Ergin Oda/

A Celebration of Kosovo’s Independence and the Ancient Albanian Musical Heritage

Now in its seventh year, VENDI IM rises once more not simply as a concert, but as a ritual of remembering. Rooted in the celebration of Kosovo’s Independence, the evening summons the echoes of an entire people: their triumphs, their longing, and their unbroken spirit.

Here, the Ancient Albanian Musical Tradition becomes the storyteller. Melodies first sung in distant valleys, safeguarded by generations, and carried across oceans find new life on a New York stage. Through these songs raw, pure, and timeless, we hear the heartbeat of a culture that has endured through courage and risen through art.

Renowned Albanian-American artists gather to honor this legacy, weaving together the past and the present with voices shaped by tradition and journeys shaped by diaspora. Their performance is not merely heard, it is felt: a reminder of homeland, ancestry, and the quiet fire of identity that distance can never dim.

VENDI IM stands as a tribute to freedom, a blessing for the future and a homecoming for every soul who recognizes the call of its music.

Pritja mbaroi! Biletat në dispozicion tani!..

https://www.kaufmanmusiccenter.org/…/vendi-im-7th…

VENDI IM / 7th Annual Concert

Cast:

Merita Halili / Vocal

Raif Hyseni / Accordion

Alberije Hadergjonaj / Vocal

Mariza Ikonomi / Vocal

Vedat Ademi / Vocal

Ergin Oda / Baritone

Carlyle Quinn / Mezzo-Soprano

Estelina Syla / Soprano

Kimi / Vocal

Nora Noli / Vocal

Oda Quartet

E. Oda, J. Kaimi, Gj. Lucaj-Cohen, E. Kwon

Joana Kaimi / Violin

Margret Radovani / Violin

Suel Shtalbi / Viola

Gjilberta Lucaj Cohen / Cello

Marcos Varela / Contrabass

Sean Harkness / Guitar

Ginevra Petrucci / Flute

Boris Shpitalnik / Clarinet

Slava Znatchenii / Oboe

Klajdi Cerriku / Accordion

Elaine Kwon / Piano

Ariana Krasniqi Dupont / Piano

Rob Mitzner / Drums

Timothy Eng / Conductor

Lirijeta Rexhepi / Manager

Ginevra Petrucci / Assistant Producer

Ergin Oda / Producer & Artistic Director

Shyqyri Fejzo/

Në pjesën veriore të Gjermanisë, aty ku ritmi I përditshëm ecën me saktësinë e një ore zvicerane, si në gjithë vendin, rri si një dritë e qetë shqiptare një Konsull Nderi, njeri që Atdhetarizmi dhe diplomacia është pjesë të frymës së tij. Kolë Gjoka e ka vitin e 6 që kryen këtë punë dhe prej 12 vitesh përfaqësues i Dhomës së Industris dhe Tregtisë së Tiranës në veriun e Gjermanisë. Ai është prej atyre që nuk flasin me zë të lartë; përkundrazi, ai flet me qetësinë e njeriut që e njeh peshën e fjalës dhe vlerën e veprës. Zyra, telefoni dhe emaili i tij jane bërë derë e hapur për çdo shqiptar që shkel në Gjermani: studentë me ëndrra të freskëta, punëtorë me halle të përditshme, familje që kërkojnë orientim, shkrimtarë që kërkojnë promovim, artistë që duan të shpërndajnë dritën e tyre. Te ai gjejnë jo vetëm proçedurë dhe ligj, por edhe buzëqeshje, durim dhe një qasje njerëzore që nuk të lejon të ndihesh i huaj në këtë vend të huaj.

