Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Key findings of the 2015 report on Kosovo

by

European Commission – Fact Sheet/
Key findings of the 2015 report on Kosovo/
Brussels, 10 November 2015/
2015 Enlargement Package/
The report on Kosovo is part of the 2015 Enlargement Package adopted today by the European Commission. The Commission concluded that Kosovo has made further progress; in October 2015, the EU signed a Stabilisation and Association Agreement (SAA) with Kosovo. This is a milestone on Kosovo’s path towards a European future. The SAA constitutes the first contractual relationship between the EU and Kosovo.
Political criteria
Kosovo delivered on two key international commitments. The Kosovo Assembly voted in favour of constitutional amendments to establish the Specialist Chambers in August, overturning an initial negative vote in June. The Chambers are to prosecute cases linked to allegations of human organ trafficking. Kosovo also confirmed its commitment to the normalisation of relations with Serbia by reaching agreements with Belgrade on long outstanding issues such as energy, telecoms and the Mitorvica bridge and on setting up an Association/Community of Serb-majority municipalities. Violent obstructions of recent plenary sessions by members of the opposition have adversely affected the functioning of the Assembly. This needs to be urgently resolved.
Many independent institutions and regulatory authorities are not operational. Both government and Assembly need to urgently ensure these institutions can carry out their duties, applying key principles of accountability, professional qualifications and merit. The recent election of the Ombudsperson was a positive development in this regard.
The government increased its focus on public administration reform. It made progress in the legal and strategic framework, but accountability and efficiency need to improve. Consultations with civil society should become more systemic. Parliamentary oversight of budget implementation should be reliable and transparent. Sound financial management across public institutions should be ensured.
Kosovo successfully adopted a substantial body of legislation in the area of rule of law. However, the judicial system still lacks accountability and resources, and it is prone to political interference. Kosovo should develop a track record in high level corruption cases. The setting-up of the Anti-Corruption Task Force was a first step. Organised crime remains an issue of major concern. The adoption of the human rights law package clarifies the roles of various institutions. However, implementation is hindered by a lack of resources, difficulties in access and a sub-optimal institutional framework. The public broadcaster continues to be vulnerable to undue political influence.
Kosovo continues to extend its participation in regional and multilateral cooperation arrangements. The status issue requires it to adopt an approach of patient pragmatism. Continuing commitment to the EU-facilitated dialogue with Serbia continues to be a priority.
Economic criteria
Very low levels of labour force participation together with high unemployment hinder economic development. The Council recommendations to Kosovo’s first Economic Reform Programme need to be followed-up. Economic growth dropped to 0.9% – below the ten year average of 3.5% – mainly as a result of political uncertainty and lower than expected private consumption. The persistent trade deficit reflects a weak production base and a lack of international competitiveness. An inefficient public sector and ad hoc fiscal policy making constitute significant fiscal risks. To boost competitiveness, further investments are needed in human capital and physical infrastructure. Political interference in the economy needs to be reduced.
European standards
Kosovo is at an early stage of alignment in most areas.Some progress was made in public procurement, but Kosovo should strengthen the capacity of its public procurement bodies. As regards financial control, good progress was made, but significant efforts are needed to ensure sound public internal financial control throughout the public administration and in state-owned enterprises. In other areas of approximation, Kosovo’s institutions have demonstrated their capacity to deliver on political priorities, particularly as regards preparation for SAA implementation. Capital movements remain largely free, and the Central Bank’s supervisory capacity is sufficient. However, there has been no progress in the field of competition. Agricultural development is hindered by low productivity. A general lack of interest in the environment negatively affects public health and the quality of life in Kosovo.
Key dates
June 2003: Thessaloniki Summit; the EU perspective for the Western Balkans is confirmed.
February 2008: Kosovo unilaterally declares independence.
July 2010: The International Court of Justice concludes that Kosovo’s declaration of independence did not violate general international law or Security Council Resolution 1244/99.
September 2010: The UN General Assembly adopts a resolution tabled by Serbia and co-sponsored by all EU Member States acknowledging the content of the advisory opinion of the International Court of Justice and welcoming the readiness of the European Union to facilitate a process of dialogue between the parties.
March 2011: The EU-facilitated dialogue between Pristina and Belgrade is launched.
January 2012: The visa liberalisation dialogue is launched.
October 2012: Feasibility study for a Stabilisation and Association Agreement between the EU and Kosovo is issued.
April 2013: The First agreement of principles governing normalisation of relations is reached in the dialogue between Serbia and Kosovo.
June 2013: Council authorises opening of negotiations on a Stabilisation and Association Agreement (SAA) between the EU and Kosovo.
October 2013 – May 2014: Negotiations on a Stabilisation and Association Agreement.
July 2014: Initialling of the Stabilisation and Association Agreement
May 2015: The Commission submits the Stabilisation and Association Agreement to the Council for approval.
More information at:
http://ec.europa.eu/enlargement/countries/package/index_en.htm
***
EUROPEAN UNION
EUROPEAN UNION OFFICE IN KOSOVO /
EUROPEAN UNION SPECIAL REPRESENTATIVE

PRESS RELEASE

2015 Report confirms Kosovo’s European path, points to key role of enlargement process in strengthening economic and political stability

