Sokol Paja/
Komunistët vendosën të shkatërrojnë botën shpirtërore të njerëzve, traditat, moralin dhe gjithçka të trashëguar si vlerë njerëzore e shoqërore me qëllim instalimin dhunshëm të ateizmit zyrtar. Ateistët ushtruan masivisht një propagandë ateiste-mashtrime-dhune e sulme fizike të organzizuar dhe të orkestruar ndaj klerikëve e objekteve të kultit fetar. I gjithë aparati shtetëror institucional, rrjeti propagandistik, organizatat komuniste, komitetet e rretheve, vatrat e kulturës e çdo qelizë komuniste u vu në shërbim total te regjimit diktatorial për të zhdukur fenë, klerikët dhe shkatërruar institucionet fetare në Shqipërinë ateiste. Me qëllim për të pasur sa më shumë sukses në luftën ndaj fesë dhe për të bindur besimtarët, praktikantët fetarë dhe mbarë popullin, përveç dhunës, shkatërrimit e arrestimeve masive të klerikëve e gjyqeve farsë, sistemi diktatorial me anë të propagandës ateiste sulmonte vendet e peligrinazhit kishat, xhamitë dhe teqetë. Lufta ndaj fesë sipas propagandës ateiste të kohës ishte luftë ndaj regjimeve të kaluara, luftë për pastrimin dhe çlirimin e ndërgjegjes së njerëzve, luftë për zhdukjen e besimeve të kota e koncepteve prapanike të trashëguara nga e kaluara.
Revolucioni kultural komunist në Shqipëri sipas Ulvi Vehbiut në shkrimin “Vendet e “shenjta”, sugjestioni dhe autosugjestioni”, botuar në gazetën Luftëtari të datës 3 Nëntor 1963, gjoja kishte sjellë ndërprerje të frekuentimit të kishave, xhamive, teqeve, manastireve, vakëfëve e vendeve të ndryshme të kultit fetar. Frekuentimi i vendeve të menduara si të shenjta në besimet fetare sipas autorit lidhet me sugjestionin dhe autosugjestionin. Sipas autorit sugjestioni është mënyrë e veprimit psihik të një njeriu ose grupi njerëzish mbi një tjetër që realizohet në gjendje zgjimi, ose gjumi të pjesshëm. Sugjestioni dosmosdoshmërisht lidhet me dobësinë e vullnetit të atij që i nënshtrohet këtij proçesi, ndërsa autosugjestioni sipas autorit është ndikimi në trurin e vet i përfytyrimeve të ndryshme, gjykimeve, ideve, ndjenjave, të cilat marrin një fuqi të madhe zotëruese dhe vlerësuese. Autosugjestioni sipas autorit lidhet me personat me sistem të dobët nervor ku gjurmat e emocioneve jo të kënaqshme të akumuluara gjatë jetës, fuqizohen dhe krijojnë në tru vatra ngacmimi të cilat rrethohen nga vatra frenimi që shkaktojnë edhe smëundjen dhe po të zhduket vatra, largohet zona e frenimit dhe i sëmuri shërohet, propagandonte ateisti. Me antë të autosugjestionit sipas autorit njeriu krijon shumë sëmundje e fenomene të ndryshme në e të çuditshme në trupin e vet ky si shërim si në vendet e shenjta dhe për çdo problem që i paraqitet njeriut, zgjidhja nuk është as tek kulti fetar, por tek largimi i frenimit të trurin e tij. Me anë të këtij shkrimi propagandistik, autori tentonte të tregonte se shëptimi i njeriut është në vetë dorën e tij dhe jo tek vendet e shënjta apo ndejkja e ceremonive të ndryshme fetare.
