Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Obama: Njerëzit në Kosovë vriteshin sistematikisht, para aksionit të NATO-s

by

Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Barack Obama, ka thënë se SHBA-ja dhe NATO-ja nuk duan konflikt me Rusinë dhe se kriza në Ukrainë nuk është fillimi i një Lufte të re të Ftohtë.

Obama i ka bërë këto komente gjatë fjalimit të tij në Galerinë e Arteve të Bukura në Bruksel.
Presidenti amerikan ka thënë se krahasimi i Kosovës me situatën në Krime, është i papërshtatshëm, për shkak se njerëzit në Kosovë janë vrarë me vite të tëra, para se NATO-ja të merrte aksionin e saj. “NATO-ja ka ndërhyrë vetëm pasi njerëzit në Kosovë janë brutalizuar dhe vrarë sistematikisht me vite të tëra”, ka thënë Obama.
Ai ka kujtuar se Kosova ka shpallur pavarësinë e saj vetëm pas konsultimeve dhe bashkëpunimit të ngushtë me komunitetin ndërkombëtar. Një gjë e tillë, sipas Obamës, as përafërsisht nuk ka ndodhur në Krime.
“Nuk ka asnjë dëshmi të dhunës sistematike kundër rusëve etnikë në Ukrainë… Udhëheqja e Rusisë është duke sfiduar të vërtetat dhe duke bërë përpjekje të rishkruajë hartat”, ka theksuar presidenti i SHBA-së.
Sipas tij, veprimet e Rusisë në Ukrainë paraqesin një “moment global të provës”. Obama ka thënë se Shtetet e Bashkuara dhe Evropa nuk kanë asnjë interes në kontrollimin e Ukrainës dhe se SHBA e NATO nuk kërkojnë konflikt me Rusinë. “Kjo nuk është një tjetër Luftë e Ftohtë në të cilën jemi duke hyrë. Në fund të fundit, ndryshe nga Bashkimi Sovjetik, Rusia nuk udhëheq asnjë bllok të shteteve, anjë ideologji globale”, është shprehur Obama.
Ai ka pranuar se situata në Ukrainë nuk ka përgjigje të lehta, por ka thënë se çdo vend i NATO-s duhet të ndajë një pjesë të barrës së mbrojtjes. Obama po ashtu ka thënë se është “absurde” të mendohet se SHBA-ja ka bërë konspiracion me “fashistët” në Ukrainë – nocion ky që përdor Rusia për aktivistët që janë çuar kundër regjimit të ish-presidentit ukrainas, Viktor Yanukovych.
“Nuk ka qenë Amerika ajo që ka mbushur Maidanin me njerëz, kanë qenë ukrainasit”, ka thënë Obama.
Ai po ashtu ka pranuar se nuk ka asnjë mënyrë për të larguar Rusinë nga Krimeja, por ka thënë se për aq kohë sa SHBA-ja dhe aleatët e saj mbeten të bashkuar, “populli rus do ta kuptojë se nuk mund të arrijë sigurinë, begatinë dhe statusin që kërkon”.
Obama ka përsëritur paralajmërimet se nëse udhëheqja ruse vazhdon në të njëjtin drejtim, ajo do të izolohet edhe më shumë.
Krimeja – gadishulli jugor i Ukrainës – është aneksuar këtë muaj nga Rusia, pas një referendumi të cilin Kievi dhe Perëndimi e kanë cilësuar si të paligjshëm.(Ne foto: Në Suharekë dhe në Krushë të Vogël të mërkurën u bë rivarrimi i 46 personave, në mesin e të cilëve kishte edhe fëmijë, që rezultonin të zhdukur gjatë luftës në Kosovë. Në Suharekë ishin 27 arkivole, kurse në Krushë të Vogël 19. Kosova numëron edhe 1700 persona të pagjetur që nga lufta e fundit )

DY HARRESAT E 22 MARSIT

by

22 MARS 2014 – U FESTUA SULLTAN NOVRUZI – U LANË NË HARRIM RILINDASIT BEKTASHINJ DHE 22 MARSI 1992!
Nga ELIDA BUÇPAPAJ/

22 Marsi sivjet në Shqipëri u festua me një shurdh-memecëri  të plotë. Në kalendarin zyrtar kjo datë nuk është e përfshirë. Ku do të duhej të kremtohej si festë zyrtare e Shqipërisë, me të gjitha detyrimet.Kjo datë përkon me festën e Sulltan Novruzit, një degë e fesë islame që ka si doktrinë përsosjen e shpirtit njerëzor. Por politika shqiptare nuk ka as shpirt dhe as ndërgjegje, është e pashpirt dhe me ndërgjegjeblozë. Në kalendarin e Shqipërisë kjo është një festë fetare zyrtare.

