• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Shqiptarët e Hamiltonit,të parët në Kanada

April 22, 2019 by dgreca

Hamiltoni asht nji qytet mesatar në provincën Ontario të Kanadës. Ai gjendet në pjesën jugore të kësaj province jo shumë larg kufinit të SHBA-së. Aty dhe në rrethinën e tij jeton nji numër bukur i madh i shqiptarëve.

Deri kah viti 2010 nuk kishte kurfarë gjallnie apo organizimi të shqiptarëve. Në këtë vit me nismën e disa entuziastëve u formue Vëllaznia shqiptare e këtij qyteti. Prej këtij viti u banë punë të mëdha në këtë qytet. Në kuadër të vëllaznisë vepron grupi i valleve “Flutura” i cili deri më tashti ka dhanë sa e sa shfaqje ndërsa në këtë javë shkon në Floridë ku do të paraqitet në festivalin shqiptar. Me mjaft sukses vepron edhe grupi futbollist “Dardania” i cili ban gara me ekipet e rangut të vet në rajonin e qytetit. Këta veprojnë dy klasë të shkollës shqipe. Takimi dhe bashkëpunimi me ambasadat shqiptare asht i rregullt dhe mjaft i frytshëm.

Herë mbas here kemi mbledhje, takime, promovime librash, etj. Së fundi më 31.3.2019 u përurue solemnisht shtëpia shqiptare në këtë qytet e përmbame prej disa qindra metrave katrorë. Në këtë takim ishin të pranishëm nji varg mysafirësh të ftuem, në mes të tjerave qenë ambasadori dhe konzulli i Kosovës në Toronto, kryesia shqiptare e Torontos, nënkryetari i “Vatrës” nga Toronto, kryesia vëllaznisë “Liria” nga Londoni (Ontario) hoxha i Torontos, etj. Solemnitetin e hapi kryetari i vëllaznisë së këtushme z. Refki Sertolli i cili paraqiti nji raport të thukët për punën dhe veprimtarinë e vëllaznisë shkurtimisht prej themelimit e deri më tashti. Pranë tij gjithnji ishte veprimtari i shquem i kësaj vëllaznie dhe kryetari i përparshëm z. Shani Pnishi. Mbas fjalës së kryetarit fjalën e morën ambasadori dhe konzulli i Kosovës, ky i fundit dorëzoi disa dhurata. Në fund të fundit për të pranishmit u dha nji drekë e pëgatitun dhe e gatueme nëpër shtëpitë e anëtarëve.

Shqiptarët e Hamiltonit janë të parët në Ontario që kanë vatrën e tyre e ndoshta edhe në mbarë Kanadën. Për nji dihet e sigurtë se shqiptarët e këtushëm janë më entuziastët dhe ma të vullnetshmit në mbarë Kanadën.

Qamil. S. Dardhankodra

Toronto, Kanadë

Filed Under: Emigracion Tagged With: Qamil Llashtica-Shqiptaret ne Hamilton

PEN: PËRULEMI PARA VEPRËS DHE QENDRESËS SË VISAR ZHITIT

April 19, 2019 by dgreca

Nga PEN-I Shqiptar/

“PEN Internacional” është organizatë botërore e Poetëve, Eseistëve dhe Narratorëve, “P.E.N.”, me qendër në Londër, themeluar në vitin 1921, me bashkëkryetar shkrimtarin nobelist  John Galsworthy dhe tashmë me filiale e degë të vetat në Europë e në të gjithë botën, mbi 100 qendra. Kjo organizatë u krijua me qëllim mbrojtjen e shkrimtarëve që burgosen apo sulmohen dhunshëm në vendet totalitare apo me demokraci të pa konsoliduara.

PEN-i Shqiptar, i themeluar vite më parë, me President Nderi shkrimatrin bot:eror Ismail Kadare dhe me drejtesuese poeten dhe përkthyesen Entela Kasi, ndërkohë pedagoge në Qendrën Universitare të Gjuhëve të huaja në Universitetin Katolik “Zoja e Këshillit të Mirë”, bën një apel dhe del në mbrojtje të shkrimtarit Visar Zhiti duke iu kundërvënë sulmeve të forcave të errëta, fantazma të diktaturës së shkuar dhe i quan “akte kriminale, të cilat po përsëriten, sepse krimet e diktaturës komuniste në Shqipëri nuk u ndëshkuan asnjëherë…”

SULMET NDAJ SHKRIMTARIT VISAR ZHITI

janë veprime të qëllimshme. Janë akte kriminale, të cilat po përsëriten, sepse krimet e diktaturës komuniste në Shqipëri nuk u ndëshkuan asnjëherë. Kjo është e vërteta.

