Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Ali HADRI: “Një komb, një gjuhë, një tokë’

by

Nga Fahri XHARRA/
“ Më urtë, më butë, se këta janë kriminel e të mbysin!“ Kur tankset e ushtrisë ish. jugosllave shkelnin e vranin shqipëtarë, profesori kokëlartë ecte me student e thoshte: : Po ç’jam unë më atdhetar dhe më trim se sa studentët, punëtorët, fshatarët, nxënësit…, të cilët i kërcenin tankut serb për çlirimin e Atdheut. (1981)
“E historia sikur po përsëritet “ thoshte me dhembje profesori, pas vitit 1981. Pas këtij viti, në Kosovë dhe në trojet shqiptare në ish- Jugosllavi, u organizonin procese të shumta gjyqësore politike kundër studentëve dhe intelektualëve por nuk u kursenin as të tjerët. “Duhet shuar ky tru “, ishte futur në sistem dhe hapur e thoshin gjykatësit e pushtetarët serbë, dhe me zemërimin, egoizmin, urrejtjen e mllefin, instinkte këto, që në ato përmasa rrallë hasen tek njerëzit.
Historiani i shquar anglez Noel Malcom, e quan Akademik Ali Hadrin ne librin e tij: “Nje histori e shkurt e Kosoves”, “Intelektuali me prominent i Kosoves dhe viktima e pare e nacionalizmit Serb” ne spastrimet pas demonstratave te vitit 1981, shkruan shkrimtari i njohur anglez Noel Malcom.
Ne Kosove qarqet akademike dhe koleget e tij e pershkruajn ate si nje njeri te qete, por me guxim te papare ne avancimin e çeshtjes kombetare dhe njeri me shume ndikim ne jeten akademike, si themelues i Institutit Historik te Kosoves.

Akademik Ali Ragip Hadri, figurë emblematike e historiografisë shqiptare- armiku i hapur i mashtrimeve serbe . Vullneti e pasioni së bashku bënë që Akademik Ali Hadri brenda një periudhe 30 vjeçare të lerë një varg veprash dhe studimesh, të cilat për nga rëndësia dhe kontributi e radhitën atë ndër shkencëtarët e studiuesit më të shquar me përmasa kombëtare e evropianë. Ai për asnjë moment nuk e ndau veprimtarinë kërkimore nga ajo edukative duke dhënë leksione universitare e pasuniversitare, si dhe në veprimtarinë botuese – shkencore, që e nisi me veprën e tij dhe me qëndrimin ndaj rrjedhave të jetës nën pushtetin serb. Ai me veprën e tij dëshmoi përkushtimin dhe veprimin e pakompromis për t’u bërë ballë sulmeve e veprimeve shoviniste serbe ndaj popullit e kulturës sonë. (Prof. Dr. Nebi Dervishi )

Është me të vërtetë i madh numri i magjistrave, i doktorëve, i pedagogëve të historisë, i hulumtuesve në institutet tona shkencore që si historian janë ndërtuar nën kujdesin e Prof. Hadrit. Duke ia dhënë historisë dinjitetin e dijes, ai është kujdesur që të krijojë kuadrot të cilët atë dinjitet do ta përforcojnë me studimin e temave e të çështjeve të ndryshme historike, duke parë prej këndesh të ndryshme studimore. Edhe sikur të mos ishte vepra shkencore që la pas, emri i Ali Hadrit do ta bënte të paharruar numri i madh i nxënësve dhe studentëve që sot janë studiues të njohur në fushën e historiografisë shqiptare në trevat Lindore e Verilindore (Kosovë e Maqedoni).

Një kotribut të veçantë prof. Ali Hadri jep për epokën e Skenderbeut, i cili e ka parë të arsyeshme trajtimin e historisë ekonimike, shoqërore, politike e kulturore të shqiptarëve në shek. XV, e veçanërisht epokën e Skënderbeut jo vetëm se qenia shqiptare mesjetare u njësua në një individualitet të kristalizuar në shkallë kombëtare që njihet si “Lidhje shqiptare”, por u formua edhe shteti shqiptar mesjetar si strukturë më e lartë e vetëdijes shoqërore. Lëvizjen çlirimtare kombëtare në epokën e Gjergj Kastriotit, profesor Hadri e cilëson si periudhën më të lavdishme të historisë mesjetare shqiptare, por edhe pjesë të lëvizjes çlirimtare që zgjat prej kohës kur pushtuesi turk, pas Betejës së Maricës më 1371, filloi të depërtojë edhe në drejtim të territorit shqiptar e deri në shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë më 28 Nëntor 1912.

