E nderuar familja Bushati

I dashur miku ynë Asllan

Me keqardhje mësova lajmin e largimit nga jeta të bashkëshortes suaj të dashur e të paharruar Lumturije. Në emër të Federatës Pan- Shqiptare të Amerikës VATRA, të gazetës Dielli, në emër të të gjithë vatranëve e të familjes sime ju përcjell ngushëllimet tona më të sinqerta e më të dhimbshme për humbjen e bashkëshortes suaj të dashur e të shtrenjtë Lume.

Zoti ju dhashtë forcë për të përballuar dhimbjen për humbjen e njeriut të zemrës, bashkëudhëtares, fatit të jetës suaj.

Të gjithë bashkë si vatranë jemi pranë jush e familjes Bushati, familjarëve, miqve e dashamirësve tuaj në këto momente trishtimi e lamtumire.

I pikëlluar

Pranë jush dhe me nderime

Kryetari i VATRËS

Dr.Elmi BERISHA

NJOFTIMI NGA FAMILJA BUSHATI: LAJM SHUMË I HIDHUR

Familja e Asllan Bushatit ju bën me dije: vllezërve, motrave, nipave e mbesave, miqve, shokëve , vatranëve e dashamirëve, se më 27 Janar 2025 ora 6:30 (sipas orës NY) u largu nga kjo jetë bashkëshortja ime Lumturije (Lume) Bushati, nana e Klodë e Elës dhe Gjyshja e Erës.

Lumja lindi në Korçë më 8 dhjetor 1951, ku u rrit me dashurinë e kujdesin e mamasë, gjyshit, gjyshes, dajove e vllezërve. Pas mbarimit të shkollës 7 vjeçare në Vashtëmi, Korçë, kreu shkollën e tekstileve dhe gjimnazin në Berat ku punoi si ekonomiste për 7 vite. Me Lumen u njohëm që në Janar 1970 dhe u martuam më 23 korrik 1972.

Lumja punoi si nënoficere në Garnizonin e Elbasanit dhe shumë vite në Akademinë e Mbrojtjes. Me ardhjen në NY ajo u kujdes për mbesën Era, dhe gjithë familjen time. Një sëmundje e gjatë dhe e pa shërueshme ju shfaq në vitin 2004, 2011 dhe 2022 duke e mposhtur përfundimisht sot. Lutemi që shpiriti saj i mrekullueshëm të prehet në paqe e përjetësi.

Në kujtim të saj do të ketë pritje lamtumire në:

Funeral Home 726 Morris Park Avenue Bronx NY prej 3pm deri në 8pm të datës 28 janar 2025. Varrimi do të bëhet në ora 11am datë 29 janar 2025 në Woodlawn Cemetery 4199 Webster ave, Bronx NY 10470.

Për më shumë hollësi mund të na kontaktoni në: 917 669 2082.

Me respekt

Asllan Bushati

Dear friends,

The Albanian citizens in the Diaspora can vote for the first time in the Albanian Parliamentary elections!

*Registration ends March 4th, 2025*

*The registration link and detailed instructions are available on the official CCE website: https://kqz.gov.al/votues-nga-jashte/.*

*Register TODAY!*

It’s simple, quick & will ensure that Albania’s future reflects the dreams and aspirations of all its people, no matter where we are.

*MOS U ANKONI, POR VOTONI!*

For questions or help

Contact 347-398-6161

Or visit my office:

970 Morris Park Ave. Bronx, NY

In solidarity,

Mark Gjonaj

Driton Sinishtaj/

Malësorët në New York dhuruan 50 mijë dollarë për televizionin e Malësisë Tv Boin. Fisnikët e patriotët malësorë edhe një herë treguan vlera kombëtare e atdhetare duke kontribuar për fuqizimin mediatik, kulturor e atdhetar të Malësisë. Një medie e fortë do të thotë një Malësi e malësorë edhe më të fortë. Darka fondmbledhëse u hap nga nënkryetari i Shoqatës Malësia e Madhe Driton Sinishtaj i cili theksoi se Tv Boin ka shërbyer si një dritare informimi e argëtimi, një dritare transparence e motivimi për proceset e shumta nëpër të cilat Malësia ka kaluar. Tv Boin është është dritare lirie, arkivë e përbashkët për malësorët e Malësinë.

