Interviste – Page 110 – Dielli

Heroina që i shërben motrës së saj të sëmurë rëndë nga persekutimi

March 31, 2016 by dgreca

Bisedë me gruan dhe poeten e persekutuar nga regjimi diktatorial znj.Donika Hamitaj/

Bisedoi Keze Kozeta Zylo/

Unë jam kujdesur dhe vazhdoj të kujdesem për të sepse është motra ime, pengu dhe dhimbja e prindërve të mi e cila deri sa vdiqën mbeti plagë e pa mjekuar, varr i hapur para syve. Hamitaj

Ju jeni lindur dhe rritur ne Shqipëri, cila ka qenë fëmijëria juaj dhe si e kujtoni sot qe ju jeni rritur dhe keni krijuar familjen tuaj?

Te falënderoj Kozeta që më mundësuat këtë intervistë disi të sikletshme për t’i përmbledhur tërë ato vite tragjike që shkaktoi ai sistem, jo vetëm familjes sime, por gjithandej. Fëmijëria ime, nëse do të përmblidhej brenda një fjalie të vetme do them vetëm kaq: Ajo u gjymtua para se të mëkëmbej. Sot them: Faleminderit Zot që kjo spatë ra mbi mua dhe jo mbi fëmijën tim. Por ndërkohë më rishfaqen vuajtjet më tepër shpirtërore se sa ato fizike të prindërve. Pasi u bëra prind vet ndjeva dhe i kuptova më qartë dhimbjet shpirtërore të tyre, mund të them me plot gojën, atyre u shqyhej zemra teksa shihnin kur ua gjymtonin fëmijët para syve, dhe kjo ishte agonia më e tmerrshme e dhimbjeve që ata përjetuan.

Ne çfarë moshe keni qenë kur ju dëbuan për te shkuar ne Hekal dhe si e keni përjetuar dëbimin dhe jetën e vështire atje?

Unë jam më e vogla e fëmijëve, kur na dëbuan si kisha mbushur pesë vjeçe, ende e kam të gdhendur në çdo qelizë atë ditë prilli, shpërfytyrimin, dëshpërimin e thellë që kish pllakosur në fytyrën e gjithësecilit prej familjes. Ne si fëmijë përjetonim dhimbshëm momentin, por prindërit shihnin më tej, një kalvar torturash që nuk i dihej fundi…Vështirësia më e madhe nuk ishte ikja nga qyteti dhe ardhja në fshat, as puna fizike tepër e rëndë, por përbuzja, koncepti i gabuar që u ish injektuar atyre njerëzve të cilëve u ishte dhënë një informacion i rremë, duke na trajtuar si të ishim përbindësha dhe duhej të na izolonin mes telave me gjemba, kjo ishte fjala që përmendnin herë pas here ata që përfaqësonin pushtetin e asaj kohe, të cilët me doktrinën mashtruese bindnin masën e paditur të shoqërisë për “rrezikshmërinë” tonë.

Cilat janë disa nga mbresat tuaja të shkollimit në Shqipëri dhe momentet më të hidhura të saj?

Fakti që vinim nga prindër intelektual, me traditë të lashtë fisnikërie ishte pozitiv për të gjithë ne si fëmijë, pavarësisht kushteve jo favorizuese në të gjitha drejtimet e tjera. Ne shkëlqyem gjatë kohës së shkollës si në mësime po ashtu edhe në sjellje, për këtë janë dëshmitar gjithë mësuesit dhe nxënësit e asaj kohe. Babai kishte mbaruar liceun e Korçës, vlerësuar me medalje ari, ai qe marrë me trainim kuadrosh, kishte aftësi dhe shumë takt për të na i bërë mësimet të dëshirueshme. Por nga ana tjetër ne do ndeshnim çdo ditë sytë paragjykues të bashkëmoshatarëve tanë, të vetë mësuesve që na jepnim mësim, të cilëve u ish dhënë urdhër për mos të na lënë ta ngrinim kokën duke demonstruar dijen dhe aftësitë tona dalluese nga të tjerët. Momentet më të hidhura për mua si fëmijë ishin kur na shpinin në muzeun e shkollës, atje kishin bërë karikaturë gjyshin, babanë e babait, dhe kur gjithë nxënësit qeshnin, talleshin, pastaj njëkohësisht sytë e tyre ironik binin si shigjeta mbi gjithë qenien time, unë ndihesha fëmija më fatkeq në botë sepse dhe vet mësuesi i miratonte ato shikime thumbuese përderisa nuk reagonte fare ndaj tyre, ndërsa kulmi i hidhërimit tim ka qenë kur më privuan vazhdimin e shkollës, pavarësisht se babai i mbante të gjithë librat dhe më mësonte vet.

Ju jetoni dhe punoni ne Shqipëri, ndërkohe jeni një motër shembullore pasi i shërbeni motrës suaj e cila është me depresion me diagnozë A1, mund të na shpjegoni ju lutem diagnozën A1?

Diagnoza që u konstatua nga psikiatria e Vlorës quhej skizofreni, ndërsa statusi që mori nga INSTITUTI I INTEGRIMIT TË PËRNDJEKURVE POLITIKË A1, u quajt kështu sepse sëmundja e shkaktuar qe si rrjedhojë e përndjekjes dhe persekutimit me konfirmim te vet mjekëve që konstatuan kush ishte shkaku i këtij depresioni nervor. Kjo traumë e rëndë i dha goditje në tru e cila e shpuri në gjendje të pashpresë për rikthimin normal të menduarit, dmth ky status A1 konfirmon shkallën maksimale të persekutimit në bazë të një komisioni ngritur enkas për shqyrtimin e kësaj çështje.

Sa ju ndihmon shteti si e persekutuar dhe a e ndjeni praninë e tij ne lehtësimin e dhimbjeve dhe te shërbimit për motrën tuaj?

Në fillim kur ishim të gjithë familja së bashku, u dha një shpërblim i vogël dhe iu lidh një rrogë minimale, tani që e mbaj unë personalisht qysh prej 20 vjetësh veç asaj rroge asgjë tjetër, nuk më kanë njohur as kujdestarin, më thonë: “vetëm të paralizuarve u takon shpërblimi për kujdestarinë”. Gjithësesi un jamë kujdesur dhe vazhdoj të kujdesem për të sepse është motra ime, pengu dhe dhimbja e prindërve të mi e cila deri sa vdiqën mbeti plagë e pa mjekuar, varr i hapur para syve. Kjo pra është arsyeja përse unë nuk i mora parasysh problemet dhe pasojat të cilat më privuan jetën në shumë drejtime…

Ju keni botuar libra me poezi, në disa prej tyre janë plagët e shpirtit ende te pashëruara, cilat janë disa nga motivet që ju kanë dhënë muzë për te shkruar?

Zanafilla e motivimit tim merr udhë qysh nga fëmijëria, pasi m’u desh të përballesha aq e vogël me një padrejtësi të madhe deri në ekstremizëm. Fryma ime filloi kontradiktën në brendi të saj, ndoshta si të thuash një “rebelim” i cili duhej të shpërthente diku…Unë nisa të shkruaja, por jo çka i përkiste moshës fëmijërore, mendimet ishin tej masës të sforcuara, pavarësisht asaj që rimonte bukur në fletë. “Rebelimi” im vazhdonte të merrte përmasa, shkruaja fshehurazi të gjithëve se nuk doja të më diktonte asnjë prej familjes pasi shkrimet e mia rrezikonin nëse do të zbuloheshin, dhe unë isha e vetëdijshme se ç’mund të ndodhte nëse do të diktoheshin nga dikush jashtë familjes. Plagët e shpirtit të pashëruara pasojnë njëra tjetrën, gjithësecila plagë ka një dhimbje më vete… Babai një intelektual ku brenda botës shpirtërore kishte thesare vlerash, u shkel nga injoranca, u përçmua nga harbuti, iu mohua çdo e drejtë për t’i shpalosur më tej këto vlera, deri sa vdiq në moshën 63 vjeç. Nënës i ra gjithë pesha e vuajtjeve se babai pasi erdhi në fshat sëmundja e vuri përpara, dhe ju desh asaj të përballej fizikisht dhe psikologjikisht në çdo drejtim. Motra e vëllezër shkëlqenin në mësime, sjellje e kudo…iu mohua e drejta e shkollës dhe demonstrimi i aftësive që kishin, sigurisht pasojat vazhdojnë sot e kësaj dite sepse asnjëri prej nesh nuk është atje ku mund të ishte po të mos ishin privuar nga ai sistem. Plaga më e madhe është motra e sëmurë mendërisht, cunguar në çdo qelizë, e pashpresë më në këtë botë, një dhimbje më e dhimbshme se vetë vdekja.

Ndonëse ne jemi rritur ne një vend ateist, ne poezitë e tua ndihet fryma e Zotit, si jeni lidhur me Hyun dhe sa jua ka ndryshuar jetën Zoti?

