Featured – Page 283 – Dielli

Kosovë-Masakra e Reçakut përkujtohet në 21 vjetor

January 14, 2020 by dgreca

–Deklaratë e Ambasadorëve të Francës, Gjermanisë, Italisë, Mbretërisë së Bashkuar dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës: Nderojmë kujtimin e atyre që humbën jetët në Reçak dhe masakrat e tjera në Kosovë/

– Masakra e Reçakut është një nga dëshmitë rrënqethëse të krimeve në luftën e përfunduar në qershorin e para 21 viteve në Kosovë, gjatë së cilës forcat serbe vranë e masakruan më shumë se 12 mijë shqiptarë e mëse 6 mijë rezultonin të zhdukur, derisa në fushatën e gjenocidit e spastrimit etnik rreth një milion i dëbuan, shumicën drejt Shqipërisë/
-Disa nga raportimet para 21 viteve…/

Gazeta DIELLI nga korrespondenti në Kosovë Behlul Jashari/

PRISHTINË, 14 Janar 2020/ Ambasadorët në Kosovë të shteteve të Quint-it në një deklaratë përkujtojnë se njëzet e një vjet më parë, masakra që ndodhi në Reçak përfundimisht bëri që aleatët e NATO-s të ndërhyjnë dhe ti japin fund një katastrofe humanitare.

“Ne e nderojmë kujtimin e atyre që humbën jetët në Reçak dhe masakrat e tjera në Kosovë dy dekada më parë, duke punuar së bashku për të ndërtuar një të ardhme të paqes, drejtësisë dhe mirëqenies për brezat e ardhshëm”, shprehen në deklaratë ambasadorët e Francës, Gjermanisë, Italisë, Mbretërisë së Bashkuar dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Deklarata e dërguar mbrëmjen e sotme nga Ambasada e SHBA në Prishtinë thekson se, qeveria e Kosovës dhe qeveria e Serbisë duhet të sigurojnë që viktimat dhe familjet e tyre kanë qasje të plotë në drejtësi dhe në informatat për fatin e më të dashurve të tyre.

“Qytetarët e të gjitha etnive dhe besimeve ndjehen si në shtëpi dhe të lirë për të jetuar, punuar dhe besuar në paqe me fqinjët e tyre. Siç edhe thotë Deklarata e Pavarësisë së këtij vendi, Kosova është një vend ‘i përkushtuar për të përballuar trashëgiminë e dhimbshme të së kaluarës së fundit në një frymë pajtimi dhe faljeje. Të përkushtuar për mbrojtjen, promovimin dhe nderimin e larmisë së popullit tonë.’ Qëllimi ynë i përbashkët është të mbështesim vazhdimisht Kosovën në këtë rrugë”, përfundon deklarata e ambasadave të shteteve të Quint-it në Prishtinë.

Me homazhet në Kompleksin Përkujtimor dhe me një akademi kujtohet nesër në 21 vjetor masakra në Reçak, fshat i Kosovës në komunën e Shtimes, ku në 15 janarin e vitit 1999 forcat serbe rrëmbyen nga shtëpitë e tyre dhe ekzekutuan mbi 40 banorë civilë shqiptarë. Ambasadori amerikan William Walker, në atë kohë shef i Misionit verifikues të OSBE-së në Kosovë, në vizitën në vendin e ngjarjes masakrën në Reçak e cilësoi krim kundër njerëzimit.

Në Kompleksin Përkujtimor Masakra e Reçakut, në Murin e Përkushtimit janë skalitur në mermer fotografitë e 44 martirëve-dëshmorëve.

Masakra e Reçakut është një nga dëshmitë rrënqethëse të krimeve në luftën e përfunduar në qershorin e para 21 viteve në Kosovë, gjatë së cilës forcat serbe vranë e masakruan më shumë se 12 mijë shqiptarë e mëse 6 mijë rezultonin të zhdukur, derisa në fushatën e gjenocidit e spastrimit etnik rreth një milion i dëbuan, shumicën drejt Shqipërisë.

