Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

MANOLIS GLEZOS : NJË MIK I VJETËR NË PARLAMENTIN EVROPJAN….

by

NGA KRISTO ZHARKALLIU-Athine/
KRIZA ekonomike në Greqi ka më se pesë vite që po mundon qytetarët e këtij vendi, vend për të cilin askush nuk mund të mohojë të kaluarën e tij të lavdishme kulturore, shkencore historike, ashtu si nuk mund të mos pranohet kontributin e padiskutueshëm i këtij vendi të vogël në të gjitha fushat e zhvillimi njerëzor të Evropës. Sigurisht këtu nuk do të numërojmë çka i ka dhënë botës Greqia e lashtë, mjafton të hidhni një sy në emërtimet shkencore-mjekësore,historike, kulturore demokratike dhe do të kuptoni se sa shumë ka ndikuar ky popull I lashtë në zhvillimin e njerëzimit-jo vetëm të Evropës. Dikur, një profesor grek që u bë i famshëm për bizhuteritë e tij prej ari që akoma ekzistojnë në Greqi,mbajti një fjalim njëzet minutash në parlamentin britanik (në gjuhën angleze) duke përdorur vetëm ato fjalë greke që përdoreshin e përdoren dhe sot në gjuhën angleze. Ky profesor dhe njeri i talentuar quhej Zollotas dhe kush viziton dhe sot Athinën do të ndeshet në zonat luksoze me magazinat e tij të famshme, ndonëse ai ka shumë vjet që ka vdekur Por thamë se këto gjëra janë të njohura dhe populli grek nuk mund të jetojë as të ushqehet më madhështinë e stërgjyshërve të tyre të lashtë.Megjithatë një fare mirënjohjeje duhej ta shprehnin ata që sot janë të fuqishëm dhe drejtojnë fatet e popujve të Evropës. Mjafton të shtojmë këtu se vetë emri Evropa e ka nga gjuha e lashtësisë helene…
Kur nazifashistët, që t’i kthehemi qëllimit të këtij shkrimit,pushtuan Greqinë, gjënë e pare që bënë ishte të ulnin flamurin grek nga Akropoli dhe të vendosnin në shkëmbin e famshëm atë nazist me kryqin e thyer të urryer.Kudo që të banoje aso kohe në Athinë-nuk ishte qytet kaq i madh si sot as ndërtesa shumëkatëshe ishin ngritur aso kohe,gjënë e pare që shihte njeriu ishte Parthenoni dhe patjetër flamurin nazist të valonte atje majë shkëmbi. Athinasit në ato ditë të zymta takonin përditë të vdekurit nga uria në rrugët e qytetit, ose ata që vriteshin nga patrullat naziste dhe patjetër flamurin nazist atje majë shkëmbi. Flamuri sigurisht ruhej mire natë e ditë nga të gjitha hyrjet e shkëmbit por jo nga ana ku shkëmbi dukej i pakapërcyeshëm, ashtu si është dhe sot. Prandaj merreni me mend një mëngjes kur athinasit panë që në majë të shkëmbit valëvitej krenar flamuri Helen! Nuk mund t’u besonin syve…dhe një rreze shpresë u ngrohu zëmrën duke besuar se pushtuesit kishin thyer qafën… Ishte kaq e madhe habia e tyre dhe aq e papritur ndërrimi i flamujve sa as vetë nazistët nuke kishin marrë vesh se ç’kishte ngjarë atë natë! Sigurisht u dha alarmi, forcat SS dhe Gestapo nisi të kërkonte “shkaktarët e guximshëm” që kishin turpëruar ushtrinë naziste…Por nuk u desh të kërkonin shumë pushtuesit gjermanë: në komandaturë arriti një letër ku dy të rinj tetëmbëdhjetë vjeçare merrnin përgjegjësinë për aktin që turpëronte ushtrinë e Vermahtit dhe bashkëpunëtorët e tyre grekë. Të dy të rinjtë quheshin ManolisGlezos dhe Santos. Sigurisht i gjithë aparati ndjekës të pushtuesve u vu në lëvizje që të kapte të dy të rinjtë arrogantë që i ishin ngjitur shkëmbit me litarë natën dhe kishin zbritur flamurin me kryq të thyer (zvastika) por më kot. Qytetarët i mbrojtën dhe i fshehën të rinjtë dhe forcat e pushtimit i dënoi nga dy here me vdekje (thua se nuk mjaftonte njëherë!) Megjithë ndjekjet dhe spiunët e panumërt, nazistet nuk mundën të kapnin dot të rinjtë trima…
Por atë që nuk mundën ta bënin nazistët e bëri reaksioni vendas. Pas luftës falë politikës kriminale të udhëheqjes së Partisë Komuniste e cila kishte udhëhequr dhe Luftën Nac.Çl. (EAM-HELLAS), nisi lufta vëllavrasëse që bëri që Greqia, vendi i vetëm në Evropë, të vazhdojë luftën civile akoma dhe katër vjet të tjera, deri në gusht të vitit 1949 (shqiptarët e njohin mire gushtin e 49-ës) Pasi forcat nacionaliste, bashkë me ish bashkëpunëtorët e nazistëve fituan luftën, nisi ndjekja e shtrigave-kushdo që kishte luftuar pushtuesin quhej komunist! Kësisojnë vitet pesëdhjetë të shekullit të kaluar u bë gjyqi më ibujshëm pas fitores mbi nazizmin: në Athinë gjykohej heroi kombëtar iGreqisë, ai që kishte zëvendësuar flamurin nazist me atë grek në shkëmbin e Akropolit, ManolisGlezos! Akuza? Për tradhti të lartë ndaj Atdheut! Ndjekja kundër tij vazhdoi me vite dhe unë djalosh akoma, më kujtohet se shihja në gazetat shqiptare fotografinë e një njeriut të ri me mustaqe