Beograd-Zemun Ostalo 1970 Istorija Srpski Strani Autor: Ali Hadri Izdavac: Zavod za udzbenike i nastavna sredstva
Ali HAadri i beri edhe serbet e viteve 1970 , te mesojnë drejtë historinë e Skënderbeut
Akademik Ali Hadri ishte ndër të parët që i doli në mbrojtje Flamurit Kombëtar, simbolit të patjetërsueshëm i popullit shqiptar, për përdorimin e lirë të tij, ku në mes tjerash shkruan: ”E drejta për flamurin kombëtar dhe për përdorimin e lirë dhe të barabartë të tij në një bashkësi shumëkombëshe siç është RSFJ, ka të bëjë me të drejtat elementare kombëtare. Periudha më e vështirë, por edhe më e ndritshme e akademik Ali Hadrit do të mbetet ajo pas vitit 1981. Ai si intelektual i kompletuar, i pari shqiptar iu kundërvu politikës shoviniste serbe dhe qarqeve të tjera Jugosllave. Por politika diferencuese kishte qëllim të qëllonte dy caqe me një të qëlluar; duke sulmuar Ali Hadri, tok me veprën e tij, të zhvlerësohej e të përdhosej ndihmesa e popullit tonë dhënë LANÇ-së, si faktor i qenësishëm për të drejtat e barabarta me popujt e tjerë të ish- Jugosllavisë, tezë kjo e afirmuar gjatë luftës kur ishte nevoja, por e injoruar tërësisht pas përfundimit të saj, pas 1945. Por ai vendosmërisht mbajti qëndrim parimor, të palëkundur për të drejtën e Kosovës dhe të shqiptarëve për Republikën e tyre, mendim që u avanca e u përkrah edhe nga masat e gjëra.

Në revistën “Novosti”nr.304, të 19 marsit 1987, akademik Ali Hadri boton reagimin e tij të gjatë me titull “Paraqitja e rrejshme për mua” (Lazhna slika o meni), duke përmbyllur reagimin kësisoj: “Aspak nuk do të shqetësohem nëse do të bëhem viktimë e sadizmit politik, sepse edhe në këtë mënyrë do të kem fatin tragjik të popullit tim”.

Dr. Ali Hadri, ishte profesor, doktor, mësues, pedagog, atdhetar, akademik, por mbi të gjitha ishte njëri ndër penat më të mbrehta të çështjes kombëtare. Ai ishte gur graniti, në grykë të hasmit, ai njeri nuk guxon të harrohet në asnjë kohë. Ai vdiq por pas tij mbetën librat, veprat dhe emri i tij i madh.

Ai ishte profesor, doktor, mësues, pedagog, akademik, por mbi të gjitha ishte penë e mbrehtë e çështjes shqipëtare. Në qëndresë ishte më i fortë se shkëmbi që i ka të mbjella rrënjët; në tokë e gur. Dr.Ali Hadri ishte shumë i madh dhe qiellin se pranonte kulm. Ai tërë jetën kërkoi dhe punoi për drejtësin, edhe pse jetoi e veproi në kohë të vështirë –të keqe. ( Ramiz Dërmaku)

