Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

TË GJITHË OSE ASNJË!

by

Nga Mehmet Bislimi*

    Reagim në lidhje me vendimi e Qeverisë së Kosovës për dëmshpërblimin e të dënuarve politik shqiptarë të Kosovës!

Pa dyshim se është vendim i vonuar, margjinalizuar, degraduar, nënvlerësuar e çka jo, për më keq është edhe vendim selektiv, pse themi kështu?!

Gjatë gjithë përpjekjeve tonë për çlirim e bashkim kombëtar, shqiptarët e mbetur jashtë trungut të vet- Shqipërisë natyrale, janë përpjekur për liri kombëtare pa dallim krahinash ku ata jetonin.

Tokat shqiptare dhe bijtë e tyre që ishin të pushtuara nga ish Jugosllavia Titiste, bënë përpjekjet më sublime për liri; ata ishin nga Presheva, Medvegja e Bujanoci, nga Drenica e Llapi, Dukagjini, rrafshi i Kosovës, Gallaku, Tetova, nga Gostivari, Shkupi, Ohri, Malësia e Madhe, Ulqini, Plava e Gucia, pra ishin një- ishin vet Shqipnia!…

Ata nuk kanë luftuar për liri selektive, dhe nuk duhet të shpërblehen në mënyrë selektive! Të gjithë të dënuarit politik shqiptarë nën ish Jugosllavinë pushtuese, duhet të trajtohen njësoj, ndryshe do të bënim një shkelje të rëndë kombëtare, morale dhe njerëzore.

Dorën në zemër, ata, nuk kanë vrarë mendjen asnjëherë se do t’i “shpërbleje” dikush, apo jo!, ata kanë vepruar tok si bijtë e kësaj toke që i thonë tokë shqiptare, prandaj mos iu hyni në hak atyre se ju dënon dora e zotit- të gjithë ose asnjë!

Ne i kemi dhënë atdheut diçka nga mundësitë tona, diçka që nuk e kemi vënë në dyshim kurrë, dhe për atë sakrificë modeste në shërbim të atdheut, nuk jemi penduar kurrë. Ne nuk i kemi dhënë vitet e rinisë sonë veresi për atdhe- jo, të paktën unë jo!

Vitet e mia më të bukura të rinisë, lënë në burgjet e pushtuesit Jugosllav, nuk mund të blihen as për 15, as për 150, as për 150.000 euro në ditë- natë. Jo, edhe një herë, jo. Por pa më të voglin dyshim, për atdhe, unë dhe të gjithë ne, pra ish të dënuarit politik të shqiptarë nën pushtim të ish Jugosllavisë; jemi të gatshëm të japim prapë- ashtu siç e kanë dhënë edhe jetën për liri bijtë tanë.

Mos u hyni në hak të dënuarve politik na viset shqiptare mbetur në pushtimin Serb-maqedon- malazez. Mos u hyni në hak të përvuajturve shqiptarë të dënuar nga ish sistemi i Jugosllavisë. Nëse ata duhet të shpërblehen, atëherë të shpërblehen pa dallim- pavarësisht ku jetojnë ata sot e dje; Mal të Zi, Serbi, apo Maqedoni, ata u përpoqën së bashku me ne për liri dhe bashkim kombëtare, tok si vëllezër dhe bijë të kësaj toke, madje nuk është as vullneti i tyre që sot të jetojnë ende të pushtuar nga Mali i zi, Maqedonia, dhe Serbia!

Dëmshpërbleni: TË GJITHË OSE ASNJE!

Prill, 2013

* Ish i dënuar politik

 

TAX- HAVEN DATA LEAK EXPOSES ALBANIAN POLITICAN

by

A former opposition MP who headed Albania’s largest public corporation failed to disclose an offshore entity as required by law, Balkan Insight can reveal./

 By Altin Raxhimi and Besar Likmeta/

A middle-class neighborhood in the former German capital of Bonn is not a place one might readily have associated with Andis Harasani back in 2007, nor an 8,000-mile jump east to Singapore.

To the public, he was a new Socialist MP, victor of a bruising poll in a dirt-poor part of northern Tirana that was a stronghold of the Democratic Party.

