• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Në ditën e përkujtimit të viktimave… (Vijimi dhe fundi)

August 24, 2022 by s p

Pëllumb Kulla

HAZNEDARI, PORTRET ME VETËM NJËRËN NGA BOJRAT (3)

Shkrimtari amerikan Xhek London ka një roman, me titull “Ujku i Deteve”, ku ka vënë në qendër një personazh që mban vërtet emrin e ujkut. Është kapiten i një vapori dhe quhet Ullf Larsen.

Ky njeri është i mbrujtur me një filosofi materialiste të egër. Ai thotë se njeriu nuk i zgjon asnjë ndjenjë frenuese dhe nuk ia hollon delikatesën. Asnjë paragjykim nuk e bën atë të ndjeshëm përpara qënies njerëzore. Ai mund të rrahë, të torturojë, apo ta vrasë njeriun njësoj sikurse vret një lepur, ther një dele dhe një pulë, apo i çan barkun një peshku.

“Ju nuk më thoni asgjë dhe nuk më qortoni kur i bëj këto gjëra,” thotë ai. “Sapo vras një njeri, ju menjëherë ulurini. Sa të padrejtë! Të gjithë si vlera jemi të barabartë në faunën natyrore dhe i forti është mbi të gjithë!”

Thonë, se sa kohë ishte i pa angazhuar me lëvizjen komuniste, Nevzat Haznedari lexonte shumë. Nuk kam të dhëna nëse zotëronte ndonjë gjuhë të huaj dhe nëse e ka lexuar këtë libër të fryrë me teoritë niçeane të Mbinjeriut dhe që ende nuk është i përkthyer në gjuhën tonë, por libra të tillë me mësime të llojit, që përhapnin kulturën e torturës pa skrupull, duket që ka lexuar mjaft.

Pastaj I ka lënë këto lexime dhe na shkroi e na la librin e tij.

Gjeneralit Nevzat Haznedari, për vite dhe vite me radhë drejtor i Degës së Hetuesisë pranë Ministrisë së Punëve të Brendshme, i jepet autorësia e manualit të llojeve të torturës që ushtroheshin në qendër dhe në rrethe për të arritur pranimet e fajeve të sajuara nga Sigurimi i Shtetit, mbi të cilat ishin bazuar kapjet dhe arrestimet e njerëzve.

Në Muzeun Historik Kombëtar në Tiranë, në pavionin e gjenocidit komunist, në një tabelë numërohen afro njëzet lloje torturash fizike, që përdoreshin në burgjet e diktaturës enveriane. Ishin kryesisht të importuara nga praktikat hetimore hitleriane dhe staliniane. Zbatimi në Shqipëri solli një pasurim të shumëllojshmërisë së tyre. Tabela në pavionin e gjenocidit rreshton:

• Jeleku i torturës.

• Dëmtimi i organeve gjenitale.

• Kamxhiku dhe druri.

• Lënia pa bukë, pa ujë, pa gjumë dhe mbajtja në këmbë për ditë të tëra.

• Përdorimi i korrentit elektrik, deri në humbjen e ndjenjave.

• Varje në qafë të zinxhirëve me peshë të rëndë.

• Varje prej krahësh, lidhur mbrapa, në lartësi që këmbët prekin tokë me maja gishtash.

• Mbushja e gojës me kripë.

• Dërgimi gjoja për pushkatim, zbrazje armësh dhe hipja në trekëmbësh për varje.

• Futje me kokë poshtë në një fuçi me ujë.

• Djegje e mishrave me cigare, ose me hekur të skuqur.

• Hedhja e alkoholit në duar, apo në flokë dhe ndezja e tij.• Thyerje kockash dhe shkulje e mishit me darë.

• Dhënie gjelle të kripur dhe më pas lënia pa ujë.

• Futja në ujë të ftohtë e të dënuarit dhe lënia lagur e tij, në dimër.

• Pakësim gradual i ushqimit, për të shkaktuar vdekjen pas një kohe të caktuar.

• Përdorimi i lëndëve kimike për ngacmim, apo dëmtim të sistemit nervor.

• Lidhja me pranga duar e këmbë, për një kohë të pacaktuar.

• Përdorimi i zgjojeve të bletëve ndaj të burgosurve të zhveshur.

