Mergata – Page 103 – Dielli

Fitorja plebishitare e opozitës shqiptare është e vetmja atlernativeë në këto zgjedhje

April 22, 2014 by dgreca

Opinione mergimtaresh/
Me 27 prill 2014 mbahen zgjedhjet Presidenciale (rrethi i dytë) dhe Parlamentare në Maqedoni. Diaspora për Shqiptarët e Maqedonisë (DSHM) si lëvizje e shqiptarëve të Diasporës për këto zgjedhje shumë kohë përpara ka paraqitur qendrimet e veta. Një nga qendrimet kryesore të angazhimeve tona ka qenë refuzimi i sistemit unitarist, që është baza e diskriminimit të shqiptarëve, bojkoti i zgjedhjeve presidenciale dhe parlamentare, pasi nuk përmbushin standardet demokratike dhe nuk janë të lira, fer dhe demokratike.
Sot, kur e dëgjon nga gjuha e kupolës së dështakëve të BDI-së në krye me Ali Ahmetin: “Pse shqiptari të mos jetë Kryeministër, Kryetar shteti dhe Kryeparlamentar” vjen si rezultat i presioneve të DSHM-së që kanë zhvilluar një kampanjë për vetëdijësimin e shqiptarëve për më shumë se dy vjet. Duhet të potencojmë se Ali Ahmeti me rezultatin e zgjedhjeve të vitit 2011 shiti interesin e votuesve shqiptar dhe nuk kushtëzoi “Qeverinë 3” të Gruevskit para formimit të qeverisë, njejtë sikur i shiti idealet e atyreve që i nxiti për luftë të pakuptimtë në vitin 2001. Ky dështim i Ali Ahmetit nuk ka qenë i pari, as nuk do të jetë i fundit, përderisa ky njeri, duke shfrytëzuar rrethanat e politikave rajonale dhe globale në lidhje me integrimet e Maqedonisë, veten e ka shpallur se ka qenë shkatrrues i Jugosllavisë, kurse në këto zgjedhje u tha shqiptarëve të Diasporës “ejani e mbjellni sallata dhe patate” dhe mburreshte me misionet e dështuara me servilë të tipit të Izet Mexhitit, Fatmir Deharit, Ruzhdi Latës, Azis Pollozhanit, etj. se janë djemtë e BDI-së që harxhojnë paratë e shqiptarëve të varfër nëpër Diasporë, por harronte të tregonte se misionarët e tij ku shkonin ndesheshin me rezistencën e vizionit shqiptar në Diasporë dhe me DSHM-në.

Ideja e Ali Ahmetit për President konsensual dhe bojkoti vetëm i zgjedhjeve presidenciale ka qenë një ide hipokrite, një marrëveshje e tij me “Car Nikollën” për përkrahje në heshtje të Ivanovit. Agjenturat e tij bolshevike, lidhjet e tij marksiste-titiste, në Kosovë dhe jashtë, eksponentët e tij, që shumica janë bijë të komunistëve, në televizione, gazeta dhe portale u angazhuan që dështimet e tyre 12 vjeçare t’ia atribojnë vetëm një njeriu, e ai ishte Menduh Thaçi, kryetari i partisë më të madhe opozitare shqiptare, i cili ushtron këtë detyrë me përgjegjësi nga viti 2007.
DSHM bën dallim mes kohës së Arbër Xhaferit dhe Menduh Thaçit, prandaj kur ka zgjedhje në Maqedoni të gjithë ngriten dhe bashkohen për ta demonizuar kryetarin e PDSH-së, z. Menduh Thaçi, për ta paraqitur si gogol në sytë e shqiptarëve dhe fajtorë kryesor për të gjitha dështimet e BDI-së dhe gjoja se ky po mbanë peng opozitën shqiptare në Maqedoni. Ky fabrikim, kjo kampanjë gebelsiane në vitin 2014 kundër Opozitës duke edemonizuar figurën politike të Menduh Thaçit, u dekonspirua pikërisht nga DSHM-ja dhe shumë veprimtarë të tjerë shqiptarë, por edhe thirrjet e Menduh Thaçit ndihmuan për këtë dekonspirim drejtuar Ali Ahmetit “O, Ali, eja e bëhemi bashkë e t’u ndihmojmë shqiptarëve!” “O, Ali, eja dhe i bojkotojmë zgjedhjet presidenciale dhe parlamentare, bllokojmë sistemin” e shumë tjera. Në të gjitha këto thirrje përgjigjia e Ali Ahmetit ishte: “Jemi parti me përgjegjësi të shtetit unitar” “Nuk duhet shqiptarët të ndërtojnë politika nacionaliste, nuk duhet të jenë bashkë” edhe pse kupolla e krimit të BDI-së bashkimin e shohin sipas dioptrisë së njëmendësisë bolshevike të klanit të Zajazit, Ali Ahmeti, Fazli Veliu dhe Musa Xhaferi, të cilët me shumë përkushtim madhërojnë figurën e diktatorit Enver Hoxha në Kërçovë.

Nisur nga këto fakte, DSHM doli në mbrojtje të kandidatirës së shqiptarit Iljaz Halimi dhe 40 mijë votat shqiptare për Ilaz Halimin ishin votat më shqiptare, pasi ishin të hapura dhe në çdo lagje, rrugicë ishin të kërcënuara nga agjenturat bolshevike, bandat kriminele të Ali Ahmetit, kurse shenja e ngjyrës në gishtin e madh ishte shenja sikur e kampeve naciste të Hitlerit ose internimeve të Stalinit. A ka më keq se të kërcënosh një shqiptar me vend punë në shekullin 21? A ka ma keq se kur dëgjon nga goja e analfabetëve të BDI-së, që janë kandidatë për gipsa në Parlament dhe 40 mijë shqiptarët që votuan Iljaz Halimin në rrethana të trysnive të mëdha, t’i quajnë se nuk kanë gjak shqiptari? A ka ma keq kur edhe pas 13 vjetëve, pas të gjitha tradhëtive, përdorin luftën e vitit 2001? Kjo farë e analfabetëve, që macen prej përsheshit nuk mund ta nxjerrin, që kanë uzurpuar me manipulim vullnetin e shqiptarëve në vitin 2001, që nuk kanë dije as elementare për të ndërtuar shtetin e shqiptarëve në Maqedoni, por edhe ndarjen, patjetër të ndalen dhe shqiptarëve t’u kthehet liria, dija dhe profesionalizmi!