But data picked from a huge stash of leaked emails, database entries and documents show that 41-year-old Harasani, who left parliament barely a year short of his term in September, hopped through those addresses to register a company 5,000 miles west, in the tax haven of the British Virgin Islands.

According to documents that Balkan Insight uncovered in the trove, in November 2007 Harasani registered a company in the Virgin Islands, White Ebony Holdings Ltd, in which he is listed as director and shareholder.

The database entry identifies Singapore, another tax haven, as the country where the company was first registered, and mentions as its business address an apartment buildingin Franzstrasse in Bonn. Harasani’s sister is a journalist with Radio Deutsche Welle in Bonn, and she resides at the Franzstrasse address.

Twice elected to parliament in 2005 and 2009, from September 2002 to July 2005 Harasani chaired the electricity utility, KESH, Albania’s biggest public company, with half-a-billion euro in sales.

In September 2012, he resigned his parliamentary seat and moved to New York to run a company called Phoenix Network LLC, in which he is a partner and chief operating officer, according to his profile on social networks.

In an interview for the Tirana weekly Java in November, Harasani declared that he was working to build up a construction company in New York, operating in the Manhattan area.

Albanian law obliges public officials to declare all businesses and sources of income as part of efforts to build transparency in politics, reduce corruption and avoid conflicts of interest.

But records from the High Inspectorate for the Declaration and Audit of Assets, HIDAA, show that Harasani failed to disclose the offshore company, White Ebony Holdings, which he registered nearly six years ago.

Contacted by Balkan Insight to respond to the allegations that he had omitted to declare his business operations,Harasani did not reply.

The database entry that links Harasani to White Ebony Holdings and identifies him as a shareholder of the company is part of nearly 2 million emails and internal records, mainly from the offshore haven of the British Virgin Islands, leaked to the International Consortium of Investigative Journalists, ICIJ.

Investigations by the ICIJ with its partners in the international media have exposed the identities of thousands of wealthy company holders across the world.

The ICIJ is expected soon to release some company ownership entries, but, owing to technical, legal and ethical issues, it will not publish the raw data in full for the time being.

Apart from Harasani, the documents contain founding documents, payment certificates, and email correspondence regarding a company called Floryien Shipping and Trading Corp, owned by Gazmir Tahiri, director of Albania’s Naval Administration.

In a telephone interview from his office in the port of Durres, Tahiri said he had shut down Floryien nearly six years ago. “I lived and worked in Turkey for 16 years and when I relocated back to Albania I closed the company,” he said.

Tahiri explained that he had set up the offshore company through a law firm in Turkey. Records show he had paid maintenance dues until 2009, before being hired to head the Naval Administration.

With a perception of corruption among the highest in Europe, according to Transparency International, Albania is no stranger to allegations of money laundering in offshore tax entities.

Socialist MP Taulant Balla in 2011 accused Genc Pollo, the Minister of Technology, of stashing a €1.2 million bribe from an internet provider in Cyprus. Pollo denied wrongdoing and slapped Balla with a defamation lawsuit.

Nearly a year later Pollo withdrew the lawsuit, which at the time was still being heard in Tirana’s district court.

A Washington-based advocacy group, Global Financial Integrity, claimed last December that more than $1.3 billion (€983 million) were spirited out of Albania to tax havens from 2005-2010.

Writer and political commentator Fatos Lubonja, who spent 17 years in Communist prison camps, said he was not hopeful that the latest revelations would prompt a drive for greater transparency.

“Scandals raise no dust here. The country has no investigative journalism, no independent judiciary,” he said.

“Society is acquiescent and partaking in a corrupt system much the same way that it was acquiescent and partaking in the Stalinist dictatorship,” he added.(Balkan Insght)

 

LEADERSHIP

by

By David Philips*/

Leaders are judged by their performance,their plans, and theircharacter. This article provides analysis of Albania’s political and economic development, based on my experience working on Albanian issues for more than 25 years.

It assesses the quality of Albania’s current leadership, drawing on my impressions of Dr. Sali Berisha,Chairman of the Democratic Party,whom I first met in 1991. In writing this article, I have tried to take a step back and see the big picture giving historical context to Albania’s current challenges.

