Alfons Grishaj/

Për mosmirënjohësit: Bamirësia dhe ndera janë bahçja e virtytit që vijnë natyrshëm nga burimi i shpirtit dhe jo nga teprica e magazinave që kërkojnë hapësirë. Virtyti e gjen veten kudo, duke i shërbyer qëllimit të jetës. Ndërsa mosmirënjohja, egoja negative kërkon shpërndarjen e bacteries clostridium titani për të vrarë virtytin me forcën dërmëdhënëse të predeatorit që quhet: egomanjakizëm.

Poqese çdokush e kupton kufirin me dukete se e kam shkrojtur dhe më pare e vet në tranzicionin e jetës (më duket se e kam shkrojtur dhe më parë), parajsa do mbretëronte mbi dhe. Por, ja që, mosmirënjohësit , mendojnë se maratona e tyre është një sfidë në infinit për të dalë i pari, pa e kuptuar se nuk ka të parë dhe të fundit, por vetëm tranzicion.

Maratona e jetës starton me shkëputje për në destinacion. Në këtë shkëputje dallohen frutëdhënësit nga ato shterpë. Shterpaçët janë gjithnjë smirëzinj…dhe çfarë do të bësh për ta, nuk ua mbush dot humnerën që kanë në shpirt, ngaqë i mungon ndërgjegje për të shtruar qilimin e kuq nderimit mirënjohjes. Tek “Njeriu që Qesh” e Viktor Hygo, mbretëron një kuotë e famshme: “Mosmirnjohësi e urren diellin që e ngroh dhe e ndriçon.” D.m.th., Jetën !

Sa herë kemi dëgjuar dhe folur për mosmirënjohjen. Me mijra herë. Quota e mësipërme e Hygo është definicioni më ideal për mosmirënohësit që dekripton qenësinë e nihilizmit në errësirën e skutave të ndërgjegjes së degraduar. Ka dy lloje bamirësish, morale dhe materiale. Që të dyja , njëra më e rëndësishme se tjetra. Nëse e para njihet si kulm për një jetë pakokëçarje, për mua, moralja mbetet çelsi!

Materialja, është një krah i përkohshëm, mbase mund të ndihmojë për të dalë dhe në det të çmendur, por moralja të ngre në harmoni qiellore. Nëse humb moralen, ke humbur gjithçka. Po humbe pasurinë, ke humbur gravurën e varrit të bukur, por jo varrin legjitim poqese nuk zgjedh krematorium.

Po ! Ka dhe mosmirnjohës dhe varrmihës të vetvetes, të cilët prodhojnë kontrast të panevojshëm në dritë-hijet e portretit vet. E them këtë, se po t’a respektosh mirenjohjen… bëhesh më i arsyeshëm, më racional, më brum i përdheshëm, më shpirtmadh, më besnik, më njerëzor, më largpamës, më mendjehapur, më i kujdesshëm, më vëllazëror. Dhe jo skutaxhi…, i pabesë, manipulator, gënjeshtarë, egomanjak dhe Asmodeus !

Ndodh që mosmirënjohësin e kemi në krah të djathtë, në rreshtin tjetër, përballë , në sallë, mbase mik në shtëpinë dhe bukën tënde… Mosmirënjohësi që shpërdoron “çelsin” e bujarisë, hapjen e portës tënde është më i poshtri dhe me i pabesi në sojin e vet. Sado që justifikimi i mosmirënjohësit përpiqet të qëndisë integritet me aureolë të rreme e bën rastin flagrant mosbindës dhe qesharak.

Mosmirnjohja mbetet reflektimi i karakterit, damka e lakuriqësisë qënies dhe nënqenies njeriut-majmun.

Alfons Grishaj/

Në botën e qytetëruar FAKT është evidencë e pakontestueshme, provë reale që tregon dimensionet e ngjarjeve të fushave të ndryshme në kohë dhe hapësirë. Fjalën Fakt mund t’a sintetizosh në të gjitha ngjarjet që njeriu ballafaqohet me rastin flagrant të patjetërsueshëm, ose akumulimin e ngjarjeve sistematike të së njëjtës këmbanë. Sot ne do fokusohemi në prizmin e gabimit apo fajit që vërteton tetëcipërisht (octagon) ngjarjen.