Rakip Mustafaj në shkrimin “Këtu shërohen njerëzit”, botuar në revistën Vatra e Kulturës të vitit 1968, sulmon Teqenë e Martaneshit e cila sipas komunistëve kishte shfrytëzuar përgjatë gjtihë veprimtarisë së saj popullin. “Teqeja ishte një qendër parazitësh e dembelësh ku ditën dhe natën derdhej si lumë rakia e mishi i pjekur”[1] ku për të plotësuar qejfet dhe dëshirat e Babait të teqesë punonin një numër i madh hysmeqarësh dhe në tokat e Babait të teqesë një numër i madh fshatarësh. Sipas autorit të shkrimit njerëzit e zotit që rrinin në këtë teqe nuk ishin veçse injorantë e të pashkollë, shfrytëzues të paster të popullit deri në palcë. Teqeja sipas autorit komunist ishte një qendër për sëmundje të ndryshme pasi besimtarët pinin ujin e bekuar në një gjym dhe shumë të tjerë sëmureshin rëndë duke fjetur në tokën e shtruar me çemento në Teqe për të gjetur shërim. Me direktivë nga lart, organizatat e masave dhe të partisë me qëllim suksesin dhe masivizimin e luftës kundër fesë filluan një punë të diferencuar me masën e nxënësve, me rininë, gratë, pleqtë etj. Për të gjitha brigadat koperativiste, shtëpia e kulturës shfaqte shfaqje të ndryshme duke sulmuar fenë me qëllim ndërgjegjësimin e njerëzve për punën dhe gjithpërfshirjen në aksion ideologjik e politik. Puna e gjerë propagandistike ateiste dhe demaksimi i veprimtarisë së teqesë në Martanesh sipas autorit bëri që në publik të dilnin të gjithë gjoja të palarat e Babait të Teqesë në Martanesh i cili pohoi në mbledhje para mbarë popullit se feja ka qenë një rrugë reaksionare dhe se ai kishte mashtruar popullin me qëllim për të jetuar si paraqit në kurriz të njerëzve të ndërshëm e punëtorë komunistë.
Zef Nikolla në shkrimin “E vërteta mbi Shna Ndoun”, botuar në gazetën Zëri i Rinisë të datës 13 Qershor 1962, demaskon në shkrimin e tij peligrinazhin që besimtarët katolik bëjnë përgjatë 13 javëve në Kishën e Laçit dhe për festën që kulmon më 13 qershor si Nata dhe Dita e shenjtë ku Shna Ndou bën mrekulli për të gjithë ata që besojnë. Kleri katolik sipas autorit ateist me qëllim sigurimin e sa më shumë përfitimeve ekonomike nga pelegrinazhi në këtë Kishë e ka zbukuruar dhe rrethuar Shna Ndoun me aureolën e mjekut çudibërës, shëruesit botëror të fatkeqësive, mëshiruesit e mëkatërve të penduar, por “të gjitha këto janë gënjeshtra të klerit, të gjitha këto profka vetëm se shtojnë të ardhurat e kishës dhe ia mbajnë gjallë autoritetin në sytë e besimtarëve”[2] . Kisha sipas autorit komunist e ka stisur dhe e ka deformuar rrënjësisht historinë dhe e ka keqpërdorur duke mashtruar Shna Ndoun ku asnjë njeri nuk ka gjetur shërim në këtë kishë. Kisha katolike në mbarë botën sipas autorit komunist me qëllim shtrirjen dhe ruajtjen e sundimi të saj, përdori mrekullitë e shenjtorëve ku me anë të mashtrimit i bën çudibërës dhe më pas i vendosi në shumë kisha në botë. Shna Ndout sipas autorit komunist iu bashkangjitën mrkeullitë e tilla si shërimi i sëmundjeve, shpëtimi i të korrave, të mbjellurave, pronës së vogël të fshatarëve, pasi është pika nevralgjike e zemrës së çdo besimtari dhe me qëllim mashtrimin e nënshtrimin sa më të thjeshtë të besimtarëve, kisha thoshte propaganda ateiste, përdori legjendën e Shna Ndout. Ateistët vetëm duke shkatërruar çdo gjë shpirtërore, morale e njerëzore, mund të instalonin ideologjinë komuniste dhe ateizmin zyrtar. Një çmenduri totale që e ktheu Shqipërinë të vetmin vend ateist në botë…
Fundi i pjesës 1…
[1]Mustafaj, Rakip “Këtushërohennjerëzit”, Vatra e Kulturës Nr: 2, Tiranë 1968, faqe 11
[2]Nikolla, Zef, “E vërtetambiShnaNdoun”, Zëri i Rinisë Nr: 47, 13 Qershor 1962, faqe 4