Shani Pnishi/

Përvjetorin e katërmbëdhjetë të shpalljes së Pavarësisë së Kosovës, Konsullata e Përgjithshme e Republikës së Kosovës në Toronto të Kanada e shënoi së bashku me organizatën hebreje të këtijh qyteti “Yad Vashem”. Të dyja bashkorganizuan ekspozitën me fotografi të shqiptarëve të Kosovës dhe trojeve tjera shqiptare që i dolën në ndihmë popullit mik hebre në periudhën më të vështirë për ta, në Luftën e Dytë Botërore. Ekspozita e quajtur “Besa- Kodi i Nderit” u hap në prani të një numri të konsiderueshëm të komunitetit shqiptar dhe hebre në Kanada. Ngjarjen e përshëndetën me mesazhe dashamirësie edhe kryeministri i Kanadasë Justin Trudeau dhe presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani. Në fjalën e saj presidentja Osmani vuri theksin tek njohja që vitin e kaluar i erdhi Kosovës nga Izraeli, ndërkohë që kryeministri Trudeau vuri theksin tek fjala shqipe “besa”, që do të thotë premtim dhe që u vu në funksion të ndihmës së hebrenjve gjatë okupimit nazist.Në fjalën e tij konsulli i përgjithshëm i Kosovës në Toronto Donat Syla ndër të tjera u shpreh: “Tashmë dihet botërisht se shqiptarët ishin ndër kombet e vetme në botë të cilët gjatë periudhës së Holokaustit nuk i dorëzuan hebrenjtë që po persekutoheshin gjithandej në Evropë. Përkundrazi, Shqipëria ishte i vetmi vend evropian që kishte më shumë hebrenj pas Luftës së Dytë Botërore sesa para saj. Nëse gjurmojmë më thellë në histori ky nuk është akti i vetëm human që shqiptarët kanë bërë për hebrenjtë në të kaluarën. Autori Noel Malcolm në librin e tij ‘Agents of Empire’ tregon se në shekullin XVI kur hebrenjte po persekutoheshin në Evropën Perëndimore ata po gjenin strehim në trojet shqiptare. Sipas tij, në vitin 1520 së paku 2700 hebrenjë që kishin ikur nga pjesët e tjera të Evropës ishin vendosur në Vlorë. E Vlora është vendi ku shqiptarët shpallën pavarësinë në vitin 1912 për të jetuar në një shtet të përbashkët, por për shkak të padrejtësive historike një pjesë e konsiderueshme e territorit të banuar me shqiptarë mbeti jashtë territorit të Shqipërisë, siç mbeti edhe Kosova dhe shumë pjesë të tjera në ish- Jugosllavi”.Kjo ngjarje mori edhe mesazhe përshëndetëse nga kryeministri i Ontarios Doug Ford dhe kryebashkiaku i Torontos, John Tory. Morën pjesë në ekspozitë dhe iu drejtuan me fjalë përshëndetëse mysafirëve ministri Parm Gill, i cili ka shërbyer për disa vite si ministër për Shtetësi dhe Multikulturë në Qeverinë e Ontarios, dhe konsulli i përgjithshëm i Izraelit në Toronto Idit Shamir, e cila shoqërohej nga zëvendesit e saj Shani Azulai dhe Jordan Falkenstein. E gjithë ngjarja u shënua me prezencën e përfaqësuesve nga vende të ndryshme nga mbarë bota duke filluar nga konsullja e ShBA Susan Crystal, Magdalena Pszczolkowska e Polonisë , Thomas Schultze e Gjermanisë, si dhe konsulli i Republikës së Maqedonisë Veriore Ilir Islami nga Maqedonia e Veriut. Në postimin e tij në Facebook, konsulli i përgjithshëm i Kosovës në Toronto pas kësaj ngjarjeje shkruan: “Ajo çka e bëri të veçantë këtë event ishte pikëtakimi në Kanada, në një sinagogë hebreje ndërmjet dy popujve të lashtë: shqiptarëve dhe hebrenjëve, të cilët kanë shumë të përbashkëta në rrugëtimin e tyre historik, por edhe në vizionin e tyre për një botë më të mirë në të ardhmen për dy kombet tona”.

