Cilat janë motivet e udhëheqjes së Shtetit Islamik? I cili vazhdon të kryejë masakra në Lindjen e Mesme dhe Afrikën Veriore dhe duket se ka ambicje globale. Disa analistë në rajon thonë se interpretimi që ISIS i bën Kuranit, i kombinuar me bindjen se po afron fundi i botës, janë faktorët që i japin formë strategjisë dhe sjelljes barbare të këtij grupi. Shteti Islamik vazhdon të trondisë botën. Aktet e këtij grupi si ekzekutimi i të krishterëve egjiptianë, djegia e pilotit jordanez, apo skllavërimi i grave jazidi, janë shembuj të një sjelljeje jashtë çdo kufiri të tolerancës njerëzore. Ata vazhdojnë të përhapin video ku mburren me dhunën që kryejnë. Analistët thonë se ekstremistët bazohen tek një interpretim i “Kuranit” si dhe tek profeci të shekullit të 7-të. Peter Bergen, është analist për çështje të sigurisë për rrjetin CNN dhe nënpresident i Fondacionit Amerika e Re. Ai thotë se udhëheqësit e ISIS besojnë në një interpretim të “Kuranit” që bazohet tek lufta. “Po të nisesh nga logjika, nuk ke interes të futesh në luftë me Amerikën dhe 60 vende të tjera, të tërë botën arabe me Jordani, Egjipt, etj. Por ata nuk mendojnë me logjikë, por nisen nga bindja se po afron fundi i botës”. Zoti Bergen thotë se udhëheqësit e ISIS besojnë se bota do të marrë fund së shpejti dhe se beteja përfundimtare do të zhvillohet në qytetin Dabiq në Sirinë veriore. Kjo profeci shoqërohet me interpretime të zbukuruara nga rekrutët e ISIS, të cilët besojnë se ata që konsiderohen si luftëtarë të krishtërimit, apo të pafetë do të munden nga luftëtarët e Islamit. Shumë analistë thonë se ky grup ekstremist është i interesuar që Perëndimi të pushtojë Sirinë, pasi kjo do të konfirmonte parashikimet e tyre. Profesor John Horgan është drejtor i Qendrës për Studimet mbi Terrorizmin dhe Sigurinë në Universitetin e Masaçusetsit në Lowell. “Shteti Islamik do që ne të besojmë se kjo është luftë për besimin, se kjo është një përplasje civilizimesh që do të sjellë një betejë të drejtpërdrejtë mes palëve kundërshtare”. Disa ekspertë në rajon thonë se udhëheqja e ISIS është e bindur se përfaqëson vijën e frontit në një luftë fetare, madje kozmike mes së mirës dhe së keqes. Analistë si Peter Bergen thonë se është e nevojshme që ISIS të dënohet nga një numër klerikësh myslimanë si dhe figura të tjera. “Ata besojnë vërtetë në pikëpamjen salafiste, ekstremiste të botës dhe kundërvënia e vetme ndaj kësaj pikëpamjeje është një përgjigje ideologjike. Të vetmit individë që janë të aftë ta bëjnë këtë si duhet janë udhëheqësit dhe dijetarët myslimanë, të cilët mund të argumentojnë se si kjo sjellje është një shtrembërim i shëmtuar i fesë islame” Analistë të tjerë thonë se shumë luftëtarë të huaj janë bashkuar me ekstremistët pasi ndjehen të papërmbushur në shoqëritë e tyre dhe përpiqen të gjejnë një mision për jetën duke u përfshirë në luftra jashtë vendit. Disa prej tyre janë xhihadistë të betuar, por ndryshe nga udhëheqja ata nuk nxiten nga besimi, thotë profesor John Horgan: “Ngazëllimi i aventurës, kënaqësia që të sjell shoqëria me njerëz që kanë të njëjtin botëkuptim, të gjitha këto janë faktorë të fuqishëm nxitës. Pikërisht këto elementë ISIS ka arritur t’i përcjellë me shumë sukses përmes medias sociale”. Analistët rajonalë thonë se mënyra për të mundur ISIS është të eliminohet udhëheqja dhe të rimerret territori që është zaptuar nga ky grup. Zyrtarët amerikanë thonë se 30% e territorit që kontrollonte ky grup në Irak tani është përsëri në duart e autoriteteve irakiane. Sipas analistëve, me zvogëlimin e terrenit që kontrollon ISIS do të bjerë edhe fuqia e mesazhit të tyre për afrimin e fundit të botës.
Marrë nga VOA, 27 shkurt 2015.
Ç’FARË KOMBËSIE JEMI NE,FUSHË MURSIOTËT RRËNJËS?
