Dr. Dritan Demiraj/

Data 24 Mars 1998 është dita që vulosi përfundimisht rrugën e rezistencës së armatosur në Kosovë.

Rrethimi i familjes së Gjeneralit Ramush Haradinaj nga forcat serbe nuk ishte thjesht një operacion ushtarak, por një akt i pastër terrorizmi, represioni ndaj një familjeje që simbolizonte qëndresën dhe dinjitetin kombëtar.

Sulmi ndaj shtëpisë së Haradinajve ishte një përpjekje për të frikësuar, për të thyer moralin dhe për të shuar frymën e lirisë që po rritej çdo ditë në Dukagjin dhe në gjithë Kosovën.

Por historia dëshmoi të kundërtën.

Ajo ditë nuk e dobësoi rezistencën, përkundrazi, e forcoi atë edhe me shume.

Sakrifica, qëndresa dhe vendosmëria e familjes Haradinaj u kthyen në simbol mobilizimi për mijëra shqiptarë që iu bashkuan luftës për liri.

Nga ai moment, lufta nuk ishte më vetëm një përballje lokale, por një kauzë gjithëkombëtare.

24 Marsi i vitit 1998 mbetet një kujtesë e fortë se liria nuk dhurohet – ajo fitohet me sakrificë, guxim dhe besim të palëkundur në të drejtën për të jetuar të lirë.

Lavdi heronjve te Kosoves Luan Haradinaj, Shkëlzen Haradinaj dhe Enver Haradinaj.

Lavdi të gjithë atyre që qëndruan dhe luftuan për Kosovën e lirë.

I paharruar kujtimi i tyre.

Mondi Rakaj/

Dje, në emër të Federatës Pan-shqiptare Vatra, zhvillova një takim me kandidatin për Senat në Shtetin e Michiganit, avokatin Renis Nushaj. Me Renisin diskutuam rreth Federatës Pan Shqiptare Vatra dhe degëve të saj nëpër shtetet e Amerikës dhe Kanada, por edhe për Vatrën në fillimet e saj. Avokat Nushaj ka zhvilluar një fushatë të shkëlqyer dhe frymëzuese në Michigan. Folëm për sfidat e fushatës në garën në shtetin e Michiganit. Renisi ishte kandidati që kishte arritur të mbledhë shumën më të madhe monetare deri tani në kampin demokrat.

I theksova z. Nushaj se është e domosdoshme që Shqiptarët të kenë përfaqësuesin e tyre në Shtetin e Michiganit, dhe jemi me fat që tani kemi 3 kandidatë që po garojnë në poste më të larta në shtetin e Michiganit: Suzana Shkreli për Secretary of State, Renis Nushaj për State Senate dhe Robert Lulgjuraj për US Congressman.

Është një fat i mirë që shqiptarët e Michiganit të mobilizohen masivisht dhe të votojnë kandidatët shqiptarë. Mbështetja e komunitetit shqiptar do të jetë përcaktuese për garat elektorale të bashkatdhetarëve tanë. Shqiptarët në politikën amerikane po forcojnë gjithnjë e më shumë pozitat dhe forcën e komunitetit në shoqërinë dhe institucionet amerikane. Suksesi shqiptar në Amerikë është sukses kombëtar.

Të nderuar vëllezër e motra të besimit Bektashi

Në emër të Federatës Pan-Shqiptare të Amerikës VATRA, të gazetës Dielli, të Kryesisë së Vatrës, Këshillit të Vatrës e të gjithë vatranëve ju uroj: Gëzuar nga zemra festën e begatë e të bekuar të Sulltan Novruzit. Dashuri, paqe, festë, gëzim, lumturi dhe bekime paçi kurdoherë në zemër, shpirt dhe familjet tuaja të nderuara e të bekuara. Perëndia i tejetlartë bekoftë, shenjtëroftë dhe shpërbleftë çdo përpjekje tuajën për të mirën e Atdheut dhe bashkatdhetarëve tanë kudo ku ndodhen.

Kjo festë e shenjtë uroj që të sjellë për ju të gjithë një lindje të re e të fuqishme shpirtërore, fat, sukses e begati familjare.

Gëzuar Sulltan Novruzin

Zoti ju bekoftë

Me gëzim dhe nderim

Kryetari i Vatrës

Dr. Elmi Berisha

Ndriçim Kulla/

Në historinë e qytetërimit europian, Rilindja Europiane nuk ishte thjesht një kthim te antikiteti, por një ringjallje e thellë e vetëdijes njerëzore, një çlirim i mendjes dhe një rivendosje e dinjitetit të individit në raport me botën. Brenda këtij universi të ri shpirtëror, ku latinishtja u bë gjuha e mendimit dhe arti një formë e lirisë, një vend të veçantë zë edhe kontributi i arbërorëve dhe arvanitasve, bij të një atdheu të humbur, por jo të harruar.

Ky shpirt arvanitas, i përndjekur nga historia dhe i shpërndarë në brigjet e Italisë, Greqisë dhe më gjerë, nuk u tret në harresë; përkundrazi, ai u sublimua në dije, në art dhe në filozofi. Në këtë mënyrë, mërgimi u kthye në një formë të veçantë të atdhedashurisë: një atdhe që nuk mbrohej më me shpatë, por me penë, me mendim dhe me krijim.

