Me 10 gusht 2014, nderroi jete ne Nju Jork, i ndjeri Rrok Nikçi. Familja Nikçi humbi të dashurin e tyre te paharruar, ndersa komuniteti shqiptar ne New York humbi nje aktivist te palodhur. Rrok Nikci ishte nder inisiatoret e ngritjes se Klubit Jusuf Gervalla, nder nismetaret e pare te hapjes se shkolles se pare shqipe etj. Edhe pse i sulmuar nga semundja, ai nuk u nda nga komuniteti deri ne castet e fundit, por ishte i pranishem me kameren e tij ne te gjitha ngjarjet e ketij komuniteti.
I përjetshëm qoftë kujtimi për Rrok Nikçin !
Komuniteti shqiptar do te kryej ritet e ngushellimit të Merkuren me 13 Gusht,prej ores 2 pm e deri ne oren 9pm ne Shtepine mortore:
Farenga Brothers Funeral Home, qe ndodhet ne adresen:
920 Allerton Avenue, Bronx New York
Mesha e drites do te jete të Enjten me 14 Gusht 2014
ne oren 11:00AM në
Kishen Zoja e Shkodres, qe ndodhet ne adresen:
361 West Hartsdale Avenue
Hartsdale, New York 10530.
Pas Meshes, trupi i të ndjerit do të percjellet per në varreza:
Gate of Heaven Cemetery
10 W. Stevens Avenue
Hawthorn, New York 10532
VEZIR ADEMAJ, DESHMORI I KOSOVES NDEROHET NE NJU JORK
Nju Jork : Asambleja dhe Bashkia – nderoi me Proklamatë; dëshmorin e lirisë së Kosovës, Vezir Ademaj/
Me rastin e rënjes së tij – dëshmori i lirisë së Kosovës, Vezir Ademaj – u nderua me një Proklamatë dhënë nga Anetari i Keshillit të Bashkisë së Nju Jorkut, Ritchie Torres, të sponsorizuar nga Shoqëria Shqiptaro – Amerikane me President Easd Rizain – së bashku me proklamatën e Asamblesë së Nju Jorkut, me sponsorizmin e asambleistit shqiptar, në Albany, zotit Mark Gjonaj/
Nga BEQIR SINA, New York City/
NEW YORK CITY : Fondacionin e Shoqërisë Shqiptaro- Amerikane dhe të Bijve dhe Bijave të Shqipëria në Amerikë, “Sons and Daughters of Albania in America”, kanë disa vite prej krijimit të tyre – që në metropolin e botës qytetin e Nju Jorkut – Bashkinë e saj, po nderojnë dhe respektojnë me rastin e datave të shënuara për kombin shqiptar, disa veprimtarë të dalluar në diasporë, si edhe të disa figurave të tjera të kombit, të cilët prej shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë, i dhanë aq shumë kombit tonë – luftuan dhe punuan për demokracinë në Shqipëri, si dhe dhanë një kontribut të çmuar për një Kosovë të lirë e të pavarur, zgjidhjen e çështjes shqiptare në tokat e tyre.
Për këtë qëllim, në vijim të aktiviteteve Fondacioni i Shoqërisë Shqiptaro- Amerikane dhe të Bijve dhe Bijave – Shqipëria në Amerikë, “Sons and Daughters of Albania in America”, me President zotin Esad Rizai – të cilët kan sosnsorizuar çdo vitë në Bashkinë e Nju Jorkut, disa respektime dhe nderime – por në mandatin e parë të tij – edhe anëtari i Assemblesë së shtetit të New Yorkut, zoti Mark Gjonaj – nëpërmjet Asamblesë së Nju Jorkut, me Proklamatë – e cila është nderimi më i lartë në Nju Jork – ka nderuar 28 nëntorit Shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë dhe Pavarësinë e Kosovës si dhe disa personalitete – shoqata dhe organizata, individ të ndryshëm në të gjitha komunitetet e distriktiti 80-të – përfshirë edhe shqiptarët.