Shkruan: KOZMA TAHO -Clearwater,Florida/
Kombet nuk janë insekte që mund të heqim dorë e të braktisim aq kollaj kombësinë, gjuhen , zakonet dhe traditat e tyre si gjarperinjtë që ndryshojnë lëkurën , të mohojmë etërit,mëmedheun dhe fisnikërinë e tij, traditat e trimërisë së vet;është anakronizëm dhe e pa dëgjuar që në historinë e kombeve të gjejmë një popull aq haram dhe indifferent ndaj vetvetes./
ANASTAS KULLURIOTI (1822—1887 )/
Trojet e para tokës së Butrintit, të cilat sot njihen nën emrin Komuna e Xarrës , para pak vitesh njiheshin nën emrin Fusha e Vrinës dhe edhe pak më pare nën emrin Fusha e Mursisë. Këto troje banohen sot nga një popullsi e perzier si nga ana etnike ashtu dhe nga ana fetare. Para 60—70 vitesh etniciteti i kësaj zone ishte tejet i pastër e i pa përzier . Pikërishtë kjo përzierje si dhe problemet ekonomiko – politico- shoqërore , interest personale të çastit , lindur gjatë kësaj periudhe të gjatë e të vështirë tranzicioni , përfshir edhe prapagandën e pandërprerë të kishës ortodokse greke ; e duan këtë zone me nje kombësi të tjetërsuar. Por , amund te tjetërsohet kombesia ? A mundet që ajo të jetë ne dorë të individeve , qofte edhe grupeve, per ta vetdeklaruar atë ? Gjykoj se kjo nuk mund të jete as e sakt , as e vertet dhe as e pranushme.Por cila është kombësia e popullsisë rrënjëse te kesaj zone ? Studiuesit që janë marrë me problemet e kombeve e kombësive paraqesin disa elemend në të cilat bazohen percaktimi i tyre . Ndër këta element ata rëndisin a) Trashëgimin material e kulturore ku pefshihen , besimi fetar aktual e parak , tradita e zakone , kënget , vallet, , vajet, veshjet etj . b) gjuha e folur e trashëguar brez pas brezi. c)Pozicionimi në nje teritor te caktuar për shumë breza. Etj . Le të paraqesim shkurtimisht si paraqiten këta element në këtë zone . Mursia dhe anekset e saj Xarra e Çifliku përbëheshin nga popullsi të krishtera të rritit ortodoks , ndërsa Kllogjeri e Konispoli ishin popullsi të besimit mysliman . Pamvarsisht nga këto ato rridhnin nga një besim i përbashkët që i përkiste Panteonit të Perëndive Zeusiane Dodojane . Madje edhe sot këto popullsi ruaj lutjen në “ Baba Zotin e Madh e te ergjdt “ qe nenkupton gjithsesi Zeusin . Mjafton te kujtojm se kur bënte moti i keq , me bubullima ,vetëtima e shkrepetima , gjyshet dhe nënat tona na qetësonin duke na thënë se ; është Baba Zoti që kalon me karroc dhe shkon të luftoj të këqijtë , kuçedrat, përbindshat , stihit . Por më interesante dhe tepër domethëse ështe lutja në “Baba Tomorin e Madh e të Ergjdt” e cila vulos edhe prejardhjen e kësaj popullsie që i përket me pa mëdyshje trungut Iliro- thrako –pellazgë . (kujtojmë se faltorja e lashte Zeusiane e Dodonës ishte ndërtuar nga pellazget , për së pari në Tomor, Malin e shënjtë të gjithë shqiptareve ) Po ashtu ruajn në memorien e tyre element që të çojnë edhe më se lashti , në besimin druid Iliro- Kelt, duke shenjtëruar lisin, rrapin , vjeshtullën (hurdhen), ullirin etj. Kaq i fort ishte ky besim sa që ime gjyshe besonte se im at mbas dymbëdhjet trembëdhjet lindjeve jetoj vetëm se djepi i tij, sipas nje porosie, u bë me dru vjeshtulle; per të cilin na la porosi ta hidhnim në lum pas vdekjes së tij . Këto popullsi betohen ende në gur, tokë, zjarr, male, fusha, diell hënë etj që rrjedhin nga besimet Iliro – Epiroto –Pellazge para Zeusiane. Kulti i gjarpërit , random i konsideruar iliro – pellazge është ende present në këto popullsi . Gjarpëri i shtëpisë konsiderohet ogur i mirë e nuk duhet vrarë . Bullari , një gjarpër ngjyrë rozë e trup madh konsiderohet i shënjtë e po ashtu nuk duhet vrarë ( Kujtoj se sipas mitologjisë Kadmi e Harmonia u shndruan në bolla e u dërguan në Fushat Eliziane) Gratë e Fushë Mursisë besojnë edhe sot se larja e flokëve me ujin ku është vëluar lëkura e gjarpërit i bën ato më rezistente më të gjata e më të shndritëshme.
Këngët , vallet , Elementët e shumtë tradicional të përfshir në dasmat , vajet, shpalosin tërësisht trevën jugore të shqipërisë me element lidhës gjuhen e përbashkët shqipen toskërishte . Interesante e mjaft domethënës është një fustan paje i punuar tërësisht me fije leshi e që me përjashtim të ngjyrë është një kopje e përkryer e xhubletës; “ fustë” e quanin nënat tona .
