Fatmir Sejdiu/

Stubëll e Epërme, shtator 2024

Është një rast shumë i veçantë për mua që sot marr pjesë në “Takimet e Don Mikelit 2024” në Stubëll. Ku do të ishte më mirë se sa në këto Takime të theksoj rolin dhe kontributin thelbësor të arkitektit dhe ndërtuesit të shtetit të pavarur dhe sovran të Kosovës, të njohur sot nga 115 shtete dhe të pranishme në shumë organizata dhe institucione ndërkombëtare.

E thashë vend dhe rast i veçantë, pasi Stublla është sinonim i faqes së parë të shkollës shqipe në Kosovë duke qenë edhe shkëndijë e dijes dhe arsimimit që ndezi mësuesi Don Mikel Tarabulluzi. Presidenti Rugova kishte frymëzim pikërisht edhe këtë dije dhe përkushtim që u dha nga të arsimuar në kolegje e qendra të mëdha të mësimeve filozofike e teologjike, ndër ta edhe Pjetër Bogdanin, të cilët edhe vunë fillet e emancipimit dhe të qytetërimit shqiptar.

Po kështu ky rajon qe vend i mbijetesës së frymës më të thellë humane, sikur në ditët e vështira 1990, kur në Kosovë u helmuan nga regjimi serb 7000 mijë nxënës dhe mirësia e shërimit të tyre kishte këtu një derë të hapur ndihme, shërimi dhe kujdesi të pashoq.

Të dashur pjesëmarrës,

Që në fillim do të thosha atë që vura në theks të titullit të temës sime: “Rugova, arkitekti i shtetit të Kosovës”, dimensionet e mëdha të projektin politik, nacional e shtetëror që nisë nga funddecenia e tetë e shek. XX dhe u realizua në funddecenien e nëntë.

Projekti dhe platforma politike e Ibrahim Rugovës ishte unike në Kosovë dhe më gjerë, pasi bazohej në kuptimin e thelluar të ndryshimeve në arkitekturën ndërkombëtare në periudhën e rënies së Murit të Berlinit, të përfundimit të Luftës së Ftohtë dhe triumfit të demokracisë.

Rasti i Kosovës nuk “u zgjodh” në skenën ndërkombëtare dhe vetëm nga komuniteti ndërkombëtar, por ai fitoi rëndësi përmes veprimeve të brendshme, mendjemprehtësisë dhe pragmatizmit, në mënyrë graduale, për një dekadë, bazuar në rezistencën e aktive paqësore të përhershme të shqiptarëve kundër okupimit serb.

Platforma për liri dhe pavarësi u përqendrua në vizionin e të kuptuarit drejtë të dinamikave globale dhe për t’i integruar ato në hapat, situatat dhe proceset në Kosovë. Rrjedhimisht, platforma e presidentit Rugova, kryetar i LDK-së që nga viti 1989, dhe pastaj president i Republikës së Kosovës, bazohej në veprime proaktive dhe jo reaktive dhe në funksionalizimin kreativ të vlerave qytetare e nacionale, kjo e bazuar në një kuptim dhe harmonizim të thellë të potencialit dhe idesë së shqiptarëve brenda dhe jashtë Kosovës dhe të rrjedhave dhe proceseve aktuale ndërkombëtare.

Ndër shtyllat kryesore të vizionit të tij për shtetformim ishte krijimi i bashkëpunimit ndërkombëtar me personalitete, institucione dhe qeveri. Vuri në krye të politikës ndërkombëtare të Kosovës, miqësinë me SHBA dhe Evropën. Miqësi të përhershme me SHBA, siç e përsëriste zakonisht. Urtia dhe e vërteta që thoshte kudo krijoi mirëbesim e respekt, i hapi Kosovës portat për t’u dëgjuar dhe rritur zëri i saj i mbresëlënës, për liri, pavarësi dhe demokraci.

Kujtoni takimet e tij në nivelet më të larta botërore me presidentë, kryeministra dhe personalitete të shquara që kishin rol në proceset e politikës ndërkombëtare.

Kujtoni mesazhin e qartë të Presidentit Bush senior për mbrojtjen e Kosovës, dhënë në kërshëndellat e vitit 1992. Po ashtu kujtoni takimet me presidentin Klinton, mesazhet e kryeministrit Blair, presidentit Chirac, kancelarit Chroeder dhe udhëheqësëve të tjerë botëror në ditët më kritike, atëherë kur u kur u morën vendimet jetike për mbrojtjen e popullsisë në Kosovë nga gjenocidi shtetëror serb.

