Gjethet e Arta/

Poezi Nga Gilbert Keith  Chesterton/

Pershtati ne shqip  per Gazeten Dielli-Merita B. McCormack –Vjeshte 2017/

Shih! Unë paskam mberritur në vjeshtë,

Kur të gjitha gjethet janë te arta;

Kur thinjat mbi koke dhe gjethe-artat bërtasin:

Viti dhe unë jemi tashmë te plakura .

Në rini kërkoja  te isha princ  mes njerëzve,

Kapiten në luftërat kozmike,  nje Titan ,

Madje edhe “barërat e këqija”

ishin sfiduese për yjet, une ndjehesha luan.

 

Por tani , kjo gjë e mrekullueshme në rrugë

Duket  si një dicka  shume njerëzore sot

Qe  shperndare si demokraci e papare

Shperndan miliona imazhe të  se madhit Zot

 

Në rini kërkoja lulen  e florishte,

Shtrire mbi toke a fshehur mes pemesh te larta ,

Por  tash, shoh se  paskam ardhur në vjeshtë,

Kur  te gjitha lulet dhe gjethet janë  te arta .

 

~ G.K. Chesterton: në “Princi i shthurur  dhe poezi të tjera”.

Arti :  “Vjeshte”, nga Frederic Edwin Church. Vaj  mbi kanavacë, 1875;

Museu Thyssen-Bornemisza, Madrid.