Gjuha e folur në Fushë Mursi e trashëguar brez pas brezi është gjuha shqipe e dialektit toskë ku përfshihen mjafte element të përdorimit zonal. Në të hasen një grup fjalësh që parapëlqejn të përdorin “ Ύ “ të alfabetit grek në vend të “g “ së shqipes si dhe “ X “ e alfabetit grek. Interesante është se disa fjalë të këtyre grupimeve nuk i kam gjetur në fjalorët e greqishtes. Une kam bërë një studim të veçant lidhur me këtë të folur dhe ftoj gjuhëtarët të merren me studimin e saj . Besoj se mund të jetë çelsi pë të përkthyer në mënyrë shkencore mbishkrimet e Butrintit. Shkoni në fecebooks dhe do të shikoni se sa mirë bashkfshatarët e mi e shkruajn greqishten me alfabetin e shqipes. Askujt prej tyre nuk u shkon ndërmënd se para 2300- 2400 vitesh të paret e tyre e shkruanin shqipen me alfabetin e greqishtes, i vetmi në përdorim në ato mote. Kjo është e vlefëshme edhe për ata që duan e janë përpjekur të dekriptojnë , lexojnë e përkthejnë nëpërmjet gjuhës greke të vjetër mbishkrimet e Butrintit.
Popullsia rrënjëse e Fushë Mursisë është zotruse e këtyre trojeve për një periudhë kohe shumë të gjatë e që të çon deri në mijëvjeçarin e dytë para erës sonë. Emrat mitiko – gjeografik të tillë si Kamare për burimet rrëzë Çukës së Ajtoit, Mallathre për pjesën jugore të kësaj fushe, Bundo e Kandale për mesin e saj, Bular për kodrat verilindore, Kalivua , Diapor , Ajdonat etj., si dhe vet emri i Butrintit tregojnë jo vetem lashtësin por edhe vazhdimësinë e pandërprerë të saj.
Së fundi : A do të pranonin antropologët shkëputjen dhe tjetërsimin e kësaj grup popullsie, tërësisht brakicefale, madje hipërbrakicefale ku jo rrallë shfaqen edhe elementët bjond e sy shkruar ?? Shumë e rëndësishme eshte të mos ngatrrojme shtetesine me kombesine . Në trojet tona janë vendosur minoriteti grek, arumun, maqedon etj , të cilët janë shtetas shqiptar.– Por a janë këta bashkëkombas shqiptar? Poeti i madh , dhe dijetari i shquar i rilindjes kombëtare Naim Bej Frashëri ka shkruar : “ Mëmëdhe quhet toka , ku më ka rënur koka , ku kam dashur mëm’e atë , ku më njeh dhe gur’i thatë, ku kam pasur shtëpinë, ku kam njohur perëndinë. Stërgjishrit ku kanë qënë , dhe varret q’i kanë lënë, , ku jam rritur me thërrime, Ku kam folur gjuhën time, ku kam fis e ku kam farë, ku kam qeshur ku kam qarë , ku rroj me gas e me shpresë , ku kam dëshirë të vdesë.” Përfundimisht ; sa është përshkruar më lart përbëjnë ate barikad që nuk na lejon të deklarojm sipas dëshirave personale apo grupore përkatësinë etnike . Jashtë tyre gjith kush mund të deklarohet si të doj .
KOZMA TAHO
Clearwater , Florida — Shkurt 2015
NJË DINJITET I “SAKATOSUR“ DHE I VRARË!?
Nga Fadil LUSHI/
Para se ta hidhja në letër kryetitullin e këtij vështrimi, fillimisht ia shpjegova një “mikut” tonë. U bëra “pishman” pse ia ftillova, sepse kjo gjë nuk do t’i hynte në punë. Ky “miku” ynë nuk është “dosido njeri”. Ka kohë që ka një “hall të madh”(!?) dhe ky hall lidhet me vit-lindjen e tij. Sa herë që feston ditëlindjen nuk i “dalin hesapet” hiç fare, jo se nuk di të “hesapojë”, por pse nuk e pranon të vërtetën. Sipas kalendarit të ri, gjegjësisht atij gregorian, ditëlindja e tij është e lidhur ngushtë me muajin shkurt të vitit të brishtë. Pos këtij “halli”, ka edhe shumë të tjera të tilla. Ç’është e vërteta, ky ka shumë kohë që nuk “merret me politikë”, por ata që e kanë inat thonë të kundërtën, se “politika ka filluar të merret me të”. Njerëzit që përreth tij e konceptojnë si një “plakush me fiqir të trashë”, një “plakush” që shëndeti ka filluar t’i “rrëshqasë nën këmbët e tij”…, një “plak” që ka filluar t’i “rrëfehet” gjithsecilit. Një ditë kishte vendosur që të më rrëfehet edhe mua (sikur unë “isha një prift i krishterë dhe sikur nuk kisha haber për bëmat e tij” !?)…, për mëkatet që (nuk) i kishte bërë. Ende pa filluar të pranonte të “fshehtat” e veta, më tha ashtu me “shumë zotnillëk e dinjitet”: “Para se të më dëgjosh me vëmendje…, të lus mos m’i numëro vitet, mos m’i numëro pordhat, mos m’i numëro datëlindjet e mia, mos m’i numërosh gotat…, ti që nuk je heqim (mjek) nuk do të më tregosh se ç’ilaç duhet të përdor për t’i ndalur jashtëqitjet e mia politike, mos më sugjero që të t’i lexoj ato broçkullat a shkarravinat e tua nëpër gazeta, ato shkrimet me temsile, ato opinione pesimiste, orientale a anadollake, popullore dhe njëkohësisht të qëndisura me atë fjalorin tënd të ndotur(!?)