Sa më shumë botë të kesh brenda vetes aq më shumë të shtyn kurreshtja ta njohësh atë…Babai më kish thënë se kur isha e vogël isha tepër kurreshtare për natyrën, si funksiononte jeta, i kërkoja detaje dhe e bombardoja me pyetje, ndonjëherë më anashkalonte, kur përgjigja e tij ishte jo e duhura arrija ta kuptoja, sa që ai ngelej i befasuar. Kështu, imagjinata ime filloi të fokusohej mbi krijiminë dhe natyrën, pavarësisht se kisha studiuar evolucionin nuk ishin fakte bindëse për mua, faktikisht dhe një krijim apo prodhim sado elementar të jetë kërkon dituri…po i gjithë ky krijim mahnitës, programuar në mënyrë të atillë sa milimetri të devijoj çekuilibron gjithë rruzullin tokësor! A mund te themi për orën, kompjuterin dhe gjithë mekanizmat u vetëprogramuan…!? Disa shkencëtar janë dorëzuar përpara një qelize mikroskopike kur kanë zbuluar funksionimin e saj janë befasuar! Çdokush është i vetëdijshëm për aftësitë njerëzore të cilat janë të kufizuara dhe të përkohshme pasi dhe kur lindim nuk na pyet njeri nëse duam a jo…! Qoftë dhe vdekjen nuk kemi forcë të ndalim procesin e saj!…Ajo që mua më bëri më tepër të thërrisja Zotin ishte gjendja shpirtërore, këtë analizë e bëja shpesh në mendjen time, vërtetë njeriu ka përparuar aftësitë e tij, teknologjia ka evoluar në dobi të njerëzimit deri diku…por ajo nuk mund të japi frymë, shpirt, ndjenja…Sa me tepër rendet pas saj aq më tepër ngurtësohen, mekanizohen ndjesitë. Sigurisht shohim një botë moderne, por të stresuar më shumë se kurrë…! Gjithësesi un i thirra Zotit në çaste tepër të vështira, kur ke probleme fizike kërkon mjekun kompetent për ndërhyrje, ndërsa thellësitë e shpirtit i njeh vetëm ai që ka frymuar brenda dhe di çdo sekret apo detaj të tij, kushdo tjetër më shumë ka për ta komplikuar situatën sesa mund ti japi zgjidhjen e duhur, edhe sikur të ketë dëshirën e mirë për të ndihmuar. Zakonisht njeriu është i predispozuar t’i referohet materies, edhe pse është i vetëdijshëm dukuritë frymore janë shumë herë më të ndjeshme nga fiziket! Të gjithë e dëgjojmë dhe e kemi përjetuar shprehinë – “fjala vret më shumë se plumbi”- Një fjali e vetme, nëse do thellohemi, na shpie përtej ekzistencës së materies!…Çfarë është fjala!? Kë vret ajo!? Kush të dhëmb!? Do doja t’ia përcillja gjithkujt këtë mesazh që të meditoj dhe të thellohet pak brenda këtyre pyetjeve dhe të nxjerri përfundimin, dhe më pas të dali nga egoja e përditshme të natyrës së mishit, fizike. Për mos të zgjatur më unë do citoj një shprehi biblike- “Në ankthin tim i klitha Zotit, dhe Ai mu përgjigj.” Thirrja ime doli bashkë me lotët e shpirtit, qysh aty filluan hapat e para të ndryshonin rrjedhën e mendimeve, mënyrën e të gjykuarit, nuk mund të them u ndan me spatë, por fryma ime nisi një luftë tjetër që ja vlente, sepse beteja jonë nuk është kundër gjakut dhe mishit, por kundër principatave, kundër pushteteve sunduese të botës së errësirës, kundër frymërave të mbrapshta…pata ndjekur disa rite fetare, studiuar libra dhe fe të ndryshme, por asnjë nuk pati atë forcë qe më dha fjala e vërtet e Zotit nëpërmjet Biblës. Pjesa më e vështirë për mua ishte të falja ata që na i mbytën të gjitha ëndrrat e kësaj jete, dhe na bën dëme të pariparueshme fizike dhe mendore. Gjithësesi unë me Zotin ja dola mbanë, Ai më mbushi me forcë, dashuri dhe dinjitet, gjithashtu e përdori të kaluarën e dhimbshme timen për t’u ardhur në ndihmë atyre që kanë zemrën e thyer nga fatkeqësi të ndryshme në këtë botë e cila sundohet nga djalli.

Cilat janë ëndrrat e parealizuara të Donikës para viteve 90-të dhe pas viteve 90-të? Cilat janë disa nga projektet tuaja për të ardhmen?

Të flas për ëndrrat e mia nuk di nga t’ia nis më parë, veçse mund të përzgjedh dëshirën e madhe që kisha për të shkruar, lirinë e të shprehurit dhe nëse do mundesha të isha një vlerë në gjurmët e atyre burrave dhe grave fisnikë, ku ti përçoja më tejë vlerat, traditat e familjes sime që historikisht i dhanë emër të nderuar këtij kombi. Pas viteve 90-të unë kisha obligime familjare dhe më duhej të siguroja të ardhurat ekonomike, kjo ishte tepër e vështirë të punoje me dinjitet dhe të mos korruptoheshe me “ofertat” që mund të hasësh nga individ, shoqata, parti politike të çdo lloj sistemi qofshin, nuk më pëlqeu të angazhohesha në politikë apo të përdoresha nga të tjerë, më mjaftoi ajo liri që mund të zgjidhja një mënyrë për të siguruar të ardhurat ekonomike dhe mos të varesha nga dikush tjetër, vërtetë ishte mjaft e vështir, por mua me lumturonte fakti që po ja dilja mbanë. Do kalonin vite që diku në skutat e shpirtit të rizgjohej pikërisht ajo ndjenjë që e mendoja përfundimisht të vdekur, ndoshta jo me nivelin artistik të duhurin, por janë shkrime reale, tashmë me një këndvështrim tjetër, nën ndikimin e frymës së Zotit e cila nuk bën kompromis me padrejtësitë dhe mëkatet, gjithashtu pa kopjuar dhe përshtatur me poet të tjerë kushdo qofshin ata. Sa për të ardhmen nuk mund të projektoj asgjë sepse ne nuk i dimë ditët e jetës sa i kemi, por në dashtë Zoti dhe në paçim jetë më pëlqen t’i jap prioritet dhuntisë që kam. Te falënderoj Kozeta që më pritët për këtë intervistë dhe të uroj suksese pafund ty në gjithë projektet që ndërmerrni në misionin tuaj fisnik. Respekte!

Fund marsi, 2016

Staten Island, New York

Top of Form

MARJAN CUBI:SHQIPTARËT E NJU JORKUT KANË NDËRTUAR MURIN MË TË MADH TË KATEDRALES”NENE TEREZA” NE PRISHTINE

March 29, 2016 by dgreca

Intervistë e Gazetës Dielli me z. Marjan Cubi, Kryetar i Komisionit për mbledhjen e Fondeve për ndërtimin e Katedrales”Nënë Tereza” në Prishtinë, kryetar i Qendrës Kulturore “Nënë Tereza” pranë Kishës “Zoja e Shkodrës”, anëtar i kryesisë së VATRES/

* SHQIPTARËT NË NJU JORK MBLODHËN EDHE $ 270 MIJË PËR KATEDRALEN “NËNA TEREZË” NË PRISHTINË/

*MARJAN CUBI, KRYETARI I KOMISIONIT: Kësaj fushate i priu Zef Balaj, i cili bëri një donacion të kombinuar me shumën 50 mijë dollarë, që përfshihet një Dritare të Katedrales me vlerë nga 18 mijë dollarë plus 32 mijë dollarë të premtuara nga vetë Z. Balaj dhe familja e tij si dhe vëllai, dhe nipat e tij./

* Simon Zefi Simonlacaj me 23 mijë dollarë, Fran Çotaj me vëllezër 19 mijë dollarë, Mhill Gjuraj me 20 mijë dollarë , Ilir Marjan Cubi me 20 mijë Dollarë, Noc Matija Gjonaj me 18 mijë dollarë, Anton Raja 18 mijë dollarë dhe një Dritare të premtuar në emër të Golfit që ka kontribuar për Katedralën.Pastaj Pjetër Gashi dhuroji 10 mijë dollarë, Ilir Rusi 5 mijë dollarë,Mark Përlleshi 5 mijë dollarë, Hil Përlleshi 5 mijë dollarë, Vëllezërit Lekë, Prekë dhe Nik Vataj me 5 mijë Dollarë dhe pastaj kanë kontribuar shumë persona me nga 3 mijë, nga 2 mijë, 1 mijë nga 500 e shuma të tjera sipas mundësive./

Pyetje: – Si ndjehet Marjan Cubi në rolin e kryetarit të Komisionit për mbledhejn e Fondeve për Katedralen”Nënë Tereza” në Prishtinë pas kurorëzimit të suksesshëm?

Marjan Cubi: Natyrisht ndihem shumë mirë, shumë i gëzuar dhe krenar për këtë fushatë dhe për të gjitha fushatat e deritanishme që nga Viti 2008 për Katedralen Nënë Tereza-Prishtinë. Shqiptarët e Amerikës kanë nderuar veten parasëgjithash.

Pyetje: – Cila ishte ecuria e aksionit të fundit që dhuroi shumën rreth 270 mijë dollarë?

Marjan Cubi:- Ne si Komision i NY me rrethina për Fushatën e ndërtimit dhe kompletimit të kësaj Katedraleje jemi koncentruar për të informuar sa më shumë shqiptarë të kësaj rrethine, me qëllim që të kishim sa më shumë kontributorë që të arrihej suksesi.