Po para 21 viteve, pas masakrës së Reçakut, pas intensifikimit të përgatitjeve për një konferencë ndërkombëtare për Kosovën, në Kështjellën e Rambujesë, afër Parisit, në 6 shkurt 1999 filloi Konferenca e Rambujesë. Kosova përfaqësohej nga i gjithë spektri politik e ushtarak. Konferenca u ndërpre në 23 shkurt pa rezultate përfundimtare, ndërsa vazhdimi i saj u thirr për datën 15 mars në Paris.

Në mes të marsit përfaqësuesit e Kosovës nënshkruan Marrëveshjen e Rambujesë/Parisit për Kosovën. Beogradi – pala serbe refuzoi ta nënshkruajë. Ishte hapur rruga për ndërhyrjen ushtarake të NATO-s për Kosovën.

Periudha në mes të dy takimeve të Rambujesë dhe Parisit u shfrytëzua nga regjimi i Beogradit për të dërguar në Kosovë trupa dhe pajisje të mëdha ushtarake shtesë. Numri i forcave serbe, në kulmin e luftës, sipas vlerësimeve të kohës, mund të ketë arritur në 130.000.

Në 24 mars filloi fushata ajrore e NATO-s kundër caqeve ushtarake serbe në Kosovë, Serbi dhe Mal të Zi, pas së cilës nga mengjesi i 12 qershorit 1999 forcat paqeruajtëse e shpëtimtare të NATO-s nisën të hynin në Kosovë.

***

Statement by the Ambassadors of France, Germany, Italy, the United Kingdom and the United States

Twenty-one years ago, the massacre that occurred in Recak eventually prompted NATO allies to intervene and end a humanitarian catastrophe.

We honor the memory of those who were lost in Recak and all the other massacres in Kosovo two decades ago by working together to build a future of peace, justice, and prosperity for the next generations. The governments of Kosovo and Serbia need to ensure victims and their families have full access to justice, and to information about the fate of their loved ones. Citizens of all ethnicities should feel at home and free to live and work in peace with their neighbors. As the Declaration of Independence of this country says, Kosovo is a country “committed to confronting the painful legacy of the recent past in a spirit of reconciliation and forgiveness. Dedicated to protecting, promoting and honoring the diversity of our people.” Our shared aim is to continuously support Kosovo on this path.

***

ARKIV- MASAKRA E REÇAKUT, DISA NGA RAPORTIMET PARA 21 VITEVE:

http://www.hri.org/news/balkans/ata/1999/99-01-15.ata.html

[05] Serb forces attack Shtimje areas

PRISHTINE, Jan 15 – ATA correspondent Behlul Jashari reported that Serb police and army forces had started early on Friday an offensive against Recak village, Shtimje area.

Sources of the Council for the Human Rights said that heavy artillery was bombing the village while Serb infantry was attacking Albanian villages.

There are no reports on the consequences of the attack but the population is fleeing the area. /pta/ak/

Albanian Telegraphic Agency

[12] Rugova urges deployment of NATO forces to calm situation

PRISHTINE, Jan 15 – ATA correspondent Behlul Jashari reported that President of Kosova Ibrahim Rugova told a news conference on Friday that the situation in Kosova was worse, dangerous and tragic and deployment of NATO troops would calm it.

Rugova condemned the attempted assassination of the chief of the Kosova Information Office Enver Maloku calling it an attempt against the independent institutions of Kosova. He added that a “new climate of violence with unclear killings” was created in Kosova.

He called “dramatic” the presence of the Serbian army in Prishtina and blocking of access to Prishtina by Serb armed groups.

Rugova hailed the intervention of the OSCE chairman -in-office Knut Vollebaek and chief of the OSCE mission there William Walker and his staff in calming the worse situation created during the week.

But “the deployment of NATO troops in Kosova will calm the situation and guarantee safety for citizens and that part of Europe and world,” Rugova said. /pta/ak/

Albanian Telegraphic Agency

http://www.hri.org/news/balkans/ata/1999/99-01-16.ata.html

[22] 80 Albanians killed, massacred in Shtimje

PRISHTINE, Jan 16 – ATA correspondent Behlul Jashari reported that some 60 to 80 Albanians were killed and massacred by Serb forces in Recak village, according to sources of the Kosova Democratic League in Shtimje.

