Nga Ilir Levonja/Florida/

 Opozitë më shumë se kurrë e ndjej sot peshën tënde. Dhe ndofta më shumë se unë, e do vendi. Veç do thosha, jo me fishekzjarre. Jo me kapsolla të mbetura duarsh. Pasi ajo godinë nuk është e Edi Ramës. Pavarsisht lojrave abstraksioniste që mendja e tij i ka qejf. Pavarsisht ngjyrave të ngatërruara. Që shpura e tij i quan moderne. Ajo godinë është e historisë së shqiptarëve. Dhe jo e atyre që vine e ikin.

Ndaj ne duhet të prishim një here e përgjithmonë. Faktin e goditjes me gurë, me kapsolla, me fishekzjarrë etj. Pasi mëkatet janë të njerzve, jo të asaj godine. E cila pikërisht falë dashjes së tyre thith lekë çdo vit nga xhepat tuaj. Lekë për lyerje e shlyerje. Modelime e rimodelime. Aq sa e kuqja është derdhur me një shumicë vrastare nervash.

Nuk e hap dot shtypin. Nuk dëgjon dot një television se, vetëm drogë. Deri dje, flitej për parcela. Për fluturakë a mushkonja qeverie. Aq sa ata që tregonin për ndonjë avion të ulur diku. Dukeshin krejt të marrë.

Sot po na dalin magazina. Veç magazina kudo. Tonra me drogë. Gjithë kazermat e braktisura, depot e grumbullimit etj. Kudo. Veç thasë të zinj me drogë. Mos e lini vendin të helmohet më. Pasi tregon se do të kemi një të ardhme Ku në vend që të përmisojmë jetën e qytetarëve. Do të merremi me luftën kundër karteleve. Atëhere edhe demokracia nuk është më demokraci. Por system luftrash midis uniformave dhe kartele. Një lloj lufte civile ku vdesin njerëz të pafajshëm.

Këtë që Kolumbia ka më shumë se tri dekada që po e bën.

Sinqerisht është dita jote, opozite. Ndaj marsho me drogë nëpër duar. Mjafton një kërkesë qoftë dhe simpatizantëve nëpër rrethe. I keni me mijra. Me siguri thasët, tufzat me kanabis do vijnë.

Kësisoj është më mire se sa kapsollat që hedhin disa të nevrikosur. Të cilët kujtojnë se e humbëm betejën. Asesi jo…

Madje zgjedhjet janë gjëja më e parëndësishme në këtë kohë për Shqipërinë. Qofshin këto për pretendimin e një presidenti konsensual. (Që kurrë nuk ka qënë i tillë). Qofshin ato të 18 qershorit…, aq më tepër pa reformat e duhura, ku të vdesi një here e mire përfaqësimi fiktiv i shqiptarëve në Kuvendin e tyre.

Sinqerisht nuk janë çështje. Janë teka. Pasi nuk gjë që nuk bëhet. Sidomos kur bëhet fjalë për çështje teknike.

Droga është çështja më e madhe. Ndaj mos i lini vetëm, luftëtarët, vëllezërit tanë në Itali e Greqi. Nuk e hap dot televizorin. Shqiptarët, gomonet, droga. Jemi bërë për turp.

Kështu është sot mesdheu. Gomone me sirianë, ose gomone me drogë nga Shqipëria.

Asnjë aleancë nuk vlen. Asnjë.

Ndaj them që marshoni me kanabis. Sillini ato thasë të zinj aty tek shkallët e këtij shakaxhiut të përparimit.

Droga do na kushtojë gjithçka.

Deri në ekzistencë.