 PERFORMANCE

Dr. Berisha participated in the democratic movement that overthrew Ramiz Alia, ending one of the world’s worst dictatorships. He helped free Albanians from fear that paralyzed society during the paranoid and tyrannical reign of Enver Hoxha.

Overthrowing Communism was an event. However, removing Hoxha’s legacy of state-sponsored terror has been a process, which requires the transformation of Albanian society. Dr. Berisha has been a change-agent for more than two decades. He and other Albanians celebrated 20 years of freedom and democracy on March 22,2012.

Once ostracized by the West,Albania has been integrated into Euro-Atlantic institutions. In April 2009, Albania became a member of NATO. It was an historic occasion, which was the culmination of great efforts over many years.

Defense and security sector reforms, as well hard-fought democratic and institutional reforms were required for Albania to join the Alliance.

Albania is also making progress with its Euro-Atlantic integration.

I never cease to be amazed that the EU approved visa liberalization for Albanian passport holders in December 2010. Once the pariahs of Europe, Albanians now travel freely in Shengen countries. Albania is also moving towards EU membership.

The European Commission recommended a 12-step plan in 2009 then, validating Albania’s progress, the Commission recommended EU candidate status for Albania in October 2012.

Candidacy would not have happened if Dr. Berisha had not been willing to work with the opposition.

Showing flexibility and compromise,he forged agreement with Edi Rama and the Socialist Party on constitutional changes. The Democratic Party also forged a coalition with the Socialist Movement for Integration (LSI).

Economic growth and Foreign Direct Investment have continued despite the recent global economic crisis. For 4 years in a row, Albania’s GDP growth was greater than any other country in Europe. Infrastructure has been built, including construction of the Kërrabë tunnel and hundreds of kilometers of new roads. Living standards are rising. Social services have expanded  with the construction of 1,300 new schools. For sure, moremust be done to fight corruption and cronyism.

Albania celebrated 100 years of independence on November 28, 2012. Its entennial was attended by citizens and world leaders. Albania has gained significant influence in the region. It was pivotal, for example, stewarding Kosova’s path to independence that culminated in its coordinated declaration of independence in 2009.

PLANS

Albania has unfinished business. Dr. Berisha is committed to political dialogue addressing the final hurdles to EU membership,including judicial and public administration reforms, as well as revised parliamentary rules and procedures.

Parliamentary elections will be a crucial test for the smooth functioning of the country’s democratic institutions. Dedicated to free and fair elections, the government has invited domestic and international monitors. Dr. Berisha insists that he will accept election results, which reflect the will of the people.

The Democratic Party’s platform includes plans for additional infrastructure. It pledges to invest $16 billion to create 250,000 new jobs over the next 4 years. It plans to increase salaries; raise pensions; and reform the labor market, transforming unemployment benefits into employment incentives.“Obligatory insurance of medical care” is planned for all citizens.

CHARACTER

I have known Dr. Sali Berisha for nearly 25 years. So I feel qualified to say something about his character.

The 1997 pyramid collapse occurred on his watch. But Dr.Berisha did not shirk responsibility.

Rather, he struggled to stabilize Albania during the crisis, then negotiated,

then stepped aside, arrangingthe peaceful transfer of power to the Socialist Party. He is one of the few politicians who learned from his mistakes and emerged both a better leader and human being.

Dr. Berisha’s critics accuse him of being more devoted to power than public service. Opponents say he is vindictive and holds a grudge.

The man I know uses power with a purpose. He loves Albania and is devoted to Albanians. He is a conciliator, as evidenced by his cooperation with former opponents like Mr. Edward Selami and Mr.Dashamir Shehi Albania is at a historic crossroads on its path to European integration.

More than a passionate patriot, Dr. Berisha has the character and leadership to help Albania fulfill its destiny as a respected partner of the international community.

(*Mr. Phillips is Director of the Program on Peace-building andRights at Columbia University’sInstitute for the Study of HumanRights. He is author of Liberating Kosovo: Coercive Diplomacy and U.S. Intervention).