Më 22 Marsin e 2014, në ditën e fitores të përmbysjes të diktaturës, e cila do të duhej të ishte një festë kombëtare, për ta kremtuar të gjithë, nuk u fol gjë tjetër veç për hashure me rrush të thatë e arra, për kurbane dhe byrek me jeshillëqe, në ngjyrë të togës të kryebektashiut që ka zëvendësuar të ndjerin Haxhi Reshat Bardhi.Si ditë e bektashizmit që kudërmonte nga era e kanellës mbi hashure, ishte rasti që të frymëzoheshe e të kujtoje vëllezërit e Rilindjes Frashëri. A nuk do të shkonte shumë bukur sikur  tek porta kryesore e selisë të Kryeqyshatës botërore bektashiane të lexoje të fiksuar nga kamerat një nga amanetet e Naim Bej Frashërit për shqiptarët: “Jeni të mirë, vetijpastrë, doni mëmëdhenë dhe gjuhën tuaj!” Politikanët shqiptarë e kanë kthyer përmbys në antitezë të plotë amanetin që nuk e tret as dheri, ata janë të liq, ndërgjegjexirë, nuk e duan as vendin, as gjuhën e as kulturën.

Nuk u kujtua as 22 marsi 1992 dhe as humanistët bektashianë të Rilindjes. Në memecërinë e surrealit shqiptar, më 22 mars 2014 askush nuk recitoi ndonjë poezi të Naimit, askush nuk deklamoi ndonjë varg nga Begati e Bujqësi apo “Fjalët e Qiririt”. Shikoni sa bukur tingëllojnë: Në mes tuaj kam qëndruar/E jam duke përvëluar,/Që t’u ap pakëzë dritë,/Natënë t’ua bënj ditë. /Do të tretem, të kullohem,/Të digjem, të përvëlohem,/Që t’u ndrinj mir’ e të shihni,/Njëri-tjatërin të njihni. /Për ju do të rri të tretem,/Asnjë çikë të mos mbetem,/Të digjem e të qanj me lot,../ /Unë zjarrit nuk i druhem /Dhe kurrë s’dua të shuhem,/ Po të digjem me dëshirë,/Sa të munt t’u ndrinj më mirë./Kur më shihni se jam tretur,/Mos pandehni se kam vdekur;/jam i gjall’ e jam ndë jetë /jam në dritët të vërtetë,/Unë jam në shpirtin tuaj,/Mos më kini për të huaj,/ M’është falurë durimi, /Andaj po digjem si trimi….” Në Tiranë nuk u mbajt asnjë takim përkujtues për Samiun dhe veprën e tij “Shqipëria ç’ka qenë, ç‘eshtë dhe ç’do të bëhet”, që këtë vit mbush plot 105 vjet nga drita e botimit; askush nuk e kujtoi as Abdyl Frashërin, ideologun e Lidhjes së Prizrenit, edhe ai bektashi. Pa Vëllezërit Frashëri s’ka kuptim Sulltan Novruzi, sepse feja e shqiptarëve është shqiptaria!

Por tani kur themi Rilindje nënkuptojmë partinë dhe anasjelltas. Ndërsa kur themi 22 Mars e çfarë kujtojmë?

E para që do të duhej të kujtonte 22 marsin 1992 duhej të ishte PD- e cila nuk u ndie fare. Vetëm Berisha e nisi ditën e djeshme fejsbukiane, duke uruar në fillim Sulltan Novruzin e pastaj  22 Marsin 1992 duke sjellë fotografi që e çonin në një kohë që e bënte të psherëtijë e murmurijë: “O tempora e mores”.

Normalisht, si një vend sekular që është Shqipëria, dita duhet të niste duke i blatuar respekte lirisë dhe humanistëve të Rilindjes.

Unë isha atë 22 mars. Raportoja si gazetare e bëja pjesë në oqeanin mbarëpopullor, kur populli shqiptar ia dha votën lirisë. Në vesh më ushtojnë ende meloditë e çmendura nga gëzimi të klaksonëve të veturave, ardhur nga Kavaja që përshkonin Bulevardin Dëshmorët e Kombit me dritare të hapura nga ku era e ngrohtë e marsit dukej se do t’i merrte me vete flamujt e kuq shqiptarë, flamujt amerikanë me yje dhe vija, dhe flamujt blu të PD-së. Ishim të dehur nga aroma e lirisë dhe të mbushur me shpresa, të cilat tani 22 vjet pas 22 marsit 1992 janë kthyer në iluzione dhe deluzione. Populli shqiptar ka mbetur i kryqëzuar dhe i lidhur si Prometeu prej politikës të mbrapshtë për 22 vjet.

Por megjithatë, të gjitha zhgënjimet dhe pësimet së bashku nuk e cënojnë bukurinë dhe magjinë e ringjalljes të sovranit atë 22 mars 1992. 22 marsi 1992 është dita e kauzës të lirisë. 22 marsi 1992 është dita ku vullneti i popullit u shpreh për të rrëzuar sistemin e kalbur nga lufta e klasave, urrejtja, ndasitë, izolimi, Gulagët shqiptarë, burgjet dhe vrasjet politike me motivacion ideologjik përmes vëllavrasjes.