Në kohen e PP-së , fakti qe irelevant, kopsitur sipas propagandës ordinere, e cila ndërtohej sipas nevojave të gangsterëve pushtetëmbajtës. Nëse lindte dëshira të hiqnin qafe një njeri të papëlqyeshëm, fabrikonin një mijë “fakte” deri në ilaritet. “Fakte” që gjykatësi humbiste udhën e “betimit”, duke i hapur udhë njeriut të ri të socializmit për t’a paraqitur sajesën si “armë të fuqishme” dhe pas 50 vitesh, ligësi trashëguese breznore.

Mendoj se, ligësia ujitet nga injoranca dhe përhapet nga urrejtja e klasës së ulët që përpiqet të bëhet protoganiste pa qenë e aftë të kualifikohet në shoqërinë elitare. Sepse shoqëria elitare ka tjera dimensione që nuk lidhet me kampionatin e hunjve të njeriut primitiv, i cili ngatërron kufirin e thiut në thark me asfaltin e civilizimit. Prandaj primitivizmi viktimizon në çdo moment hapësire ngaqë është mësuar me diapazonin e kërrabës, sopatës dhe kmesës. Liria perëndimore e filtron lodrën e kasnecit primitiv që rrah gjoksin si majmuni pa thënë një fjalë njerëzore.

Ligji është ai që mëson rrugaçin anatemues për character assassination, defamation, harassment, obscenity, child pornography, incitement, inçizim ilegjitim etj… duke denuar në bazë të ligjeve në fuqi. Dhe kur shpifjet janë publike në socialmedia, emaila etj, janë fakte të pakontestueshëme që lehtëson gjykatën të finalizojë verdiktin. Përballë FAKT çarmatoset dhe avokati më brilant (jo më mendja varfanjake amorfe që bredh kafeneve si prima dona), që mundohet të bëjë deal me të keqen!

Vitgenshtain thoshte: “ Hesht , për atë që nuk mund ta thuash.” Ndërsa populli thotë: “ Mos ia ban kujt atë qi nuk ke dëshirë me t’a ba kush!” Po pyet gjirizi pseudo-mediatik ?!

Para pak ditësh, një mikut tim iu deshën njëzet minuta gjygj për të përmbysur një barrë shpifjesh nga fundërrinat e pseudomediave që s’kanë pasur kurrë laps as letër, ndërsa tani kanë bërë ca nevojtore mediatike dhe përpiqen për të lozur me dinjitetin e tjerëve , duke ngatërruar “freedem of speech” me oazin e pisllëkut e të shkuarës tyre traumatike.

Kulmi i të keqes nuk mund bëhet kurrë këmbanë dëgjimi apo piramidë kulti dhe poqese e ka folenë në institucione fetare, përkundrazi duhet luftohet fuqishëm dhe kur petrahili bën paqe me gënjeshtrën që dëmton imazhin e besimit. Kompromisi me erë nuk vlen në asnjë kusht apo rrethanë.

Papa Piu XII ishte shënjestruar nga Hitleri për t’u grabitur. Fyhreri urdhëroi Gjeneral Karl Wolff që të kryente grabitjen. Gjenerali u takua me Papen , duke i dhënë lajmin e keq. Papa, jo vetëm që anashkaloi urdhërin e diktatorit, por i kërkoi Gjeneralit të lironte dy liderit e rezistencës që ishin dënuar me vdekje (“Urdhër” që Wolff e zbatoi pamëndyshje), pra, Papa nga “peng” u kthye në mbajtës skeptri. Çfarë tregon se, autoriteti i Zotit është më i lartë se vetë gjeneralizmi, nazizmi, fashizmi, komunizmi, fetishizmi, rrugaçizmi e soj e sorollop izmash që bien erë në udhëkryqin e jetës.