Most of them were women, old men and children. They were killed while trying to flee the attack and found dead out of the village. Killed and massacred people were also found in houses with 24 persons killed in a room.

Eight out of all killed and massacred in Recak are KLA members. LDK sources in Shtimje said that there were no reports on casualties in Mollopolc and Petrove villages, which were the targets of the attack of large Serb military, police and paramilitary forces.

Sources said that identification of those killed and massacred was continuing. /lh/ak/

[24] Kosova leader urges NATO immediate intervention

PRISHTINE, Jan 16 – ATA correspondent Behlul Jashari reported that the president of Kosova Ibrahim Rugova urged on Saturday an urgent intervention of NATO forces in compliance with the decision on immediate activation of the alliance.

Rugova said that an energetic and decisive international intervention could stop the Serb military and police machine and create preliminaries for a political solution to the Kosova issue. Rugova made the statement after yesterday’s massacres of Serb forces in Shtimje region.

He strongly denounced the massacre of the Albanian population and said that the heavy attack of Serb forces against the Shtimje region was undertaken while the international factors were engaged in finding a political solution to the Kosova issue.

The attack against the civilian population was a flagrant opposition to these efforts, Rugova said in his statement.

He urged international energetic intervention in Kosova in today’s meetings with an extensive delegation of the Foreign commission of the Norwegian parliament and Swiss ambassador to Belgrade Pol Vilfi.

Many political parties and organisations condemned the massive execution of Albanians in villages of Shtimje and asked for urgent deployment of NATO forces in Kosova. /lh/ak/

Albanian Telegraphic Agency

[26] Kosova president declares mourning day

PRISHTINE, Jan 16 – ATA correspondent Behlul Jashari reported that the Kosova president Ibrahim Rugova declared Sunday a day of mourning in Kosova.

Sources of the presidency said that “following the massacres of dozens of Albanians in the commune of Shtimje by Serb military and police forces, the president of the Republic of Kosova declares Sunday, January 17, 1998 a mourning day in Kosova to honour the victims.” lh/ak/

http://www.hri.org/news/balkans/ata/1999/99-01-17.ata.html

[01] Massacres in Recak – monstrous crime against innocent people

TIRANA, Jan 16 (ATA) – Albanian Foreign Ministry condemned on Saturday the latest massacre in Recak, Shtimje, of Kosova, with over 40 innocent Albanians mostly women, children old men, executed by the Serb military forces.

The Ministry said in its statement that this new act of fascist type committed by the grand Serb chauvinism units represented not only a monstrous crime against innocent people who were asking for their freedom and rights but it also was a crime against humanity as well as a worse challenge against the international community.

Massacres in Recak showed once again that Belgrade regime was increasingly engulfing in a deep crisis. It was committing the most monstrous crimes and was experimenting fascist methods of massive extermination against Albanians in Kosova, the statement said.

The new crime of the Serb chauvinism was at the same time a great challenge against international organisations which were engaged in finding a peaceful solution to the conflict in Kosova.

The statement said that this act showed that the regime of Milosevic (Slobodan, president Yugoslavia) had never been and would not be for a peaceful solution to conflicts and that this regime was a product of the most aggressive nationalism which lived in mid of continuous generation of conflicts.

The Albanian Foreign Ministry urged the international community, international institutions, government of the United States and those of the European Union to immediately intervene to stop the massive exterminating campaign against Albanians in Kosova and find a right solution as soon as possible to this bloody conflict. /dast/ak/

Albanian Telegraphic Agency

HEROIZMI KUNDËR KOMUNIST

January 14, 2020 by dgreca

(Kujtesë për demostratën e 14 janarit 1990 në Shkodër)/

“ Pjesa më e madhe e heronjve janë si disa piktura: për t’i vlerësuar nuk duhen parë shumë pranë”/