Intervistë me Agron Damzin

Intervistoi: Marjana Bulku

1.Forca Korabi në vendlindje dhe po e tillë edhe larg saj,nga buron kjo forcë dhe vullnet për ti qëndruar afër problemeve që përjeton vendi amë?
“Forca Korabi” lindi si pasojë e sistemit burokratik dhe “kapadaivëve” të pushtetit lokal dhe atij qëndror. Anashkalimi i talenteve sportivë,yjeve të sportit dibran, si dhe atyre veteranë po ashtu dhe talenteve të rinj,nënvlerësimi i tyre apo lënia pas dore,na nxiti të themelonim shoqatën tonë ku vizioni ynë ishte pikërisht promovimi i këtyre energjive që liheshin në harresë.Përsa i përket energjive dhe forcës se nga buron ajo mund të them se janë pikërisht padrejtësitë e atyre që në emër të sportit apo të militantizmit politik jo pak herë abuzojnë por tek ne kjo fatmirësisht ka efektin e kundërt dhe na jap forcë dhe energji për të mos lejuar më shumë rënien drejt humnerës të vlerave sportive e atyre humane .Kur ne vendosëm të krijonim “Forca Korabi”ishte e paimagjinueshme pjesëmarja dhe dëshira për anëtarësim dhe mbështetje masive çka na bindi edhe më shumë se përtej tifozllëkut ndaj vlerave kompetitive në sport ne duhet të promovonim njerêzit , rininë , sportet si mundësi edukimi .E gjithë qytetaria dhe zonat periferike të Dibrës erdhën dhe na mbështetën më modelin më të bukur europian që nga Bicaj e deri në Klenjë dhe Qafë Buall.Pra pa u zgjatur janë padrejtësitë që shpesh herë na japin energji dhe forcë për ti kundërshtuar dhe ato pastaj shndërrohen në dashuri për vendin dhe ekipin e zemrës, si dhe veprimtaritë e tyre kompetitive në sport dhe jetë.
2.Kur e ndjetë fillimisht se Skavica do shndêrrohej në një kauzë që do ju afronte me kaq shumë miq dhe bashkëpunëtorë këtej dhe andej Oqeanit?
Me thënë të drejtën dashje pa dashje ne u rritëm buzë Drinit dhe termi Skavicë na rrinte si çekan që i rrinte fateve të përjetësisë së Drinit mbi krye..Kjo për arsye që dihen sepse qysh në kohën e monizmit projekti i hidrocentralit të Skavicës ishte në tryezat e vendimmarrjes së kohês. Më vonë ,në vitet e trazicionit termi Skavicë përdorej sa herë kishte zgjedhje si lokale po ashtu edhe qëndrore,pra dukej si fjalë “boshe” por qē kërcënonte zonat përreth Drinit si axhendë e politikës në çdo kohë.Që Skavica do të shëndërrohej në një kauzë për ne që jetojmë në SHBA mjaftoi dita kur ambasadorja Yuri Kim vizitoi Dibrën dhe disa nga vendet më të bukura atje,e kur për habinë tonë të madhe ajo deklaroi mbi investimin e Hidrocentralit të Skavicës si një vepër e madhështore e gatëshme për tu hedhur nga letrat në terren pa llogaritur aspak pasojat dhe mbytjet e një tërësie territoriale me mbi 30 fshatra e tokë bujqësore e dhjetra pasuri të tjera .Për fat të mirë ishin me dhjetra miq dhe bashkëpunëtorë që do të reagonim nga ky xhest i paprecedent i një diplomateje amerikane që shpërfill interesat e banorëve rrotull Drinit ndaj dhe ne vendosëm të mbanim qëndrimet tona dhe planifikonim aktivitete kundër këtij projekti mbytës territoresh. Veprimtaritë tona kundër ndërtimit të hidrocentralit të Skavicës u intesifikuan dhe u pêrqafuan nga mjaft qytetarë dibranë dhe jo vetëm ata që jetojnë në Nju Jork.Filluam të udhëhiqeshim nga patriotizmi dhe puna në grup çka bashkoi dhe afroi me ne persona me përvojë që dijnë të mbrojnë të drejtat dhe kauza qytetare nga organizata prestigjioze si Albanian roots, poe edhe individualitete të spikarur në komuniteti shqiptaro -amerikan.
3.A mund të na përshkruani hapat tuaja kundër projektit të Hidrocentralit të Skavicës?