të zeza që e çonin me pranga nga gjyqi në gjyq! Pikërisht në këtë kohë kalova kufirin dhe shkova në Greqi për të gjetur lirinë dhe demokracinë. MegjithëseGlezosi ishte i burgosur, një parti e majtë EDA, vuri kandidaturën e tij në dy legjislatura dhe ai mori më shumë vota nga kushdo në parlamenti grek, megjithatë nuk u lirua. U desh që në vitin 1964 të merrnin pushtetin forcat demokratike të qendrës me Jorgos Papandreu (plaku) që edhe Glezosi dhe shumë të internuar të tjerë në ishujt e vdekjes të liroheshin dhe të vepronin e punonin lirisht në vendin e tyre të bekuar. Sigurisht shumë nga ata që kishin dëgjuar e lexuar për të, asqë mund të imagjinonin se dikur do ta takonin, pa le të bëheshin miq me Manolin…Këtu nuk bënte përjashtim edhe shkruesi i këtyre radhëve i cili nga ditët e para të jetesës në Greqi u inkuadrua në forcat demokratike të qendrës, duke pasur naivitetin të besonte se në vendet kapitaliste demokracia ishte e padiskutueshme! Por demokracia e Papandreut nuk ishte veçse një interval se shumë shpejt filluan mosmarrëveshjet me pallatin mbretëror që donte të kontrollonte gjithçka në vend sidomos ushtrinë dhe forcat e rendit. Kjo do të sillte anomalinë (renegatët e qendrës) të vitit 1965 që detyruan kryeministrin e ligjshëmPapandreun të jepte dorëheqjen. Pallati dhe të huajt po përgatisnin atë që do të ngjiste pas dy vjet: më 21 prill 1967 u bë grushti i shtetit të juntës fashiste…
Me Glezon u njohëm ato ditë të stuhishme të demonstratave të vazhdueshëm pas shembjes së qeverisë demokratike të Papandreut. Por edhe një koincidencë tjetër e çuditshme. Për mjaft vite banonim në të njëjtën rrugë,Fedriados të Kipseli- unë në Nr.49 dhe ai në Nr.79… si rrjedhojë pothuajse takoheshim përditë. Por edhe më 21 prill kur u bë grushti i shtetit u arrestuam në të njëjtën ditë dhe bashkë na degdisën në ishullin famëkeq Jaro, i cili ishte përdorur si vend shfarosës të kundërshtarëve të tyre nga …romakët! E shikoni si përsëritet historia? Ashtu si më dukej mua e pabesueshme se si u njoha dhe u miqësova me një njeri emri të cilit ishte legjendar për kohën që po flasim….
Që atëherë kanë kaluar shumë vite. Glezoja vazhdoi të merrej me politikë, duke qenëngaherë me forcat e majta të vendit (asnjëherë nuk kishte qenë komunist!) kurse unë si isha quajtur “luftëtar për demokracinë helene” për një kohë të shkurtër u inkuadrova në PASOK pastaj u tërhoqa që të…shikoja punën time. Rrugët tona u ndanë, pasi ai iku dhe nga rruga ku banonim,si ika dhe unë.. Bëmë një takim të stuhishëm për Kosovën (e majta greke përkrahte Millosheviçin dhe serbet) por kjo nuk na ndaloi të mbeteshim miq. Veçse nuk takoheshim më. Që të dy jemi mjaft të moshuar- ai ma kalon rreth 20 vjet.. dhe nuk kishim më ç’të thoshim se ndryshimet në botë, pas vitet 90, ishin të papritura dhe të paparashikuara. Megjithatë e ndiqja nga larg se si ky nëntëdhjetëvjeçar duket i palodhur dhe gjithnjë në rend të ditës..Dhe ja tani që Greqia kalon edhe njëherë ditë tragjike, Glezoja u shfaq edhe njëherë. Si dikur kur luftonte kundër nazistëve gjermanë sot po lufton kundër demokratëve gjermanë që edhe njëherë mbizotërojnë në Evropë… Këtë plak 92 vjeçar edhe tani qëndron në ballë të luftës për shpëtimin e vendit të tij nga lakmitë e fajdexhinjve dhe bankave botërore. Ai e di se populli dhe ai vetë nuk përfituan asgjë nga borxhet e tmerrshme që ka sot Greqia. Por edhe njëherë duan t’ja ngarkojnë popullit këtë barrë se ata që i hëngrën paratë e borxheve janë të pakapshëm! Kurse kreditorët me gjermanët (ç’koiçidencë prapë!) në krye kërcënojnë Greqinë, vendin ku lindi emri iEvropës , (Nxirri rrënjën helenike eurosë dhe nuk mbetet asgjë!) ku linden demokracia, letërsia dhe filozofia, ta hedhin jashtë nga Evropa dhe Eurozona se nuk mund të paguajë me borxhet…(se si u vunë këto borxhe do të shkruajmë here tjetër kur të jenë qetësuat gjakrat).Dhe ja në parlamentin evropian ku të gjithë, ose pothuajse të gjithë akuzojnë dhe kërcënojnë Greqinë, u ngrit një plak ikërrusur me mustaqe të bardha si figurë mitologjike dhe u tha pseudoeuropjanëve…
JU NUK MUND TË NA DËBONI NGA EUROPA! EUROPA ËSHTË E JONË DHE NUK JU A FALIM!
Të gjithë duartrokitën plakun legjendar, edhe ata, armiqtë më të egër të qeverisë së sotme greke. Kurse larg nga Brukseli, unë miku i tij i vjetër nuk munda të mbaja lotët.Është menjimëndprivilegj i madh në jetë të jesh njohur, të kesh pasur bashkëluftëtar dhe mik heroin grek MANOLIS GLEZOSIN!!!
KRISTO ZHARKALLI, ATHINË 8-7-2015
Përcolli për botim A. Ashiku