Zakonisht ndodhë, kur shkruajmë apo flasim për ndonjë figurë të shquar të kombit, bëjmë analiza e trajtime gjithëpërfshirëse. Por, sot, do të ndalesha vetëm në angazhimin dhe mbrojtjen e simboleve kombëtare, çështje, në mesin e shumë çështjeve të rëndësishme, me të cilat u rrekë dhe u morë profesori i nderuar Akademik Ali Hadri.
Në qenien e njeriut është diçka që e determinon fatin dhe kahet e jetës. Është diçka, që vë në lëvizje njeriun dhe vetëdijen e tij. Janë këto ide apo ideale, që mund të formulohen me fjalët “Spiritus muvens”, apo shpirt që lëvizë. Jeta dhe vepra e profesorit, që ishte trinom i ecjes nëpër misteret e kohës, nëpër sfidat e paparashikuara të jetës dhe nëpër damarët e historisë kombëtare, njëmend e bëjnë këtë njeri Shpirt lëvizës prej hulumtuesi e shkencëtari elitar. (Nga Prof. Dr. Sabile Keçmezi- Basha )..
Hijet e urryera të së kaluarës kanë filluar të zgjohen!Hijet e urryera të së kaluarës kanë filluar të ngrenë kokë! Hijet e urryera të së kaluarës kanë filluar të flasin!Hijet e urryera të së kaluarës kanë filluar të bërtasin! Hijet e urryera të së kaluarës kanë filluar të kërcënojnë!
*****Në debat e sipër me Akademik Hadrin, Azem Vllasi i ishte drejtuar atij: -Nuk ke pasur nevojë që t`u shkruash letër dy
kryesive të shtetit! Do të mjaftonte që të shkruaje kundër nacionalizmit dhe separatizmit shqiptar dhe do të ishe i nderuar dhe i respektuar nga shteti?!…Ndërkaq Akademik Ali Hadri ia kishte kthyer: Unë nuk mund dhe nuk dua të shkruaj kundër popullit tim! Për këto punë të kemi ty?!…

Dhe kishte ndodhur ajo që do të ndodhte me secilin që kishte pasur guximin t`i kundërshtonte në atë kohë Azem Vllasit: Akademiku i nderuar Ali Hadri, ishte përjashtuar nga puna në Institut dhe më nuk i ishte lejuar për gjallje të tij të hynte në të! E atë institut e kishte themeluar vetë akademik Ali Hadri?!

*****
Medet per ne se sa pak kuptohesh o Ali Hadri , o Za i Atdheut , i te vertetes ! Sa shume te jemi ” Borxh ” por ma pare duhet ta kuptojme vleren tende !

Fahri Xharra 23.03.15 GJAKOVË

BIOGRAFIA

Lindi më 3 mars 1928 në Lushnjë. Shkollën fillore dhe të mesmen i mbaroi në Gjakovë. U diplomua në vitin 1956 në Fakultetin Filozofik të Beogradit dhe pastaj po aty u magjistrua në vitin 1960. Disertacionin e doktoratës Lëvizja nacionalçlirimtare në Kosovë 1941-1945 e mbrojti në Fakultetin Filozofik të Prishtinës në vitin 1970. Ishte dekan i Fakultetit Filozofik të Prishtinës, profesor ordinar i Universitetit të Prishtinës dhe drejtor i Institutit të Historisë të Kosovës. Ishte drejtor i revistës “Përparimi”, kryeredaktor i revistës “Gjurmime albanologjike” (seria historike) dhe kryeredaktor i revistës “Kosova”. Për shumë vite i drejtoi studimet pasuniversitare dhe udhëhoqi shumë magjistrantë dhe doktorantë.
Ishte delegat i Kuvendit Krahinor të Punës Shkencore, anëtar i Këshillit të Koordinimit të Shkencës dhe të Teknologjisë të Jugosllavisë, anëtar i Këshillit Ekzekutiv të shoqatës jugosllave Shkenca dhe shoqëria, kryetar i Lidhjes së Shoqatave të Historianëve të Jugosllavisë dhe bashkëpunëtor i një numri revistash historike.
Në fushën e shkencës së historisë botoi, duke filluar nga viti 1957, qindra punime. Botoi dhjetë vepra monografike dhe shumë tekste të historisë së popullit shqiptar për shkollën fillore dhe për shkollën e mesme. Ka marrë pjesë me referate e koreferate në simpoziume dhe në tubime të tjera shkencore.
Në pjesën më të madhe të punimeve të tij trajtohen probleme të historisë së popullit shqiptar, të historisë së Lëvizjes Nacionalçlirimtare të Kosovës, të historisë së Kosovës midis dy luftërave, po ka edhe punime që janë kontribut në historinë e përgjithshme dhe në metodologjinë e historisë.
Për punën e tij shkencore e kulturore-shoqërore iu dha dy herë Shpërblimi Krahinor i Dhjetorit; u dekorua me Urdhrin e Meritave për Popull me Rreze të Argjendta dhe me Urdhrin e Punës me Flamur të Kuq. Ishte pjesëmarrës i Lëvizjes Nacionalçlirimtare nga gjysma e dytë e vitit 1941, një herë si pionier e pastaj si skojist.
Vdiq në Pejë, më 2 dhjetor 1987. ( ASHAK)