Pristina, 10 November 2015
In a set of annual reports adopted today, the European Commission has assessed where the countries of the Western Balkans and Turkey stand in preparing to meet EU membership requirements, and sets out what needs to be done to address the remaining challenges.
Presenting the annual Enlargement Package, Commissioner Johannes Hahn said: “The current refugee crisis shows how crucial close cooperation between the EU and the countries in south-east Europe is. The EU enlargement process, covering the Western Balkans and Turkey, is a powerful tool to strengthen the rule of law and human rights in these countries. It also boosts the economy and promotes regional cooperation. A clear European perspective gradually transforms our partner countries and strengthens stability around our Union. Our firm commitment to EU enlargement, and to the conditions it involves, is therefore a long-term investment in Europe’s own security and prosperity”.
Samuel Žbogar, Head of EU Office in Kosovo/EU Special Representative, pointed out that despite a challenging year, Kosovo has witnessed some major achievements, most notably the signature and ratification of the Stabilisation and Association Agreement as an important milestone and the first contractual relationship between Kosovo and the European Union. “The Agreement will deepen political, economic and trade ties between Kosovo and the EU. It will form the main framework for the relations between the EU and Kosovo, further preparing Kosovo on its European path.”
Žbogar said that despite a delay in forming the institutions after the 2014 elections, they have managed to produce important laws: the judicial package and the human rights package – crucial for the visa liberalization process. But with the Kosovo’s Assembly once again blocked, key reforms that Kosovo needs are also being delayed. “Kosovo has no time to lose. The time lost pushes Kosovo away from a better future for its people, its children.”
Žbogar highlighted a number of issues from the report. “The recent fall in interest rates for business loans and recent increase in FDI represents an important progress supporting business development. A good progress has been made on developing a comprehensive strategic framework for public administration reforms and on improving legislation, but a continued strong political commitment is essential.
The system of the rule of law remains weak, courts remain slow and inefficient. Judicial bodies and law enforcement remain prone to political interference. Corruption and organised crime remain a key challenge and substantive efforts are needed to build a track record of convictions in such cases, including high level ones.
Kosovo has shown courage and political maturity in deciding to establish the Specialist Chambers to follow-up on allegation contained in the Council of Europe report. It has continued to take a constructive approach in its EU-facilitated dialogue with Serbia. A necessary and commendable sense of compromise has allowed for the agreement on the establishment of an Association/Community of Serb-majority municipalities in Kosovo, as well as agreements on telecommunications, energy and freedom of movement. Kosovo has handled well its migration issues challenges, with the migration figures for Kosovo coming down drastically.”
“Despite many challenges still ahead of Kosovo, we have reasons for optimism. With the expected ratification of the Stabilisation and Association Agreement by the European Parliament early next year, we will get a powerful vehicle for policy dialogue, reforms, and concrete change for the better for the people in Kosovo. The focus should now be on building a track record in implementing the Agreement. The EU will offer its support and advice to Kosovo in this important work”, Žbogar concluded.
Background on new presentation of Enlargement Strategy and Reports
The overarching enlargement strategy is now multiannual, covering the period of the Commission’s mandate. In addition to reporting on progress, much more emphasis is put on the state of preparedness for taking on the obligations of membership. The reports provide even clearer guidance for what the countries are expected to do in both the short and long term. Harmonised assessment scales are used, increasing comparability between the countries, and improving transparency of the accession process. This should facilitate greater scrutiny of reforms by all stakeholders. More on the new approach
For detailed findings and recommendations on Kosovo see: Kosovo MEMO
The Enlargement Strategy and the Kosovo 2015 Report is available at:
http://ec.europa.eu/enlargement/countries/strategy-and-progress-report/index_en.htm
The EU Office in Kosovo/EU Special Representative has produced a short video on the Kosovo 2015 Report, to show that a concrete purpose of the Report is to help Kosovo move forward in its political, economic and social development, in a way which has concrete benefits for the citizens. The EU does not just measure the progress; it supports it actively, both politically and through its main development instrument: the IPA funds.
The video with subtitles in Albanian: https://www.youtube.com/watch?v=yhurNm5r1zI
The video with subtitles in Serbian: https://www.youtube.com/watch?v=o5y7zJwfm3M
The video in English: https://www.youtube.com/watch?v=H5bpPsP4bi0&feature=youtu.be