Po kështu kujtoni bisedat për Kosovën me Atin e Shenjt Papa Gjon Palin dhe angazhimet e tij dhe të Selisë së Shenjt për Kosovën.

Lideri historik i kësaj Lëvizjeje dhe i shqiptarëve të Kosovës, dr. Ibrahim Rugova, ishte një intelektual kritik, tolerant dhe paqësor, që idetë nacionale për liri, pavarësi dhe demokraci, arriti t’i mbillte jo vetëm në popullin e Kosovës, por ato t’i shtrinte edhe në opinionin dhe institucionet ndërkombëtare. Prandaj, filozofia e tij paqësore u pranua dhe sot gëzon aq shumë respekt në të katër anët e globit.

Me platformë të fuqishme politike, me moton: “Liri, Pavarësi, Demokraci”, shqiptarët sakrifikuan shumë, por edhe bënë një organizim të jashtëzakonshëm. Përmes solidaritetit kombëtar brenda dhe jashtë vendit dhanë shembullin, se kur ka një mobilizim të madh etik, kombëtar dhe politik, një proces, sado që të jetë i vështirë, edhe në rrethana terrori shtetëror, mund të japë rezultate të mëdha, të krijojë një shtet që do të pranohet gjerësisht nga bashkësia ndërkombëtare.

Pjesëmarrës të nderuar,

Vizioni i presidentit Rugova për shtetin e Kosovës mbështetej në radhë të parë në vullnetin e popullsisë shumicë dhe në besimin se politika e zgjedhur për të përballuar okupimin serb dhe fituar lirinë dhe shtetin, duhej bazuar në rezistencë aktive, e tillë që do të rrisë lirinë shpirtërore dhe vepruese të qytetarëve duke u shndërruar kështu vetë në bartës të lëvizjes së përgjithshme politike për liri dhe shtet.

Një tjetër shtysë e fortë e dizajnimit të projektit shtet qe fakti se Rugova tregoi rrugën nëpër të cilën duhej ecur duke punuar dhe rezistuar kurrë pa u ndalur, por pa humbur asnjëherë nga vlerat etike dhe humane, përherë për të qenë të njerëzishëm dhe të dashur. Andaj në gjenezë shteti i Kosovës është përmasa e gjerë e krijimit të paqes së brendshme publike, e bashkimit dhe solidaritetit të gjerë, e mobilizimit unik mbi një platformë të gjerë demokratike.

Në krye të interesit shtetëror, ai kishte njeriun e tij që e kuptonte. Prandaj në praktikat e shtetndërtimit u dha shqiptarëve brenda dhe jashtë forcën e bashkëveprimit pavarësisht dallimeve. Shoqëria ishte bashkësi aktive me kulturë shtetërore, me etikë dhe paqe të brendshme. Këtë e tregon më së miri Lëvizja për Pajtimi e Gjaqeve në krye me profesor, Anton Çettën, kur brenda vitit 1990 u pajtuan mijëra familje.

Pra, po e ritheksoj se në themelet e shtetit, ishte pajtimi, besimi në liri, vlerësimi për dallimet, respekti, toleranca dhe pasurimi me vlera dhe praktika plurale.

Andaj edhe si organizim rezistence politiko-shtetërore, u krijuan partitë politike, që të gjitha në programet e tyre vunë synimin për pavarësinë e Kosovës. Të gjitha në krye të platformës kishin: Lirinë dhe shtetin e Kosovës. Njëherësh, Rugova përkrahu gjerësisht organizmin e asociacioneve dhe shoqatave.

Do veçuar këtu, kontributin e Shoqatës Bamirëse “Nëna Terezë”, me kryetarin e saj Don Lush Gjergji. Vetëm në qendrën mjekësore të “Nënës Terezë” në Prishtinë, kanë lindur mbi 12 mijë fëmijë që sot janë qytetarë të lirë në shtetin e Pavarur të Kosovës.

Të nderuar pjesëmarrës,

Vendimet juridiko-kushtetuese të ndërtimit të shteti prirë nga presidenti Rugova ishin të kujdesshme, por të vendosura. Po përmend, se Kuvendi i Republikës së Kosovës përgatiti projektkushtetutën e Republikës së Kosovës dhe më 7 shtator 1990 në Kaçanik shpallë Kushtetutën e Republikës së Kosovës. Sipas këtij akti Republika e Kosovës është shtet i qytetarëve të barabartë.