Kur flasim për FAKT, ndonjë mik apo mike ngatërron fjalen FAKT me fjalen emocion, biles duke i dhënë dhe emër!
Siç e kam theksuar dhe më parë, ne shqiptarët, amigdalen e kemi më të zhvilluar se kombet e tjera. Megjithëqë miqtë e mi anashkalojnë anatominë dhe psikologjinë, duke ngatërruar fjalën emocion me fjalën FAKT, që nuk i bën ata/ato të pamënçur, por të pavëmendëshëm , sepse kur FAKT quhet “emocion” nuk ka definicion.

Vendimi kundër së keqes, nuk është emocion!
Ngritja e zërit kundër pisllëkut, gënjeshtrës, shpifjes dhe degjenerimit shoqëror, nuk është emocion!

Denoncimi i hipokrizisë dhe gurëhedhësëve që fshehin doren, nuk është emocion! Përmendja e fakteve të pakontestueshme dhe shkeljeve ligjeve të një institucioni, atyre juridiko – shtetërore … nuk janë emocione! Mbrojtja e parimeve të lirisë dhe denoncimi i tradhëtisë, kaosit, nuk është emocion, por detyrë e shenjtë civilizimi, ligj!!

FAKT, ka dyer e dritare, ka një frymëmarrje të gjërë që mbrohet lehtë, por kur has shurdhësinë artificiale duhet të ngrihet zëri deri në kup të qiellit për të stimuluar membranat e korruptuara. Të gjitha arsyetimet e paarsyes nuk dekantojnë dot FAKT dhe nëse mundohemi të prodhojnë “logjikë të komprontuar sizmike”. Sepse, logjika e kompromentuar i ngjason mushqetës që ka një rreze të cunguar goditje.

Njihen shkencërisht pasojat e rritjes emocionale negative që vijnë nga abuzimi psikologjik që sjell shumë probleme tek i anatemuari që shpesh rrëshqet në disorder, duke u vetflijuar apo ndëshkuar ngacmuesin sistematik. Nganjëherë drama përfshin dhe personat ku shkaktuesi i traumës militon, sepse i prekuri mendon se e keqja më e madhe është frymëzuesi dhe shtruesi i terrenit se sa ngacmuesi! Në Amerikë kemi qindra raste të tilla. Në Shqipëri, mbetet dramë shekujsh.

Momentalisht, i urti zgjedh mençurinë, duke përkrahur gjykimin logjik për të preventuar jo të keqen që ka trokitur, por të keqen e madhe që vjen si pasojë e shkakut. Ndërsa arsyetimi i dobët lë terren të hapur përshkallëzimi alogjik, hipokrizia inkurajon të dobëtin për t’u paraqitur si viktimë dhe pse ka viktimizuar! Aktualisht intelektuali apo punëtori ka një shans për ti shërbyer shoqërisë kundër të keqes dhe nëse nuk e përdor atë shans, tregon amorpropin e tij/saj. Amorpropi i njeriut mbetet guacka mbrojtëse dhe nëqoftëse thehet…çdo veshje tjetër nuk e mbulon dot dobesinë e karakterit. Mendoj se, Jung kishte të drejtë kur e ndau psikikën në tre nivele: koshienca, jokoshienca personale dhe jokoshienca kolektive…

Duke e thjeshtëzuar dhe zbutur filozofinë brilante të thënies së popullit: “ Çdo fis e ka nganjë pis !” Përpiqem t’a thjeshtëzoj: Pisllëku nuk është pjesë e fisit, por e pisit! Dhe kur është fjala për gjakun e keq… mendoj se, nuk ka fjali më të bukur se, në çardakun e kopilave nuk lindin kurrë luanë, por këlyshë kopilësh !
Larg dhe afër: Rrugëtari i “humbur” heq vallen e mjeranizmit pa u bërë palë e ligjit, por e shpifjes kuturu, intrigave, amorilitetit dhe tradhëtisë, duke kërkuar shumë më tepër fakte…dmth, black hole të bëhet lojë tullumbacesh në pipat e fëmijëve që bëjnë mijëra fluska me shkumë sapuni?! Sa qesharake dhe tragjike! Tradhëtia bëhet ora e rruzullit ?!

