Kanë zbarkuar dje pasdite pasdite në aeroportin e Rinasit 25 shtetas shqiptarë që kishin shkuar në Gjermani për të kërkuar azil. Lajmin e bëjnë të ditur burime zyrtare, sipas të cilave të gjithë personave në fjalë kërkesa u është refuzuar nga autoritetet gjermane, duke çuar në kthimin e tyre në vendlindje. Nga burimet mësohet se 25 shtetasve në fjalë u është ndaluar hyrja në hapësirën Schengen për një periudhë 2-vjeçare. Në fund të muajit të kaluar, të paktën 70 persona janë kthyer nga Gjermania, pas pesë muajsh qëndrim në kampet e azilantëve në pritje të azilit ekonomik. Shumica e tyre, kryesisht të rinj, u kthyen me dëshirën e tyre pasi vunë re pamundësinë e fitimit të azilit në shtetin gjerman.
Emigrantët e paligjshëm dhe patentat
Emigrantët pa dokumente në Kaliforni tani mund të ngasin makinën në bazë të një ligji të ri të këtij shteti. Më shumë se një milion njerëz pritet të aplikojnë për patentë. Dhjetëra mijëra emigrantë tashmë kanë aplikuar. Edhe pse Kalifornia nuk është shteti i parë me një ligj të tillë, ajo ka numrin më të madh të emigrantëve pa dokumente në Shtetet e Bashkuara.
Emigrantët presin për disa orë në radhë të gjata për të hyrë në këtë zyrë ku jepen patentat, por shumica e këtyre njerëzve, përfshirë Christian Alvaradon, nuk e kanë bezdi.
“Jam shumë i gëzuar. Kam pritur një kohë të gjatë për të marrë patentën”.
Alvarado dhe motra e tij me origjinë nga El Salvadori janë emigrantë pa dokumenta.
Ai erdhi në SHBA tetë vjet më parë dhe kjo është hera e parë që ai mund të aplikojë për patentë shoferi në Kaliforni. Pasi të dëshmojë identitetin e tij dhe qëndrimin në Kaliforni, të kalojë testin e shikueshmërisë, testin me shkrim dhe testin e ngarjes së makinës, ai mund të marrë patentën.
“Gjithmonë jemi të frikësuar nga policia. Ata mund ta marrin makinën dhe duhet të paguash për ta rimarrë atë”.
Zoti Alvarado në të kaluarën është kapur duke ngarë makinën pa patentë dhe u detyrua të paguante 800 dollarë, një dënim i madh për këtë kopshtar.
Para ligjit të ri, ai dhe shumë emigrantë pa dokumente i përdornin makinat pa patentë.
Ndërsa ligji i ri lehtëson frikën e shumë emigrantëve pa dokumente, por krijon edhe shqetësime të reja. Ata shqetësohen nga dorëzimi i informacionit personal në një agjenci qeveritare dhe frika nga deportimi në të ardhmen. Por zëdhënësi i Departamentit të Transportit në Kaliforni, Armando Botello thotë se njerëzit nuk duhet të shqetësohen.
“Departamenti i Transportit në Kaliforni nuk i ndan të dhënat me autoritetet. Kjo ndodh vetëm në raste të veçanta kur dikush është i dyshuar ose hetohet për një krim. Këto raste janë specifike dhe duhet të ketë një kërkesë nga autoritetet”.
Patenta e re duket si një patent e rregullt përveç një mbishkrimi ku thuhet “Mund t’i nënshtrohet kufizimeve federale”, pra ajo nuk mund të përdoret për të udhëtuar me avion apo për të hyrë në një ndërtesë federale.
Ana Garcia e organizatës Central American Resource Center thotë se disa emigrantë kanë një tjetër shqetësim.
“Ata kanë frikë se do të trajtohen ndryshe, ata kanë frikë se mund të diskriminohen apo se policët mund ta kuptojnë që ata janë pa dokumente dhe mund të njoftojnë autoritetet”.
Por jo të gjithë e mbështesin këtë ligj të ri, thotë profesor Dan Schnur.
“Argumenti kundër projekt-ligjit për patentat për shumë vite është parë si një shpërblim për veprimet e paligjshme”.
Por profesor Schnur thotë se opinioni publik në Kaliforni ka ndryshuar në favor të emigrantëve pa dokumente.
“Shumica e votuesve të rinj të bardhë janë në favor të reformës gjithpërfshirëse të imigracionit përfshirë çështjen e dhënies së patentave sepse ata janë rritur në një shoqëri më të larmishme kulturore sesa prindërit apo gjyshërit e tyre”.