22 marsi 1992 është bekuar jo se i dha pushtetin një grushti njerëzish, të cilët u sollën si despotë të gjithëpushtetshëm, por sepse demonstroi pushtetin që ka oqeani i uraganit popullor.

Prandaj politika e mban jashtë kalendarëve zyrtarë këtë datë të historisë moderne shqiptare. Festohet 29 nëntori 1944 që njihet si dita e pushtimit të Shqipërisë nga diktatura, ndërsa 22 marsi 1992 ende jo.

Edhe Festa e Sulltan Novruzit festohet në mënyrë të tillë ku dekulturimi i zë plotësisht vendin vlerave të kulturës dhe traditës. Nga qielli shqiptar na vërejnë bektashinjtë më të famshëm të të gjitha kohërave, ata që përbëjnë kuintesencën e Rilindjes Kombëtare, ata që u dogjën e përvëluan për të na lënë ne shqiptarëve trashëgiminë e tyre filozofike, kulturore dhe kombëtare, që mjerisht tashmë duket se gjatë këtij tranzicioni makabër nën dirigjimin e politikës është çrrënjohur nga trolli jonë plotësisht.

Jam dëshmitare e fitores të 22 marsit 1992 që përkoi me ardhjen e pranverës, ringjalljen e natyrës e Festën e Bajramit, si për të thënë se edhe Zoti e Natyra ishte bashkë me votën e shqiptarëve, verdikti i së cilës u hapi Shqipërisë dhe shqiptarëve dyert për t’iu bashkuar Europës.

Po ku janë sot shqiptarët, 22 vjet pas asaj dite të bekuar? Diktatura i mbajti në bunker për gjysmë shekulli, tranzicioni po i mban prapë të margjinalizuar dhe të penalizuar për një çerek shekulli tjetër. Dinozaurët e diktaturës dhe tranzicionit ua kanë ngrënë kohën shqiptarëve. Prandaj klasa politike e ka hequr nga kalendari këtë ditë e datë të shenjtë, duke e futur në karantinë. Por 22 marsi 1992 është dhe do të jetë, edhe për të na kujtuar se jemi të vonuar, edhe për të na treguar rrugën e lirisë.

 

TE MOS DERDHET GJAK SHQIPTARI

by

Te mos derdhet gjak shqiptari. Lajmet qe po shtohen perdite, per vrasje brenda familjes, te komshiut per ceshtje prone, te krushqive njera me tjetren, gjakmarrje dhe se fundi shperthime me tritol, po na trondisin. Jeta  ne shoqerine shqiptare eshte renduar me gjak. U treguam te gatshem per proteste kunder demontimeve te armeve kimike siriane. Perse jemi indiferente, per lajme qe tregojne humbje jete njerzish? Perse nuk jemi te vullnetshem per te protestuar paqsisht kunder derdhjes gjakut shqiptar, proteste kunder mendjeve te nxehta dhe hakmarrse, qe vijne nga konkurenca e pandershme dhe zilia per tjetrin.

Si prift i kishes ortodokse pavarur kombetare shqiptare, pa Anastas Janullatosin, por  ne emer te besimtareve ortodokse shqiptar, kerkoj ndihmen e Zotit qe mendjen e nxeta te ndokujt te frenohen dhe ti therrasin arsyes, respektit dhe dashurise njerzore.

Askush nuk ka te drejte te marre jete njeriu, sepse jeta i takon personit dhe i eshte dhene dhurate nga krijuesi, nga Zoti. Per fat te keq dhe pas tronditjes shpirterore, vrasja e tre vajzave motra nga nena e saje, pothuaj i vulosi instiktet njerzore te demshme qe cojne deri ne ekzekutim te femijes qe ke lindur vete. Cfar deshperimi i pamate, kur nje nene, imagjinon se vajzat e saja i pret nje e arthme prej prostitutash! Sigurisht qe, ne, sjellje cnjerzore, prostitucioni te detyrushem me dhune ne Itali, vazhdojme ta vuajme dhe sot. Me keqardhje e them por, vura re se shoqeria civile por, dhe politika e shteti, e percollen kete ngjarje si lajm tragjik. Fatkeqsisht  u mjaftuam me kaq. Ne besimtaret ortodokse, lutemi per shpirtin e tre vajzave te mrekullushme, qe nuk paten mundesi te jetonin jeten ashtu sic e jetojme te gjithe, me te mirat dhe te keqijat e saja. Askush nuk i di planet e Zotit. Cdo veprim i tmerrshem ka shkaqet e veta . Me beri pershtypje deri ne perlotje posteri qe kishin pergatitur me foton e tre motrave me nen shkrimin italisht mirupafshim me nen kuptim mirupafshim ne parajse. U sakrifikuan tre vajza engjej nga terrori psikologjik dhe pasiguria e nenes. U sakrifikuan tre motra ne menyre te padrejte per shkak te frikes nga nenna e tyre se mund te beheshin prostituta. Veprimi i zonjes eshte tejet i papranushem por per ne, thelle ne shpirt eshte nje mesim. E them me keqardhje por konstatoj se shoqeria intelektuale po i kalon me indiferentizem disa dukuri te demshme. Ne jemi koshiente qe ne itali dhe disa vende te europes ka vajza qe punojne si prostituta, me keq akoma kur mbikqyren po nga shqiptare.   Shoqeria me inteligjence te lindur apo intelektuale dhe shpirt hyjnor, sic na mesojne te gjithe profetet, duhet te parandaloje shkaqet e ngjarjeve te renda qe po ndodhin. Ne nuk duhet te nxjerrim mesim kur ndodh fatkeqsia apo dershet gjak, shkohet dhe me teje me djegje te kufomes se vrare. Cfar po na ndodh.