Kurse kësaj rradhe me rastin e rënjes heroike – 25 korrikut 1998, të dëshmorit të UÇK – ës, i rënë për lirinë e Kosovës – gjatë luftimeve të ashpëra- ku në atë ngjarje të paktën 7 shqiptarë ishin vrarë në Junik që nga fillimi i atyre luftimeve, të cilat nisën me luftën për çlirimin e Kosovës, u nderua nga dy institucionet më të larta të qytetit – Bashkia dhe Asambleja e Nju Jorkut, dëshmori Vezir Ademaj – i njohur në luftë me emrin “Alfredi”- në shenjë respekti dhe përkujtimi për këtë datë.
Me rastin e rënjes së tij – dëshmori i lirisë së Kosovës, Vezir Ademaj – u nderua me një Proklamatë dhënë nga Anetari i Keshillit të Bashkisë së Nju Jorkut, Ritchie Torres, të sponsorizuar nga Shoqëria Shqiptaro – Amerikane me President Easd Rizain – së bashku me proklamatën e Asamblesë së Nju Jorkut, me sponsorizmin e asambleistit shqiptar, në Albany, zotit Mark Gjonaj.
Ceremoni zyrtare e marrjes se dy proklamatave, e cila u zhvillua në sallën qendrore të Bashkisë së qytetit më të madh në SHBA – New York, më 25 korrik në prezencën e anëtarit të Këshillit Bashkiak Ritchie Torres dhe stafit të tij si dhe të përfaqësuesit zyrtar të zyrës së asamblesitit të Nju Jorkut, zotit Mark Gjonaj, u shoqërua me prezencën e zyrtarve të kësaj bashkie me fjalime rasti. Ajo ishte një ceremoni e thjesht – por dinjitoze, ku mori pjesë edhe sekretari i përgjithshëm i Shoqatës Çamëria, anëtari i një familje të martirizuar çame, zoti Sali Bollati, si dhe televizioni Albanian American News TV- me pronar dhe drejtor z. Skender Pali.
Në proklamatën e Anetarit të Keshillit bashkiak të Nju Jorkut, Ritchie Torres dhe në atë të Asambelesë (Kuvendit) të Nju Jorkt, motivacionin e saj thuhet :
Se: “Vezir Ademaj u lind më mars 1971 në Sheremetaj fshatit pranë Gjakovës, në Kosovë, në një shtëpi prej guri të njohur si Kullë, një perlë arkitektonike nga ato të shekullit të XVIII-të e cila ka qenë një fortesë natyrore për kryengritësit lokale kundër pushtuesve të huaj. Kur ishte i ri, Veziri emigroi në Zvicër, thuhet në proklamatë për të shmangur shërbimin e tij në ushtrinë serbe – isj jugosllave, i cili kishte kryer krime kundër njerëzimit në Kroaci dhe Bosnje., Ndërsa, si një emigrant, ai ka punuar shumë për të mbështetur familjen e tij dhe kthehet në Kosovë , megjithëse kishte ndjekur një karrierë në kickboxing, për t’u bërë kampion i Zvicrës dhe më pas kampion i Evropës, Ndërsa : Vendi i tij – Kosova u zhyt në luftë, si rezultat i masave ekstreme represionit nga regjimi i diktatorit famëkeq serb Sllobodan Millosheviç, Vezir Ademaj u kthye për t’u bashkuar me luftëtarët në rezistencën lokale në mbrojtje të popullatës civile, duke dhuruar për luftën që sapo kishte nisur të gjitha kursimet e tij për kauzën dhe të ofruar aftësitë e tij sportive për trajnimin e të rinjve që qenë vullnetarë për të luftuar .