Në një takim që bëmë në Hamburg, mësova shumë nga veprimtaria e tij. Kolë, të lutem më thuaj dy raste që në veprimtarinë tuaj të kanë lënë përshtypje dhe ndjenja të pa shlyeshme.Veç, dëshëroj një ngjarje të gëzueshme dhe një tjetër që mund të ketë mërzitur dhe trishtuar. Krojti pak në rrëzë të veshit, u mendua pak me sy të pulitur dhe filloi. Po e nis nga një ngjarje që më ka trishtuar shumë, jo vetëm mua. Këtu, në Hamburg, siç e di, pati një aksident tragjik në ndërtim. Ranë nga skela nga kati i 8- të 5 puntorë të rinj shqiptarë dhe fatkeqësisht të gjithë ndërruan jetë. Kuptohet, konsulli në këto raste le çdo punë dhe prioritet, duhej ndjekur ndodhia, aksidenti dhe proçedurat. Fatkeqësisht asnjeri nga ata nuk kishte dokumentacion e sigurim jete. Kishin punuar në të zezë. Në këto raste njeriu shtrydh çfarë ka në mendje dhe në zemër, për të gjetur ndonjë mundësi ndihme për fatkeqët tanë shqipëtarë. Duhej bërë kërkim, se populli ynë ka fjalën e urtë popullore “ai që kërkon gjen, por ai që këmbëngul, gjen dhe merr.” Duke kërkuar e gjetëm një nen të një ligji që na çliroi nga ankthi e meraku. -Ai ligj theksonte në një nen: “çdo njeri qe punton është i siguruar!“ , Çështja e dokumentacionit është diçka tjetër. Kuptohet, duheshin përpjekje, kohë ec-ejake derisa problemi u zgjidh së mbari. Trishtimi dhe keqardhja pati një farë neutralizimi, kur familjet e fëmijët e tyre muarën pensionet. Në kontaktet dhe bisedat që bëmë në Shqipëri me pjestarët e familjeve të tyre, jam ndjerë më keq, më trishtueshëm se kudo gjatë jetës time.

Kurse, përsa i përket ngjarjeve që kanë çliruar energji pozitive, ka disa, por unë do të përqëndrohem vetëm në njërën prej tyre; Unë jam krenar që komuniteti shqiptar në veriun e Gjemanisë është i integruar në jetën shoqërore gjermane, por kurrsesi e asimiluar. Për këtë punojmë shumë. Midis morisë së problemeve që jeta na vuri përpara për zgjidhje, për mua, problem i shkollimit të fëmijëve ka qënë dhe mbetet më kryesori. Në shpjegimin e tij Konsulli u ndal në faktin se këtë detyrë themelore e cila kërkon vemendje e kujdes të vazhdueshëm ai e ka parë në dy plane. Në atë se çfarë mund të bënte për vendin e tij, Shqipërinë dhe si kishte punuar këtu në Gjermani që fëmijët e emigrantëve të mësojnë gjuhën e bukur shqipe. Pas studimit të gjendjes, duke analizuar thellë të gjithë faktorët e mundësitë, në bashkëpunim me organet shtetërore shqiptare dhe gjermane, i u dha një rezultante që të bashkëpunonin për mbështetjen e një shkolle profesionale (disa profesionesh) në rrethin e Mirditës dhe realizimin e financimit e mbarëvajtjes së projekteve të saj për përgatitjen e specialistëve të profileve të ndryshme me arsimin e mesëm. Pas një “odiseje” të gjatë propozimesh, ndërhyrjesh, programesh etj.të cilat nuk po i përshkruajmë në këtë bisedë, u arrit sipas shpjegimeve të zotit Kolë, që “shkolla Profesionale Shen Jozefi Punëtor në Mirditë” të ngrihet profesionalisht në një nga shkollat profesionale më cilësore në Shqipëri, e cila prej mëse 25 vitesh ka nxjerrë qindra specialistë të mesëm të kualifikuar.

Në këtë drejtim ai është ndjerë i kënaqur dhe i lumturuar, mbasi në zbatim të detyrave dhe programeve që ndjek, i’u dha mundësia, ti shërbej edhe vendlindjes, Mirditës. Aktualisht po punon për të realizuar një Projekt me katër shkolla profesionale të Mirditës, Lezhës, Kamzës dhe Pogradecit.
Me sa vihet re, shkollimi i fëmijëve në gjuhën e bukur shqipe është renditur në problemet kryesore të funksionit të tij. Në vazhdim ai shpjegon se një drejtim tjetër edhe më i madh, është ai që lidhet me shkollimin e fëmijëve të emigrantëve shqiptarë për mësimin e gjuhës shqipe, u ka dalë këtu për Gjermaninë Veriore në Schlesëig-Holstein, Hamburg, Bremen etj. ku kanë arritje por jo vetkënaqësi. Flet shpenguar dhe me krenari se ka ngritur 17 shkolla shqipe me një model bashkëpunimi të qëndrueshëm me landet. Eshtë arritur e po përsoset më tej bashkëpunim më i hapur dhe i gjërë me komunitetin.