Në shtator të vitit 1990 miratoi Rezolutën për Kosovën Shtet të Pavarur dhe Sovran, dhe bazuar në këtë Rezolutë mori vendim që të mbahet Referendumi për Pavarësi. Referendumi u mbajt nga 26 deri më 30 shtator 1991, të drejtë vote kishin 1.051.357, votuan 914.802 veta apo 87 për qind e tërë zgjedhësve.

Si një shtysë afirmuese i konstitucionit shtetëror, qe mbajtja e zgjedhjeve presidenciale dhe parlamentare të Kosovës. Pasoi krijimi i qeverisë së Republikës së Kosovës, i qeverive komunale, i sistemeve të pavarura arsimoro-edukative, i politikave sociale, shëndetësore, diplomatike, të sigurisë, pastaj kulturore, financiare, informativo-mediale, sportive etj. U krijua sistemi i madh politiko- shtetëror, mbështetur në punën dhe vullnetin e qytetarëve që frymëzoi respektin për lëvizjen për pavarësi e shtet në gjithë botën demokratike. Ky respekt dhe vlerësim u pa në përkrahjen dhe ndihmën që kishte presidenti Rugova dhe Kosova nga personalitete dhe institucione ndërkombëtare. Gjithë kjo u finalizua me fushatën e bombardimeve dhe të ndërhyrjes ushtarake nga NATO mars-qershor 1999.

Filozofia e shtetit të Kosovës kishte vizion e qartësi. Rugova i dha përmbajtjen e plotë publike. Ajo ishte e vërteta historike dhe aktuale. Kosova dhe shqiptarët gjeografikisht dhe kulturalisht i takojnë Evropës dhe botës perëndimore.

Motoja e presidentit Rugova mbetet shtylla themelore e politikave ndërkombëtare të Kosovës. “Një Kosovë e pavarur e demokratike e inkuadruar në Bashkim Evropian e në strukturat euroatlantike, në miqësi të përhershme me Shtetet e Bashkuara të Amerikës, është vullneti i popullit dhe do të qetësojë këtë pjesë të Evropës e të botës”. Le të na shërbejë gjithmonë si kujtesë për vizionin udhërrëfyes që identifikohet me emrin e tij: “Miqësi e përhershme me shoqëritë demokratike. Miqësi e paqe me të gjithë fqinjët si të lirë dhe të barabartë, secili në shtëpinë e vet”.

Si njeri me synime të jashtëzakonshme të shtet-ndërtimit, Presidenti Rugova edhe në kohët e vështira të okupimit ishte vizionar për rrugën që duhej të ndiqte shteti dhe kombi në dekadat që vijnë. Do kujtuar ideja e tij për ndërtimin e autostradës Prishtinë-Durrës që tashmë është bërë realitet. Ngjashëm e po kaq e fuqishme ishte thirrja e Tij për ndërhyrje ndërkombëtare në Kosovë dhe protektorat civil dhe ushtarak. Profeci që u bë realitet.

Sa herë me jepet rasti të flas për Presidentin Rugova e them, dhe konsideroj se nuk është e tepërt ta përsëris as sot këtu para jush: Kemi ende shumë për të mësuar nga puna dhe vepra e tij!

Vizioni dhe filozofia politike e shtetërore e Presidentit Rugova ishin dhe mbeten përherë frymëzuese për ndërtimin e paqes, të tolerancës, të shoqërisë së lirë dhe demokratike, të shtetit të së drejtës, pa dhunë dhe autoritarizëm, pa korrupsion dhe kriminalitet. Për ndërtimin e një shoqërie moderne me sistem të avancuar arsimor, shëndetësor dhe kulturor, për ndërtimin e shtetit modern me ndarje të qartë të pushteteve, me respekt për dijen dhe mbi të gjitha, me respekt për të drejtën e qytetarit për të qenë i lirë të zgjedhë dhe të zgjidhet.

Falna Zot urtinë e tij!

Ju faleminderit!

Fjala ime “Rugova, arkitekti i Shtetit të Kosovës”, mbajtur në “Takimet e Don Mikelit 2024”.