MUSINE KOKALARI TORTUROHET EDHE E VDEKUR

by

*NËSE KA NJË NJERI NË KËTË RRUZULL, QË TORTUROHET EDHE E VDEKUR,AJO ËSHTË MUSINE KOKALARI./
*(Në vend të përgjigjes Elida Hektor Kokalarit, preferoj e citoj vazhdimisht Ismet Toton para pushkatimit : “Bota su përket atyre që ngrohen, Bota u përket atyre që digjen”)/
Nga Novruz Xh Shehu/
Mbas denoncimit të këngëtares Alida Hyska për përdhunim, paradoksalisht një grup autorësh, dolën jo në frontin për të denigruar krimet makabre të sigurimit të shtetit komunist, që ja ka kaluar c’do shteti komunist te Evropës lindore, por në denigrim të heronjve.
Alida Hyska u desh të ikte menjëherë në Gjermani, të largohej nga kjo atmosferë makabre. Ajo u detyrua të mohonte ato që kish denoncuar. Dhe kjo ikje dëshmon se ka grupe të caktuar, mbeturina të ish sigurimit, që kërkojnë të retushojnë me të gjitha mënyrat krimet monstruoze të Komunizmit, të cilat sa të jenë pa u gjykuar do të vazhdojnë të kutërbojnë kolerë e qelbësirëllëk në shoqërinë shqiptare.
Me këtë qëndrim të shoqërisë, politikës, inteligjencies, kjo virozë rrezikon do të transmetohet nga njeri brez në tjetrin duke u shndërruar në “Të sëmurët e përjetshëm të Europës.”
Unë qëndrova krah Alida Hyskut, duke dhënë në gazetat Shqiptarja.com , Minerva ( e më von u dha nga shumë gazeta si VOAL, Tema, rrjetet sociale etj) denoncimin e mëposhtëm:
” Kam këtë të dhënë nga Nipi i Musinesë, Hektor Kokalari, sot 87 vje:
“Musineja erdhi tek ne kur i vdiq nëna Hanushja, në vitin 1964. Erdhi ta përcillte për në banesën e fundit…Mu afrua dhe më tha:
-Në burg kam hequr më shumë nga ç’do parashikim.
E shikova me vëmendje. Nuk mund ta ndihmoja.
-Ne qeli më sollën një person lakuriq..
Musineja u drodh ndërsa e pohoi ketë fakt tronditës. Ndoshta e tha që dikush te hakmerrej! Ndoshta e tha se duhej t’ja thoshte dikujt ketë krim makaber!…Ndoshta e tha se duhej dikush ta merrte vesh (ajo ish e bindur se do të përmbysej sistemi i kolerës).
-Cili ishte?
– Se njoha…”
Vajza e nipit të Musine Kokalarit, Linda, ashtu si tërë ata që u revoltuan për “mbrojtje të nderit të humbur të sigurimit të shtetit” e “të të vërtetës për Alida Hyskun”, u revoltua për këtë denoncim duke dhënë argument se nuk është e vërtetë dhe duke ngritur patosin në mbrojtje të saj në shkrimin e botuar gazetën” Mapo” data 6.11. 2015, e gazetën “Tema”. Ajo e argumenton se “kam shpifur” mbasi nëna e Musinesë s’ka vdekur në vitin 1963 por në vitin 1964, Hektori babai i saj (që paska vdekur para dy muajsh,Pastë Paqe!) nuk mbushte 87 vjec këtë vit por 85 vjec, se Musineja s’ishte në burg por në internim, kur vdiq Aneja dhe se i ati ja thosh të tëra Lindës e s’kish se si të m’i thoshte mua!!!!!!! Dhe sipas këtyre argumenteve “të mëdha” ajo shkruan konkretisht konkluzionin e saj jo të cuditshëm
“Novruz Shehu nuk duhet të shqetësohet kaq shumë për imazhin e Musine Kokalarit….Imazhin e saj nuk e shkatërruan dot ata që e burgosën dhe e interrnuan tërë jetën dhe jo më një artikull delirant i mbushur me shpifje dhe fjalë të ndyra. Një fjalor i tillë rrugësh, nuk mund të qëndrojë në të njëjtin artikull ku flitet për Musine Kokalarin, pavarësisht se kujt i drejtohet”
Desha t‘i thosha zonjushës Linda dhe tërë atyre që përplasën duart me “ C’ja bëre mirë se na cau kokën!” të mbushur me xhelozi e cinizëm se për faktet e mëposhtëme unë s’mund të quhem prishës i imazhit të Musine Kokalarit:
1-Unë jam personi që kam realizuar botimin e 1000 faqe krijimtari te Musine Kokalarit
(Musine Kokalari, vepra, vëllimi i parë, vëllimi I dytë, 2009), ku vec veprave të saj të njohura, u botuan per here të parë dhe tema e doktoraturës Për Naim Frashërin ( ky jeni ju përkthyesja), Jeta ime universitare, Kolla e vdekjes (skica poetike), Korrespodenca, studime gjuhësore, kujtime te saj etj, si dhe monografia më vete “Vajza uragan Musine Kokalari”. Kjo pune voluminoze, duke ruajtur me skrupulozitet identitetin e shkrimve të autores,u vlerësua nga albanologu Robert Elsie me dy fjalë “Punë kolosale!”).
2- Mbasi mora firmat e dhjetra personaliteteve të personalitetetve të shkencës, artit, kulturës, i propozova presidentit të Shqipërisë për vlerësim dhe asaj ju dha titulli që meritonte Nder i Kombit” nga z. Bamir Topi.
3- Kam denoncuar në mediat e shkruara faktin makabër se Musineja prehet ende në varr me tela në duar (në rast se bisedën me motivin e qelisë Ju po e mohoni, dëshminë që kur e zhvarrosën e gjetën me tela në duar, e kam me shkrim dore nga Hektor Kokalari.) …Së bashku me nipin e saj Hektorin dhe kameramaninThemistokli Todhe, kam arritur te realizoj lejen per vendosjen në një varr në vete, ti hiqja telat e t’i shpija në MUZE, por s’munda. ( Vet familja e ktheu fjalën, kundërshtoi të nesërmen dhe ajo vazhdon në varr me tela në duar!)
4- Kam kërkuar me këmbëngulje ngritjen e shtatores së saj në Tiranë mjaft shkrime e intervista në TV si dhe ngritjen e Muzeut në shtëpitë e saj në Gjirokastër prej shtetit. Sipas dhe porosisë së ambasadorit amerikan Uidhers.
5 – Me Visar Zhitin dhe prof Italian Mario Gerco kemi arritur të mundësojmë në Ialli botimin e “Jeta ime universitare”
Po kush vazhdon të tentojë t’ja ulë imazhin e Musine Kokalarit?!
1-Është qëndrim i ulët deri në kanibalesk lejimi e qëndrimi në varr me tela në duar i Musine Kokalarit!
2-Është qëndrim aspak fisnik dhe aspak intelektual që të mos vendoset në Varret e Kombit shkrimtarja dhe politkanja e parë ( femër) shqiptare!
3-Ndërsa jepet një cmim me motivin e qëndresës në ambasadën amerikane, nuk jepet ende nga institucionet shtetërore shqiptare një cmim kulturor, apo politik me emrin e saj!
4- U dogj vitin e kaluar (2014) shtëpia historike e Musine Kokalarit në Gjirokastër duke u zhdukur një herë e përgjithmonë identiteti real i saj!!!! Aty banonte dhe mbante nën ruajtje ( me lejen e familjes rrënjëse Kokalari) dhe kish realizuar shtëpinë muze një e afërme e Musinesë. Nga media dhe shteti u trajtua sikur u dogj një kasolle në Malin e Gjerë. Ende s’kemi të deklaruar në media një versjon ligjor të dhënë nga hetuesia për arsyen e djegjes së kësaj shtëpie! Rastësi është ky fakt! (Cudi si s’u dogj shtëpia e shokut Enver pesëdhjetë metra më poshtë, Qoftë larg!, po u dogj e Musinesë!!! E cuditëshme!)
5- Duke mos u dhënë në Arkivin e Shtetit nga të afërm të Musine Kokalarit ,( shënime,ditare, kujtime dhe njëmijë përrlla etj. për të cilat vet nipi i saj Platoni!”) është penguar botimi i plotë i veprës së saj dhe për për pasojë është mbajtur i dëmtuar e i palotë imazhi artistic!!!
Vet Platon Kokalari ka botuar porosinë e dhënë në letra prej Musinesë: “ Dorëshkrimet i kam në një dosje plastmasi, ti dorëzosh në arkivin e shtetit e të lihen në shkrimet e Sotir Kolesë. Vërtet unë i kam mbledhur e përpunuar, por ai ka qenë mësuesi e frymëzuesi im…29. 1.1982.” “Nëqoftëse pësoj ndonjë gjë , sa për dorëshkrimet do ti vesh me dorëshkrimet eSotir Kolesë. E përsëris dhe një herë. …6 prill 1982.”
Në rast se do të kishim në dorë ditaret e saj, shënimet e saj, Musineja s’do të kish nevojë për askënd nga ne që se nderuam kur ishte gjallë e endej e vetme me virusin e kancerit në gjoks,me pendën në dorë duke shkruar midis të tjerash thënien e saj lapidare “ Tëshpëtojmë sa të mundim nga vlerat morale” ne do të kishim, kemi e do të kemi nevojë për Musine Kokalarin..
Tiranë, 8 nëntor 2015

PSE PALESTINA VOTOI KUNDËR KOSOVËS NË UNESCO?