Profesor Shnur thotë se me kalimin e kohës ndryshimet në qëndrimin ndaj ligjeve të imigracionit do të përhapen edhe në pjesën tjetër të vendit.(Kortezi:Zeri I Amerikes)
Ministrija greke e Emigracionit: Nënshtetësi fëmijëve të emigrantëve
Dy ditë pas ardhjes në fuqi të radikalëve të majtë dhe krijimit për herë të parë të një Ministrie të Emigracionit, ministrja plotësuese e këtij dikasteri, Tasia Xristodhulopoulou, (në foto) ka ripërsëritur premtimin e kësaj force politike për të dhënë nënshtetësi gjithë brezit të dytë të emigrantëve, apo fëmijëve të tyre të lindur në Greqi, por edhe atyre që kanë ardhur në moshë të vogël me familjet e tyre.
“Më duket se kemi dhënë shembuj konkretë, si gjatë periudhës së mëparshme, ashtu edhe në Parlament, kur kemi bërë shumë presion të jepej nënshtetësia te këta fëmijë. Ne kemi dhënë fjalën se menjëherë do të zëvendësojmë këtë padrejtësi të paparë me këta fëmijë, që kanë lindur këtu, që kanë mbaruar shkollat dhe nuk kanë njohur asnjë atdhe tjetër, transmeton TCH. Këta janë fëmijët e brezit të dytë të emigrantëve, ndërsa kemi dhe fëmijët e një brezi tjetër, ata që erdhën të vegjël këtu, nuk njohën asnjë atdhe tjetër dhe gjithashtu kanë mbaruar shkollat këtu e kanë mësuar vetëm gjuhën greke, dhe janë njësoj si fëmijët grekë. Këtu u rritën, këtu mësuan gjuhën, këtu janë shokët e tyre”, tha Tasia Xristodhulopoulou, ministre plotësuese e Emigracionit.
Xristodhulopoulou, që ka qenë prej vitesh në postin e përgjegjëses për të Drejtat e Njeriut, të Aleancës së radikalëve të majtë, ka deklaruar gjithashtu në lidhje me refugjatet nga Siria, veçanërisht me fëmijët e pashoqëruar nga zona e luftës, se Greqia do të ndjekë tani e tutje të gjitha konventat ndërkombëtare, që parashikojnë mikpritje e përkujdesje, të cilat nuk janë zbatuar kurrë.
S’KA SHANSE PËR AZILKËRKUESIT NGA KOSOVA DHE SHQIPËRIA’ PER AZIL NE ZVICER
Flet Z. MARIO GATTIKER, SHEFI I ZYRËS FEDERALE TË EMIGRACIONIT NË ZVICËR – S’KA SHANSE PËR AZILKËRKUESIT NGA KOSOVA DHE SHQIPËRIA’/
Nga ELIDA BUÇPAPAJ/
Gjatë muajit dhjetor Presence Suisse organizoi një “Rösti Lunch” me gazetarët e APES. Tashmë kjo mënyrë komunikimi është kthyer në traditë, ku përmes një dreke pune Departamenti Federal i Punëve të Jashtme është organizuesi dhe ndërmjetësi midis gazetarëve të APES me zyrtarë apo diplomatë të nivelit të lartë të shtetit helvetik.
Duke shijuar një meny të pasur dhe elegante pranë gotës me verë që nuk mungon kurrë, bëhet biseda me gazetarët, shkëmbehen mendime dhe pyetjet marrin përgjigje.
Kësaj here Presence Suisse organizoi takimin me zotin Mario Gattiker, shefin e Zyrës Federale të Emigracionit. I pranishëm ishte edhe Shefi i Presence Suisse Ambasadori Nicolas Bideau.
Temë e takimit kësaj here ishte “Politika e emigracionit në Zvicër përballë sfidave të reja”. Zvicra është një vend i vogël me një shkallë shumë të lartë të emigracionit. Por çdo gjë e ka një kulm. Dhe Zvicra duket se e ka arritur. Jo se Zvicra ka hequr dorë nga një prej tipareve të saj identifikuese që është mikpritja. Këtë vit, për shembull, në Konfederatën Helvetike janë pritur rreth 20 mijë emigrantë nga zonat e krizave, sidomos Eritrea dhe Siria. Dhe gjatë vitit 2015 pritet që të hyjnë në territoret zvicerane rreth 31 mijë azilkërkues. Pikërisht në këtë fluks rekord, politika zvicerane është përqëndruar në reformat në emigracion dhe sistemin e azilit. Referendumi i 9 shkurtit 2014 mbi emigrimin si “masa kundër emigracionit” ku kishte pika që e përfshinin edhe Bashkimin Europian apo lëvizja e ECOPOP, një asosacion ekologjik në Zvicër që kishte ndërmarrë prej 2 nëntorit 2012 një iniciativë popullore federale e cila u votua më 30 nëntor të këtij viti për të limituar emigracionin dhe mbipopullimin, paçka se u kthye në Ecoflop pas disfatës në votim – por gjithsesi – këto situate të reja kanë hapur diskutime si në vend ashtu edhe jashtë.