Francois LAROCHEFOUCAULD (1613 – 1680), shkrimtar francez/

Shkruan Eugjen MELIKA/

Ka ditë në historinë e popujve që hyjnë pa zhurmë, që me ngjarje, në dukje të thjeshta e të parëndësishme, por që bartin në vetvete farën e ndodhive të jashtzakonshme, marrin rëndësinë e tyre me kalimin e kohës. Ato janë si fara e një druri të stërmadh që don kohën e tij për të mbirë e për t’u rritur, por kur të ketë kryer proçesin e tij biologjik, lartësohet me të gjithë madhështinë e tij e kthehet në një objekt kulti, ku brezat, njëri pas tjetrit, gjejnë frymëzimin për të shkuar përpara dhe kyçin për të shpjeguar ndryshimin e epokave.

Një ditë e tillë ka qënë 14 janari 1990, në Shqipërinë “trup e shpirt të sakatosur”, në kryeqendrën e lashtë të Labeatëve, në qytetin e Shkodrës, ledhi më I fuqishëm I qëndresës morale ndaj komunizmit, që pushtoi Shqipërinë n’atë fund nëndori 1944. Ishte kohë ndryshimesh rrënjësore në Evropën e Lindjes. Në nëndorin e sapo kaluar, gjermanët, populli i mundur I luftës së Dytë botërore, kishte shkallmuar Murin e famshëm të Berlinit, simbolin e ndarjes në dy pjesë t’Evropës, ndërsa rumunët kishin asgjësuar me një revoltw mbarë popullore çiftin tiran të Vendit të tyre. Në të gjithë Vendet e tjera komunizmi pranonte hapur dështimin e tij historik, sepse simbas drejtuesit të fundit të kampit socialist, Mihail Gorbaçovit, “nuk mund t’u mohoheshin popujve fqinjë të drejtat e lirisë e demokracisë, polakëve, çekëve, hungarezëve, gjermanëve të Lindjes.”. Epoka e re pas komuniste kishte fytyrat e Vaclav Havelit dhe Lech Walesës, kundërshtarë të regjimeve, si simbole të saj.

Në këtë furtunë të fuqishme që shkallmonte regjimet diktatoriale e sillte në qiejtë e Evropës ajrin e pastër të lirisë, Shqipëria përpëlitej në mjerimin e saj proverbial, e drejtuar nga Jagoja i diktaturës që vazhdonte të belbëzonte përçart refrenin dritëshkurtër e kobzi të “vazhdimësisë”. Në Shqipëri, Vendi i fundit i perandorisë së kuqe n’Evropë, vazhdonin të qëndronin në këmbë, si relike të marrëzisë gjysëm shekullore shtetërore, bustet e Stalinit, që në atdheun e tij kishin përfunduar në furrat e shkrirjes më shumë se tridhjetepesë vite të shkuara.

Dikush në botën e madhe hodhi idenë se ky Vend meritonte të ruhej në gjëndjen që ishte “si një muze”, në të cilin turistët nga gjithë bota do të shihnin me sytë e tyre se çfarë fuqie shkatërruese kishte pushteti i idhtarëve të Stalinit për të kthyer njëmijë vjet mbrapa një Vend t’Evropës. N’atë fillim viti të dhjetëvjeçarit të fundit të shekullit dukej se Shqipëria kllapitej në gjumin e vdekjes, e trallisur nga përrallat nanuritëse të demagogëve të kuq në veshjen e të gjithë lakejve të diktaturës, që nga piramida drejtuese deri tek armata e ushtarakëve apo sigurimsave, e intelektualëve që luhateshin mes bindjeve të verbëra dhe erës që frynte nga Vendet e tjera simotra.