DSHM ka përcjellë me vëmendje çdo situatë të krijuar rreth dhe për këto zgjedhje, dhe kemi disa qendra ku na vijnë informata edhe nga Kërçova, disa vende nga Shkupi, Kumanova dhe Tetova, ku shqiptarët janë të gatshëm të denojnë politikën kapitulluese të kupellës së klanit të Zajazit, që ka manipuluar me BDI-në për 12 vite rresht, përkundër presioneve, shantazheve dhe kërcënimeve të racës vasale të BDI-së.

Prandaj, duke pasur parasysh të gjitha këto fakte, duke e kuptuar indinjatën e thellë të shqiptarëve me BDI-në, duke e respektuar lirinë dhe verdiktin e qytetarëve, kërkesën e madhe për ndryshime në skenën politike në Maqedoni, qendrimin opozitar të shumë intelektualëve, pasi shqiptarët e Maqedonisë kanë vendosur të votojnë në zgjedhjet parlamentare, DSHM-ja, edhe pse nuk do të pranojë asnjë rezultat nga Kërçova dhe disa vende tjera, siç janë disa njësi zgjedhore në Shkup, Tetovë dhe Gostivar, përkrah fuqishëm opozitën shqiptare, anëtarësinë e partisë më të madhe opozitare PDSH dhe kryetarin e saj, z. Menduh Thaçi, sikurse përkrah edhe partinë tjetër opozitare RDK-në dhe kandidaturën e Xhezair Shaqirit. Prandaj, ata që mundohen të mbrojnë kupollën e klanit të Zajazit në BDI, duke demonizuar angazhimin politik të kryetarit të PDSH-së, kanë alternativë, le të dalin e të votojnë opozitën shqiptare, që fitorja të jetë plebishitare me votën e lirë të shqiptarëve, pasi çdo veprim tjetër është vazhdimi i agonisë bolshevike që personifikohet me emrin Ali Ahmeti.

DSHM
Musa Lamallari (Tim Shkupi), Angli
Natmir Hazbi Ismaili, Suedi
Agron Bajrami, Belgjikë
Imer Rrahmani, Chicago, USA
Zaim Buçi, Hollandë
Hadi Osmani, Zvicër
Ibrahim Sherifi, Angli
Chahil Neziri, Texas, USA
Minci Akija, Gjermani

26 Prilli – Një votë me rëndësi historike për shqiptarët –

April 21, 2014 by dgreca

Në SHBA dhe Kanada është obligim moral dhe patriotik i çdo votuesi shqiptar që të votojë më 26 prill duke ritur kështu shanset për fitoren e kandidatit shqiptar, Tefik Abdullai. Ai do të jet i pari deputet shqiptarë nga diaspora mbas 90 vjetëve – prej se kur Noli shkoi në krye të qeverisë së Shqipërisë me 1924/
Nga BEQIR SINA, New York/
BENSONHURST – BROOKLYN NY : Frika nga pasojat e mos arritjes se një qeverie me dy të tretat – pra 62 deputet, po luan rol të rëndësishëm në fushatën zgjedhore në Maqedoni. Para zgjedhjeve parlamentare më 26 dhe 27 Prill, në vend është rritur ekstremizmi dhe nacionalizmi i sëmurë sllavo – maqedonas, i kryesuar nga fushata që bënë dy partitë më të mëdha Maqedonase, dhe që pretendojnë të fitojnë edhe këto palë zgjedhje.
Kryeministri i Maqedonisë, Nikola Gruevski u shpreh nga Shkupi se VMRO-së, i duhen 62 deputetë në Kuvend, me qëllim që të “mund të realizojë reformat” pra duke shmangur shqiptarët. Kurse kandidati për president të Maqedonisë, George Ivanov, ka thënë në paraqitjen për media se “sot ka fituar Maqedonia dhe se në raundin e dytë do të fitojë ai dhe koalicioni i kryesuar nga VMRO DPMNE, duke kërkuar edhe ai 62 deputetë”.
Nëse shqiptarët e maqedonisë, do t’a kuptojnë gjuhën nacionaliste që po përdorin Gruevski dhe Ivanovi, nuk duhet të bëhen “mish për top”, i themi ne shqiptarët. Sepse, ata jo vetëm 62 deputet që si marrin kurr sesi! si do që të votohet, ose manipulohen zgjedhjet prej tyre – megjithëse kan pushtetin në dorë, dhe janë të udhëhequr dhe mësuar me parrullën staliniste : “Nuk ka rëndësi se kush voton – por kush i numëron votat” ata kurr nuk i marrin 62 deputetë.
Matematikisht, në një përqindje një shifrore, Gruevski dhe Ivanovi i kan të humbur të paktën kësaj radhe 4 deputet. Pse? Po sido që t’i luajn ata kartat dhe t’i bëjnë llogaritë e tyre, ata i kan të humbur dy deputet e diasporës atë në Europë, dhe këtë në SHBA dhe Kanada. Që i bie dy deputet të fituar nga shqiptarët dhe dy deputet të humbur nga maqedonasit, pra dalin katër deputet kështu simbas llogarisë shifërore.
Komisioni zgjedhor në Shkup njoftoi disa javë më parë simbas shtypit atje se :” 20 përqind e maqedonasve në SHBA dhe Kanada me pashaporta biometrike, janë regjistruar për të votuar, pra në se është e vërtet atëhere maqedonasit nuk i kalojnë dotë as 300 ose 400 vota. Në një kohë që shqiptarët kan dorzuar deri tani mbi 1300 regjistrime, me pashaporta biometrike, dhe simbas ligjeve të kodit zgjedhor te Republikës së Maqedonisë, duhet të votojnë më 26 prill.
Çka do të thotë sido që të manovrojë Gruevski me argatët e tij në komisionet zgjedhore, në asnjë mënyrë se fiton dotë deputetin e diasporës për SHBA dhe Kanada.