KUJTESE- Çfarë ndodhi 16 vjetë më parë ?

by

-Deklerata e Preisdentit Clinton për Kosovën me 23 shkurt 1999 – Progresi ishte arritur në bisedimet e Rambujesë/
-Çfarë ndodhi 16 vjetë më parë ?- një ditë më parë se të fillonin bombardimet që zgjatën 78 ditë/
Nga Beqir SINA – New York/
Washington D.C.:-Ngjarjet rrodhën shumë shpejt pas dështimit në Rambuje dhe pas propozimit alternativ të Beogradit, për zgjidhjen e çështjes së Kosovës. Monitoruesit ndërkombëtarë të OSBE-së, u tërhoqën më 22 mars, për frikën për sigurinë e monitoruesve që do t’i paraprinte fushatës bombarduese të NATOs. Në 23 mars, kuvendi serb( i përbër atëhere nga Serbia, dhe Mali i Zi), pranoi principin e autonomisë për Kosovën dhe pjesën jo-ushtarake të marrëveshjes, duke refuzuar praninë e trupave të NATOs, dhe mos nëshkrimin e Rambujes. Çka ishte në kundërshtim me Uashingtonin dhe Nato-n, duke e “detyruar” Presidentin e Shteteve të Bashkuara – Bill Clinton, të deklarojë: se “Beogradi e kishte humbur një rastë të mirë – me marrveshjen të cilën e nëshkruan vetëm delegacioni shqiptarë”.
Tre javë të negociatave të paqes në mes të Serbëve dhe shqiptarëve të Kosovës në Rambuje “kanë prodhuar më shumë progres se e kemi parë në dekadën e fundit që nga heqja e autonomisë së Kosovës nga qeveria e Beogradit, “tha Presidenti Klinton në një deklaratë e lëshuar pasdite vonë 23 shkurt 1999.
Dhe, vazhdonte presidenti i SHBA, 16 vjetë më parë “Duke rënë dakord në parim për një plan të sigurtë që do të ofronte “Vetëqeverisjen Substanciale” për popullin e Kosovës, negociatorët kanë treguar guxim dhe lidership. Marrëveshja nga ana e palës serbe për autonomi substanciale për Kosovën paraqet edhe një njohje të rëndësishme, por jo e plotë se vetëm duke lejuar njerëzit në Kosovë të marrin kontrollin e tyre, ditë-për-ditë, mund të ketë një paqe qëndrueshme. ”
Bisedimet e paqes ishin pezulluar deri më 15 mars, në vijim të të asaj që kërkojë delegacioni kosovarë që të konsultohet mes tyre dhe me zgjedhësit e e saj – para se zyrtarisht të bënte nënshkrimin planit të paqes për Kosovën.
Klinton, tha 16 vjet më parë se serbët “duhet të ishin të përgatitur për t’u kthyer në “Negociatat” me shqiptarët e Kosovës me një angazhim për të nënshkruar marrëveshjen e plotë – Duke përfshirë dispozitat të domosdoshme për tërheqjen e forcave serbe të sigurisë nga Kosova, si dhe vendosjen e një force paqe ndërkombëtare të udhëhequr nga NATO. ”
Deklerata e Preisdentit Clinton për për Kosovën me 23 shkurt 1999 – Progresi i arritur në bisedimet e Rambujesë
(Në vijim është teksti i plotë i Shtëpisë së Bardhë: Zyra e Sekretarit të Shtypit 23 shkurt 1999).
Bisedimet e paqes në Rambuje, Francë janë një hap i rëndësishëm përpara në kërkim të një paqe të drejtë dhe të qëndrueshme në Kosovë. Në tre javët, e fundit negociatat kanë prodhuar më shumë progres sa ne nuk i kemi parë në dekadën e fundit që nga heqja e autonomisë së Kosovës nga Qeveria në Beograd.
Duke rënë dakord në parim për një plan të fortë që do të sigurojë një Vetëqeverisje substanciale për popullin e Kosovës, negociatorët (delegacioni shqiptarë) ka treguar guxim dhe lidership. Marrëveshja nga ana e palës serbe për autonomi substanciale për Kosovën paraqet edhe një hap të rëndësishëm, por jo i plotë. Duhet njohja duke lejuar njerëzit(shqiptarët) në kontrollin e Kosovës mbi jetën e tyre, ditë-për-ditë, vetëm kështu mund të ketë një paqe të qëndrueshme.
Negociatorët kosovarë kanë kërkuar kohë për t’u konsultuar me zgjedhësit e tyre e para se zyrtarisht të bëjnë nënshkrimin e planit të paqes. Unë besoj se populli shqiptar i Kosovës do të mbështesë fuqishëm atë se çfarë Negociatorët( delegacioni i Kosovës në Rambuje) kanë pranuar, sepse marrëveshja paraqet një mundësi reale për një jetë më të mirë pas viteve të represionit dhe frikës. Serbët duhet të përgatiten që të kthehen në negociatat e lëna më 15 mars me një angazhim tjetër për të nënshkruar marrëveshjen e plotë – duke përfshirë Dispozitat e domosdoshme për tërheqjen e e forcave serbe nga Kosova, për një siguri më të madhe si dhe vendosjen e një force paqeje të udhëhequr nga NATO .
Në ndërkohë, është e domosdoshme që të gjitha palët të shmangin provokimet që do të rrezikojnë këtë progres. Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Javier Solana ruan autoritetin e dhënë atij nga Këshilli Suprem i NATO-s për të vepruar nëse është e nevojshme.
Unë dua të falënderoj Sekretaren e Shtetit, zonjën Albright dhe të gjithë gurpine saj negociatorë (delegacionin amerikan )për Përpjekjet e tyre të palodhshme që çuan në zhvillime shpresëdhënëse, dhe përgëzoj Sekretarin e jashtëm Britanik Robin Cook dhe Ministri e Jashtëm francez Hubert Vedrine, që bashkëudhëhoqën ngociatat e Rambujes.