Bisedë virtuale me Kadarenë !

by

Nga Fahri XHARRA/
Ne Foto: Editori i Diellit, Dalip Greca, ne nje interviste per TV Kultura Shqiptare ne NY me shkrimtarin Ismail Kadare/
I nderuari Kadare , neve na ka humbur durimi ; jo sepse prisnim ndonjë mrekulli gjatë këtyre por së paku mendonim të jemi afër këtij populli të hutuar. E menduam dhe e çmenduam; dhe gjithmonë po -ja na jepte krihë , se duhej të bënim diçka të ndritur .
Do të ju citoj, se neve na humbën fjalët. Po kush jemi ne ? As më pak e as më shumë se qytetarët shqiptar të Kosovës që mendojmë ashtu si ju :“ Muzika ngjan si e njohur. Askush nuk mund të jetë aq naiv sa të mos e kuptojë se një identitet i ndarë është një komb i ndarë. Askush s’mund të jetë aq i ngathët nga mendja që të mos e kuptojë se përjashtimi i gjysmës ose shumicës së kombit shqiptar nga identiteti evropian, do të thotë përjashtim nga Evropa. Dhe përjashtimi nga Evropa nuk është larg dëbimit nga Evropa. Ky nuk është as përfundim teorik e as filozofik. Kombi shqiptar, përpara se ta lexojë në libra e ka ndier në mishin e tij këtë lemeri. Shpërnguljet me dhunë kanë hyrë në vetëdijen e traumatizuar të disa brezave shqiptarë. “
“Këto shpërngulje nuk ranë si rrufe në qiell të pastër. Ato ishin përgatitur për një kohë të gjatë nga zyra kriminelësh, nga ushtarakë sadistë, nga akademikë të zinj si Vasa Çubrulloviçi, nga mendësia e një popullsie të tërë të dehur prej etheve shoviniste. Në këtë përgatitje, po ta hulumtosh tani do të gjesh paradigmat e vjetra: Njëra prej tyre është identiteti joevropian i shqiptarëve. Shqiptarët, turq të ardhur nga Anadolli. Shqiptarët, myslimanë, mish i huaj për Evropën e krishtere.” – ne vet po e vërtetojmë se nuk jemi Europë !
Ti na thua “Me fjalë të tjera të shtrojmë pyetjen se mos vallë gjithë këto vite, madje disa shekuj me radhë nuk e paskëshim ditur ç’kemi qenë? Ose e kemi ditur gabim? Mos na kanë gënjyer poetët, nga De Rada te Naim Frashëri, që të kujtojmë se jemi ata që s’jemi? Dhe prapë mund të vazhdonim. Mos vallë më 1990, kemi lëshuar britmën e gabuar “E duam Shqipërinë si Evropa?”Mos vallë ajo duhej të ishte: “E duam si Evropa, por e duam edhe si Azia”, ose “Hiç më pak se Azia?”Shkurt mos jemi ata që s’jemi? “ … por ne s`kuptojmë , që“Gjeografia, gjëja më kokëfortë në botë, dëshmon e para evropianitetin shqiptar. “ Por ç ti bëjmë që “Zelli i atyre që me çdo kusht duan ta zbehin disi edhe këtë fakt kokëfortë, arrin disa herë të krijojë përshtypjen se Shqipëria është në skaj të Evropës dhe fill pas saj nis Turqia, ose Azia.”
A, mos ndoshta: “Letërsia e bejtexhinjve, për shembull, njëfarë brumi i përzier shqiptaro-turk, u thye përfundimisht, si një sajesë prej qerpiçi prej murit hijerëndë e monumental, ndonëse të ftohtë, të traditës së letërsisë dygjuhëshe shqiptaro-latine. Gjatë kohës së komunizmit u bënë shumë përpjekje për ta rehabilituar këtë letërsi, me qëllimin meskin për t’ia kundërvënë letërsisë tradicionale mesjetare, , që regjimit nuk i pëlqente kurrsesi.” Edhe sot po dalldisemi pas bejtexhinjve.