Kulla e tij – shtëpia e tij u bë edhe një herë një qendër për rrjetin nëntokësor për njësitë e para të sapolindur të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe ai u gradua komandant i Njësisë Komando të Zbulimit të Zonës Operative të Dukagjinit,
Në Proklamatë thuhet se ndërsa : Vezir Ademaj vdiq si një hero për kauzën, kur pas një beteje të armatosur në Kallavaj, afër Junikut, më 25 korrik 1998, ai refuzoi të largohet, duke marrë nga fronti një mik të plagosur për të mos e lënë të bjerë në duart e armikut. Ndërsa: Kosova u çlirua në vitin 1999 dhe shpalli pavarësinë e saj në vitin 2008. Ajo është sot një vend sovran, një faktor i rëndësishëm i paqes dhe stabilitetit në Ballkan, si dhe një aleat besnik i Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Vezir Ademaj – është shpallur një martir i Kosovës, shkollës në Sheremetaj, ku ai dikur ka studiuar dhe ëndërruar për t’u bërë një mësues sot mban emrin e tij; dhe Kulla, ku familja e tij jetoi për shekuj me radhë është bërë një muze historik i asaj ane për të treguar brezave jetën tij dhe dhe të rezistencës dhe të traditës kombëtare.
Vëllai i tij, Dr Hasan Ademaj këtu në Nju Jork, është sot një aktivist i respektuar dhe i suksesshëm mjek profesional dhe në shërbim të komunitetit shqiptaro-amerikan këtu në New York, ku sakrifica kurajoze e vëllait të tij dëshmorit Vezir Ademaj – i njohur në luftë me pseudonimin “Alfredi”- le të shërbejë si një frymëzim për të gjithë. dhe një përkushtim për kauzën e lirisë dhe demokracisë – pavarësinë e Kosovës.”
“Ata luftuan duke bër sakrifica sublime deri sa edhe u flijuan për lirinë – çlirimin e Kosovës nga tirrania sllavo serbe – sundimi i egër sllavo – komunist, andaj duhen nderuar, respektuar dhe përkujtuar jo vetëm nga ne shqiptarët, por edhe opininioni amerikan – përfaqësuesit e institucioneve amerikane. Kurse, neve na mbetet vetëm t’i nderojmë për jetë, të përulemi para veprës së tyre, sakrificës sublime – për të gjithë ata dëshmorët të lirisë. Se, vetëm atëherë, të rënët për Kosovën, do prehen të qetë dhe brezat që e gëzojnë sot lirinë do ta kenë ndërgjegjen e pastër kombëtare”, tha Easadi Rizai, presidenti i Fodnacionit Shoqëria Shqipatro Amerikane.
Kurse, veprimtari i dalluar i çështjes së Çamërisë në SHBA – zoti Sali Bollati, në këtë ceremoni, u shpreh :” Me këtë rast duhet të falenderojmë Bashkinë e Manhattanit, qyteti më të madh në vend – Fondacionin e Shoqërisë Shqiptaro- Amerikane me President zotin Esad Rizai, dhe anëtarin e Assemblesë së shtetit të New Yorkut, zotin Mark Gjonaj – që janë duke nderuar disa prej figurave të ndritura të kombit tonë, nga ky metropol gjigand si Manhattani, i cili, për çdo vjet po nderon Shqiperinë, Kosovën dhe shqiptarët kudo që janë….Për, mendimin tim vazhdoi Bollati, “në menyrë të veçantë, ky është një nderim që i bëhet gjithë komunitetit shqiptaro-amerikanë, të cilët, janë krenarë me identitetin dhe kulturën e tyre entike shqipëtare, por janë po ashtu shumë krenarë që i takojnë kombit te madh amerikan, i cili e ka dëshmuar madhështinë e tij në mbështetjen e madhe që i ka dhënë Shqipërisë, në krijimin e saj dhe përpjekjeve të Kosovës për liri dhe pavarësi….”
Në fund vëllai i dëshmorit, Dr Hasan Ademaj një dentist i njohur dhe kirurg i cili praktikon profesionin e tij në një lagje të njohur emgirantësh shqiptar në Bronx, veprimtar i komunitetit, e ka vlersuar lart nderimin që i kan bërë vëllait të tij të martirizuar, me rastin e rënjes së tij në Bashkinë e qytetit të Nju Jorkut.