Prandaj ishte organizuar kjo dreke pune me shefin e Zyrës Federale të Emigracionit Mario Gattiker, i cili prej një 1 janarit 2015 do të jetë Sekretar i Shtetit, pas ndryshimeve të rëndësishme që janë bërë në organizimin e Konfederatës, pasi me vendim të Këshillit Federal të Zvicrës Zyra Federale e Emigracionit prej 1 janarit do të bëhet Sekretariat i Shtetit për Migracionin, çka do t’i rritë funksionet e zotit Gattiker në skenën politike brenda dhe jashtë Zvicrës.
Midis të tjerave gjatë fjalës në drekën e punës që pati me ne gazetarët e APES në Bernë, zoti Gattiker vuri re si pozitive humbjen e iniciativës të Ecopop. “Unë jam i kënaqur që iniciativa e Ecopop është refuzuar. Por sfidat qendrore mbeten.” E tillë është kriza e refugjatëve që sa vjen edhe rritet, ndërsa Zvicra si një vend i vogël në raport me vendet e tjera të Europës, ka një shkallë të emigracionit shumë të lartë. Kjo kërkon të menaxhohet, sidomos pas referendumit të 9 shkurtit, që duhet të implementohet. Natyrisht Zvicra nuk heq dorë nga traditat humanitare. Dhe kjo është një nga sfidat në politikat e emigracionit.
Ne shqiptarët e njohim mikpritjen e Zvicrës. Këtu jeton prej disa dekadash një komunitet i madh i shqiptarëve nga Kosova, Maqedonia, Lugina e Preshevës e tjerë që, për nga numri, i kalon çerek milioni, të vendosur këtu prej disa brezash si emigrantë ekonomikë dhe politikë. Pastaj kemi luftën e Kosovës kur Zvicra i hapi dyert për rreth 60 mijë refugjatë, të cilëve iu dha strehë dhe mundësi jete e pastaj i ndihmoi të ktheheshin në atdhe për t’ia nisur jetës nga e para. Shqiptarët nga Kosova në Zvicër vazhdojnë të jenë burim të ardhurash dhe shprese me remitancat e tyre, kur kemi parasysh sidomos papunësinë e madhe që shkon rreth 70 %, informalitetin dhe mosfunksionimin e shtetit ligjor në Kosovë.
Dhe pikërisht në këtë situatë dramatike e ka pikënisjen fluksi i ri i shqiptarëve nga Kosova që marrin ikën për në Europë nëpër Serbi, duke u mashtruar nga trafikantë të qënieve njerëzore se gjoja vendet e Bashkimit Europian do të hapin dyert për emigrantët.
Një situatë e tillë u përjetua edhe në Shqipëri disa ditë më parë nga porti i Vlorës ku mashtrues gënjenin shqiptarët se dikush po i priste me krahë hapur në Gjermani.
Pikërisht për të sqaruar këtë pikë VOAL iu drejtua zotit Gattiker me pyetjen nëse kjo masë e madhe shqiptarësh që po lë Kosovën, a do të jenë të mirëpritur në vendet e BE-së apo Zvicër. Dhe përgjigja nga Zyra Federale e Emigracionit është kjo: “Shansi i azilkërkuesave nga Shqipëria dhe Kosova për të marrë azil në Zvicër është jashtëzakonisht i vogël. Mbrojtja kundër persekutimit është në parim i garantuar nga autoritetet e vendeve të tyre. Prandaj, aplikimet për azil që vijnë nga qytetarët e këtyre shteteve janë dukshmërisht të pabaza dhe nuk japin të drejtë për një leje qëndrimi. Megjithatë, edhe përjashtimi mund të ndodhë, një ekzaminim individual është i bazuar me ligj.”
“Zyra Federale për Emigracion kryen procedura të cilat janë të ngjashme me procedurat e përshpejtuara (brenda më pak se 48 orëve). Këto procedura kanë nisur prej vitit marsit 2013 për qytetarët e Ballkanit Perëndimor, vende të cilat konsiderohen të sigurta.”