Për një moment, m’u kujtua aria “Vesti la giubba” tek opera “Pagliacci” me tenor, Mario Lanza, i cili luan pjesën “tragjike” të Canios, paliaços tradhëtuar…Ai në skenë qeshte ndërsa brendai shpirti i tij thërmohej:

“Ridi , Pagliccio, e ognun applaudira!
Tramuta in lazzi lo spasmo ed il pianto
in una smorfia il singhiozzo e ‘l dolor, Ah!

Qesh, Kloun, dhe të gjithë do të duartrokasin!
Ktheje merzinë dhe lotët në lojëra,
Dhimbjen dhe ngshërimet në buzëqeshje, Ah!”

Alfons Grishaj/

Gjithë këto ditë është zgjuar armata e gazetarëve mediokër për të vënë në gijotinë Kryeministrin Kurti.
Nuk mbesin prapa dhe “politikanët” e shkëlqyer që nuk kanë lexuar asnjë libër politik në jetën e tyre, por, si Pisttacus erithacus që mëson pesëdhjetë deri në dyqind fjalë përmendësh, kakarisin si gjelat mbaje plehu. Tek ne, amigdala është më e zhvilluar se në kombet tjera, prandaj gjëmon Kasandra dhe Nostradamus për arkën neoniane që po moleps popullin shqiptar dardan. Ndërsa mendja “brilante” e karizmës së stisur jep alarmin, “Eureka”, duke shpalosur zgjidhjen “brilante” të Makron dhe Scholz.…

Dardania është një shtet sovran në rrethinat e kufirit nacional. Europianët duhet t’a kujtojnë gjakun e derdhur, luftën e perëndimit ndaj ardhacakëve nga lindja e errët. Pavarësisht strategjisë së djersës Ahtisaarit, diplomatët laramanë mundohen të shfrytëzojnë ndonjë mangësi juridike të “draftit” të tij . Por, Amerika nuk bjen kurrë viktimë e brajberisë politike. Ajo nuk ka dëshirë të lektiset midis zgjuarsisë artificiale dhe falsitetit politik, ngaqë përvoja e supershtetit ka kaluar të gjitha korentet dhe etapat politike botërore. Në raste të tilla, Amerika vë në plan thënien lapidare të Teodor Ruzvelt: “Speak softly and carry a big stick”.

Dardania dhe politikanët delitantë, nuk duhet të harrojnë ALFEN: Nëse dëshiron të jesh mik i Amerikës dhe të sigurosh mbrojtjen e saj , minimumi duhet të koordinosh veprimet, sepse Amerika është një perandori e ndërtuar nga një fuqi jashtë konceptit të thjeshtë njerëzor, dhe robi është shumë i pafuqishëm t’i bëjë karshillëk.

Amerika ka përfaqësuesit e vet nëpër shtete të ndryshme si dhe në Dardani. Kryeministri Kurti apo Presidentja Osmani, duhet të koordinojnë gjithshka me Ambasadorin Jeffrey M. Hovenier. Sipas Kryeministrit Kurti, bisedat e tija janë të përditëshme me ambasadorin amerikan. Atëherë Kurtit, duhet t’i kthehen kredencat e mohuara nga gjykimet epileptike brenda dhe jashtë vendit.

Amerika është protektori dhe zëri i të vërtetës i të gjithë popujve të shtypur. Veçanërisht ne shqipfolësit jemi borxhli Amerikës. Por, çadra e ditës me shi nuk funksionon gjithmonë borxh, sidomos kur rrufetë godasin ditën për diell, çfarë tregon se Kryeministri Kurti është në të drejtën e Zotit.…
Këtu nuk është loja e veriut, as kundër Kurtit (që nuk është kukull), por, “hales për peq” për t’a telendisur Dardaninë keq e më keq.