A MASS GRAVE OF HUNDREDS OF ALBANIAN CHAMS IS HIDDEN UNDER A SPORTS STADIUM!

by

Skicë e planvendosjes së lagjeve dhe pronave dhe familjeve të Paramithisë në vitet 1930-1940. Vendi i varrit masiv të rreth 600 shqiptarëve viktima të spastrimit etnik sot është një fushë sporti. Vini re emërtimet gjeografike dhe etnike shqiptare.
Sketch of the location of the neighborhoods, properties and families of Paramithia in 1930s and 1940s which indicate the Albanian autochthony of the town. A site of the mass graves of over 600 massacred Albanian Chams today sits under a stadium.
During these times more than 3,000 innocent Albanian people were killed and more than 2,000 others passed away while walking toward Albania. The majority of them were children and elderly people. One of the documents by the U.S. Department of State No. 84/3, Tirana Mission 1945-1946 states: “According to all information I have been able to gather on the Cham Issue, in 1944 and during the first months of 1945, the authorities in northern Greece perpetrated savage brutality by evicting more than 35,000 Chams, residents of Chameria, from their homes, where they had been living for centuries on end, chasing them across the border after having robbed them of their land and property. Most of the young people were killed because the majority of the refugees were old folk and children”
The real intentions of this Genocide were seen on the letter of the Greek general, Zervas, a bloodthirsty mercenary who lead those massacres. In a letter directed to his collaborator in those crimes, K. Danis in 1953, he confirms: “We have to feel proud for what did, to clean Chameria from the Albanians that for more than 500 years ride on the Hellenes shoulders, by giving the possibility to highlanders get down to the fields”. The High British official in British Mission in Albania, Major Palmer, in his investigations tried to shed light on the motives of those massacres by giving an interesting explanation which is closer to the truth. He reported to his superiors that “the region of where Albanian minority lived was rich. And there were feelings of hatred and envy from Greeks toward Chams”. At the same time, Palmer noted that the absurd Greek demand for the annexation of South Albania from Greece, which the Greek state had highly cultivated for many decades, had created “a strong hatred directed not only towards Chams, but Albanians in general”. In this way, Palmer doubted the claim that the ethnic cleansing of Chameria was executed for the reason of collaboration of that population with Germans, but it was part of the Greek nationalist strategy against Albanians.
—-
Shtypi grek reagon ndaj shkrimit të Çamit nga Paramëthia, Sali Bollati, i cili është pronar legjitim i Kullës së Bollatatëve në Paramëthi, në Çamërinë e pushtuar. Kulla në fjalë dhe pronat e çamëve janë konfiskuar nga shteti grek ose përdoren nga barinj malësorë vlleh. Pas genocidit në Çamëri ku u therën qindra viktima në Paramthi, sot gjendet një varr masiv i betonuar në një fushë sporti. Për këtë do të kontaktohen organizatat përkatëse për një investigim serioz për krime lufte.
http://www.thesprotia-press.gr/2015/03/blog-post_33.html
A survivor of Chameria’s tragedy lives to tell his story
http://chameriaorganization.org/chamerias-ethnic-cleansing-was-not-accidental-a-mass-grave-of-hundreds-is-hidden-under-sport-stadium/
http://chameriaorganization.org/cameria-nuk-harrohet-kurre/