Pikërisht n’ata çaste kllapitjeje disa shqiptarë të thjeshtë, bij të denjë të Shkodrës, puntorë në qendra të ndryshme pune, patën idenë të thirrnin popullin e qytetit të tyre në një tubim të pazakontë për gjysëm shekullin e shkuar, nëpërmjet të cilit t’i përcillnin kastës në pushtet vullnetin e tyre për të ndryshuar kursin, për t’u vënë në një rrjedhë me Vendet e tjera të Lindjes, duke e filluar këtë rrugëtim të domosdoshëm me heqjen forcërisht të bustit të Stalinit nga sheshi kryesor i qytetit të tyre. Emrat e Rin Monajkës, Dedë Kasnecit, Nikolin Margjinit, Gjergj Livadhit, Kolec Hublinës, flamur Elbasanit, Aldo Perrizit, Flamur begut, Klaudio Dakës, Nikolin Thanës, Tonin Demës e të tremijë shkodranëve që atë ditë të ftohtë të 14 janarit mbushën sheshin dhe rrugët e Shkodrës, duke i dhënë jetë së parës demostrate masive kundër komuniste meritojnë vende nderi në kujtesën historike të kombit. Ai tubim qe shprehja e vetëdijes kritike të kombit, qe dëshmia më bindëse se Shqipëria e trallisur nuk ishte e vdekur, se në gjirin e saj kishte bij besnikë të përparimit të saj që ishin gati, me çmimin e jetës së tyre, të thirrnin në beleg e të trondisnin nga themelet një ngrehinë të shëmtuar e kriminale që nuk përfaqësonte aspak traditën shqiptare.

Ai tubim shkonte në hullinë e luftëtarëve kundër komunistëve, që qëndruan për nëntë vite në malet e Shqipërisë të mbajtur nga populli i tyre, n’atë të burgosurve politikë të revoltave të Spaçit e Qafë Barit. Pjestarët më në dukje t’atij tubimi u ballafaquan menjëherë me terrorin e Sigurimit dhe të Gjykatave, u rrahën egërsisht, u sakatuan. Rini Monajka është shëmbulli më flagrant i dhunës policore, pasojat e së cilës i pagoi me jetën e tij pak vite më vonë. Ata u bënë pionierët e parë të Rilindjes shqiptare të vonë, i hapën rrugën një qëndrese të fuqishme që u pasua me të tjerë tubime, si ai i 28 janarit në Kryeqytet e të tjerë me rradhë në Kavajë në Universitet, e qytete të tjera. Ata i vunë gurët e parë Shqipërisë demokratike me guximin e tyre, me vetmohimin, me besimin se “kalaja e socializmit” ishte pa themele e si e tillë, nuk do të mund t’i qëndronte erës së lirisë. Ata ishin të ndërgjegjshëm se liria kërkonte sakrifica të fitohej e të mbahej. Ata djem të Shkodrës i pranuan sakrificat, u bënë si yjet ndriçues në qiellin e zi të diktaturës së Vendit të tyre. Si të tillë ata meritojnë vendin e tyre në Panteonin e heronjve të historisë bashkëkohore të Atdheut të tyre.

Fatkeqësisht, deri tani ata emra heronjsh kanë mbetur në hije, të errësuar nga real-politika apo nga të tjerë heronj të luftës kundër pushtuesit gjatë luftë së Dytë botërore. Historiografia zyrtare e gjithë këtyre tridhjetë viteve bie në një kundërthënë të dukëshme: nëse vazhdon të vlerësojë me të drejtë ata djem e vajza që u vranë me të vërtetë nga pushtuesit italianë apo gjermanë, që ishin e keqja e asaj kohe, nuk ka asnjë vlerësim për të tjerë shqiptarë që luftuan, me dhe pa armë, komunizmin që qe me të vërtetë e keqja më e madhe e këtij Vendi. Sot shumë bien në ujdi me këtë pohim të fundit, por nuk kanë ndershmërinë intelektuale të pranojnë se ata shqiptare e shqiptarë, që kanë dhënë jetën si kundër komunistë, kanë të njëjtën të drejtë të quhen heronj, sepse atë jetë e kanë dhënë për të kundërshtuar e luftuar diktaturën më mizore të historisë së Vendit të tyre e të mbarë Evropës së mbas luftës. Nëse “zgjedhja e duhur“, simbas tyre atëherë ishte lufta kundër pushtuesve, me të njëjtën logjikë mbas vitit 1944, arrihet në përfundimin se ajo zgjedhje duhej t’ishte lufta e kundërshtimi i diktaturës komuniste. Nëse argumenti më “i fuqishëm” i asaj historiografie, në analizën e asaj periudhe historike është se “ajo luftë e vuri Shqipërinë në anën e fituesve”, më 1990 po të ishte ishte e njëjta njësi mendimi e veprimi në gjykim, do të duhej të pohonin ndershmërisht që gati gjysëm shekulli komunist ishte një dështim i plotë i gjithanshëm, mbasi Shqipëria bënte pjesë në gjysmë sferën e diktaturave më të zeza, pra “jo në zgjedhjen e duhur”.