Amerika e di më mirë se askush tjetër se Vuçiqët e soj sorollopi i tij, sa herë janë ulur në tavolinat politike nuk kanë sjellur ndonjë gjë të re. Sipas “Klan Kosova”, Vuçiq pranon dokumentat por jo targat, duke treguar se ai dhe klani i tij nuk heqin dorë nga strategjia e vjetër. Në këtë rast dhe raste të tjera, amerikanët dhe Europa nuk mund të injorojnë lidershipin dardan në aksionet e veta shtetërore. Perëndimi nuk mund t’i bëjë simbiozë rrënjët e lirisë me zinxhirët e tiranisë, zinxhirë që vetë ata kontribuan për t’a shkulur nga toka e shenjtë e Dardanisë.

Aktualisht, Dardania jonë e shtrenjtë po kalon momente provokuese e destabilizuese. Diku rrahen forcat e KFOR-it, diku grabiten policë-oficerët dardanë…diku shpërthen eksploziv, dhe më keq: rrahen gazetarë !

Por në të gjitha të këqijat përbindëshe, ka një të mirë : Për herë të parë banditët serbë “pranuan” kufirin Dardan, dhe se tre polic-oficerët paskëshin kaluar kufirin serb për të marrë “këpurdha”. Se po mos ishte ashtu siç thonë serbët, përse do arrestoheshin policët dardanas në tokën e vet ? Ka gjë më qesharake dhe më të bukur se ky vetëkurthim ? Në vite, serbët thonin se Dardania është Serbi pra, nuk ka kufi! Po si ka mundësi që mendjet brilante të Serbisë e hëngrën sapunin për djathë në aksionin blic për të mbrojtur “kufirin e tyre”?! Zoti punon në mënyra misterioze.…

Siç e kam thënë në vazhdimësi: “Eshtë koha e shqiptarëve që jetojnë në rrethinat e 50 mijë kilometra katrore dhe nuk ka kthim prapa”. Qoftëse shqiptarët nuk e kuptojnë këtë, nuk është faji i të huajve që nuk na kuptuan kurrë!

Shqipëria dhe Dardania duhet të mendojnë për vete dhe për 10 mijë kilometra katrorë të Çamërisë, popullin tonë që jeton atje.

Shqiptarët duhet t’a mësojnë njëherë e përgjithmonë një gjë: Shitja e vetvetes, qoftë edhe për “Nobel Price”, qoftë dhe për një perandori pakufi, nuk shërben kurrë si lartësim, por si tradhëti. Shqiptarët duhet të jenë një zë në mbrojte të Dardanisë dhe udhëheqësve të popullit , të cilët po zbatojnë ligjet e shtetit .

Të mos qeverisë ligji? Faliment ! Të zbatohet ligji? Ulërimë!! Nëse ligji bëhet disfatist…cila është formula e ligjvënësve të huaj për të mbrojtur zhvillimet demokratike të kombeve të tyre?

James Madison thotë : “Nëse njerëzit do të ishin engjëj nuk do kish nevojë për qeveri”. Ndërsa unë them, engjëjt janë të përbotshëm dhe pranohen kudo, por jo vampirët që fshihen në diell dhe bëjnë kërdinë në terr pas shpinës së govermentit.

Populli shqiptar Dardanas është një popull virtuoz që di të studjojë, të bëjë politikë, luftojë e punojë për komb brenda dhe jashtë atdheut.

Zotni Kurti, Zonja Osmani, Zotni Konjufca, Zotni Haradinaj etj…duhet të kuptojnë se, “divide et impera” nuk duhet të funksionojë në lirinë e brishtë të Dardanisë.

Ne jemi një komb prej 15-20 milionësh dhe le ti shërbejmë bashkimit të çdo grimce nacionale për ti treguar botës se, historia e shqiptarëve është fillimi i historisë së Europës, dhe, mëshira dhe ndëshkimi vjen nga gjuha e patjetërsueme e popullit autokton shqiptar.