NGA DITARI I LUFTES SE II BOTERORE

by

Shqipëria nga ditari i luftës i komandës qëndrore gjermane gjatë Luftës së Dytë Botërore për vitet 1944-1945/
6500 faqet e ditareve kanë rëndësi të pazëvëndësueshme ushtarake, të vetme, sepse aty janë të tërat copëza luftarake në Europë dhe Mesdhe që vërtetojnë dhe plotësojnë njëra-tjetrën në pikturën e madhe ushtarake të viteve 1940-1945. Disa të dhëna që sjellin ato ditare (what, where, when, who, why, how) për Shqipërinë janë:
* Ushtria gjermane pushtoi portet dhe aeroportet shqiptare që më 1 Gusht 1943 (kur filloi Konferenca e Mukjes).
* Cilët ishin bashkëpunëtorët e vërtetë me ushtrinë gjermane pushtuese në rajonin e Çamërisë.
*Sipas urdhërit përfundimtar nga komanda qëndore, ushtria gjermane në rajonin e Europës Juglindore filloi tërheqjen më 3 Tetor 1944; Gruparmata e kaloi Urën e Bunës në Shirokë të Shkodrës më 30-11-1944 por mbante pozicione më lart sepse luftohej më tej; nga Durrësi, Gruparmata E largohet më 12-01-2015.
*Forcat “komuniste” partizane penguan dhe vonuan 10 ditë forcat gjermane të largoheshin nga Tirana.
*Në Mars 1945, britanikët i kërkojnë Titos të largojë trupat nga Shqipëria.
*Ç’rëndësi ka se kur u “çlirua” Shqipëria londineze, Shqipëria qëndrore? Veç historianeve mercenarë, të tjeret luajnë ping-pong për ditën kur ushtria gjermane kaloi Urën e Bunës ne Shkoder, më 28 apo më 29 Nëndor 1944. Nuk shkruan njeri për luftime apo sulm të përgjithshëm shtyrës, çlirues, të forcave “komuniste” kundër ushtrisë gjermane. Nëse ushtria gjermane la Tiranën më 17 Nëndor 1944, a nevojiten dy javë me ecur në këmbë deri në Shkodër? A ishte ushtria gjermane vetëm këmbësore apo e tëra e korracuar? Ç’ndodhi ato dy javë në drejtimin Tiranë-Shkodër? A kishin marrë prej komandantëve jugosllavë dy javë pushim forcat “komuniste” dhe merreshin me organizimin e shfaqjes së “çlirimit” të Tiranës? Apo me urdhër të komandantëve jugosllavë ishin dërguar në Kosovë për të ndihmuar ushtrinë jugosllave në çarmatosjen dhe shtypjen e forcave kombtare shqiptare në Kosovë?

Përgatiti Saimir Lolja

Një fotografi e rrallë e presidentit Rugova

by

Ne rrejtet sociale të përafërta me LDK-në Kosovë por edhe aktivistë të kësaj partie politike është shpërndarë kjo fotografi e rrallë e presidentit Ibrahim Rugova në momentet private familjare të presidentit Ibrahim Rugova.
Në këtë fotografi shihen djemtë Mendimi dhe Uka nën përkedheljen prindore në prehër të babait të tyre, presidentit historik të Kosovës, dr.Ibrahim Rugovës.
Kjo fotografi që duhet të jetë e viteve 80-ta është bërë në banesën e presidentit Rugova në lagjen Lakrishte në Prishtinë.