Gëzim Zilja/

1.Shteti në proces i Baba Mondit

Hodhi një i çmendur një gur në lumë, futen njëqind të mençur e nuk e nxjerrin dot. U fol mbrëmjen e të hënës, në ekranet e TV-ve nga të mençurit e Shqipërisë të vetëquajtur analistë për shtetin e ri bektashi të Baba Mondit, në shtetin shqiptar. Shumica e tyre kishin ardhur drejtpërdrejt nga shtëpia, nga kafenetë, nga motelet në periferi, ku çojnë dashnoret, nga gjumi i pasdites, apo tavolina qejfi. Mendoj se asnjë nuk vinte biblioteka, arkivi i shtetit apo intervista me ndonje klerik teqeje. Një vendim të tillë nuk mund ta marrë një piktor i dështuar që as ia ka haberin shtetit dhe një ish oficer i diktatorit i veshur me rrobën jeshile ushtar (kadet) qysh dhjetë vjeç, që ende nuk i ka ikur era e supës, fasules dhe pilafit të ushtrisë. Diku tjetër fle lepuri.

Një vendim të tillë mund ta marrin klerikët e teqeve me të gjithë bektashinjtë shqiptarë në mbarë botën. Ndryshe veprimi personal i një piktori delirant, i sëmurë pas madhështisë globale dhe ish oficerit të Enver Hoxhës është tradhëti ndaj atdheut. Problemi është shumë i thellë, është ai që ka qenë prej kohësh qysh me themelimin e shtetit shqiptar: Shpërbërja e shtetit shqiptar, kthimi i tij në një rrupallhane ballkanike, dhe shuarja e ëndrës së rilindasve për bashkimin e të gjithë trojeve shqiptare në një shtet të vetëm. Por le të shikojmë sa shtete kemi sot brenda shtetit shqiptar bërë me nismën e Berishës dhe të Ramës, veç atij të Baba Mondit.

1.Shteti i muxhahidinëve (Ashraf 3) iranianë në rrethinat e Tiranës

Madhësia e territorit 20 ha, tokë e blerë nga shteti shqiptar, numri i banorëve 3.000. Shteti është krijuar me propozimin e amerikanëve dhe aprovimin e qeverisë së Berishës më 2012. Nga jashtë kampi i ngjan një komleksi gjigand të stilit ushtarak, ku nuk mund të hyjë asnjë shqiptar i çdo rangu pa u aprovuar nga krerët e MEC-ut. Para dy viteve pati një përplasje midis forcave policore shqiptare dhe banorëve të shtetit “Ashraf 3” me akuza për spiunazh dhe gjithçka u mbajt sekret. Asnjë nuk e di nga kush financohet shteti muxhahidin në Manzë dhe aktivitetin e tyre brenda kampit. Duket si një minë me sahat në zemër të Shqipërisë.

2.Shteti arab në proces “Mohammed Al Alabbari”

Do të jetë një shtet brenda shtetit shqiptar me një shtrirje 85 ha bregdet dhe 60 ha siërfaqe ujore, ish porti i mallrave dhe trageteve në zemër te Durrësit. Gjithë trualli dhe sipërfaqja ujore kapin vlerën e afro tre miliard dollarësve i është dhuruar arabit nga Edi Rama me anë të negociatave tepër sekrete. Shtetit “Mohammed” do të shtrihet e zhvillohet në një sipërfaqe trualli prej 812 600 m2. Parashikohen ndërtimi i 12.000 apartamenteve dhe dy hoteleve me 850 dhoma në total. Ky kompleks i plotësuar me shtatë xhami gjigande është eskluzivitet i Alabbarit, i cili sigurisht do e popullojë ( këta janë blerësit) me arabë dhe miliarderë nga e gjithë bota. Bileta për të hyrë në atë shtet ( jo të banosh) do të jetë pesëmijë dollarë. Shteti Alabbar do të shpallë pavarësinë e plotë aty nga viti 2035.

3. Shteti i Xhorxhia Melonit.

Inugurimi i këtij shteti është çëshjtje ditësh. Sipas një marrëveshjeje midis kryeministrit shqiptar Rama dhe kryeministreshës italjane Meloni, ky shtet do të ngrihet në Gjadër të Lezhës në një sipërfaqe prej gjashtë hektarësh, i rrethuar nga një mur shtatë metra i lartë. Emigrantët që do të strehohen në këtë shtet-kamp do të jenë nga Guinea, Bregu i Fildishtë dhe Tunizia. Kjo sipërfaqe është në administrimin absolut të shtetit italjan në kuptimin e plotë të fjalës dhe nuk lejohet hyrja përveçse e italjanëve të autorizuar nga shteti italjan. Kjo marrëveshje nuk ka as parime, as humanizëm, as vendimmarrje dhe e katandis Shqipërinë në azil njerëzish problematikë.