Mirëpo, çfarë kërkohet dhe çfarë duhet të bëjnë shqiptarët, ” A duhet që të flenë mbi dafina – dhe të i hapin oreksin Gruevskit , apo të dalin të shtunën masivisht në votime dhe ta mbrojnë votën e tyre? kjo është pyetja. Përgjigjeja është se :”Të shtunën nuk është më koha që të valëvisnin flamujtë kuq e zi dhe të këndojn këngë patriotike, por, është koha për ata që të paktën janë të regjistruar të shkojnë e të votojnë – për të mos humbur qoftë edhe një votë. Dhe, qysh të djelën si ai që votojë dhe ai që nuk kishte të drejtë të votojë, le të bëhemi së bashku dhe të festojmë duke valëvitur flamujtë kuq e zi dhe të këngë këngë patriotike, në mes të Amerikës, në mes të Nju Jorkut e Çikagos”.
Sot, mos të harrojmë se “Fryma nacionaliste maqedonase rritet” sepse, ata e dinë mirë se si nacionalitet si numër, ata janë minoritet ndaj shqiptarëve dhe sidomos në diasporë karshi shqiptarëve. Edhe ngjarjet karshi shqiptarëve në Shkup, kanë çuar qartësisht në rritjen e armiqësisë kundër ne shqiptarëve. Frymëzime të tilla dëshpërimi gjithmonë tentojnë t’i gjejnë fajtorët tek nacionalitet e tjera, dhe bëhen nxitje nga politikanët. Ku shpesh kohët e fundit për deri sa Gruevski ka fituar zgjedhjet me “kartën e nacionalizmit maqedonas”, shqiptarët, që përbëjnë mbi 28 përqind të Maqedonisë, bëhen tabelë qitjeje për agresivitetin, e rrezikshëm edhe nga prezenca e huliganëve të futbollit dhe kriminelëve maqedonas dhe sllavo maqedonas, nëpër lagjet shqiptare në Shkup.
Thirrja e Gruevskit për 62 deputetë në Kuvend, me qëllim “që të mund të realizojë reformat” dhe të mos ketë më shqiptarët për të krijuar qeverinë dhe qëllimi që parlamentin t’a kontrollojë edhe me 2/3 e votave, tregon qartë se “Gruevski dhe VMRO DPMNE, janë duke kërkuar 62 deputetë” sepse kanë tendenca radikalizimi të nacionalizmit maqedonas, të cilin ai e nisi me statujat dhe tani me ndërsymjen me anë të ekstremistëve dhe hulganëve maqedonas. Çka edhe ekstremistët, por edhe huliganët janë të gatshëm për dhunë, shpesh albanofobë dhe nxitëse të urrejtjes kundër shqiptarëve.
Shqiptarët e Maqedonisë, që diasponojnë dokumentat e rregullta dhe janë regjistruar – për sa citova më lart, nuk duhet t’ja falin vetes kurr “mos daljen në votime ditën e shtunë më 26 prill” dhe të votojnë Tefik Abdullain – deputetin shqiptarë nga diaspora. Nese ata mendojnë ( e kam fjalën për çdo votë – mbasi dalja masive as që duhet të diskutohet dhe të vihet në dyshim) se do t’a shprehen pakënaqesinë e tyre kësaj radhe për procedurën e kandidimit, duke mos e hedhur votën për mendimin tim ditën e shtunë ( 26 Prill) kjo :” do të thotë të mos votosh veten dhe t’ia lehtësosh fitoren kandidatit maqedonas” . Pra të jesh një votë kundra vetvetes dhe të “realizosh ëndrrën me sy hapur” të Gruevskit-
Shqiptarët në diasporë, tani nuk duhet të harrojnë se në vitin 2011 në diasporë fituan kandidatët maqedonas dhe me një konkurim qesharak 560 vota me 11 vota. Tani ka ardhur koha për një përfaqësimin të interesave të kombit shqiptarë dhe se ka ardhur koha që ky përfaqësim në veçanti në rastin e diasporës t’i jepet përsëri BDI-së, meqense, ajo qe e para që u angazhua në këtë zgjedhje, me Tefik Abdullain. Tani, çdo demarsh është shumë vonë saqë do ta konsideroja gabim historik me çdo votë të numëruar.
Unë nuk jamë me as një parti dhe asnjëherë nuk kam përkrahur ndonjë parti nga Maqedonia, por u bëjë thirrje mërgimtarëve shqiptarë nga Maqedonia, atyre që jan regjistruar të mos humbasin këtë rast hsitorik, që u ka rdhur në dorë, duke shkuar e të votojnë më 26 prill. Të tregojnë edhe një herë veten siç e treguan për çlirimin dhe pavarësinë e Kosovës, dhe luftën në Maqedoni në vitin 2001, ku roli dhe kontributi i kësaj diaspore ishte historik.
Tani shanci i erdhi në dorë të zgjedhi një shqiptarë, pavarësisht se është i BDI, PDSH, RDK, DR, apo PPD, për herë të parë diaspora e Maqedonisë, do të ketë mundësinë për të zgjedhur përfaqësuesin, e tij i cili do të mbrojë interesat e tyre në Parlamentin e Maqedonisë, dhe do të jetë zëri i një shqiptari nga shqiptarët e Amerikës.
Në SHBA dhe Kanada është obligim moral dhe patriotik i çdo votuesi shqiptar që të votojë më 26 prill duke ritur kështu shanset për fitoren e kandidatit shqiptar, Tefik Abdullai.
Në këto zgjedhje bashkëkombasit tanë në SHBA kanë mundesinë dhe rastin e shkëlqyeshm që të përfaqësohen në Parlamentin e Maqedonisë me delegatin e tyre, i cili në mënyre direkte do të reflektojë interesin dhe vullnetin e diasporës shqiptare, për mbrojtjen e interesave tona kombëtare dhe mbarëvajtjen e proceseve integruese në Maqedoni.
Në kohën kur kabineti i Gruevskit është angazhuar me gjithë potencialin e vet në përpjekje të manipulimit edhe të këtyre zgjedhjeve më qëllimin e vetëm që të grabitë edhe dy deputetet e diasporës në Europë dhe SHBA e Kanda, kandidati i tyre të dalë edhe njëherë fitues në zonën që përfshin SHBA dhe Kanadanë, është obligim moral dhe patriotik, i çdo votuesi shqiptar, qe të votojë të shtunën më 26 prill 2014.
Nuk duhet të egzistojë as edhe dyshimi më i vogël se mes z. Tefik Abdullai dhe kandidatit maqedonas se është në interesin tonë kombëtar dhe në interesin e çdo bashkëkombasi në SHBA – besim vetëm tek fitorja e kandidatit shqiptar.
Fitorja e z. Tefik Abdullait, nuk ka vetëm rëndësi politike – por do të rrisë dhe numrin e deputeteve shqiptar në parlamentin maqedonas, çka do të bëjë që të vdes ëndrra e Gruevskit për 62 deputetët maqedonas. Kjo do të jetë një fitore njëkohësisht, që do të mundësojë vendosjen e një ure direkte komunikimi mes diasporës shqiptare dhe institucioneve me relevante të SHBA, si aleati më i mirë, dhe besnik dhe më i fortë i shqiptarëve, “Miku i përjetshëm i Shqiptarëve ka thënë presidenti historik i Kosovës Rugova..
Fitorja e kandidatit shqiptar, është fitore e juaj e vetvetes dhe familjes suaj. Vota e çdo shqiptari të Maqedonisë më 26 prill, është votë e dinjitetit dhe e krenarisë së të qenurit shqiptar, eshte votë e cila jo vetëm që rrit fuqinë tonë politike, në Parlamentin e Maqedonisë, por tregon edhe epersinë tonë numerike ndaj qytetareve maqedonas në kontinentin Amerikan –
Ndaj vota e 26 prillit është apelim tek të gjithë ata që janë regjistruar që t’i përgjigjen kësaj sfide dhe me indiferentizmin e tyre mos të krijojnë hapsirë për politikat shoviniste maqedonase, të cilat kanë për qëllim dobësimin politik të shqiptarëve dhe përpjekjet për të minimizuar përqindjen e shqipëtarëve si në Republikën e Maqedonisë, ashtu edhe në diasporë.
Vota e juaj për kandidatin shqiptarë nga Amerika na bënë të ndihemi shumë më mirë…! dhe më të fortë dhe më krenarë, edhe ne si shqiptarë, që luftojmë në kauzën tonë, për atë që ju edhe ne së bashku kemi luftuar dhe kemi dhënë një kontribut historik. Dhe jam shumë i bindur – bindje e cila nuk krahasohet me asgjë tjetër! – këtu në SHBA, pra që ju do të votoni Tefik Abdullain dhe ai do të jet i pari deputet shqiptarë nga diaspora mbas 90 vjetëve – prej se kur Noli shkoi në krye të qeverisë së Shqipërisë me 1924