Famullitai i Kishës, Dom Pjetër Popaj, e ka informuar besimtarët gjatë tri të dielave para 13 marsit të 2016, Gazeta Dielli e ka dhënë këtë informim edhe në Gzetën Dielli- On line dhe po ashtu e ka botuar në gazetën Dielli të muajt të Shkurtit, pastaj edhe gazeta Illyria, Tv-21 dhe komisioni e bëri informimin përmes telefonave , në rrjetet sociale si në FB dhe … Shumë i rëndësishëm është fakti që doli me sukses.

Pyetje: Komisioni që drejtuat ju i kaloi kufijtë e Kishës për t’iu drejtuar të gjithë shqiptarëve, si ishte reagimi?

Marjan Cubi:- Po kjo është shumë e rëndësishme se ne nuke jemi kufizuar por i kemi ftuar dhe informuar të gjithë shqiptarët pa dallime feje sepse kjo Katedrale edhe ka rëndësi për të gjithë shqiptarët sepse kjo Katedrale ka rëndësi historike dhe dëshmon lashtësinë dhe autoktoninë Iliro-Dardano- Shqiptare.Për këtë gjë të gjithë shqiptarët janë lajmëruar dhe kanë kontribuar.Dua të shtoj se suksesi nuk do të ishte i mundur pa kontributin e Komisionit të gjerë: Don Pjetër Popaj, Marjan Cubi-kryetar i Komisionit, Lek Përlleshi-sekretar, Mark Shkreli-Arkëtar, Pashk Maksuti-arkëtar, Zef Balaj, Fran Marku, Gjergj Paloka, Mhill Gjuraj, Lek Gojani, Marjan marku, Simon Simonlacaj, Agim Rexhaj, Pal Nikollaj, Fran Cota, Palok rudaj, Mark Gjoku Ulaj, Lule Gjokaj, Anton Raja, Ibrahim Kolari, Ismer Mjeku, Lek Vataj, Martin Rrasi, Plaush Marku dhe Syle Lajqi.

Pyetje:- Nëse do të kërkonim shifra, cilët persona do të përmendni për kontribute të mëdha që çuan tek shuma 270 mijë dollarë?

Marjan Cubi:- Këtë herë Z. Zef Balaj bëri një donacion të kombinuar me 50 mijë dollarë që përfshihen një Dritare të Katedrales me vlerë nga 18 mijë dollarë plus 32 mijë dollarë të premtuara nga vetë Z. Balaj dhe familja e tij si dhe vëllai, dhe nipat e tij, pastaj të gjithë ata që dhuruan Dritaret dhe plus mijëra dollarë të tjera si Simon Zefi Simonlacaj me 23 mijë dollarë, Fran Çotaj me vëllezër 19 mijë dollarë, Mhill Gjuraj me 20 mijë dollarë , Ilir Marjan Cubi me 20 mijë Dollarë, Noc Matija Gjonaj me 18 mijë dollarë, Anton Raja 18 mijë dollarë dhe një Dritare të premtuar në emër të Golfit që ka kontribuar për Katedralën.

Pastaj Pjetër Gashi dhuroji 10 mijë dollarë, Ilir Rusi 5 mijë dollarë,Mark Përlleshi 5 mijë dollarë,

Hil Përlleshi 5 mijë dollarë, Vëllezërit Lekë, Prekë dhe Nik Vataj me 5 mijë Dollarë dhe pastaj kanë kontribuar shumë persona me nga 3 mijë, nga 2 mijë, 1 mijë nga 500 e shuma të tjera sipas mundësive.

Pyetje: Ju vetë me djalin Ilirin, ishit ndër kontribuesit e dalluar të kësaj mbrëmjeje. Gjatë darkës u përdor shprehja se ju dhe të tjerët keni marrë nga një ose dy dritare? Çfarë nënkupton kjo në shifra dhe në term?

Marjan Cubi:- Në të vërtetë janë marrë nga një Ditare por vetëm një është është premtuar në emrin e Golfit që ka kontribuar për fushatën e Katedrales dhe si e theksova me siper, Ditaret janë shumë special dhe kushtojnë më se 18 mijë dollarë. Këto Dritare janë shumë të mëdhaja dhe janë të vizatuara artistikisht me shume shejtër dhe njerëz të randësishëm të Kombit si Nënë Tereza dhe Shën Pali , shën Pjetri dhe të tjerë.

Pyetje: Duke bërë kronologjinë që nga gurëthemeli e deri më sot, cilat janë marrdhëniet e Komunitetit shqiptar të Amerikës me Katedralen? Në total, cilat janë kontributet e Shqiptarëve të Amerikës për ndërtimin e Katedrales”Nënë Tereza”?

Marjan Cubi:- Komuniteti shqiptaro – Amerikan i NY në veçanti ka dhënë më shumë se asnjë tjetër komunitet tjetër ose përafërsisht 20 përqind të totalit të Katedrales dhe që unë shprehem nga një herë si Shqiptaro-Amerkanët e NY kanë bërë murin më të madh të Katedrales”Nënë Tereza” në Prishtinë. Si e kuptoj unë Komuniteti i Shqiptarëve të Zvicrës është në vendin e dytë pastaj mendoj se vijen komuniteti i Detroidit, ai i Gjermanisë e kështu me radhë. Kuptohet se deri tani janë tubuar dhe shpenzuar për Katedralen rreth 8 miljonë Euro.

Pyetje: Natyrisht ju e keni idhull Nënë Terezën si shumë shqiptarë të tjerë, keni marrë pjesë edhe në varrimin e saj, si po e prisni 4 shtatorin ,ditën kur Nënë Tereza do të cilësohet zyrtarisht si “e shenjtë” ?

Marjan Cubi: Me të vërtetë jam një admirues i madh i Shejtëreshës Nënë Tereza, e kam idhull. Mendoj se shumë Shqiptarë dhe jo shqipetarë janë admirues të sajë dhe po ashtu kam mendimin se edhe njeriu i madh, Kryetari historik dhe arkitekti Pavarsise se Kosoves Dr Ibrahim Rugova ishte një adhurues i Nënës Terezë dhe pikërisht ky e bekoi Themelin e Kësaj Katedraleje së bashku me ish Ipeshkëvin e Kosovës Imzot Mark Sopin por edhe shkrimtari i madh me fame botërore e adhuron Nënën Terezë, e ky është Ismail Kadare , ka shumë e shumë njerëz të mëdhenj që respektojnë vlerat dhe Shërbimin humanitar që Nëna Boterore kishte vepruar dhe shërbyer si humaniste e pa krahasur me asnjë person tjetër në Botë.

Unë e kam pas rastin ta takoj 3 herë derisa ajo ishte gjallë dhe për të plotësuar obligimet shpirtërore, bashke me miqte e mi, Leke E Pashko Gojcaj e bashkatdhetare te tjere, mora pjesë në Kalkute, ne cermonite e varrimit te saj. më 5 shtator 1997. Tash po presim me gëzim të madh 4 shtatorin e vitit 2016 që ta kemi një shejtëreshë që është e kohës tonë dhe që e kemi përcjellë çdo vepër dhe humanizmin e sajë.(Intervistoi:D. Greca)

Bisedë me avokaten Alba Bollati me origjinë nga Paramithia e Çamërisë

March 28, 2016 by dgreca

Sado i vështirë të duket ndryshimi i mënyrës së jetës në fillim në emigrim, ajo të bën akoma më të fortë të luftosh e të arrish atë që ke në plan për një të ardhme më të mirë! A.Bollati/

Bisedoi Keze Kozeta Zylo*/

Avokatja Bollati ka lindur në Tiranë dhe mbasi filloi Fakultetin Juridik atje, i mbaroi studimet në Benjmin N. Cardozo School of Law në New York. Ajo punon si avokate për Ministrinë e Drejtësisë në Zyrën e Avokatit të Shteteve të Bashkuara për nje nga qarqet ligjore te New York-ut. Ka 10 vite që punon si avokate dhe merret kryesisht me çështjet ekonomike në lidhje me bankat.

Znj.Bollati kur keni ardhur në Amerikë dhe cilat janë ndjesitë e para të takimit tuaj me botën e lirë amerikane?

Unë u vendosa në New York në fund të vitit 1999, së bashku me prindërit e mi. Kisha aplikuar dhe isha pranuar në disa shkolla juridike dhe vendosa të filloja LLM ( Masters of Laws) te Benjamin N. Cardozo School of Law në Manhattan. Ndjesitë e mia të para me botën e lirë amerikanë ishin takimet që pata me shkollat juridike, profesorët, shokët e mi të ardhshëm të shkollës, etj. Mund të them me plot bindje se sado e vështirë të duket ndryshimi i mënyrës së jetës në fillim, ajo të bën akoma më të fortë të luftosh e të arrish atë që ke në plan për një të ardhme më të mirë!

Cila ka qënë fëmijëria juaj në Shqipëri dhe çfarë kujtoni rreth jetës suaj fëminore?

Unë kam lindur në Tiranë dhe kam kaluar fëmijërinë derisa u largova nga Shqipëria rreth zonës qe quhet Tirana e Re. E rritur në një familje intelektuale (babai inxhinier kimist dhe profesor ne Fakultetin e Shkencave te Natyrës, dhe nena redaktore në Shtëpinë Botuese të Librave të Universitetit), pavarëshisht nga kushtet e vështira për shkak të sistemit të atëhershëm në Shqipëri, ne në Tiranë kishim një jetë pak a shumë të kënaqshme sidomos si fëmijë. Më kujtohet se çdo vit shkonim 2 javë në plazh në Durrës dhe kjo si fëmijë ishte e mjaftueshme që të zinte me mendime dhe fantazi fëminore shumicën e vitit.