Ai me këtë rast u shpreh se dëshironte të faleminderojë në emër të tij dhe familjes Ademaj – ngrohtësisht anëtarin e këshillit të bashkisë së Nju Jorkut, zotin Ritchie Torres, dhe stafin e tij – Presidentin e Bronxit Ruben Diaz, dhe ish Presidentin e qytetit të Manhattanit, Scott M.Stringer, dhe posaçërisht, sponsorizuesin e këtyre proklamatave, zotin Esad Rizai dhe asamblesitin shqiptar në Asamblenë e Nju Jorkut – zotin Mark Gjonaj.
“Fondacioni i Shoqërisë Shqiptaro- Amerikane dhe të Bijve dhe Bijave – Shqipëria në Amerikë, “Sons and Daughters of Albania in America”, me President zotin Esad Rizai , thotë dr Hasan Ademaj, duhet përgëzuar dhe falenderuar se për vite me rradhë, ai ka sponsorizuar nëpërmjet institucioneve të larta njujorkeze, vlerësimin dhe nderimin që u është bërë, shqiptarëve si në atdhe dhe diasporë, në data të shënuara për shqiptarët, përfshirë legjendën për lirinë e Kosovës, Adem Jashari, presidentin e parë të Kosovës Rugovën, Isa Boletinin dhe Tahir Sinanin – një luftëtar i shquar për lirinë e trojeve shqiptare(pjesëmarrës në 3 lufta), si dhe dëshmorin e lirisë Luan Haradinajn, e të të tjerë, figura të ndritura të kombit shqiptar në vite”.
Shqiptaro-amerikania, Elizabeta Pllumbi, “Miss Malësia 2014”
Nga Gaspër Marku/ – Është vetëm 15 vjeçe, ka lindur në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, por prindërit e saj emigrantë ia kanë ushqyer shumë dashurinw vendlindjen, Elizabeta Pllumbit, aq sa ftesës së organizatorëve për të qenë njëra ndër 25 vajzat e konkursit të bukurisë “Miss Malësia 2014”, iu përgjigj me kënaqësi. Me thjeshtësinë, mençurinë dhe intelektin e saj dhe padyshim edhe me vlerat e padiskutueshme që mbart në vetvete portreti i saj, aq simpatik, nuk kishin se si të mos i mbushnin mendjen jurisë që unanimisht ta votonte atë si më të mirën mes konkurenteve malësore nga Malësia e Shqipërisë dhe e Malit të Zi, duke e kurorëzuar “Miss Malësia 2014”.
“Të dashur miq! Sot ishte një krenari shumë e madhe që isha pjesë e një spektakli aq madhështor në Malësinë time të bukur, Razëm. Ju falenderoj me gjithë zemër të gjithve për përkrahjen tuaj. Jam shumë krenare të prezantoj Malsinë e Madhe, Miss Malsia 2014! Ju dua të gjithëve, Faleminderit!”, shprehet tejet e entuziazmuar menjëherë pas spektaklit të organizuar në Pikën Turistike të Razmës, fituesja e çmimit të parë, numri 12-të, Elizabeta Pllumbi.
Në një intervistë ekskluzive për ATSH-në, Elizabeta, thotë se fitorja e “Miss Malësisë”, është gjëja më e bukur në jetën e saj. “Dhe me sinqeritet jua them, që jam shumë krenare që jam malësore. Dhe sa do sukses të kem në jetë, unë kurrë nuk do të ndryshoj. Edhe pse isha shumë e emocionuar që nuk i kisha prindërit e mi të pranishëm, malësorët më bënë që të ndihem shumë mirë. Për këtë i falenderoj me gjithë zemer për mbështetjen që më dhanë”, shprehet shqiptaro-amerikanja, Elizabeta Pllumbi.
Më tej, duke vlerësuar vendin e origjines së familjes së saj, Elizabeta, thotë se edhe pse ka lindur në USA dhe është rritur atje, Malësia është vendi më i bukur në botë për të. “Kjo është falë prindërve të mi që më kanë sjellë çdo verë me pushime këtu dhe kujtimet më të bukura të jetes time i kam në Malsi.”, vijon ajo.