4. Shteti i Ivanka Trampit dhe Jared Kushnerit.

Do të ngrihet në ishullin e Sazanit, (vend me rëndësi strategjike për mbrojtjen e Shqipërisë) në një sipërfaqe prej 556 hektarësh Është një marrëveshje private midis dhëndrit të Trampit, Jared Kushner dhe Ramës. Dhëndri, në pronë-shtetin e tijë që quhet Sazan deklaron se do të investojë 931 milionë euro dhe do të ketë vila luksoze të vendosura në majë të shkëmbinjve. Hoteli do të operohet nga ekskluziviteti marka Aman, klientët e së cilës përfshijnë Mark Zuckerberg, Bill Gates dhe Kardashians. Në ishull sipas Kushner një natë kushton dhjetëmijë dollarë. Amerikanët janë të zgjuar, nuk lëshojnë passaporta për shtetin e ri por kërkojnë 10.000 dollarë për hyrjen në të. Çdo gjë mund të ndodhë me një kryeministër tradhëtar të sëmurë nga deliri i madhështisë.

Dr. Afrim Shabani/

Fan Noli nuk është thjesht një figurë historike e rëndësishme për Shqipërinë; ai është një ikonë kulturore që mishëron ndërlikimet e një kombi në kërkim të identitetit të tij politik dhe shpirtëror. Në veprën e tij më të fundit, Fan Noli Apostulli: Vëllimi i Parë, Ilir Ikonomi na prezanton një portret të një njeriu që lëvizte me mjeshtëri midis roleve të priftit, politikanit, diplomatit, përkthyesit, historianit, etj. Por ndërsa Ikonomi ofron një rrëfim të thellë të shumë aspekteve të jetës dhe veprës së Nolit, ky vëllim i parë ngre pyetjen: A arrin Ikonomi, me stilin e tij të shkruarit dhe organizimin e kujdesshëm të faktografisë, të krijojë një pasqyrim të plotë dhe realist të Fan Nolit si figurë historike dhe njerëzore, duke e çuar përtej thjesht lavdërimit?

Sapo përfundova leximin e parë të librit Fan Noli, Apostulli nga Ilir Ikonomi dhe jam thellësisht i mahnitur. Stili i shkruarit të Ilirit më ka bërë të ndjehem sikur kam udhëtuar në kohë, duke jetuar përkrah Fan Nolit në koloninë shqiptare të hershme në Amerikë. Ndjesia është sikur jam pranë Nolit—jo vetëm duke e dëgjuar, por edhe duke diskutuar me të, madje duke i dhënë këshilla për sfidat e kohës.

Titulli i librit është jashtëzakonisht i përzgjedhur. Nuk ka fjalë më të përshtatshme për të përshkruar rolin e Nolit për shqiptarët në Amerikën e asaj kohe se sa Apostulli. Në fakt, më lejoni t’i jap Ilirit titullin apostull i shkrimit në një periudhë kur jemi të përmbytur nga opinione dhe informacione të çrregullta. Libri i tij dallon për stilin e përkryer, organizimin e kujdesshëm dhe dokumentimin e hollësishëm. Ajo që më impresionon më shumë është se si Iliri ka sjellë natyrën njerëzore të Nolit, përtej thjesht lavdërimit të tij.

Kjo ndjesi më kujton përvojën kur lexova për herë të parë librin e Nolit “Beethoven dhe Revolucioni Francez.” Ashtu si Noli solli rregull në biografinë e Beethovenit, Iliri ka sjellë qartësi dhe rregull mbi gjithçka që është thënë dhe shkruar për Nolin. Për këtë, i jam thellësisht mirënjohës dhe e rekomandoj fuqimisht këtë libër për këdo që dëshiron të mësojë më shumë për këtë figurë të jashtëzakonshme.

Në 35-vjetorin e vizitës së parë në Amerikë të Presidentit Historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova

Nga Frank Shkreli                

“Bashkë me mërgatën e jashtëzakonshme shqiptare në Amerikë, forca shtytëse e shumë proceseve historike për Kosovën. Faleminderit Dom Pjetrit dhe komunitetin tonë për mikpritjen!”   Kështu shprehet Presidentja e Republikës së Kosovës, Dr. Vjosa Osmani në faqën e saj zyrtare të rrjeteve sociale, ku edhe boton disa fotografi nga vizita e saj në Kishën e parë Katolike Shqiptaro-Amerikane, Kisha Katolike Shqiptare “Zoja e Shkodres” në Hartsdale, Nju Jork, ditën e dielë me 22, Shtator, 2024 – në kuadër të vizitës së saj në atë qytet për të marrë pjesë në mbledhjen vjetore të Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara.  