Cilat janë disa nga nostalgjitë që keni për Shqipërinë?

Nostalgjitë për Shqipërinë lidhen patjetër me kohën kur isha fëmijë, kur luaja e lirë me motrën time, me shokët e shoqet apo kushërijtë e mij, kur festonim ditëlindjet e njëri tjetrit, festat, e sidomos Vitin e Ri, kur shkoja me pushime në Shkodër dhe sigurisht në plazh në Durrës për çdo verë.

Ju jeni me origjine Çame, ndërkohë jeni e bija e z.Sali Bollati, një prej aktivistëve të mirënjohur në diasporë ish kryetar i shoqatës “Çamëria”, cila është historia e familjës suaj në Çamëri dhe si po punoni për ta ndërkombtarizuar Çështjen Çame?

Të dy prindërit e mi Sali Bollati dhe Bule Pronjo kanë lindur në Paramithi të Çamërisë. Në vitin 1944 grekët bashkëpunëtorë me nazistët gjermanë, arritën të realizonin planin e tyre të gllabërimit të krahinës së bukur dhe të begatë të Çamërisë. Në verën famëkeqe të atij viti, ata masakruan gra, burra, fëmijë dhe pleq të pambrojtur së bashku me gjyshërit e mi nga ana e babit. Kështu detyruan pjesën tjetër të popullsisë të shpërngulet drejt Shqipërisë. Babai im 7 vjecar u rrit në Shtëpinë e Fëmijës të Tiranës, dhe bëri gjimnazin në Shkodër. Duke qenë student i shkëlqyer, ai mori burs të studionte në Brastislavë, (Sllovakia e sotme), ku përfundoi me nota të shkëlqyera si inxhinier kimist. Megjithatë jeta në Shqipëri do kishte shumë vështirësi për të nën sistemin socialist të kohës, ashtu si shumica e popullsisë shqiptare që nuk pranoi të shiste shpirtin të bëhej komunist e të bashkohej me sistemin më të urryer dhe antikombëtar që ka njohur Shqipëria në shekuj. Babi im kurrë nuk harroi prejardhjen e tij dhe kurrë nuk harroi dhimbjen e prindërve të vrarë pa të drejtë. Kështu në vitin 1990 në shtëpinë tonë në Tiranë, u krijua Shoqata Çamëria, që ka si qëllim kryesor kthimin në tokat e të parëve dhe respektimin e gjakut të pafajshëm të derdhur në Çamëri. Pasi u vendosëm në Amerikë, baba krijoi Shoqatën Çamëria dhe në New York. Tani ajo e ka qendrën në Çikago dhe babi është Anëtar Nderi dhe vazhdon çdo ditë “detyrën”siç e quan ai, të luftës për të arritur qëllimet e Çamëve kudo që ndodhen në botë duke shkruar artikuj, duke u takuar me senatorë amerikanë dhe duke marrë pjesë në forume dhe seminare ashtu siç ishte dhe seanca e fundit para Gjykatës së Hagës në Shkurt të 2016, ku iu dorëzua kesaj Gjykate Ndërkombetare për Krimet e Luftës, një dosje me fakte për të drejtat e popullsisë Çame dhe për te drejtën tonë të kthimit në tokat amë.

Ju jeni rritur me gjyshen tuaj fisnike Kadrije Pronjo e cila jetoi në shtëpinë tuaj për 94 vjet. Në një intervistë që i kam marrë para disa vitesh ajo thotë: Ah, si erdhi ajo kohë e

mallkuar e vitit 1944 që rrënoi ëndrrat dhe shpresat e një krahine të tërë shqiptare! Nga ai mallkim nuk mbeti pa u ndëshkuar as plaku, as i riu, as gruaja, as fëmija.

Cilat janë disa nga përjetimet tuaja me gjyshen veçanërisht kur ajo ju fliste për Çamërinë?

Gjyshja ime Kadrije Pronjo kishte lindur nga familja e madhe e Hime-jve në Paramithi dhe u martua në një nga familjet më të pasura dhe më fisnike po të Paramithisë, familjen Pronjo. Fatkeqësisht në vitin 1944, kur ajo ishte vetëm 24 vjece, burri i saj dhe gjyshi im Esat Pronjo, për shkak të tmerreve të asaj vere në Paramithi, vdiq po në atë vit në një spital të Tiranës. Jeta nuk do te ishte më e lehtë për gjyshen time që mbeti e ve 24 vjecare dhe nuk u martua më kurrë se gjithmonë më thoshte: “ asnjë burrë nuk mund të krahasohej me gjyshin tënd!”. Jeta e gjyshes sime iu kushtua vajzës së saj më pak se një vjecare, mamasë time Bule Pronjo – Bollati, që arriti të mbaronte universitetin e Tiranës për Histori-Gjeografi dhe të krijonte familjen e saj. Gjyshja gjithmonë më fliste për shtëpitë e mëdha që kishin në Paramithi. Ajo kujtonte se te Pronjo-t, kishin dhe një shtëpi mysafirësh në të dalë të oborrit, ku tregtarët që vinin nga larg mund të kalonin natën falas dhe bile dhe një stallë të vogël kuajsh për ta. Ajo gjithmonë kujtonte gjellët e mira që gatuanin gratë që aso kohe ishin në shtëpi, dhe harxhet e tjera që mblidhnin për periudhën e dimrit. Një gjë e veçantë ishte nga kujtimet e saj veshjet e grave të shtëpisë së saj dhe shoqeve të veta. Ato veshje ishin zakonisht të kadifta të qëndisura me fije ari, me gjerdanë të çmuara në gusha dhe gishta të duarve të lyera me këna. Ajo më trgonte se sidomos në raste dasmash, nuseve të reja i blinin çanta, këpucë, etj., ne Selanik apo Athinë që t’i kishin të modës. Kur krahasoj këto me shumë krahina të tjera të Shqipërisë të asaj kohe, ndihem dhe më shumë krenare për prejardhjen time nga dyert e larta të Paramithisë fisnike!

Ju sot ushtroni profesionin e nderuar si avokate në Amerikë cilat janë disa nga shërbimet që ju i bëni legjislaturës amerikane?

Unë pasi u pranova në Barin e New York-ut në vitin 2005, kam punuar në disa kompani dhe zyra avokatore në Manhattan. Së fundi punoj si avokate për Ministrinë e Drejtësisë në Zyrën e Avokatit të Shteteve të Bashkuara për nje nga qarqet ligjore te New York-ut. (US Attorney’s Office for Eastern District).Unë punoj në Divisionin Civil dhe merrem me investigimin e praktikave të bankave ndërkombëtare dhe rolin e tyre në ekonominë e Amerikës dhe të Evropës.

Si avokate dhe me një përvojë të gjatë në Amerikë, keni menduar ndonjëherë që këtë detyrë ta ushtroni në Shqipëri dhe si konkretisht? Korrupsioni në fushën e drejtësisë në Shqipëri është në shkallën më të lartë dhe tejet shqetësues për popullin, cili është opinioni juaj për këtë gjendje skandaloze?

Unë gjithmonë ndjek me kujdes zhvillimet në Shqipëri dhe korrupsioni është gjëja kryesore që të shqetëson. Shqipëria vuajti për gati 50 vjet nën një nga sistemet më të egra komuniste, dhe ndryshimi i sistemit e bëri të lehtë për ish-komunistat dhe shokët e tyrë ta vazhdonin mbajtjen e pushtetit dhe mbas vitëve 90. Ashtu si çdo gjë në jetë, dhe shoqëria shqiptare do kohë të gjatë për të ndryshuar mentalitetin dhe për tu bërë më e ndjeshme ndaj të drejtave të njeriut dhe të qytetarit. Unë mendoj që brezi i ri që po shkollohet sot në Shqipëri dhe që rritet pa ndikimin e sistemit të vjetër komunist dhe idhtarëvë të tyre, do arrij ta çoj Shqipërinë drejt një të ardhme më të sigurtë në Evropë.

Në SHBA, ka një komunitet të konsiderueshëm shqiptarësh sa të integruar e shihni këtë komunitet në jetën amerikane?

Shqiptarët në Amerikë kanë qënë gjithmonë diaspora më e fuqishmë dhe zëri më i fortë i Shqipërisë në shekuj. Kjo për arsyen se në Amerikë çdo njeri ka të drejtë të ruaj identitetin e tij kombëtar. Dhe për më tepër, forca që SHBA ka kudo në botë, e bën që çdo perpjekje të komunitetit shqiptar këtu, të ketë ndikim të rëndësishëm ne fatet e Shqipërisë dhe tokat etnike shqiptare jashtë kufijve. Pra shqiptarët që jetojnë në Amerikë dhe Kanada, qoftë ata nga trojet jashtë Shqipërisë zyrtare që emigruan më parë, qoftë shqiptarët e Shqipërisë që erdhën këtu pas viteve 90, kanë arritur të gjejnë veten e tyre në jetën amerikane.