Në çdo aktivitet që organizohet, ai shfaqet jo si figurë zyrtare e ftohtë, porsi një njeri që e përjeton me shpirt përfaqësimin e kombit. Atë e dallon thjeshtësia e karakterit, zotësia profesionale, dhe mbi të gjitha dashuria për njerëzit. Ku shfaqet ai, shfaqet pa zhurmë, por lë gjithmonë gjurmë. Gjurmë pune, mirësie, dhe respekti që nuk blihet me tituj, por fitohet me përkushtim.
Kështu, në udhën e gjatë të diasporës shqiptare në Gjermani, ai qëndron si një urë e qëndrueshme: midis kulturave, midis njerëzve, midis halleve dhe zgjidhjeve. Dhe si çdo njeri që punon me zemër, ai nuk ka nevojë të flasë për vete; flasin veprat, njerëzit, dhe mirënjohja që e shoqëron kudo. Synimin e ka arritur, përshtatja me këtë gjuhë, këto zakone e tradita, me ligjet për bisnesin e punën. Në shtetin gjerman gjithësekujt që ka vullnet, e zotësi për të vepruar, i hapen rrugë dhe perspektiva për të ecur përpara, brenda kuadrit ligjor të këtij shteti. Kjo këtu është provuar plotësisht për mërgatën e shqiptarëve e cila për landin e Hamburgut i afrohet shifrës të 50 mijë njerëz.

Viti 2011 e gjen anëtar të CDU. Ky moment për Kolën ka pasur një rëndësi të madhe. Më pas, në saje të qartësisë së mendimit për çdo problem që dilte për të dhe shoqërinë, si dhe të këmbënguljes në punë dhe çdo detyrë që ngarkohej, në vitin 2017 ishte kandidati i pare Shqiptar për në Bundestagun Gjerman. Edhe në vitet 2021 e 2025 ka rikandiduar për në Bundestagun Gjerman. Nga viti 2016-2021, është nënkryetar i CDU Elmshorn, ndërsa nga viti 2021 vazhdon të jetë kryetar I CDU Elmshorn. Po ashtu, nga viti 2017 antar i këshillit Bashkiak dhe nga viti 2019 Deputet i Qarkut Pinneberg.

Në një takim me CDU ku drejton Kolë Gjoka. Ky status i bukur dhe i merituar ka bërë atë që sot ai të jetë shumë i vlerësuar nga gjermanët. Ndërkohë Kola, nuk shkëputet nga Shqipëria, nga Mirdita e tij e dashur. Ai sot është Kryetari i shqatës gjermano-shqiptare Alb-Diaspora e.V.-Antar i kryersisë së Dhomës së Tregtisë gjermani-shqipëri DAÇ e.V. Gjermanët, atë person që e do atdheun e vet e duan dhe e afrojnë shumë, mbasi në atë mënyrë ai do edhe Gjermaninë.

Në përvojën e tij shumëvjeçare si Konsull Nderi në vendet e Gjermanisë Veriore, Kolë Gjoka ka dëshmuar se diplomacia nuk është vetëm çështje protokolli apo dokumentesh zyrtare, por mbi të gjitha qëndrim qytetar, kulturë dialogu dhe përgjegjësi morale ndaj fjalës publike. Shembujt konkretë të veprimtarisë së tij, të vlerësuar jo vetëm nga bashkëkombësit, por edhe nga institucionet dhe opinioni gjerman, flasin për një qasje konstruktive, që ndërton ura dhe jo ndarje. Këtë rol të rëndësishëm, kontributin që ka dhënë e jep si misionar i rëndësishëm në forcimin e mardhëënieve dhe miqësisë midis popullit dhe shteteve shqiptar e gjerman, organet e pushtetit qendror dhe lokal e kanë vlerësuar lart.
Kështu, Këshilli i Qarkut Lezhë e ka nderuar Kolën me titullin “Nderi i Qarkut Lezhë”, ndërsa institucioni i Presidentit i akordon titullin”Për Merita të Veçanta Civile” Gjithëse kush e ka të qartë se njeriun nuk e nderojnë dekoratat e titujt. Përkundrazi. Në këtë rast Kolë Gjoka nderon këta tituj.

Fatmir Konja/

Në institucionet dhe administratën publike në Shqipëri gjenden pa asnjë dyshim një mijë, a shumë më shumë nëpunës, që mund të cilësohen patriotë publikë, kur shfrytëzimi i dijeve dhe përkushtimi i tyre i tejkalon objektivat e punës rutinore administrative.

Fatmirësisht, ata, pra nëpunësit-patriotë publikë nuk i kanë munguar kurrë administratës dhe institucioneve publike, gjithmonë të gatshëm për të dhënë më të mirën e tyre, sa herë që thirren “nën armë”.

Ky duhet të jetë edhe rasti, i të gjithë atyre që kryeministri i Shqipërisë, në mbrëmjen e fundit të vitit 2025, i cilësoi patriotë publikë, ndërsa janë duke punuar mbi kapitujt e negociatave të anëtarësimit të Shqipërisë në Bashkimin Evropian.