Të burgosur që kanë kaluar nëpër ferrin e Haznedarit, ankohen se në tabelë janë harruar dhe plot lloje të tjera torturash, disa nga të cilat janë më të tmerrshme se ato të publikuarat. Të tilla ata quajnë: lidhjet në shtylla betoni në vende të ekspozuara në diell deri në vdekje; përdhunimi i femrave të familjes në sytë e të ndaluarit; ndërsimi i qenve të kufirit dhe kafshimet që u bënin ata, atyre që ishin zënë duke u arratisur; fryrja e zorrëve me pompë nëpërmjet anusit; torturat dentale me thyerje dhe heqje dhëmbësh e dhëmballash pa mpirje; shtrëngimi për të ecur zbathur përmbi prushin e ndezur dhe plot e plot të tjera tortura, hartuar me fantazinë e një njeriu të egërsuar me llojin e vet.

Shumëkush mund të mendojë, se këto vepra të shëmtuara çnjerëzore i bënin shërbëtorët xhelatë në bodrume të errëta, larg syve të shefave që i kishin urdhëruar. Jo! Stalini këto i kish shfaqjet më të preferuara dhe i shikonte ose të filmuara, ose atypëraty, duke u ulur në një kolltuk përtej xhamesh nga ai nuk dukej. Kurse Haznedari, Hekuran Isaj dhe Feçor Shehu e shumë të tjerë, nuk e kishin problem dukeshin, apo nuk dukeshin: ata uleshin qetësisht pa ia bërë syri tërrr, në një anë të dhomës së torturave, pinin duhan dhe kënaqeshin në një shfaqje shumëngjyrëshe, me gjak, fekale, me klithma dhe ulurima.

Para syve të tyre përpeliteshin nën duart e zellshme të torturuesve të etur për karriera në këtë fushë, akademikë, fshatarë, ushtarakë, komandantë të njësive partizane dhe deri anëtarë të Byrosë Politike.

Vetvetiu të shkon mendja se Haznedarët si Stalini e kënaqnin urinë e tyre spektatoriale vetëm me të soditur. Aspak! Dy sigurimsa të devotshëm, rënë vite më vonë në grackën e zakonshme të shokëve të vet, tregojnë përpara hetuesit, veç e veç, por ama në një renditje të hollësishme dhe me një ngjashmëri tregimesh që të rrënqethin, se si e qysh kishte qenë fundi dhe vdekja e stërmundimshme e Komandantit të Flotës Ushatarako-Detare të Republikës, Teme Sejkos, në një shtëpi të veçuar të Maminasit.

Emrat e dëshmitarëve nga radhët e Sigurimit enverian janë Qemal Xhaferri dhe Islam Gjondeda. Ata treguan:

Katër vetë, ndarë dy e nga dy, mbanin dy anët e një litari prej kërpi lakun e të cilit e kishin kaluar rreth qafës të Teme Sejkos dhe e tërhiqnin nga të dy anët njëkohësisht për ta mbytur admiralin, këtë shokun e tyre, të maleve partizane!… Fatziu admiral fryhej në fytyrë sytë i dilnin avash avash nga orbitat dhe kështu vazhdoi deri sa ai dha shpirt i mbytur. Po këta që e mbytën, ashtu si qenë së bashku e shoqëruan trupin pa jetë të admiralit dhe e varrosën në një skaj të Linzës në kodrat e Tiranës, në një gropë që Xhaferri dhe Gjondeda, që të dy, thonë që nuk e dinin se kush e pat hapur. Dhe të katër mbytësit ndenjën të pranishëm deri sa i mbyturi me litar u mbulua me dhè.

Me siguri duhet të ketë lindur kureshtja se cilët ishin vallë këta njerëz në të dy anët e litarit prej kërpi.

Të njohur janë. Më i panjohuri prej tyre mbante gradën e gjeneralit.Këta quheshin Nevzat Haznedari, Mihallaq Ziçishti dhe Rexhep Kolli. Dëshmitarët flasin për praninë e Kadri Azbiut, por nuk thonë nëse e tërhoqi apo jo, litarin, Azbiu.