KQZ NJË INSTRUMENT POLITIK DHE PA INTEGRITET I ABSOLUTIZMIT PARTIAK

by

Partitë e kanë kthyer në pronë të tyre private KQZ dhe e kanë kthyer drejtësinë në një derivat të pushtetit të tyre. Në Shqipëri nuk njihet formula „të gjithë të barabartë përpara ligjit“ – sepse kush ka në dorë pushtet politik është i privilegjuar, pasi e bën ai vetë ligjin. Prandaj në Shqipëri shteti i së drejtës është një iluzion. Për shembull, Ilirjan Celibashi ish kryetar i këtij Komisioni, sot është kandidat për deputet i PS, dhe kështu me rradhë edhe nga krahu tjetër! /

Nga Elida Bucpapaj/

Prej dje po dëgjojmë që faktori ndërkombëtar po e vë theksin se Komisioni Qendror i Zgjedhjeve duhet të jetë apolitik dhe i paanshëm! Natyrisht ashtu duhet të jetë!

Po ku kemi qenë ne këta 22 vjet? Po partitë ku kanë qënë? Që të jetë apolitik dhe i paanshëm do të duhej që anëtarët e tij përfshi kreun të jenë figura me një integritet të pacënushëm prej influencës e jashtë ndikimit e të mos u thonë lepe peqe me përulje urdhërave të kryetarëve të partive!

Komisioni Qendror i Zgjedhjeve në Shqipëri është thellësisht politik dhe i anshëm, sepse ky Komision zgjidhet pikërisht nga partitë, të cilat përzgjedhin aty njerëzit më luajalë, jo ndaj ligjit, por ndaj kreut të partisë, ku kreu i partisë përkthehet me atë sentencën aq të njohur të Luigjit të XIV se “Ligji jam Unë”, ndërsa Kushtetuta është copë letër.

Dhe kjo formulë, i zgjedhur prej partive, e ka kompromentuar Komisionin Qendror Zgjedhor, i ka hequr besueshmërinë. Opozita nuk i beson a priori vendimet që merr shumica në këtë Komision, sepse ka parasysh se si vepronte ky Komision kur opozita kishte maxhorancën. Dhe vice versa. Prandaj rezultatet kontestohen gjithnjë nga humbësit.

Asnjë parti në Shqipëri këta 22 vjet, përjashto zgjedhjet e 22 marsit 1992, nuk e ka respektuar formatin e KQZ si një institucioni demokratik, që KQZ të jetë apolitik, i paanshëm dhe i pavarur nga partitë!

Ndërkohë KQZ ka patur rol kryesor sa i përket të gjitha proceseve zgjedhore që janë mbajtur në Shqipëri.

Më 1996 fitorja e PD do të ishte normale sepse shqiptarët posa ishin ndarë nga një regjim kriminal dhe sistemi piramidave kishte krijuar një farë prosperiteti ekonomik, por kjo fitore u komprometua nga një rezultat që shkoi mbi 90%, pra ishte e qartë se pati manipulim. Zgjedhjet e 1997 u zhvilluan pas shembjes të shtetit për pasojë të krizës së piramidave nën terrorin e bandave kriminale të Zani Çaushit dhe shokëve të tij, ku e majta u kthye në pushtet me dhunë. Natyrisht që fitorja e PS ishte e manipuluar, sikur u manipulua edhe rezultati i referendumit të Mbretit Leka Zog, ku populli votoi për Monarkinë. Edhe zgjedhjet e 2001 u manipuluan nga PS dhe provat e manipulimit ishin aq flagrante sa faktori ndërkombëtar e detyroi PS që zgjedhja e presidentit të Republikës së Shqipërisë të bëhej nga PD, ku Berisha zgjodhi për President Alfred Moisiun, një gjeneral dhe bir gjenerali të Enver Hoxhës, me të cilin pastaj pati marrëdhënie shumë të acaruara. Edhe e zgjodhi vetë, edhe pastaj nuk e suportonte po ai vetë. Rotacioni i PD më 2005 ishte shumë legjitim pasi qeverisja e majtë kishte dështuar plotësisht, por ky rotacion u bë e mundur vetëm në sajë të Fatos Nanos, paçka se atij kjo i kushtoi karrierën politike, sepse Ruçi me kompani kërkonin me çdo kusht fitoren dhe e kontestuan rezultatin e 2005. Fatos Nano, si kryetar i PS-së kishte qënë edhe kritikues i ashpër i qeverisjes nga Ilir Meta dhe shkak i largimit të tij sepse e kishte denoncuar Metën për afera korruptive sepse vendi ishte gërryer nga trafiqet, mafia dhe keqqeverisja.