FIGURA TE MERGATES-Mbi pesë dekada në shërbim të kombit e atdheut, arsimit e krijimtarisë

April 18, 2014 by dgreca

Nga mosha 17 vjeçare Prof. Fetah Bahtiri nuk e ndali aktivitetin e tij për të mirën e kombit dhe të atdheut.- Në vitin 1961 në vagonin e trenit ndërkombëtar kishte vendosur Flamurin Kombëtar, të cilin beogradasve ua kishte dhuruar si “ peshqesh” nga shqiptarët.- Prof. Dr. Anton Çetta, asistent i të cilit ishte Fetah Bahtiri, në vitet e shtatëdhjeta ndër të tjera kishte shkruar: Prof. Fetah Bahtirin e dallonin katër karakteristika: trimëria, sinqeriteti, niveli i lartë intelektual dhe patriotizmi të cilin e mbante në shpirtin e tij/
Nga XHAVIT ÇITAKU/
I ka mbushur 70 vjet. Nga pamja e jashtme nuk mund të ia japësh as gjashtëdhjetë, ndërkaq për nga aktiviteti, angazhimi e vullneti i madh për punë ua kalon edhe atyre që janë shumë më të rinj se ai. Është zemërgjerë, i urtë, i sjellshëm, i afërt dhe komunikues me të gjitha moshat. Emri i tij është Fetah Bahtiri që në Suedinë e largët ka ardhur në vitin 1991 nga qyteti i minatorëve- Mitrovica, siç thotë, për të shpëtuar kokën dhe mbrojtur familjen nga sigurimi i regjimit fashist serb. Këtë rrugë kurbetçare e përjetoj rëndë, shumë rëndë. Mirëpo, me punën e madhe, aktivitetin e jashtëzakonshëm që zhvilloj në dobi të çështjes kombëtare këtë personalitet të shquar e bëjnë krenar.