by

Nga Gëzim Llojdia/
1.I hidhur ky lajmi për mos votimin e Kosovës në UNESCO.Për ta kapur 95 votat Kosova arriti deri në 92 vota dhe kundër saj u pozicionuan edhe një vend mysliman I njohur në botë për vuajtjet e mëdha në 50 vitet e fundit sic është Palestina. Vendi i ri është njohur deri tani nga 111 shtete, por jo nga Serbia apo anëtarët e Këshillit të Sigurimit të OKB Rusia dhe Kina. Për të fituar anëtarësinë e UNESCO-s, Kosova kishte nevojë për një shumicë prej dy të tretash. Nga 142 vende që votuan, 92 e mbështetën mocionin, 50 votuan kundër dhe 29 abstenuan, që do të thotë oferta ra shkurtë nga tre vota.”Pjesa më e madhe e vendeve të botës kanë votuar për Kosovën”, tha ,ministri i jashtëm Hashim Thaçi .Kosova është anëtare e Bankës Botërore, Fondit Monetar Ndërkombëtar dhe të Komitetit Olimpik, por ka qenë duke luftuar për t’u bashkuar me organizata të tjera ndërkombëtare për shkak të kundërshtimeve të Serbisë.”Rruga e Kosovës është i pandalshëm dhe ne do të aplikohet dhe të bashkohet me organizata të tjera, duke përfshirë edhe UNESCO-n edhe një herë,” tha Thaçi.
2.A ka punuar diplomacia jonë për këtë dhe ajo e Kosovës?Rezultati është tregues. Presidenti serb Nikoliç e përshkroi dështimin e Kosovës për të siguruar anëtarësimin në UNESCO si një fitore diplomatike.”Unë e përgëzoj Qeverinë e Serbisë, e cila ka investuar një shumë përpjekje diplomatike dhe nuk heqin dorë, edhe kur dukej se gjithçka ishte e humbur. Kjo vlen për të kuptuar politikanët në Prishtinë dhe në Tiranë se paaftësia e tyre solli këtë rezultat zhgënjyes. Por nga ana tjetër duhet kuptuar se Serbia ka punuar fort për të ndalur Kosovën në UNESCO,kur kjo ishte gati e siguruar.
Kam ndjekur me vëmendje gazetat e Kosovës prej ditësh në vend të treguesve të trashëgimisë kulturore ,ato paraqisnin faktin e kryer ,anëtarësimin në UNESCO. Serbët këta mjeshtër të manipulimit edhe këtë herë kanë çelur kanale diplomatike për të penguar këtë anëtarësim me çdo mjet dhe çdo kusht ,deri në mbërritjen e një rezultati që u shkon për shtat politikës së tyre. Po përse Palestina shkoi kah shteteve të tjera kundër Kosovës. Shqipëria vetëm një muaj më para i dha votë duke treguar se sa miope ishte treguar karshi kësaj politike dyfytyre të një shteti mysliman, që ka 50 vjet në luftë dhe ashtu si Kosova kërkon të drejta në organizata ndërkombëtare. Kanalet serbe kanë funksionuar si gjithnjë kundër shqiptarëve ashtu sikurse kanë vite, që shpërndajnë mashtrime dhe lajme të rreme.
3.
Me një pasuri të kishave të vjetra shekullore dhe manastireve ortodokse, Kosova ka mbajtur gjatë status pothuajse mitik për serbët që konsideron si djepi i besimit të saj shkruan një gazetë e huaj sot.
Kosova është një vend ku potenciali arkeologjik është i pambarimtë. Kjo tregon gjurmët e jetës të këtij rajoni shqiptarë. Dhjetëra lokalitet arkeologjike nga rreth 400 gjithsej të evidentuara në territorin e Kosovës deri më tani dhe të regjistruara në Listën e Trashëgimisë Kulturore për Mbrojtje të Përkohshme të Republikës së Kosovës janë të fokusuara në një guit të Kosovës cila tregon edhe seriozitetin e punës duke bërë jo vetëm identifikimin por edhe përcaktimin e vendodhjes si dhe të dhëna të tjera shkencore për zbulimet e territoreve arkeologjike, që ruan brendia dhe krejt toka e Kosovës.
Dr. Jusuf Osmani shkruan:”Gjurmët e para të banimit në Kosovë datojnë nga neoliti i hershëm (6000 vjet para e.r.). Këto gjurmë janë verifikuar dhe dokumentuar me gjetje nga hulumtimet sistematike arkeologjike. Rezultatet e fituara dëshmojnë për një civilizim të lartë të periudhës së neolitit.Koha e neolitit sipas studiuesve të kësaj kohe: përfaqëson etapën e fundit dhe njëkohësisht më të zhvilluarën të epokës së gurit. Ai përfshin një kohë që fillon nga mijëvjeçari i shtatë dhe mbaron nga fundi i mijëvjeçarit të katërt p.e.sonë. Arkeologjikisht neoliti ndahet në tri periudha të mëdha: e hershme, e mesme dhe e vonë. Edi Shukriu duke folur në një intervistë për pasurit arkeologjike, që ka Kosova ajo shprehet se: Një varg i lokaliteteve dhe i objekteve arkeologjike e meritojnë të përmenden me këtë rast, sepse Kosova ka thesar të vlefshëm arkeologjik dhe mjaft atraktiv, madje edhe për syrin e një vizitori. Sot dimë për shumë qendra dhe zona arkeologjike, peizazhe arkeologjike dhe monumente të luajtshme, për disa prej të cilave duhen jo shumë investime për t’i bërë atraktive për vizitorë. I tillë është kompleksi trashëgimor i Artanës,Novo Bërdës, Ulpianës, Vendenisit te Gllamniku, Municipiumit DD te Soçanica, Gradina e Llapushnikut, e Vlashnjës e shumë të tjera, përfshirë dhe komplekset e trashëgimisë ortodokse, që sot, mjerisht, mbahen të izoluara dhe që, pos që janë trashëgimi arkitektonike mesjetare, përmbajnë edhe trashëgimi arkeologjike. Nga objektet e luajtshme arkeologjike që kanë vlera shumëdimensionale shkencore e kulturore do të veçoja Monumentin epigrafik të Hyjneshës dardane nga Smira me labyrinthin rrethor unik, pikturimin shkëmbor parahistorik të Vlashnjës me drerin dhe shumësinë e spiraleve, hyjneshat neolitike që nga ato të Tjerrtores së Prishtinës, Bardhoshit, Varoshit, Mitrovicës e të tjera, si dhe Monumentin mortor nga Dardana/Kamenica, si monument guror unik dhe i rrallë, që i takon kohës së ekzistimit të shtetit dardan dhe që përmban tradita etnologjike para pushtimeve romake.
Trualli i banuar sot nga shqiptarët, ku bën pjesë edhe territori i sotëm i Kosovës, shkruan guida turistike , filloi të popullohej shumë herët, që në epokën e paleolitit (gurit të vjetër), mbi 100 000 vjet më parë. Janë të njohura një numër i madh vendbanimesh të tilla në territorin e sotëm të Kosovës, siç janë shpellat e Radacit dhe Karamakazit, si dhe shpella të tjera më të vogla.Popullimi i territorit të sotëm të Kosovës u rrit shumë në periudhën neolitike. Njerëzit filluan të braktisin shpellat dhe të përqendroheshin në vende të hapura. Banorët neolitike pëlqenin më shumë të ndërtonin kasollet e tyre në fusha dhe në tarraca lumore qëndrueshme, me ekonomi kryesisht bujqësore.
4.