Jeta në Amerikë
Teksa dëshirojmë të dimë diçka më tepër për të dhe familjen e saj në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Elizabeta e fillon me prindërit. ”Babai im quhet Gjergj Pllumbi prej Dedajve, mama quhet Diella Turmalaj nga Vrrithi. Ne jemi tre fëmijë Elsoni 17, unë 15 dhe vëllai i vogël Danjeli 3. Jetojmë në Bronx, NY prej 17 vjet. Baba punon në ndërtim, kurse mama ka mbaruar universitetin atje dhe punon mësuese Matematiket në shkollë publike 8 vjeçare.”, thotë Elizabeta.
Të përkushtuar dhe të nderuar si një nga familjet shqiptare më të respektuara në komunitetin shqiptar që jeton në Shtetet e Bashkuara të Amerikes, prindërit e Elizabetes, bënë gjithçka që fëmijët e tyre të merrnin edukimin e duhur përkrah bashkëmoshatërëve të tyre. Dhe për këtë Elizabeta dhe dy vëllezërit e saj i janë shumë mirënjohës prindërve për gjithçka që ata po bëjnë për to dhe se me punë e përkushtim maksimal do të përpiqen t’ia shpërblejnë atyre, në mënyrë që ato të ndihen krenarë për fëmijët e tyre. Më së shumti, për Elizabetën, mirënjohja e tyre për prindërit e tyre është se falë tyre, janë të edukuar me shpirt malësori, që për to është një gjë shumë e shtrenjtë e jetes së tyre.
Talenti
Në vijim të bashkëbisedimit me Elizabetën, njihemi edhe me jetën dhe aktivitetin e saj, si dhe e dy vëllezërve të saj, Elsonit, dy vite më i madh se ajo, dhe Danielit të vogël. “Unë studioj në një shkollë private katolike shumë të mirë dhe jam në vitin e dytë. Elsoni sapo ka mbaruar shkollen e mesme. Angazhimet deri tani kanë qënë vetem sportive. Njëkohësisht luaj football për shkollen, plus merrem me çdo aktivitet që zhvillon shkolla ime.”, thotë Elizabeta, ndërkohë që përmend edhe moden. “Përsa i përket modes, që kur kam qënë e vogël kam ëndërruar të jem një modele dhe aktore me famë botërore. Të them të drejtën, kërkesa kam pasur për modele, por deri tani nuk kam firmosur ndonjë kontratë, por tashti kur të kthehem po mendojmë për një gjë të tillë”, vijon ajo. Por, nuk është vetem Elizabeta që kërkon të bëhet e famshme. Ajo ndiehet shumë e lumturuar për talentin që ka në fushën e futbollit vëllai i saj, Elsoni,. Sipas saj, këto ditë, mamaja e saj, Diella, është në Londër me Elsonin, sepse ai është një footbollist i talentuar. “Elsoni ka shkuar në prova tek një klub shumë i madh. Nuk mund t’ia them emrin për momentin, deri sa të firmosi kontratën zyrtare, por sigurisht që ju do të jeni i pari që do të informoheni për këtë, për t’ia përcjellë mediave të Shqipërisë”, citon Elizabeta..
Por, ndërsa ka folur për veten e saj dhe të vëllait Elson, Elizabeta, nuk mund të lërë pa komentuar edhe vëllain e vogël, Danielin, apo siç e quan ajo, “zemra e jeme”. Ai është fëmia më i bukur dhe me i lumtur në botë, është ëmbëlsira e shtëpisë tonë. Edhe ai ështe krenar që ështe malësor, dhe kur e pyesin në Amerikë, se prej nga je, thotë me njëherë që jam prej Dedajve te Shkrelit. Edhe ai e ka pasion sportin, luan futboll e basketboll, dhe edhe për të, të dhënat janë shumë premtuese, por sipas Elizabetes, është shumë shpejt për të vendosu në lidhje me profilin e aë ardhmes së tij.
