohë që Agroni gjen për tu çlodhur, thotë Rexhina, specialiste në Bankë. Dy vajzat e tij bukuroshe me aparat ne dorë bëjne poza e japin shpjegime për pikturat e babit të tyre që e respektojne aq shume. Luiza, studente për drejtësi dhe Patricia në shkollën e mesme janë studente te shkëlqyera. Në sallën e ekspozitës edhe ato po japin kontributin e tyre për punën krijuese të të atit.

Nuk është hera e parë që njihem me pikturat e Agronit thote Afërdita Boçka, punonjëse në Institutin e Departamentit të Shtetit, dhe gjithnjë e më shumë ai po e rrit cilësinë e po e zgjeron tematikën.

Ema Tirana, mësuese e anglishtes në New York thotë: -“Gjithmonë më ka pëlqyer tematika që zgjedh Agroni. Në shtëpi kam dy piktura të tij dhe më duket sikur më ka sjellë dy copa nga atdheu për t’u çmallur”.

John S. Gater , banues në Bethesda na tha: ” Kam dëgjuar shumë për Shqipërinë, por kjo e sotmja është një konkretizim i bukur I atyre që kam dëgjuar. Peizazhet jane vërtet të bukura

Në punën e tij krijuese, Agroni falenderon shumë gruan dhe vajzat e tij që i sjellin qetësinë dhe kënaqësinë për të pikturuar, por pa harruar kurrë ndihmesën dhe këshillat cilësore të piktorit të njohur Astrit Toto, në New York. Gjithashtu ai kujton me nostalgji vizitën në shtëpinë tij si dhe vlerësimet e sygjerimet e dy piktorve të famshëm durrsakë, Shpresa Beqiri e Nikolet Vasia dhe ndjen dhimbje për Nikoletin që ndërroi jetë aq i ri e që la në mes punën e tij me aq shumë vlera për brezat.

Kjo ekpozitë është pa dyshim suksesi më i madh, por njëkohësisht edhe nxitje e re për Agronin, për ta çuar më përpara punën krijuese. Ai ka një plan vërtet ambicioz për vitin që sapo filloi. Do marrë pjesë në tre ekspozita të tjera që do hapë ne Virginia, Pensilvania dhe New Jersey.