Duke analizuar gjetjet dhe vendet arkeologjike të kësaj periudhe të rëndësishme thuhet se Territori i Vlashnjes gjendet në sipërfaqen e sheshtë të një tarrace shkëmbore (335 metra lartësi mbidetare) në krahun e djathtë të rrugës Prizren-Zhur, rreth 6 km në perëndim të Prizrenit. Në po këtë material theksohet se edhe vazhdimësia e jetës gjatë disa periudhave kohore si neolit i hershëm (kultura e Starçevës), neolit i vonë dhe i mesëm (kultura e Vinçës), eneolit (periudha e bakrit), periudha e bronzit, epoka e hekurit, periudha helenistike si dhe periudhat e antikitetit të vonë dhe të mesjetës së hershme. Materiali arkeologjik i zbuluar në këtë lokalitet hulumtuar në disa sezone që pas viteve dy mijë të mileniumit tonë, nxori në pah fragmente të shumta të enëve nga argjila e pjekur, vegla pune nga guri, stralli dhe kocka, si dhe zbutu Vlashnje. Fragmente të ndryshme të qeramikës me pikturim me vija gjeometrike janë dëshmuar këtu. Po ashtu edhe thika stralli, këto të epokës së neolitit, gjegjësisht të Kulturës së Starçevës, mileniumi i gjashtë, p.e.s.Figurina të ndryshme antropomorfe janë zbuluara gjatë gërmimeve të dekadës së parë të mijëvjeçarit të dytë (2002-2010), nga të cilat spikatet një figurinë antropomorfe, një ekzemplarë tipik për Kulturën e Starçevës. Periudha e Neolitit të Hershëm. Mileniumi i gjashtë p.e.s.
Për Guvën e Mrrizit me simbolin e pikturuar të spirales thuhet se: paraqet një vepër të botës artistike shpirtërore të banorëve prehistorikë të këtij lokaliteti (vend kulti). Guva shkëmbore e këtij pikturimi ndodhet rreth 1,5 km në perëndim të vendbanimit të Vlashnjes në fshatin fqinj Kobaj.
Nga shumë gjetje të periudhave të ndryshme historike zbuluar në Vlashnje, spikat një monedhë argjendi e emetuar në vitin 55 p.e.s. Monedha ka një peshë prej 3.72 gramë dhe ishte vënë në qarkullim për nder të edilit të Kretës, Gnaeus Plancius.Lokaliteti neolitik i Runikut ndodhet në komunën e Skenderajt, në fshatin Runik, e pozicionuar në pllajën e Drenicës, rreth 25 km në jugperëndim të Mitrovicës dhe rreth 10 km në veriperëndim të Skenderajt dhe gjendet në aksin rrugor që lidh Skenderajn me Istogun. Këtuështë dëshmuar një nga vendbanimet më të hershme neolitike të Kosovës,që i takon Kulturës së Starçevës, përkatësisht mileniumit të gjashtë p.e.s. dhe pasqyron një qytetërim të zhvilluar të kohës së gurit të ri..Ky lokalitet arkeologjik është hulumtuar gjatë viteve 1966-68,dhe sërish në vitin 1984. Hulumtime këto me karakter sondazhi të shtrira në rreth 35 parcela private të lagjes Dardania, me ç’rast u zbuluan mbetje dhe fragmente të shumta qeramike të periudhës neolitike (6500-3500 p.e.s.) gjegjësisht u dëshmuan kultura e Starçevës dhe ajo e Vinçës.Lokaliteti neolitik i identifikuar i Varoshit ndodhet në komunën e Ferizajt, gjegjësisht vetëm 2 km në jug, juglindje të këtij qyteti, në fshatin me po të njëjtin emër. Lokaliteti neolitik i Zhitkocit ndodhet në komunën e Zveçanit, gjegjësisht rreth 3 km në veri të qytezës së Zveçanit, në një rrafshinë afër
stacionit të trenit të Zhitkocit. Këtu gjatë disa sondazheve të zhvilluara arkeologjike të vitit 1958, fare pranë brigjeve të lumit Ibër, janë dëshmuar gjurmët e një vendbanimi tipik neolitik të të dy kulturave, si asaj më të hershme të Starçevës dhe më të vonshme të Vinçës.Fshati Vallaç gjendet në veri të Zhitkocit- Karagaçit dhe fare pranë grykë rrjedhjes së lumit Ibër, e pozicionuar mbi një ngritje të njohur si Kërshi i Vallaçit. Është hulumtuar pjesërisht në vitet 1955 dhe1957. Në shtresën kulturore të trashë 1.8 metër janë zbuluar gjurmë të vendbanimit me kasolle banimi të thurura dhe të mbrojtura me hendeqe përreth. Nga materiali i shumëllojtë arkeologjik zbuluar këtu, veçohen një sasi e konsiderueshme e figurinave antropomorfe dhe zoomorfe, tëpunuara dhe te formësuar me aftësi dhe imagjinatë të bujshme, këtokarakteristike për periudhën e vonë të Kulturës së Vinçës, e njohur si Vinça C. Reshtani është një vendbanim neolitik i pozicionuar në prapatokën e Suharekës.
Lokaliteti neolitik i Barilevës gjendet në fshatin me po të njëjtin emër, e pozicionuar në arealin e njohur si Arat Kovaçe, tokë punuese e cilësisë së lartë. Bardhoshi gjendet në veri, në dalje të Prishtinës, në krahun e majtë të rrugës për Podujevë. Lokaliteti neolitik (Koha e Vinçës) i Bardhoshit është identifikuar rastësisht në vitin 2002, me rastin e hapjes së themeleve për ndërtimin e një shtëpie banimi dhe anekseve shoqëruese. Lokaliteti neolitik i njohur me emrin: Tjerrtorja është zbuluar rastësisht, me rastin e ndërtimit të fabrikës së përpunimit dhe të produkteve tekstile tjerrtorja,gjatë viteve ’50, andaj dhe është emërtuar me këtë emërtim, pra në bazë të vendgjetjes. Ky lokalitet gjendet brenda arealit të qytetit të Prishtinës, në lagjen Kalabria (Emshir). Gjurmët e vendbanimit neolitik të evidentuar këtu, materiali i pasur dhe i shumëllojtë neolitik si dhe duke u bazuar nga disa nga gjetjet e figurinave,statujave dhe kokave antropomorfe të terrakotave (të punuara nga argjila e pjekur), të zbuluar në këtë areal të Prishtinës, e që i takojnë periudhës së neolitit të vonë gjegjësisht kultura e Vinçës, prezantojnë dy tipare të mrekullueshme: atë të artit dhe simbolizmit parahistorik. Lokaliteti arkeologjik i njohur me emrin Fafos gjendet në periferi të Mitrovicës, në arealin e fabrikës së dikurshme të fosfateve. Lokaliteti i identifikuar neolitik i Surkishit gjendet e pozicionuar vetëm pak kilometra në jug-jugperëndim të qytezës së Podujevës(Besianës), në fshatin me po të njëjtin emër, në parcelën e njohur me toponimin Gumurishtë.I gjithë ky potencial arkeologjik gjendet në tokën e Kosovës duke sjell dëshmi nga kohët e largëta dhe të humbura të njerëzimit është një dëshmi konkrete për ekzistencën e banorëve autoktonë por edhe për shkallën e kulturës. Piktura e Vlashnjës shquhet për një vazhdimësi të gjatë banimi, që fillon nga neoliti i hershëm deri në periudhën e vonë antike dhe atë te hershme mesjetare cituan burimet nga autorët e gërmimit në prill të 2007 në vendbanimin prehistorik të Vlashnjes. Vlashnja ndodhet buze autostradës ne ndërtim Durrës-Prishtine. Ajo plotëson kompleksin arkeologjik te qytetit te Prizrenit dhe harmonizohet me monumentet e tjera te këtij qyteti, si kalanë e tij, hamamin, kompleksin .
Edi Shukriu vlerëson se qyteti 2 mijë vjeçari Ulpianës dhe shumë objekte tjera trashëgimore nëpër lokalitete tjera, janë pasqyrë me të cilën mund të matet niveli kulturor dhe historik i Kosovës është shprehur arkeologia kosovare. Tek fytyra e Ulpianës, ne gjejmë një trashëgimi antike ngase kohë-formimi saj ngjet para pushtimit romak me një vijimësi dardane