Është interesant fakti – që në kuadër të takimeve të tjera me komunitetin shqiptaro-amerikan në këtë qytet — Presidentja Osmani ka zgjedhur, që kësaj radhe, të vizitojë edhe Kishën Katolike Shqiptare, Zoja e Shkodrës në Nju Jork.  Ndonëse kanë kaluar 35-vjet, por ishte pikërisht kjo kishë, që kishte ftuar dhe pritur Profesorin dhe Kryetarin e Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, në atë kohë — më vonë Presidentin historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovën për të marrë pjesë në seminarin e organizuar — me rastin e 300-vjetorit të vdekjes së Imzot Pjetër Bogdanit — nga Kisha Katolike Shqiptare, “Zoja e Shkodrës”, në Universitetin e njohur Fordham, të New Yorkut.

Ishte  pra, 35-vjet më parë (4 Tetor, 1989) që Dr. Ibrahim Rugova me kolegun dhe mikun e tij Dr Engjëll Sedaj – të ftuar nga Kisha Katolike Shqiptare, e para e tillë në Shtetet e Bashkuara – për të marrë pjesë me shumë akademikë të tjerë shqiptarë të ftuar — për të folur — në Seminarin përkujtimor që ishte organizuar nga Dom Rrok Mirdita dhe nga Këshilli i kësaj Kishe, me Kryetar Z. Tonin Mirakaj, me rastin e 300 vjetorit të vdekjes së Imzot Pjetër Bogdanit.  

Këtë ngjarje me rëndësi historike – Profesori i nderuar Dr Sami Repishti e ka cilësuar si, një “fitore të madhe e bashkësisë sonë”.  Këtë fitore, Kryetari i Këshillit të Kishës, në atë kohë, “Zoja e Këshillit të Mirë” – 35-vite më parë – Tonin Mirakaj e ka përjetësuar më vonë me botimin e një libri titulluar, “Imzot Pjetër Bogdani në New York”, ku janë përfshir historiku dhe fjalimet e mbajtura me atë rast.  Ky libër, me të drejtë, konsiderohet si një kontribut me vlerë, një manifestim kulturor dhe atdhetar, që jo vetëm ve në dukje dhe përshkruan kontributin e vet Z. Mirakaj, si Kryetar i Këshilli të Kishës dhe shumë bashkpuntorëve të tij në organizimin e tij.  Por, njëkohsisht, siç e dijmë, tashti, 35-vite më vonë, ajo vizitë shënon dhe dokumenton edhe fillimin e një udhtimi historik për Presidentin e ardhëshëm të Kosovës dhe të miqësisë së përhershme, siç preferonte të thonte ai vet, të një miqësie të përhershme midis dy kombeve tona, shiqptar dhe amerikan – një miqësi që gëzojnë sot shqiparët dhe amerikanët.  

Me 5 Tetor, 1989, një ditë pas arritjes së tyre në Nju Jork, dy profesorët nga Dardania Dr Ibrahim Rugova dhe Dr Emgjëll Sedaj, vizituan Kishën, “Zoja e Këshillit të Mirë”, ku u pritën nga administratori Dom Rrok Mirdita, (më vonë Kryeipeshkvi i Tiranë-Durrësit), nga ndihmësi i tij Dom Pjetër Popaj, diakon Marash Shkreli dhe nga kryetari i komisionit përgatitor të seminarit, Tonin Mirakaj, e të tjerë.   Dy ditë më vonë u mbajt seminari, kushtuar 300-vjetorit të Imzot Pjetër Bogdanit në Universitetin e njohur të jezuitëve, Fordham, të Nju Jorkut.  “Më lejoni që, në fillim, të përshëndes kishën Katolike Shqiptare të New York-ut, që mori kët hap për të shënuar 300- vjetorin e vdekjes së shkrimtarit të madh shqiptar, Pjetër Bogdani. E falenderojmë nga zemra për ftesën, që na, dy studiues nga Kosova, të japim ndihmesën tonë në kët drejtim”.  