Heronjtë e vërtetë janë të gjithë ata shqiptarë e shqiptare që nuk u pajtuan kurrë me regjimin lirivrasës të komunistëve, që e shprehën mospajtimin në mënyra të ndryshme, duke filluar që nga jeta në mal me armë në dorë deri në vdekjen pa varr në Atdheun e tyre, tek ata bij e bija të Shqipërisë e Kosovës që u masakruan nga ushtarët serbë, sepse deshën të mbronin Shqipërinë etnike, tek të gjithë ata intelektualë, klerikë e studentë, që diktatura i asgjësoi pa mëshirë si “armiq të popullit”, sepse deshën Shqipërinë evropiane, një Vend ku të respektohej e drejta e secilit për të lutur Zotin e për të shprehur lirisht mendimin e vet, tek ata që në mizorinë e kampeve të punës së detyruar të Spaçit apo Qafë Barit patë guximin të flijoheshin për të ngritur flamurin pa yllin e kuq, simbolin e Rusisë bolshevike, tek të gjithë njerëzit e ndershëm të këtij trualli, që pranuan të bënin vite burgu, për të mos u bërë spiunë të regjimit në dëm të shokëve të tyre, për…..

Gjithësia kundër komuniste në Shqipëri, ndoshta nuk ka shumicën si sasi, por idealet për të cilët është flijuar për gati gjysmë shekulli, janë stolia më e vyer në ballin e Atdheut. Si të tillë ata meritojnë vlerësimin e respektin e duhur nga Shqipëria demokratike dhe historia që, simbas Carlyle-it “është poezia e vërtetë”. Mbas tridhjetë vitesh të tjetërsimit të sistemit, mbas një brezi tjetër që ka lindur, është rritur e futur në jetë, mendoj se shoqëria shqiptare, jeta akademike, politika, e kanë për detyrë të braktisin dogmat e diktaturës, të trajtojnë problemin me objektivitet shkencor e paanshmëri ideologjike. Është ky guri i provës që vihet sot para tyre, dëshmia e vërtetë nëse ka një demokraci në Shqipëri, apo ajo është kthyer në një demokraturë që vazhdon të shohë më shumë në pjesën e dytë të termit të përngjitur, se sa në të parën.

“Më mirë të jesh mes të përndjekurve se sa mes përndjekësve” thuhet në një shprehje të marrë nga Talmudi, libri i ligjeve të lashtë të Izraelitëve. Organizatorët dhe qytetarët e Shk

odrës atë 14 janar të tridhjetë viteve të shkuara, përqafuan e zbatuan filozofinë e kësaj shprehjeje, duke dhënë një ndihmesë të vyer në shpërndarjen e errësirës së natës komuniste e në agimin e demokracisë. Të gjithë ne që po jetojmë në këtë demokraci, edhe se të diskutueshme, u shprehim atyre mirënjohjen tonë si popull, duke u premtuar se do të ruajmë përjetë në kujtesën tonë veprën e tyre.

….MBAJENI LART KËTË FLAMUR !