Duke pritur anëtarësimin e Kosovës në UNESCO-Vitrinë eksponatesh të grabitura nga Serbia

by

-“Nesër besojmë se Kosova do të pranohet në UNESCO, do të jetë një ditë historike”, tha kryetari i Kuvendit, Kadri Veseli, duke paralajmëruar edhe një seancë solemne me këtë rast/
-Në ambientet e Kuvendit të Kosovës, vitrinë me reproduktime eksponatesh arkeologjike të grabitura nga Serbia/
-Ka mëse 17 vite, nga 1998-1999, prej kur më shumë se 1.200 objekte arkeologjike e etnografike të Kosovës mbahen në Serbi/
Nga Behlul Jashari/ PRISHTINË, 8 Nëntor 2015/ Vitrina e Muzeut të Kosovës u vendos sot në ambientet e Kuvendit kosovar me reproduktime (kopje) të eksponateve arkeologjike të grabitura nga Serbia në vitin 1999. Ky aktivitet zhvillohet një ditë para votimit të pritur në Paris për anëtarsimin e Kosovës në UNESCO në Konferencën e Përgjithshme të kësaj organizate të OKB-së, anëtarësim ky që po kundërshtohet nga Serbia.
“Nesër besojmë se Kosova do të pranohet në UNESCO, do të jetë një ditë historike”, tha kryetari i Kuvendit, Kadri Veseli, duke paralajmëruar edhe një seancë solemne me këtë rast.
Në vigjilje të votimit për anëtarësimin e Kosovës në UNESCO, me iniciativën e kryetarit të Republikës së Kuvendit, Kadri Veseli, në hollin e Kuvendit është vendosur Vitrina Arkeologjike e Muzeut të Kosovës.
Në hapje të ceremonisë, kryetari Veseli foli për rëndësinë e votimit të nesërm në Paris, kur pritet t’i hapen dyert Kosovës për t’u bërë pjesë e UNESCO-s.
Ditën e nesërme, kryetari Veseli e cilësoi ditë të madhe dhe historike për Kosovën. “Gjasat për pranim të Kosovës në këtë organizatë të rëndësishme ndërkombëtare, ku edhe e ka vendin, janë shumë të mëdha, pasi ka sinjale që edhe shtetet që nuk e kanë njohur Kosovën do të votojnë për anëtarësim. Kosova e meriton të jetë pjesë e UNESCO-s”, u shpreh ai me optimizëm.
Kreu i Kuvendit tha se vendi ynë ka një trashëgimi jashtëzakonisht të pasur kulturore, ndërsa dëshmi e kësaj janë edhe këto eksponate që sot po ekspozohen në mjediset e Kuvendit.
“Falënderoj Muzeun e Kosovës për zbukurimin e hollit të Kuvendit me këto eksponate të vlefshme. Shumica e eksponateve janë ende në Beograd dhe presim që të kthehen në Kosovë”, tha më tej kryeparlamentari Veseli.
Drejtoi i Muzeut të Kosovës, Skënder Boshtrakaj, tha se Muzeu është i nderuar që Kuvendi i Kosovës hap dyert për një pjesë të thesarit të tij të vlefshëm dhe se kjo ditë, sipas tij, shënon fillimin e një programi të ri të bashkëpunimit me Kuvendin.