Pas këtyre dëshmive është vështirë të kuptohen, çfarë prisnin dhe përse qahen Kullat e Zëmblakut?! (Fund)

Filed Under: Komente Tagged With: pellumb Kulla

#SiSot, më 18 gusht 1887, u lind një nga përfaqësuesit më të rinj të lëvizjes për pavarësi të Shqipërisë, Ferit Vokopola

August 18, 2022 by s p

Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave/

Studimet e larta i kreu në Universitetin e Stambollit për drejtësi dhe ekonomi. Në rininë e tij u bë bashkëpunëtor në gazetat përparimtare të kohës, siç ishin: “Zgjimi” dhe “Bashkimi i Kombit”. Para Pavarësisë, pati rolin e nënpunësit osman në Fier në postin e kryesekretarit të zyrës së pasurisë së shtetit. Me qeveritë e Ismail Qemalit dhe Turhan Pashës, do të mbante poste të kryesekretarisë në disa ministri. Vokopola qe organizator i Kongresit të Lushnjes, sekretar i Kongresit të Durrësit, parlamentar, ministër i Bujqësisë e zv.ministër i Punëve Botore.

Vokopola qe edhe një nga përkrahësit e idesë së caktimit të Tiranës si kryeqytet dhe bëri çmos për ngritjen e Medresesë së Përgjithshme. Me krijimin e Komunitetit Mysliman, ai ndërmori hapa për krijimin e tarikatit Ruifai, si edhe solli dijen islame edhe në fushën e botimeve, si themelues i revistës “Njeriu” dhe si drejtues i organizatës “Drita Hyjnore”. Së bashku me shumë juristë të denjë të kohës, ai do të mbahet mend edhe për rolin e tij në harmonizimin e Kodit Civil të viteve ’30.

Më poshtë, Vokopola paraqitet në një foto me përfaqësues shtetërorë. Ndërsa, në dokumentin bashkëngjitur paraqiten fragmente nga diskutimet parlamentare ku ai merr pjesë.

Filed Under: Komente

Roli i Medias në Moralin Publik

August 15, 2022 by s p

Erion Muça/

Ditët e fundit në rrjete sociale qarkullon një peticion për ta kufizuar transmetimin e disa formateve të show-t në orare në të cilat nuk ndiqen nga fëmijët. Personalisht jam pro nismës pasi formate të papershtatshme do të duhet të transmetohen në orare të vona por profesionalisht kam disa pyetje dhe pikëpyetje lidhur më tepër me rolin e medias, përmbajtjes së formateve të saj dhe kontributin e tyre në moralin publik.

Nuk mendoj dhe besoj që është media ajo që ka sjellë këtë moment në shoqëri mbi moralin por ajo veçse i ka dhënë zë, figurë dhe identikit asaj që sot shoqëria prodhon duke shërbyer si pasqyrë e realitetit ku jetojmë.

Media përmes programacionit ka provuar të edukojë apo pasurojë audiencën me modele të qëndrueshme dhe serioze në përputhje me moralin me qëllim që audienca ti përqafojë por fatkeqësisht ajo i ka braktisur.

Media duhet të luftojë përballë banalitetit dhe degjenerimit duke dhënë një shembull për të rinjtë por a nuk duhet ta kishte bërë familja, shoqëria, edukimi apo politikat rinore, sociale dhe arsimore këtë proces duke i përgatitur të rinjtë të zgjedhin çfarë u nevojitet duke e shpëtuar kësisoj dhe median nga dilemat, roli në meritokraci dhe dëmi në imazh.

Media duhet të zbatojë ligjin mbi përputhshmërinë e përmbajtjes së formateve të saj por a janë bërë sondazhe/pyetësor dhe studime çfarë dëshiron audienca pasi në dijeninë time formatet të “cilësuara banale” kanë thyer rekorde shikueshmërie.

Media duhet të ketë shumë kujdes mos përziej sponsorizimet dhe PR-in me misionin publik për të informuar në menyrë të drejtë dhe të paanshme me vërtetësi dhe profesionalizëm por mos po i kërkohet të riparojë dështimet duke marrë atributet e familjes, shkollës, shoqërisë, politikave sociale, arsimore, rinore, politike etj.?!

Media duhet të pasurojë veten me formatet këshilluese apo të profilizohet në rubrika të caktuara duke u specializuar për ti zhvilluar informacionin, filtrat dhe inteligjencën të rinjve në aftësitë vendimarrëse dhe mos të mbetet vetëm riprodhuese e modeleve snob të të rinjve apo se çfarë hapash duhen ndjekur drejt “lekut të lehtë”, por ajo s’ka faj fare që studimet tregojnë se në Shqipëri rreth 50% e paraadoleshentëve dhe adoleshentëve janë analfabetë funksionalë .