Perse ajo nene masakroi femijet e saje? Perse gruaja vret burrin apo burri gruan? Perse  vendosen tritole nga djem te rinje? Perse paguan dikush per vrasje apo terror? Perse ngre krye gjakmarrja, madje deri tek femije te ngujuar? Perse kemi aborte dhe divorce ne rritje? Perse tradhtojne burri gruan dha gruaja burrin? Perse kemi grabitje me dhune? Perse njerzit jane indiferente ndaj pendimit dhe lutjes? Perse shpresa per nje jete me te mire, po mbulohet nga zymtia e zilise dhe mungesa e dashuris,  respektit per njeri tjetrin? Kush mbjell kaq urrejtje ne politiken e Shqiperise? Perse politika ka hequr dore nga misioni i saje per zhvillim te shoqerise, rritje te mirqenies dhe besimit ne Zot?  Perse i zhgenjejme njerzit, kur marrim persiper misionin e fjales se Zotit dhe ne jeten e perditshme, behemi dhe me keq se ata qe jane ne mjerim shpirtror?……….Ka dhe shume perse te tjera.

Shkaqet pothuaj ne i dime te gjithe, por ne mendje me vjen vargu i famshem i poetit te perjetshem Migjeni. “ kafshate qe skaperdihet eshte or vella mjerimi” .

Mjerimi! Mjerimi than shpirtin, ngrin ndjenjat, egerson vullnetin, shplan mendjen, shnderron njeriun ne nje humbes tek cdo gje e jetes, e kthen njeriun ne nje qenie te eger dhe agresive. Mbijetesa e mbeshtetur ne vullnete dhe mendje negative, kunder vetvetes si qenie dhe te tjerve, nuk eshte kurre jete e njeriut te vertete, human dhe dashamires.

Mjerimi shpirteror, mjerimi mendor, mjerimi intelektual, mjerimi ushqimor, mjerimi i ndershmerise, mjerimi i virtyteve, mjerimi pasioneve, mjerimi vullnetit, mjerimi miresise dhe humanizmit, mjerimi artistik, mjerimi gezimit ne jete,shume i rendesishem eshte mjerimi i dashurise njerzore per gjithcka qe na rrethon…………ka dhe mjerime te tjera. Pere ky vullnet i zi dhe negativ per te mjeruar njeri tjetrin, sepse mjerimin e shkaktojme vete kunder njeri tjetrit. Dikur Balzaku ka thene ; mos kini frike nga Zoti, sepse Zoti na ka dhene gjithe keto te mira por ki frike vetveten ose nga njerzit. Njerzit e bejne te lumtur nje shoqeri ose e fusin ne erresire, ku gezimi ne jete do te jete sa ndricimi i nje ylli te larget ne erresiren kater aneshe te pafunde.

Te mos derdhet gjak shqiptari. Duhet te perpiqemi te gjithe se bashku, per ti ndalur te gjitha pyetjet qe ngrita me siper. Ne familje, ne shkolle, ne pune apo profesione te ndryshme, te afrojme kujdes dhe miresi per njeri tjetrin. Duke respektuar njeri tjetrin, ne respektojme vullnetin e Zotit .

Ne e dime shume mire se, mjerimi eshte mungese ushqimi, mungese strehimi, mungese pune, mungese dije, mungese profesioni. Besoj se keto jane shkaqet kryesore qe lindin dhune, tritol, gjakmarrje, vrasje, zili, vjedhje, tradhti………etj.  Duke qene vete familjar, ndjej dhimbje te madhe kur degjoj apo lexoj lajme, per mosha adoleshentesh dhe te rinjshe qe kryejne akte te renda, per shkak te mjerimit apo poshterimit, nga karshilleku i ndokujt qe ka me teper. Mirqenia nuk eshte virtyt por habitat apo thene shqip mjedisi ku jeton. Krenaria nuk eshte urti por forme sjellje ndaj tjetrit.