Me thënë të drejtën deri sa morëm vendimin për ti dalë kundra këtij projekti kishim kohë që studionim ligjet e shtetit ku ne jetojmë, praktikat me hidrocentralet, pronën , benifitet energjitike, rrisqet .Nga ana tjetër prezenca aktive e ambasadores amerikane në Tiranë dhe propaganda e qeverisë na detyruan të hidhnim hapa të kujdesshëm dhe të ishim të ekuilibruar .Takimet e ndryshme me politikanë të New Yorkut dhe konsultimet me ta ishin hapat e para që në morëm.Ata na premtuan mbështetje por gjithmonë donin të dinin sa më shumë rreth projektit dhe të gjitha detajet profesionale në mënyrë që kërkesat tona të ishin të ligjshme . Gjithashtu ne konsultoheshim edhe me ekspertë shqiptar si ; me profesor Adem Bungurin në Shqipëri me qëllim që çdo material të ishte me baza shkencore dhe historike.Po ashtu kemi kontaktuar sistematikisht me gazetarin veteran Abdurrahim Ashiku , autor i veprës “ Po Dibrës jo Skavicës “ që i dha emër kauzës tonë .Ne nuk i patëm kurrë me vete politikanët edhe pse ata marrin vendime mbi fatet tona , por ne gjithmonë presim që edhe ata të mbështesin kauzën tonë për një Dibër pa hidrocentralin mbytës të Skavicës.Ne mendojmë se e kemi popullin në krahun tonë edhe pse ata duan sensibilizim sistematik dhe teansparent pasi propaganda qeveritare shpesh herë mashtron dhe e largon masën e popullatës nga e vërteta.
4-Si janë raportet e një kauze të tillë me qytetarët dhe banorët që preken nga ky projekt?
Duke parë emigrimin masiv të popullsisë ndjehet rreziku i heshtjes, harresës, zbrazjes territoriale.Por vizita ime e fundit atje disa muaj
më parë më mbushi me optimizimëm dhe shpresë pasi nga bisedat që kisha sofër më sofër e katund më katund sipas traditës sonë ndjeja se sa e dashur êshtë prona për ata banorë.Dua të cilësoj që ne dibranët jemi një popull i veçantë për sa u përket raporteve dhe mardhënieve me mikun, fqinjin ku bujaria dhe mikpritja janë të njohura botërisht tashmë . Por qytetarët kanë nevojë të mos tradhëtohen nga askush që kauzat e tyre të zgjidhen siç duan ata .
5.Po për raportet me politikën,politikanët apo vendimmarësit atje?
E vetmja gjë që nuk më shtetëson te kauza janë qëndrimi larg nga politikanët dhe vendimmarësit.Aq më tepër kur kjo kategori politikanësh janë akuzuar për lloj- lloj aferash korruptive dhe lidhje kriminaliteti.Përmetepër kur i njeh mirë ata pret akoma më pak prej tyre .E vetmja gjë që më shqetëson është masakrimi që kjo klasë politike po i bën popullit tim dhe sidomos Dibrës.Duke mos e llogaritur, duke i deleguar drejtues të dobët , duke mos ia parë dhimbjet, hallet .
6.A besoni vërtetë që ky projekt do të ndalohet?
!Ky projekt është shkatërrues për Dibrën dhe nuk do të bëhet , e kam theksusr këtë me bindje edhe në protestën që organizuam pranë OKB -së në nëntor 2021 . Dibranët e dy Dibrave ndaluan projektin e Radikês jur u bënë bashkë dhe tani Dibranët kudo janë prapë do bashkohen pêr ti thënë jo Hidrocentralit mbytês të Skavicës.
7.A ndjehen i tifoz në këtë kauzë apo luftëtar i saj dhe si do ta ndiqni nga kaq larg kundërshtimin e kësaj vepre,me çfarë mjetesh apo mënyre?
Kemi kaq kohë që e mbrojmë kauzën tonë me çdo mjet demokratik .Në asnjë rast për çështjet Kombëtare nuk e kam ndier veten tifoz,aq më tepër kur je organizator.Them që jam luftëtar dhe kur themi luftëtar nuk bëhet fjalë për largësi apo distancë.Shqipëria për momentin është në ditën më të keqe të saj,duke iu referuar statistikave dhe raporteve të DASH dhe organizatatve europiane.Dhe në këtë aspekt ne dibranët e New Yorkut po përdorim të gjitha mjetet demokratike sipas ligjeve dhe rregullave të Republikës së Shqipërisë si dhe ato ndërkombëtare për mbrojtjen e Natyrës,lumenjve,liqeneve,Faunës dhe Florës.Duhet të pohoj që kemi arritur të tërheqim edhe vëmendjen e politikanëve, ka nga ata që janë të ndjeshēm ndaj kauzës sonë . Kjo nuk do të thotë se ne do ti presim ata në pafundësi apo duke na mashtruar dita ditës por ata duhet të jenë përgjegjës si ne e madje më shumë se ne .Po planifikojmë protesta mbarë dibrane deri në anullimin e këtij projekti famëkeq dhe nuk kemi nêr mend të ndalojm