Sot nuk është koha që të pyesim se për çfarë arsye shkrimtari Visar Zhiti, ish i burgosur politik, intelektual i përmasave evropiane, sulmohet në Shqipëri.

Sot është koha që të pyesim se si këto akte të qëllimshme, amorale, kriminale, gjejnë hapësirë në media të caktuara në shtypin shqiptar.

Kjo është pyetja që shtrohet sot nga shkrimtarët e huaj, nga elitat e mendimit botëror të PEN International, dhe jo vetëm.

Visar Zhiti, sulmohet herë pas here në Shqipëri, në atdheun e tij për shkak të veprës, për shkak të qëndresës së tij nga forca të errëta të diktaturës, nga persekutorët e tij. Persekutorët kanë dhe mbajnë detyra të larta në Shqipëri, sepse krimet e diktaturës komuniste në Shqipëri nuk u ndëshkuan asnjëherë! 

Kjo është një kambanë alarmi për klasën politike shqiptare, e cila, pas rënies së murit të Berlinit, ka dështuar duke veshur me pushtet dhe imunitet të gjithë ata individë, të cilët duhet të ishin jo vetëm jashtë jetës politike të vendit, por duhej të ishin përballur me akuzat për krime, të cilat i kanë kryer në Shqipëri gjatë periudhës së komunizmit.

Kjo është e vërteta, të cilën e artikulojnë elitat e mendimit botëror të letërsisë në PEN International, lidhur me këtë çështje. 

Pyetja tjetër që shtrohet është: si ka mundësi që intelektualët, shkrimtarët dhe njerëz të medias në Shqipëri, lidhur me këtë çështje nuk kanë të njëjtin reagim për rastin e shkrimtarit Visar Zhiti?

Kësaj pyetjeje, e cila na drejtohet të gjithëve në Qendrën PEN të Shqipërisë po i përgjigjem në statusin e drejtueses të PEN Qendrës së Shqipërisë.

Për aq kohë sa ata që shkruan akt ekspertiza kundër shkrimtarit Visar Zhiti në kohën e diktaturës komuniste në Shqipëri për dënimin e shkrimtarit, sot i kemi në ekrane , në auditorë të promovuar , të mbrojtur, të pushtetshëm, ky është tregues se persekutorët e djeshëm nuk mund të jenë garant për lirinë dhe demokracinë në Shqipëri, e për më tepër të jenë misionarë të lirisë! Kjo është e pamundur.

A nuk i kemi parë të gjithë me sytë tanë se si atyre as u dridhet qerpiku, kur na shfaqen edhe në auditorë edhe në mikrofona sikur të ishin këta persekutorët , viktima të asaj perjudhe të errët të Shqipërisë gjatë të cilës kryen krime kundër njerëzimit duke shkelur mbi çdo vlerë e parim të dinjitetit njerëzor, e në post diktaturë nuk shprehën asnjë lloj pendese?

Sot më kujtohet një fjali e Visarit, në një çast tjetër të vështirë, ndërsa sulmohej nga të gjitha anët nga majat e Institucioneve të shtetit në Shqipëri, fjali të cilën po e sjell për të gjithë ne të tjerët kudo ku jemi si një kambanë për veshët tanë të shurdhuar e sytë tanë të verbër. ‘Zot fali, nuk dinë çfarë po bëjnë’…

Ishte koha kur shkrimtari Visar Zhiti, po shkonte në Vatikan, ndërsa pengohej nga Shqipëria. Një prej ngjarjeve më të rënda kjo jo larg në kohë!

Shqipëria e sotme ka probleme me vetveten, për faktin se nuk mundi të shkëputet nga e kaluara e errët, e cila na është kthyer sot edhe më e egër se dikur.

Visar Zhiti me veprën, jetën, integritetin e tij intelektual, personalitetin dhe dinjitetin njerëzor të tij mund të ishte pa dyshim një Nobel i Paqes si  Nëna Terezë, Shën Tereza e shqiptarëve, dhe mund të ishte kandidati i Nobelit të letërsisë po ashtu, nëse  ne do të kishim propozuar emrin e tij. Por ne nuk i kemi bërë këtë nder Shqipërisë së Visarit, sepse na mungon vizioni po aq sa dashuria, për faktin e thjeshtë se ishim e jemi po ne nga atdheu i tij që në mënyrën më të ulët ende edhe sot lejojmë që akte të tilla monstruoze të kryhen kundër shkrimtarit Visar Zhiti në Shqipëri.