 

Mandati i parë i PD-së e nxori Shqipërinë nga listat e zeza. Rruga e Kombit dhe hyrja në NATO ishin kartat e fitores për një mandat të dytë më 2009, paçka se pala humbëse nuk e njohu rezultatin, por pas zgjedhjeve të 2009 Sali Berisha në vend që t’i përkushtohej ruajtjes të profilit politik të PD, si parti e qendrës së djathtë, jo vetëm që hyri në aleancë me Ilir Metën, por i braktisi idealet e dhjetorit dhe e degjeneroi PD në një parti të majtë, pasi i humbi lidhjet me ish-të përndjekurit, me ish-pronarët dhe me njerëzit që e mbështetën, të cilit nuk kishin patur skeletë nëpër dollapë gjatë diktaturës. Qeverisja ndërkohë u gërrye nga militantizmi arrogant, nga nepotizmi dhe hipokrizia e lidërshipit.

Partitë ndërkohë e kanë kthyer në pronë të tyre private KQZ dhe e kanë kthyer drejtësinë në një derivat të pushtetit të tyre. Në Shqipëri nuk njihet formula „të gjithë të barabartë përpara ligjit“ – sepse kush ka në dorë pushtet politik është i privilegjuar, pasi e bën ai vetë ligjin. Prandaj në Shqipëri shteti i së drejtës është një iluzion. Për shembull, Ilirjan Celibashi ish kryetar i këtij Komisioni, sot është kandidat për deputet i PS, dhe kështu me rradhë edhe nga krahu tjetër!

Nëse do të ishte apolitik ky Komision, dhe ashtu do të duhej të ishte, dhe po të ishte ashtu, partitë politike, por edhe shqiptarët do ta bënin gjumin e qetë, se integriteti i votës të tyre, dmth vota e Sovranit do të mbetej e pacënuar.

Po sot e shihni si shqetësohen aq shumë të gjitha palët? Po çmenden, po kalojnë në çmendi. Sepse pushteti politik në Shqipëri nuk e njeh pavarësinë e institucioneve! Në një sistem demokratik pushtetet janë të pavarura, mediat po ashtu. Në Shqipëri, jo, të katër pushtetet janë të varura dhe ndërvarura nga partitë! Kështu edhe institucioni i KQZ.

Dhe sipas logjikës të absolutizmit të pushtetit politik në Shqipëri, kryetarët e partive ngjajnë si feudalë anadollakë dhe deputetët bujkrobër qyqarë.

Me daljen nga koalicioni me PD, largimi i anëtarit të LSI-së nga Komisioni Qendror i Zgjedhjeve është ugual me largimin e ministrave, nënministrave, drejtorët e drejtorive dhe nënkryetarit të Bashkisë të Tiranës! Kjo është logjika. Logjika e Ed Ramës, e Sali Berishës dhe e Ilir Metës, të cilit Berisha me katër deputetë prej 2009 deri në prill 2013, pra pothuaj për katër vjet rresht, i dha në tabaka 40% të posteve më të larta dhe administratës publike! Sot Ilir Meta po e akuzon Berishën si diversant! Nuk e di se si do t’i përgjigjet nesër Sali Berisha.

Ky është realiteti i hidhur dhe i turpshëm, se pushteti politik i partive ka 22 vjet që e ka cënuar integritetin e KQZ dhe e ka shndërruar në një institucion, të cilit nuk i zë besë asnjëra palë kur kalon në opozitë. Prandaj sot shqetësohen aq shumë kryetarët e partive, sepse KQZ është 100% i politizuar dhe një instrument politik në duart e tyre.

Çfarë mund të bëhet? Po të kishin patur minimumin e vullnetit politik, kryetarët e partive kishin votuar në mënyrë unanime një KQZ të përbërë nga njerëz të ndershëm dhe me integritet, të cilëve pak u interesojnë partitë, kur venë në balancë interesat e vendit të tyre. Dhe Shqiptarë të tillë ka. Por kryetarët e partive pëlqejnë zakonisht njerëzit e njollosur që ata t’i përdorin si marioneta.