Kryetari i Vatrës z.Elmi Berisha i dërgon urimet më të përzëmërta vatranit Z.Petrit Alibeaj me rastin e zgjedhjes President i Shoqërisë Atdhetare Besa Besën. Në njoftimin e Shoqërisë u bë i ditur lajmi që gëzon komunitetin shqiptar të Bostonit dhe Diasporën Shqiptare të Amerikës. Në njoftim të Shoqërisë Atdhetare Besa Besën thuhet: “Këshilli i Përgjithshëm ditën e Dielë datë 20 Shkurt 2022 thirri anëtarët e Shoqërisë Atdhetare Besa Besën për kuvendin e njoftuar për këtë datë, sipas Nenit 26 të SH.A.B.B të 28 anëtarët që morën pjesë fizikishtë në këtë proçes si dhe 12 anëtarët që përdorën komunikimin virtual nëpërmejt Zoom,me votë të fshehtë anëtarët zgjodhën Këshillin e Përgjithshëm i cili përbëhet prej 5 anëtarësh.Mbledhja e veçantë e Kuvendit të Shoqërisë Atdhetare Besa Besën u mblodh bazuar në Nenin 38 i cili përcakton “Kur Presidenti largohet përgjithmon,zvëndësohet nga Zv.Presidenti ,nëse të dy largohen atëher drejtimin e merrë Sekretari”dhe kjo kërkon dy të tretave të votave të Këshillit të Përgjithshëm.Këshilli i Përgjithshëm me votë të fshehtë zgjodhi!President të Shoqërisë Atdhetare Besa Besën Z.Petrit Alibeaj!Zv.President Sami Ajdini Sekretari Z.Fadil Bregovina Arkëtar Z.Toli Prendi Ky rezultat u miratua me vendimin e Këshillit të Përgjithshëm i cili është organi më i lartë i Shoqërisë Atdhetare Besa Besën nr.24 datë 20.02.2022I urojm të zgjedhurve punë të mbarë në këtë mision dhe detyrë të lartë,me bindjen se do të çojnë akoma më lartë ermin e Shoqërisë Atdhetare Besa Besën,me punë të mira në dobi të komunitetit shqiptaro-amerikan dhe interesit kombëtar🇦🇱🇺🇸SHOQËRIA ATDHETARE BESA BESËNBOSTON,MASSACHUSETTS 20.Shkurt.2022

Nga Keze Kozeta Zylo/

Konsulli i Përgjithshëm i Republikës së Kosovës në Manhattan z.Frymezim Isufaj së bashku me stafin e tij organizuan në Kimberly Hotel ceremoninë e festimit të 14-Vjetorit të Pavarësisë së Kosovës.  Në mjedise komode të hotelit që shkëlqente nga dritat e Manhattanit kryeqyteti i botës i cili nuk fle kurrë dëgjohej zëri i bukur i Kosovës martire.  

Kosova e fitoi Pavarësinë me gjak dhe sakrifica të panumërta, më 17 shkurt të vitit 2008.  Qindra shqiptarë, trupi diplomatik i akredituar në Manhattan, z. Mark Gjonaj “Nderi i Kombit” ushtarë të UÇK-së si gjeneral Gani Shehu, Qerim Gjocaj që i ka dhënë dorën luftës, Blerim Gjocaj, Shpend Gjocaj etj, Federata Panshqiptare “Vatra” me kryetar z.Elmi Berisha, z.Agim Rexha president nderi i saj, editori i Diellit z.Sokol Paja, Botuesi i gazetës së mirënjohur “Illyria” z.Vehbi Bajrami, Gena Morina Bajrami e shumë të tjerë morën pjesë në këtë ditë të shenjtë të Kosovës.   

Ceremonia u hap me hymnin e Republikës së Kosovës interpretuar nga Banda muzikore drejtuar nga maestro z.Faton Macula.