January 12, 2020 by dgreca

VATRA- KOMISIONI I KUVENDIT TË 19 JANARIT PËRFUNDOI PËRGATITJET

January 11, 2020 by dgreca

–
– Zgjidhen delegatet e Kuvendit te Vatres te 19 Janarit 2020, qe organizohet ne sallen e veprimtarive te Teqese Bektashiane”Baba Rexhepi” ne Michigan, ku perfaqesohen rreth 600 vatrane. /

– Degët që nuk kanë dërguar ende emrat e delegatëve janë të lutur që t’i nisin deri të Hënën-

– Kush ka dëshirë të udhëtojë me autobuz të lidhet në telefon em z. Anton Raja ne nr- cel:646-594–4747.Autobuzi niset të Shtunën në ora 6 të mëngjesit nga Royal Regency Hotel-

Të Premten, 10 Janar 2020, Komisioni përgatitor i Kuvendit të 19 Janarit që do të mbahet në sallën e veprimtarivë të Teqesë Bektashiane”Baba Rexhepi” në Taylor, Michigan, u mblodh për të marrë vendimet përfundimtare. Fillimisht u mblodhën një pjesë e anëtarësisë së Qendrës,të cilët iu përgjigjën njoftimit të publikuar në Dielli online dhe faqa zyrtare në fb e Vatres dhe Diellit, për të zgjedhur delegatët e tyre sipas parimit 1 delegat për 10 anëtarë. Në qendër janë të anëtarësuar 102 vatranë.Mbledhjen e Komisionit e drejtoi Kryetarii tij z. Agim Rexhaj.

Më pas u ballafaquan anëtarësitë reale dhe pagesat e degëve të Vatrës dhe u morën këto vendime:

1- Dega e Vatrës në Jacksonville me 40 anëtarësi të rregullta, do të ketë 5 delegatë(4 nga parimi 10 anëtarë 1 delegat + Kryetari), ndërsa anëtarët e Këshillit, që janë nga çdo degë janë llogaritur mbi këtë kuotë.

2- Dega South Florida me 25 anëtarësi të rregullta do të ketë 3 delegatë plus kryetari.

3. Dega e Vatrës në Tampa-Clearwater me 32 anëtarësi do të ketë 3 delegatë plus kryetarin, plus anëtari i Këshillit.

4- Dega e Vatrës në Hartford-CT, me 22 anëtarë do të ketë 2 delegatë plus kryetarin, plus anëtarin e Këshillit.

5- Dega e Vatrës në Queens, NY me 100 anëtarë do të ketë 10 delegatë plus kryetarin, plus anëtarin e Këshillit.

6- Dega e Vatrës në Michigan me 88 anëtarë ka 9 delegatë plus kryetarin, plus anëtarët e Këshillit.

7- Dega në Hudson Valley në NY me 48 anëtarë ka 5 delegatë plus kryetarin, plus anëtarët e Këshillit.

8- Dega e Vatrës në Toronto-Kanada me 22 anëtarë ka 2 delegatë nga anëtarësia plus kryetarin.

9- Qendra me 102 anëtarësime ka 10 delegatë.

10- Në numrin e përgjithshëm të delegatëve përfshihet edhe Këshilli me 46 anëtarësi si dhe Kryesia e Vatrës.

Komisioni njoftoi degët menjëherë pas mbledhjes që sipas kuotave të dërguara të nisin në qendër emrat e delegatëve, atësitë, dtalindjet.

Komisioni përgatitor zgjodhi z. Agustin Mirakaj, Nazo Veliu dhe Dalip Greca, të përgatisin mandatet e delegatëve, që do të mbajnë: Logon, vulën e njomë të Vatrës dhe emrin e Kryetarit dhe sekretarit të Vatrës.

Komisioni mori vendim që çdo degë ka të drejtë të delegojë vetëm 30 për qind të votave të delegatëve, ndërsa çdo delegat ka të drejtë të përdorë vetëm Një votë plus.

U mor Vendim që Fletët e Votimit të jenë standarte dhe të specifikuara, Letër A -4, Logo e vulë e Vatrës, me emrat e kandidatëve dhe emrat e Firmat e Kryetarit dhe sekretarit të Kuvendit. Nëse do të ketë kandidatë shtesë që do të dalin gjatë Kuvendit, do të shtohen emrat në Fletë-Votimet nga drejtuesit e Kuvendit.