Ashtu e ka hapur bisedën e tij, në atë kohë, Ibrahim Rugova para më shumë se njëmijë pjesëmarrsve në seminarin kushtuar Pjetër Bogdanit.  Sikur e kishte parashikuar rendësinë historike të vizitës së tij të parë në Amerikë, Dr Rugova fakënderoi për ftesën, duke u shprehur se “Nisma e Kishës Katolike Shqiptare, që të shënoj kët jubile, është një nismë e mirë, ashtu që të filloi një traditë bashkëpunimi midis shqiptarve në SH.B.A. dhe shqiptarve në Jugosllavi.”  Pjesa tjetër, e këtij bashkpunimi historik, në këtë 35-vjetor të vizitës së Dr Ibrahim Rugovës dhe Dr Engjell Sedaj, është tashti histori për brezat e ardhëshëm!

Sot, 35-vjet më vonë, me 22 Shtator, 2024, pasardhsja e denjë e të ndjerit President historik të Republikës së Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovës – Presidentja aktuale e Republikës së pavarur të Kosovës, Dr Vjosa Osmani, vizitoi pikërisht atë kishë dhe atë qendër, e cila 35-vjet më parë kishte ftuar për vizitën e tij të parë, por jo të fundit, në Shtetet e Bashkuara të Amerikës – arkitektin e Pavarësisë së Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovën.  Me praninë e saj në Kishën katolike Shqiptare të Nju Jorkut – me dijeni ose jo – Preasidentja Vjosa Osmani shënoi dhe kujtoi, dinjitetshëm, 35-vjetorin e vizitës së para-ardhsit të saj të nderuar dhe shumë të respektuar nga komuniteti shqiptaro-amerikan, sidomos në atë kohë, por edhe sot — pa dallime feje as krahine – Dr Ibrahim Rugovën.  

Me vizitën tuaj sot në Kishën Zoja e Shkodrës, e nderuara Zonja Presidente e Republikës së Kosovës, Ju, Dr. Vjosa Osmani, me delegacionin tuaj, nderuat veten, nderuat dhe kujtuat Ibrahim Rugovën në 35-vjetorin e vizitës së tij të parë në Amerikë dhe, njëkohsisht, nderuat komunitetin shqiptaro-amerikan, në përgjithsi dhe pa dallime. Të lumt!

Frank Shkreli 

*Fotot për vizitën e djeshme të Preaiusentes Osmani në Kishën Katolike Shqiptare janë marrë nga faqja e saj zyrtare e rrjetit social Presidenca e Republikës së Kosovës | Facebook

                      Presidentja e Republikës së Kosovës, Dr Vjosa Osmani duke u përshëndetur nga Dom Pjetër Popaj, famullitari i Kishës Zoja e Shkodrës, Nju Jork.
 

Në oborrin e Kishës Zoja e Shkodrës, në Nju Jork, para monumentit të Gjergj Kastriotit-Skenderbe: “Bashkë me mërgatën e jashtëzakonshme shqiptare në Amerikë, forca shtytëse e shumë proceseve historike për Kosovën.  Faleminderit Dom Pjetrit dhe komunitetin tonë për mikpritjen!” (Dr. Vjosa Osmani)

                Duke hyr në Sallën “Nenë Tereza” të Kishës Zoja e Shkodrës

 Presidentja Osmani duke përshëndetur shqiptaro-amerikanët e mbledhdur në Kishën Zoja e Shkodrës

Gjergj Kastrioti -Skenderbeu dhe Shën Nena Tereze në oborrin e Kishës, Zoja e Shkodrës, në Nju Jork.

——————————————————————————————–

Fotot më posht nga vizita e parë e Presidentit Ibrahim Rugova në Shtetet e Bashkuara, Tetor, 1989 –si kujtim në 35-vjetorin e saj.

                              Nga pritja në Nju Jork, Tetor, 1989 Nju Jork

35-vjet më parë, nga vizita e parë e Dr. Ibrahim Rugovës në Washington, Tetor, 1989               

Kisha katolike shqiptaro-amerikane, Zoja e Shkodrës, në Nju Jork priti sot Presidenten e Republikës së Kosovës, Dr Vjosa Osmanin – e njëjta kishë që 35-vjet më parë, kishte ftuar për vizitën e tij të parë, por jo të fundit, në Amerikë, Dr Ibrahim Rugovën, 4 Tetor, 1989

Kjo konferencë mblidhet në një moment tepër delikat për sigurinë botërore. Zhvillimet e fundit tregojnë se sa i rëndësishëm është investimi në fushën e sigurisë dhe me sa rëndësi është krijimi i platformave të bashkëpunimit e ndërveprimit që promovojnë sigurinë rajonale duke krijuar kushtet për një mjedis më të qëndrueshëm dhe të sigurt.