Kryetari i Shoqatës Malësia e Madhe z. Senad Lulanaj, falenderoi të pranishmit dhe vlerësoi lart televizionin Boin si dritaren e vetme të vendlindjes. Ai u shpreh se Tomë Bojaj me punën e tij ka hyrë në listën e heronjeve të Malësisë. Televizioni Boin u shpreh se ka dhënë një kontribut të madh për unitetin e malësorëve. Profesor Fran Camaj kryeredaktori i parë i këtij televizioni foli për jetën e Tomë Bojaj dhe fillimet e veta, u shpreh se Toma ishte guximtar i madh në një kohë kur Malësia ishte në terr informativ, ai hapi këtë televizion në ditën e flamurit 28 nëntor. Mes tjerash tha se fillimet ishin tepër të vështira edhe përkudrejtë se i refuzohej leja ai ndertoi objektin dhe filloi punën. Jozeph Dedvukaj Kryetar i Këshillit organizativ i cili udhetoi nga Michigani për të marrë pjesë në darkë foli për projektin në detaje dhe falënderoi të gjithë pjesëmarrësit për kontributin e tyre. Ish Gazetari i Zërit të Amerikës Gjekë Gjonlekaj foli për jetën dhe veprën e Tomë Bojaj.

Ai u shpreh se Toma ishte njeriu më interesant në Malesi, largpamës e patriot. Gjithashtu ai foli për rëndësinë e televizionit për Malësinë dhe diaporën.

Shkrimtarja dhe aktivistja Age Ivezaj foli për televizioni Boin, rëndësinë që ka për Malësinë dhe diasporën dhe nevojën për të ndërtuar një strukture të re për këtë televizion është investim i fuqishëm për ruejtjen e identitetit tonë kombëtar. Prof Anton Lajçaj theksoi se

jemi mbledh për një kauzë madhore që lidhet me rrënjët tona dhe identitetin tonë. Ky projekt nuk është thjeshtë një infrastrukturë, është një urë që lidh të kaluarën me të ardhmen.

Tv Boin ka qenë një dritare e hapur për Malësinë duke na mbajtur të lidhur me njëri-tjetrin dhe ndjenjat tona kombëtare. Avokatja Linda Nikaj foli per Televizionin Boin dhe rëndësinë që ky televizion ka për diasporën e Malësisë. Ajo u shpreh se na duhet Tv Boini se jemi unik, që përmes Tv Boin ta njohim njëri-tjetrin. Tv Boin është arkivë e traditave tona. Gjon Gjokaj, kryetar i Fondit Humanitar Trieshi përveç tjerash u shpreh de zëri i TV Boin është thelbesorë të ngrihet e të dëgjohet anembanë si zë kritik për mangësitë dhe nevojat e shqiptarëve në atdhe. Zëri i TV Boin do vazhdojë të jetë zëri i shqiptarëve dhe urë lidhëse mes atdheut dhe diasporës. Të gjithë folësit vleresuan lart kontributin e themeluesit të televizionit Tv Boin z.Tomë Bojaj dhe bashkëshortes së tij Sandrës e cila për vite me rradhë po vazhdon misionin e bashkëshortit të saj.

Nga Michigani morën pjesë Avokati Joseph Dedvukaj dhe Profesor Anton Lajçaj. Edhe përkundrejtë kushteve të papershtatshme të motit morën pjesë rreth 50 patriotë të cilët së bashku dhuruan rreth $50,000 dollarë. Një akt fisnik e patriotik që do të thotë shumë për Malësinë e të ardhmen e saj.

Nga Adelina Laçaj/

Me datën 11 Janar, 2025, Shkolla Shqipe Skenderbej, organizoi edicionin e pestë: Dëgjoni Zërat Tanë” me temë, Festat e Fundvitit dhe Dhuratat tona Simbolike. Aktiviteti u organizua në Brooklyn Height Library, New York. Në këtë aktivitet mori pjesë Kryetari i Shoqates Shqiptaro-Amerikane Skenderbej, zoti Imer Lacaj, sekretarja, znj. Alketa Ktona-Veshi, anëtarë të Shoqatës Shqiptaro Amerikane Skenderbej, grupi pedagogjik i shkollës, nxënës, prindër, gjyshër e dashamirës të saj.