Ti na thua: “Letërsia e bejtexhinjve , paraqitur kinse si letërsi me probleme shoqërore-klasore e erotike (me gjasme tepër e guximshme për kohën), u pa se si ana shoqërore, si ajo erotike, ishin tepër të dyshimta. Kjo e fundit, për shembull, s’ishte aspak erotizëm normal, por i mbushur me motive ashikësh e dylberësh. Gjer këtu edhe mund të pranohej, madje mund të quhej tepër e përparuar, për të mos thënë që Shqipëria mund ta paraqiste sot si dëshmi të habitshme të vizionit të saj të emancipuar për homoseksualizmin, dy shekuj përpara Evropës së sotme! “ por ne shtiremi se gjëja nuk kuptojmë “E ashtuquajtura letërsi erotike, në një pjesë të madhe të saj s’ishte gjë tjetër veçse bejte dhe lavde për pedofilinë. Ne i dëgjojmë këto këngë ende sot, por shtiremi sikur nuk i marrim vesh ç’thonë. Ato gjëmojnë disa herë nëpër lokalet e natës, madje, në programet televizive, e ne prapë shtiremi se nuk i kuptojmë. “ Sa mire e thua !
Dhe na forcuan me ngulm , me vite , me shekuj “. Mjafton njëfarë përqendrimi në këto tekste e këto melodi, mjaftojnë dëshmitë e shkruara të kohës, për të kuptuar se cili është thelbi i kësaj nënkulture, të futur kontrabandë, nën pasaportën e artit popullor. “Çunat e vegjël”, adoleshentët, dylberë me shallvare mëndafshi e vetulla të hequra, nga njëra anë dhe ashikët e moshuar, “lalët”me mustaqe, që psherëtinin të dergjur për ta, nga ana tjetër, ishin personazhet kryesore të këtyre idileve të neveritshme. Ende nuk dihet nga kishte buisur kjo kundërkulturë, që jo vetëm me shqiptarët, por me asnjë popull ballkanas s’kishte lidhje. “
Po na ku ishim? nuk guxonim të mendonim shqip dhe duhej të kërcenim ashtu s ii binte defit a tarabukut ai teri aziatik.
Ne e dinim që “Parashikoheshin skenarë ogurzinj me trekëndësha islamikë, me qendra terroriste, fundamentaliste, me xhihad version ballkanik etj., etj. E gjithë kjo në pritje të çastit fatal, kur rebelimi shqiptar do të shpërthente. Ai rebelim do të paraqitej si luftë për islamin, e jo si luftë për liri. “ dhe ja që po balalfaqohemi me frigën tonë të dikurshme.
Zoti Kadare edhe nga Shqipëria po na vijnë zhurma që nuk kuptohen qartë : . Nostalgjia e tërthortë që po shfaqet sot tek ne për otomanizmin nuk është vetëm e habitshme. Ajo është në radhë të parë poshtëruese. E po ashtu fantazma e Haxhi Qamilit, që përherë e më shpesh shfaqet në trojet shqiptare. Shtatorja që iu ngrit në qendër të Tiranës, më 2001, një shefi otoman, i shpallur si kinse themeluesi i qytetit, ka qenë fyerja më e madhe për kryeqytetin e shtetit, për historinë dhe ndërgjegjen shqiptare. Vetëm një popull që nuk e meriton lirinë mund t’i ngrejë shtatore pushtuesit të vet. Bashkia e Tiranës, e drejtuar në atë kohë “nga haxhi qamilët”, siç i cilësoi me të drejtë arkitekti Maks Velo, e ngriti atë shtatore natën dhe pa lajmëruar askënd, si keqbërësit. Banorët e pallateve rreth sheshit ku ajo ende ngrihet sot, e mbajnë mend njeriun që printe vallen rrotull shtatores atë natë.”