Nxiti entuziazmin e ndjenjave atdhetare të mërgimtarëve

Fetah Bahtiri zhvilloi një veprimtari të dendur patriotike duke nxitur entuziazmin e ndjenjave atdhetare të mërgimtarëve tanë në momentet më të vështira por edhe të rëndësishme për fatin e kombit. Motoja e veprimtarisë të këtij veprimtari të paepur ishte liria dhe çlirimi i Kosovës nga okupatori barbar serb. Ai mori pjesë në të gjitha protestat e organizuara nga ai dhe të tjerët për t’ua bërë me dije të gjitha shteteve demokratike se Kosova është tradhtuar nga komunisti Tito, duke ua lënë fatin e shqiptarëve në duart e bishave që erdhën nga Karpatet. Gjatë punës së tij të pandërprerë bëri përpjekje që të forcojë pozitën e komunitetit shqiptar në Suedi duke favorizuar rreth vetës figura të dalluara nga fusha të ndryshme intelektuale. Si një intelektual dhe patriot me ndikim Fetah Bahtiri arriti aq mirë të organizoj mërgatën shqiptare për të arritur rezultate të rëndësishme në sensibilizimin e situatës së rëndë që mbretëronte në Kosovën e okupuar, në organizimin dhe përmbushjen e obligimeve të trepërqindshit nga shumica e bashkatdhetarëve tanë, në organizimin e shumë protestave dhe të aktiviteteve kulturore, artistike e sportive e sidomos tehu i aktivitetit të tij ishte i orientuar tek fëmijët shqiptar për mbajtjen e mësimit plotësues në gjuhën amtare. Kishte dhënë me dhjetra intervista për gazetat qendrore, rajonale e lokale. Me një fjalë, ai u inkuadrua aktivisht në Lëvizjen e patriotëve të mërguar shqiptar këtu në Suedi dhe mësimin e gjuhës shqipe, që si kudo në komunitetin shqiptar, ishte bërë armë e fuqishme e organizimeve. Kishte një karakter të fort shpirtërisht dhe një dimension të plot në veprimet praktike. Posedonte një frymë optimizmi ndaj të gjithë atyre aktiviteteve por edhe të luftës së nisur në Kosovë që del e motivuar me karakterin e tij thellësisht atdhetar e që është ideali për një liri kombëtare. Është për t’u theksuar edhe një detaj i rëndësishëm i mençurisë së tij karshi një propagande perfide që kishte zhvilluar regjimi komunist në këtë vend skandinav: Ai në mënyrë profesionale ua shpjegonte opinionit suedez se nisur nga përvojat e deritashme, të drejta që dalin nga ato ngjarje tmerruese e tragjike në Kosovë, e vetmja rrugëdalje nga ajo gjendje është lufta e armatosur. Pati takime të shumta me personalitete të shumta politike, me publicist, shkrimtarë, gazetarë, ndërsa më i rëndësishmi ishteai me Kryeministrin e këtij vendi Gyran Persson, të cilit ia dorëzoj me shkrim një material mjaft të pasur me gjendjen alarmante që mbretëronte në Kosovë. Njeriu i parë i qeverisë premtoi se do ta lexoj atë material dhe do të sheh mundësitë e reagimit të qeverisë suedeze.
Ishte shumë i ri kur në shpirtin e tij frymonte atdhedashuria
I brymosur me ide patriotike Fetah Bahtiri qysh në moshën 17 vjeçare kishte filluar aktivitetin e tij praktik. Në vitin 1960 ai në shtëpi kishte vizatuar Flamurin Kombëtar dhe e kishte vendosur në trekëndëshin e rrugës që shpinte për Beograd, Prishtinë, Mitrovicë. Ky ishte një provokim i rëndë për pushtuesin, i cili kishte aktivizuar tërë aparatin policor për të zbuluar këtë aktivitet që sipas tyre do të mund të përhapej në tërë Kosovën. Një vit me vonë ai prapë vepron njësoj, por me një mençuri që mund të bëj vetëm një djalosh që shpirtërisht e dëshironte lirin e popullit të tij. Në fakt, tash Flamurin Kombëtar e vendos në trenin ndërkombëtar, i cili në Beograd mbërrinte kah ora gjashtë e mëngjesit . Këtë e kishin vërejt dy qytetar e më pas edhe shumë të tjerë të cilët e kishin lajmëruar në polici. Për këtë akt të pashembullt për beogradasit, mediat serbe me mllefin më të madh kishin akuzuar “ separatistët dhe irredentistët shqiptarë” se kanë filluar që të provokojnë edhe në kryeqendrën serbe. Në vitin 1968 Fetah Bahtiri kryen fakultetin e gjuhës dhe letërsisë shqipe dhe nisë punën në shkollën normale “ Hasan Prishtina”. Pas gjashtë vitesh emërohet drejtor i shkollës fillore “ Branko Radiqeviq” , në të cilin institucion shumica e mësimdhënësve ishin të nacionalitetit serb. Nuk kaloi shumë kohë dhe ky intelektual kishte ndërruar strukturën etnike të arsimtarëve në të mirë të shqiptarëve. I etur për të parë nënën amë- Shqipërinë e dashur, ai organizon një ekskursion dhe vetëm gjashtë orë para se të niseshin arsimtarët shqiptar, dy punëtorë të sigurimit shtetëror kishin ardhur tek Fetahu për t’i thënë që të anulohet ky udhëtim. Mirëpo, ai nuk e bëri këtë punë të ligë kur veç ishin para nisjes. Ai iu kishte treguar kolegëve se nëse e arrestojnë policia, ata nuk duhet ta ndërpresin udhëtimin por gjithsesi të vizitojnë tokën tonë arbërore. Pas një maltretimi prej pesë orësh në Qafë Thanë më në fund i kishin lejuar që të hynë në Shqipëri. Mirëpo nga ai moment e deri në vitin kur Fetahu braktisi vendlindjen, ai ishte i përcjellur vazhdimisht nga punëtorët e sigurimit serb. Hapi i parë e shumë diskriminues ndaj Fetahut u ndërmarrë me përjashtimin e tij nga procesi mësimor me arsyetim se ai nuk është i përshtatshëm për të edukuar e arsimuar brezat e rinj. Me këtë akt që mund të bëhej vetëm kundra shqiptarëve, Fetahu nuk u ligështua për asnjë çast. Bile për të mos ua shtrirë dorën e “ lëmoshës” askujt, ai kishte blerë nja 70 copë dele në fshatin Lisicë dhe kësisoj mbante fort mirë familjen për një vit deri sa gjyqi e ktheu në punë, por jo në profesionin e arsimtarit. Në ndërkohë ky njeri i dijes kryen edhe një fakultet- atë Juridik me një notë të lartë mesatare. Dhe jo vetëm kaq. Sa herë që praktikisht vepronin grupe e individë të Lëvizjes Patriotike ky njeri zemërmadh e patriot i patrembur arrestohej nga policia dhe e dërgonin siç quhej në atë kohë në izolim, nga frika së ndikimi i tij në popull do të ishte i madh dhe se protestat do të mund të ishin të “ dhunshme”. Megjithatë, dhuna e vazhdueshme dhe kërcënimi për likuidim fizikë, vuajtjet, izolimet, burgimi, nuk i lënin përshtypje këtij njeriu, përkundrazi vetëm sa i jepnin energji e forcë më të madhe për të punuar në dobi të çështjes kombëtare. Ishte “ specializuar” për shkrimin e parullave, që në atë kohë ishin shumë aktuale “ Kosova Republikë”. Fillimi i demonstratave të vitit 1981 Fetahun e gjetën më të përgatitur se kurrë më parë. Ishte pjesëmarrës në të gjitha ato protesta që u organizuan, por edhe ishte edhe vetë organizator e këtyre reagimeve shqiptare,ndërsa do theksuar se në vendin e quajtur Vojtesh, në kufirin me komunën e Skenderajt, në kodrinën buzë rrugës rajonale kishte vendosur parullën më të gjatë që është shkruar ndonjëherë në gjithë reagimin shqiptar të asaj kohe. Fjalët “ Kosova Republikë” ishte shkruar në bezin e gjatë 15 metra.

Vlerësimi i bashkëpunëtorëve dhe i komunitetit shqiptar
Rizah Sheqiri, shkrimtar,thekson: Fetah Bahtiri si i ri u dha pas dritës së diturisë, si burrë herët e vërejti se pa liri ska ardhmëri dhe pa arsim e dituri s’vjen kurrë as liria, as zhvillimi, as pavarësia. Hysni Syla, ish-nxënës: Në vitin 1968 u organizuan demonstratat studentore në kërkim të të drejtave të shkelura nga pushtuesi serb. Ishim të rinj dhe ne nxënësit e gjimnazit për të mos mbetur të painformuar, ishte profesori ynë i nderuar për jetë e mot, që na foli hapur për kërkesat e arsyeshme të studentëve dhe të rinisë shkollore duke na thënë edhe këtë: “ Nesër ju do të jeni studentë, do të vazhdoni me këto kërkesa nëse ato nuk realizohen deri në atë kohë”. Afërdita Avdyli- Dolovci: mallëngjehem shumë kur përmendi emrin e të nderuarit Prof. Fetah Bahtiri. Ai dha shumë për kombin e tij, timin dhe të gjithë shqiptarëve. Lebibe Zogiani: Vepra e profesorit të nderuar na mësoj shumë si të ecim drejt mirësisë, respektit dhe me aromën e atdheut kahdo që të shkojmë. Prof. Dr. Anton Çetta, asistent i të cilit ishte Fetah Bahtiri, ndër të tjera kishte shkruar: Prof. Fetah Bahtirin e dallonin katër karakteristika: trimëria, sinqeriteti, niveli i lartë intelektual dhe patriotizmi të cilin e mbante në shpirtin e tij.: Saranda Iseni: Prof.Fetahu është një njeri me një elan të fuqishëm pune. Ai ëshë një burr që i solli gëzim shumëkujt dhe aq shumë dha për kombin e atdheun, për arsimin, për kulturën, për foklorin burimor autokton shqiptar, për ruajtjen e gjuhës së mëmës, për bashkimin e komunitetit shqiptar në një front të përbashket. Vepra e tij është e madhe dhe ajo do të lë gjurmë të pashlyshme për këto gjenerata dhe ato të ardhshmet se si duhet të punohet për liri e çlirim kombëtar. Hysen Ibrahimi “E gjithë veprimtaria e Prof. Fetah Bahtirit, lidhet ngusht në fushën e publicistikës, shkencës dhe aktivitetit të tij atdhetar. Ai, tërë jetën e tij ia kushtoj atdheut, përmes rreshtimit të tij të drejtë në frymën kombëtare. Është personalitet, që reflekton dije, mësim, njerëzi, dashuri për njeriun, shoqërinë dhe ardhmerinë e tyre njerëzore. Është njeri i botëkuptimeve të qytetëruara njerëzore dhe humane. Ka një përvojë të madhe dhe është një histori e gjallë e shumë proceseve që i dha kahje të mbarë dhe kësisoj Prof. Fetah Bahtiri, mund të jet një shembull i shkëlqyer për shqiptarët, se si duhet punuar dhe sakrifikuar për çështjen kombëtare”. Ndërkaq, veprimtarinë krijuese të këtij intelektuali të shquar do ta pagëzoja gëzim jete të shoqëruar me idealet e miqësisë, sinqeritetit dhe besnikërisë.