…, shkrime të cilat nuk i ke as për dynja e as për ahiret, e lëre më për lexuesit seriozë, mos bëj falltarin, ofiqarin e as furrxhiun?”. Duke e humbur durimin tim, ia ktheva: As që më bie ndër mend të t’i numëroj “pordhat”, as gotat, po as që do t’i shkruaj recetat e ilaçeve…, nuk do të bëj fallxhorin, furrxhiun e as…, do të të them se këmbë e krye je “hileqar” , sepse ti kur “rrije ulur në atë kryeminderin e mexhlisit politik”, në çdo katër vjet na premtoje, dhe ne, në çdo katër vjet, ashtu verbërisht të besonim, sepse ti në çdo katër vjet i ndërroje ngjyrat, në çdo katër vjet na gënjeje, në çdo katër vjet na bindje që të të vinim pas, sepse ti në çdo katër vjet atë që “e haje në sabah e dhjesje në aksham”, sepse ti në çdo katër vjet mëtoje “ta djegësh jorganin e miletit për një plesht”(!?), sepse ti në çdo katër vjet në ditëlindjen tënde na “hiqje nga një gjysmë të qerasure”(!?). Pasi m’i “dëgjoi me vëmendje” llafet, më tha: “Ti, miku im, që je një njeri gjysmë i trashë nga mendja, më trego se ku do e gjeje atë mejhane, ku një raki paguhet një lirë, e dy raki një gjysmë lire”. Shih ti këtë “qerrata”! Lëre që “rrëfimin nuk e kishte me tamam rrëfim“, lëre që i mungoi dinjiteti, por edhe më bëri “toptan” për budalla dhe për lesh!? (seç nga ky “rrëfim” doli i zhgënjyer nuk e kuptova dot). Dhe, duke ikur e drodhi fjalën: “Mbaje mend dhe mos harro, do të vetëflijohem politikisht…, dhe, nëse do ti dhe të tjerët si ti, do të vetëvritem edhe për vatan” (mjerë vatani me kësi “ të vetëflijuarish” !???). Kjo fjali e tij mosbesuese ma kujtoi atë insektin dëmtues, gjegjësisht akrepin, që rron nëpër orizoret e që bren rrënjët e orizit dhe që njihet me atë fenomenin e vetëvrasjes së tij – pra, kur rrethohet nga flakët e zjarrit, ai ngre bishtin dhe helmon veten (sa “shumë dinjitoze” për një insekt si akrepi!?). Nëse nuk gabojmë, do të themi se vetëflijimi i akrepit, shkencërisht duhet të jetë instinktiv, jo se ka bishtin, por pse “plakushi” nuk ka prapanicën…, dhe nga i dalin ato “pordha”, një dreq i mallkuar e di.
Ne nuk na habit sot recidivizmi i tij i dikurshëm i rrezikshëm, sa na çudit sot butaforia mashtruese e tij prej politikani, prej “kryepari të mëhallës sonë”, prej “pashai”, prej intelektuali të sajuar, prej abuzuesi, prej përgojuesi, prej “sherrxhiu” që dikur ishte në “sherr” edhe me fukaranë edhe me klerin mysliman…, edhe me mësuesin e popullit…, njeriu që ishte në “sherr” edhe me kalamajtë e bllokut ku banonte dikur, ishte në sherr edhe me kumarxhinjtë, edhe me kulturën e me historinë dhe, së fundi, kinse ishte në sherr me çdo gjë që nuk i shkonte për shtati. Sot, “gojëkëqijtë” do t’ia shtojnë “atë haberin” se kur kishte qenë “beqar” kishte bërë “zina” në ballkonin e apartamentit, madje para syve të fqinjëve të mëhallës, edhe para…, ia ngjitën edhe atë bishtin e dhelprës, ia shtuan edhe ato të këqija që mund t’i “bëjë vetëm beqari dhe beqaria”, i shtuan e çfarë nuk i shtuan.., bi-le-bile mikun tonë e identifikuan me shtetin dhe politikëbërjen e tij që prej “vaktit” që kur u mëvetësua.
Që ky vështrim të mos mbetet një kopje e zbehtë e shkrimeve tona paraprake, që të mos e gënjej as lexuesin, as vetveten (po as nihilistin), le të më lejohet t’i referohem piktorit dhe shkrimtarit kosovar, Rexhep Ferri, i cili në një gazetë prestigjioze të Tiranës, në kuadër të temës: “Na ishte njëherë fjala”, pos të tjerash, kishte shkruar edhe këto fjalë:”…, krejt në fund po ju tregoj se romanin tim të fundit e mbylla me dy vargje të një poezie që e kam shkruar vite e vite më herët: S’më dhimbset gjyshi, më dhimbset burrëria e tij”! Ne, nuk e dimë sa mund të na “lejohet që të habitemi” me atë “fenome-nin e vetëvrasjes së akrepit…, me atë çudinë instinktive të tij” si dhe me jetën e “plakut” të cilit i mungoi ndërgjegjja e dinjiteti, një dinjitet që mbase duhet të ishte “pjesë e pandashme e koloritit të karakterit të tij!?”.