Në rrafshin e parë të kësaj pranie intelektuale qëndrojnë humanistët e shkencës dhe filozofisë, si Gjon Gazulli, një nga figurat më të hershme që lidhi traditën shqiptare me dijen perëndimore. Ai nuk ishte vetëm një dijetar i kohës së tij, por një dëshmi e gjallë se kultura arbërore kishte rrënjë të thella në universin europian të mendimit. Pas tij, figura si Nikollë Leonik Tomeu dhe nxënësi i tij Mihal Artioti vazhduan këtë traditë, duke e shndërruar dijen në një urë midis identitetit të tyre të humbur dhe botës së re që i kishte pranuar.

Në një tjetër dimension, ai i artit dhe letërsisë, shfaqen figura që jo vetëm u integruan në Rilindjen Europiane, por edhe e pasuruan atë. Poeti latin Mikel Maruli, me vargjet e tij, ringjalli frymën klasike duke i dhënë asaj një ton të brendshëm tragjik, një mall për një origjinë të humbur. Në skulpturë, Andrea Aleksi dëshmon për një ndjeshmëri estetike që i përkiste jo vetëm një shkolle artistike, por një kujtese kolektive që kërkonte të materializohej në gur. Ndërsa në pikturë, emra si Viktor Karpaçi dhe Mark Bazaiti përfaqësojnë një kulm të ndërthurjes së kulturave, ku origjina arbërore nuk shuhet, por shndërrohet në një dimension të heshtur të krijimit.

Por ajo që e bën këtë kontribut të veçantë nuk është vetëm prania e këtyre individëve në historinë e Rilindjes, por mënyra se si ata e përjetuan këtë epokë. Për ta, Rilindja nuk ishte vetëm një lëvizje intelektuale, por edhe një akt shpëtimi. Ata i përkisnin një bote që po zhdukej nën pushtimin osman, një bote që nuk mund të mbrohej më fizikisht. Kështu, ata zgjodhën një formë tjetër rezistence: ruajtjen e identitetit përmes universalizmit.

Latinishtja, gjuha në të cilën ata shkruan, nuk ishte një mohim i origjinës, por një strategji e mbijetesës kulturore. Duke shkruar në gjuhën e përbashkët të Europës, ata siguruan që zëri i tyre të dëgjohej, që kujtesa e tyre të mos mbetej e izoluar në një hapësirë të mbyllur. Në këtë kuptim, panteoni i humanistëve arbërorë në latinisht nuk është një humbje identiteti, por një zgjerim i tij, një hyrje dinjitoze në historinë e mendimit europian.

Ky fenomen duhet parë edhe në një plan më të gjerë. Arbërorët dhe arvanitasit nuk ishin thjesht pjesëmarrës në Rilindjen Europiane; ata ishin bartës të një përvoje historike të veçantë: përvojës së humbjes dhe të rikrijimit. Në një Europë që po kërkonte të ringjallte antikitetin, ata sillnin me vete një tragjedi moderne, atë të një atdheu të pushtuar. Dhe pikërisht kjo tragjedi i jepte thellësi kontributit të tyre.

Në këtë mënyrë, shpirti arvanitas shfaqet si një ndërthurje e dy forcave: e kujtesës dhe e krijimit. Ai nuk mbeti i ngujuar në nostalgji, por u shndërrua në një energji që prodhoi dije, art dhe mendim. Ky është paradoksi i tij më i madh: duke humbur tokën, ai fitoi një hapësirë më të gjerë, atë të kulturës europiane.

Prandaj, kur flasim për kontributin e shqiptarëve në Rilindjen Europiane, nuk duhet të kufizohemi vetëm në emra apo vepra. Duhet të kuptojmë frymën që i lëvizi ata: një përpjekje për të mos u zhdukur, për të mos u bërë hije në historinë e të tjerëve. Ata zgjodhën të bëhen pjesë e historisë universale, duke ruajtur në heshtje një identitet që nuk kërkonte zhurmë, por që jetonte në çdo vepër të tyre.

Të dashur bashkombas të besimit Islam/

Më lejoni që në emër të Federatës Pan-Shqiptare të Amerikës VATRA, të gazetës Dielli, të familjes sime dhe në emrin tim personal t’ju uroj përzemërsisht: Gëzuar Fitër Bajramin. Paqe, begati, dashuri dhe gëzim uroj për çdo besimtar e çdo shqiptar.

Zoti ju shpërbleftë sakrificën, besimin e mirësinë. Kjo festë hyjnore çmon veprat e mira dhe sakrificën që çdo besimtar i dedikon Zotit të gjithësisë në shenjë respekti, mirënjohje e falenderimi për kalimin me lutje e sakrificë të muajit të shenjtë të Ramazanit. Uroj nga zemra që këtë festë të bekuar ta kaloni gëzuar dhe me lumturi e harmoni me familjen dhe njerëzit tuaj të zemrës e të shpirtit.

Kjo festë e shenjtë na fton për lutje, vepra të mira, reflektim, bamirësi, përkujdesje ndaj të varfërve, të moshuarve, të braktisurve, të sëmurëve, jetimëve e çdo njeriu në vështirësi Kjo festë e madhe le të na afrojë më shumë me njëri-tjetrin, të na zgjojë dëshirën për të sakrifikuar, për të falur, për të dashur dhe për të dhënë më të mirën nga vetja jonë si besimtarë të devotshëm e shqiptarë të mirë.

Gëzuar nga zemra.

Me respekt e gëzim

Kryetari i VATRËS

Dr. Elmi Berisha