Vitrina e Muzeut me eksponate nga fondi arkeologjik ishte e hapur gjatë verës në sheshin “Ibrahim Rugova”, para ndërtesës së Kuvendit të Kosovës, ku mes tjerash ishte e vendosu riprodhimi i “Hyjneshës në Fron”, një figure terrakote mbi 6.000 vjet e vjetër, e zbuluar në 1956 në afërsi të kryeqytetit, Prishtinës, dhe është simbol antik i saj.
“Prezantohen riprodhimet e disa objekteve nga thesari arkeologjik, pjesë e koleksionit të madh të Muzeut të Kosovës, i cili ende nuk është kthyer nga Beogradi”, u theksua në hapjen e ekspozitës.
Ka mëse 17 vite, nga 1998-1999, prej kur më shumë se 1.200 objekte arkeologjike e etnografike të Kosovës mbahen në Serbi. Beogradi i ka kthyer Prishtinës “Hyjneshen në Fron”, të cilin e pat sjellë nga kryeqyteti serb një nga ish-kryeadministratorët e misionit të OKB-së në Kosovë, Michael Steiner.
“Vitrina e Muzeut të Kosovës” kishte ekspozuar edhe Medaljonin e Probit, i viteve 276-282, i zbuluar në Ulpianë, monedhë e përdorur gjatë sundimit të Perandorit Probi, Kapakun Prozopomorf dhe Figurinën Antropomorfe të peridhës së neolitit, të zbuluara në Mitrovicë, Urnën nga periudha e hekurit, zbuluar në Bardh të Madh, Okarinën – instrument muzikor frymor nga argjila e pjekur, e periudhës së neolitit zbuluar në Runik të Skënderajt, Tavolinën e kohës së neolitit zbuluar afër Graçanicës, e artefakte të tjera.
Instituti për Hulumtimin e Krimeve të Luftës në Kosovë, i themeluar para katër viteve, këtë javë bëri promovimin e katër botimeve të tij, një nga të cilët ishte libri i Prof. Dr. Fejaz Drançollit “Monumentet e shkatërruara në Kosovë 1998/99”.
Duke prezantuar faktet, me këtë rast ai tha se, politika okupuese millosheviçiane, për më pak se tre muaj, vetëm në periudhën e luftës mars-qershor ’99, i shkatërroi veprat më të rëndësishme dhe me vlerë të një kulture, trashëgimie afro pesë shekullore, dogji, plaçkiti, rrënoi, granatoi dhe rrafshoi deri në themele një numër të madh të monumenteve fetare-islame, civile, objekte publike e individuale shqiptare.
“Kjo katrahurë u realizua nga forcat pushtuese ushtarake serbe-malaziase, policia dhe paramilitarët serbë. Çdo gjë ishte e planifikuar nga institucionet shtetërore, regjimi dhe politika serbe e kohës, edhe pse ish-Jugosllavia, ku bënte pjesë edhe Serbia, qenë nënshkrues të Konventës së Hagës (1954) për mbrojtjen e trashëgimisë kulturore gjatë luftës”, theksoi ai.
Pos që u shkatërrua trashëgimia, shtoi Drançolli, u plaçkit i tërë dokumentacioni i monumenteve nga Enti i Kosovës për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës. “Këtu nuk duhet harruar, por duhet potencuar edhe marrjen e mbi 1500 eksponateve arkeologjike e etnologjike nga muzeumet e Kosovës”, u shpreh ai.
Në këtë monografi, vijoi Drançolli, kemi paraqitur vetëm 100 monumente të shkatërruara, kur dihet se numri i përgjithshëm i trashëgimisë ndërtimore të shkatërruar arrin shifrën prej mbi 2700 objekteve. “Po ashtu, kemi arritur në përfundim se qëllimi i regjimit dhe i politikës serbe, jo vetëm tani, por edhe më herët ishte zhbërja në tërësi e trashëgimisë, qytetërimit dhe civilizimit, humbjes së gjurmëve të gjuhës dhe skeletit shqiptar në Kosovë, si populli më i vjetër në zemër të Europës”, theksoi ai.
Këto shkatërrime, të përmasave shfarosëse, tha Drançolli, janë akte rurale-urbicide ndaj trashëgimisë shqiptare në Kosovë, por edhe pjesë e krimit edhe ndaj thesarit botëror, të mbrojtur me të drejtën humanitare, sipas normave ndërkombëtare të institucioneve më të larta ndërkombëtare – UNESCO-s, ICOM-it, etj.
“Një popull që në njërën anë me egoizëm e mbronë trashëgiminë e vet e në anën tjetër e shkatërron dhe e përvetëson trashëgiminë e një populli tjetër, nuk bën pjesë ndër popujt e qytetëruar”, u shpreh Prof. dr. sc. Fejaz Drançolli, historian i artit.
Gjatë luftës në Kosovë (1998-1999), forcat policore, ushtarake dhe paramilitare të Serbisë kanë kryer një numër të madh të krimeve ndaj popullatës civile, kanë vrarë rreth 12 mijë shqiptarë, mijëra i kanë zhdukur e rreth 1 milion i kanë dëbuar. Instituti për Hulumtimin e Krimeve të Luftës në publikimet e tij dëshmon edhe se, në Kosovë janë ende 1229 të pagjetur nga 6027 personat që nga Kryqi i Kuq Ndërkombëtar evidentoheshin të zhdukur, të lajmëruar nga familjarët, menjëherë pas luftës së përfunduar në 12 qershor 1999.

Pse Vetëvendosja sulmoi Hajredin Kuçin?!