“LETRA ANONIME” NGA POPULLI
Nga Gëzim Llojdia/
1.Shkruesit e dikurshëm të “letrave anonime”, sot janë krenar për punën plot pasion e sakrificë që bëjnë pasardhësit e tyre, tashmë jo duke dërguar letra nëpër komitete partie , por letrat anonime prej disa kohe kanë gjetur një terren më të thjeshtë për tu përhapur pa blerë zarf, e dërguar një fije letër, por me metodën on-line.
Kjo u mundësohet shkrueseve anonimë nga Ëeb e disa gazetave të cilat kanë hapur dyert dhe dritaret me qëllim për të thithur lexues duke hapur kornizën “:komente”.
Ja sa e thjeshtë është të shkruash letra anonime në këtë korniza, që kanë hapur gazetat. Aty shkruhet komenti juaj ose : Lini një përgjigje. Dhe çfarë të dhëna kërkohet për të dërguar letrën anonime?
Së pari:emri(e domosdoshme).Pra kërkohet të shkruhet emri.Mirëpo njihet fakt që:shqiptarët kanë aq shumë emra sa mund të çuditet një botë e tërë. Nëse do të hulumtosh nëpër regjistrat e gjendjeve civile të këtij vendi do ti shikosh se çfarë emrash kanë shqiptarët dhe me çfarë emri në realitet thirren aq sa shumë prej emrave të dytë, këta i përdorin pa droje edhe nëpër dokumente zyrtare.
Lind pyetja kush është filani i emrit të parë apo të dytë?Për të kuptuar se deri ku shkojnë marrëzitë e emrave do ti gjeni tek regjistrimi i popullsisë kur regjistruesit hasnin në mijëra peripeci kur personi kërkohej me tjetër emër dhe në realitet kishte një emër tjetër.
Mirëpo tek komentet e gazetave puna qëndron disi më ndryshe.
Kuptohet që askush nuk shkruan emrin e ti,j por më e çuditshmja është se përdor emrin e dikujt tjetër kur ky i fundit as është në dijeni dhe as ka dëgjuar gjë, madje as e ka lexuar fare komentin. Dhe ku ta lexojë, në punën e tij s’ka as kompjuter dhe as android apo iphone. Duke shpërdoruar emrin e dikujt tjetër, shkruesit anonim nxjerrin dufin duke sharrë aq thellë deri në shtat breza duke përdorur një fjalor, që as fëmijët vagabond të rrugëve do tua kishin zili,madje duke u fshehur pas këtyre emrave ata bëjnë lloj-akuzash dhe në vend, që kjo formë të vijë duke u ngushtuar çuditërisht hapësira është e pamat.
Ngre dy pyetje:
A ka ligj që dënon shpifësit?
A kanë gazetat fond të mjaftueshëm për tu përballur me ndëshkimet në miliona lek që shumë qytetarë janë gati të bëjnë denoncimet e tyre sepse u janë prekur padrejtësisht jo vetëm emri por edhe imazhi i punës,familjes,rrjetit shoqëror?
Dihet se të dhënat që kërkohen krahas emrave janë një E-mail
Mirëpo njihet fakti se çdo shqiptarë ka jo më pak 5-6 të tillë E-mail të hapur në yahoo,gmail,hotmail etj,njeri real dhe të tjerët fallco dhe nëpërmjet këtyre adresave ata shpifin ditën me diell duke sharë vendçe çdo njeri që del përpara ,që ka shkruar diçka për mirë apo për keq.
Dhe më e çuditshmja që mbetet është se të gjithë bëjnë sehirxhiun duke lejuar që letërshkruesit anonimë të derdhin vrer e helm për këdo duke cenuar të drejtat elementare të çdo autori që publikon në këto ëebe. Loja që hapi një gazetë opozitare e pavarur u pasua nga të tjerat ,ndërsa një numër gazetash kanë administrator, që bënë përzgjedhjen e komenteve . Kjo në një farë mënyre është e pranueshme se pse ke të bësh me tillë shkruesish anonimë dhe kur ligjin askush nuk e përfill.
2.Në fakt komenti, që është vendosur si kornizë tek Ëebe e gazetave dhe më tej nëpër të gjitha faqet on-line, ka pasur një arsyetim të thjeshtë.
Për shkrimin:” shkruaj komentin tuaj”. Po tu hedhësh një sy gazetave të huaja do të shikosh se kjo praktikë është e pranishme tek ato,ku çdo lexues bënë vërejtje apo shënime për shkrimin në përgjithësi,pa e zënë në gojë fare autorin apo jetëshkrimin e tij dhe bëmat e tij.