Në këtë kontekst, suksesi i Iniciativës A5 është i padiskutueshëm. Që prej themelimit të saj në vitin 2003, si Iniciativë e A3-it, ajo ka dhënë një ndihmë të veçantë në procesin e integrimit të vendeve tona në NATO.

Bashkëpunimi ynë në kuadër të kësaj Iniciative ka shërbyer si një urë për ndërtimin e marrëdhënieve të forta jo vetëm midis vendeve tona, por edhe me partnerin tonë strategjik, Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Për Shqipërinë, anëtarësimi në NATO përbën një dëshmi të përkatësisë tonë në komunitetin Euroatlantik dhe një etapë të natyrshme në rrugëtimin tonë si komb. Ai nuk është thjesht për më shumë siguri, por edhe angazhim dhe bashkëpunim të thelluar ndër vete dhe me partnerët tanë.

Historia nuk duhet harruar, ndryshe rrezikojmë të përsërisim gabimet.

Unë besoj se përmes përpjekjeve të përbashkëta dhe angazhimit tonë ndaj vlerave Euroatlantike, ne jemi në gjendje të përballemi me këto sfida dhe të sigurojmë që Ballkani Perëndimor të ecë drejt një të ardhmeje më të sigurt e të qëndrueshme.

Në këtë kontekst, roli i Shqipërisë dhe i shqiptarëve në rajon është i qartë dhe konstruktiv.

Shqipëria ka luajtur dhe do të vazhdojë të luajë një rol kyç në ruajtjen e paqes dhe stabilitetit në Ballkanin Perëndimor. Shqiptarët e rajonit janë një faktor konstruktiv dhe i moderuar duke kontribuar në paqe, në siguri dhe stabilitet. Për më tepër, ata janë dëshmuar si mbështetës të palëkundur të së ardhmes evropiane dhe Euroatlantike të rajonit tonë.

Në bashkëpunim me aleatët tanë, kemi punuar vazhdimisht për të forcuar sigurinë në rajon dhe për të promovuar integrimin e plotë të Ballkanit Perëndimor në strukturat Euroatlantike.

Në këtë rrugëtim është me rëndësi të përfshihen edhe anëtarë të rinj që dëshirojnë të anëtarësohen në Iniciativën SHBA – Karta e Adriatikut dhe në NATO.

Anëtarësimi i Kosovës në këtë Kartë është thelbësor jo vetëm për sigurinë e Kosovës, por edhe për stabilitetin e të gjithë rajonit. Kosova, ndonëse është shtet i ri, ka treguar përkushtim ndaj paqes dhe bashkëpunimit, dhe përbën një faktor kontribuues për sigurinë në Ballkanin Perëndimor.

Iniciativa SHBA – Karta e Adriatikut ka treguar për vite me radhë se është një instrument i fuqishëm dhe efektiv për promovimin e paqes, sigurisë dhe bashkëpunimit midis vendeve tona dhe me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Jam i bindur se edhe në të ardhmen ajo do të vazhdojë të kontribuojë në integrimin e mëtejshëm të rajonit tonë në familjen Euroatlantike.

Bashkëpunimi ynë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës mbetet një gur themeli për të gjitha përpjekjet tona. Falë këtij partneriteti strategjik, të qëndrueshëm e të fortë, ne kemi sigurinë dhe besimin se Ballkani Perëndimor do të vazhdojë të jetë një rajon i paqes dhe stabilitetit.

Jo më larg se dje, të nderuar miq, në Shqipëri u bë një aktivitet me të rinjtë nga Mesdheu. Ishin 50 të rinj, të cilët iu përkasi. besimeve të ndryshme fetare. Jo pa qëllim u zgjodh Shqipëria si vend për organizimin e këtij aktiviteti, për faktin që ka treguar se bashkëpunimi ndërfetar, respekti dhe respektimi i tjetrit është shumë i rëndësishëm.

Unë besoj se atyre të rinjve dje dhe të rinjve të rajonit tonë sot ne duhet t’iu dërgojmë mesazhin që vetëm duke bashkëpunuar me njëri-tjetrin, vetëm duke punuar përditë e më shumë për të forcuar sigurinë në rajonin tonë, ne do t’u lëmë atyre një të ardhme më të mirë, një vend ku ata meritojnë të jetojnë, të zhvillojnë jetën e tyre.

Besoj se rinia e meriton këtë mesazh.

*Fjala e Presidentit të Republikës, Sh. T. Z. Bajram Begaj, në Konferencën e 27-të të Kartës SHBA-Adriatik (A5)