Na falni Zoti Kadare që iu prishëm qetësin e mesnatës !

Fahri Xharra. 09.07.15
Gjakovë

SHBA: Shënimi i 20 vjetorit të gjenocidit të Srebrenicës

by

*SHBA: Shënimi i 20 vjetorit të gjenocidit të Srebrenicës, Dhoma e Përfaqësuesve kalon unanimisht Rezolutën/
*Një rezolutë e ngjashme për të dënuar genocidin e Srebrenicës – bllokohet me veton e Federatës Ruse në OKB
Nga Beqir SINA/
Vetëm disa orë pasi Rusia vuri veton ndaj një rezolute të OKB-së për të dënuar masakrën e 1995 në Srebrenicë gjatë luftës në Bosnje, ka qenë Dhoma e Përfaqësuesve, në Kongresin amerikan ajo që e bëri përcaktimin e masakrës si një “krim dhe gjenocid”, duke kaluar njëzëri Rezolutën e paraqitur në legjislacionin amerikan , nji resolute, kjo, e sponsorizuar nga Komisioni i Helsinkit Kryetari i saj kongresisti republikan i Nju Xhersit – Chris Smith.
Rezoluta H. Res. 310 pohon se politikat e agresionit dhe spastrimit etnik të zbatuara nga forcat serbe në atë vend gjatë luftës në vitin 1995 përbënin gjenocid, dhe dënon deklaratat e disa vendeve për t’a mohuar atë – se masakrat plotësojnë përkufizimin e gjenocidit.
“Komuniteti ndërkombëtar duhet të rigjykojë veten e saj – për të sjellë para drejtësisë një herë dhe për të gjithënjë, të gjithë ata që i kryen këto krime të tmerrshme,” tha përpara votimit kongresisti Smith, sponsorizuesi i kësaj rezolute. “Këto vrasje brutale nuk janë kryer në betejë, tha ai, duke vazhduar se ata(forcat militare serbe të Bosnjes) kishin kryer krime dhe genocid kundër njerëzve të cilët ishin të paarmatosur dhe të pafuqishëm për t’u mbrojtur dhe të cilët ishin të “siguruar”në mënyrë të përsëritur nga paqeruajtësit hollandezë, që ata nuk do të dëmtoheshin nëse ata u kishin per t’u dorëzuar(ashtu si dhe pati ndodhur). Dëshmitë janë të mëdha se ekzekutimet janë kryer me qëllim të veçantë për të shkatërruar popullsinë boshnjake muslimane të zonës. Ky qëllim është elementi qendror në krimin e gjenocidit përdorur gjatë luftës “.

“Sot komuniteti ndërkombëtar është gati që njëzëshëm të shpall se masakra e Srebrenicës ishte një gjenocid,” vazhdoi ai. “Rezoluta e paraqitur nga unë sot , tha zoti Smith, riafirmon mbështetjen e SHBA-ve për këtë fakt, dhe përcjell ngushëllimet tona më të thella për familjen dhe miqtë e viktimave.”

Dhoma e Përfaqësuesve te Kongresit Amerikan kaloi një zëri Rezolutën H.Res. 310 edhe sot nxit Bordin për Parandalimi e Mizorive -një organizatë ndërinstitucionale e ngarkuar për të ndihmuar qeverinë amerikane për të identifikuar dhe konfirmuar, dhe për të adresuar konkluzione për të nxjerrë udhëzime për parandalimin e gjenocideve të ardhshme,. Rezoluta gjithashtu inkurajon Shtetet e Bashkuara që të vazhdojnë të mbështesin pavarësinë dhe integritetin territorial të Bosnjës dhe Hercegovinës, si dhe paqja dhe stabiliteti në Evropën juglindore si një e tërë.