Sa i përket formatit që ka sot, ky Komision nuk ka më kredibilitet dhe si i tillë nuk mund t’i mbijetojë sistemit të vlerave të demokracisë. Zgjedhjet e 23 qershorit do të jenë të kontestuara. Sepse kontestimin e prodhon pikërisht politizimi i tej skajshëm që ka KQZ, çka do të thotë se ky Komision nuk është as apolitik dhe as i paanshëm. Kështu e kanë katandisur politikanët, të cilët kanë shkelur me këmbë Kushtetutën! Po, po, kryetarët e partive kanë shkelur me të dy këmbët Kushtetutën e Shqipërisë! Dhe shkelësit e Kushtetutës dihet se ku e kanë vendin!

 

AMERIKA BOJKOTOI JEREMIÇIN NË OKB

by

Nga Frank Shkreli/

Shtetet e Bashkuara  ishin në krye të bojkotimit të të ashtuquajturit  “debat”, të organizuar  të mërkurën nga Vuk Jeremiqi, në Organizatën e Kombeve të Bashkuara,(OKB) mbi punën  e  gjykatave ndërkombëtare.  Por në të vërtetë, qëllimi i tij kryesor ishte të  nënvlersonte, duke kritikuar ashpër në një forum ndërkoombëtar, punën e deritanishme të Gjykatës Ndërkombëtare për Krimet në ish-Jugosllavi.  Përdorimi i  OKB-ës, në kapacitetin e tij si president ceremonial i Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara për qëllime personale dhe të interesave të Serbisë, shkaktoi kundërshtime të mëdha nga vende të ndryshme si dhe nga organizata ndërkombëtare të të drejtave të njeriut.   Vende të ndryshme bojktouan mbledhjen dhe ato që morën pjesë simbolikisht, dërguan diplomatë ose zyrtarë  të rangut të ultë, ndërsa shumë organizata të ftuara jo-qeveritare refuzuan të merrnin pjesë.  Javën e kaluar, një zyrtar i  pa identifikuar i Shteteve të Bashkuara u citua në media të ketë thënë se sesjoni në OKB, i organizuar nga Jeremiçi, do të përdorej për qëllime propagandistike serbe.   Ashtu edhe ndodhi.  Presidenti i Serbisë, Nikoliç, për dyzet e pesë minuta  shfaqi helm e vrer ndaj Gjykatës Ndërkombëtare për krimet e luftës në ish-Jugosllavi duke u ankuar për trajtimin e serbëve nga gjykata mbi krimet në ish-Jugosllavi,  dhe njëkohësisht kritikoi median perëndimore që, sipas tij, ka krijuar një imazh në botë se vetëm Serbia është fajtore.Shtetet e Bashkuara, duke shfaqur pakënaqsinë dhe zemërimin e tyre me këtë të ashtuquajtur “debat”, ishin në krye të bojkotimit të sesjonit duke refuzuar të merrnin pjesë ndërsa kritikuan ashpër iniciativën e ish-ministrit të jashtëm serb për mabjtjen e një mbledhjeje të tillë.  Në një deklaratë të lëshuar për  median  të mërkurën,  Misjoni i Shteteve të Bashkuara pranë Organizatës së Kombeve të Bashkuara, njoftoi se, pasi që “Shtetet e Bashkuara kundërshtojnë ashpër vendimin e Presidentit të Asamblesë së Përgjithshme për të mbajtur sot një debat ndezës dhe të pa balancuar mbi rolin e gjykatave ndërkombëtare, si rrjedhim, SHBA nuk do të marrë pjesë.”   Në deklaratën amerikane për shtyp  shfaqet gjithashtu pakënaqësia e thellë e Uashingtonit, posaçërisht për faktin se debati ishte organizuar në atë mënyrë që të mos lejonte pjesëmarrjen e viktimave të barbarizmave të luftërave në ish-Jugosllavi.  Në deklaratë theksohet gjithashtu qendrimi amerikan se ata që kanë kryer vepra të tilla tmershme gjatë lutërave në ish-Jugosllavi, duhet të mbahen përgjegjës për krimet e tyre, duke shtuar se, “Shtetet e Bashkuara nuk do të pushojnë së punuari, për derisa të gjithë ata që kanë kryer vrasje në masë, të përballen me drejtësinë….”  Ndërkaq,  kongresistja amerikane  Eddie Bernice Johnson nga shteti Teksas, në një deklaratë në Kongres  çfaqi shqetësimin e saj në lidhje me mbledhjen e të mërkurës në OKB, ndërkohë që u bëri thirrje  Kombeve të Bashkuara të njohin gjenocidin e kryer në Srebrenicë, duke shpallur 11 Korrikun, si Ditën Përkujtimore të viktimave të Srebrenicës.