Aktiviteti u hap nga nxënësit, Arelt Xhaferri, Erla Lamçe dhe Kelvin Rustani. Nxënësit shpjeguan rreth gëzimit dhe kënaqësisë së tyre për të marrë pjesë në këtë aktivitet, vlerësuan rëndësinë e grupimit të tyre në këtë librari, falenderuan bordin për krijimin e shkollës Shqipe “ Skenderbej” si edhe dhanë vlerësim për punën e mësueseve, të cilat kontribojnë në mësimin e gjuhës shqipe, ndërthurjen e kulturave të ndryshme dhe shpjegimin e lidhjeve që ato kanë ndërmjet tyre, kujdesin për ruajtjen e kulturës tradicionale shqiptare dhe avancimin e eksperiencave të ndryshme në jetën shkollore duke mbeshtetur dinamikën e saj.

Aktiviteti u zhvillua në dy pjesë. Në pjesën e parë të saj, nxënësit punuan me shtëpitë xhenxhefil, (Gingerbread House) në grupe të ndryshme. Ata patën mundësinë të zbukurojnë shtëpitë e krijuara me karamele me ngjyra, glazure dhe dekorime të tjera, të cilat nxitën imagjinaten e tyre. Përvoja për të prekur artikujt gjatë montimit dhe zbukurimit të tyre, ishte tërheqëse dhe mundësi për zhvillim të aftësive më të mira motorike. Nxënësit duke punuar, ndanë idetë, kontrolluan punën e tyre të përbashkët, dhe kështu sollën krijime të shijshme dhe vizualisht të këndëshme. Shpesh u ndodhte të shijonin përbërësit gjatë procesit, duke e bërë këtë aktivitet edhe më argëtues si për ta, edhe për të tjerë që i ndiqnin gjatë punës. Aktiviteti ishte një kombinim i përkryer i argëtimit, mësimit dhe gëzimit festiv.

Ndihmuan në sistemimin e këtij ambjenti të këndshem, grupi i punës me drejtuese nxenësen Simelba Xhaferri. Në pjesën e dytë të aktivitetit nxënësit prezantuan në powerpoint tema rreth festimit të Vitit të Ri në familje dhe dhuratave të cilat ata i vlerësuan si shumë të dashura e domethënese. Prezantuan punë në powerpoint nxënësit: Enzo Rustani, Erla Lamçe, Kelvin Rustani, Amara Hysolli, Jori Lamçe, Eneo Rustani, Emma Bermuça , Amelia Bermuça, Amara Spaillari, Aria Karaj, Kiara Laçi, Erisa Laçi dhe nxënësja Anja Kojku, të cilët sollën në sallë, pjesë të jetës së tyre nga mjedise të ndryshme si, familja, shkollat Amerikane, shkolla Shqipe Skenderbej, aktivitete në vende të ndryshme zbavitëse me familjen, si edhe rreth vizitave më të fundit në Shqipëri, me rastin e Vitit të Ri.

Ky aktivitet i ndihmoi nxënësit në rritjen e tyre personale. Ata u vendosën përmes eksperiencave të ndryshme dhe iu dha mundesia të zgjerojne perspektivat, si edhe të rrisin empatine për njeri- tjetrin. Diskutimi rreth dhuratave simbolike forcoi vlerësimin për gjestet domethenëse dhe mendimet të cilat qëndrojnë pas dhuratës. Ai ndihmoi në rritjen e mirënjohjes. Ndarja e temës personale para grupit, rriti edhe më shumë vetëbesimin për aftësitë që ata kanë në të folur para publikut. Shprehja e emocioneve në sallë, stimuloi frymëzim, për të ardhur me ide të tjera, edhe më të avancuara në të ardhmen. Vendosja e nxënësve në skenë tregoi dhe siguroi edhe një herë vlerësimin që i bën Shoqata Shqiptaro-Amerikane Skenderbej, këtyre grupmoshave. Nxënësit falenderuan edhe për dhuratat e marra në fund të Vitit, nga ana e Shoqatës, si edhe vlerësuan rëndësinë që ajo i dha këtij momenti. Më tej ata u ulën në tryeza, diskutuan rreth aktivitetit e të rejave me të cilat ata u prezantuan. Nxënësit falenderuan gjithashtu, zotin Elton Xhaferri, anëtar i Shoqatës Shqiptaro-Amerikane Skenderbej, i cili bëri të mundur sjelljen dhe vendosjen e porosive të miratuara nga bordi i shkollës në tavolina, për këtë aktivitet. Suksese në aktivitete të reja, Shkolla Shqipe Skenderbej! Paçi një Vit Akademik të sukseshëm e frymëzues !