Mirëpo kjo nuk mund të ndodhi në Shqipëri në këtë vend e ardhur nga një traditë gjysmë feudal ku në një hapësirë kaq të ngushtë gjeje një larmi tipash,flitet për vitet ‘30, , mirëpo sot a nuk ngjanë kështu ?
Shkrues të thjeshtë dhe të ndërlikuar anonimë të mësuar ngase kanë veshur me kohë formatin e anonimatit kanë gjetur ngrehin e tyre të dashur që mund të jetë ,gjysmë kështjellë,gjysmë kullë kanë përveshur mëngët dhe për çdo shkrim tek gazetat që kanë kornizën e komenteve sjellin dosier herë të vërteta e herë gënjeshtra ,herë llafe kafenesh e herë hapje dosjesh institucionale. Më e keqja është se rrallë e tek madje si gjilpëra në kashtë do të gjesh ndonjë fjalë për shkrimin.
Jo aty gjendet vetëm biografitë personale të autorëve të shkrimit ,bëmat të ndodhurat dhe të pa ndodhura. Këta autorë anonimë, që askush nuk i njeh nga portretet e tyre
:” shiko komentin vëri vlerën,” janë të lexueshëm me fate të çuditshme për vete, por që kanë marrë përsipër hetojnë deri në imtësi për të tjerët,kur askush këtë nuk ua ka kërkuar madje nuk është e lejueshme. Dhe krejt këtë punë ata e bëjnë në mënyrë vullnetare.
A është e lejueshme kjo për moralin e këtyre gazetave (sepse një pjesë e gazetave të tjera kanë vendosur administratorë) për të lejuar ose jo gomarllëqet e këtyre tipave delirantë që për një arsye ose tjetër shkruajnë gjëra që as mëndja njerëzore dot nuk i percepton se kanë ngjarë.
Përhapësit e mjegullnajave të mëdha në këtë vend nuk janë të pakët duke njohur ushtrinë e tyre që paguhej 20 vite më parë për të bërë pikërisht këtë punë ndërsa “artileria” e tyre 24 karatëshe punon natë e ditë duke denigruar çdo gjë,çdo njeri dhe duke haruar se misioni i kornizës poshtë çdo shkrimi është lënë për çka shkruhet më sipër. Shpifësit dihet që kanë si detyrë shpifjen, por këta të këtij soji janë më fanatikë se shpifësi. Por për një ushtri të tërë ateiste që bënë këtë punë,njerëzit që besojnë në Zot e Perëndi nuk ua lejon morali dhe feja që të shpifin është puna e djallit. Djalli, puna e tij është djallëzia, e keqja, që është vendi i djallëzive. -Ushtria e tij janë: madhështia,
xhelozia në të keqe, lakmia, marrja nëpër gojë .Dihet që edhe në librat e shenjtë shpifja është një keqe që e pjell dhe e sjell djalli. Portreti i tyre mbetet djalli. Ngjyra është katran, kurse grykësia, që e identifikon,s’ngopet kurrë me helmin. A duhet lënë terren për djallin?Nëse ikën shkruesit e letrave sepse iku regjimi i mëparshëm, pse duhet lejuar terren për pasardhësit e tyre, ndërkaq që ligjet janë shkruar mirë e bukur e bardha në të zezë.
Po e ilustroj me një fabul:Shiteshin në Stamboll 2 buste, njëri ishte djalli, tjetri i biri. E pyet njëri sa kushton busti i djallit – 500 lira, tha tregtari. Po i të birit?1000 lira.
Pse kaq shumë i biri sesa babai? pyeti prapë blerësi .
Epo – ia ktheu tregtari, ai është “shejtan e bir shejtani”.
Shqip,shqip kësaj i thonë “qen bir qeni”.
A duhet lejuar së pari ky zanat i shkruesve anonimë të vijojë marrëzisht duke denigruar padrejtësisht figurat dhe personalitetet e njerëzve që shkruajnë ? Sigurisht që kjo praktikë duhet marrë fund nga vetë gazetat, që kanë hapur dyert dhe dritaret.
Një mënyrë është që korniza e komentit të formulohet kështu:
Emri……….
Mbiemri…..
karta ID …..
që vërteton identitetin e personit, vendi,profesioni. Duke përmbushur këtë formalitete të domosdoshëm shkruesit e komenteve ballafaqohen më autorin dhe në fund paguajnë kur shpifin padrejtësisht. Me këtë format le të shkruaj çdo gjë që mendon dhe dëshiron brenda sjelljes që ligji lejon dhe sigurisht brenda temës që është shkrimi sipër,madje syresh korniza është hapur bash për këtë punë.