Mesazi i Elizabetws
E brumosur fort prej pasionit dhe dashurisë për vendin e origjinës së saj, që thuajse në çdo pjesë të bisedes, ajo e rikujton vazhdimisht me shumë krenari, në mbyllje të kësaj interviste, Elizabeta, ka edhe një mesazh. “Kam një mesazh për të gjithë Malësinë time, popullin shqiptar. Rrënjët tona nuk duhet t’i harrojmë kurrë dhe të jemi krenar që jemi Shqiptar. Dhe të vazhdojmë t’ia shtojmë edhe më shumë vlerat këtij populli fisnik.”, shprehet e mbushur me emocione, vajza 15 vjeçare, Elizabeta Pllumbi, e lindur në Amerikë, por që me krenari pohon se është shqiptare, duke rifalenderuar edhe një herë prindërit e saj, Gjergj Pllumbi nga Dedaj dhe nënën e saj, Diella Turmalaj nga Vrrithi, të cilët e ushqyen më së miri me gjakun dhe traditat shqiptare.
Karadyzenat e komunitetit
Pamflet/
Nga Pjetër Jaku/
Fukurallëk hava,- tha dikush, tek lëpinte kockat e një darke gjysëm te rjepur, duke parë karadyzenat tek kurdiseshin si knusat për të mbajt fjalime. Qitapet me ngjyra patriotike dhe me disa defterë përmrena, sa krejt gjyksi i tyne, të linin me kuptue se akshami po vinte si një karaqytyk kryelmuet me një aparat pushtlliqesh, tuj rrotullue gjuhën në gojën e flliqun prej do fjalësh të çartallueme, bash si sytë e tyne të pshurrun prej një kohë të vranët. Tuj lyp do lule dhe do f’mi të veshun kombtarisht, dhe tuj u shpurdh si pordha nëpër brekë, sic thotë populli, kinse po i hyn në qef presidentit ( të biznesit kuptohet ), vraponte pa e ditur se ku, si pula kryepreme. Sharlatanit me medalje për shërbime që u kishte ba tan sekretarve të byrosë, nja dy dritëshkurtër ia kishin dhanë dekoraten, tuj mendu se do bahej dikushi, edhe pse me rrakitizmin e tij revolucionar karaqytiku ishte klasifikuar si një spiun i rrezikshëm i ish të dënuarve nga idhuli i tij. Njëri prej karadyzenave shante ambasadorin pse paska guxue me ndal nji mramje në nji kafe shqiptare, ndërsa shifte se mos dikush po i shifte tuj ba veprime kryekput prej manjakësh badihava, që gjithkuj du’n me i dalë përpara, gjoja se po e presin, gjoja se po ia japin një ndihmë me njoftë ata, që sipas tyne, po e ngatrrojnë komunitetin, pse nuk i lanë (shumicen sipas tyne) me dirigjue turmat, pa asnjë të drejtë e mundësi përfaqësimi. Pritësit dhe propozuesit e dekoratave ( sipas karadyzenave ) marrkan një randsi, që ata po i vritka ma keq se rrufetë e Zeusit e, per ma shumë kur haberet veç u japin gajret për sabahun e nesërm.
Tuj u ra damllaja, përditë e ma shumë po u rrëshqiste gjuha prej mendjes e po lypnin bela në akordimin e telave, që asesi nuk nxirrnin tingull, veç si do gjygyma haramgji të mykun e pa namuz. Me teorinë e prehjes së lapsave u lëshuen me ndreq do punë në komunitet, pa pasë një cent një xhep, duke u turr si bishti mas spatës me kritikue e me dhanë mend nëpër do dallap mediatik. Teorinë e binasë ( vendit të dukshëm ) e kishte dhanë një ashikli e kalemxhi, që nuk ishte ma shumë se një ngatrrim zorrësh në nje bark që bante përpara, sa herë u donte bytha kambve me leviz.
Të randë sa mendimet që i lëshonin përroit të kritikave, pa i lidh me asnjë llojë rrypi, pasi pantollonat, zakonisht i mërthenin veç me pulla, ndërsa deklaratat për mungesë portofoli i kishin dhanë prej kohësh, duke qënë disi ma të lehtë pa peshën e parasë dhe pa cicërimën e celularit, pasi edhe ky alet u mungonte.