Hartues i Plan- Programit për gjuhën shqipe si gjuhë amtare
Në fokus të interesimit të Prof. Fetah Bahtirit ishte edhe organizimi i mësimit të gjuhës shqipe si një faktor i rëndësishëm për ruajtjen dhe kultivimin e gjuhës amtare e aq më shumë në ndërprerjen e rrugës së asimilimit të gjeneratës së re. Për këtë dëshmon e dhëna se posa arriti në dhe të huaj, përkatësisht në Strehimoren e Svensygenit ky arsimdashës menjëherë kontaktoj me personelin e Entit për të Huaj dhe arriti që për një kohë të shkurtër të hap shkollën shqipe për fëmijët shqiptar që ishin strehuar këtu, që nuk ishin të pakët. Mësimi këtu u zhvillua pa kurrfarë kompensimi material dhe zgjati deri sa familjet shqiptare morën lejeqendrimin do të thotë nga viti 1991 deri me 1994.
Prof. Fetah Bahtiri më pas u vendos në qytetin bregdetar dhe edhe këtu arriti që shumë shpejt të organizoj mësimin në gjuhën amtare dhe komuniteti i këtushëm shqiptar këtë personalitetet të shquar e falënderon shumë për punën e tij të madhe më fëmijët. Me këtë profesion punoj deri sa u pensionua. Duke e parë interesimin aq të madh që kishte Fetahu në sferën e arsimit, ai dy herë ishte zgjedhur asistent i rektorit të shkollës fillore “ Ramnerydsskolan” në këtë qytet, kurse në vitin 2000 ishte zgjedhur Koordinator për Integrim në kuadër të Komunës. Ishte njeri ndër themeluesit e degës së LASH-it “ Naim Frashëri”, së cilës në vitin 2000 ia “ dhuroj” Plan- Programin mësimor për gjuhën shqipe si gjuhë amtare në shkollën suedeze si dhe Statutin, punë këto që i kishte bërë pa kurrfarë kompensimi. Po ashtu kishte hartuar edhe statusin e Fondit për Ndihma në Raste të Jashtëzakonshme, të programeve, të redaktimeve, lektorimeve, shkrimeve etj.
Krijimtaria e tij letrare shfaq rrezatimin kombëtar e kulturor
Në veprat artistike- letrare të Prof. Fetah Bahtirit, gjithherë ëeshtë shfaqur rrezatim kombëtar dhe kulturor. Duke lexuar veprat e tij, në të do të shohim shpirtin e tij, i cili ndriçon edhe përmes fjalëve të tij artistike, me idealet me të cilat ishte rritur dhe moshuar, por mbi të gjitha, veprat e tij janë një shembull personal. Ai, përdorë një disiplinë që dallohet nga të tjerë. Veprat e tij kryesore të botuara janë: “Këngë për Zadën” ( 1968) poezi, “Plan- Program mësimor për gjuhën shqipe si gjuhë amtare në shkollën suedeze”( 2000) shqip dhe suedisht, “ Ambasadorët dhe shërbëtorët” ( 2007) me mesazhin se mërgimtarët tanë në Suedi janë ambasadorë të atdheut e të paqes dhe shërbëtorë të atdheut. “ Rrugëtim i dashurisë” (2011), roman me mesazhin se dashuria është dhuratë e zotit dhe se ajo nuk ka rregulla dhe nuk njeh kufi. Dashuria bën që dy familje të gjakësuara të pajtohen. “ Miku i madh i shqiptarëve Ullmar Qvick ( Monografi), (2012), libër ky që bëri jehonë të madhe. Vepra i kushtohet mikut të madh e të dashur të shqiptarëve, albanologut Ullmar Qvick, i cili me plot gojë edhe sot pohon: “ unë nëse do të jetoja edhe një herë, do të punoja me shqiptarët dhe për shqiptarët”. “ Monolog në mërgim”, ( 2012) poezi. Kjo përmbledhje vjershash tregon një ligjërim poetik të nivelit të lartë dhe të denjë për respekt në kacafytjet e përditshme, të cilit ia sjell jeta një mërgimtari. “ Dritë ngrohtësi optimizëm”, Libër dokumentar për shkollën shqipe në strehimoren Svenshygen, Suedi, 1991- 1994. Ndërkaq, libri i tij i fundit që u që doli nga shtypi është “ Kur i mbusha 70 vjet…”