Kjo resolute përmend faktin Masakër të më shumë se 8,000 burrave dhe djemve të Srebrenicës në korrik 1995. E cila thuhet në të – ishte një nga mizoritë më të rënda të ndodhura në konfliktin në Bosnjë dhe Hercegovinë midis Prillit 1992 dhe Nëntorit 1995, gjatë së cilës periudhë më shumë se 2.000.000 njerëz ishin zhvendosur, me force nga shtëpitë e tyre dhe më shumë se 100,000 njerëz janë vrarë , dhe dhjetëra mijëra gra dhe vajza janë përdhunuar ose torturuar dhe abuzuar. Përveç kësaj për të qenë më të saktë me përcaktimin e nacionalitetit të viktimave kryesore në Srebrenicë, ata janë individët të trashëgimisë boshnjake të cilët përbëjnë shumicën e viktimave gjatë konfliktit në Bosnjë dhe Hercegovinë si tërësi, veçanërisht në mesin e popullatës civile.

Që nga viti 1995, kongresisiti Smith ka punuar për të nxjerr nëpërmjet fakteve të mbledhura atë se kush janë autorët e akteve të tmerrshme në Srebrenicë duke kërkuar edhe ndëshkimin e tyre, për të dhënë një ngushëllim për të mbijetuarit dhe familjet e viktimave. Në vitin 2005, zoti Smith thuhet se ishte dhe autor i Rezolutës H. Res. 199, e cila në mënyrë të qartë dhe pa ekuivoke ka dënuar masakrën e Srebrenicës si gjenocid dhe u miratua me mbështetjen e madhe në Dhomën e Përfaqësuesve. Gjithashtu, në korrik të vitit 2007, kongresiti republican i Nju Xhersit Chris Smith vizitoi Srebrenicën për të dëshmuar pasojat tragjike të gjenocidit 1995.

Pushim para stuhie: Media gjermane mbi vizitën e Merkelit në Ballkan

by

Shtypi gjerman vlerëson vizitën e kancelares Angela Merkel në Ballkan pikërisht në pikun e krizës greke. Merkel e presin në Ballkan ndjenja miqësore për Gjermaninë, theksojnë mediat.Vizita e kancelares gjermane Angela Merkel ka gjetur jehonë edhe në shtypin gjerman e media të tjera të huaja. Mediat gjermane veçojnë disa aspekte të kësaj vizite, më shumë vëmendje veçse i kushtohet lidhjes së krizës greke me turin e Merkelit në Ballkan. Në një kohë kur kriza greke është shkallëzuar, Merkel vazhdon “gati demonstrativisht business as usual” shkruan gazeta gjermane “Die Welt”.
“Është e rëndësishme që Merkel së paku viziton Shqipërinë, Serbinë dhe Bosnje-Hercegovinën. Ajo ndoshta mund të kishte bërë edhe një ndalesë në Kosovë. Të gjitha këto vende ndodhen në vështirësi. Ato mund t’i sjellin probleme Gjermanisë në tre pika: në çështjen e refugjatëve, në situatën e tyre ende të brishtë, dhe në tendencat e fjetura, por megjithatë të ndjeshme të pansllavizmit….Sigurisht Ballkani ka nevojë për ndihmë. Këtu bën pjesë edhe premtimi që dera e Bashkimit Europian është e hapur. Nëse ne e mbyllim atë, po ashtu mbyllim edhe kuletën tonë, atëherë para këtyre shteteve ndodhen kohë të vështira, dhe ato mund të kërkojnë ndihmë, aty ku ne për shkak të interesit tonë nuk duam që të shkojnë: në kampin e rusëve”, komenton gazeta gjermane “Die Welt” nën titullin “Ballkani është i sigurtë” vizitën e Merkelit në Ballkan.Perspektiva e anëtarësimit duhet bërë realitet