Sa të angazhuar e shihni gruan shqiptarë në këtë komunitet?

Unë qëkur u vendosa në fillim në New York, kam qenë anëtare dhe kam dhënë kontributin tim bashkë me motrën time Betula Bollati e cila ka qënë një nga femrat shqiptare të para te emëruara nga Ministria e Jashtme në Konsullatën e Stambollit në moshën e re 26 vjeçare, në shoqatën e gruas “Motrat Qiriazi” në New York, që ka dhënë dhe vazhdon të japi një kontribut të veçantë per integrimin e gruas shqiptare në Amerikë e më tej, si dhe ka dhënë mësim për disa kohë në Shkollën Shqipe “Alba Life” në Staten Island, New York.

Ju jeni përzgjedhur si personazh i librit “Zonjat Shiptare të Nju Jorkut” ideuar nga

“Albanian Excellence”, libër që do të botohet për herë të parë për gratë e suksesshme

përtej oqeanit, si ndiheni për këtë?

Unë u jam shumë falenderuese botuesve të këtij libri për kontributin e tyre për cështjen e Shqipërisë në botë dhe për të shpalosur arritjet e shqiptarëvë kudo që ndodhen.

Cili mendoni se duhet të jetë imazhi i gruas shqiptare në shekullin e XXI?

Gruaja shqiptare ka vuajtur shumë nën sistemin e kaluar, po ajo asnjëherë nuk e humbi dinjitetin, respektin për veten, dhembshurinë dhe kujdesin për tërë familjen. Tani gruaja shqiptare është e lirë dhe duhet të ndihet si të gjitha gratë e tjera evropiane. Po sigurisht, ka akoma shumë punë për të berë: si sigurimi i të drejtës së punës, pagesës së njëjtë me burrin, më shumë ligje për mbrojten e gruas, dhe më shumë respekt për të si brenda mureve të shtëpisë, ashtu dhe në shoqërinë e brishtë moderne shqiptare.*(Personazh në librin “Zonjat shqiptare në New York”)

New York, 2016

FLET INVA MULA, DIVA E MUZIKES OPERISTIKE

March 24, 2016 by dgreca

Arti nuk ështe lluks por është domosdoshmëri e nje shoqërie të iluminuar’’ -tregon Diva e muzikes klasike, Soprano Inva Mula /

Histori Suksesi nga Liliana Pere/Intervistë/*

Profili i Inva Mulës/

Jemi mësuar që emrin e Sopranos së madhe te Muzikës klasike Inva Mula ta shoqërojmë me krenari me shprehjen ‘’Diva e Muzikës Operistike’’;‘’Ikonë bukurie fizike dhe zëri te madh te mahnitshëm’’. Melodia e muzikës së saj sot kumbon hareshëm dhe gëzon zemrat e artëdashesve kudo ku ajo deputon. Inva eshte nje artiste lirike operistike e spikatur shqiptare . ‘’Nje emer kult’’.Ajo ka një karrierë të suksesshme , me famëe botërore dhe zeë nje vend tëe rëndesishëm përkrah shumë, sopranove lirike operestike. Inva Mula qëndron ne rradhët e para te gjenerates meraviloioze te personaliteteve te muzikes klasike sopranove të shquara botërore.Kritikët e artit dhe të operas në Shqipëri dhe në mbarë botën e kanë vlerësuar teknikën, vokalin, zërin dhe interpretimet dramatike të saj ne shkallen sipërore. Inva Mula është njohur per vlerat si soprano, famën e saj si interpretuese klas e artit operistik dhe është e admiruar ne arenën ndërkombëtare .Inva është e njohur dhe e dalluar në botën e artit në përgjithësi për një nga portretizimet më te çuditshme operistike në historinë e filmit.

Inva Mula lindur ne Tiranë , vajza e dy personaliteteve te shquara te artit Shqiptar Z. Avni dhe Znj.Nina Mula, personalitete të nderuar, emri i te cilëve zgjon shume respect dhe dashuri tek të gjithe shqiptarët.Dëshira e cdo njerit prej nesh eshte te jetëe modeli me i mirë i prindërve te vet.Historia e Invës me dashuri per këngen dhe muzikën, fillon qysh ne fëmijerinë e saj , rrodhi natyrshëm sepse prindërit e saj ishin artistë, këngëtarë operistikë.Ata duke dalluar talentin e saj , mirëdukuan dhe mirëorjentuan me dashuri tek Inva një formim te shkëlqyer artistic, ndjenjën e fortë të punës , përkushtimit dhe të sakrificës për artin, seriozitetin dhe profesionalizmin duke e kthyer ëndrën per artin nje refren kënge të bukur qe jetohet c’do ditë.Talenti i gërshetuar me nje punë permanente plot sakrifica, bënë qe Inva te punonte shumë vokalisht per zërin dhe këngën. Fjala e prindërve te saj ngelet gjithmonë në memorjen e Invës: ‘’Nëse do vërtetë të bëhesh këngëtare lirike duhet të mësosh teknikën vokale. Nëse jo, do ngelesh në nivel amator dhe kjo nuk mjafton për t’u bërë dikushi në art dhe muzike‘’

Këngëtarja Inva Mula ka studiuar kanto dhe piano në qytetin e saj të lindjes të Tiranës, Shqipëri ne Universitetin e Arteve .

-Në vitin 1987 ajo fitoi konkursin Cantante Albania në Tiranë

-Në vitin 1988 fitoi konkursin George Enescu në Bukuresht.

-Në vitin 1991 në shtator, Sopranoja Inva Mulla- largohet nga Shqipëria per në Bukuresht, ku ajo paraqitet ne nje konkurs dhe del fituese me çmimin në Enesku Konkursin George.

-Në vitin 1992 ajo fitoi Grand Prix Madama Butterfly në Barcelonë

-Në vitin 1993 në maj ajo mori një çmim në konkursin e parë Plaçido Domingo i Konkurrencës Opera International në Paris, ne Konkursin e parë Ndërkombëtar Voice .

-Në vitin 1996 ajo deputon në opera Luigi Cherubini-së Médée në Compiègne në Francë.

-Ne filmin e vitit 1997 Inva Mula është emër i njohur prej kineastëve perëndimorë si zë Diva Plavalaguna (luajtur në ekran nga Maiwenn Le Besco)

-Në vitin 1998 Ajo u kthye për opera Georges Bizesë La Jolie fille de Perth .

-Në vitin 2001, ajo vazhdon koncertet ne Itali, në Teatro alla Scala dhe Rigoletto në Verona Arena, duke performuar Falstaff Verdin .

-Në vitin 2005 ajo regjistroi Puçinit La Rondine me Angela Gheorghiu për EMI dhe për prodhimin faze, u zhvillua Gheorghiu në rolin kryesor e Magda gjatë shfaqjeve në Tuluzë dhe Paris.

-Në vitin 2007, ajo deputon suksesshëm ‘’Adina në L’Elisir d’amore’’ në Toulouse.

-Në vitin 2009 ajo këndoi ne rolin kryesor në Mireille Gounod e me Operës së Parisit në Palais Garnier, me nje profesionalizem te larte.

Jehona e kënges se Invës me tenorin e famshëm, Plácido Domingo International Voice në një koncert të Opera-Garnier në Paris, ka qene nje ngjarje e regjistruar nën koncertin e parë Konkursi Gala në të cilën ajo këndoi Qui la voce sua Soave nga Bellini i Puritani dhe duets nga L’Elisir d’amore, Don Giovanni dhe La Traviata .

Mula- dhe Domingo kane përsëritur programin në Bruksel, Mynih, dhe Oslo.

Suksesi dhe fama vazhdon te përhapet ne Europë

Ajo fitoi brohoritjet per pastërtinë mahnitëse vokale dhe një teknikë, të sigurt te lëmuar, dhe projektimi muzikore e një linjë të qëndrueshme.

Ajo është një soprano lirike me aftësi të forta në bel Canto dhe coloratura pjesë,

Inva është veçanërisht e vlerësuar për shfaqjet e saj në Mozart. vargu i saj është mjaft I gjerë se ajo edhe këndon rolet e lehta te Verdit, të tilla si Nanetta në Falstaff dhe Gilda në Rigoletto, por edhe Violetës në La Traviata.

Rolet te tjera në repertorin e saj janë te shumta , dhe te gjitha te sukseshme.

Ajo më vonë ka dhene koncerte të ndryshme me tenorin e famshëm në Bastille Opera në Paris, dhe në Bruksel për Europalia Meksikës, në Mynih dhe në Oslo.

Mula ka kënduar në Lucia di Lammermoor, La Boheme, dhe Manon.

Ajo është gjithashtu një Violetta e njohur në La Traviata, dhe ka kënduar në shumë qytete në mbarë botën, duke përfshirë Tokio, Bilbao, Orange, Trieste dhe Toronto.

Ajo është e shoqëruar shpesh nga pianisti french-shqiptar Genc Tukiçi.

Diva e muzikes klasike , Sopranoja Inva Mula, do te performoje ne Kontinentin Amerikan gjate muajit Mars ne TOWN HALL NYC. dhe ne muajin Prill do te vazhdoje koncertet ne Toronto te Kanadase. Ketij koncerti sa unik dhe madheshtor I bashkohet dhe pianisti virtuoz Genc Tukiçi dhe dirigjentin Famos Maestro.