Kjo është mëse e realizueshme .Kur hapa para një viti gazetën Vlora-on-line formatin e ndërtoje vetë për të bërë komente të cilën në të vërtetë e mbylla për arsye të degradimit të komenteve nga smirëzinjtë të cilat nga xhelozia shkruanin gjithfarë marrëzish për autorët. Kjo nuk tregon frikë por një të vërtetë sepse nesër do ti duhen shumë gazetave të ballafaqohen në gjykatë,dhe autorët të kërkojnë miliona për denigrimin që u bëjnë padrejtësisht persona anonimë të cilët fshihen pas anonimatit që lejon formatimi. Gazeta s’ka përse të mbajë përgjegjësi kur anonimat do të duhen të japin të gjitha të dhënat e sakta që i vërteton vetëm karta ID ose pasaporta dhe ndërkaq këta autorë do të ndëshkon ligjërisht .Anonimet le ti bëjmë persona real që janë gati të ballafaqohen me të vërtetën. Nga kullat e tyre gjysmë të errtë e gjysmë labirinte errësire ata kanë vite që hedhin gjyle,ku shajnë,shpifin,denigrojnë pa u ndëshkuar aspak sipas ligjit.
Të kërkosh identitetin sot nga anonimatet me E-mail të rremë do të jetë një punë e madhe ,kur ligji është ndërtuar posaçërisht edhe për këtë pjesë on-line.
Nëse do të vazhdojë kjo praktikë e deritashme atëherë llumi që gëlon labirinteve do të dalë në sipërfaqe dhe ka për të qelbur edhe vetë mediumin,pa folur për gjyqet dhe milionat që do ti kushtojë mediumit.
Me “Vetvendosjen”,diçka nuk është në rregull !
Nga Fahri Xharra/
“As një qeveri nuk ka vepruar me minoritetet ashtu siç ka bërë Millosheviqi në Kosovë, ku ka vrarë, dëbuar dhe ka ushtruar gjenocid“.Kështu ka deklaruar në një intervistë për televizionin e parë publik gjerman ARD, zëvendëspresidentja e Parlamentit Evropian dhe raportuesja për Kosovën Ulrike Lunaçe, e cila ka ftuar edhe njëherë pesë vendet anëtare të BE: Spanjën, Rumaninë, Qipron, Greqinë dhe Sllovakinë të njohin shtetin më të ri evropian, Republikën e Kosovës (Fadil Gashi, Dhjetor2014)”
“Është lindja e një shteti të ri. Ky është gjithmonë një rrëfim i rëndësishëm. Dhe për shkak të një gjykimi të gjatë e të vështirë, një rruge të gjatë e të vështirë nëpër të cilën Kosova ka udhëtuar për t’u bërë e pavarur, është e një rëndësie të posaçme.
Gjithashtu e ardhmja e Kosovës do të ndërlidhet shumë me stabilitetin e Europës Jug-Lindore. Kështu që kjo është një ngjarje shumë e madhe. .( Richard Holbrooke, gazetaezpress.com ,2008)”
Vetvendosja për ikjen masive nga Kosova !
“Megjithatë ky emigrim që po merr përmasa të ekzodit nuk do të ishte i mundur pa korporatat në Evropën perëndimore që kanë nevojë për fuqi të lirë punëtore së cilës nuk i paguajnë sigurim social, shëndetësor e pensional. Për më tepër, qeveritë e djathta perëndimore, si zakonisht, u mundësojnë korporatave që t’i përdorin emigrantët shqiptarë që punojnë në të zezë si armë sulmi kundër sindikatave vendëse atje” ka shkruar Albin Kurti)
Kerry: Kosova në mesin e vendeve të “vijës së zjarrit” mes Rusisë dhe SHBAsë://illyriapress.com/( Shkurt,2015_)
”Cdo shqiptar e ka detyre tia presi rrugen se keqes,mos lejoje qe ne te paraqitemi perara botes si nje komb fetar dhe aq me keq si terrorist,por si nje komb qe kemi qene gjithmone si shqiptar me shume besime dhe percaktime dhe me tolerance absolute .Cdo shqiptar duhet te distancohet nga e keqja ,dhe cdo shqiptar duhet te punoje me ata shqiptare qe kane nis te indoktrinohen me ideologji te hueja …Ketu sot punohet me te madhe per te perzene Ameriken nga Kosova dhe ne duhet ti hapim syte! Nese ne kete dite do te fillojne edhe akte konkrete kunderamerikane sic nxisin ata qe paguajn , per nje kohe te caktuar edhe Amerika mund te largohet .Asnje nuk do te rri ne nje vend qe shpreh mosmirenjohje, mosdurim dhe armiqesi,asnje nuk do te rri perjetesisht ne mardhenje miqesore artificiale!
I mencuri i ruan miqte qe i ka, dhe shton miq te ri cdo dite ; I mencuri edhe armiqt i ben miq, ndersa budallai le qe s’i ruan miqt por edhe miqt i ben armiq!
Ne sot kemi si bekim dhe si shpetim nje miqesi qe na mbron nga egersira e madhe Rusia ,le ta mirnjohim,le ta cmojme dhe le te kultivojme miqesine e perjetshme!( Pa miq ne nuk jemi ne vijen e zjarrit por ne mes te zjarrit ,Xhabir Alili)”
Vetvendosja per bombat e NATO-s , Serbisë !
Visar Ymeri” Ai thotë se bombardimet e NATO-s në Kosovë gjatë vitit 1999 po bëheshin për interesa personale të shteteve anëtare të këtij pakti.”