Ndërsa gazeta gjermane “Südeutsche Zeitung” nënvizon hapjen e vizitës dyditore në Ballkan me qëndrimin në Shqipëri. “Kancelarja gjermane Angela Merkel i ka premtuar Shqipërisë, me fillimin e një vizite dyditore në Ballkan, ndihmë në anëtarësimin në BE. Pas takimit me kryeministrin Rama, Merkel tha se perspektiva nuk duhet të mbesë vetëm në letër, por duhet të bëhet realitet. “Ne përpiqemi ta ndihmojmë Shqipërinë në këtë rrugë”, ka thënë Merkel. Edhe çështja e refugjatëve shqiptarë që vijnë në Gjermani është prekur nga kancelarja gjermane në takim, nënvizon “Süddeutsche Zeitung”. Krahas kryeministrit Edi Rama që kërkon klasifikimin si vend i sigurtë i origjinës, edhe vetë Merkel theksoi se ajo personalisht është për këtë klasifikim.
Edhe “Badische Neueste Nachrichten” i kushton vëmendje vizitës së kancelares Merkel në Shqipëri e vende të tjera në Ballkan. “Tirana, Beogradi, Sarajeva. Mund të mendohej se Angela Merkel ka në këto ditë dramatike e intensive vërtet diçka më të rëndësishme për t’u marrë, se sa në mesin e dy samiteve në Bruksel, ku vendoset fati i Greqisë, të vizitojë periferitë e Europës, Shqipërinë, Serbinë e Bosnje-Hercegovinën. Fakti që ajo i qëndroi kësaj vizite dhe i kushton dy ditë problemeve të Ballkanit, tregon se sa seriozisht e panndryshuar ka mbetur situata në këtë rajon krize, ku Greqia bën pjesë si gjeografikisht, ashtu edhe kulturalisht e me mentalitetin historik.”
Eksportim i mirëqenies
Gazeta e Lüneburgut “Landeszeitung” e komenton po ashtu vizitën e Merkelit në Ballkan në kuadrin e krizës greke. “Kush e mendonte se vizita e Merkelit në Ballkan në kontekstin e dramës greke mund të dukej si një pushim? Por Merkel nuk mund të marrë shumë gjatë frymë lirisht. Sepse vendet e Ballkanit dhe Greqia janë dy anët e shenjës së turpit në fizionominë e BE-së: Dështimin e Be-së si aktor i fuqishëm madje në vetë sferën e saj të influencës. Nuk mjafton të sqarosh se pse nuk kanë shans për azil vendet e Ballkanit. Po qe se Europa do të ketë siguri të vërtetë në hapësirën e saj, duhet të veprojë në mënyrë strategjike si SHBA pas Luftës së Dytë Botërore dhe të eksportojë mirëqenie përmes një Plani Marshall”.Media të tjera theksojnë atmosferën miqësore, me të cilën u prit Merkel në Shqipëri, por edhe në Serbi. “Reuters” vë në dukje se kancelarja i qëndroi vizitës së saj në Ballkan, megjithë krizën greke dhe kur ajo është kritikuar për qëndrimin ndaj Athinës së fundmi. “Por në kohën kur ajo niset drejt rezidencës së kryeministrit shqiptar, Edi Rama valojnë flamuj gjermanë dhe shqiptarë përgjatë 19 kilometrave në çdo shtyllë elektrike. Kur zbret nga makina po ashtu e presin duartrokitje pas ekzekutimit të himnit gjerman. Si në Tiranë ashtu edhe në mbrëmje në Beograd, një kancelare të stresuar nga samitet e krizës e presin njerëz shumë miqësorë ndaj Gjermanisë.”