Edhe Shqipëria reagoi ashpër ndaj këtij takimi në OKB, nepërmjet Ambasadorit të saj të Përhershëm pranë Kombeve të Bashkuara,  Z. Ferid Hoxha.  Në deklaratën e tij, ndërsa thotë se Shqipëria i bashkohet deklaratës së Bashkimit Evropian në lidhje me këtë çështje, Ambasadori shqiptar kritikon ashpër mënyrën se si është organizuar këjo mbledhje dhe shprehë rezervimet e tija mbi motivet e vërteta politike  të një debati të tillë.  Përfaqsuesi i Tiranës shprehet se ai nuk mban mend ndonjë rast tjetër si ky që  Kombet e Bashkuara të organizonin diçka të tillë me fshehtësinë dhe mungesën e transparencës siç u organizua ky debat, duke përjashtuar krejtësisht pjesëmarrjen e viktimave.   Ambasadori shqiptar kritikon gjithashtu caktimin e datës për mbajtjen e mbledhjes si edhe këmbënguljen për të mos e ndryshuar atë,  një datë këjo që sipas tij, ka një domethënje historike për rajonin.  Përfaqsuesi shqiptar pranë Kombeve të Bashkuara thotë në deklaratën e tij se, “duke venë në dyshim meritat e Gjykatës (Ndërkombëtare),  në ndjekje të çfardo agjende specifike politike, është një përpjekje e dobët që shtrëmbëron, për të mos thënë minon, rolin që duhet të luaj Asambleja e Përgjithshme. Ky (debat) është një vlerësim jo i drejtë ndaj punës së Gjykatës dhe përbën një kërcënim serioz ndaj procesit në vazhdim e sipër për pajtimin në rajon. “Rajoni ynë nuk ka nevojë për këtë, dhe ne nuk duam të kemi të bëjmë asgjë me objektivat e këtij debati”, përfundon deklaratën e tij, Ambasadori i Shqipërisë pranë Kombeve të Bashkuara.

Jeremiqi dhe Serbia nuk i shpëtuan as kritikave të Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara, Ban Ki Moon, i cili u paraqit shkurtazi në mbledhje, por këjo mjaftoi që ai të shprehte mbështetjen e tij të padyshimtë ndaj gjykatave ndërkombëtare dhe të kritikonte ashpër ata, që sipas tij,  “përpiqen të minojnë punën e gjykatave”.   Sikurë po u drejtohej udhëheqsve serbë drejtë për së drejti, Ban Ki Moon tha se askush nuk ka të drejtë të minojë punën e këtyre gjykatave, sidomos, “për arsye — të cilat kanë më shumë të bëjnë me politikën — se sa me drejtësinë.” Sekretari i Përgjithshëm i OKB-ës vazhdoi duke thënë se, “pandëshkueshmëria për krimet e luftës, krimet kundër njerëzimit, gjenocidit dhe krimeve të tjera serioze ndërkombëtare,  nuk është e pranueshme  dhe as nuk do të tolerohet më.”    Ai vazhdoi duke thënë se personat  “që përhapin urrjetje dhe ndasi – qofshin ata udhëheqës shtetesh,  grupesh policoro-ushtarake, individë civilë ose ushtarakë –nuk kanë   ku të fshihen më prej drejtësisë.”   Zoti Ban Ki Moon u takua më vonë më përfaqsueset e organizatës boshnjake, “Nënat e Srebrenicës” , të cilat në një veprim skandaloz,  rojet e OKB-ës i detyruan të largoheshin nga salla  e mbledhjes sepse mbanin një pllakat në dorë.   Srebrenica është vendi, ku në vitin 1995, forcat serbe masakruan mbi 8000-mijë burra dhe të rinjë boshnjakë.