Media në të vërtetë duhet ti përgjigjet me shumë epërsi rolit publik që ka përmes përmbajtjes dhe mesazhit të tyre por si do të mund të ketë ndryshe fitimet e mjaftueshme pa logjikën e biznesit, i cili duhet të përshtasë doemos shërbimin e vet me shijet e klientit/shikues që të ketë sukses.

Media vërtet ka 2 misione të informojë dhe të fitojë por nëse informimin e bën falas dhe e ka për detyrim të respektojë rigorozisht parimet etike të gazetarisë/medias profesionale tek fitimi do ti përgjigjet sa dhe si duhet dëshirave, kërkesave dhe shijeve të njerëzve për një shikueshmëri të lartë… për këtë gjë si ka asnjë detyrim askujt përveç ligjeve dhe rregullave të funksionimit të saj, pasi në shoqëri demokratike secili zgjedh të shikojë ose bëjë zapping sa herë të dojë..

Media vërtet duhet të operojë rigorozisht me rregulla e parime por nuk mund ta marrë parasysh se nuk e ka në funksionalitet të interpretojë sesi do të pritet nga audienca një format lidhur me impaktin etik, edukativ apo moral pasi fokusi i programacionit të saj është që formati të mirëpritet dhe ndiqet masivisht e për këtë numrat përmes instrumentave matës janë tregues suksesi.

Media duhet të jetë e ndërgjegjshme mbi impaktin që ka në audiencë por nuk është aspak përgjegjëse për nivelin e lartë të papunësisë së të rinjve, kriminalitetin, largimin masiv të tyre, mungesën e strategjive dhe politikave rezultative për punësim dhe karrierë, mungesën e politikave dhe strategjive arsimore e sociale apo planeve të ndërhyrjes adeguate, për të pajisur të rinjtë me modele serioze dhe profesionale apo zhvilluar atyre aftësitë e domosdoshme për të zgjedhur modelin e duhur në jetë e të jenë konkurues me të përballë çdo sfide.

Media duhet të prezantojë sa më shumë modele të qëndrueshme konform të gjitha parimeve dhe standarteve të shoqërisë për audiencën por kultura dhe edukata fillon nga familja dhe shoqëria, forcohet nga shkollimi, përforcohet nga puna dhe del në pah nga suksesi I arritur në karrierë e promovimi përmes saj, proces në të cilin media ose është plotësuese ose jo prezente.

Para se ti kërkojmë medias llogari pse transmeton formate “banale” do të duhet të ngrihemi, kontribuojmë dhe punojmë të gjithë nga pak mbi çfarë është bërë gabim dhe mungon në shoqërinë tonë që banaliteti jo vetëm ndiqet masivisht në media por dhe në plot raste është kthyer në stil jetese sidomos në mungesë të vlerësimit sipas meritës apo zhvlerësimit të rëndësisë së profesionalizmit, si i vetmi etalon referimi për sukses në karrierë.

Filed Under: Komente

SHTETI SEKULAR DHE IDENTIETI YNË KULTUROR DHE KOMBËTAR NË RREZIK!

August 13, 2022 by s p

Jusuf Buxhovi/

Aty ku klerikët flasin si politikanë dhe e ndikojnë atë dhe, aty ku politikanët flasin me gjuhën e klerikëve dhe ndjekin interesat e tyre, hap pas hapi fillon shembja e shtetit sekular dhe, po ashtu, fillon rrënimi i arsimit laik. Në këtë proces retrogard, evolucionet historike që kanë sjell emancipim iluminist, zëvendësohen nga revolucionet fetare sipas modeleve të njohura ku emancipimi dhe iluminizmi zëvendësohet me klerikalizmin politik, që për viktimë të parë ka ndërrimin e identitetit kombëtar dhe qyetetërues në atë fetar me çka krijohen platformat për shtete mbi baza fetare.

Ky proces, në saje të pazareve të vazhdueshme të elitave të papërgjegjshme politike në pushtet dhe jashtë pushtetit me klerikë që ndjekin agjendat e tyre për shtete fetare, tashmë ka prekur edhe shtetin e Kosovës dhe karakterin e tij sekular me arsim laik, gjë që rrezikon jo vetëm qenien e tij, por edhe karakterin kulturor të lidhur me përkatësinë e qyetetërimit perëndmor!