Ata po u binin do tupanave, që zani i tyne nuk u shkonte ma larg se te veshët, me mendimin se po i jepnin xhevap miletit.
Ata po i rrenonte tymi e qoftet e festave dhe, për ma shumë, kur këto baheshin në qendrat e fesë, pa menduar se emigrimi ato i ka të vetmet, ku mund të dallohet nacionaliteti e ku mund të ruhet pak gjuhë e pa shkelun nga harresa.
Me do bidate me turlifarë emnash ishin turrë me u vu në ballë të ndryshimeve, pa mujt me ndryshue kurrë kostumin, tuj u sjellë nëpër salla si do teneqe zhurmuese, veç me mujt me ju afru sofres së nderit, kinse po bisedojnë me ndonjë përsonalitet të ransishem, me i marrë kartviziten dhe të nesermen me e thirr për do padi ordinere, tuj mendu se raporti i tyne do të ketë bereqet.
Mjaullima e kollareve bishtprerë dhe trokitja e këpucëve me majë nuk po i çonte ma larg se përfillja e askujt, edhe pse donin medeomos me ra në sy të gjithkujt.
Mos o Zot ma keq!
Në ndonjë rast rahmetlijtë u përballen edhe me ndonjë azgandajak në filhall hyzmetin e xhullurdisë që kurdisën për të marrë një nga kalatë fetare të komunitetit.
Llahtar ushkurët serbes vihen përballë komunitetit të pa sabër dhe pa ra në ujdi me njani tjetrin, se kush do t’i printe kësaj zallamahie për mosnjohjen e konsullit, thua se konsulli u kishte marrë hisen e diellit, siç do të thonte dikur Baca Adem! ( Adem Istrefi, poet). Disa prej jazeklinjve kopukë që kishin përfitu prej konsullit, dhe disa kohë më parë e mbronin si hyzmeqarë të pashoq, filluan sulmin me topanxhat e pa shenjestër, duke i rënë më shumë vetes se konsullit.
Mezallah se mirrnin vesh këta insane, me një masraf të ngutshëm donin me hek konsullin, biles dhe priftërinjtë që banin aktivitete kombëtare. Zullumqarët e padamshëm shkuan ma larg se kaq! Nuk po u pëlqente as ambasadori. Përpjekjet me ndrru ambasadorin vazhdojnë edhe sot. Thua se Ambasadori nuk asht njeri i lirë. Dhe ku?! Në vendin ma të lirë të botës. Problemi u ba pse ai na paska marrë pjesë në dasmën e një te riu shqiptar! Siç paraflitet, ai nuk paska marrë pjesë në një takim pa krye të tyne, me ndonjë ftesë verbale të papërfaqësuar! Aksham karadyzenat po i quajn ambasadorët lidërship artificial. Me një hyxhym yrysh të papamë e me një halis të pashoq dhanë ide, se ku e si duhen ba aktivitetet e shqiptarëve, se kush mund të kishte tagër me i udhëheq ato, se si duhej me u ndërtu një Qendër Kulture e të tanë shqiptarëve. Sytë e mufatun u hanin sheshjollin nga nervat, derisa mbrriten te një dollap milet për me dhanë mend, sikur do të banin batërdinë në ata shqiptarë që nuk u bindeshin atyne. Edhe pse pak haber kishin në ato punë, hapnin sytë ka kryekaradyzeni, për të ndrruar temën e bisedës. Kryekaradyzeni qerrata, kur e pa se po e tepronin me problemet komunitare, i çoi përnjëherë në Lazarat, ku një xhullurdi e pashoqe po bahej atje. Njëni, bajagi i ditun, përsëri doli aty ku duhej; komuniteti!
Veç kësaj, veç vetes së tyne, tanë të tjerët ia paskan me hile komunitetit, tuj fajësua emigrantët që u shkonin mbrapa prijësve fetarë dhe konsullit.