Te mos derdhet gjak shqiptari. Te luftojme mjerimin aty ku ekziston. Dikush e mbjell mjerimin per te perdorur njerez si skllever, ne menyre qe te ngope lakmine e tije qe shkon pertej Gobsekut te shkrimtarit Balzak. Mjerimi torturon shpirtin,  tundon zemren dhe tek njeriu i mire e jo me tek ajo pjese e shoqerise, qe per nje makine apo disa mijra euro, ose deshire per nje dhurate tek e dashura, ben veprim te dhunshem.

Ne. Bashke  me shoqerine civile, institucionet shtetrore, politiken dhe cdo gupim tjeter shoqeror, duhet te ndalim kete vale satanike qe perdor dhune, tritol, arme qe shkaktojne vdekje. Cdo shqiptar eshte i shenjte. Ne nuk duhet te lejojme qe atdheu yne te behet i padurushem dhe i pajetushem per vete shtetasit e tije.

U bej thirrje si shqiptar i veshur me veladonin e priftit dhe plot perulesi perpara Zotit, te ndalim dhunen, vrasjet, shperthimet, shkatrrimin e familjes dhe shoqerise nga vese te ulta dhe mjerane. Ne mund tja dalim qe Shqiperia te jete nje vend i mirqenies dhe harmonise. Le ti themi jo indiferentizmit, jo dhunes, jo gjakmarrjes, jo droges, jo urrejtjes ne parlament, jo tritolit. Le te ngrohim zemren dhe te heqim dore nga lakmija, tradhtia dhe urrejtja. Atdheu yne mund te jete neser nje vend normal. Do te ishte fatkeqsi qe keto shpethime tritolesh, te jene te organizuara per terror psikologjik kunder zhvillimit te vendit, sepse vjen momenti, kur pas dores se mirkuptimit dhe dashurise, vjen disiplina e Zotit, disipline e cila zbatohet nga njerez te ndershem dhe plot force morale. Ne nuk mund te lejojme askend te na shkaterroje kombin per shkak te lakmise per pasur dhe imoralitet.

Le te shkojme drejte Pashkeve te shenjta, ne paqe dhe harmoni me njeri tjetrin. Le te heqim dore nga urrejtja dhe ta meritojme jeten ashtu sic duhet te jete ne te vertet, me dashuri dhe harmoni, jo me zili, jo me mashtrim. Jeta ka vlere lumturie kur te gjithe jemi mire dhe kujdesemi per njeri tjetrin. Ne shqiptaret e meritojme dinjitetitn kur te japim shembujt konkrete te respektit dhe vlersimit per njeri tjetrin, duke e konsideruar kombin shqiptar nje familje me dashuri brenda nesh, dashuri qe do te na e zbrese vete Zoti, kur shpirti yne te jete gati ne pasterti.Jo gjakderdhjes shqiptare ne cdo aspekt te jetes.

KISHA ORTODOKSE PAVARUR KOMBETARE SHQIPTARE SHEN MARIA ELBASAN.

E shtune dt 22/03/2014

ATE NIKOLLA MARKU

 

Në Nju Jork, u kujtua ditëlindja e ‘Gjeniut të Kombit’, Mithat Frasherit

by

Ditën e diele, me 16 Mars, në Nju Jork, në Producers Club Theater Fredi Tollja prezantuan në fillim të këtij aktiviteti, një film dokumentar me të njëjtën emër, dedikuar jetës dhe veprës së Mit hat Frashërit,realizuar nga Pëllumb Lamaj/

Nga BEQIR SINA, New York/
NEW YORK CITY : Në qytetin e Nju Jorkut, disa blloqe larg rrugës Lexington (Hotelin Winthrop) është kujtuar ‘Gjeniu i kombit’, Mit hat Frasheri, i biri i Abdyl Frashërit dhe nipi i Sami Frashërit dhe Naim Frashërit, pinjolli i familjes së njohura të Frashërlinjëve, me rastin e ditëlindjes së tij 25 marsin 1880.  Njëqindetridhjetekatër vejtori i ditës së lindjes së tij, u mbajtë dje në qytetin e Nju Jorkut, nën kujdesin e pronarit shqiptar të kino-tetarit Producers Club, zotit Alfred Tollja, dhe e inicioi dhe udhëhoqi zoti Pëllumb Lamaj.
Aktiviteti në përkujtimi i ditëlindjes së Mit hat Frasherit, nisi me vendosjen e një kurore me lule të freskta në varrezat publike “Ferncliff” New York, ku prehen edhe eshtrat e tij, më pasë u bë një vizite të shkurtër në ish vendin ku ndodhej hoteli Winthrop, (Nju Jork – SHBA), vendi ku mbylli syt një herë e përgjithmonë, një nga figurat më të spikatura në politikën shqiptare në gjysmën e parë të shekullit XX-të.
Ky aktivitet në kujtim të ditëlindjes së tij vazhdoi në kinotetarin Producers Club me shfaqjen e filmit dokumentar mbi jetën e veprën Mit’hat Frashërit, një realizmim i bukur, ky, realizim i ish të burgosurit politik Pëllumb Lamaj, i cili jeton në shtetin Nju Xhersi, dhe ka vuajtur 11 vjet në burgun e tmerrshëm të Spaçit, duke u arrestuar qysh në moshën 19 vjeçare.