Në kërkim të deshifrimit të fjalëve “të egzaminimit individual” apo çfarë do të thotë “Shansi i azilkërkuesave nga Shqipëria dhe Kosova për të marrë azil në Zvicër është jashtëzakonisht i vogël” i jemi referuar statistikave po nga Zyra Federale e Emigracionit, sipas të cilave shkalla për pranim të azilkërkuesave nga Kosova është 0.6 %, ndërsa pjesa tjetër dmth 99.4% kthehen në Kosovë brenda 48 orësh. Pra s’ka shans!
KUJTESE PER KRYEMINISTRIN, PAS FJALES NE PRESHEVE….“MARATONA E ABETARES” NË ATHINË….
Nga Abdurrahim Ashiku/ Athine/
Kryeministri ynë foli bukur në Preshevë. Foli për kujdesin që duhet treguar për shqiptarët në Kosovë, Preshevë, Bujanovc, Medvegjë, Maqedoni, Mal të Zi…për detyrimin kushtetues, për atë që në Nenin 8 të Kushtetutës thuhet…
1. Republika e Shqipërisë mbron të drejtat kombëtare të popullit shqiptar që jeton jashtë kufijve të saj.
2. Republika e Shqipërisë mbron të drejtat e shtetasve shqiptarë me banim të përkohshëm ose të përhershëm jashtë kufijve të vet.
3. Republika e Shqipërisë u siguron ndihmë shtetasve shqiptarë që jetojnë e punojnë jashtë shtetit për të ruajtur e për të zhvilluar lidhjet me trashëgiminë kulturore kombëtare.
Më bëhet qejfi që foli për ta. E përgëzoj dhe dëshiroj që ta mbaj fjalën…
Veçse mos harrojë që vetëm në Greqi ka një komunitet prej rreth një milionë shqiptarësh “që jetojnë e punojnë jashtë shtetit”dhe që kanë nevojë “për të ruajtur e për të zhvilluar lidhjet me trashëgiminë kulturore kombëtare.”
Një komunitet të harruar që kujtohet vetëm për remitancat…
* * *
Maratona dhe maratonomaku, vrapimi dyzetë kilometra i luftëtarit për të sjellë në Athinë fitoren e madhe dhe rënia e tij me fjalën “fituam” në gojë, për shqiptarët është njohur më shumë se çdo libër historie me poezinë brilante të Nolit.
Nuk do të flasim për të, për Maratonën historike, por për një lloj tjetër maratone që u është imponuar mësueseve vullnetarë të gjuhës shqipe në Greqi në misionin e tyre atdhetar për tu mësuar fëmijëve, tash anekënd Greqisë, në stere dhe në ishuj, të shkruajnë, lexojnë, këndojnë e recitojnë në gjuhën e nënës së tyre
Fjala është për “Maratonën e Abetares”, udhëtimin e lodhshëm fizikisht, psikologjikisht dhe materialisht të saj për në bankën e nxënësit, një histori që ka nisur para trembëdhjetë vjetësh në Selanik për tu kthyer në një problem që nuk e mban asnjë kandar.
Në Ambasadën tonë në Athinë nga mesi i tetorit mbërritën më në fund abetaret bashkë me fletoret përkatëse. Lajmi është konfirmuar me email-e në adresë të Lidhjes së Mësuesve Shqiptarë në Greqi dhe, gojë më gojë, në adresë të mësuesve në kurset e mësimit plotësues në të gjithë Greqinë…
Nga një email në adresën time, ndër të tjera veçoj…
…Nëse ju do të keni ndonjëmundësipër tëmbështetur transportin, ose përmes informacioneve që keni, të na orientoni si është procedura për raste të tilla, etj., do ta vlerësonim…
Ambasadës tonë i kanë ardhur dhe i kanë mbetur në “derë” Abetaret. Nëpunësit e saj që paguhen nga taksapaguesit shqiptarë (dhe nga taksat tona për vula e pasaporta që janë më se dyfishi i asaj që paguhet në Shqipëri) kërkojnë… ndonjë mundësi për të mbështetur transportin, kërkojnë…informacione dhe ndonjë orientim se si është procedura… edërgimit të librave tek mësuesit…
Në qoftë se me të vërtet nuk e dinë (!?)…atëherë do t’i këshilloja të përcjellin një email në ambasadën kosovare në Vjenë… për të mësuar se si librat që vijnë nga Kosova ata i përcjellin me shpenzimet shtetërore në çdo shkollë…
Për përvojën dhe përkushtimin kosovar për dërgimin e librave mësimorë në çdo klasë në shkollat e mësimit plotësues të gjuhës shqipe në diasporë kam shkruar me shembuj marrë nga goja e një autoriteti të Ministrisë së Arsimit dhe Teknologjisë të Kosovës dhe të një mësuesi në Vjenë…
…Në Greqi, në tetor, klasat u mbushën me nxënës. Mbi tavolina mungonin Abetaret dhe librat e tjerë sipas kurseve të mësimit të gjuhës shqipe.