“Mos he burrë ( Visar Ymerit), për nderë te lirisë bëhu me i sinqertë dhe më i falemnderueshëm! Kosova nuk ta falë këtë gabim !(fxh)”
Mbështetja amerikane për pavarësinë e Kosovës ka qenë rezultat i marrjes së një qëndrimi shumë të fuqishëm nga Presidenti Clinton dhe disa prej këshilltarëve të tij më të lartë se populli i Kosovës nuk mund të mbetet më nën shtypjen serbe. Një drejtësi e thjeshtë ndërkombëtare kërkohej që atyre t’u jepej shansi për të vendosur për çështjet e tyre. Ngjarjet që sollën pavarësinë e Kosovës janë të gjata dhe shkojnë prapa shumë e shumë dekada, natyrisht. Por përpjekjet moderne për pavarësinë vërtet qëndrojnë tek mbështetja e Presidentit Clinton dhe ekipi i tij i lartë këshillëdhënës. Kjo nuk do të ndodhte pa mbështetjen e SHBA’së dhe lidershipit të saj në intervenimin e NATO’s, dhe mbështetja e saj e plotë për pavarësinë më së fundi gjatë procesit të negociatave ka dërguar aty ku jemi sot
“Vetvendosja na habiti !
Në minutën e 60-të të këtij dokumentari, Ymeri thotë: “Unë mendoj që regjioni është shumë i rëndësishëm gjeostrategjikisht, kështu që Kosova është vend potencial që siguron prezencën e tyre në regjion”.
Ai vazhdon me prononcimin e tij tek pjesa 1 orë e 13 minuta e dokumentarit ku thotë: “Unë konsideroj që bombardimi që bënë Ndërkombëtarët dhe Perëndimi në vitin 1999 kundër Serbisë u bë i mundshëm për interesa gjeostrategjike që mundë t’i kenë pasur shtetet e Perëndimit dhe në veçanti SHBA-ve”.
Pra sipas Vetëvendosjes, në këtë rast sipas liderit të ardhshëm të saj, Visar Ymeri, SHBA-të dhe vendet tjera të Perëndimit, nuk kanë bombarduar Serbinë, për ta shpëtuar popullin shqiptarë të Kosovës, nga shfarosja, por për të shtrirë ndikimin e tyre politik, ekonomik dhe ushtarak në këtë pjesë të Evropës. (lajmi.net)
Me nje te rame dy te vrame te Visarit ” 1.POSHTERIMI I NDIHMES AMERIKANE DHE 2.NJOLLOSJA E LUFTES SE UCK–se. Kur Amerika paska luftuar per interesa te veta, ne te marret i paskem humbur 15 000 veta ne lufte per budallaki !
Vetvendosja dhe flamuri i Kosoves !
Kjo i bie shul shqip qeshtu: Vladeta Kostiqi dhe Shpend Ahmeti nuk e njofin shtetin e Kosovës dhe simbolet e saja! dhe ashtë e vërtetë kjo..”
Kur kryetari i Graçanicës, Valdeta Kostiq ishte pyetur nga gazetarët se a do ta vendoste flamurin e Kosovës në zyrën e tij, përgjigja e tij ishte me një kundërpyetje.
“Unë do të përgjigjem me kundër pyetje: a ia keni bërë të njëjtën pyetje Shpend Ahmetit?”, tha Kostiq, duke iu referuar kryetarit të Prishtinës, Shpend Ahmeti, që në zyrë mban flamurin kombëtar shqiptar, por jo edhe atë të shtetit të Kosovës.
Motivin dinë ata, që varrosën të afërmit. Ushtarët e UÇK-ës. Të dhunuarat. Invalidët e luftës. Ata që u burgosën. Ata që presin akoma të pagjeturit. Ata që u deportuan me tren drejt Bllacës dhe ata që dremitën maleve. Ata që u deportuan me autobus drejt Shqipërisë apo ata që u dëbuan në këmbë, me qerre apo me traktorë. Ata që u rrahën. Ata që kaluan muaj nëpër tenda. Fëmijët. Pleqtë, gratë. Qindra mijëra mërgimtarë. Ata që i gjetën shtëpitë e tyre si rrënoja. Apo në djegie e sipër. Apo të shkrumbuara tërësisht. Apo duke u dalë fjollat e fundit të tymit. Ata që gjetën shtëpitë pa orendi. Ata që me ndihmën e jashtme rindërtuan shtëpitë. Ata që iu hodhën njëri tjetrit në përqafim, kur panë të gjallë njëri tjetrin. Ata që u dëbuan fytyrëngrysur dhe që u kthyen fytyrëqeshur. Ata që pritën me lule ushtritë perëndimore…Pra, gati të gjithë e dinë, edhe ata që panë këtë mjerim vetëm në televizor, por, sidoqoftë, ndonjë ka nevojë të mësojë dallimin mes mikut dhe armikut. Ky përvjetor, duhet kremtuar për të treguar mirënjohjen e sinqertë. Ditë e vetëdijesimit.!( Lis Bukuroca )
Me keqardhje për një parti që pritnim shumë !
Gjakovë .26.02.15
- « Previous Page
- 1
- …
- 826
- 827
- 828
- 829
- 830
- …
- 974
- Next Page »