Si zabitllarë të rënë nga fiku, kacavirreshin në “aftësitë” për t’i treguar rrugën komunitetit e për t’i bindur se, pa qënë ata prezent, asgjë s’mund të bëhëj si duhej. Disa sish mburrin njëri-tjetrin për heroizma të imagjinuar dhe epitete legjendare, duke mos menduar se dogri komuniteti i ka parasysh bëmat e tyne.
Sahatmbetësit në kohën pa krye, me fortmençuninë e hallakatun, i binin legenit kulturor për mbosmbajtjen e aktiviteteve, askund tjetër veç në odat imagjinare, që nuk mund t’i bajë askush në udhë kolektive, veç shtetit shqiptar, nëse do bindej në fitimin ( mbasi të rregullonte Amabsaden ), ose ndonjë pasaniku që do ta merrte përsipër administrimin.
Afeder senez, por dikush duhet me ndreq një akllagi me t’hollue mendjet e tane kajmekamave të emigrimit, kudo e cilëtdo qofshin, që ta kuptojnë mediokritetin, për të mos e quajtur vlerë!
Ishalla u jep Zoti ymer e ja bajnë hyzmetin mendjes me kuptue veten, se na, halia s’po mund i kuptojmë!
vazhdon….
Michigan,06 Gusht 2014(mbremje)
Kandidati Lumaj kualifikohet
Pjerin Lumaj është kualifikuar zyrtarisht për të marrë grantin e qytetarit prej Fondit të Zgjedhjeve/
NGA BEQIR SINA, New York/
Fairfield, CT, 5 gusht 2014 – Shqiptaro amerikani Peter Lumaj, kandidat i miratuar nga partia Republikane për Sekretar të Shtetit, në Connecticut, njoftoi sot pasdite me një dekleratë shtypi se fushata e tij ka marrë njoftim ngaKomisioni Shtetëror Zbatimit të Zgjedhjeve se ai është kualifikuar zyrtarisht për të marrë grantin e qytetarit prej Fondit të Zgjedhjeve .
“Unë jam shumë i gëzuar për të njoftuar se ne kemi marrë aporvimin nga SEEC(Komisioni Shtetëror Zbatimit të Zgjedhjeve ) se dokumentet e fushatës time, janë të mbështetura në dokumentacionin e duhur, dhe ato janëdorëzuar, zyrtarisht për të ecur përpara me fushatën tonë dhe se granti KMM për Lumaj2014 është i miratuar. Unë dua të shpreh falënderimet e mia të thella dhe të përzemërta për të gjithë mbështetësit e mi dhe të gjithëdonatorët e fushatës në shtetin Connecticut dhe gjetkë që kanë bërë këtë moment historik të jetë e mundur, ” deklaronë Lumaj në dekleratën për shtyp shpërndar nga zyra e fushatës së tij në blogun Lumaj2014.
Brock Weber, Menaxher i fushatës për Lumaj2014, shtoi “Ne jemi të ngazëllyer për të ecur përpara me fushatën tonë dhe të vëmë mbledhjen e fondeve pas nesh. Unë dua të falënderoj edhe një herë të gjithë donatorët dhe mbështetësit tanë që na kanë sjellë deri tani – ne jemi të mirënjohës në masë të madhe nga niveli i juaj i përkushtimit për zotin Lumaj gjatë gjithë kësaj fushate “.
Veber në dekleratën për shtyp vazhdon duke deklaruar :”Se ky grant KMM do të na lejojë mundësinë për të. të sjellë në vëmendje mesazhin e Lumajt rritjen e përgjegjshmërisë, transparencës, ndershmërisë dhe integritetit të të gjitha hallkave në shtetin tonë. Ne do të jemi me votuesit në terren dhe do të jemi më afër me mediat në “rrugët e frymëmarrjes”, për të përcaktuar dallimet e qarta dhe të dallueshme mes vizionit të avokatit Peter Lumaj përSekretar të Shtetit, në Connecticut – Konektikat dhe rezultatet e Malloy – Administratës Merrill ”
- « Previous Page
- 1
- …
- 335
- 336
- 337
- 338
- 339
- …
- 386
- Next Page »