*Inva është anëtare e Akademisë Botërore të Artit dhe Shkencës.

Inva Mula tregon përjetimet e kësaj ngjarje, duke u ndalur edhe tek aktiviteti artistik, Shqipëria dhe shqiptarët, si dhe duke dhënë një mesazh të qartë:

Vendi ynë duhet të bëjë më shumë për të përfituar nga arritjet e shquara të shqiptarëve në të gjitha fushat dhe kudo në botë.

Ju lutem ndiqni Bashkebisedimin:

-E dashur Inva. Ju jeni larguar nga vendlindja ne moshën 28 vjet. Vazhdoni të jeni ne një udhëtim pafund gjeografik , artistik, drejt suksesit brilant, duke u adoptuar perfekt me diversitet kulturash , cila eshte lidhja juaj me Shqiperinë?

– Lidhja ime me Shqiperine është ne cdo moment pasi ajo është lidhje qe egziston fuqishëm në qëien time . Me gjithë rrugëtimet e mija , me gjithe vitet e kaluara jashtë nuk më’eshte zbehur aspak kjo ndjenjë e te qënurit afer dhe larg vendlindjes .Rruga e suksesit eshte si nje shteg pa fund ku nje ditë nuk i ngjan tjetrës dhe me kerkesën dhe deshirën qe kudo qe performoj të lë nje gjurmë dhe zeri im te kujtohet gjatë .

– E dashur Inva. Debutimi juaj qysh moshën 16-vjeçare, duke vazhduar te punoni me këmbëngulje, te merrni mësime në piano dhe te studioni muzikën seriozisht.Sa mbështetës kanë qënë prinderit tuaj dhe vecanerisht nëna jote ne rrafshin professional me vizionin e saj per një artiste të ardhshme?

– Fati më ka përkedhelur duke me dhuruar prindër te mrekullueshëm , kam kaluar fëmininë më të lumtur dhe të gjitha kujtimet e mija më te bukura lidhen me kete moshë . Feminisë time nuk i ka munguar asgjë por cdo gjë shkonte ne harmoni dhe bashkë me gjellët e shijshme te mamasë sime jam rtitur me tingujt e muzikës së pjanos se vjetër ku sapo mbaronte babai me kompozimet fillonte te studjonte motra ime per orë te tëra ne piano . Aty kam parë si kanë lindur krijimet me te bukura te kengeve te babait te cilat kane qene emocione te perjetuara ne menyre permanente kur paprimtas babai fillon te shkruaj kenge per mua dhe keto emocione i perjetova ne moshe shume te re ne skene . Mendoj kjo ishte dhe dhurata me e bukur qe me bene prinderit , me dhanë besimin dhe forcuan nga dita ne ditë kurajon time për te përballuar skenën e madhe ku unë vazhdoj deri ne ditët e sotme .

L.P.

E nderuar Znj Inva . Si ëshëe bashkepunimi artistik i Invës me kolegët, artistët, ne Komunitetin me zë të artistëve ? Kush eshtë burim force per te perballuar sfidat ne rrugën e artit , për arritjen e nje suksesi dhe shkelqimi permanent ne skenë, duke ju falur nje kenaqësi gëzim, dhe ovacion sallave te mëdha , të cilat fokusohen “ne nje ikonë bukurie dhe zëri të magjishëm? ‘’

***

Sigurisht qe jemi te rrethuar nga kolegë te njohur ose jo por une gjithmonë jam munduar te mësoj nga te gjithë .kam përfituar nga natyra ime kurioze per te seleksionuar cfarë është e bukura dhe e mira dhe si mund ta msterjalizosh atë ne artin tim . Duke bërë nje retrospektivë të rrugëtimit tim artistik them qe skena më ka rritur dhe forcuar si njeri. Sa më të sigurt e ndjenja veten ne skenë aq me shume ndjehesha e sigurt ne jetë . Si duket te mua artisti forcoj njeriun dhe njeriu krijoj artistin .

– Znj.Inva.Mjeshteria juaj per menaxhimin e suksesit është për tu admiruar. Sa krenare jeni për emrin që keni krijuar, dhe arritjet tuaja profesionale si interprete e shkëlqyer operistike , e dhe si regjizore e re produksionesh ?

– Menaxhimi i suksesit eshte nje histori më vete , ne fakt ate duhet ta bejne njerëz te specializuar te cilët dhe udhëheqin suksesin si dukuri. Une vetëm kam bere hapat e mija me modesti dhe me kembë në tokë , kjo më ka bërë qe suksesi im te jetë i bazuar ne vlera dhe jo vlerësime .

– Znj.Inva. Është vërtetësi, se elementet që ju zotëroni , bukurinë, butësine , talentin ndihmojnë interpretimin, bashkë me gjuhen e trupit, personazhi dhe ngjarja futet brenda jush, dhe afeksioni i publikut është i madh per kete alternim te bukur , te ndjerë. A ju bën ju të memorizoni epokën dhe episodin që jeni duke përjetuar në interpretim?

– Duke intrpretuar personazhe te ndryshme më bën te përjetoj jete te ndryshme , shumë prej tyre dhe fund tragjik. Jam futur ne brëndesi te këtyre personazheve duke u mundur ti kuptoj dhe te gjej forcën e tyre . Më ka bërë shumë përshtyje që shume prej heroinave te mija kane sakrifikuar per dashurinë dhe i kam bërë vetes nje pyetje qe edhe ne jetë ështe femra që duhet gjithmonë te sakrifikojë ne jetë ?

-E nderuar Znj Inva. Arti është përkushtim, A eshte i baras vlershëm ne aspektin shpirëror dhe obligativ me familjen tuaj duke patur parasysh dhe punën me orare te tejzgjatura, lodhjen,intensitetin e provave e më tej ?

– Arti eshte përkushtim , ai nuk bëhet nëse nuk je e rrethuar nga njerëz që të duan dhe të kuptojnë per mua binomi familje , art është shumë i lidhur , është nje medalje me dy faqe ku të dyja ushqejnë njëra tjetrën , sakrifikohen për njëra tjetrën dhe e duan njëra tjetrën .

– Znj Inva. Cdo te thote te jesh sot te jesh artist në Shqipëri , dhe artist me famë ne Botë? Ku eshte diferenca , e mbështetur mbi arësye, ju pyes si intelektuale kësaj here duke pasur parasysh prioritetet qe jepen muzikës dhe artit ketu dhe jashtë Shqiperisë ?

– Sot artistët shqiptar jane te lirë te shprehen kudo . Nuk flasim më për barriera te cilat i kanë provuar brezat e prindërve tanë ku nuk kishin te drejtën e nje pasaporte për të udhëtuar madje dhe unë e kam njohur këtë periudhë në fillimet e karierës simé dhe e di sa pengesëe madhe është kjo.Sot te paktën artisti shqiptar eshte qytetar i lirë te udhëtoj dhe te perballohet me konkurencën e madhe që egziston në tregun artistik .

Por sidoqoftë puna duhet te jetë individuale , e madhe , serioze dhe e përkushtuar dhe rastet i kemi me artistët e mrekullueshëm qe kemi sot ne botë .Persa i përket nje politike shtetërore në mbështetje te fuqishme të artit nuk ka ardhur akoma koha fatkeqësisht : ketu më kujtohet nje thënie e Churcillit kur i thanë se do reduktoheshin investimet në art ai u pergjigj:

‘’Po përse luftuam ! Pra kjo ka të bejë me traditën dhe vizionin e atyre qe na drejtojnë . Arti nuk ështe lluks por është domosdoshmëri e nje shoqërie të iluminuar’’ ,

– E dashur Inva. Sa krenare jeni per emrin që keni krijuar dhe arritjet tuaja profesionale si interprete e shkelqyer operistike dhe si regjizore e re produksionesh?

– Persa i perket deshires sime per produksione jashte karieres si interprete eshte shume e madhe . Mendoj qe me ekperiencen e sotme kam shume per te thene dhe ideja per te qene regjizore e nje produksioni ne TOB ishte si nje domosdoshmeri per tu shprehur artistikisht ndryshe dhe kenaqesia qe morra nga kjo eksperience ishte e madhe . Besoj se donvazhdoj ne kete rruge pasi vertete me terheq pa mase .

– E nderuar Znj Inva .Tashmë u mbushën vite që jetoni dhe punoni larg Shqipërisë. Si e keni shikoni jeten mes atdheut dhe pjesës tjetër të botës? A mund të thuhet se,kemi kaluar me shume se dy dekada pas hapjes së vendit, Shqiptarët janë tashmë qytetarë të botës?

– Sigurisht qe nuk me ben krenare e gjithe kronika e zeze qe e lexojme ne shtypin tone por jo vetem . Me vjen vertete keq perse Shqiperia paraqitet e tille por me vjen akoma me keq kur shqiptret bejne kronike te zeze ne vendet ku jetojne jashte vendit . Kjo eshte e dhimshme dhe nje plage e rende e cila nuk ka tendence te permiresohet dhe kjo dukuri me trishton pa mase .

– E dashur Inva. Gjithsesi unë do të doja mendimin tuaj ne lidhje me profesionin grua dhe evolucionin e tyre ?

–Ne kete bote te trazuar qe po jetojme roli i gruas eshte fuqi , shprese dhe dashuri .