Ditën e diel, në Nju Jork, në Producers Club Theater Fredi Tollja, prezantuan në fillim të këtij aktiviteti, një film dokumentar me të njëjtën emër, dedikuar jetës dhe veprës së Mit hat Frashërit, realizuar nga Pëllumb Lamaj .

Duke i folur për figurën e tij, Lamaj u shpreh se : “Mit’hat Frashërit, që në atë kohë vinte në dukje se, “Shqipëria, është pjesë e vendeve të mëdha evropiane dhe zhvillimi i saj do të vijë pikërisht nga bashkëpunimi me vendet evropiane dhe SHBA-në”. Kjo ishte pika kryesore e programit të Mit’hat Frashërit, theksoi ai e cila u shkel brutalisht nga komunistët që pushtuan Shqipërinë, pas nëntorit të vitit 1944. Nëse kjo platformë e Mit’hatit do të ish aplikuar që në atë kohë, atëherë sot vendi ynë do të kishte standarde të tjera jetese. Sepse, lideri i Ballit Kombëtar, Mit’hat Frashëri, e bazonte alternativën e tij, mbi humanizmin dhe rritjen e standardeve të jetesës, duke pasur në qendër të vëmendjes integritetin e vendit dhe mbrojtjen e çështjes kombëtare. Ai zotëronte shumë mirë gjuhët e huaja: gjermanisht, persisht, turqisht, frëngjisht, arabisht, greqisht”, tha zoti Lamaj.
Më pas ai komentoi edhe filimin e realizuar prej tij  – duke thënë se ky film është i ndarë në katër pjesë dhe i kushtohet gjithë jetës së tij. “Në pjesën e katërt, sqaroi Lamaj është edhe zëri origjinal i tij, dhënë në B.B C në vitin 1949….Unë, shtoi Lamaj kam përdorur disa skena filmike të rrëzimit të bustit të diktatorit dhe disa ekzekutime origjinale që egzistojnë në arshivat e shtetit…Unë dokumentarin e kam futur në You-Tube , pra megjithëse e kam bërë me shpenzimet dhe mundin tim, e kam dhënë falas thjeshtë që bota shqiptare të mësojë historinë ashtu si është, e pacensuruar dhe të pa-tjetërsuar nga historiografia sllavokomuniste” pohojë zoti Pëllumb Lamaj.
Shpesh të kujtuarit e këtyre datave të ndodhura vite më parë, në diasporë, tha mikëpritësi i kësaj veprimtarie zoti Alfred Tollja, na shërbejnë edhe si një moment analize apo reflektimi për ne në disaporë, për të parë ashtu si nuk kemi pasur mundësin të shohëm ose njohim hsitorinë e vërtet të Shqipërisë, dhe se çfarë bën këto figura të ndritura të kombit tonë, sidomos gjatë kohës që qëndruan në mërgim – kohë kur regjimi diktatorial i anatemoi ata, si armiqë të vendit tonë. Mbasi faleminderojë zotin Lamaj, për veprimtarinë në kujtim të 144 vjetorit të lindjes së pinjollit të Frashërillnjëve, Tollja u shpreh se : “Mit’hat Frashëri,  është quajtur me të drejtë si nacionalist në politikën shqiptare, duke shkruar letra, promemorie, takime në konferenca apo takime me personalitete të politikës ndërkombëtare. Ka qenë kundër komunizmit në Shqipëri, madje si e pamë edhe në filmin dokumentar ai e ka konsideruar tragjedi fitoren e tyre, në 44-tën. Falë njohjes së disa gjuhëve të huaja, sipas shkrimve ai u përpoq në fushën diplomatike, brenda e jashtë Shqipërisë, për bashkimin në Shqipërinë etnike të ish-katër vilajeteve shqiptare, Janinës, Shkupit, Manastirit e Shkodrës. ”, u shpreh Tollja. Në fund të kësaj veprimtarie u shtrua një koktel nga mikëpritësi, dhe disa nga pjesëmarrësit, Agim Ternova, Eduard Dilo dhe Edmond Sejko, folën gjerësisht për njërën nga figurat më të spikatura të kombit tonë  Mit hat Frasheri , i biri i Abdyl Frashërit dhe nipi i Sami Frashërit dhe Naim Frashërit, nga familjet njohura të Frashërit, me rastin e ditëlindjes së tij 25 marsi 1880.