12 Janar, 2025
Staten Island, New York

Rafaela Prifti/

Greg Nichio and his siblings are third generation Americans of Albanian descent, who were born and raised in the grocery business largely operated by Albanians in the Bridgeport area in early to mid-1900s. Through time business absorbed and adjusted to the big and small changes of the American economy and society that had its impact on the Albanian community. Today’s Crown Café is a spacious diner style that welcomes locals and visitors, while the framed black and white photos of the family store from the 1940s, old newspaper clippings placed above the book shelf to the right of the entrance tell a story of a vibrant town and driven folk which Greg remembers to this day. Though the current community seem to be rather dispersed in the most populous city of the state of Connecticut, the past of Bridgeport Albanians including its Vatra branch might be inspiring its comeback.

Greg basically started working in the store at the age of 12. Now in their sixties, Greg and his brother have owned and managed The Crown Plaza Café for decades. Their two younger sisters who worked at the store for many years saved money to pursue their own paths. Theirs is a family business in the full meaning of the word. The local ownership started as a warehouse or a wholesale establishment to chain stores and clients. Alongside the wall, there is nostalgic display of iron cast shop equipment, magneto phone, a pre-war sewing machine and other vintage style items. In the back of the kitchen area, there is the Albanian flag. Greg’s brother bought and put it up to honor his heritage, he says. The flag caught the eye of Besim Malota, Vatra’s Treasurer, a longtime Connecticut resident. On a winter day last year, on his route to work, when Besim picked up his cup of coffee as usual, he noticed the flag that was put up and asked Greg “Are you Albanian?” while pointing at the back of the store.

Greg says there are no exact numbers for the Albanian families and children of school age in the Bridgeport area. Going back a century, in 1925 the first church service in Albanian was conducted in a chapel located at Park and Fairfield Avenues. Ten years later the services moved to the Staples Bank Building and then the church organization was formed. It was renamed St. George Albanian Orthodox Church. In 1938 Fan Noli dedicated the new church. From 1929 to 1942, society Ylli was founded, the Ladies Society Teuta was organized, followed by the choir and the Sunday School. Down the street from the Crown Cafe, the Universal church yard is visible. Greg tells us that his grandfather who came from Korce was a big donor of the Albanian church. “He helped built the church and wanted to build a bigger one that had a balcony for the choir, but “Albanians don’t like to spend too much money”, he would say.”

Looking further back, Dega No. 24 Bridgeport Conn. Vatra Branch was organized on August 10, 1913. Besim brings to mind the large Albanian Bridgeport community of the late 1980s before numbers started to dwindle as the grandparents and then the parents passed away followed by the offspring’s moving out of the houses and relocating in the state or even in other parts of the country. Jumping in, Greg says that there are a lot of Albanians who live in Bridgeport now but don’t know one another. “Some of them who work as construction contractors in Stanford come to have breakfast at the Cafe on Sundays.”

The Crown Budget Market, a grocery warehouse was the first Chain Store of its time – “My cousin on my father’s side, Louis Theotis, came here earlier than others, and he was very wealthy. He started a grocery warehouse in Bridgeport with my great grandfather, his name was Atham, Pete Atham. His cousin owned a restaurant in Boston years ago. Albanians did very well for themselves,” recalls Greg. “At some point twelve or fifteen Albanians of my parent’s generation owned the warehouse that supplied over 100 grocery stores in the area. But they were stubborn and didn’t have much trust in each other. One thought the other one would cheat them. That’s what broke them apart. If they only had the trust, we’d bigger than Super Stop and Shop today. Some had little Mom and Pop stores. Some had big stores like my grandfather. He had three big stores like this size. Back in the ’50s, we had a store like this. It took care of the neighborhood. No big chains back then. The Crown Budget Market was the chain store of the time.”

End of part one.