Filed Under: Komente

Fjala më e vjetër

August 12, 2022 by s p

Astrit Lulushi/

Në gjuhësi, nuk ka një koncept të “fjalës më të vjetër”. Teknikat e rindërtimit krahasues japin një mjet të vlefshëm kur përdoren siç duhet, por ato në thelb janë jo historike.

Të dhënat nga të cilat bëhen rindërtimet janë të paplota për shkak të entropisë. Pra, gjuha transmetohet në mënyrë të papërsosur nga një brez në tjetrin, me informacion të humbur në disa nivele. Për shkak të entropisë, gjuhëtarët nuk mund të rindërtojnë asgjë përtej një pike që caktohet arbitrarisht si një datë afërsisht 10,000 vjet më parë. Kjo është arsyeja pse ata nuk mund të rindërtojnë më shumë se një pjesë të vogël të gjuhës stërgjyshore, e cila besohet se është të paktën 12,000 vjet e vjetër.

Së fundi, gjuha është regjistruar në mënyrë të rikuperueshme vetëm për rreth 5,500 vjet, dhe më pas vetëm një pjesë e vogël e gjuhëve të sotme shkon deri në atë hark kohor. Supozohet se gjuha indo-evropiane është folur disi më herët, ndoshta 6,000 ose 7,000 vjet më parë, por pasi nuk është regjistruar kjo nuk merret për bazë.

Ka të ngjarë që gjuha është karakteristikë përcaktuese e Homo sapiens-it, domethënë që njerëzit anatomikisht modernë kanë pasur gjithmonë gjuhë, që do të thotë se zhvillimi i vazhdueshëm i asaj që u bë indo-evropiane arrin 300,000 vjet e më shumë. E gjithë kjo i bën gjuhëtarë të refuzojnë konceptin e “gjuhës më të vjetër”.

Gjuhët më të vështira për t’u mësuara janë shpesh edhe më të rrezikuarat për t’u zhdukur.

Gjuha baske, p.sh, përgjithësisht konsiderohet si një nga më të vështirat në botë, pasi nuk lidhet me asnjë gjuhë tjetër. Gjatë përkthimit, një fjalë ka nevojë për një duzinë fjalësh në gjuhë të tjera. Bask është familje me gjuhë të ndryshme me një alfabet krejtësisht të veçantë.

Sami, në veçanti varieteti Ume.

Flitet nga rreth 30 njerëz, në Finlandë, kështu që është vështirë të gjesh dikë për të praktikuar. Gjithashtu, gjuha sami ka rreth 40 fjalë për lloje të ndryshme bore dhe 100 për renë.

Hungarishtja nuk ngjan me ndonjë gjuhe tjetër (e lidhur me finlandishten, ashtu si anglishtja është e lidhur me greqishten). Fjala “restorant” që priret të jetë shumë e ngjashme në shumë gjuhë, në hungarisht është “étterem”.

Galishtja është llojllojshmëri. Nuk ka lidhje me asnjë gjë që flisni, dhe drejtshkrimi është i tmerrshëm. Autobusi me shenjën “Dún Laoghaire” shkon në një vend që shqiptohet Dun Leire.

Walser flitet në disa fshatra të Alpeve, në Luginën Aosta dhe Piemonte, Itali. Në fakt, nuk është gjuhë e vetme uniforme, por disa variante gjuhësh. Kur dy folës Walser nga fshatra të ndryshëm takohen, ata përfundojnë duke folur italisht. Të dhënat e fundit tregojnë gjithsej 1000-1100 folës. Është një gjuhë e rrezikuar; shumica e folësve janë njerëz të moshuar. Janë bërë disa përpjekje për të mbajtur gjallë gjuhët Walser në Itali, veçanërisht pas ligjit të nxjerrë në 1999 për të mbrojtur pakicat gjuhësore.

Në shqip, gjuha e folur po largohet gjithnjë e më shumë nga gjuha e shkruar, duke u bërë një lloj gjuhe “esperando”, ndikuar nga ‘lingua franka’ (anglishja, italishtja, greqishtja, turqishtja dhe nga fjalë të shkurtuara e dialekte të shqipes). Kjo lloj gjuhe çan nëpërmjet snobizmit dhe mosarsimimit.