Ne jemi force e madhe dhe jam e lumtur qe gruaja shqiptare ne historine e saj ka kaluar jo pasakrifca te jete e lire .

Inva Mula:

Ju faleminderit per intervistën.

Liliana:Faleminderit nga zemra ikona e artit klasik Inva Mula .Je nderi dhe krenaria eGruas Shqiptare ne Bote dhe e gjithe Kombit tonë. Ishte kënaqesi dhe obligim të bisedoja me ju. Ju uroj suksese në vazhdimesi.

Bisedoi: Dr. Liliana Pere

International Organization.

Albanian Woman in the World

Peace Missionary & Honorary Advisor of DMPP

***

*MOS HARRONI: NË TOWN HALL NYC 26 MARS 2016 ORA 7 e 30/

Gazeta DIELLI njofton komunitetin Shqiptar në SHBA se me 26 Mars 2016, Sopranoaj me famë botërore Inva Mula do të performojë në një koncert Gala, në sallën presitigjioze të Town hall NYC. Të pranishëm në këtë koncert do të jenë gjithashtu pianisti virtuoz Genc Tukici dhe dirigjenti i mirënjohur Maestro Bujar Llapaj.

Në këtë koncert madhështor do të interpretohen disa nag perlat e muzikës sonë si dhe Jare të Shkodrës, që konsiderohen gjithashtu si krijime të cmuara e të papërsëritshme.

Në këtë Event janë gjithashtu të ftuar edhe tre artistë të supertalentuar:

– Dëshira Ahmet Kerliu, Soprano

– Kreshnik Zhabjaku, Baritone

– Riad R. Ymeri, tenor

Adresa:

123 43 rd .St

New York, NY 10036

Biletat Shiten në Ticketmaster si-Inva Mula in new York ose em telefon 866-448-7849 800-745-3000

Per me shume Info vizitoni kwtë Website:artistcpromotions.org/events

***

The internationally recognized soprano Inva Mula , will perform live in Town Hall NYC, accompanied by Symphonic Orchestra conducted by maestro Bujar Llapaj and virtuoso pianist Genc Tukici. The name of the show will be : For my beautyful Country (Per ty Atdhe)

The program will include some of the most beautiful albanian songs of all times, and some of the most unique form of “Lover song” ( Jare )that comes from the city of Shkodra . All the materials are testfully and artistically arranged by the most well known Albanian musicians and composers. Also featuring as guests,

Deshira Ameti Krliu, Soprano

Kreshnik Zhabjaku, Baritone

Riad R. Ymeri, Tenor

Tickets sold on Ticketmaster.

Tickets also sold by phone at:

Automated Line 24/7 866-448-7849

or Live Line

800-745-3000

Ask for “Inva Mula In New York”

www. artistcpromotions.org/events

Sopranoja Inva Mula me “Himin e Nëna Terezes” vjen në New York

March 22, 2016 by dgreca

Intervestoi: Beqir SINA/

“Artistic Promotions Inc.” me “ngjarjen më të suksesshme e muzikës klasike në botë” një ngjarje historike të muzikës në Nju Jork me Divën e muzikës klasike Shqiptare, Sopranon znj. Inva Mula/

NEW YORK CITY : ArtisticPromotions, Inc.prezanton: Në datën 26 Mars, 2016 , ,pra këtë të shtunë prezanton Divën e muzikës klasike Shqiptare, Sopranon me famë boterore znj. Inva Mula, e cila do të përformojë në Tawn hall NYC. Në këtë event do të marin pjesë gjithashtu pianisti virtuoz z.Genc Tukici dhe dirigjenti dinjitoz Maestro Bujar Llapaj.Të ftuar në këtë koncert madheshtor do të jenë edhe Dëshira Ameti Krliu, Soprano:Kreshnik Zhabjaku,Baritonë: Riad R. Ymeri, Tenor;Koncerti është ndërtuar mbi bazën e albumit prestigjoz të Inva Mules, me titull “Për ty Atdhe” ku përmblidhen perlat e muzikës shqiptare dhe jaret shkodrane, të arranxhuara nga ajka e krijimtarisë dhe muzikës Shqiptare.Dëshira Ahmeti Krliu, me bashkëshortin e saj edhe ky artistë Arian Kerliu janë edhe kompania e cila manxhon këtë koncert historik në Nju Jork .

Gazetari ynë në New York, Beqir SINA, bisedoi me sopranon e parë shqiptare në Operën e Shkupit e cila thotë pothuajse çdo gjë është gati për koncertin e shumë pritur me 26 Mars në qytetin e Nju Jorkt.

Ajo flet më gjerësisht në këtë intervistë të posaçme:

Dëshira, koncerti i Inva Mulës po afron – me këtë titull po lajmërohet se po vjen koncerti i veçantë i 26 marsit në“The Town Hall”, teatri famoz i New York-ut, – Çfarë ka bërë “Artistic Promotions Inc.” për t’a bërë këtë “ngjarjen më të suksesshme e muzikës klasike në botë” një ngjarje historike të muzikës në Nju Jork ?

Dëshira – Ahmeti Krliu : Artistic Promotions është formuar me idenë për promovimin e artit dhe kulturës ne New York, në Metropolin më të madh ku jeton komuniteti shqiptar me vite i emigrur në SHBA nga vende të ndryshme, por qendrat e artiti dhe kulturës janë më të fokusuara në këtë kryeqendër prandaj dhe ne si profesionistë në këtë lëmi deshëm që koncerti i Sopranos tonë Inva Mula të mbahet në skenë të një salle prestigjose ku i takon cdo artisti .Ky koncert do jetë historik sic thuhet për vet faktin që mbahet për herë të parë me një orkestër të madhe simfonike e drejtuar nga dirigjent dhe me artistët të ftuar që janë të gjithë me një bagazh të veprimtarisë së tyre në skenën e muzikës klasike.Pra nuk është proekt i sajuar por është i studijuar me muaj të tërë dhe i pregatitur nga një ekip profesionistësh për të arritur deri në suksësin e pritur të këtij Eventi të madh.

Ao do të jetë ky ai “diamanti” ku muzika shpalos krenarinë e trashëgimisë sonë kulturore dhe forcën e unitetit tonë, si popull me shumë besime?.

Dëshira – Ahmeti Krliu : Ne shperosojmë që të mirpitet nga artëdashësit sa më mirë dhe të mbëtët në kujtësën e tyre për shumë vitë më rradhë.Përgjëgjësia për të krijuar këtë projekt ishtë shumë e madhë ku unë dhe bashkëshorti im e Ariani i cili është një muzikant i shkëqyer dhe shumë profësional në punën e tij pra si dy ideatorë të këtij koncerti dhe Artistic Promotions që kemi një përgjegjësi ta mbajmë më shumë profesionalizëm mbi shpinë dhe t’ju dhurohet ai Diamanti në shpirtin e të gnjithëve qe do ta shijojnë këtë mbrëmjë të magjishme të përlave shqiptare,të këngëve që janë kënduar më vitë nga artistët e mëdhenj shqiptar atdheut, por këtë rradhë nga Diva jonë e cila më bukur se c’do kush tjetër na prezantoj në botë më sukseset e saja te mëdha si Soprano e cila ka kënduar në krah të artistëvë të huaj më të mëdhënj dhë këtë e dimë të gjithë në si shqiptarë se sa vlera na ka ngritur kombit tonë kjo artiste,prandaj dhe me shumë kënaqeësi e kemi organizuar këtë koncert të madh dhe të quajtur Historik.

Si menaxher të përgjithshëm deri ku keni arritur deri tani për të kapur suksesin?

Dëshira – Ahmeti Krliu : Si organizatorët kryesor bashkë me mikun tonë të ngushtë muzikat Did Tezha dhe Baritonin Kreshnik Zhabjaku kemi punuar pothuajse 3 muaj me rradhë për të rezervuar sallën,orkestrën,përputhjen e datave me Sopranon Inva Mula. Dirigjentin nga Kanadaja dhe pianistin Genc Tukiqi nga Parisi,sepse të gjith janë artistë me një kalendar të caktuar në agjendë të punës së tyre,pra kuptohet është një punë e cila don shumë përkushtim dhe don shumë vëmëndjë që të gjitha këto të koordinohen dhe të bëhen në një.Mendojmë se kemi arritur në finalizimin e të gjitha punëve dhe ne jemi gati qe të shtunën me 26 Mars ta shijojmë mbrëmjen bashkarisht.

A jeni e shqetësuar në lidhje me interesimin e publikut deri tani ? a e keni arritur atë që mendonit prej se ju e kur e nisët këtë andarllë ?

Dëshira – Ahmeti Krliu : Të them të drejtën nuk u shqetësova në asnji moment,as unë dhe as ekipi realizuas i koncertit ,për vet faktin që sjellim në skenë gjthë këta emra të fuqishëm në krye me Inva Mulën pse ti frikësohemi publikut,ne mendeoj se për artëdashësit do ishte një shqetesim nëse do ta humbisnin këtë mbrëmje.

Sa ka qenë të gatëshme për sponosorizim të këtij koncerti madhështor do t’a quaja – kompanitë dhe bizneset shqiptare ?

