Falenderimet e mia dhe mirënjohjen time më të thellë SHTËPISË SË LIRISË SHQIPTARO-AMERIKANE në Washington, anëtarëve të saj që nga më i largëti dhe më i panjohuri e deri tek miqtë e bashkëvuajtësit, të gjithëve ju, për mbështetjen e dhënë, kurajon, të gjithëve ju që m’u gjendët pranë dhembjes time më të rëndë e të gjithjetshme për mua, në tragjedinë time familjare, që deshët të qëndroj ende dhe deshët të më shikonit dhe atje ku më propozoi shteti, ambasador në Vatikan, si të thuash në një si mundësi më tepër për të folur dhe me Zotin tani, që më braktisi, por Zoti siç thotë Naimi ynë, është dhe brenda në krahëruar në formën e besimit…
Shtëpia e Lirisë më ka dhënë shumë, më ka thirrur në gjirin e saj dhe librat e mi, burgologjitë, i ka përuruar në metropolin botëror, në New York. Ju bëtë që unë të besoj se kam shpjeguar shumëçka, që vujatjen e kam kthyer në vlerë njerëzore, pavarsisht nga pengesat që nuk më ndahen as tani, që i sjell e kaluara, që i prodhon e tashmja…
Por nuk po zgjatem, tani unë jam i tjetër jete prej nate, i braktisur prej jetës time të dikurshme, dritës së saj, ndjehem pa qiell, mu përmbys mbi krye, dhe nga toka e atdheut kam veç pak vend, një varr që më thërret… më ka mbetur dhe dëshira për të gjithë ju për një jetë më të mirë, ndjesë nëse kam harruar nga ato që duhet të thosha, ndjehesh jashtë botës, jashtë vetes, hije që përvijohet nga drita juaj…
Mbarësi kudo, në familje dhe punë,
i dikurshmë Visar Zhiti