Përballë tij ne jemi thjesht të pa- moral, e kjo na zhvesh në sytë e Evropës dhe botës.

Personalisht, si njeri dhe si drejtuese e PEN – Qendrës së Shqipërisë përulem me respektin më të thellë ndaj shkrimtarit shqiptar Visar Zhiti.

Sot shoqëria politike, Insitucionet e shtetit, shoqëria intelektuale, akademikët, shkrimtarët e njohur të vendit, duhet të veprojnë për të ndaluar çdo akt e sulm ndaj shkrimtarit Visar Zhiti.

Nëse ne lejojmë që të tilla ngjarje të përsëriten kështu siç vërtet po ndodh, nëse ne heshtim ne të gjithë pa përjashtuar askënd, po pranojmë që të nëpërkëmbet, shkelet, cënohet çdo vlerë e dinjitetit njerëzor në Shqipëri.

Entela Kasi

Presidente e PEN Qendrës së Shqipërisë,

PEN Internacional,

me Seli në Londër

Tiranë 19 . 04. 2019

Filed Under: Emigracion Tagged With: PEN-VISAR ZHITI

VATRANËT E DETROITIT DHE TORONTOS VIZITUAN VATRËN

April 10, 2019 by dgreca

Vatranët e Detroitit sërish sakrifikuan dhe udhëtuan nga Detroiti në Nju Jork, për të qenë pjesë aktive e Veprimtarive kushtuar 110 vjetorit të Gazetës DIELLI. Ata udhëtuan më shumë se 20 orë ardhje-kthim me makinë, dhe ashtu si gjithë këto vite nuk i munguan Vatrës, as me prezencë e as me aktivitet dhe donacione. Mondi Rakaj, Alfons Grishaj, Valentin Lumaj, Pal Rakaj, para se të merrnin rrugën e kthimit për në Detroit,të Dielën me 7 Prill, erdhën në Bronks dhe vizituan Vatrën, ku u pritën nga Kryetari i Vatrës Dritan Mishto, editorët e Diellit Dalip Greca dhe Rafaela Prifti si dhe nga menaxheri i përgjithshëm për veprimtaritë Kulturore Frederik Ndoci.

I pranishëm në veprimtaritë e 110 vjetorit të DIELLIT ishte edhë kryetari i degës së VATRËS në Toronto-Kanada, Tony Sufaj, i cili dhuroi $2,000.00 për fushatën e DIELLIT. Falenderime!

Tony për të parën herë vizitoi selinë e Vatrës dhe provoi emocione të vecanta duke prekur për së afërmi historinë e VATRËS dhe të DIELLIT.

Faleminderit vatranë për sakrificat dhe përkushtimin ndaj VATRËS dhe DIELLIT!

*Me shume foto shihni ne fb Gazeta Dielli

Filed Under: Emigracion Tagged With: Vatranet e Detroitit

Homazh për mikun tonë Teki Gjonzenelaj

April 10, 2019 by dgreca

Nga Reshat KRIPA/

Ike i dashur vëllau ynë Teki, ike duke na lënë një boshllëk të madh brenda vetes. Donim të të kishim gjithmonë pranë, të dëgjonim zërin tënd, mendimet e tua. Ti  ishe burri me një karakter të fortë, i pathyeshëm para tiranisë së diktatorëve dhe i papajtueshëm me prapaskenat e intrigantëve të pamoralshëm.   Por ti ike duke na lënë të vetmuar. Ne donim të të kishim gjithmonë pranë, gjithmonë në krye të rrugës që kishim nisur së bashku, sepse kishim nevojë për prezencën tënde, për fjalën tënde të urtë. Por ti ike. Zoti kishte  vendosur të të merrte pranë vetes dhe Zoti gjithmonë zgjedh më të mirët dhe ti ishe më i miri. Nuk besoja se do të isha unë që do të shkruaja këto rreshta për përcjelljen tënde në parajsën qiellore.