Kritikat ndaj kësaj mbledhjeje të organizuar nga Jeremiçi nuk munguan as nga vende të tjera.  Ndër to, Britania e Madhe dhe Jordania, sipas agjencisë së lajmeve Rojter, shprehën shqetsimin e tyre se viktimave të Srebrenicës nuk iu dha rasti të flisnin.  Ambasadori i Jordanisë pranë OKB-ës u shpreh para gazetarëve  se qendrimi i Serbisë ndaj gjykatave ndërkombëtare “është  një shkelje ofenduese e ligjit që meriton të censurohet”.   Edhe përfaqsuesi i Lichtenshtajnit kritikoi ashpër presidentin e Asamblesë së Përgjithshme duke shfaqur shqetësimin e tij se, ‘’Jeremiçi  po shfrytëzon  pozitën e tij për realizimin e objektivave të tij politike, që qartë nuk është diçka që ai duhet të bëjë si president i Asamblesë së Përgjithëshme.”    Ndërkohë,  Drejtori  për drejtësi ndërkombëtare në organizatën e të Drejtat e Njeriut, Human Rights Watch, Richard Dicker, në një artikull për gazetën Huffington Post  shkruan se themelimi i Gjykatës për krimet e luftës në ish-Jugosllavi avancoi respektimin ndaj të drejtave bazë të njeriut, si dhe  përpjekjet në përgjithësi, për vendosjen e një drejtësie ndërkombëtare, janë duke rishkruar  rregullat kyçe të marrëdhënjeve dhe të diplomacisë ndërkombëtare”. Edhe ai kritikoi debatin e organizuar nga Jeremiçi, duke thënë se duhet të gjënden mënyra më të mira për diskutimin e çështjeve të tilla.

Jeremiçi dhe Beogradi zyrtar organizuan “debatin” kundër gjykatave ndërkombëtare në OKB,   në të njëjtën ditë që kryeminsitri  Daçiç u takua në Moskë me udhëheqsit më të lartë të – siç u shpreh ai, të popullit  “vëlla” rus, Presidentin  Putin dhe kryeministrin Medvedev.   Ishte këjo një fushatë frontale dhe mbarë kombëtare e diplomacisë serbe për të kundërshtuar vendimet e Gjykatës Ndërkombëtare të Hagës dhe njëkohësisht për të siguruar mbështjetjen e Moskës për politikën serbe ndaj Kosovës.  Të dy këto objektiva siç duket dështuan.   Kryeministri serb, gjatë vizitës së tij në kryeqytetin rus, sipas medias,  falenderoi Rusinë për përkrahjen që Moska dhe populli rus po i japin politikës serbe ndaj Kosovës.  “Populli serb” theksoi Daçiçi, “e di dhe nuk harron se Rusia është mikja e tij më e madhe.”   Megjithëse ai në sipërfaqe  u prit ngrohët nga Putini, sipas agjencisë së lajmeve Rojter, kryeministri rus Medvedev gjatë takimit me Daçiçin, mund të ketë humbur durimin me qendrimin serb ndaj  Kosovës, pasi citohet t’i ketë thënë udhëheqsit serb — se në lidhje me Kosovën — Moska ka përshtypjen se serbët, “presin më shumë nga Rusia se sa nga vet Serbia.”   Ky është një qendrim i gabuar, citohet ti ketë thënë Medvedevi Daçiçit, dhe se Serbia duhet të kujdeset vet për këtë proces, dhe jo Moska, sipas kryeministrit rus.

Kështu pra mori fund edhe një përpjekje tjetër  e shëmtuar serbe për të hedhur pluhur në sytë e botës mbi rolin e Serbisë në luftërat e ish-Jugosllavisë, mbi politikën së saj shterpë ndaj Kosovës dhe vendeve të tjera që përbënin ish-federatën jugosllave.  Por siç ka ndodhur edhe në të kaluarën, humbjet dhe dështimet, historikisht Serbia i ka konsideruar si fitore.  Edhe këjo përpjekje e dështuar në OKB mund të radhitet si një “fitore”.