Kush po e fut në Kaos dhe përçarje diasporën shqiptare në SHBA

by

Lehtësisht, do të ketë një deputet në Europë dhe një deputet në Amerikë, nga shqiptarët!/

Nga Beqir SINA/

BENSONHURST BROOKLYN NEW YORK : Pavarësisht, nga fakti se maqedonasit janë dominuese në përfaqësitë e tyre diplomatike në vendet – ku ka mijëra emigrantë nga ky vend, prapë-se-prapë, shqiptarët nga ky shtet që përbëhet nga reth 28 përqind shqiptarë etnikë, nuk ka asnjë dyshim se me votat e ardhshme zgjedhore të diasporës shqiptare, kësaj rradhe do të jetë i fituar bile për mendimin tim “fare lehtësisht do të kenë një deputet në Europë dhe një deputet në Amerikë, nga shqiptarët.”   Por, nëse vetëm – vetë shqiptarët, këtë herë do të jenë realistë dhe të mos bien preh e “gabimeve” të më-parshme, pra zgjedhjeve të 2011. Kur për fajin e partive në Maqedoni ( kuptohet BDI-së, e cila mban përgjegjësin më të madhe si parti në Qeveri), që të tre deputetët e diasporës, ua morën “afrofe” partitë Maqedonase. Dhe, për ironi të këtij fati në Amerikë, ata fituan me 560 vota kundrejt 10 votave “qesharake” të shqiptarëve. Qeveria Maqedonase, i ka të regjistruar, zyrtarisht, dhe e di shumë mirë se ka më shumë emigrantë shqiptarë që jetojnë në SHBA, Gjermani, Norvegji , Austri , Itali , Belgjikë dhe Danimarkë , por ajo ka vetëm Australinë me më shumë Maqedonas. Ligji për Votim i diasporës është miratuar nga Parlamenti i Maqedonisë në shtator 2009 dhe tani të dhënat e votuesve jashtë janë të përfunduara nga disa grupe të ekspertëve të institucioneve të ndryshme shtetërore.

Për këtë është vendosur në lidhje se si do të votoi diaspora, dhe, është bër precizimi i dispozitave, gjegjësisht zgjedhja e deputetëve të bëhet sipas modelit të shumicës dhe nga tre kontinentet Afrikë- Europë, Amerika Veriore dhe Jugore si dhe Australi dhe Azi, që të zgjidhen 3 deputet.

Tash për tash janë zgjedhur tre kandidatët shqiptarë nga diaspora, dhe ata janë nga BDI-ja, e cila si më e “zonja”, e para i doli në ballë kësaj “supersfide” me kandidatët shqiptarë nga diaspora, të paktën kështu mund ta quaj strategjinë e BDI-së në Amerikë.

Bashkimi Demokratik për Integrim – BDI, ka zyrtarizuar emrat e tre kandidatëve të diasporës që do të garojnë në zgjedhjet parlamentare që do të mbahen me datën 27 prill. Përfaqësuesit e shqiptarëve të Maqedonisë në Amerikë, do të dalin me kandidatin Tefik Abdullai nga diaspora shqiptare në SHBA, diaspora shqiptare në Australi do të garojë me Driton Maliku, ndërsa për diasporën shqiptare në Europë garon kandidati Ismail Beluli.
Pra, është më se e qartë se dy deputetë nga tre të zgjedhurit e diasporës  nëse nuk ka nxjerr “mësime nga pësimi” BDI-ja, që patën në zgjedhjet e 2011- tash më 27 prill do të kemi të sigurtë dy deputet shqiptarë.

Por, në pyetje është “A do t’i ken shqiptarët të sigurtë dy deputetë, në SHBA dhe Europë “? kështu si u veprua kësaj radhe në zgjedhjen e kandidatatëve nga diaspora shqiptare!!!    Për këtë, nuk mundem të flasë se çfarë po ndodh në Europë dhe Australi, ku pretendohet të sfidohet kandidati Maqedonas! Por, jam shumë afër asaj se çfarë ndodhi dhe po ndodh me zgjedhjen e kandidatit nga diaspora shqiptare në SHBA – Fjala është për takimin që ka ngjallur debate të mëdha – takimin e mbajtur në Çikago – Illinois më 2 Mars 20014 në Qendrën Kulturore Shqiptare.

Ky takim ka qenë tipik i nivelit dhe praktikave komuniste, në diasporë, dhe të kujton ato takimet të mbledhjeve që mbaheshin në Këndin e Kuq – ose mbaheshin nga të dërguarit e partisë në diasporën shqiptare, me propoganduesit. Takimi i organizuar dhe i drejtuar me “propotencë” nga Konuslli shqiptarë në Çikago – zoti Jakup Rexhepi,  për arsye dhe shkaqe që askush nuk i di, krijojë qysh në ditën e parë vetëm “kaos dhe përçarje”, “shantazh dhe frustim” të qëllimëshm me atë pjesë të diasporës shqiptare në Çikago.