Ishe fare i ri, vetëm shtatë vjeç, kur u detyruat së bashku me motrat dhe vëllezërit e tu, më i madhi vetëm pesëmbëdhjetë vjeç, të përballeshit me dallgët e tufanit të tmerrshëm që kishte mbuluar vendin. Megjithatë ju nuk u thyet. Ato dallgë i përballuat me krenari dhe dinjitet dhe kjo pasi kishit një nënë heroinë e cila dijti t’ju rrisë dhe edukojë me normat e moralit të lartë pa patur pranë atin tuaj të nderuar, Muhamet Gjonzenelaj, që dergjej burgjeve të komunizmit.

Çfarë të të kujtoj më parë i dashur vëlla, Burrelin e zi apo kampet e punës së  detyruar në të cilat ishit të detyruar të jetonit. Nuk ju thyen as internimet, as burgosjet dhe as endjet nga një krahinë e vendit në tjetrën, nga jugu në veri dhe përsëri nga veriu në jug. Bijtë e një familje fisnike e tregojnë veten edhe në rrethana shumë të vështira.  Po, Teki i dashur, ti i  mbijetove  asaj  kohe  barbare, i  mbijetove  sepse  në  venat  e tua rridhte  gjak fisniku dhe në këto çaste më kujtohet një frazë e filozofit të shquar Niçe:

Ekziston vetëm fisnikëria e lindjes, fisnikëria e gjakut. Vetëm shpirti fisnikëron, por më parë duhet diçka që të fisnikërojë shpirtin. Çfarë duhet atëhere?  Gjaku…

Dhe ky gjak nuk ju mungonte, i dashur vëlla! Fisnikërinë e familjeve të mëdha nuk mund ta errësojnë klithmat e korbave të zinj.

Por  kohët  ndryshuan.  Kuçedra  e  zezë  që kishte  zaptuar   vendin  u  shpor.  Atëherë  ti

fluturove në botën që kishe ëndërruar, në botën e lirë, në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ti i përkisje asaj plejade që kishin një pasion, një dëshirë të madhe për lirinë. Doje të jetoje i lirë, pa gjemba dhe ferra në rrugën tënde. Doje të jetoje në një botë të vërtetë sepse deri atëherë, për fatin e keq të atdheut, kishe jetuar në një epokë të gabuar, në atë epokë kur nuk mund të shprehje dot ato që ëndërroje, ato që të buronin nga zemra e madhe, në atë epokë kur nuk mund të shprehje mendimet e  lira, ndjenjat e shpirtit  të pastër, në atë epokë kur kishe dëshirë për të studiuar dhe nuk të linin të studioje, kishe dëshirë për të punuar dhe nuk të linin të punoje, kishe dëshirë për të jetuar dhe nuk të linin as  të jetoje, në atë epokë kur sistemi totalitar mbyste mendimin e lirë që në lindjen e tij.

            E nderuara Didi! Të nderuar Monika dhe Fatmir! Të nderuar Memisha dhe Murat! Të nderuara motra të të ndjerit! Më lejoni t’ju sjell ngushëllimet e mia dhe të shokëve tanë që humbën një mik me të vërtetë të rrallë. Do të kishim dashur të ishim prezent në përcjelljen e tij në banesën e fundit, për mosha e thyer nuk na lejon. Mos derdhni lot. Nuk është zakon të derdhen lot për burrat e shquar. Atyre u thurren vargje, u këndohen këngë .Ai ishte një nga këta burra. Ju humbët me të vërtetë njeriun më të dashur tuajin, por edhe ne nuk kemi humbur pak. Ne humbën mikun tonë më të mirë. Humbëm njeriun  që e kishim  në krahun tonë. Humbëm mikun tonë për fjalën dhe këshillat e të cilit kishim shumë nevojë. Ne sot i falim tokës mëmë vetëm trupin e tij të drobitur, ndërsa shpirtin e kanë marrë engjëjt dhe kanë fluturuar lart në qiell për ta shpënë te Zoti i madh i madhërishëm, në parajsën e përjetëshme. Ndërsa deri dje kishim në mes mikun tonë të dashur, tani e tutje do të kemi kujtimin e tij të paharruar.

Qoftë i lehtë dheu që  do t’i bjerë përsipër!