-U mor Vendim për ngritjen e Komisionit të verifikimit të Mandateve, i cili do të aprovohet në Kuvend.

– Delegati më i vjetër në moshë(Zef Balaj) do të hapë Kuvendin.

– Kryetari i Vatrës do të mbajë raportin e punës 2 vjeçare në praninë e medias dhe të ftuarëve. Më pas Kuvendi i vazhdon punimet pa praninë e medias.

– Zgjidhen drejtuesit e Kuvendit- kryetari, ndihmësi dhe Reporteri.

– Punimet e Kuvendit do të regjistrohen nga Vatra.

– Për hartimin e Programit të kuvendit u zgjodh një komision me kryetar Ervin Dine.

Shënim: 1- Degët që nuk kanë dërguar ende emrat e delegatëve janë të lutur që t’i nisin deri të Hënën-

2- Jemi njoftua se Kryetari i degës së Vatrës në Uster z. John Lito ka dhënë dorëheqjen si kryetar. Dega ka nisë të dërgojë pagesat e anëtarësisë në Qendër. Nëse ka dëshirë të dërgojë delegat të njoftojë brenda ditës së Hënë.

– Kush ka dëshirë të udhëtojë me autobuz të lidhet në telefon me z. Anton Raja ne cel:646-594–4747.Autobuzi niset të Shtunën në ora 6 të mëngjesit nga Royal Regency Hotel në Yonkers–

NE PRITJE TE 100 VJETORIT TE KONGRESIT KOMBETAR TE LUSHNJES

January 9, 2020 by dgreca

NOLI: KONGRESI I LUSHNJËS KA BURUAR INDIREKËTIRISHT NGA “VATRA”/

Fan S Noli, në seancën e Parlamentit Shqiptar, më 11 shkurt 1924, duke mbajtur një fjalim të shkëlqyer në nderim të Presidentit Amerikan Wilson, ndër të tjera tha: Në Amerikë shqiptarët themeluan Kishën Kombëtare, një bimë të rritur me djersën e punëtorëve tanë të atjeshëm, e cila pastaj u transplatua në Shqipëri…

Atje u themelua Vatra, shërbimet e së cilës, sot për shkake të ndryshme nuk cmohen si e meritojnë, por do të vijë një ditë, që do të cmohen ashtu si duhet. DHE KONGRESI I LUSHNJËS ka buruar indirekterisht prej VATRËS.Guvernën ë Lushnjës e precedoi Guverna e Durrësit, së cilës koha do t’i japë një faqe të Historisë sonë, se pa të dytën nuk bëhej e para. E mirë, a e ligë, Guverna e Durrësit ka qënë Mëma e Guvernës së Lushnjës.

Që të gjithë e dini se Guverna e Durrësit u organizua nën kryesinë dhe me iniciativën e një delegacioni të “Vatrës”, të dërguar për këtë qëllim me para të Amerikës. Në këtë, mund të shtojmë që, nga të paktat libra letrare që kemi, gjysmat, të paktën, janë shtypur me paratë e shqiptarëve të Amerikës. Pas fakteve të sipërme që numërova, është e tepërt të them që rilindja kombëtare do të ishte vonuar kushedi sa vjet, sikur të mos ekzistonte kurbeti i Amerikës.

Ndërsa në Boston, duke folë me rastin e 50 vjetorit të Vatrës, në nëntor 1962, Noli, ndër të tjera tha: Nuk ka ngjarje ku të mos ketë marrë pjesë VATRA. Edhe në Kongresin e Lushnjës ne kishim atje Dr. Mihal Turtullin, ish delegati i Vatrës, kishim Mehmet Konicën, ish ambasadori i vatrës për 4 vite në Evrope.

Në të vërtetë Fryma e Vatrës ishte atje, në Lushnjë, ndërsa Banda Kombëtare e Vatrës dhe Trupat e Vullnetare të Vatrës do t’i përgjigjeshin frymës së Kongresit dhe do të mbërrinin në Shqipëri, dy muaj pas kongresit, pas ftesës të Kryeministrit Sulejman Delvina.