Çështja është se jo për të vlerësuar meritorët, por në hall për të gjetur një strehë, a shteg shpëtimi për veten dhe qeverinë e tij, kryeministri po tenton t’u servirë shqiptarëve një fabul të re.

Në këtë fabul ai po udhëheq njëmijë patriotë publikë në përpjekjen për t’ia bashkuar Shqipërinë Bashkimit Evropian, përpjekje të cilën “kush të dojë” ta përngjasojë me “ekspeditën e të njëmijëve” të Garibaldit për t’ia bashkuar Sicilinë, mbretërisë italiane.

Me imazhin e stisur të udhëheqësit të patriotëve publikë, ky kryeministër po bën përpjekjen e fundme për të fshehur fytyrën e vërtetë të tij, atë të tradhtarit publik.

Ai ka tradhtuar së pari, pikërisht ata që krejt për qëllime të pushtetit të tij politik, po i quan patriotë publikë.

I ka tradhtuar duke u vënë mbi krye titullarë të korruptuar, të cilët i përzgjedh me dorën e tij, e i mbron deri kur nuk janë më të zotë të fshehin çfarë kanë vjedhur.

I ka tradhtuar duke i lënë nën kërcënimin e çdo banditi që gëzon mbështetjen e tij dhe të qeverisë së tij.

I ka tradhtuar duke i justifikuar me “interesa strategjike” vjedhjet e fondeve publike për projektet e investimeve në infrastrukturë, e madje edhe vjedhjet në atë çfarë ka mbetur pas vjedhjes “strategjike’.

I ka tradhtuar duke ua kriminalizuar punën administrative, në të cilën dyshi bëhet me kollajllëk katër korruptive.

I ka tradhtuar duke i përdorur si patronazhistë partiakë, kur në ndërkohë dija, puna dhe këmbëngulja e tyre, natyrshëm synon drejt shndërrimit në patriotë publikë.

Nëpunësit e institucioneve dhe administratës publike e dinë megjithatë se ky kryeministër ka tradhtuar të gjithë shqiptarët, e jo thjesht sepse nuk i ka mbajtur premtimet qeverisëse, por sepse me ortakërinë e qeverisjes së tij me krimin, ka goditur drejtpërdrejt paqen sociale, mirëqenien dhe konceptin e kërkimit të lumturisë së qytetarëve shqiptarë në vendin e vet.

E për këtë mjafton të përmendet fakti se pothuaj një ndër tre shqiptarë që ky kryeministër gjeti në 2013-ën, tani nuk jeton më në Shqipëri.

Është shumë e gjatë radha e shqiptarëve që gjatë dymbëdhjetë viteve kanë parë te fytyra e këtij kryeministri, fytyrën e tradhtarit publik.

Është një radhë aq e gjatë, sa në mbrëmjen e fundit të vitit 2025, arrinte në “25 mijë rrotullime rreth Tokës”.

FALËNDERIM PUBLIK

Të dashur bashkëkombës, bij e bija të denja të kombit shqiptar!

Po e nisim një vit të bukur me arritje të mëdha, me shpresë dhe urime për një jetë edhe më të mirë — një jetë normale e të lumtur, me begati dhe harmoni mes nesh.

Pas fitores historike të Kryeministrit Albin Kurti me koalicionin Vetëvendosje, Guxo, Alternativa dhe Partia Demokratike e Krishterë e Kosovës, kam marrë qindra urime në mënyra të ndryshme, së bashku me falënderime për kontributin tim në këtë fitore.

Meqë nuk kam mundësi t’i përgjigjem secilit veç e veç, përmes këtij njoftimi në rrjetet sociale dëshiroj t’ju falënderoj të gjithëve nga zemra për urimet tuaja të sinqerta, të cilat po më vijnë nga të gjitha trojet shqiptare, nga individë të të gjitha partive politike, të njohur dhe të panjohur.

Kjo ma ngroh zemrën dhe më bën të besoj se shumë prej jush e kanë kuptuar drejt angazhimin tim të sinqertë, pa asnjë interes personal, vetëm në interes të shtetit të Kosovës dhe të kombit shqiptar.

Një përjetim i veçantë për mua ishte vizita në zyrën time e motrës shqiptare nga Peja, znj. Servete Haxhiajdini, e cila më dhuroi një buqetë me lule si shenjë mirënjohjeje për kontributin tim kombëtar.

Kur një motër dhe nënë shqiptare bën një përpjekje të tillë për të shprehur respekt, është një nder dhe krenari e paimagjinueshme dhe e pakufishme. Nuk ka asgjë më të madhe.

Faleminderit, e nderuara znj. Servete; faleminderit, përkrahës të mi!