Marrja dhe shpërndarja e librave i “mbeti në derë” Lidhjes së Mësuesve me drejtues në qytetin e Korinthit, më se njëqind kilometra larg Ambasadës…
Kryetari i Lidhjes iu drejtua Sh. H. një aktivisti të Lidhjes në Athinë. Ky, pas disa telefonatave më në fund vendosi të japë ndihmën e vet…
Nuk kishte mjet të vetin për të shkuar në Ambasadë e për të marrë librat. Iu drejtua një mikut të vet taksist i cili e la punën dhe u vu në dispozicion të tij. Shkuan në Ambasadë. Mendoi se librat ishin paketuar në kuti sipas listës dhe ishin gati për t’udërguar në adresat e dhëna. U ballafaqua me një grumbull librash në pako pesëshe siç kishin dalë nga shtypshkronja. Pas telefonatave dhe mëdyshjeve vendosi t’i merrte për t’i çuar në KTEL, pikë të shpërndarjes në Athinë. Nuk ishin pak. Ishin rreth gjashtëqind libra me një peshë rreth katërqind kilogram. Iu fut punës bashkë me taksistin dhe i morën librat. Makina u mbush sa mezi bënë vend të ulen…
Shkuan në pikën e shpërndarjes. Nëpunësi u tha se librat duhen futur në kuti mbi të cilat të shkruhet adresa. Shkuan në një pikë shitje dhe morën njëzet kuti. I mbushën dhe u vunë adresat…
Një punë e lodhëshme…
Pas veprimeve financiare librat morën rrugën drejt Kavallës, Kallabakës, ishullit të Tinosit…shkollave në tërë hapësirën greke… Vetëm Kavallës, 1500 kilometra larg Athinës, iu nisën njëqind abetare dhe njëqind fletore pune me peshë rreth 130 kilogram…
Një maratonë e lodhshme, një shpenzim i konsiderueshëm parash dalë nga xhepi i atyre që bëjnë sakrificën e paimagjinueshme për kohën, japin mësim falas për fëmijët mërgimtarë, sakrifikojnë ditën e punës, ditën e pushimeve të shtunat e të dielat, prishin qetësinë familjare, një vlerë që është emërtuar si “Rilindës të kohës sonë”…
“Maratona e Abetareve” 2014…
Mbase është “maratona” e fundit…
Mbase…
Megjithatë unë nuk e besoj.
Shteti ynë e ka marrë me bezdi punën e madhe patriotike të mësuesve të gjuhës shqipe në Greqi…
Kryeministri ynë foli bukur në Preshevë. Foli për kujdesin që duhet treguar për shqiptarët në Kosovë, Preshevë, Bujanovc, Medvegjë, Maqedoni, Mal të Zi…për detyrimin kushtetues, për atë që në Nenin 8 të Kushtetutës thuhet…
1. Republika e Shqipërisë mbron të drejtat kombëtare të popullit shqiptar që jeton jashtë kufijve të saj.
2. Republika e Shqipërisë mbron të drejtat e shtetasve shqiptarë me banim të përkohshëm ose të përhershëm jashtë kufijve të vet.
3. Republika e Shqipërisë u siguron ndihmë shtetasve shqiptarë që jetojnë e punojnë jashtë shtetit për të ruajtur e për të zhvilluar lidhjet me trashëgiminë kulturore kombëtare.
Më bëhet qejfi që foli për ta. E përgëzoj dhe dëshiroj që ta mbaj fjalën…
Veçse mos harrojë që vetëm në Greqi ka një komunitet prej rreth një milionë shqiptarësh “që jetojnë e punojnë jashtë shtetit”dhe që kanë nevojë “për të ruajtur e për të zhvilluar lidhjet me trashëgiminë kulturore kombëtare.”
Komuniteti mërgimtar shqiptar në Greqi, Itali, Gjermani, Zvicër, Angli…në të gjithë botën, i ka sytë dhe veshët tek shteti shqiptar, nuk donë të asimilohet…donë që fëmijët e tyre ta flasin dhe ta shkruajnë gjuhën shqipe me të 36 germat e Alfabetit të Manastirit….
Një zë që nuk duhet të bije në vesh të shurdhër…
Abdurahim Ashiku
Athinë, 12 nëntor 2014
- « Previous Page
- 1
- …
- 178
- 179
- 180
- 181
- 182
- …
- 185
- Next Page »