Kosovë, në pritje të riprocedimit të amendamentit për Specialen

by

-Sot mblidhet qeveria, nesër Kuvendi/
Nga Behlul Jashari/PRISHTINË, 8 Korrik 2015-Qeveria e Kosovës mblidhet sot pasdite, ndërsa nesër Kuvendi në seancë plenare. Shtypi i sotëm në Prishtinë shkruan se, Kuvendi i Kosovës është duke pritur nga qeveria t’ia riprocedojë për votim amendamentin kushtetues që ka të bëjë me Gjykatën Speciale, e i cili dy javë më parë nuk pati marrë mbështetjen e nevojshme nga deputetët. Procedura që do të ndiqet kërkon që amendamenti të marrë edhe një herë dritën jeshile nga Gjykata Kushtetuese.
Tentativa e sërishme për ta kaluar amendamentin do të bëhet pas presionit ndërkombëtar dhe kërcënimit se Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara do ta themelojë një tribunal ndërkombëtar për Kosovën, në rast se Prishtina zyrtare nuk e krijon Specialen, shkruan sot “Koha Ditore” me titullin “Nuk do t’i preket përmbajtja amendamentit për Specialen”.
Opozita e ka konsideruar të jashtëligjshëm çfarëdo riprocedimi të mundshëm të amendamentit. Por juristët kanë thënë të mos ketë pengesë për përcjelljen e sërishme të tij, në rast se ndiqen të gjitha procedurat kushtetuese.
Juristi Dren Doli ka thënë të martën se pas votës së Kuvendit procedimi i sërishëm i amendamenteve kushtetuese konsiderohet propozim i ri dhe i cili duhet të ndjekë të gjitha fazat procedurale, duke përfshirë ato në qeveri, në Kuvend dhe në Gjykatën Kushtetuese.
“Mos i vini interesat personale para të Kosovës”, është keyetitull sot në gazetën “Zëri” intervista me ambasadoren e SHBA-së në Prishtinë, Tracey Ann Jacobson, ku theksohet se “dështimi i miratimit të Speciales në Kuvendin e Kosovës, lejon që interesat e disa individëve që do të mundë të akuzoheshin, të vihen para interesave të vendit”.
“Kundërshtarët e Gjykatës Speciale kanë arsye të ndryshme; disa dyshojnë për vete, të tjerët kanë miq që ua merr mendja se mund të akuzohen, ka edhe prej atyre nga opozita të cilët, jo se kanë diçka kundër Speciales, por e bëjnë për të fituar poenë politikë kundër qeverisjes aktuale”, ka thënë ambasadorja e cituar nga gazeta.
Sipas saj, dështimi i miratimit të Speciales dhe lënia e mundësisë që kjo çështje të shkojë në OKB ku do të politizohej, e do të përdoret nga vendet që nuk e njohin Kosovën, për ta denigruar atë, bën që interesat e disa individëve që do të mundë të akuzoheshin, të vihen para interesave të vendit. “Kjo me të vërtetë është për të ardhur keq”, ka thënë Jacobson.
Në 26 qershor, Kuvendi i Kosovës me 75 vota pro, 7 kundër, 2 abstenime nuk e miratoi propozim-amendamentin nr. 24 në Kushtetutën e Republikës për krijimin e Gjykatës Speciale. Votat kundër dhe abstenim ishin nga pozita – PDK, ndërsa opozita nuk mori pjesë në votim. Për miratim mungonin 5 vota, duheshin së paku 80 vota të Kuvendit 120 anëtarësh, përfshirë këtu edhe dy të tretat e 20 deputetëve të komuniteteve pakicë.
Në 27 qershor, në një mbledhje konsultative të qeverisë lidhur me hapat që do të ndërmerren për përmbushjen e obligimeve të institucioneve të Kosovës ndaj marrëveshjes ndërkombëtare që ka të bëjë me themelimin e Gjykatës Speciale, e ratifikuar me ligj të veçantë në Kuvendin e Kosovës vitin e kaluar, kryeministri kosovar Isa Mustafa paralajmëroi riprocedim dhe për këtë bashkërendësim e bisedime edhe me tre partitë opozitare që nuk i votuan në Kuvend ndryshimet kushtetuese.
“Ne mendojmë se në ditët në vijim qeveria e Republikës së Kosovës të bashkërendis aktivitetet në Kuvendin e Republikës së Kosovës, me grupet parlamentare, në mënyrë që të punojmë të gjithë së bashku, që në ditët në vijim të riprocedohet lënda e ndryshimeve kushtetuese, përkatësisht amendamenteve kushtetuese në Kuvendin e Republikës së Kosovës dhe poashtu të zhvillojmë edhe takime dhe biseda edhe me faktorin ndërkombëtar, i cili është këtu në Kosovë dhe të bashkërendisim me ta të gjitha këto punë”, theksonte në mbledhje kryeministri Mustafa.
Në mbledhje u theksua se, qeveria dhe insititucionet tjera të Republikës së Kosovës angazhohen që në asnjë rrethanë të mos krijohet hapësirë për oponentët e pavarësisë që çështja e Gjykatës Speciale të kalojë në Këshillin e Sigurimit të OKB-së.
Por, në 30 qershor tre partitë opozitare kosovare së bashku deklaruan se, “vendimi i Kuvendit të Republikës së Kosovës për refuzimin e ndryshimeve kushtetuese për themelimin e Gjykatës Speciale, i datës, 26 qershor 2015 është përfundimtar dhe i pakthyeshëm”.
“Qeveria e Republikës së Kosovës duhet t’i nënshtrohet këtij vendimi”, sipas Lëvizjes Vetëvendosje, Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës dhe Nismës për Kosovën.
Ndërsa, në lidhje me raportet e publikuara dje pasdite në mediat e Kosovës për themelimin e Dhomave të Specializuara, Misioni EULEX sqaronte atë që e ka thënë Shefi i Misionit në përgjigjen ndaj pyetjes së gazetarit nëse Misioni EULEX është i gatshëm që t’i mbështesë Dhomat e Specializuara.
“Shefi i Misionit Meucci ka rikujtuar se, nëse Kuvendi i Kosovës i miraton ndryshimet kushtetuese, Dhomat e Specializuara dhe Task Forca Hetimore Speciale (TFHS) do të bëhen pjesë e institucioneve të Kosovës. Nëse Kuvendi nuk i miraton ndryshimet kushtuese, atëherë struktura aktuale mbetet në kuadër të kornizës ligjore të EULEX-it, siç është tani. Pra çështja është nëse Kosova është e gatshme që t’i mbështesë Dhomat e Specializuara, e jo EULEX-i. Dihet mirëfilli se mandati aktual i EULEX-it përfundon në qershor 2016”, thuhej në deklaratën e EULEX-it lidhur me themelimin e Dhomave të Specializuara.