Në mënyrë të veçantë dëshiroj të falënderoj mediat e respektuara Bota Sot, Gazeta Dielli, Illyria, Gazeta e Alpeve, Voal.ch (Voice of Albanians), Plava dhe Gucia, televizionin e komunitetit në Michigan, Albanian TV of America, si the Facebook dhe X për mundësinë që më kanë dhënë të shpreh vazhdimisht pikëpamjet e mia.

Ju ftoj të gjithëve që, secili në mënyrën e vet dhe me mundësitë që kemi, të vazhdojmë ta ndihmojmë kombin tonë të lavdishëm dhe vendet tona të origjinës, si dhe të forcojmë miqësinë me mikun tonë të pazëvendësueshëm, Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Borxhi ndaj kombit nuk shlyhet kurrë plotësisht.

Zoti e bekoftë kombin shqiptar dhe kombin amerikan!

Gëzuar Vitin e Ri 2026 të gjithëve!

Me respekt të veçantë,
Agim Aliçkaj
Drejtor Ekzekutiv i Ligës Qytetare Shqiptaro-Amerikane

New York, 31 dhjetor 2025

Intervistoi: Anna Hasa/

1. Mund të na tregosh pak për veten dhe si lindi pasioni yt për muzikën?

Quhem Enedio Metushi, jam 15 vjeç, jetoj në Montreal dhe jam me origjinë nga Lushnja, Shqipëri.

Pasioni im për muzikën lindi që në fëmijëri. Prindërit e mi dhe halla ime vunë re shumë herët interesin tim për muzikën. Kur isha i vogël, prindërit më vendosnin filma për fëmijë në televizor, por ato nuk më tërhiqnin. Ndërsa, sapo dëgjoja këngë, lija gjithçka që kisha në dorë dhe shkoja menjëherë pranë televizorit për t’i dëgjuar, duke filluar të këndoja, edhe pse fjalët nuk i shqiptoja ende siç duhej. Në moshën 5-vjeçare fillova të merrja mësime pianoje dhe këndimi.

2. Si ndihesh kur performon para publikut?

Para publikut ndihem gjithmonë shumë mirë. Normalisht kam emocione, por sapo marr duartrokitjet e para, gjithçka kalon.

3. Cilat janë disa prej këngëve që të pëlqen t’i interpretosh më shumë?

Janë shumë këngë që më pëlqen t’i interpretoj. Më së shumti më pëlqejnë këngët e Bruno Mars dhe Adele. Ndërsa në gjuhën shqipe, më pëlqen të interpretoj këngët e Alban Skënderaj, i cili është idhulli im mbi të gjitha. Tri herë që ai ka ardhur në Montreal dhe Toronto, kam pasur nderin të hap koncertet e tij dhe për këtë jam shumë mirënjohës ndaj organizatorëve.

4. Ku ke performuar deri tani dhe cilën eksperiencë e konsideron më të veçantë?

Çdo eksperiencë është e veçantë, sepse secila mbart diçka unike për mua. Për herë të parë kam marrë pjesë në Londër, në Albania’s Got Talent, ku u rendita në vendin e tretë mes shumë fëmijëve shqiptarë. Po ashtu, kam marrë pjesë në Shqipëri në Festën e Këngës Shqiptare, nën drejtimin e Gjergj Lekës.

5. Përveç këndimit, a ke pasione të tjera si kërcimi, sporti apo aktivitete të tjera artistike?

Përveç këndimit, i bie edhe pianos dhe më pëlqen gjithashtu kërcimi.

6. Çfarë të motivoi të bashkohesh me grupin e valleve Albos?

Për bashkimin tim me grupin e valleve Albos, falënderoj prindërit e mi, të cilët më kanë mësuar gjuhën shqipe, të lexoj, të shkruaj, të flas dhe të ndjek kulturën tonë të bukur shqiptare. Te grupi Albos jam ndier shumë mirë; secili prej anëtarëve bën një punë të palodhur. Një falënderim i veçantë shkon për koordinatoren Anna Hasa, e cila ka shumë pasion dhe bën që çdo aktivitet të jetë i mrekullueshëm.

7. A ke pasur mbështetje gjatë rrugës tënde artistike?

Mbështetja ime më e madhe ka qenë dhe vazhdon të jetë familja ime, të cilën e falënderoj për gjithçka, veçanërisht për ruajtjen e gjuhës dhe kulturës sonë shqiptare.

8. Cilat janë qëllimet e tua për të ardhmen në muzikë?

Qëllimet e mia janë të punoj fort dhe të arrij atje ku dëshiroj. Të bëj krenarë prindërit e mi dhe ta kthej ëndrrën e tyre në realitet.