22 ditë liridalje nga “Burgu i fëmijëve”…

April 13, 2014 by dgreca

OH SA MIRË ME QENË FËMIJË I LIRË!
E mësuat lajmin e ditës?
“Sapo është dhënë urdhri zyrtar për qarkullimin e lirë të fëmijëve, lindur në Greqi, me pasaportë shqiptare, me toponimet (problematike) greke.
Qarkullimi i lirë është deri në 5 MAJ 2014, PA vula në pasaportë, me fletë të bardhë.”
Nuk po jua jap unë, e jep nga burime të sigurta gazeta më prestigjioze e mërgatës shqiptare në Greqi, PLUS GAZETA E ATHINËS, gazeta që më shumë se çdo gazetë tjetër që shkruan me të tridhjetegjashtë germat e alfabetit shqip më se njëshekullorë, e ka ngritur deri në protestën para Ambasadës Shqiptare në Athinë (shih foton), çështjen e toponimeve të shkruara analfabetikisht në pasaportat e fëmijëve shqiptarë, çështje që nuk e kuptoi as qeveria Berisha dhe nuk po e kupton as qeveria Rama.
Më ktheu dhjetë vjet të shkuara ky lajm, asokohe kur për shkak të administratës neglizhente greke deri në çmenduri me që nuk dilnin lejet e qëndrimit sipas ligjit, përligjej me vendimin si dy pika uji me hyrjen e vendimit që sapo lexuat… “Sapo është dhënë urdhri zyrtar për qarkullimin e lirë…” vajtje-ardhja në Shqipëri me rastin e festave zyrtare e fetare greke.
Këtë vit lejet nuk jepen më për të gjithë emigrantët por … për qarkullimin e lirë të fëmijëve, lindur në Greqi, me pasaportë shqiptare, me toponimet greke.
“Urdhri zyrtar…” jepet plot një javë përpara Pashkës Orthodhokse dhe ka fuqi deri më 5 maj 2014… plot për 22 ditë.
Kështu janë dhënë edhe para disa vitesh urdhërat me “veveos”, në prag të Pashkës, Krishtlindjes, Panagjisë së gushtit…
Nuk e di se si do ta përjetojë lexuesi i këtyre radhëve, por unë e përjetoj si liri me kusht nga burgu, liri që e përfitojnë me ligj e me të drejta ndërkombëtare të burgosurit në raste festash fetare apo familjare.
Për mua kjo është lëmoshë, lëmoshë e pastër kristjane, si ato lëmoshat që po jepen këto ditë pragpashke nga kisha orthodhokse greke për qytetarët e varfër.
Unë si qytetar shqiptar e ndjej kokën ulur para kësaj lëmoshe, që ma ka detyruar shteti shqiptar, i cili këtë problem kaq të egër ndaj fëmijëve të vegjël shqiptarë do ta kishte shuar thjesht me tërheqjen e pasaportave të fëmijëve dhe shkrimin e tyre nga e para, me paratë e fajtorëve, sipas rregullave drejtshkrimore të toponimeve vendosur nga OKB.
Nuk e di si e ndjeni Ju !
Nuk e di në se zërin e fëmijëve shqiptarë të lindur në Greqi tubimet shqiptare (shoqata e shoqatëza) do ta çojnë, jo para parlamentit grek, jo para ambasadës shqiptare por përpara Gjykatës Ndërkombëtare të të Drejtave të Njeriut.
Dera për fëmijët shqiptarë, për të qarkulluar në vendlindjen e prindërve, për të përqafuar gjyshet e gjyshët, është e mbyllur si nga shteti grek po ashtu edhe nga ai shqiptar.
Mbi kurrizin e njomë të fëmijëve shqiptarë po luhet në mënyrën më makabre të mundëshme.
Fëmijët shqiptarë përpara se të shqiptojnë fjalët e mallit dhe dashurisë së madhe njerëzore GJYSH E GJYSHE mësojnë të shqiptojnë fjalën e huaj TOPONIM…
Unikale. E pabesueshme për njerëz e vende me kulturë…
ABDURAHIM ASHIKU
Athinë, 13 prill 2014.