Dhe kulmi i këtij “takimi” të porositur, ishte “presioni” ose mënyra se si i shantazhoi zoti Rexhepi, ndaj pjesëmarrësve duke e limitizuar zgjedhjen e kandidatit nga diaspora shqiptare në SHBA, “brenda dy – tre ditëve, dhe nuk la aft tjetër” simabs konusullit Rexhepi, qysh në fillim të kësaj mbledhje. E cila, filloi e mbaroi vetëm me kushtëzime që edhe nga vetë përfaqësuesit e BDI-së, që kishin ardhur nga Maqedonia, për këtë qëllim – u kundërshtuan disa herë.

Mirëpo Konsulli Jakup Rexhepi, nuk “lejojë” në asnjë çast që situata t’i dalë atij jashtë kontrollit, mbasi ai e diktojë atë deri në zgjedhjen e Tefik Abdullait.

Konusulli Rexhepi, në vendimin final të ditës së dytë të kësaj mbledhje – nxorri përjashta dhomës ku mbahej mbledhja disa veprimtarë të dalluar të këtij komuniteti,nga Çikago,  njerëz të dëshmuar nga ky komunitet si patriot dhe atdhedashës me vite në diasporë – luftëtar të paepur të çështjes shqiptare në diasporë. Dhe, të vetmin gazetar që mbulonte ngjarjen, dhe kishte udhëtuar nga Nju Jorku, duke iu kërkuar atij të dali jashtë, sepse, mbledhja simbas konusllit Rexhepi “ishte me “Dyer të mbyllyra”.

Kjo lloj mënyrë e të zgjedhurit aspak demokratike, megjithse shqiptarët këtu jetojnë në vendin kampion të demokracisë në botë, duhet të analizohet, sa shpejt nga BDI- ja. Kho e humbur do tu kushtojë shumë shqiptarëve të Amerikës. Ajo duhet t’a shkarkojë për mendimin tim në vend Konusllin e saj në Çikago, përndryshe pakënaqësia në rritje – mund të çojë deri në humbjen e deputetit shqiptarë nga Diaspora. Në qoftëse duan që të përkrahet nga disapora shqiptare në Amerikë, Tefik Abdullai, duhet të punohet ndryshe mbasi si thotë shprehja popullore “Uji shkon në mullirin e Armikut” me këtë mënyrë.

Ndërkohë, që vetë shqiptarët e emigruar nga Maqedonia, në SHBA, Dibra e Madhe, Kërçova dhe Struga edhe këta tani duhet të lënë me një anë mërit dhe zënkat, se nuk është koha më për të tilla “prova”, të cilat i kan kushtuar shumë kësaj diaspore , prej nga koha e “Ish Jugosllavisë” dhe ajo e regjimit komunist në Shqipëri,. Të cilët punuan  me parrullën komuniste “Përça e Sundo”

Shqiptarët në diasporë, tani nuk duhet të harojnë se në vitin 2011 në diasporë fituan kandidatët maqedonas si pjesë e marrëveshjes së BDI-së me VMRO-në. Tani ka ardhur koha për një përfaqësimin të interesave të kombit shqiptarë dhe se ka ardhur koha që ky përfaqësim në veçanti në rastin e diasporës ti jepet përsëri BDI-së, meqense, ajo qe e para që u angazhua në këtë zgjedhje. Tani, është shumë vonë për patitë e tjera, ose individë të veçantë të hyjnë në garë ose të bojkotojnë regjistrimin e disaporës shqiptare, ashtu si po kërcënojnë disa shoqata dhe individë.

Unë nuk jamë me as një parti dhe asnjëherë nukë kam përkrahur ndonjë parti nga Maqedonia, por u bëjë thirrje mërgimtarëve shqiptarë nga Maqedonia të mos humbasin kohë dhe energji me njëri tjetirn, duke u marr me atë se si u zgjodh Tefik Abdullai, por t’a mbështesin atë duke u regjistruar dhe shkuar të votojnë më 27 prill. Të tregojnë edhe një herë veten siç e treguan për çlirimin dhe pavarësinë e Kosovës, dhe luftën në Maqedoni në vitin 2001, ku roli dhe kontributi i kësaj diaspore ishte historik.

Tani shanci i erdhi në dorë të zgjedhi një shqiptarë, pavarësisht se është i BDI, PDSH, RDK, DR, apo PPD . Mbasi,  me Kodin e ri zgjedhor, për herë të parë diaspora e Maqedonisë, do të ketë mundësinë për të zgjedhur përfaqësuesin, i cili do të mbrojë interesat e tyre në Parlamentin e Maqedonisë, dhe do të jetë zëri i një shqiptari nga shqiptarët e Amerikës. Megjithatë, edhe pse përkundër “dëshirës” së diasporës shqiptare nga Maqedonia, që edhe diaspora të përfshihet në zgjedhje, me kandidatë të përcaktuar nga udhëheqsit e partive shqiptare në Maqedoni dhe shumë paqartësive që u përcollon