by

Nga Enver Bytyçi/
Para tri ditësh aktivistë të Vetëvendosjes sulmuan me vezë ministrin e Drejtësisë të Kosovës, Hajredin Kuçi. Të paktën krerët e partisë opozitare të aksionit revolucionar në Kosovë e kanë marrë përsipër këtë akt që dy të rinj kryen në rrugët e Prishtinës të premten e kaluar. Duke kaluar në intervistë të gjitha ato që kanë ndodhur dhe po ndodhin në Kosovë, më duhet të ndaloj në disa momente kryesore, me qëllim që t’i afrohem sa më shumë logjikës në veprimet e partisë së zotit Kurti.
Së pari më duhet të them se largimi nga kreu i Vetëvendosjes i Albin Kurtit u provua të jetë manipulativ dhe jo i vërtetë. Nuk ka rëndësi nëse një lider thirret si kryetar i një force politike, pasi ai të japë dorëheqjen. Me rëndësi është protagonizmi i tij. Albin Kurti dëshmoi se është de facto kryetar i Vetëvendosjes. Ai ka lënë në hije të gjithë lidershipin tjetër të opozitës, madje dhe Ramushin legjendar në raport me Albinin. Ai është bërë protagonist i të gjitha zhvillimeve në Kosovë dhe tashmë qytetarët janë vënë në dilemë nëse Visar Ymeri është apo nuk është kreu i Vetëvendosjes. Nëse shohim rrjedhat e zhvillimeve në opozitën e Kosovës, atëherë vërejmë shumë lehtë se aty ku ka tym dhe ku ka zjarr është Albin Kurti. Kur politika zhvillohet normalisht, atëherë del në skenë Visar Ymeri.
Edhe në rastin e Hajredin Kuçit, pak orë pasi ndodhi ngjarja, zëdhënësi i Vetëvendosjes mori përsipër aktin e sulmit kamikaz kundër një personi në detyrë, njëkohësisht profesor dhe doktor shkencash. Të njëjtën gjë bëjnë organizatat e shumta ekstremiste në botë kur ato kryejnë akte ekstremiste. Madje shpesh herë ndodh që akte të paorkestruara nga këto organizata merren si përgjegjësi e tyre, thjesht për të dëshmuar se janë gjallë në jetën politike e shoqërore. Nuk e di nëse drejtuesit e Vetëvendosjes kane ditur ose jo për sulmin e radhës kundër ministrit të drejtësisë. Por oponioni u njoftua se ajo është organizatore e këtij sulmi.
Së dyti, pse pikërisht Hajredin Kuçin? Mund të thuhet se janë gjuajtur me vezë edhe anëtarë të tjerë të kabinetit Mustafa. Por gjithçka pati ndodhur në ato ditë tensioni të paprecedentë në Kosovë. Ka disa ditë që Kosova duket se është rikthyer në jetën normale, ndonëse fragile të saj. Pikërisht kur është menduar se po rikthehet normaliteti dhe as vetë zotit Kuçi nuk i ka shkuar ndërmend se mund të gjendet pre e një aksioni të tillë, ai u përball me dy vezëgjuajtës aksionistë e revolucionarë të tillë, që vetë Leon Trocki do t’i kishte zili. Ndërkohë askush nuk ka dëgjuar gjatë gjithë këtyre ditëve e javëve të krizës politike në vend, që Hajredin Kuçi të jetë shfaqur me qëndrime ekstremiste kundër veprimeve të opozitës. Ministri i Drejtësisë respektoi kodin etik të vendit të tij të punës deri në limitet e perfeksionit, me qëllim që të mos bëhej palë në konfliktin midis Albin Kurtit dhe Isa Mustafës, megjithëse si anëtar kabineti ndoshta do të duhej të vihej në krah të kryeministrit. Por as këtë nuk e bëri ai. Atëherë pse e gjuajtën me vezë?
Unë besoj se Vetëvendosjes, disave në LDK dhe madje edhe në PDK nuk iu konvenon një ministër I aftë si Hajredin Kuçi. Mbaj mend para pesë vitesh, kur po bisedoja me nënkryetarin e Lidhjes Demokratike të Kosovës të asaj kohe, Ekrem Kryeziu, dhe ai më thoshte: “Ne i gëzohemi faktit që PDK nuk ka ndonjë tjetër me performancën e Hajredin Kuçit, se ndryshe kurrë nuk do të vinim në pushtet”. Sinqerisht m’u kujtua kjo bisedë, teksa po kërkoja të gjeja arësyet e sulmit kundër ministrit të Drejtësisë së Kosovës. Dhe nuk gjej do arësye tjetër veç faktit se ai është ministri më i aftë i qeverive të dhjetë viteve të fundit. Dhe nëse i përmbahemi fabulës se “Pema me kokrra gjuhet me gurë”, atëherë do të shkonim në një variant, sipas të cilit ministri Kuçi u sulmua si një pemë me kokrra për shtetin dhe qeverinë e Kosovës. Aftësia e maturia e tij i bën mesa duket hije jo vetëm opozitës, e cila duket se është instrumentalizuar nga një pjesë e pozitës, dmth është vënë në lojën e interesave personale e klanore në Kosovë. Nuk dihet me ose pa qëllim, me ose pa shpërblim, por fakt është se Vetëvendosja kishte njëmijë arësye psh të sulmonte ministrin e brendshëm, i cili drejton policinë e shtetit, me të cilën opozita është përballur dhunshëm. Nuk ishte ministria e Drejtësisë e përfshirë në asnjë akt antiopozitar. Megjithatë ministri i drejtësisë gjuhet sot me vezë e nesër nuk dihet me çka.
Por akti në fjalë mund të arësyetohet edhe në një drejtim tjetër. Albin Kurti dhe ndonjë deputet tjetër i Kosovës kanë kryer vepër penale, duke hedhur gazlotësjellës në parlament. Që t’i shpëtojnë drejtësisë ata kaën tri rrugë: Osë ta detyrojnë parlamentin në kushte jo krize të shpallë amnistinë e veprave penale të kryera nga këta dy-tre deputetë, ose ta çojnë Kosovën në gjendjen e Shqipërisë së vitit 1997. E treta mundësi është të përgjigjen para drejtësisë.
Por pikërisht këtë mundësi të fundit ata duan ta evitojnë. Prandaj, me qëllim që t’i bëhet presion drejtësisë, dmth prokurorisë dhe gjykatës, ata kanë përzgjedhur të qëllojnë me vezë ministrin e Drejtësisë. Me këtë rast “vrasin” dy zogj: Dëmtojnë kabinetin e Isa Mistafës, dhe duan të paralizojnë me presion rrugësh sistemin e drejtësisë. Dhe të dy këto aspekte i kanë lançuar si të ashtuquajtura shkaqe të aksionit të voeve. Kanë thënë se gjuajtën për shkak se Kuçi është pjesë e qeverisë që ka nënshkruar marrëveshjen me Serbinë dhe kanë specifikuar se “nuk kemi besim te drejtësia”.
Nëse i analizojmë këto du sebepe të Albin Kurtit, atëherë dalim te e vërteta se Hajredin Kuçi nuk ka nënshkruar marrëveshje me Serbinë. Nënshkrimin e tyre e kanë bërë fillimisht Thaçi e pastaj Isa Mustafa. Po me Hashim Thaçin nuk ia mban Albin Kurtit të merret, prandaj merret me profesorët e qeverisë dhe të veprimtarisë akademike të Kosovës. Duhet të jesh rrugaç me diplomë që të sulmosh një profesor-doktor. Hajredin Kuçi është Fehmi Agani i qeverisë së Kosovës edhe pse kjo qeveri nuk ka të bëjë aspak me performancën e qeverisjes së Ibrahim Rugovës. Dmth zoti Kuçi mund të krahasohet me Fehmi Aganin, por në përmasa më të vogla, për shkak se përmasat morale të kësaj qeverie janë një milion herë më të vogla sesa të qeverisjes së Ibrahim Rugovës.
Nga ana tjetër përceptimi i Vetëvendosjes nuk është përceptimi i Zotit në qiell. Sipas logjikës së Albin Kurtit, nëse ai e përcepton diçka se është e keqe, ajo duhet sulmuar, linçuar dhe ndëshkuar. Dmth Albini vuan sëmundjen e diktatorëve: Ai vendos çka është e mirë e çka është e keqe, çka është patriotizëm e çka është tradhëti. Më bën përshtypje se në Gjermani këtë mënyrë përceptimi e zhvilloi një austriak si Hitleri. Në Serbi, një serb I Malit të Zi, si Milosheviçi, në Bosnjë një serb I Malit të Zi dhe një serb I Serbisë, Karaxhiç e Mlladiç. Tash në Prishtinë filozofinë e gjykimit e madje të ndëshkimit arbirtrar e zhvillon një shqiptar i Malit të Zi, Albin Kurti. Albini e zbuloi “grupin armiqësor” të Prof. Dr. Hajredin Kuçi! Po pse thirret në përceptimin e tij kreu faktik i opozitës së Kosovës? Sepse ka llogari me drejtësinë. Që llogarinë të mos e shlyejë, atëherë duhet sulmuar drejtësia. Ky është shteti që nesër do ta demonstrojë, nëse vjen në pushtet Albin Kurti. Kur një opozitar ose një opozitë i bën presion drejtësisë pa marrë pushtetin, çfarë do të prisnin qytetarët e Kosovës, pasi ajo të vijë në qeverisje? Kuptohet një system drejtësie të politizuar dhe për pasojë edhe të korrupptuar. Opozita e shpresës po shndërrohet kështu në opozitë të dhunës mbi drejtësinë.
Sulmi mbi Hajredin Kuçin ishte thjesht një sinjal, një shenjë, një akt më tepër për të dëshmuar se çfarë përfaqëson opozita e Albin Kurtit.