Libri i Dr.Nusret Pllana promovohet ne Berlin

April 12, 2014 by dgreca

Fjalë rasti me rastin e promovimit të librit “Terrori i Serbisë pushtuese mbi shqiptarët 1844-1999”/
Nga Hajriz Mamaj,Berlin/
Të nderuar bashkatdhetarë, i nderuar ministër Fadil Ismaili, i nderuar ambasador zoti Skender Xhakaliu, I nderuar prof dr.Afrim Hoti, i nderuari Kolonel Xhavit Sadrijaj, të nderuar përfaqësues të ambasadës së Kosovës,të nderuar përfaqësues të ambasadës së Republikës së Shqipërisë.
Kam kënaqësinë që sonte në emër të gjithë juve dhe në emrin tim, ti uroj çaste te mira në mesin e bashkatdhetarëve ,autorit të librit :” Terrori i Serbisë pushtuese mbi shqiptarët 1844-1999” Prof.dr.Nusret Pllana.
Nisur nga fakti qe zoti Pllana librin e ka përgatitur për ne,na takon neve si nikoqir që ti themi së paku dy tri fjalë.
Çdo lexues e ka të vështirë që me një të lexuar të shpejtë të nxjerrë në pah syzheun e një vepre,por vepra të cilën ne sot e kemi para nesh së bashku me atorin nuk na sjellë para ndonjë dileme të madhe sepse këtë dilemë na e lehtëson vete përmbajtja e saj dhe dokumentimi i gjithë asaj që thuhet në libër.
Kompletimi i librit me të dhëna historike dhe shifra të saktësuara në periudha të caktuara brenda viteve 1844-1999 e bënë këtë libër të radhitet ndër librat ma të kompletuar të periudhës së pasluftës,po unë do e radhitja ndër librat më të guximshëm të autorëve shqiptar që atë që shkruhet në të edhe e argumenton me më tepër se 400 foto të botuar në libër e që pasqyrojnë fatin tragjik të shqiptarëve gjatë luftës së Kosovës.
Kam bindjen se autori, së bashku me e ekipin që kanë përgatitur nuk e kanë patur të lehtë të studiojnë dhe shikojnë qindra fotografi të bëra në vende të të ndryshme të Kosovës,viktima të pushtuesit serb ,ushtria dhe policia e të cilit nuk ka kursyer barbarizmin mi popullatën e pambrojtur shqiptare dhe gjithë këtë barbarizëm autori e ilustron me fotografi autoktone nga terreni. Madje autori shkon edhe gjurmon edhe më thellë urrejtjen për shqiptarët dhe pasqyron ne libër dëshirën e një kryeçetniku serb i cili në vitin 1941 shkruan :
“Do të jem shumë i lumtur kur Kosta Peçanci do të më jap urdhër që: Llapi,Sitnica dhe Drini do të bartin dy muaj koka të shqiptarëve dhe se atje në Kosovë nuk do mbetet asnjë plis për farë”
Thellimi në zbulimin e urrejtjes për shqiptarët e shtyn autorin të gjurmoj në periudha të caktuara historike nëpër të cilat ka kaluar populli shqiptar,madje ai zbulon planet serbe të vitit 1945 ku të gjithë shqiptarët shpallën kriminel dhe urdhërohen forcat çetnike për formimin e Kampeve. Këtë urrejtje ndaj shqiptarëve e zbaton në vitin 1989 1999 Kryekrimineli i Ballkanit Sllobodan Miloshevi ,cili bëri planin për shfarosjen e shqiptarëve në të cilin thuhej:
a. Në Kosovë toka e djegur duhet të përfshijë të
gjitha anët e saj.
b. Tymi i vatrave shqiptare të dëshmojë se ato vise
janë fikur përgjithmonë.
c. Kufomat e karbonizuara dhe shtëpitë e bëra
shkrumb të shkaktojnë trishtim vdekje prurës.
ç. Botës t’i themi: Po i vrasim, se po na detyrojnë.
d. Toka e shën Savës duhet të hakmerret. Shqiptarët
i pastron vetëm thika dhe zjarri.
Kushdo që një projekt të tillë e sheh dhe e lexon medoemos se do i del në ndihmë atdheut dhe në rrethana të tilla do kyçet në mbrojtje e tij .Autori i librit si duket këtë urrejtje e ka vërejtur edhe më herët,nga burgosja e tij e parë në vitin 1986,për veprimtari patriotike ilegale dhe qëndron në burg pesë vite,dhe burgosja e tij e dytë në vitin 1996 kësaj here si anëtarë i Këshillit Drejtues të Odës Ekonomike të Kosovës dhe është bërë kadi me kohë që të jetë në radhët e para për të shprehë urrejtjen ndaj atyre që bënin plane për zhdukjen e popullit të tij. Kështu, autorin e librit e gjejmë në ballë të luftës si luftëtar dhe si lajmëtar i lirisë nëpërmjet Radios ” Kosova e lirë”si folës i parë nga fronti i luftës nëpërmjet valëve të kësaj radio.
Karakteristik e këtij libri është se autori është vet përjetues i kësaj lufte dhe vetë ështe shkrues dhe fotografues i saj dhe kur krejt kësaj i shtohet edhe puna ekipore e një grupi historianësh dhe gjuhëtarësh më zë në Kosovë si Prof.dr Emin Kabashi,redaktor i librit,Prof.dr Shyqri Galica,,Prof.dr Sabit Uka,Prof.dr. Shefki Sejdiu,Prof.dr Jusuf Osmani,Prof.dr Halit Halimi,Prof.dr.Hakif Bajrami,Prof.dr Gjyltekin Shehu,Gjen.lejt. Agim Çeku,Veprimtari i çështjes shqiptare Adem Demaçi, e bëjnë veprën me vlerë universale dhe të pavdekshme.
Në këtë libër lexuesi mund ti gjej të gjitha planet serbe për çfarosjen e popullit shqiptar të Kosovë,po lirisht mund te themi edhe mbarë trojeve shqiptare. Autori nuk e lë lexuesin te pa informuar me fakte dhe shifra për planet serbe gjatë kësaj periudhe për të cilën është zotuar 1844 – 1999.
Autori ofron të dhëna edhe për periudhën e Gjenocidit Serb 1878 – 1999
Për mizoritë Serbe mbi shqiptarët e Sanxhakut të Nishit 1878 – 1912,për nënshkrimet false se gjoja ata dëshirojnë të mbesin nën serbi.Autori shpalos edhe Konventën Jugosllavo – Turke të vitit 1938 e që zbatimi i saj duhej të fillonte në vitin 1939. Sipas kësaj marrëveshje në Anadoll janë shpërngulur afro 500 000 shqiptarë ndërsa në Kosovë sipas Ligjit për Kolonizimin e Kosovës janë vendosur 20 000 serb dhe 5000 malazez.
Në këtë libër autori zbulon edhe ndarjen e Kosovës në dy zona gjatë viteve 1912 – 1915
Në zonën e Austrohungarisë dhe në zonën Bullgare. Madje autori në libër një vend të caktuar i kushton edhe Elaboratit të Vasa Çubrilloviçt për zhdukjen e shqiptarëve , Planin e Moleviçit 1941,Planin e Drazha Mihajloviçit 1942,Shtabin e Josip Broz Titos 1950 – 1966 të cilit plan i printe Aleksander Rankoviçi dhe Kersta Cervenkovski dhe disa antishqiptar tjerë. Në fund të librit autori një vëmendje të veçantë ia kushton ngjarjeve të viteve 1968 – 1999 ,periudhë kjo e kërkesave të studentëve për Republikën e Kosovës.
Ajo çka lexuesin e mban nën ethe është pasqyrimi në libër i luftës së fundit në Kosovë,masakrat e ushtruar ndaj popullit të pambrojtur të Kosovës nga bandat kriminale ushtarako policore serbe, të gjitha këto të dëshmuara me fotografi që për lexuesin shkakton dhimbje për fatin e atyre që kanë qenë në duart e këtyre krimineleve, jeta e të cilëve ka përfunduar tragjikisht dhe mizorisht. Këtë masakër autori e ka pasqyruar në mënyrë të denjë në libër.
E di qe shumëkush nga ju që do e keni në dorë këtë libër e sidomos fëmijët do ta përjetojnë rrënd realitetin e shpalosur në libër sepse asnjëherë deri me sot nuk është shpalosur më bindshëm gjenocidi serb mbi shqiptarët se sa në librin e Prof .dr Nusret Planës ” Terrori i Serbisë Pushtuese mbi shqiptarët 1844-1999” nga ana e autorit dhe redaksisë e cila për herë të parë qytetërimit botëror i ofron pasqyrën e një masakre të bëre ndaj një populli të pambrojtur që mëzi e vëren në globin tokësor,por shumë i etshëm për liri. Përveç autorit ,një meritë të veçantë kanë i gjithë ekipi që ishte i kyçur në hartimin e librit .Dhe nëse një ditë opinioni evropian do të dhe ai botëror do i bindet të vërtetës që pasqyron ky libër dhe do i nderonte të gjitha këto viktima që pësuan nga ky gjenocid do e propozonte librin për çmimin Nobel ,për asgjë tjetër jo,por për të vërtetën se çka ka bërë Serbia në Kosovë e jo të propozohet Dacici si ideator dhe nxitës i këtyre masakrave .Duke e parë këtë libër shpresojmë që faktori ndërkombëtar ti besoj syve për atë që shohin e jo për atë çka ju thonë të tjerët. Ti ofrosh opinionit botëror një libër kapitale me dëshmi kaq bindëse për atë se çka ka ngjarë në Kosovë duhet përgëzua autorin për një punë të tillë sepse autori , gjeneratave të ardhshme po ua lë në duar një realitet që populli i tij e ka përjetua gjatë luftës së fundit në Kosovë.
Duke e falënderuar autorin për një punë kaq me vlerë për historiografinë shqiptare,me plotë të drejtë shprehë mendimin tim se ky libër do radhitet ndër librat më bindës për ata që nuk kanë përjetuar torturat serbe dhe faktorit ndërkombëtar do ia prekë ndërgjegjen se shqiptarët nuk kanë merituar një gjenocid të tillë.