Dëshira – Ahmeti Krliu : Kjo është një nga momentet kyce do ta quaja që duhet folur me shumë kënaqësi dhe respekt për përkrahësit të këtij koncerti madhështor.Ne nuk hasëm në asnji pengese në asnji moment nga sponsoruesit tanë dhe këta janë dibranët tonë të cilët e cmojnë dhe e duan artin,këngën e bukur shqipe. I cmojnë vlerat dhe mundin e artistëve,pra do përmend me shumë respekt dhe faleminderim z.Selim Rusi i cili është njeri me shumë merita në jetën e tij,i sukseshem në bizneset e tij dhe njeri qe ka ndihmuar jashtmase komunitetin shqiptar duke i punësuar ata duke i përkrahur ne arritjet e bizneseve të tyre të ndryshme. Pra z.Sall Rusi është sponsori gjeneral i këtij koncerti madhështor,bashkë me vëllaun e tij Ilir Rusi i cili e ka përkrahur koncertin që në fillim dhe ka ndihmuar jashtmase për ne si organizator. Pastaj një kontribut të vecantë ka dhënë z.Dashi Miftari i cili udhëheq një numër të madh të picerive në Staten Island dhe ka një sukses të madh i cili tani dhe është emeruar Kryetar i Shoqatës të dibranëve në Neë York bashkë me dibranë të tjerë biznesmen e kanë përkrahur shuë koncertin.

Faleminderim të vecantë i bëjmë z.Fadil Berisha i cili është si Ambasador për të gjithë artistët dhe talentët shqiptar qe jetojnë në ShBA por dhe ngado që ata vijnë dhe i drejtohen ,znj.Shpresa Xhakli një grua me shumë merita në fondacionin e saj për të ndihmuar fëmijët me autizëm,znj,Ana Marku një grua që ka ndihmuar me artizanatin e saj NiNa Nona shumë familje me nevoja financiare,Zoti Mark Gjonaj asambleisti i njohur shiptar në Bronxs i cili ka dhënë një ndihmë në menyrë të vecantë dhe e ka përkrkrahur shumë këtë koncert dhe ne jem shumë faleminderues per të gjitha këto,dhe shumë afaristë të tjerë të cilët do të behen të ditur në banerin e përgatitur për ti njoftuar publikun me bizneset e tyre.Pra ne nuk hasëm ne probleme të cilat nuk do na jepnin shtyrjen për më tej të organizimit tonë.Me një fjalë përkrahja e sponsorve është kryesorja pa të cilën ne nuk do mund të arrinim deri këtu.

Por çfarë mund të na thoni për bashkëpunimin tuaj me sopranon Inva Mula, dhe tenorët e tjerë, Orkestrën për këtë koncert ?

Dëshira – Ahmeti Krliu : Bashkëpunimi me Diven Inva Mula ka filluar përpara 4 viteve ku ne u njohëm në një koncert që kishim me Arianin në Kroaci. Dhe, aty Sopranoja ndodhi në publik,ne krijuam një miqesi e cila vazhdoj ne bashkëpunimet tona. Unë kisha një ftesë nga Sopranoja për koncertin e Madh te 100 vjetorit të pavarësisë “Rrugëtimi i Kombit” dhe më pas në Shkup me koncertin e saj “Për Ty Atëdhe” ,një bashkëpunim i joni ishte dhe roli i saj në Operen e Maqedonisë në Festivalin Mbrëmjet Operistike të Majit. Ku në Operën ‘Faust”të Gounod, Inva interpretoj rolin e Margaritës dhe tani kemi bashkëpunimin tonë të rradhes në qëndrën e Botës me Koncertin që kemi më 26 Mars. Pra të gjitha këto bashkëpunime me Divën tonë mua më kanë dhënë një shpresë gjithmonë më të madhe për punën time dhe dëshirën për të kënduar në skenë me një artiste sic është Inva Mula.Me tenorin Riad Ymeri kemi një bashkëpunim me vite me rradhe që në Tiranë në koncertet e organizuara në Teatrin e Operas,shfaqjen ‘Skenderbeu”,dhe tani në Neë York me disa koncerte te përbashkëta si në Kombet e Bashkuara dhe bashkëpunim me Orkestrën e Eastern Simphonic Orkestra te Neë York me Dirigjentin kinez Steven Fang, që kemi dhe Orkestren e tij qe ka formuar nga artistë të ndryshëm amerikan në Neë York. Ndërsa, me Baritonin e njohur Kreshnik Zhabjaku njihemi që në Akdemi ku të dy ishim studentë të Artistes të Madhe Nina Mula.Pra kemi eksperienca të hershmë dhe tani e sjellim këtë eksperiencë të punës tonë me vite në skennën e Neë Yorkut.

Ju vetë jeni një soporano e njohur kur u zhvendoset në Amerikë, dy vite më parë, çfarë ju kujtohet në lidhje me muzikën klasike në trevat shqiptare deri në Shqipëri?

Dëshira – Ahmeti Krliu : Unë erdha në Amerikë dy vite më parë,nuk kam më shumë,erdha për nje koncert në Qendrën për Kulturrë të Maqedonisë të organizuar nga Ministria e Kultures dhe më pas vazhduam të mbetemi në Neë York, për të bërë një një Master dhe ja ku jemi akoma këtu,gjë që tregon se po na pëlqen ky vënd dhe kemi plane të mëdha profesionale.Muzika Klasike në vëndin tonë është në një nivel shumë të lartë dhe kolegët tane të cilët punojnë dhe veprojnë ne trevat shqiptare janë të talentuar dhe artistë të vërtët në plotkuptimin e fjalës jemi popull me shumë talent.

A jeni të kënaqur me ecjen përpara të muzikës klasike nga tenorët dhe sopranot shqiptarë , sot në botë?

Dëshira – Ahmeti Krliu : Ashtu sic theksova përvec që kemi në vënd artistë të talentuar në këmi shumë dhe në botë të cilët na kanë prezatuar nëpër skenat e mëdha të botës në dritën më të fuqishmë dhe na kanë ngritur emrin e kombit tonë lart e më larte,jemi krenarë për keta artistë shqiptar kudo në bote qe prezantohen.

A mendoni se është mbi të gjitha muzika klasike shqiptare konkurruese sot. Apo ajo është vetëm promovuese, duke promovuar artistët klasikë shqiptarë dhe kulturën shqiptare, një kulturë plot dashuri, vuajtje, luftë dhe trimëri?

Dëshira – Ahmeti Krliu :-Muzika jonë është muzika e shpirtit,e vuajtjes e të bukurës e trimërisë e dashurise,pra ajo i përfshin të gjitha këto,por nuk mund të them se është konkuruese bashkë me artistët tanë,ajo është konkuruese në një festival të vecantë te caktuar për të prezantuar vlerat e komit dhe kuturës tonë. Por, atë që artistët shqiptar e bëjnë në skënat botërore me shumë patriotizëm për ta ngritur lart e më lartë kulturën e plopullit tonë apolutisht është me një prezatim të veprave të kompozitorëvë klasik botëror.

Të ndalemi edhe pak te muzika klasike në ditët e sotme. Ndoshta, ne i referohemi një periudhe kur ajo dominonte, duke marrë në konsideratë kompozitorët e mëdhenj. Si e shihni interesin e brezit të ri për këtë lloj muzike?

Dëshira – Ahmeti Krliu :-Të them të drejtën ne po mundohemi qe muzikën e kompozitorëve shqiptar me veprat e tyre tjua përcjellim dhe brezave të rinj, gjeneratat e reja të edukohen edhe me këtë fryme të muzikës,të mbajmë gjallë kulturën dhe ta vazhdojmë atë mision tonin si artistë edhe tek rrinia jonë.Kjo është shumë e rëndësishme për të gjithë ne,ndërsa interesimi i tyre do filloj të ringjallet kur ju ofron më të bukurën.

A do të thotë ky koncert se ka interes për këtë gjini edhe tek shqiptarët e Amerikës?

Dëshira – Ahmeti Krliu :-Koncerti i Sopranos Inva Mula në Neë York do përcjelli interesim edhe te rinia jonë në SHBA sepse është vet koha në pyetje e cila deri më tani ju është ofruar vetem me zhanre të muzikës të lehtë dhe normalisht që ata do ta pranojnë atë ë ju ofrohet por ata që ndjekin kulkturën në Neë York, kanë rastin ta ndjekin dhe nga artistët shqiptar,pra nuk mund të them ne kemi një rini qe nuk adhuron muzikën e mirfilltë.

Së fundi çfarë do të thotë Koncerti i Inva Mulës i 26 marsit në“The Town Hall”, teatrin famoz i Neë York-ut, për këtë gjini muzikore? tek bota shqiptare e muzikës e kulturës tonë ?

Dëshira – Ahmeti Krliu :-Kjo do të thotë atë që ne e quajmë Koncert Madhështor dhe historik sepse është një natyrë e muzikës që ushqen shpirtin,të ngjall emocionin të bën të ndjehesh i privilegjuar që kur hyn në atë sallë dhe dëgjon tingujt e orkestrës qe do lujanë cdo tingull ,me shumë përsosmëri dhe origjinalitet dhe ajo që thuhet gjallë,live dhe art.Me një fjal që duhet shijuar këtë mbrëmjë dhe më pas kemi akoma më shumë per të thënë.

Dëshira Ju faleminderit dhe suksesë!

Dëshira – Ahmeti Krliu : Ju faleminderojmë shumë për kujdesin tuaj z.Beqir dhe mirupafshim bashkë.