Ambasadori Isufaj përshëndeti të gjithë të pranishmit dhe i uroi Kosovës përjetësi në Pavarësinë e saj.  Ambasadori Isufaj falënderoi Amerikën e cila me UÇK-në i dhanë Lirinë dhe Pavarësinë Kosovës, falënderoi Diasporën Shqiptaro-Amerikane për përpjekjet e saj të jashtëzakonshme si dhe Z.Mark Gjonaj ish Këshilltar në Bashkinë e Nju Jorkut i cili ka merita dhe kontribut të vyer në këto arritje.  Me duartrokitje u mirëprit fjala e diplomatit Amerikan në OKB, Ambasadori Richard Mills i cili shërben si zëvendës përfaqësues i Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Kombet e Bashkuara.

Ambasadori Mills ka qenë një anëtar karriere i Shërbimit të Jashtëm me gradën Ministër-Këshilltar, së fundmi shërbeu si i ngarkuar me punë i Ambasadës së SHBA-së në Kanada.  Ambasadori Mills falënderoi z.Isufaj për këtë aktivitet shumë të rëndësishëm dhe i uroi atij dhe nëpërmjet tij gjithë popullit shqiptar për Pavarësinë e Kosovës.

Ambasadori Ferit Hoxha përfaqësues i Republikës së Shqipërisë pranë Misionit te përhershëm në Kombet e Bashkuara i uroi të gjithë pjesëmarrësit për Pavaresinë e Kosovës.  Ambasadori Hoxha foli me krenari për arritjet ndërkohë tha se Kosovën dhe Shqipërinë e presin shumë sfida të tjera përpara.

Shumë emocionuese ishte dhe dhënia e një kopjeje nga origjinali i Deklaratës së Pavarësisë së Kosovës dhuruar nga znj. Lumi Hadri Divine, nje aktiviste e mirënjohur e Diasporës si dhe e bija e akademikut Ali Hadri, i cili gjithë jetën ia kushtoi Kosovës dhe popullit të tij. 

Pas ceremonisë pjesëmarrësit shijuan ushqimet e shumëllojshme me nga një gotë verë përpara nga Kantina e Verës “Stone Castle”.  Ata u argëtuan nën tingujt e bandës muzikore si dhe nën intepretimin e këngëve nga artistja e njohur Arbërie Hadërgjonaj.

17 shkurti është nje ditë historike për gjithë Kombin shqiptar dhe do të festohet sa të ketë frymë shqiptari mbi dhe. 

Së shpejti TV “Alba Life” do të sjellë kronikën e përgatitur si dhe intervistat me personalitete nga stafi i saj me z. Valbon Gërbeshi, Bujar Sadikaj me producent z.Qemal Zylo për 14 Vjetorin e Pavarësisë së Kosovës.

Gëzuar Kosovë, Gëzuar Shqipëri!

17 Shkurt, 2022

Manhattan, New York

Në këtë ditë përkujtimi e nderimi të gazetarit Bedri Sadiku edhe me çmimin “Naim Frashëri” nga Presidenti i Shqipërisë, Ilir Meta, e kujtojmë edhe për vlerësimet e mirënjohjet më të larta për punën e tij të gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja.

Bedriu për Rilindjen punoi në Prishtinë, në Tiranë, në Shkup, në Gjilan…, duke qenë reporter edhe nga ngjarje historike në trojet etnike shqiptare.

Ishim me fat historik që bashkë me Bedriun hymë në Kosovë nga Maqedonia me kolonën e tankeve të para të forcës më të madhe ushtarake planetare  NATO-s në Ditën e Lirisë – 12 Qershor 1999.

Raportimi dhe fotografitë e Bedriut për gazetën Rilindja që doli botim special për ditën e parë të hyrjes së NATO-s në Kosovë do mund të bëheshin edhe libër…Shkrimet-raportimet e Bedriut janë histori edhe për shumë ngjarje të tjera në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni e Luginë të Preshevës, përfshirë luftërat e shqiptarëve për të drejta, liri e pavarësi…

Është i paharrueshëm edhe udhëtimi im i parë bashkë me Bedriun në Shqipëri më 1 e 2 Maj 1992. Në Shqipëri shkuam pa pasaportë duke kaluar kufirin e hapur për dy ditë në Dibër-Peshkopi…

Behlul Jashari

Kryeredaktor i gazetës Rilindja nga  fillimet e vitit 2002 deri në numrin e fundit