Filed Under: Emigracion Tagged With: TEKI GJONZENELI-RESHAT KRIPA

NEKI LULAJ, POETI NGA KOSOVA ME BANIM NË GJERMANI VIZITOI VATRËN

April 2, 2019 by dgreca

Të Hënën me 1 Prill 2019, poeti bashkatdhetar nga Kosova, Neki Lulaj, me banim në Gjermani, vizitoi VATRËN për herë të dytë. Mysafiri i njohur si poet i talentuar, por edhe si aktivist në Diasporë: Kryetar i Lidhjes Shqiptare në Botë për 7 Lande të Gjermanisë dhe Nënkryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve e Artistëve Shqiptarë në Gjermani, u prit nga Editori i Gazetës DIELLI, Dalip Greca. Editori e njohu mysafirin me përgatitjet që po bën VATRA për ta festuar 110 Vjetorin e Gazetës “DIELLI”, me Konferencën Shkencore, ku do të përcjellin Kumtesat e tyre studues të njohur shqiptarë dhe amerikanë.

Mysafiri tha se do të ndjehet i nderuar pasi do të jetë pjesë e kësaj Konference ditën e Shtunë me 6 Prill.

Z. Lulaj informoi për veprimtaritë e shoqatave që ai drejton dhe për krijimtarinë e tij artistike. Për bibliotekën e VATRËS ai dhuroi librin e tij me poezi “KODI I TOKËS”.

Poeti vizitoi ekspozitën kushtuar 107 vjetorit të Vatrës si dhe Bibliotekën së bashku me arkivin.

Në librin e mysafirëve Neki Lulaj shkroi mbresat dhe vlerësimet për vizitën e dytë në VATËR: Kjo është vizita ime e dytë në VATËR. Jam me statusin e poetit, të mërgimtarit, të Kryetarit të Lidhjes së Shqiptarëve në Botë për 7 Lande të Gjermanisë, si dhe të nën/kryetarit të Lidhjes së Shkrimtarëve shqiptarë për Gjermaninë…Ta kesh fatin e bardhë e ta vizitosh VATRËN don të thotë të pasurohesh shpirtërisht me Historikun e VATRËS prej rrëfimeve të Editori të Diellit. Këtu në VATËR bëhet një punë kolosale për të mbajtur gjallë shpirtin e shkapërderdhur shqiptar në kontinentin e largët prej Vendlindjes. Sot këtu takova mikun tim, Editorin e Diellit, folëm dhe shkëmbyem mendime për Nolin, për Konicën, për Mid’hat Frashërin, dhe “u takuam” me të gjithë shërbestarët e Kombit, që përmes Vatrës dhanë c’mundën, pasuri e mall, madje edhe jetën sic ndodhi me: Kol Tromarën, Bahri Omarin, Kristo Kirkën, Aqif Përmetin, Aqile Tasin, Andon Frashërin, Kolë Rodhen, Ali Kucin e shumë të tjerë.

Sa kanë jetë rrezet e DIELLIT pastë udhëtim në kohë VATRA , VATRANËT DHE DIELLI SHQIPTAR(Emrat e të cilëve i mësova kur isha fëmijë).

Filed Under: Emigracion Tagged With: NEKI LULAJ-VATRA

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 116
  • 117
  • 118
  • 119
  • 120
  • …
  • 183
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Dr. Athanas Gegaj, editori i Diellit dhe sekretari i Vatrës përkujtohet në New York
  • SHQIPJA – GJUHË E MADHE E NJË POPULLI TË VOGËL, POR TË LASHTË E RRËNJETHELLË NË TROJET E VETA
  • Një vulë, një zarf, një epokë…
  • 20 Shkurti i 35 viteve më parë…
  • Mohimi i krimeve shpërfaqet si vazhdimësi e vetë krimeve
  • GJUHA AMTARE, NJË PJESË THELBËSORE E IDENTITETIT DHE TRASHËGIMISË SONË KULTURORE
  • Isuf Luzaj, poeti i mbërthyer në kryqin e kundërshtive!
  • Shaban Polluzha e Mehmet Gradica, in memoriam…
  • Tefta Tashko‑Koço: Sopranoja e përjetshme e skenës shqiptare, muzikës lirike dhe identitetit kombëtar
  • Uniteti Kombëtar si Doktrinë Gjeopolitike: Shqipëria dhe Kosova në Arkitekturën e Re të Rendit Ndërkombëtar
  • PËR NJË NORMALITET NË MARRËDHËNIET SHQIPËRI-KOSOVË: JO FJALË BOSHE!
  • Ballafaqimi me të kaluarën, detyrë morale dhe parakusht për drejtësi, paqe dhe stabilitet afatgjatë
  • Ditët e fundit të kompozitorit të Himnit të Shqipërisë…
  • Butrinti dhe vija kushtetuese që Shqipëria nuk duhet ta kalojë
  • Universiteti i Tetovës lindi si “dielli pas errësirës”

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT