Nga Elida Buçpapaj/

26 vjet kemi parë maskën e Ilir Metës/

si lider i rinise socialiste,/

si deputet, ministër dhe kryeministër i PS,/

si admirues i Dritero Agollit/

si mik dhe armik i Fatos Nanos/

si besnik dhe kundërshtar i Edi Ramës

si lider i LSI dhe bashkëshort i Monika Kryemadhit

si opozitar dhe aleat i Sali Berishës,

si premier që e imitoi dhe e arrestoi liderin e opozitës

si i kapur me presh në duar në videon e Dritan Priftit

si kryeparlamentari dhe i votuari për president

me votat e partisë të Edi Ramës

gjithmonë ai ka luajtur rolin e dialoguesit, loyalit, njeriut të kompromisit, të deal-it

me qetësinë dhe dashurinë e tij proverbiale, por të shtirur

sepse njihet si një nga simpatizantët e Mehmet Shehut gjakatar

dhe tani papritmas Ilir Meta është vetvetja

ngre zërin, kërcënon, turfullon, fyen, shan dhe prapë kërcënon

në emër të speakerit të Parlamentit,

në emër të Presidentit të Republikës,

në emrin e rremë të votës së lirë,

sepse LSI njihet si formacioni që mbijeton në sajë të klientelizmit,

sepse po të deshte Ilir Meta,

po të kishte përdorur këto tone që po përdor sot,

si ithtar i votës të lirë

e kishte detyruar Edi Ramën të ndryshonte kodin zgjedhor me kohë,

si kusht, që në 1 prillin e 2013,

kur i shtrënguan duart njëri-tjetrit,

pasi ishin pështyrë me muaj e vite në fytyrë…