Diskutimet janë të shumta – Sa e vjetër është gjuha shqipe? – A ka ndonjë provë që vërteton se gjuha është paleo-ballkanike dhe më e vjetër sa latinishtja dhe greqishtja e vjetër?

Nuk ka asnjë mënyrë të përcaktuar për të matur se sa “e vjetër” është një gjuhë. Përpjekja për të gjetur se kur “filloi” një gjuhë është si të përpiqesh të gozhdosh pelte në tavan.

Për shembull, shkrimet më të hershme të njohura helenishte datojnë nga viti 1450 pes, por grekët e sotëm nuk do ta kuptonin greqishten e vitit 700 pes, e lëre më 1450 pes. Pra, a është vërtet e njëjta gjuhë greqishtja e lashtë me greqishten moderne?

Dhe nëse greqishtja koine e vitit 1 të erës sonë është e njëjta gjuhë me greqishten e sotme, atëherë a nuk duhet të konsiderohet latinishtja e njëjta gjuhë si italishtja, spanjishtja dhe frëngjishtja e ditëve të sotme?

Ja çfarë mund të dihet për shqipen: Është pjesë e familjes së gjuhëve indoevropiane. Pra, duhet të ktheheni në proto-indo-evropiane rreth vitit 3000 pes për të gjetur paraardhësit e saj të përbashkët me gjuhët e tjera. Shqipja është e vetmja anëtare e njohur e degës së vet përkatëse të trungun e gjuhëve indo-evropiane, siç është rasti me armenishten dhe helenishte. Mund të ketë qenë edhe gjuhë të tjera në degën e shqipes, por është e vetmja që ka mbijetuar në ditët e sotme.

Ka të ngjarë që referenca e parë e një gjuhe nga dega e shqipes të ketë ardhur kur shkrimtarët e lashtë grekë përmendën një “gjuhë ilire”. Të paktën disa herë, ata i referoheshin një forme më të hershme të shqipes, ose ndoshta një të afërme të saj. Megjithatë, termi u përdor në mënyrë jokonsistente dhe në epokat e mëvonshme, gjuhët sllave quheshin “ilire”.

Shkrimi më i vjetër i njohur shqip daton nga viti 1462. Greqishtja koine është shumë më afër greqishtes moderne sesa latinishtja me italishten, por gjuhëtarët janë në mëdyshje nëse duhet t’i konsiderojnë gjuhën Koine dhe greqishten e re të njëjtën gjuhë. Por ka mbishkrime dikur dhe fjalë të tjera sot për të konfirmuar se ajo është një gjuhë indo-evropiane, ndoshta në të njëjtën degë me shqipen.

Filed Under: Komente Tagged With: Astrit Lulushi

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 103
  • 104
  • 105
  • 106
  • 107
  • …
  • 489
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Kullat e familjeve të mëdha patriotike si objekte të trashëgimisë historike
  • ALARM SIGURIE DHE NDËRGJEGJËSIMI KOMBËTAR
  • Edith Durham – Shqiptarët dhe serbomalazezët në 1910-1912
  • Public Statement from VATRA
  • “Universi Biblik” si pasuri e Muzeut të Artit Mesjetar
  • Lavdi përjetë martirëve të 2 prillit!
  • KOSOVA DHE PAVARËSIA E SAJ NË KËNGËT E ARIF VLADIT
  • Masakra e Tivarit – Një e vërtetë e shtypur për shumë kohë
  • Pasqyrimi në filateli i mbështetjes amerikane ndaj Shqipërisë gjatë L2B
  • MASAKRA E TIVARIT, 1945: HESHTJA ZYRTARE QË VAZHDON TË VRASË
  • DR.ATHANAS GEGAJ, EDITORI I “DIELLIT” NË OPTIKËN E DOKUMENTEVE ARKIVORE TË VATRËS (1963-1971)
  • Kujtojmë në ditën e lindjes patriotin e shquar Kostandin Çekrezi, figurë e rëndësishme e historisë dhe publicistikës shqiptare
  • Vasil Rakaj, malësori që ngjizi me shkëmb, metal, dru, baltë dhe shpirt, altarin e përjetësisë
  • “Ajo që pashë në Raçak më ndryshoi jetën”, ambasadori Walker rrëfen në Boston çfarë ndodhi në Kosovë
  • VATRA Boston dhe Kisha “Holy Trinity” promovuan librin “Saint Paul in Dyrrach” të profesor Thanas Gjikës

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT